Archief

Maandag 10 oktober 2005

SALOMONS OORDEEL ?

Men heeft het weer klaargespeeld in ons apenlandje!

Gisteren met mijn allerliefste, dochterlief en partner naar de zwarte markt in Tessenderloo geweest.
Tja, zo af en toe moet ik mijn huismuspluimen afleggen om het ventje content te stellen. Hij schuimd graag rommelmarkten af.
Vermits men niet zo'n denderend weer had voorspeld op één had hij een doorslaggevend argument.
Na de rommelmarkt wat gaan eten, en nog even een bezoekje aan het cafe van de zus van mijn knuffel, en dan naar huis.
Een leuke dag dus, maar dit volledig terzijde.

Voor het slapengaan wil ik nog steeds even naar het nieuws kijken, want ik ben een nieuswfreak.
Vroeger zapte ik van het ene kanaal naar het andere om de nieuwsberichten te vergelijken, want ieder had zowel zijn eigen mening, dan zijn eigen items.
Nu beperk ik mij meestal tot vier.
Groot was mijn verbazing toen ik hoorde wat men had bedisseld over de pensioenleeftijd.
Het was weer typisch belgisch!

Men spoort ons langs alle kanten aan om het roken te laten.Roken veroorzaakt kanker. En de verzorging van al die rokende kankerpatiënten kost onze sociale zekerheid handen vol geld. Geld dat er niet is, of althans op korte termijn niet meer voldoende aanwezig zal zijn.
Om deze aansporing kracht bij te zetten wordt er meer en meer een rookverbod ingesteld.
Op het werk. In openbare plaatsen. In retaurants.
Ook in cafe's moet er een rookvrij gedeelte zijn.
Onlangs kreeg ik zelfs een brief van de werkgever van mijn poetsvrouw waarin stond geschreven dat zij een totaalverbod hadden om te roken op de werkvloer. In dit geval mijn vloer dus.
Tevens werd aan ons gevraagd om tijdens die uren dat zij mijn vloer bewerkte, eveneens niet te roken.
Nu heb geen moeite met al dat rookverbod, want ik doe verwoede pogingen om het roken af te zweren. Iets dat mij tot nog toe reeds twee maanden vrijwel goed lukt, zij het met vallen en opstaan. Maar alle begin is moeilijk, niet?
Groot was dus mijn verwondering toen ik hoorde dat onze ministers besloten hadden om een deel van de accijnzen op rookwaren en tabak te gebruiken om de sociale verzekering aan te vullen.

Moeten we nu dan een schuldgevoel krijgen als we niet roker zijn?
Want als iedereen stopt met roken zijn er ook geen accijnsinkomsten meer.
Geen accijnsinkomsten, dus geen sociale zekerheid meer? Of toch héél veel minder.
Of moeten we dan maar met z'n allen terug aan het roken slaan om onze sociale zekerheid veilig te stellen?
Wat wil men nu eigenlijk? Ik begrijp er niks meer van!
Mij lijkt het dan met een put graaft om de andere te vullen.
Maar in putten graven is onze regering dan ook een primus, letterlijk en figuurlijk.
Ben ik de enige waarbij deze gedachte door zijn hoofd gaat?
Of heb ik het nu zo danig mis verstaan?
Mij lijkt het weer een dubieuze beslissing. Een solomonsoordeel als het ware.

DAT IS, MIJN MISSCHIEN WAT NAIEVE,MENING! MAAR DIT HOEFT NIET UW MENING TE ZIJN!

3 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 7 oktober 2005

BLOG TEGEN DE REGELS ???

