Archief

Vrijdag 21 oktober 2005

MENS DURF TE LEVEN !!!

MEMENTO VIVERE

Je leeft maar heel kort, maar een enkele keer

En als je straks anders wilt, kun je niet meer

Mens, durf te leven

Vraag niet elke dag van je korte bestaan:

Hoe hebben m'n pa en m'n grootpa 't gedaan?

Hoe doet er m'n neef en hoe doet er m'n vriend?

En wie weet, hoe of dat nou m'n buurman weer vindt?

En wat heeft 'Het Fatsoen' voorgeschreven?

Mens, durf te leven!

De mensen bepalen de kleur van je das

De vorm van je hoed, en de snit van je jas

En van je leven

Ze wijzen de paadjes, waarlangs je mag gaan

En roepen 'o foei!' als je even blijft staan

Ze kiezen je toekomst en kiezen je werk

Ze zoeken een kroeg voor je uit en een kerk

En wat je aan de armen moet geven

Mens, is dat leven?

De mensen - ze schrijven je leefregels voor

Ze geven je raad en ze roepen in koor:

Zó moet je leven!

Met die mag je omgaan, maar die is te min

Met die moet je trouwen - al heb je geen zin

En daar moet je wonen, dat eist je fatsoen

En je wordt genegeerd als je 't anders zou doen

Alsof je iets ergs had misdreven

Mens, is dat leven?

Het leven is heerlijk, het leven is mooi

Maar - vlieg uit in de lucht en kruip niet in een kooi

Mens, durf te leven

Je kop in de hoogte, je neus in de wind

En lap aan je laars hoe een ander het vindt

Hou een hart vol van warmte en van liefde in je borst

Maar wees op je vierkante meter een Vorst!

Wat je zoekt, kan geen ander je geven

Mens, durf te leven!

EINDE

Dirk Witte (tekst en muziek)

Bovenstaande tekst heb ik eerlijk gepikt van het blog van cyberfox!
Eerlijk omdat ik het reeds aan hemzelf heb opgebiecht, en bij deze aan jullie.

1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 20 oktober 2005

IK BEN EEN MAN-IK BEN EEN VROUW

IK BEN EEN MAN!

Ik ben een man en dat is een geluk
Ik doe niet hysterisch, ook al heb ik het druk
Ik verspil niet mijn leven met "wat moet ik aan"
Kan zonder depressie van de weegschaal af gaan
Ik gooi dingen weg, heb geen spullen teveel
En als iets kapot is dan maak ik het heel
Parkeren is easy, gewoon in 1 keer
En we doen wel 't zelfde werk, maar ik verdien meer

Ik ben een man en denk logisch na
Ik leef niet op light-drank en 3 blaadjes sla
Als ik ergens heen loop weet ik ook de weg terug
Ik maak van een olifant in no time een mug
En al deel ik met duizend vrouwen het bed
Ben ik DE man, en niet een slet.
Als ik zeg dat ik klaar ben dan kunnen we gaan!
En tijdens het plassen kan ik blijven staan!

Ik ben een man ja, en dat doet mij plezier
Ik wordt niet dronken van 10 glazen bier
Ik weet wat "buitenspel" is, daarom geef ik een brul
Want voetbal is een passie, en de scheids is een lul
Publieklijk huilen dat doe ik dus nooit
He, ik kan het vangen als iemand wat gooit
En ik hoef niet te baren, dus geen centje pijn
IS HET NIET GEWELDIG OM EEN MAN TE ZIJN!!!

© © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © © ©

IK BEN EEN VROUW!

Ik ben een vrouw, en dat is heus geen pech.
Ik heb geen last van agressie wanneer ik rijd op de weg
Ik laat tenminste geen lampen aan voor nop
En ruim alle rotzooi achter mij op
Als ik iets zoek, vind ik het in 1 keer
Kan tegelijkertijd bellen, koken en nog veel meer!
Van een griepje is bij mij niet veel te merken
Ik neem een aspirine en ga gewoon werken
Ik hou mij bezig met echt belangrijke vragen
In plaats van te jammeren om de voetbaluitslagen!

