dag Jongen.
vrijdag ...19-20-21/1993 - vrijdag 19-20-21/2021 = reeds 28 jaar
Ik las ooit…verdriet, het slijt…maar men zegt niet wanneer...
Beter zou zijn, het verdriet verzacht, want wie men zo lief had kan men onmogelijk vergeten.
De dagen van november, het is al zo een sombere maand, maar elk jaar, ook na 28 jaar, zijn die dagen van het herdenken van het overlijden van onze zoon, helse dagen.
Het zijn de mooie herinneringen die we aan onze zoon Geert* hebben die het leed verzachten en ons ja, ook doen glimlachen…en dat zijn de dingen die ons rechthouden.
Geert* blijft voor eeuwig…bijna 20 jaar… jong, vrolijk, een grapjas, een kameraad en iemand die er echt was voor zijn vrienden en…die ook heel mooi kon tekenen.
Lieve schat, het zal nooit wennen en je papa en ik, je broer, zussen, blijven je enorm missen.
Straks breng we een bloemetje naar jou…misschien kan dit wel voor het laatst, want ook daar kregen wij een opdoffer van jewelste…je mag er niet blijven rusten en wij moeten een oplossing zoeken…en dan wordt er gezegd…een laatste rustplaats!