Wanneer je helemaal naar onder scrolt op je blog, zie je daar een melding staan.
Het zegt; Blog tegen de regels, meld het ons.
Ik vraag mij dan steeds af, wat is in godsnaam een blog tegen de regels?
Is dat een blog waar men bewegende plaatjes heeft opstaan, gepukt van het internet?
Is dat een blog waar men een link heeft opstaan naar een andere website, al dan niet die van jezelf

Over de muziek is al wel enige duidelijkheid gekomen, maar dat was in het begin wel anders.
Na veel vragen op het blogforum en na veel uren zoeken op het internet vonden we een melodietje dat we mooi vonden en wel leek te passen op ons blogje.
Voor de één ging het makkelijk om muziek op zijn blogje te krijgen, voor de ander koste het bloed zweet en tranen.
Maar de fierheid en de voldoening dat het lukte hadden we allemaal gemeen.
Weken nadien kwam dan de melding dat onze inspanningen tevergeefs waren, want SABAM moeide zich ermee.
Nu mogen we enkel nog een muziekje gebruiken van eeuwen geleden overleden componisten, of anders diegene die seniorennet zelf aanbied.
Bij die laatste zitten ook redelijk recente melodieën tussen, hoe zit het daarbij dan met de auteursrechten vraag ik mij af, want ik ben op dat gebied niet van de slimste.

Een blog tegen de regels?
Is dat een blog waar men al eens een schuine mop op zet?
Of al eens een ondeugende foto opzet?
Een humoristisch plaatje van een schuddend kontje is nog lang geen porno, maar wat denkt het keinkind erover wanneer ze oma's of opa's blogje gaat bekijken?
Ik persoonlijk maak mij daarover geen zorgen. Mijn kleindochter wordt net als de meeste kleinkinderen, elke dag geconfronteerd met pure naaktheid via de reclame op tv.
Evenzo in de bioscoop bij een typische kinderfilm zoals bijvoorbeeld Kabouter Plop.
En in elk bushokje, of elke lege plek langs de huizen op de straat.

Is een blog tegen de regels als men een uitgesproken mening heeft over bepaalde onderwerpen?
Iets dat toch puur eigen is aan de mens, en we derhalve allemaal hebben!
Als we met bepaalde dingen niet akkoord gaan, en we uiten dat op onze blog, gaan we dan in tegen de regels?
Als we niet akkoord gaan met de regels, of we ergeren er ons aan, en we pennen dat neer op onze blog, is dat tegen de regels?
Wij zijn wel senioren, maar toch geen kleine kinderen!
We zijn de snelst groeiende groep, en ik behoor graag en met nog veel jeugdigheid bij die groep.
Maar ik heb geen kuddegeest!
Is dat tegen de regels van de blogs?

Er zijn meer dan 2000 blogs.
Tientallen bezoek ik daarvan, dat zijn mijn favorieten.
Soms door een reactie in mijn gastenboek ontdek ik weer een nieuwe, en dan ga ik ook daar met plezier naartoe.
Ik heb bewondering voor het kunnen van die blogeigenaar.
Zij het voor zijn/haar plaatjes, of voor de teksten.
Teksten en plaatjes gehaald van het internet, dan wel zelf gemaakt, het maakt mij allemaal niet uit.
Ik geniet er gewoon van. En wanneer ik niet echt akkoord ga met hetgeen ik lees of zie, zal ik dat met vriendelijke woorden in hun gastenboek laten weten. Maar dat is nog niet voorgevallen.
Ik heb nog geen enkel blog ontdekt dat tegen mijn regels is.

Ik voel mij niet geroepen om anderen op het matje te roepen, of terug te fluiten.
Een blog tegen de regels?
Ik laat het over aan hen die zich wel geroepen voelen.
Aan diegene die er werden voor aangesteld en die perfect weten wat de regels zijn. En dus ook de volle verantwoording kunnen nemen.
Maar ik weiger om gestapo te spelen, want zo voel ik het wel aan!
Is dit blog nu ook tegen de regels?
Vertel het dan aan mij voor je het aan anderen gaat vertellen!

DAT IS MIJN MENING! MAAR HET HOEFT NIET DE UWE TE ZIJN!!!

3 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 4 oktober 2005

HERFSTGEDACHTEN.

Vanmorgen zat ik zomaar wat voor mezelf uit te staren door het raam.
Ik keek naar mijn terrasje met zijn bloembakken.
Wat eens prachtige bossen hangpetunia's waren, zijn nu verdorde bruine stengels.
Zo hier en daar staat er nog een bloem te pronken, net of ze wil zeggen dat ze zich niet zomaar gewonnen geeft.
Doch, het is een kwestie van dagen, misschien uren, en dan zal ook zij zich moeten neerleggen bij haar lot.

