14/4 Imam ziet dit in de Hel - Great Miracles Avenue
14/4 Imam ziet dit in de Hel - Great Miracles Avenue
Ik wil dat je aandachtig luistert naar wat ik je ga vertellen. Het gaat over een imam uit Egypte. Deze man stierf twee dagen nadat hij deze openbaring had gehad. Een openbaring die uit drie gebeurtenissen bestaat: de opname, naar de hel gebracht worden en een ontmoeting met Jezus Christus. Het meest diepgaande dat ik elke gelovige wil laten horen, is dat er op basis van zijn openbaring twee rijen werden gevormd. Een rij voor christenen en een rij voor moslims en niet-gelovigen. Van de christenen werden slechts zes mensen naar de hemel opgenomen. Alle overige christenen bleven achter. Dit is wat een moslim te zien kreeg op basis van hoe hij zijn getuigenis vertelde. Dit is een waargebeurd verhaal.
Je moet dus weten dat ik dit niet schrijf om aandacht te trekken, maar om anderen de waarheid te laten weten en zich zo snel mogelijk te bekeren. Dit heb ik met eigen oren gehoord. Het gebeurde vlakbij mij en ik ken de betrokkenen. Helaas, is de imam twee dagen geleden overleden en de volgende dag begraven. Ik bid dat zijn ziel rust in vrede en ik weet dat hij nu in de Hemel is, omdat hij voor zijn dood in Jezus geloofde en Hem aanvaardde.God heeft het toegestaan zodat mensen wakker kunnen worden. Hier in Egypte, in de stad waar ik woon, ga ik naar een kleine kerk niet ver van mijn huis. Het is geen grote kerk.
We zijn maar met een paar mensen. Soms zijn we zelfs met minder dan twintig. Maar we houden met heel ons hart van de Heer. De muren van onze kerk zijn oud. En soms valt de stroom uit terwijl we aan het bidden zijn. Hier maak ik deel uit van een groep vrouwen. We noemen onszelf zusters. We hebben besloten dat we niet alleen in de kerk zullen blijven zitten. We willen naar buiten. We willen mensen vertellen over Jezus. We doen dit elk weekend, omdat sommige zusters doordeweeks druk zijn. We trekken door de stad. Soms gaan we twee aan twee. Soms zijn we met z'n vieren of vijven. We kloppen op deuren. We groeten mensen. We spreken zachtjes. We vertellen ze dat Jezus van hen houdt. Het is niet makkelijk.
In onze omgeving zijn veel mensen moslim. Ik denk dat ongeveer acht van de tien mensen moslim zijn. We zijn een paar christenen. Sommige mensen vinden het niet leuk dat we over Jezus praten. Sommigen doen de deur voor ons dicht. Sommigen schreeuwen tegen ons. Sommigen waarschuwen ons om niet terug te komen. Maar we gaan door. Niet omdat we sterk zijn, maar omdat we geloven dat God ons heeft gestuurd. Een van onze zussen heet Elizabeth. Ze is aardig en stil. Ze praat niet veel, maar als ze spreekt, voel je vrede. Ze woont in een huurappartement. Het huis is van een moslimman. Hij is niet zomaar een man. Hij is een imam. Hij leidt de gebeden in de moskee. Maar deze man is anders. Hij is respectvol. Hij groet iedereen. Hij beledigt christenen niet zoals sommige anderen doen.
Zelfs als hij weet dat we gelovigen zijn, spreekt hij vriendelijk. Hij staat Elizabeth toe om daar zonder problemen te blijven. Hij helpt zelfs soms als er een probleem in huis is. Hij woont met zijn gezin op de bovenste verdieping. We respecteerden hem daar allemaal voor. Een paar weken geleden gebeurde er iets in dat huis. Elizabeth kwam 's avonds naar me toe. Ze vertelde me alles. Ik besloot op te nemen wat ze me vertelde, zodat ik geen enkel detail zou vergeten. Ze sprak Arabisch tegen me, omdat dat hier onze normale taal is. Maar ik schrijf het nu in het Engels, zodat veel mensen het kunnen horen en begrijpen. Ze vertelde me dat er een paar dagen voordat ze me kwam opzoeken al iets was begonnen.
