15/4 De sacramenten of de goddelijke wil? - 2
Zodra we de gave van de Goddelijke Wil ontvangen, zegt de Heer ons dan dat we ons van de sacramenten moeten onthouden? Het antwoord is heel duidelijk. Nergens in het Boek van de Hemel, nergens zegt Jezus ons dat we ons van de sacramenten moeten onthouden. Op geen enkel moment. Hij nodigt ons uit om onze sacramenten te beleven in de Goddelijke Wil. Luisa ging regelmatig te biechten, ze nam dagelijks deel aan de Eucharistie, behalve in uitzonderlijke omstandigheden.
Deze sacramenten, die niet meer zullen bestaan wanneer we in de eeuwige ontmoeting van aangezicht tot aangezicht zijn, zijn essentieel tijdens onze pelgrimstocht op aarde. Overigens, heeft Jezus de Eucharistie niet ingesteld na zijn heengaan, noch na zijn opstanding en hemelvaart, maar tijdens zijn leven met zijn apostelen, zodat dit sacrament na zijn heengaan zou blijven bestaan.
We weten dus dat sommige mensen kunnen afdwalen en een ernstige fout kunnen maken door te beweren dat de sacramenten optioneel of overbodig worden omdat ze beweren volledig in God te leven. De sacramenten zijn, volgens de goddelijke wil, gaven die ons nog meer van God geven en ons in staat stellen God vollediger aan God te geven. We moeten begrijpen dat deze tekenen, deze merktekenen die ons laten zien dat we in goddelijke goedheid leven, ons naar de sacramenten leiden in een openheid, in een kracht, in een volledig nieuwe en hernieuwde vreugde.
* Aan het begin van je presentatie had je het over het catechumenaat. Ik denk dat het voor hen nuttig zou zijn als je de basisprincipes, de fundamenten van de Mis en de Eucharistie nog eens zou herhalen. Wat denk je?
Ok, dus, voor ons en voor ons allen, een paar zeer belangrijke herinneringen. Eucharistie, dankbaarheid, dankzegging, dit komt uit het Latijn en Grieks. Met andere woorden, een eucharistieviering is een moment waarop we de Vader eren door Hem te danken in de Heilige Geest. Het is de Heilige Geest die ons in staat stelt Hem te danken voor de gave van Zijn Zoon. Ter herinnering, dit is heel belangrijk; er zijn zelfs Christenen die dit vergeten, of voor je informatie: eucharistische gebeden zijn gericht tot de Vader. We richten ons werkelijk tot Hem, Hij is rechtvaardig en goed.
Vb. van een prefatie:Heilige Vader, machtige eeuwige God, om recht te doen aan uw heerlijkheid, om heil en genezing te vinden, zullen wij U danken, altijd en overal. Uw grootheid is niet te doorgronden: in uw goddelijke kracht zijt Gij de zwakke mens te hulp gekomen. Uit onze eigen sterfelijkheid hebt Gij het geneesmiddel ten leven genomen, en aan hen die verloren waren, hebt Gij langs de weg van hun ondergang behoud en redding gebracht door Christus onze Heer. Door wie de engelen, die eeuwig staan voor uw troon, U vol vreugde aanbidden, Koning in majesteit. laat nu ook onze stemmen meeklinken in dit koor, wij smeken U - en dat ook onze hulde wordt gehoord als U ter eer dit lied wordt aangeheven...
We richten ons tot de Vader. Vergeet dat niet. Zoals we later zullen zien, heeft de Heer zich nooit opgehouden aan de Vader aan te bieden om de wil van de Vader te doen. En het woord "mis" is afgeleid van het Latijnse missa, dat op zijn beurt komt van mittere, wat "zenden" betekent. Dit verwijst naar de woorden die de priester of diaken aan het einde van de mis uitspreekt: Ite, missa est, wat letterlijk betekent "Gaat, het is de heenzending" of "Gaat, het offer is voltrokken". In de katholieke traditie werd dit woord later gebruikt om de gehele liturgische viering van de eucharistie aan te duiden.