Al is vrouw zijn dan een enorme zegen
Helaas houd 'De Man' onze ontwikkeling tegen!
Hem aan zijn lot overlaten is misschien een makkie
Maar wie strijkt dan zijn overhemd, en kookt zijn prakkie?
Dat is niet het ergste in dit geval
Wat echt irritant is bij mannen: is hun gebral
Ze denken zelf de beste te zijn
Vooral spotten met de vrouwen vinden ze fijn

Uiteraard laten we ze in de waan
Want de waarheid kunnen ze psychisch niet aan:
Mannen zijn eigenlijk nog een kind
Dat spelen met auto's het einde vindt,
Die een potje gaan vechten als hun club verliest,
computerspelletjes speelt, en maar aan knoeit als ie piest
Nee, mannen willen de waarheid niet horen:
Zonder een vrouw zijn ze verloren!!!

1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 16 oktober 2005

DE WEEK BEGINNEN MET EEN LACH!

Twee mannen en twee vrouwen solliciteren voor een baan bij de FBI.
Ze moeten de final test doen.
De eerste man komt binnen bij de commissie en krijg een pistool.
Hij moet een kamertje binnengaan waar zijn vrouw zit en die neerschieten, dan heeft ie de baan.
Na een kwartier komt hij huilend naar buiten... gezakt!
De tweede man komt en het gaat hetzelfde.
Ook de eerste vrouw lukt het niet om haar man neer te schieten.
Als de tweede vrouw naar binnen gaat horen ze drie harde knallen en daarna een hele hoop herrie.
Na vijf minuten komt ze naar buiten en zegt:"Jullie hadden losse flodders in dat geweer gedaan, nu moest ik hem met een stoel doodslaan!"

Reageer op dit bericht

Vrijdag 14 oktober 2005

...........

Bij het zoeken naar vlaamse kinderrijmpjes voor blogmaatje bojako, kwam ik terecht op een site met oude engelstalige kinderrijmpjes.
Sommige waren gewoon leuk, maar sommige hadden ook een boodschap.
Althans, zo ervaarde ik het toch.
Ik geef er hier enkele mee, en laat het oordeel aan jullie.
Maar vooral hoop ik dat het gelezen wordt met een glimlach op het gelaat!

©©PRETTIG WEEKEND IEDEREEN!©©

Three blind mice

Three blind mice,

See how they run!

They all ran after the farmers wife,

Who cut off their tails,

With a carving knife.

Did you ever see such a thing in your life,

As three blind mice

Tweedle-Dum and Tweedle-Dee

Tweedle Dum and Tweedle Dee,

Resolved toA have a battle,

For TweedleDum said Tweedle-Dee

Hais spoild his nice new rattle.

Just then flew by a monstrous crow,

As big as a tar barrel,

Which frightened both the heroes so,

They quite forgot the battle

1 reactie Reageer op dit bericht

Woensdag 12 oktober 2005

SENIORENNETBLOGRAAD

Ik weet niet waarom of hoe het komt, maar ik blijf mij maar vragen stellen over Snnet en de gratis blogs.
Het is niet uit verveling dat ik dit doe, want mijn dagen zijn bijzonder goed gevuld.
Neen, het is mijn rechtgeaardheid. Het is mijn vechtersnatuur tegen oneerlijkheid dat mij daar toe aanzet.
Zo las ik op een bepaald blog dat er geknoeid werd met de teller.
Welbepaalde blogs zouden meer dan 4000 unieke bezoekers hebben per dag. Nu dat blog zou ik dan wel eens willen ontdekken, want daar moeten potverdraaid dan zéér interessante dingen te zien of te lezen zijn.
Mijn hoofd breken hoe dat geknoei met die tellers dan in zijn werk gaat doe ik niet, want er bestaan PC krakken, zoals algemeen bekend is. Wanneer men kan inbreken in bestanden van een bank of ander superbeveiligde sites, lijkt het mij niet zo verwonderlijk dat men dit ook kan met de tellers op Seniorennet. Maar wie zijn die oneerlijke bloggers, en waarom doen ze het.
Zijn het strebers die het streben niet kunnen laten zelfs nu ze op rust mogen?
Of willen ze hun kunnen tonen aan wie weet wie, en schrijven ze op die manier hun cv?
In elk geval hebben ikzelf en nog een paar van mijn rechtgeaarde blogmaatjes de teller verwijderdt. Maar teller op blog of niet, hij blijft tellen.

