Op 27 juli, vier ik de 6de verjaardag van mijn blogje.
Het begon allemaal heel aarzelend, van...wat zou ik nu gaan schrijven.
Wie reageert er op mijn logje..
Ondertussen ben ik hier thuis...wil zeggen...hier voel ik me goed
en heb ik echt heel wat lieve mensen leren kennen.
"Bloggen" is voor mij een "rustpunt"
om even de drukte opzij te schuiven...
maar hier draait het bloggen,
en zeker nu in de laatste maanden op een zeer laag pitje,
dacht er dan ook dikwijls aan om ermee te stoppen,
gewoon omdat ik zo weinig tijd had en daardoor mijn blog niet kon bijhouden,
maar...en vooral het ergste,
mijn blogvrienden niet kon bezoeken.
Ieder van ons tracht immers in zijn eigen blog
een stukje van zichzelf te leggen,
zijn/haar blog iets persoonlijks te geven.
En soms kan je tussen de regeltjes heel wat lezen…
Want zeg nu zelf
ieder van ons heeft zijn eigen zorgen,
zijn verdrietjes, klein of héél groot…
De steun die we elkaar geven,
zij het dan via de pc, kan soms wonderen verrichten!
Daarom wil ik vandaag, 27 juli 2012,
eenieder persoonlijk danken die hier
ooit al eens een bezoekje bracht,
kwam lezen wat ik te vertellen had,
én een woordje achterliet.
Je kan niet geloven wat een warm gevoel
het me geeft als je weet dat mensen echt met je meeleven,
als mensen er voor je zijn.
Het hoeven geen ellenlange berichtjes te zijn...
Eén simpel woord volstaat om de ander gelukkig te maken...
om te tonen of te zeggen...
Kijk, IK ben er voor JOU...
Je krijgt met sommige bloggertjes zo een speciale band
dat het lijkt of je elkaar al jaren kent.
Daar ben ik enorm dankbaar om en die "zegeningen"
wil ik dagelijks blijven koesteren.
Er rest mij dan ook maar één ding...
iedereen uit de grond van mijn hart bedanken
voor al het goede dat ik al mocht ervaren
en...omdat jullie
meehielpen aan het bestaan van mijn blogje
en de 6de verjaardag ervan
Cécile
2 reacties op dit bericht
Dag Cecile
Suzy
Midweek, fijne start van de nieuwe maand ...