GRAN CANARIA (kustlijn) * Jan. 2009
GRAN CANARIA
Na Tenerife, Lanzarote (met Isla Graciosa) en Gomera kozen wij nu 'Gran Canaria' in de van oorsprong vulkanische archipel.
Ook Gran Canaria heeft veel meer te bieden dan zon, strand en zee. De veelvuldigheid aan landschappen gaf dit eiland de bijnaam 'miniatuurcontinent': duinenvelden contrasteren met subtropische dalen, dorre barrancos met palm-oases en blinkende stuwmeren. Verder zijn er ook naaldbossen en hoog gelegen almen. In het noordwesten storten de tot 800 m. hoge klippen zich in zee. In het centrum vind je het (hoog-)gebergte (600-1700 m.) met woeste bergkammen en bizarre monolieten.
De canarische eilanden hebben winter en zomer een aangenaam, warm klimaat. De winter-dagtemperatuur schommelt tussen 19 en 24°C (zomer: 22-30°C) en 's nachts koelt het nagenoeg nooit verder af dan tot 15°C. In de winter komt de zeewatertemperatuur nauwelijks onder de 20°C (zomer: tot 24°C). In het zuiden straalt de zon bijna altijd, in het noorden worden regelmatig wolken gevormd door de vochthoudende noord-oost-passatwinden die tegen de hoge bergen samengestuwd worden en verdichten tot (regen-)wolken. Slechts uitzonderlijk komen deze wolken ook over het gebergte tot in het zuiden. Wij hadden het geluk (?!) om enkele van die uitzonderlijke dagen mee te maken... de plaatselijke bevolking sprak over een abnormaal 'koude' winter.
Deze eerste reeks foto's illustreert de kustlijn (zuid- en westkust). Een tweede reeks zal enkele topics uit het binnenland tonen.
PUERTO RICO / MOGAN (in het zuid-westen).
Is de meest zon-zekere regio op het eiland met rustige zee en minder wind. Deze regio is dan ook, samen met het zuiden, het meest toeristisch uitgebaat (of uitgebuit!). Wij logeerden één week in deze regio (Bahia Blanca). Daarna verhuisden we naar Playa del Ingles van waaruit je (met de wagen) direct het binnenland kunt bereiken.
Mooi aangelegd wandelpad tussen Puerto Rico en Playa Amadores.
Fata morgana! 's Avonds dachten wij 'bos en duin' te zien aan de 'overkant'.
Dit zijn gewoon avondwolken boven zee, met nog enige oplichting van de ondergaande zon.
Tot 1980 een idyllisch vissersdorp. Puerto de Mogan is nu met toeristische infrastruktuur verrijkt (!).
Deze infrastruktuur is hier echter nog wel op z'n mooist: men spreekt van het 'Andalusische dorp' of zelfs van 'Klein Venetië'.
Lekkere vis vooraleer we terugkeren naar 'huis' (Bahia Blanca).
Playa Tiritana: onbekend bij de meeste toeristen.
Nee, deze groep komt niet voor de 'Playa Nudista', zij kleden zich om voor een duikles.
Is dat niet risicovol op zo'n 'Playa Nudista'?
Spijtig, deze is dood, de levende zie je ook wel eens, maar verdwijnen te snel voor de foto.
Ja, daar hogerop ben je zeker veilig voor de krabben.
MASPALOMAS / PLAYA DEL INGLES (in het uiterste zuiden).
Zandstranden zijn op de vulkanisch gevormde eilanden eerder uitzonderlijk. Hier vind je echter een ruim 6 km. lange kustlijn met geelbruin, fijn zand. Dit zand is geen, zoals dikwijls wordt beweerd, overgewaaid zand van de (nabijgelegen) Sahara en het werd ook niet kunstmatig aangevoerd zoals op sommige andere strandjes. Dit 'zand' komt uit zee: kleine, door de branding fijngemalen stukjes schelp en koraal spoelen aan op de kust, drogen daar bij ebbe en worden door de zeewind verder landinwaarts geblazen. Op deze wijze ontstond een grandioos duinenlandschap, zo groot dat men van een 'mini-Sahara' spreekt. Jaarlijks verplaatsen de duinen zich een paar meter landinwaarts en er ontstaan door de wind steeds nieuwe vormen.
De 'burchten', hierin ben je enigszins beschut tegen de wind.
Zoals hoger reeds vermeld, we zijn toch in de (mini) Sahara!
DE STEILE KUSTEN (in het westen).
Noord-westelijk van Mogan is het gedaan met de overvloed aan toeristische infrastruktuur. Je doorkruist ruim 60 km. westkust (tot Agaete) met nauwelijks bewoning en rotswanden die tot 800 m. hoog uit zee oprijzen. De kleine visserdorpjes hebben hun authenticiteit tot op heden kunnen bewaren.
Enkele km. noordwest van het bergdorp Mogan vind je deze 'mirador'.
Puerto de las Nieves, nabij Agaete.
De 'puerto', de (vissers-)haven.
Een boeiende, wilde, kustlijn.
Ooit heeft men hier de toeristen willen naartoe lokken.
Een 'natuurlijke' zwemkom in de rotskust - wel interessant, maar het project is blijkbaar toch niet gelukt (gelukkig, anders hadden de grote buildings hier ook het landschap geschonden).
Genieten van het schouwspel.
We laten het molentje achter ons en rijden terug 'huiswaarts'.
Door het wad.
Een prachtig oefenterrein!
Romantiek troef!
Drinkwater aan de bron.
Houtvoorraad aanvullen.
... en weer terug...
Het wordt hier smal.
... ook het spoor wordt smal.
1 reactie op dit bericht
GRAN CANARIA
grtz ILSE