Zo hebben wij ook het puntensystheem verwijdert onder de berichten.
Die kon je makkelijk zelf aanpassen door meerdere keren de 5 aan te tikken. Telkens leek het dan of je veel stemmen had onder je geschreven epistel, of plaatje.
Nou vraag ik je, ben je daar dan gelukkiger mee? Je beliegt tenslotte toch jezelf, nietwaar?
En waarom is het zo belangrijk om op nummer één te staan?
Zijn die mensen dan niet fier op hunzelf?
Al wat ik schrijf komt uit mijn hoofd en hart, en dat is iets wat ik in mij heb.
Al de animatie op mijn blog heb ik met mondjesmaat geleerd door te lezen, uitproberen en vragen te stellen, en daar ben ik fier op. Fier op mezelf.
Mijn zoon die ik liefdevol "mijn nerdje" noem omdat hij informaticus is, vind dan weer dat teveel bewegende plaatjes de aandacht afleiden van hetgeen je wil zeggen op een website. Dus, hij vind mijn blogje TE.
Hij zal wel gelijk hebben, hij kan het weten he! Maar het zal mij worst wezen of ik van hem nu wel of geen punten krijg.
Er zullen wel esthetische ongeschreven wetten bestaan voor een website, maar ik heb een simpele blog, ééntje puur voor het plezier.

Maar ook hier zijn wetten! Geschreven wetten. En het is goed dat die er zijn. Ik zou zelfs durven zeggen, die MOETEN er zijn, anders wordt het inderdaad een zooitje.
Maar wie zijn die mensen die op die regels en wetten toekijken?
Wat is hun norm?
Doen zij niet aan vriendjespolitiek? Zijn het diezelfde strebers die met de punten knoeien om bovenaan de lijst te komen?
Wat weten we over hen? Wie heeft hen gekozen? Waarom worden hun namen niet bekend gemaakt?
Men noemt ze in het algemeen "klachtencommissie"
Maar zijn ze wel bevoegd genoeg om te de klachten te onderkennen en te herkennen.
Wat als ik morgen een hekel krijg aan één van de bloggers wegens een persoonlijk meningsverschil, en ik bestook die commissie met klachten over zijn/haar blog. Hoe gaan zij daar mee om? Wat gaat hun reactie zijn?
Steken ze de koppen bij elkaar en zoeken ze de ware toedracht uit? Of gaan ze met blindelings geloof het bewuste blog viseren of erger nog, verwijderen.

Waarom geen seniorenraad oprichten voor de blogs?
Een seniorenraad die democratisch verkozen wordt door de bloggers zelf.
Eéntje uit elke blogcategorie.
Een seniorenraad om de klachtencommissie met raad en daad bij te staan.
Tenslotte is het toch ondoenlijk voor slechts enkele mensen om alle blogs na te pluizen.
Terwijl men met blog tien bezig is kan blog één reeds terug in zijn oude versie verdergaan. Het wordt dan gewoon een kat en muis spelletje.
Maar wanneer per categorie één of meer verantwoordelijke wordt aangesteld, en die verantwoordelijken steken dan op geregelde tijden de koppen bij mekaar, om zo de klachtencommissie hun visie te kunnen geven. Zou dat niet eerlijker zijn?.
Die verantwoordelijke zou zich dan met ware naam en blognaam bekend moeten maken.
Hij/zij zou de tijd en de ambitie moeten hebben om zijn taak naar behoren te kunnen uitvoeren. En hij/zij zou zich in de eerste plaat geroepen moeten voelen om zulks te doen, want het zou geen sinecuur zijn.
Die bewuste hij/zij zou gekozen worden door de bloggers, elk in hun eigen categorie, om dan het toezicht toegewezen te krijgen van een andere categorie dan die van hem/haarzelf. Dit om favoritisme te vermijden.
Zo moet er niemand voor blogpolitie spelen.
Zo heeft eerlijkheid de meeste kans.