Ik kijk naar de reusachtige bomen aan de overkant van mijn straat.
Gans de zomer heeft een muur van groene bladeren mij vreugde en privacy gegeven.
Vreugde omdat er zoveel leven in de bomen woonde.
Het aan en af vliegen van de talrijke vogels kon mij uren fascineren.
Het bouwen van hun nest, het eten geven van hun kroost, de eerste vlieglessen, ik mocht er allemaal deelgenoot van zijn.
Duiven die koerden, eksters die schreeuwden, merels die floten, het was een euforisch zomerconcert.
Maar helaas, het is voorbij.

Ik zie de boombladeren hun fris donkergroen ruilen voor een lichter geel.
Aan elke tak zitten zelfs al verscheidene bruine en verdorde bladeren.
De wind doet zijn werk onophoudelijk, maar de bomen vechten nog even terug, en houden hun zomerkleed nog even vast.
Maar hoelang houden zij dit nog vol.
Hun heen en weer zwiepen wordt heviger en heviger
Aan hun voet kan je al merken dat ze een verloren strijd leveren.
Daar ligt reeds de buit die moeder natuur heeft vergaart, en die buit zal steeds toenemen.
Zij zal niet rusten voor elke tak kaal is, voor elk blad is herleid tot compost.

Ik heb een idee.
Ik ga mooie chrysanten kopen en doe ze in hangpotten. Die hang ik dan op aan de richel van mijn terrasje.
Op het terrastafeltje dat aan de raamkant van de leefkamer staat, zal ik een hele grote pot zetten met dezelfde soort bloemen.
Ik ga verschillende kleuren nemen, wit geel, rood en paars.
Dan kan ik nog even dat fleurige zomergevoel vasthouden.
Wanneer dan uiteindelijk de grijsheid zijn intrede doet...
Wanneer ik door de kale boomtakken kan zien wanneer mijn buren wakker worden door het optrekken van hun rolluiken...
Wanneer ik in hun kale tuinen kan zien op welke dag zij hun was doen..., dan sluit ik mij af.

Dan neem ik mijn gordijnen uit de kast.
Diezelfde gordijnen die ik in de lente had opgeborgen om al het nieuwe van de natuur welkom te heten in mijn huiskamer.
Van plafond tot vloer zullen mijn ramen bedekt zijn met maagdelijk wit.
De centrale verwarming zal de plaats innemen van de zonnewarmte.
Ik zal nog maar heel vluchtig op mijn terrasje verschijnen, om dan gelijk weer bibberend van de kou naar binnen te vluchten.
Ik zal heimwee hebben naar de zomer, maar mij de prachtige kleuren en geuren van de herfst laten welgevallen.
En beginnen dromen over een sneeuwwit wintertapijt.
En dan weer een nieuwe lente!!!

Reageer op dit bericht

Zondag 2 oktober 2005

......

Het grote water wacht
rimpeloos, zonder zorgen
op 't vallen van de nacht.
De rode avond
tovert vreemd verdriet.
Ik kijk ernaar en geniet.
Jouw hand die de mijne vindt,
zonder woorden,
omdat jij weet;
stille waters praten niet.

Reageer op dit bericht

Zondag 25 september 2005

DE NIEUWE WEEK LEUK INZETTEN !

1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 25 september 2005

RUZIE IN BLOGLAND?!

Elke dag, nog voor ik naar mijn blogjes ga kijken, kijk ik even op het blogforum.
Ik vind de vele vragen die er gesteld worden interessant, en ik leer vaak uit de antwoorden die worden gegeven zonder dat ik zelf vragen moet stellen.
Ik meen dat dit ook het doel is van het blogforum, en voor mij, zoals al voor zovelen, heeft het blogforum al menig maal zijn nut bewezen.

Redpoppy is een ware bezielster van het forum, en zij geeft dan ook het vaakst een oplossing op de vele vragen. Steeds met een niet aflatend geduld en vriendelijkheid.
Swakke is ook een naam die ik meermaals tegenkom bij het oplossen van een probleem van ons bloggertjes.
Daar er héél vaak steeds weer dezelfde vragen worden gesteld door nieuwkomers, moeten deze mensen ook vaker steeds weer dezelfde antwoorden neerpennen.