Het woord Mis heeft veel reductievere term dan de Eucharistie. Danken we de Vader alleen tijdens de consecratie? Natuurlijk niet. Het begint met de vreugdevolle intentie om naar de Mis te gaan, begin ik mijn dankzegging. Ik geef mijn favoriete bezigheid op. Ik geef mijn favoriete relatie op omdat ik mijn Heer ga ontmoeten in de Eucharistie. Vreugde, vreugde, vreugde.
Ik ga een parallel trekken tussen de bediening van Jezus en de eucharistische viering. Ik verlang ernaar naar de Mis te gaan om de Vader te danken. Ik ben al in een staat van dankbaarheid. Laten we deze essentiële les van Jezus aan Luisa in herinnering brengen. Het is niet de daad die telt voor Jezus, maar de intentie waarmee ik deze daad verricht. Met welke intentie kunnen we onszelf deze vraag stellen? Met welke intentie ga ik naar de Mis? Met welke zuiverheid van intentie? Deze intentie kan een verplichting zijn, een verplichting, ik ga uit verplichting of uit dankbaarheid. Wat is mijn intentie wanneer ik de sacramenten ontvang?
De verbinding met onze Heer, laten we ook niet vergeten dat Hij ons de belangrijkste reden voor Zijn menswording en Zijn lijden leert: om ons te redden. Want we zeggen vaak waarom werd de Heer mens om ons te redden? Maar dat is niet de eerste reden. De eerste reden is om de Vader en onze redding te verheerlijken. Onze redding is een dimensie van deze verheerlijking. Jezus, om een zuiver en heilig offer te brengen, een heilige en authentieke dankzegging, laat Zichzelf zondigen en verzoent voor onze zonden door Zijn lijden, om Zijn naam waardig te zijn aan Zijn Vader.
Daarom houdt Jezus er nooit mee op om van zijn leven een tocht naar de Vader te maken. Zo begint mijn Eucharistie met mijn intentie thuis. Deze wordt bevestigd in mijn binnenkomst in de kerk, mijn manier van wel of niet groeten van mijn buren, van het respecteren van de plaats waar ik binnenkom, dat ik binnenkom. De vreugde van het zingen tot de Vader, zoals de Heer jubelde van vreugde tijdens zijn gebed.
* Mijn dankzegging gaat verder in de boetehandeling. Ik erken mezelf als een zondaar, vergeven omdat mijn Heer al mijn zonden op Zich heeft genomen.
* Ik jubel zozeer dat ik God zing. Eer aan God in de hoogste hemel,
* en dan keer ik terug naar mijn Heer, de Heilige Geest die mij onderwijst en verlicht door het woord van de Bijbel en door de homilie, die volgens de Catechismus van de Katholieke Kerk een integraal onderdeel is van de sacramentele vieringen. De homilie moet ons opbouwen. De goede Jezus heeft nooit opgehouden zijn Vader te danken om Hem bekend te maken door de menigten die Hij voortdurend ontmoette te onderwijzen. Heer, ik baseer mijn onderwijs op uw menselijke onderwijs. Schenk mij de genade om door mijn woorden te onderwijzen wat wij gemeen hebben in het getuigen van de goddelijke wil.
* Na de preek verkondig ik mijn geloof en het geloof van de hele Kerk door middel van de geloofsbelijdenis. Ik sluit me aan bij Jezus, die de mensen om hem heen vraagt de belangrijkste geboden op te zeggen, en vervolgens, meegesleept door mijn geloofsbelijdenis, bid ik samen met mijn gemeenschap, zoals Jezus bad dat niemand verloren zal gaan.
* Al mijn gebeden worden universeel, omdat het Jezus is die in mij bidt. Ik kan namen noemen, persoonlijke intenties, maar door deze persoonlijke intenties bidt Jezus voor iedereen.
Al mijn gebeden worden universeel omdat het Jezus is die in mij bidt. Vb. Heer, bid voor alle kinderen van de wereld, in het verleden, het heden en de toekomst, want de Heer is in mij.
