Serie postkaarten Ros Beiaard.

De meningen over “drinken” liggen ver uiteen. Voor sommigen betekent dit het begin van alle miserie, zelfs al gaat het om een drietal pinten op een ganse week. Voor anderen kan drinken dan weer gemist worden om te overleven, zij het dan wel ‘pinten drinken’. Nog anderen kunnen zich niet amuseren als ze niet gedronken hebben (of mogen drinken). Deze laatste zijn dan de grote tegenstanders van de wet op de alcohol, de beteugeling van de dronkenschap en last but not least de verlaging van het alcoholgehalte voor de bestuurders van voertuigen.

Volgens sommigen is drinken zelfs een kunst! Een kunst die aan weinigen is gegeven. ‘Kunnen drinken’ wordt hier dan wellicht bedoeld. In feite is ‘drinken’ op zichzelf een aangeboren kunst die begint aan de tepel van de moederborst. Daar blijkt men al van in het aanvangsstadium te zitten van deze bepaalde techniek. Ja, op dat moment is het een kwestie van timing en tempo. Dat heb je of je hebt het niet. Wetenschappers en ingezetenen hebben het dan over ‘het feilloze instinct om de kunst van het drinken op een optimale wijze te beoefenen…”.

De manier waarop een pint van de tapkast wordt genomen, ze aan de lippen wordt gezet, waarop de eerste slok wordt genomen en de graad van enthousiasme zijn van groot belang. Echte drinkers lijken nooit laaiend geestdriftig. Ze houden rekening met de wet van de natuur, en ‘de dorstige laven’ als een werk van barmhartigheid en zodoende vinden zij dat er geen enkele reden is tot overhaasting bij het drinken van een glaasje. Zij gaan ook nooit idioot gaan doen en staan brullen van ‘we gaan d’r ene pakken:’… Zij die zich anders gedragen zijn eerder ‘gelegenheidsdrinkers, die zich willen laten gelden als ‘ervaren gebruikers’ van het bier…

Nochtans is drinken de normaalste zaak van de wereld. Stel je voor dat je in de hedendaagse wereld moet sterven van dorst, terwijl er zo enorm veel cafés te uwer beschikking staan…

Normalerwijze zijn we ons bewust van het opvangen van een signaal dat onze lever geeft. De lever maakt onze hersenen op een discrete manier duidelijk dat we dorst hebben. We gaan daar dan meestal onmiddellijk op in. Bij een echte drinker ligt het anders, die wacht met opzet en geeft niet toe aan de nood van de lever. Hij kent zijn orgaan en weet dat het enkel uit is op vocht, zelfs op de meest onmogelijke tijdstippen. Continu worden signalen uitgezonden… Geef je er aan toe dan kom je vaak in de meest hachelijke situaties terecht. Er gaat eigenlijk wel een nieuwe wereld open, een oeverloze wereld zonder zorgen die gaat van ‘licht aangeschoten’ tot ‘ladderzat’. Ondertussen gebeuren onverklaarbare dingen, men wordt ontheven aan de zwaartekracht en dergelijke…

Outsiders gebruiken terminologie als ‘onder invloed’, ‘in beschonken toestand’, ‘in kennelijke staat’ om het een beetje beschaafd te houden. Ons dialect laat echter andere uitspraken toe. We denken ondermeer aan ‘goe brouin’, ‘zwèrtzat’, ‘poepeloere’, ‘krimmenéil’, ‘goe gelouë’, ‘â-j-éi miër as genoeg’, ‘â-j-éid’ e kalleken oën’, ‘een pèir oën’, turrelut’, ‘goe gelampèt’, en nog vele andere… Ook wordt de theorie rond de studie van het menselijk lichaam ontwricht door uitdrukkingen zoals ‘â lup ni gemakkelaik’, ‘â-j-éi floere biëne’, ‘a-j-éi zjizjippe biëne’, en nog veel meer…