Nu was de oplossing om dit te vermijden een infoblog.
Een blog waar de problemen samen werden gebundeld met de antwoorden.
Joepie!
Voor mij als niet zò beginneling meer was dit een prima oplossing. Want vaak had ik wel de klok horen luiden, maar wist ik de klepel niet meer hangen.
Dan was het heel praktisch om naar het infoblog te surfen, daar het bewuste item aanklikken en voila, daar was het antwoord.
Ik moest het forumteam niet lastig vallen, en vooral ik moest niet wachten tot iemand tijd had om te antwoorden.
Want vergeet niet dat het forumteam dit vrijwillig doen, en ook een priveleven hebben, tevens ook een eigen blog waar ze graag hun tijd insteken.

Maar één voor één verdwijnen die infoblogs even vlug dan ze gemaakt zijn!
We hadden eerst het infoblog van peeceeke, doch hij werd jammer genoeg ziek en moest ophouden met bloggen van zijn cardioloog.
Hetgeen ik raar vind is dat we helemaal niets, maar dan ook niets meer horen van peeceeke. Van dag op dag leek hij in het niets verdwenen te zijn.
Maar misschien keert hij nog wel weer, laat ons hopen, want dan weten we dat het weer goed met hem gaat.

Dan was er de "blogdokter" en zijn verpleegster "kwiezientje"!
Een leuk en leerlijk blog voor ons bloggers. Men kon er met een vleugje humor zijn onkunde ten toon spreiden, en men kreeg met evenveel humor het antwoord.
Beide hadden ze hun eigen recepten die mensen voorhielpen, de één stilde de honger van de maag, de ander die van het hoofd.
Maar ook deze beide blogs verdwenen van de éne dag op de andere!
Deze keer kwamen we helemaal niets te weten, gewoon zonder boe of ba, weg!
En weer waren het in feite de bloggebruikers die min of meer de dupe waren.
Het blogforumteam kreeg terug al het werk in de schoot geworpen.
Er werden opnieuw oplossingen gezocht en gevonden!

Er kwam een blogassistent, Willee.
Hij werd gekozen door hogerhand.
Hij is een man die door doorgedreven zelfstudie een grote kennis van de pc heeft verworven.
En ik als leek zijnde heb steeds bewondering voor zulke mensen, want
zelf ben ik vele jaren jonger dan hij, en ik heb het moeilijk met alle geheimen van de pc. En op het blogforum te zien ben ik niet de enige.
Maar nu lees ik dat ook dit blog moet verdwijnen.

Daar ik een dagelijkse bezoeker ben van het blogforum merkte ik al gauw dat er ruzie was in het straatje.
Er waren soms vinnige dialogen tussen de "blogassistent" en de andere forumhelpers.
Meermaals werden er berichten van eerste verwijderdt. Vreemd genoeg voelde ik mij daarbij betutteld, want ik had als bloggebruiker geen kans gekregen om mij een oordeel te vormen over het geschrevene.
Ik kreeg het gevoel dat er een machtstrijd aan de gang was, een strijd om de hoogste trede op de ladder van de hiërarchie.
En volgens mijn bescheiden mening zitten de bloggertjes daar niet op te wachten. We zijn daar ook helemaal niet mee gebaat.
Het enige dat we willen is een antwoord op onze vraag, van diegene die de oplossing weet. Wie dat is blijft gelijk, althans dat denk ik toch. Zo is het alvast voor mij.

En daarom doe ik via mijn blog een oproep!
Willee (blogassistent) blogassistent is een slimme man, maar net als zoveel knappe koppen komt hij een beetje belerend over.
In enkele gevallen is hij zelfs wat degenererend en cru.
Persoonlijk heb ik ondervonden dat wanneer je hem via zijn blog een mailtje stuurt met een vraag, je steeds een heel beleefd mailtje terug krijgt.
Zijn mening dat je het beter eerst zelf allemaal uitprobeert voor je een vraag stelt, kan ik alleen maar bijtreden.
Wanneer je zelf de oplossing van het probleem vind, vergeet je het nooit meer, dit in tegenstelling tot wanneer anderen het voor je oplossen.
Dit kreeg ik reeds te horen in de lagere school, en dit krijg ik nog steeds te horen wanneer ik een cursus volg.
Dus er zit een kern van waarheid in hetgeen hij vooropsteld.
Maar het belet hem niet om alsnog een oplossing te geven!!!
Dat hij niet al te voorzichtig is in het geven van zijn mening is ook waar.
Al te kieskeurig in het formuleren van zijn woorden is hij ook niet moet ik toegeven.
Maar schrikken we niet altijd wanneer men ons een spiegel voorhoud?
Zomaar beweren dat hij mis is, en wij het bij het rechte eind heben zou wat al te kortzichtig zijn volgens mij.