* En hier zijn de priester en Christus aanwezig. Daar is de consecratie. Er zijn twee deelnemers aan de nederigheid van de Heer. Daar moeten de priester en Christus zijn. Twee die handelen, de Heilige Geest en de priester. De priester en de Heilige Geest, daar is de consecratie. Net zoals Jezus ons eraan herinnert dat hij tijdens zijn offer, ook dit is een zeer interessante episode uit het Boek van de Hemel, aan het kruis werd bijgestaan door de Maagd Maria. En de eerste was de priester die daar was, het was Johannes. De heilige Johannes was daar als priester die al het offer van het kruis aan de hele wereld bracht. Onze Heer geeft aan dat de priester daar was, omdat er een priester was, het was gepland, het is Johannes op het moment van zijn kruisiging.
* Ik vervolg mijn dankzegging in de Mis door deel te nemen aan de eucharistische liturgie, die de voorbereiding van de gaven omvat, het gebed over de offers, de herdenking van het offer van onze Heer, die de priesters, in navolging van de apostelen, in stand houden,
* en de proclamatie van het Sanctus. Bij het Sanctus, barst onze dankzegging los.
* En dan, natuurlijk, de consecratie die de priester verricht in persona Christi, dus in de persoon van Christus, door de Heilige Geest te aanroepen. En met deze consecratie en in het eeuwige heden, voegen we ons in het eeuwige heden bij het tafereel waarin Jezus zichzelf voor zijn Kerk aanbiedt voor zijn discipelen met het brood uit de beker en de wijn uit de kelk.
* En omdat we niet meer kunnen danken, roepen we uit: "Groot is het mysterie van het geloof!" En terwijl we overweldigd zijn door onze dankbaarheid, nodigen we in ons gebed de hele Kerk uit, onze broeders en zusters de heiligen die bij de Heer zijn, mogen we hopen, de Maagd Maria, Jozef, haar man, de apostelen, alle heiligen. En tot slot herhalen we alles wat we in gebed tot de Vader hebben geprezen met het Onze Vader. Uw wil geschiede op aarde zoals in de hemel.
* Het Onze Vader is de heilige samenvatting van onze dankzegging. Natuurlijk, is het nog niet voorbij. We juichen. We danken in een persoonlijke, hart-tot-hart, ziel-tot-ziel ontmoeting waar de Heer de levende en blijvende tabernakel die ik ben, aanvult. Wij zijn levende tabernakels. Stilte is absoluut noodzakelijk. Om te luisteren naar de stilte van ons hart in een innerlijk gebed tijdens de communie. Laten we bidden met onze Heer.
* Daarna worden we uitgezonden om de Eucharistie voort te zetten.
Een beetje gezang kan wel, Sint Augustinus zei: zingen is twee keer bidden. Maar gun ons momenten van stilte waarin we
hart tot hart met onze Heer kunnen spreken. En dan, worden we uitgezonden om onze Eucharistie, onze dankzegging, voort te zetten in onze kapellen aan de rand van het land, door middel van een dynamische en vernieuwde, door de voortdurende aanwezigheid van de Drie-eenheid die in mij leeft, maak ik mijn leven tot een eucharistisch offer. Mijn hele leven wordt een eucharistisch offer om te bidden. Dus, ik nodig jullie uit om dit een keer te doen, als jullie nog niet gedaan hebben, als jullie vastlopen in het gebed, zusters en broeders, om te bidden en de Heer te zegenen, neem je een eucharistisch gebed en je zegent elke persoon. Je hebt daar alle recht toe en je doet mee aan alle eucharistievieringen die gevierd worden. Het is belangrijk. We zijn in het eeuwige heden met onze Heer.
Deel 4 - 12/3/1903: Jezus spreekt over zijn Leven en de Eucharistie. - Terwijl ik mij in mijn gebruikelijke toestand bevond, voelde ik mij helemaal alleen en verlaten. Na veel moeite toonde Hij zich in mij Ik zei Hem: "Mijn lieve Leven, hoe komt het dat je me alleen hebt gelaten? Toen je me in deze toestand bracht, - was alles éénheid en - werd alles in onderlinge overeenstemming gedaan. Met een zachte kracht trok U me volledig naar U toe.” “O, hoe is het tafereel veranderd! Niet alleen hebt U mij verlaten, niet alleen doet U geen enkele moeite om me in deze toestand te houden, maar ik ben ook gedwongen om voortdurend moeite te doen om niet uit deze toestand te komen. En deze moeite is voor mij een voortdurend sterven.”