En misschien dat dan die mensen van het eerste uur, die zich met onvermoeide inzet en met de beste intenties voor seniorennet hebben ingezet, misschien dat dan die mensen dan niet meer één voor één in het niets verdwijnen.
Verdwijnen van de éne dag op de anderen, enkel een ongewisse leegte achterlatend, en met een wrang gevoel in zich!
Zoals peeceeke, blogassistent, blogdokter, kwizientje, rockofort en zoveel meer die ik niet ken of vergeten ben.

DIT IS ENKEL MAAR ÉÉN MENING VAN MEZELF!
WAT JULLIE MENING IS ZOU IK GRAAG WETEN!!!

4 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 10 oktober 2005

SALOMONS OORDEEL ?

Men heeft het weer klaargespeeld in ons apenlandje!

Gisteren met mijn allerliefste, dochterlief en partner naar de zwarte markt in Tessenderloo geweest.
Tja, zo af en toe moet ik mijn huismuspluimen afleggen om het ventje content te stellen. Hij schuimd graag rommelmarkten af.
Vermits men niet zo'n denderend weer had voorspeld op één had hij een doorslaggevend argument.
Na de rommelmarkt wat gaan eten, en nog even een bezoekje aan het cafe van de zus van mijn knuffel, en dan naar huis.
Een leuke dag dus, maar dit volledig terzijde.

Voor het slapengaan wil ik nog steeds even naar het nieuws kijken, want ik ben een nieuswfreak.
Vroeger zapte ik van het ene kanaal naar het andere om de nieuwsberichten te vergelijken, want ieder had zowel zijn eigen mening, dan zijn eigen items.
Nu beperk ik mij meestal tot vier.
Groot was mijn verbazing toen ik hoorde wat men had bedisseld over de pensioenleeftijd.
Het was weer typisch belgisch!

Men spoort ons langs alle kanten aan om het roken te laten.Roken veroorzaakt kanker. En de verzorging van al die rokende kankerpatiënten kost onze sociale zekerheid handen vol geld. Geld dat er niet is, of althans op korte termijn niet meer voldoende aanwezig zal zijn.
Om deze aansporing kracht bij te zetten wordt er meer en meer een rookverbod ingesteld.
Op het werk. In openbare plaatsen. In retaurants.
Ook in cafe's moet er een rookvrij gedeelte zijn.
Onlangs kreeg ik zelfs een brief van de werkgever van mijn poetsvrouw waarin stond geschreven dat zij een totaalverbod hadden om te roken op de werkvloer. In dit geval mijn vloer dus.
Tevens werd aan ons gevraagd om tijdens die uren dat zij mijn vloer bewerkte, eveneens niet te roken.
Nu heb geen moeite met al dat rookverbod, want ik doe verwoede pogingen om het roken af te zweren. Iets dat mij tot nog toe reeds twee maanden vrijwel goed lukt, zij het met vallen en opstaan. Maar alle begin is moeilijk, niet?
Groot was dus mijn verwondering toen ik hoorde dat onze ministers besloten hadden om een deel van de accijnzen op rookwaren en tabak te gebruiken om de sociale verzekering aan te vullen.

Moeten we nu dan een schuldgevoel krijgen als we niet roker zijn?
Want als iedereen stopt met roken zijn er ook geen accijnsinkomsten meer.
Geen accijnsinkomsten, dus geen sociale zekerheid meer? Of toch héél veel minder.
Of moeten we dan maar met z'n allen terug aan het roken slaan om onze sociale zekerheid veilig te stellen?
Wat wil men nu eigenlijk? Ik begrijp er niks meer van!
Mij lijkt het dan met een put graaft om de andere te vullen.
Maar in putten graven is onze regering dan ook een primus, letterlijk en figuurlijk.
Ben ik de enige waarbij deze gedachte door zijn hoofd gaat?
Of heb ik het nu zo danig mis verstaan?
Mij lijkt het weer een dubieuze beslissing. Een solomonsoordeel als het ware.

DAT IS, MIJN MISSCHIEN WAT NAIEVE,MENING! MAAR DIT HOEFT NIET UW MENING TE ZIJN!