Op de markt waar Elizabeth verkoopt, is een winkeltje vlakbij. Dat winkeltje is van de vrouw van de imam, haar huisbaas. Vergeef me alsjeblieft als ik fouten maak in mijn Engels. De vrouw van de man is net zo aardig als haar man. Elizabeth zei dat de vrouw er bezorgd uitzag toen ze naar haar toe kwam. Niet zomaar bezorgdheid. Het was diepe bezorgdheid. Ze kwam dichterbij en sprak zachtjes. Ze vroeg Elizabeth of ze kon praten. Toen zei ze: "Er is iets niet goed met mijn man." De vrouw zei dat er ongeveer twee weken geleden iets was gebeurd in de
nacht. Ze zei dat haar man plotseling wakker werd. Hij maakte geluiden alsof hij pijn had. Hij kreunde. Zijn lichaam trilde. Zijn gezicht stond vol angst. Ze zei dat ze hem probeerde te kalmeren, maar hij was zichzelf niet. Toen vertelde ze Elizabeth iets dat haar diep raakte. Ze zei: "Ik ben al 24 jaar met mijn man samen. Ik heb hem nog nooit zo gezien." De vrouw van de man vertelde dat haar man 's ochtends lange tijd stil had gezeten. Toen vertelde hij haar alles wat hij had gezien. Dus begon de vrouw de droom van haar man aan Elizabeth na te vertellen, precies zoals haar man het haar had verteld. Elizabeth zei, terwijl ze luisterde: haar hele lichaam koud werd. De vrouw zei dat haar man niet kon begrijpen waarom hij dat had gezien.
Maar hij wist dat wat hij zag echt was. Elizabeth vertelde me dat toen ze dit allemaal hoorde, ze in haar hart wist wat het betekende. Ze zei tegen de vrouw: "Dit is het werk van onze Heer Jezus. Jezus wil dat je man de waarheid vindt." De vrouw maakte geen bezwaar. Ze luisterde alleen maar. Na die dag kon Elizabeth het niet vergeten. Ze bleef aan de imam denken en bleef erover bidden. Ze vertelde me dat ze drie dagen lang ernstig had gebeden. Ze vroeg God wat ze moest doen. Ze was bang, maar ze voelde ook iets dat haar aanspoorde om te handelen. Ze zei dat ze op de derde dag sterk in haar hart voelde dat de Heer wilde dat ze zelf naar de imam toe zou gaan en met hem zou spreken. Dit was niet gemakkelijk.
Hoewel de imam vriendelijk en respectvol is, is hij toch een leider in de moslimgemeenschap. Veel mensen kijken naar hem op. Sommigen klagen er al over dat hij christenen in zijn huis laat verblijven. Ze vinden het niet leuk, maar hij negeert hen. Toch is het niet makkelijk voor een christelijke vrouw om naar een imam te gaan en over Jezus te praten. Elizabeth vertelde me dat haar hart die dag snel klopte, maar ze verzamelde haar moed. Ze ging naar boven, naar de kamer van de imam. Ze begroette hem respectvol. Ze zei dat ze geen tijd verspilde. Ze zei tegen hem: "Ik heb over uw droom gehoord." Toen ze dat zei, werd de man stil. Hij keek haar een tijdje aan. Toen gebeurde er iets. Hij begon te huilen. Elizabeth zei dat ze geschokt was, maar dat ze kalm bleef. De imam zei tegen haar: "Wat ik zag?" "Ik kan het niet vergeten."
Hij zei: "Ik zag em." Elizabeth vroeg zachtjes: "Wie zag je?" Hij zei: "Ik zag jouw Jezus." Toen Elizabeth me dit vertelde, kreeg ik ook tranen in mijn ogen. De imam sprak verder met haar. Hij zei: "Sinds die dag ben ik mezelf niet meer. Ik weet niet wat ik moet doen. Alle mensen kijken naar me. Ze vertrouwen me. Ze volgen me. Maar wat ik zag, heeft me veranderd "Hij zei dat hij zich verward voelde. Hij voelde zich bang. Hij had het gevoel dat zijn hele leven op zijn kop stond. Toen begon ze het woord van God met hem te delen. Ze vertelde hem over Jezus. Ze vertelde hem dat Jezus de waarheid is, dat Hij de weg naar God is, dat Hij gekomen is om ons te redden. Toen vroeg ze hem of ze voor hem mocht bidden. Hij stemde toe. Elizabeth zei dat ze met heel haar hart gebeden had. Ze vroeg Jezus om zich meer aan de man te openbaren. Ze vroeg om vrede.