Ik ben mij er derdege van bewust dat ik hier mijn hand in het vuur steek voor iemand die ik van toeten of blazen ken.
En dat ik daarbij danig mijn vingers kan verbranden is ook een feit.
Als Willee (blogassistent) gelijk heeft dat er een machtstrijd aan de gang is op het blogforum, dan kan ik met dit epistel ook in de ban worden geslagen.
Maar dan is dat het ultieme bewijs dat hij gelijk heeft!
En ik denk niet dat dit de bedoeling is die de webmaster voor ogen had wanneer hij "seniorennet" opstartte, en naderhand ons senioren de "blogs" cadeau deed.

Daarom durf ik vragen, geef Willee een kans.
Geef hem de kans te groeien in de "blogs"
Of moet ik zeggen, geef hem de kans om tot op ons niveau af te dalen.
Ons leken die weinig of niets kennen van "het bloggen" en de pc.
Wanneer hij zich dan wat belerend uitlaat, geef hem dan lik op stuk met een vleugje humor. Want zegt het spreekwoord niet"al lachend zegt de zot zijn waarheid"?Hij zal het appreciëren, daar ben ik zeker van
Ruzie maken is verloren tijd en verspilling van energie, en de tijd gaat voor ons senioren al zo vlug.
En wat het belangrijkste is, hij kan ons veel en veel leren over de pc.
En dat is toch het voornaamste doel van een forum en infoblog?!
Met een vleugje humor wil ik dan ook dit epistel afsluiten;
Willen we werkelijk willee weg? Als willee wat minder wijzer wordt, willen we willee dan weer?

DIT IS MIJN MENING OMTRENT HET BLOGFORUM DISPUUT!
GRAAG HAD IK JULLIE MENING OMTRENT DEZE GEKEND!!!

4 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 24 september 2005

...

...

Reageer op dit bericht

Zaterdag 24 september 2005

INNERLIJKE SCHOONHEID

WARE SCHOONHEID ZIT VAN BINNEN!
De buitenkant van de mens wordt meer en meer fake!
Schoonheid en correctie operatie's zijn schering en inslag.
Dit geld vooral voor vrouwen, maar de laatste tijd vallen ook meer en meer mannen voor dit nieuwe fenomeen.
Wat ben je ook gebaat met het gezegde "Ware schoonheid zit van binnen" als je een minder mooie buitenkant bezit?
Het is immers die buitenkant die het eerst in het oog springt.
Mooie vrouwen krijgen meer kansen in het leven, krijgen betere positie's op de arbeidsmarkt.
Is het omdat ze vaardiger zijn? Of is het doordat zij door hun schoonheid meer zelfvertrouwen hebben, en daarbij assertiever te werk durven gaan?
Meestal hebben ze ook een uitgebreider kennissen en vriendenkring dan het eeuwige muurbloempje.
Het oog registreert nu eenmaal liever mooie dingen.
Van lelijkheid wenden we snel de blik af. Soms uit piëteit, soms uit beleefdheid, maar meestal omdat we niet verder wilen kijken.

Ware schoonheid zit van binnen!
En waar haalt men het lef vandaan om te veronderstellen dat mooie vrouwen lelijk zijn van binnen!
Alle soorten zijn vertegenwoordigd op deze wereld, mooi van binnen zowel als aan de buitenkant, en vice versa
Maar je zal als lelijk eendje maar zitten wachten tot er iemand de moeite neemt om je innerlijk te doorgronden. En dan moet die bepaalde iemand je ook nog bevallen!
Want lelijk of mooi, ware liefde is hetgeen we allemaal zoeken.
Maar nu is er de oplossing! We gaan massaal onder het mes.

