zaterdag

Zulma: "Baziel, je kiek zo rare. Wa schilt er?"
Baziel: " 'k Hen juuste e boekstje gelezen met e gheel triestig ende". 
Zulma: "En waffer boekstjie is da?" 
Baziel: "Ons spoarboekstjie".

- 
Zulma was zwaar ziek en moest berecht worden. 
Vroeg de pastoor: "Baziel heb je geen kaars, een beetje wijwater en een palm?" 
"Een keirsse en wiewoter hemme", antwoordde Baziel, "mo gin Palm. Is e Jupiler ook goed?"


- 
Hector vond Baziel in alle staten, tranen wenend met tuiten. 
" 't Is me voder die dood is" zei hij. 
Er werd getelefoneerd en na het gesprek kwam Baziel nog heviger wenend binnen. 
"Een oengeluk komt toch nooit ollene", zei hij, " 't Was men broere die belde, z'n voder is ook dood".


- 
Zei de dokter: "Baziel, gij hebt gij zeker dikwijls dorst?" 
"Ba neen 'k meneere den dokteur", antwoordde hij, " 'k en loaten ik dat nooit zo verre kommen".


- 
In de Arbeidsbemiddeling moest Baziel weer al eens een formulier invullen. 
Er stond een vraag: "Werkt uw echtgenote, zo ja: waar". 
Schreef Baziel: "Ja, op mijn zenuwen".


- 
Een Frans madammeke kwam op Baziel zijn hofstede. 
"O = que ça pue ici" riep ze. 
En Baziel in zijn beste Frans: " Ca c'est niks madamtje, ce sont mes koei".


- 
Baziel kwam thuis: een gat in de nacht en met een stuk in zijn kraag. Zonder sleutel, moest hij aanbellen. 
Zulma riep van achter de deur: "Is 't gie, Baziel?" 
En Baziel: "Hoe zoe dadde, kommen d'er hier nog andere ook dè?"


- 
Baziel werd ingeschreven als werkzoekende. 
Vroeg de ambtenaar: "En wat is je beroep?" 
Baziel: "Ik jagen ip everzwijns in Brugge". 
De ambtenaar: "Maar er zijn toch geen everzwijns in Brugge!" 
Baziel: "En worom peis je wel da'k moeten gon doppen?"


- 
Toen Baziel thuis kwam vroeg Zulma: "Hoeveel heb je d'er nu weer gedronken?" 
Baziel: "Zulma, 'k gon ik ip café vor e pientje te drinken en nie vo te leren tellen".


- 
Baziel zag een pastoor met een 'col romain'. 
"Wa wil da zeggen, zo'n averechtse col?" vroeg hij. 
"Dit wil zeggen dat ik Vader ben" antwoordde de priester. 
" 'k Zien ik ook voder", zei Baziel, "mo'k dragen ik mien kol nie averechts." 
"Ja maar", lachte de pastoor, "ik ben Vader van duizenden". 
Zei Baziel: "Zoe je ton nie beter je broek averechts andoen?"


- 
Baziel kwam weer een gat in de nacht thuis. 
Zei hij tegen Zulma: "Ieder ki dat er e kalant weggieng begosten d'andere kwood te klappen over zien vrouwe. 'k Zoen nie willen da ze van joen kwood klappen Zulma, zo 'k zien gebleven toe den latsten".