Ze vroeg hem om moed om de waarheid te volgen. Toen ze klaar was, zweeg de man. Maar er was iets veranderd. Elizabeth vertelde me dat toen ze die kamer verliet, ze wist dat God iets in gang had gezet dat niemand kon stoppen. Maar voordat ze de man in zijn kamer wilde verlaten, riep de man haar terug en zei: "Ik weet dat mijn vrouw je mijn droom al heeft verteld, maar ik wil je vertellen hoe het precies is gebeurd." En Elizabeth zei dat ze niet aarzelde. Ze ging zitten en vroeg hem verder te gaan. Hij zei dat het in in de droom heel vroeg in de ochtend was. Alles was nog stil, en plotseling hoorde hij een luid trompetgeluid dat hij nog nooit eerder had gehoord.
En het geluid was zo sterk dat het leek alsof het de hele plaats deed schudden. Eerst dacht hij dat hij misschien de enige was die het hoorde. Maar toen realiseerde hij zich dat het geluid overal was en dat de hele stad het hoorde. Hij zei dat het geluid aanhield en niet snel ophield. En terwijl het doorging, begon de lucht te veranderen en werden de wolken heel donker op een manier die niet normaal was. En de lucht voelde zwaar aan. En toen begon de grond hevig te trillen. Niet een beetje, maar alsof er iets krachtigs gebeurde. En daardoor begonnen mensen in paniek hun huizen uit te komen. Mannen, vrouwen en kinderen. En zelfs degenen die in hun auto zaten, stopten met wat ze aan het doen waren en kwamen naar buiten om te zien wat er gebeurde. Toen zei hij iets dat me diep schokte, want hij zei dat zelfs degenen die vele jaren geleden waren gestorven, terug begonnen te komen.
En hij zei dat hij mensen die hij kende en die dood waren, weer zag staan alsof ze leefden en zich bij de anderen voegden en iedereen was op één plaats verzameld, zonder dat iemand weigerde of wegliep. Hij zei dat terwijl al die mensen daar stonden hij zeven engelen voor zich zag staan. En hij zei: "Deze engelen waren helemaal niet zoals mensen, want ze waren erg groot, sterk en ernstig. Alleen al hun aanwezigheid maakte iedereen bang. En hun gezichten waren vastberaden. En hun ogen straalden op een ongewone manier. En hun kleren zagen er wit uit, maar glansden alsof er licht uit kwam. En ieder van hen hield iets vast dat op een trompet leek." Hij zei dat toen hij naar de hemel keek, hij een man op een troon zag zitten. Maar het licht rond die man was zo sterk dat hij hem niet lang kon aankijken.
En elke keer dat hij opnieuw probeerde te kijken, konden zijn ogen het niet volhouden omdat de helderheid te groot was. En hij zei dat hij innerlijk wist dat dit iemand was met grote macht en autoriteit. Toen zei hij dat hij andere wezens in de lucht zag vliegen en hij beschreef ze als wezens met zes vleugels, waarvan twee hun gezicht bedekten, twee hun lichaam en twee werden gebruikt om te vliegen. En hij zei dat hun uiterlijk heel vreemd was, omdat ze veel ogen om zich heen hadden, niet slechts één of twee, maar vele. En hoewel ze er eng uitzagen, zei hij dat hij innerlijk sterk voelde dat het heilige wezens waren. En Elizabeth begreep later dat dit de serafijnen waren. Hij vervolgde door te zeggen dat alle mensen in twee rijen werden gezet en dat niemand tegenspraak bood of zich verzette omdat er te veel angst was. En de ene rij was voor christenen, terwijl de andere rij voor moslims en ongelovigen was.
Hij zei dat hij zichzelf in de rij van de moslims bevond en dat het overal stil was, terwijl iedereen wachtte op wat er zou gebeuren. Toen zei hij dat de zeven engelen hun trompetten weer ophieven en erop bliezen, en het geluid klonk opnieuw, nog sterker dan voorheen. En onmiddellijk begon er iets te gebeuren in de rij van de christenen, want uit die rij werden slechts zes mensen opgenomen in de Hemel. De rest van de christenen bleef staan en hij zei dat een van de engelen met luide stem sprak en zei dat, hoewel ze de Heer kenden en zeiden dat ze Hem volgden, ze niet leefden volgens Zijn woord. En daarom werden ze niet opgenomen. En degenen die achterbleven, begonnen in diepe droefheid te huilen.