Jezus antwoordde: "Mijn dochter, hetzelfde gebeurde bij Mij toen in het consistorie van de Heilige Drie-Eenheid, het Mysterie van de Incarnatie werd afgekondigd om het menselijk geslacht te redden. Ik, verenigd met de Wil van de drie goddelijke Personen, - heb aanvaard en - heb mijzelf opgeofferd als slachtoffer voor de mens. Alles was eenheid tussen de drie goddelijke Personen. Alles werd besloten in onderlinge overeenstemming. Maar toen Ik aan het werk ging om de zending te volbrengen, vooral toen Ik mij in een sfeer van lijden en schande bevond, - beladen met alle misdaden van de mensen, voelde Ik mij alleen en door iedereen verlaten, - zelfs door mijn geliefde Vader.
"Niet alleen dat. Maar, beladen met al het lijden, hoezeer heb ik de Almachtige moeten dwingen - om mijn Offer te aanvaarden en - om mij toe te staan dit Offer verder te zetten voor de redding van de hele mensheid, nu en in de toekomst. Ik heb dit bereikt en mijn Offer duurt nog steeds voort. Mijn inspanning is voortdurend, hoewel het een grote inspanning van Liefde is. Wil je weten waar en hoe mijn Offer voortduurt? In het Sacrament van de Eucharistie. Daar is mijn Offer eeuwigdurend. Eeuwigdurend is de inspanning die Ik bij mijn Vader lever, opdat Hij Barmhartigheid betoont aan de mensen om hun liefde te verkrijgen. Zo bevind Ik Mij in een voortdurende staat van voortdurend sterven, - alhoewel elke sterfte een dood van Liefde is. Ben je dan niet blij dat Ik de etappes van mijn eigen Leven met je deel?
Het offer van de Heer in het eeuwige heden omvat allen die na ons zullen komen. Hij offert Zichzelf ook voor deze mensen. Ook in deze zin is het een offer dat voortduurt.
Deel 11 - 13/11/1915: Jezus legt uit waarom Hij, toen Hij de Eucharistie instelde, eerst Zichzelf de communie gaf voordat Hij Haar aan anderen gaf. Hoe je de Communie kunt offeren. - Nadat ik de heilige Communie had ontvangen, zei ik tegen mezelf: "Hoe moet ik deze Communie aanbieden om Jezus te behagen?" Met zijn gebruikelijke vriendelijkheid zei Hij mij: "Mijn dochter, als je Mij wilt behagen, bied dan je Communie aan zoals Ikzelf dat deed in mijn Mensheid. Vooraleer Ik aan de anderen de communie gaf, heb Ik Mijzelf de Communie gegeven - opdat mijn Vader de volledige glorie zou ontvangen voor alle communies van de mensen, en ook - om in Mijzelf eerherstel te geven voor alle heiligschennissen en beledigingen die mijn Mensheid zou moeten ondergaan in het Sacrament van de Eucharistie.
Aangezien mijn Mensheid de goddelijke Wil bevatte, bevatte Zij ook elk eerherstel van alle tijden. En aangezien Ik Mijzelf ontving, ontving Ik Mijzelf waardig. Alle handelingen van de mensen werden door mijn Mensheid vergoddelijkt. Hierdoor kon Ik de Communies van alle mensen met mijn Communie bezegelen. Hoe zou een mens anders een God hebben kunnen ontvangen! Kortom, mijn Mensheid opende de deur voor de mensen, zodat zij Mij konden ontvangen. Jij, mijn dochter, doe dit in mijn Wil door je te verenigen met mijn Mensheid. Op die manier sluit je alles in en vind ik in jou - de genoegdoening voor iedereen, - de compensatie voor alles, - en mijn tevredenheid. Meer nog, Ik zal in jou een andere Ikzelf vinden.