3 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 7 oktober 2005

BLOG TEGEN DE REGELS ???

Wanneer je helemaal naar onder scrolt op je blog, zie je daar een melding staan.
Het zegt; Blog tegen de regels, meld het ons.
Ik vraag mij dan steeds af, wat is in godsnaam een blog tegen de regels?
Is dat een blog waar men bewegende plaatjes heeft opstaan, gepukt van het internet?
Is dat een blog waar men een link heeft opstaan naar een andere website, al dan niet die van jezelf

Over de muziek is al wel enige duidelijkheid gekomen, maar dat was in het begin wel anders.
Na veel vragen op het blogforum en na veel uren zoeken op het internet vonden we een melodietje dat we mooi vonden en wel leek te passen op ons blogje.
Voor de één ging het makkelijk om muziek op zijn blogje te krijgen, voor de ander koste het bloed zweet en tranen.
Maar de fierheid en de voldoening dat het lukte hadden we allemaal gemeen.
Weken nadien kwam dan de melding dat onze inspanningen tevergeefs waren, want SABAM moeide zich ermee.
Nu mogen we enkel nog een muziekje gebruiken van eeuwen geleden overleden componisten, of anders diegene die seniorennet zelf aanbied.
Bij die laatste zitten ook redelijk recente melodieën tussen, hoe zit het daarbij dan met de auteursrechten vraag ik mij af, want ik ben op dat gebied niet van de slimste.

Een blog tegen de regels?
Is dat een blog waar men al eens een schuine mop op zet?
Of al eens een ondeugende foto opzet?
Een humoristisch plaatje van een schuddend kontje is nog lang geen porno, maar wat denkt het keinkind erover wanneer ze oma's of opa's blogje gaat bekijken?
Ik persoonlijk maak mij daarover geen zorgen. Mijn kleindochter wordt net als de meeste kleinkinderen, elke dag geconfronteerd met pure naaktheid via de reclame op tv.
Evenzo in de bioscoop bij een typische kinderfilm zoals bijvoorbeeld Kabouter Plop.
En in elk bushokje, of elke lege plek langs de huizen op de straat.

Is een blog tegen de regels als men een uitgesproken mening heeft over bepaalde onderwerpen?
Iets dat toch puur eigen is aan de mens, en we derhalve allemaal hebben!
Als we met bepaalde dingen niet akkoord gaan, en we uiten dat op onze blog, gaan we dan in tegen de regels?
Als we niet akkoord gaan met de regels, of we ergeren er ons aan, en we pennen dat neer op onze blog, is dat tegen de regels?
Wij zijn wel senioren, maar toch geen kleine kinderen!
We zijn de snelst groeiende groep, en ik behoor graag en met nog veel jeugdigheid bij die groep.
Maar ik heb geen kuddegeest!
Is dat tegen de regels van de blogs?

Er zijn meer dan 2000 blogs.
Tientallen bezoek ik daarvan, dat zijn mijn favorieten.
Soms door een reactie in mijn gastenboek ontdek ik weer een nieuwe, en dan ga ik ook daar met plezier naartoe.
Ik heb bewondering voor het kunnen van die blogeigenaar.
Zij het voor zijn/haar plaatjes, of voor de teksten.
Teksten en plaatjes gehaald van het internet, dan wel zelf gemaakt, het maakt mij allemaal niet uit.
Ik geniet er gewoon van. En wanneer ik niet echt akkoord ga met hetgeen ik lees of zie, zal ik dat met vriendelijke woorden in hun gastenboek laten weten. Maar dat is nog niet voorgevallen.
Ik heb nog geen enkel blog ontdekt dat tegen mijn regels is.

Ik voel mij niet geroepen om anderen op het matje te roepen, of terug te fluiten.
Een blog tegen de regels?
Ik laat het over aan hen die zich wel geroepen voelen.
Aan diegene die er werden voor aangesteld en die perfect weten wat de regels zijn. En dus ook de volle verantwoording kunnen nemen.
Maar ik weiger om gestapo te spelen, want zo voel ik het wel aan!
Is dit blog nu ook tegen de regels?
Vertel het dan aan mij voor je het aan anderen gaat vertellen!