De jeugd is mooi!
Jeugd bruist van het leven. Jeugd zit strak in het vel, en dat willen we zo houden, minstens tot we tachtig zijn.
Want we kijken naar mooie mensen vanuit het verkeerde perspectief.
We vragen ons niet af of die mooie meid ook gelukkig is? Of zij mooi is van binnen?
Neen, we willen enkel die schoonheid bezitten, evenaren.
Daarom laten we wegzuigen en wegsnijden hetgeen ons niet bevalt.
We laten liften en straktrekken hetgeen is afgezakt .
We laten opvullen hetgeen ons niet volumineus genoeg lijkt.
Enkel de inhoud van onze portemonee is soms nog een struikelblok op onze weg naar de eeuwige jeugdigheid.
Maar ook aan dat euvel is een mouw aan te passen, want als het moet zijn we vindingrijk.
Doch, dit is niet het enige euvel lieve mensen!

Alle lichaamcorrectie's ten spijt verraden je handen je.
Aan je handen zie je je ware ouderdom, alle zalfjes te spijt.
Je benen, je enkels, je voeten die jou al zolang hebben moeten dragen, stappen minder veerkrachtig door het leven.
Je huid die jou nooit meer die jeugdige frisheid teruggeeft
En je ogen!
Daar waar de jeugd met onbevangen blik de wereld in kijkt, veraden onze oude ogen het geleden verdriet.
Kijken we met enig wantrouwen en voorzichtigheid rondom ons, onze jaren eigen.
Straalt uit onze blik de opgedane ervaring en de daarmee gepaarde wijsheid.
Of in het andere geval, de valsheid, de gemeenheid en het slechte.
De haat en de biterheid.
Dat kan men met de duurste operatie niet verwijderen!
En daarom zit ware schoonheid van binnen!!!

MAAR MIJN MENING HOEFT NIET JOUW MENING TE ZIJN!

1 reactie Reageer op dit bericht

Maandag 19 september 2005

EEN MOP DIE AANSLUIT BIJ VOORGAAND EPISTEL

Vader krokodil onderwijst zoon krokodil in het jagen op een prooi!
Aan de waterkant staat een oude man te vissen.
Zoon krokodil wil er meteen op af, maar pa krokodil hou hem tegen.
Waarom niet deze prooi, vraagt de zoon?
Veel te taai, zegt pa, en ze zwemmen verder
Iets verderop speelt een kind aan de waterkant!
Zoon is weer niet te houden, en gaat erop af.
Pa houd hem een tweede maal tegen.
Waarom deze prooi niet, vraagt zoon krokodil lichtjes geïrriteerd?
Veel te mager argumenteert pa, en ze zwemmen verder
Plots stopt er een dure porsche langs de waterkant!
Er stapt een knappe jonge vrouw uit.
Met net genoeg vlees, daar waar het vlees hoort te zitten.
Zij kleed zich om, stapt in haar bikini, en vervolgens stapt zij in het water.
Zoon krokodil kan zich niet meer inhouden.
Hij schiet als een pijl uit een boog door het water, op weg naar het lekkere hapje.
Vader krokodil werpt zich met ware doodsverachting bovenop zijn zoon, en duwt hem onder water.
Maken dat je wegkomt roept hij zoonlief toe!
Waarom vraagt deze, geheel verward over zoveel geweld van zijn vader.
Dat is geen spek voor onze bek, jongen.
Dat is mevrouw La Coste, zij vilt je levend!

1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 18 september 2005

LIEFDE VOOR HET HUISDIER.

Ik ben er mij terdege van bewust dat ik hier, en nu, een grote groep mensen tegen mij in het harnas ga jagen met dit epistel!
Maar ik kan het niet laten om dit van mij af te schrijven.
Is het mijn slechte ik, of is het mijn rechtvaardigsheidgevoel. Of is het gewoon omdat ik niets anders weet aan te vangen met deze mooie, en wellicht laatste, zonnige zondag.
Mijn bescheiden mening zegt mij dat het komt doordat ik teveel rondkijk en mij daarbij veel bedenkingen maak.
Maar ik werp mij nu voor de leeuwen (om bij het onderwerp te blijven) en laat het oordeel aan jullie over!