Waarom wilde hij dat doen? Om de Vader de volledige glorie van alle gemeenschap met de schepselen te geven, om alle genoegdoening voor alle heiligschennissen, voor alle overtredingen die hij in het sacrament zou ontvangen, in mij op te nemen. Hij ontving de communie om altijd de relatie met de Vader te behouden, zodat de Vader minstens één keer een communie volmaakt, glorieus, heilig en puur zou ontvangen.
En de hele mensheid, zoals onze Heer haar begreep, wordt gekenmerkt door voortdurend lijden.
Nu, jij, mijn dochter, ontvang het in mijn wil. Eén met mijn menselijkheid. Luisa: En ik vergezel U, Heer, in uw bovenkamer, in de eucharistische instelling. En zo zult U alles omvatten, en ik zal in U, in U, in mezelf de vergoeding voor allen vinden, de vergelding voor allen, en mijn voldoening, of liever, nogmaals, ik zal mezelf in U vinden. Ik zal mezelf in U vinden. Daarom hebben we tijd nodig na de communie, tijdens de communie, stilte om dit alles te verwerken, om de Heer te danken.
Deel 11 - 8/9/1916: De daden die in de Goddelijke Wil verricht worden, zijn eenvoudig en hebben invloed op alles en iedereen. - Deze morgen, na de communie, voelde ik me volledig versmolten met de Wil van mijn lieve Jezus. Ik zwom erin. Wie zou kunnen zeggen hoe ik me voelde! Ik heb geen woorden om dit te beschrijven. Jezus zei mij: "Mijn dochter, wanneer een ziel in mijn Wil leeft, kan je zeggen dat ze een goddelijk leven op aarde genereert. O, wat vind ik het heerlijk om te zien hoe zielen mijn Wil binnengaan om er goddelijk te leven en er te herhalen wat mijn Mensheid deed! Toen Ik de Communie ontving, ontving Ik Mijzelf in de Wil van de Vader. En daarmee heb Ik niet alleen alles hersteld.
Maar door de onmetelijkheid en alwetendheid van de Goddelijke Wil heb Ik de Communie aan iedereen gegeven. “Mijn dochter, wanneer de ziel in mijn Wil is, leidt zij een Goddelijk Leven op aarde. Ik vind het zo mooi om te zien dat de ziel in mijn Wil treedt en daarin een Goddelijk Leven leidt! Een ziel die in mijn Wil leeft, herhaalt wat mijn Mensheid in mijn Wil deed! Toen ik de Heilige Eucharistie instelde, gaf ik ook aan Mijzelf de Heilige Communie: Ik ontving Mijzelf in de Wil van de Vader. Ik herstelde niet alleen alle heiligschennissen, maar alles. In de Goddelijke Wil omarmde Ik iedereen, Ik gaf iedereen de Communie.
Ik zag dat velen het Sacrament niet zouden ontvangen en dat de Vader beledigd was omdat zij mijn Leven niet wilden ontvangen. En Ik gaf de Vader de voldoening en de glorie alsof iedereen de Communie had ontvangen. Ik gaf de Vader de voldoening en de glorie van een Goddelijk Leven voor ieder van hen. Ook jij, ontvang de Communie in mijn Wil, herhaal wat Ik deed.
En op deze manier zal je niet enkel alles herstellen, maar - zal je Mij aan iedereen geven zoals Ik van plan was Mijzelf aan iedereen te geven, en - en zal je Mij de glorie geven alsof iedereen de Communie heeft ontvangen. Mijn Hart is ontroerd wanneer Ik zie dat, een mens die niet in staat om Mij iets van zichzelf te geven dat Mij waardig is, mijn Dingen neemt, hen zich eigen maakt, hen nadoet zoals Ik hen deed. Om Mij te behagen, geeft ze hen aan Mij. En in mijn vreugde blijf Ik herhalen: “Bravo, mijn dochter, je hebt precies gedaan wat Ik deed.”