DAT IS MIJN MENING! MAAR HET HOEFT NIET DE UWE TE ZIJN!!!

3 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 4 oktober 2005

HERFSTGEDACHTEN.

Vanmorgen zat ik zomaar wat voor mezelf uit te staren door het raam.
Ik keek naar mijn terrasje met zijn bloembakken.
Wat eens prachtige bossen hangpetunia's waren, zijn nu verdorde bruine stengels.
Zo hier en daar staat er nog een bloem te pronken, net of ze wil zeggen dat ze zich niet zomaar gewonnen geeft.
Doch, het is een kwestie van dagen, misschien uren, en dan zal ook zij zich moeten neerleggen bij haar lot.

Ik kijk naar de reusachtige bomen aan de overkant van mijn straat.
Gans de zomer heeft een muur van groene bladeren mij vreugde en privacy gegeven.
Vreugde omdat er zoveel leven in de bomen woonde.
Het aan en af vliegen van de talrijke vogels kon mij uren fascineren.
Het bouwen van hun nest, het eten geven van hun kroost, de eerste vlieglessen, ik mocht er allemaal deelgenoot van zijn.
Duiven die koerden, eksters die schreeuwden, merels die floten, het was een euforisch zomerconcert.
Maar helaas, het is voorbij.

Ik zie de boombladeren hun fris donkergroen ruilen voor een lichter geel.
Aan elke tak zitten zelfs al verscheidene bruine en verdorde bladeren.
De wind doet zijn werk onophoudelijk, maar de bomen vechten nog even terug, en houden hun zomerkleed nog even vast.
Maar hoelang houden zij dit nog vol.
Hun heen en weer zwiepen wordt heviger en heviger
Aan hun voet kan je al merken dat ze een verloren strijd leveren.
Daar ligt reeds de buit die moeder natuur heeft vergaart, en die buit zal steeds toenemen.
Zij zal niet rusten voor elke tak kaal is, voor elk blad is herleid tot compost.

Ik heb een idee.
Ik ga mooie chrysanten kopen en doe ze in hangpotten. Die hang ik dan op aan de richel van mijn terrasje.
Op het terrastafeltje dat aan de raamkant van de leefkamer staat, zal ik een hele grote pot zetten met dezelfde soort bloemen.
Ik ga verschillende kleuren nemen, wit geel, rood en paars.
Dan kan ik nog even dat fleurige zomergevoel vasthouden.
Wanneer dan uiteindelijk de grijsheid zijn intrede doet...
Wanneer ik door de kale boomtakken kan zien wanneer mijn buren wakker worden door het optrekken van hun rolluiken...
Wanneer ik in hun kale tuinen kan zien op welke dag zij hun was doen..., dan sluit ik mij af.

Dan neem ik mijn gordijnen uit de kast.
Diezelfde gordijnen die ik in de lente had opgeborgen om al het nieuwe van de natuur welkom te heten in mijn huiskamer.
Van plafond tot vloer zullen mijn ramen bedekt zijn met maagdelijk wit.
De centrale verwarming zal de plaats innemen van de zonnewarmte.
Ik zal nog maar heel vluchtig op mijn terrasje verschijnen, om dan gelijk weer bibberend van de kou naar binnen te vluchten.
Ik zal heimwee hebben naar de zomer, maar mij de prachtige kleuren en geuren van de herfst laten welgevallen.
En beginnen dromen over een sneeuwwit wintertapijt.
En dan weer een nieuwe lente!!!

Reageer op dit bericht

Zondag 2 oktober 2005

......

Het grote water wacht
rimpeloos, zonder zorgen
op 't vallen van de nacht.
De rode avond
tovert vreemd verdriet.
Ik kijk ernaar en geniet.
Jouw hand die de mijne vindt,
zonder woorden,
omdat jij weet;
stille waters praten niet.

Reageer op dit bericht

Zondag 25 september 2005

DE NIEUWE WEEK LEUK INZETTEN !

1 reactie Reageer op dit bericht

Archief

Meer van HUISMUSJE'S NESTJE