Ik wil het hebben over huisdieren.
En meer bepaald over de baasjes van die huisdieren. Over hun keuze en hun opvattingen over wat huisdieren voor hen moeten zijn.
Geef toe, elke dierenliefhebber vind het verschrikkelijk dat er dierenasielen bestaan.
Dat die asielen één voor één afgeladen vol zitten met afgedankte dieren vinden we schrijnend.
Weggeworpen voorwerpen omdat ze niet voldoen aan de eisen van hun baasje.
Of omdat ze op een bepaald moment in de weg lopen voor de gemaakte plannen.
Diegene die hun huisdieren op die manier vroegtijdig van de hand doen zijn in onze ogen onmensen.
Dierenbeulen zouden we met plezier de strot over snijden. Pelshandel vinden we ontoelaatbaar.
Sommige gaan nog een stap verder en weigeren om vlees te consumeren. Niet enkel om de gezondheid, maar omdat ze tegen het doden van eender welk dier zijn.

Maar nu komt mijn hekelpunt!
Hierbij rijzen bij mij de vragen!

Hoe komt het dat al die dierenliefhebbers geen dier uit die bewuste asielen halen?
Waarom hebben sommige dierenliefhebbers dan een huisdier met een ellenlange stamboom in huis.
Rashonden, raskatten, de éne al prachtiger dan de andere.
De éne al duurder dan de andere.
Het huisdier moet hun status bevestigen tegenover de buitenwereld.
Het huisdier moet navenant zijn aan de woning en de auto.
En de kennels, zij kweekten voort. Zij zouden wel gek zijn om het niet te doen, er is immers veel geld mee te verdienen.
Dat er zo veel zwakke dieren op de markt komen zal hen een zorg wezen.
Dat die dieren in een asiel terecht komen wegens niet voldoen aan de vooropgestelde normen, is ook niet hun verantwoording.
Nee, die verantwoording ligt bij ons!

Waarom moet je een rashond of raskat hebben?
Toegegeven, je hebt prachtige rasdieren, in elke soort.
Maar is die straathond of straatkat dan niet mooi?
Mijn kat is een vuilbakkenras. Hij voldoet in geen enkel geval aan de normen van de raskat.
Hij heeft een krulstaart die hij parmantig op zijn rug draagt. Hij heeft een vlek in zijn linkeroog. Zijn strepen lopen een beetje kriskras door elkaar.
Maar hij is geweldig lief! En ik hou van hem!
Mijn hondje is een minimalthezertje. Een kruising van ik weet niet wat. Zij komt van de straat. Ze heeft een kleine bruine vlek op haar rug, dit om te tonen dat ze uniek is.
Geen van beide voldoet aan de strenge normen van hun ras, maar hun liefde en trouw zijn onuitputtelijk.

Sommige huisdierenliefhebbers gaan nog een stuk verder!
Zij gaan met hun dier naar dierententoonstelingen.
De concurentie daar is moordend. De afgunst druipt er langs de rijen met kooien af.
Waar zit bij die mensen de liefde voor het huisdier vraag ik mij af.
Goed dat je met je hond gehoorzaamheidslessen gaat volgen, dat kan de hond enkel maar ten goede komen.
Maar waarom moet hij trainen om de snelste te zijn,de mooiste, de slimste.
We liggen soms in een deuk als we een artikel lezen over verwaarloosde dieren.
De verontwaardiging kent geen grenzen.
We tekenen graag met z'n allen een petitie's tegen al die wreedheden, en tergelijkertijd lopen we met een grote boog om het asiel heen.
Gelukkig denkt niet iedereen zo.
Gelukkig zijn er nog mensen die dieren van de straat opnemen om hen een liefdevolle thuis te geven.
Uitzonderingen bevestigen immer nog de regel.
Deden we dat allemaal maar! Zonder uitzondering!

DAT IS MIJN MENING EN HET HOEFT NIET UW MENING TE ZIJN!
MAAR IK ZOU GRAAG UW MENING KENNEN!!!

2 reacties Reageer op dit bericht

Archief

Meer van HUISMUSJE'S NESTJE