Toen zei hij: "De engel keerde zich om naar de andere rij, de rij waar hij stond, en hij sprak opnieuw met een krachtige en ernstige stem en zei dat ze allemaal de waarheid hadden gehoord, maar die hadden afgewezen in hun hart, en dat ze over de Verlosser hadden gehoord, maar Hem hadden genegeerd en het verkeerde pad hadden gekozen, en dat ze op dit moment veroordeeld zouden worden." En op dat moment begon iedereen in die rij luid te huilen, te smeken en te roepen, maar er veranderde niets. Hij zei dat plotseling alle engelen verdwenen, en de Hemel sloot zich, en de duisternis begon als regen neer te vallen, en de grond opende zich wijd, en alle mensen die achtergebleven waren, begonnen erin te vallen. En hij zei dat hij ook met hen meeviel. En toen veranderde de scène.
Toen zei hij dat hij zich op een andere plaats bevond die eruitzag als een wijde oceaan, maar het was geen water, want het was vuur. En het vuur was dik en bewoog als golven en het leek op lava en het had geen einde, als een diepe plaats zonder bodem. En toen zei hij dat een sterke kracht hem naar voren duwde en hij kon er geen weerstand tegen bieden en hij viel in het vuur en bleef lange tijd vallen totdat hij plotseling landde. Hij zei dat toen hij landde de pijn onmiddellijk begon, omdat het vuur hem overal verbrandde en hij de kreten van mensen om hem heen kon horen. Maar hij zei dat de kreten niet zo luid waren als een ander geluid dat hij hoorde, dat klonk als de recitatie die hij vroeger in de moskee deed, zoals de oproep tot gebed. En hij zei dat hij het steeds weer hoorde en dat hij in de war raakte en bleef zich afvragen waarom dat geluid daar was.
Later merkte hij dat het een geluid was dat hem bespotte. Hij zei dat het vuur hem steeds opnieuw verbrandde, maar zijn lichaam veranderde niet in as en de pijn was ondraaglijk. En hij zei dat hij wilde sterven, maar niet kon sterven. En tegelijkertijd hoorde hij vreemde stemmen die niet menselijk waren, stemmen die lachten en alle mensen die daar leden bespotten. Toen zei hij dat hij naar een andere plaats binnen datzelfde rijk werd gebracht. En op die plaats zag hij veel moslimleiders die hij kende sinds zijn jeugd. En ze zagen er hetzelfde uit als hij ze op aarde kende. Maar ze leden vreselijk en hun lichamen brandden. En er waren dingen zoals doornen en draden die door hun lichamen heen prikten. En hij zei dat hun pijn met elk moment toenam en nooit afnam. Hij zei dat hij onder hen Mohammed, de profeet en stichter van de islam, zag. Hij noemde ook Ayatollah Ali Khamenei en Ali Larijani en hij rouwde.
Hij zei dat hij daar ook was en leed zoals de anderen, zonder eer en zonder macht, alleen maar pijn. Toen zei hij dat hij metalen stokken zag die leken op de stokken die gebruikt werden op Jezus tijdens Zijn lijden. Zo beschreef Elizabeth het op basis van de beschrijving van de man. En hij zei dat dezelfde soort stokken daar gebruikt werden. En toen hij dat zag, wist hij dat de plaats waar hij zich bevond een plaats van echte bestraffing was. Elizabeth bleef tegen me praten en ik bleef haar stem opnemen omdat ik niets wilde missen van wat ze zei. Ze vertelde me dat nadat de imam de plaats had beschreven waar hij de leider zag lijden, er iets anders in de droom gebeurde waardoor hij nog banger werd. Ze zei dat de man haar vertelde dat hij een deur zag op die plaats, een soort opening naar het gedeelte waar alle leiders waren.
En de deur ging langzaam open en een tijdlang kwam er niets doorheen. En er viel een stilte en iedereen op die plaats had nog steeds pijn maar keek ook naar die opening, wachtend zonder te weten wat er zou komen. Na een korte tijd zei hij dat hij vrouwen door die deur zag binnenkomen. En hij zei dat ze gekleed waren als moslimvrouwen, met een hijab en ze bedekten zich zoals hij gewend was. En in eerste instantie begreep hij niet wat er gebeurde toen hij ze zag.