Hij voegde eraan toe: "De daden die in mijn Wil worden gedaan, zijn eenvoudige daden. Omdat ze eenvoudig zijn, hebben ze invloed op alles en iedereen. Het licht van de zon is, omdat het eenvoudig is, licht voor alle ogen. Een handeling die in mijn Wil wordt verricht, verspreidt zich in alle harten, in alle werken, in iedereen. Mijn Wezen, dat eenvoudig is, bevat alles. Het heeft geen voeten, maar het is de Stap van allen; Hij heeft geen ogen, maar Hij is de Ogen en het Licht van allen. Zonder enige inspanning geeft Hij - aan alles Leven, - het vermogen om te handelen aan iedereen. Zo wordt de ziel die zich in mijn Wil bevindt eenvoudig. Zij vermenigvuldigt zich samen met Mij in allen en doet goed aan allen. Oh, als iedereen de immense waarde zou begrijpen van daden die in mijn Wil worden verricht, zelfs de kleinste, zouden ze er zich geen enkele laten ontsnappen!
Wanneer we deelnemen aan het offer van de Mis, bieden we het offer van alle schepselen, verleden, heden en toekomst, in naam van de schepselen die het niet bieden. We kunnen alle schepselen uit het verleden, zelfs degenen die zich tegen de Heer verzetten, onderdompelen in het offer van de Heer. De Mis is niet alleen iets voor ons persoonlijk. Wanneer jullie de communie ontvangen, zusters en broeders, ontvangen jullie de communie in de naam van allen, voor alle broeders, zusters en alle schepselen in Jezus, door Jezus en met Jezus.
De goddelijke wil gaat er niet om de goddelijkheid van de menselijkheid van Jezus te scheiden. Het gaat erom dat we ons onderdompelen in het goddelijke, in de menselijkheid van Jezus, dat we door zijn goddelijkheid heen werken, wat heel belangrijk is, en dus de menselijkheid van Jezus is heel belangrijk.
Deel 12 - 28/5/1920: De ziel die leeft in de Goddelijke Wil is samen met Jezus geconsacreerd in elke Hostie. De Daden die in de Goddelijke Wil worden verricht, verdringen alle andere. - Tijdens het heilige Offer van de Mis versmolt ik mij met Jezus om samen met Hem geconsacreerd te worden. Hij bewoog zich in mij en Hij zei mij: "Mijn dochter, ga binnen in mijn Wil, zodat je Mij kunt vinden in alle geconsacreerde Hosties, niet alleen de huidige, maar ook de toekomstige. Zo zal je evenveel consecraties ontvangen als Ikzelf. In elke geconsacreerde Hostie heb Ik mijn Leven gelegd en Ik wil er in ruil een ander leven voor. Ik geef Mijzelf aan de ziel, maar zeer dikwijls weigert de ziel zich in ruil daarvoor aan Mij te geven.
(Het is een uitwisseling van leven) Zo voelt mijn Liefde zich afgewezen, bespot. Kom dus in mijn Wil om samen met Mij in elke Hostie geconsacreerd te worden. Zo zal Ik in elk van hen jouw leven vinden in ruil voor het Mijne. En dit geldt: - niet alleen terwijl je op aarde bent, - maar ook wanneer je in de Hemel bent. En aangezien Ik tot de laatste dag Consecraties zal ontvangen, zul ook jij samen met Mij Consecraties ontvangen tot de laatste dag. Hij voegde eraan toe: "De daden die in mijn Wil worden verricht, stijgen boven alle andere uit. Zij komen in de Sfeer van de Eeuwigheid. En zij laten alle menselijke daden achter zich. Het is niet belangrijk dat deze daden - in deze of gene tijd worden verricht, of - klein of groot zijn.
Het volstaat dat zij in mijn Wil zijn verricht om voorrang te hebben op alle andere menselijke daden. De daden die in mijn Wil worden gedaan, zijn als olie vermengd met andere stoffen. Of het nu gaat om dingen van grote waarde, zoals bijvoorbeeld goud of zilver, of gekruide gerechten, of gewone dingen, alles blijft onderaan, de olie prevaleert boven alles, ze ligt nooit onderaan. Zelfs in kleine hoeveelheden lijkt ze te zeggen: "Ik prevaleer boven alles." De daden die in mijn Wil worden verricht, worden omgezet in Licht, - een Licht dat versmelt met het Eeuwige Licht. Zij blijven niet in de categorie van menselijke daden, maar gaan over in de categorie van Goddelijke Daden. Ze hebben de overhand op alle andere daden.