Soms ontstaan toestanden waarbij men zichzelf niet meer in de hand heeft. De in normale toestand meest bedeesde persoon gaat nu het spreekgestoelte bestijgen en zich ontpoppen als de meest begaafde spreker die zelfs Guy Verhofstadt doet blozen. Hij die in het dagelijks leven geen noot muziek kent zingt na een tijdje met verheven stem en uit volle borst, zonder ook maar één valse klant te produceren. En desnoods met veel ‘kruisen’ en ‘bemols’ aan de sleutel worden de moeilijkste aria’s en operettes gezongen… Vaak kennen die mensen plots verschillende talen!

Anderen gaan filosoferen en hebben zowaar een verleden waar eenieder van verbaasd raakt. Soms hebben ze zelfs universitaire centra doorlopen en gestudeerd voor één of ander notoir beroep…

De dag nadien van niets meer weten lijkt ook een fenomeen bij velen. Als je ze dan iets vertelt over hun esbattementen ben je de grootste leugenaar en huichelaar die op de wereld rondloopt!

Je hebt ook nog anderen. Ze worden goeie moppentappers, dansers, … tja, een mens kan blijkbaar veel na het drinken van een pint…

Bobbejaan Schoepen zette jaren geleden een Nederlandse tekst op een liedje dat door menig jazzfanaat gekend is onder de titel ‘Beautiful dreamer’. Het werd ‘Café zonder bier’. Aan elke strofe breidde hij een slot: “niets is zo erg als een café zonder bier”…

Voor een echte bierdrinker is dat inderdaad wel een waarheid en zelfs een serieuze ramp. Voor degene die echt thuis buiten stapt om zijn dagelijks pintje te gaan verbruiken in zijn stamkroeg zou het hard zijn mocht telkens wanneer hij arriveert de baas of de bazin melden dat er geen druppel bier meer in huis is…

Bij het schrijven van teksten in de muziekwereld en het componeren van liederen werd in het verleden blijkbaar al veel dorst geleden. We komen op deze gedachte bij het zoeken naar titels van ‘drinkliederen’. Neem nu ‘Trink brutherlein trink’, ‘Ein prosit’, ‘Santé, santé, santé, geef ons nog ‘nen toernee…’, ‘Drinken, drinken, drinken tot als we zinken, zinken, zinken’, ‘Denk steeds aan die grote glazen, met dat lekker schuimend bier’, en vele vele andere.

Soms worden ook wel eens liederen ten gehore gebracht die de grote brouwerijen niet zo graag horen. Denk maar aan: ‘Ach vaderlief, toe drink niet meer…’. Ze zien bij het horen van dergelijke songs hun immense productie dalen.

De ‘uitvinders’ van spreuken op bijvoorbeeld de gekende (bruingekleurde plaasteren maar als hout uitziende) ophangbordjes, werden rijk enkel en alleen door de verkoop van het memorabele ‘In de hemel is geen bier, daarom drinken wij het hier’… Andere bekende opschriften zijn: ‘Met bier en zang leeft men lang’, ‘Schol, als ge niet drinkt, blijft het vol’, ‘Onze lieve Heer veranderde water in wijn, waarom zou drinken dan een zonde zijn?’, ‘Gaan we heen of drinken we er nog één?’… En wat denk je van deze: ‘Ach voëderlief toe dringk nemiër, of mèire doed’ aan appel wèrral zjiër…”.

“Van dronkenschap zijn er meer bedorven

Dan onder ’t zwaard gestorven”.

“Kaars, keurs en kan

Bederven menig man”

“Ze dronken een glas, ze pisten een plas,

Ze lieten de zaak, zoals die was”.

“Zatte monden spreken nuchtere gronden”.

“Het drinken leert de mens het eerst, daarna pas eten.

Men zal daarom uit dankbaarheid het drinken niet vergeten”.

“Een lekker bier, een smulle pijp,

Maakt harten warm, gedachten rijp”.