Hij dacht dat het misschien gewone mensen waren. Maar hij zei dat zodra ze allemaal dat gedeelte volledig binnen waren, er iets op een vreselijke manier veranderde. Hij zei hun uiterlijk veranderde plotseling en ze veranderden in iets anders, iets niet-menselijks, iets duisters en angstaanjagends. En hij zei dat ze als demonen werden. En op datzelfde moment hoorde hij een stem spreken. Hij zei dat de stem niet klonk als een menselijke stem, omdat hij diep, ruw en heel angstaanjagend klonk, als een beest dat sprak, en het was zo angstaanjagend dat hij ervan beefde. En de stem zei: "Wij zijn gekomen om u te dienen met de 72 maagden. Hier zijn ze. Maak er goed gebruik van." De imam zei dat de vrouwen die waren binnengekomen geen vrouwen meer waren, maar demonen, en ze begonnen zich te bewegen naar de leiders en de imams op die plaats.
En in plaats van troost te bieden, begonnen ze hen te kwellen en hen nog meer pijn te bezorgen. En zei hij: "Het lijden op die plaats nam enorm toe." Toen zei hij: "De stem kwam weer en sprak op dezelfde vreselijke en angstaanjagende manier." En de stem zei: "Jullie zijn misleid om de islam te volgen vanwege deze 72 maagden. Jullie werden overtuigd om te vechten en te sterven omdat jullie geloofden dat jullie ze als beloning zouden ontvangen. Maar dit was bedrog. Dit zijn geen 72 maagden. Dit zijn 72 demonen die gestuurd zijn om jullie hier voor eeuwig te kwellen." Hij zei dat hij, terwijl hij toekeek, die demonen zag rondlopen en de leiders aanvielen en kwellen, en hij zei dat hij ze de profeet Mohammed en de anderen zag omsingelen en dat er voor niemand een ontsnapping mogelijk was en hun lijden werd steeds erger.
Elizabeth zei dat de imam haar vertelde dat daarna alles plotseling stopte en hij wakker werd. Maar hij zei dat, hoewel hij wakker werd, de angst hem niet verliet. Hij vertelde haar dat van alles wat hij in die droom zag, hetgene dat hem het meest was bijgebleven de man was die hij op de troon in de Hemel zag zitten. En hij zei dat hij het hele gezicht niet duidelijk zag, maar een deel van Hem zag. Hij zag Zijn haar en Zijn gewaad. En hij zei dat het licht om Hem heen iets was wat hij niet kon vergeten. Hij zei dat hij na die dag, zelfs als hij weer sliep, datzelfde beeld bleef zien en dat het ook, als hij wakker was, steeds weer in zijn gedachten opdook, zowel overdag als 's nachts. Hij zei dat hij een stem begon te horen die hem vertelde zich te bekeren en het licht te zoeken, en dat zijn tijd kort was. Elizabeth vertelde me dat hij, toen hij dit zei, heel ernstig was en dat zijn ogen angst en ook iets van begrip toonden. Toen ze klaar was met het vertellen van al deze dingen, wist ik een tijdje niet wat ik moest zeggen. En ik luisterde nog eens naar de opname die ik had gemaakt.
En ik bleef maar over alles nadenken. 2 dagen nadat Elizabeth dit allemaal met me had gedeeld, hoorden we nieuws in de gemeenschap. De imam was in zijn slaap overleden. Er was geen lange ziekte, geen waarschuwing. Hij sliep gewoon en werd niet meer wakker. En de volgende dag werd hij begraven. Toen ik dat hoorde, werd mijn hart zwaar en kon ik niet ophouden te denken aan wat hij had gezegd, dat hij een stem hoorde die hem zei zich te bekeren omdat zijn tijd kort was. Nu wil ik spreken tot iedereen die hiernaar luistert. Bekeer je alsjeblieft. Wacht niet. Vooral moslims en niet-gelovigen. Ik smeek jullie met heel mijn hart. Zoek de waarheid zolang je nog tijd hebt. Keer je af van zonde. Leef een heilig leven. Volg niet zomaar iets omdat je erin geboren bent. Vraag God om je de waarheid te tonen.
Laat de duivel je niet misleiden en naar de ondergang leiden. De hel is geen plaats waar iemand naartoe zou moeten gaan. Het is echt en het lijden is echt. Kies alsjeblieft voor het leven. Kies voor de waarheid. En zelfs voor ons die zeggen dat we christenen zijn, moeten we het niet alleen met onze mond zeggen, maar we moeten leven volgens het woord van God. Want de droom liet ook zien dat niet iedereen die zegt te geloven, er klaar voor zal zijn. We moeten voorbereid zijn. We moeten waakzaam blijven, want de opname kan elk moment plaatsvinden. Neem dit alsjeblieft niet licht op. Dit is een waarschuwing en het is beter om nu te luisteren dan later spijt te hebben.
gewaad van Manopello
Lijkwade van Turijn