23/5 St Catharina openbaart hetgeen God het meest wil van elke ziel - Uniquely Mystic
23/5 St Catharina openbaart hetgeen God het meest wil van elke ziel - Uniquely Mystic
God de Vader openbaart aan de H. Catharina van Siena wat Hij het allerliefst van je verlangt. Maar om dat te begrijpen, moet je iets begrijpen over tranen en hun verband met dit ene ding. Tranen in het spirituele leven zijn ongelooflijk belangrijk. Jezus huilde. OLVrouw, hoewel niet gedocumenteerd in de Bijbel, huilde overduidelijk. Er is OLVrouw van Smarten. En wist je dat de H. Franciscus van Assis bijna blind werd door al het gehuil? Toch weten veel mensen maar weinig over deze prachtige gave die God je wil geven. Er zijn vijf soorten geestelijke tranen die God de Vader openbaart aan de H. Catharina van Siena. Twee daarvan zijn de soorten die God wil dat je hebt. Eén ervan zal je zelfs naar de hel leiden.
1 tranen van de hel of van de dood, de tranen van goddeloze mannen en van verdoemenis. Dit kun je het zien als mensen die huilen omdat ze naar de hel worden gestuurd of omdat ze worden gestraft voor hun zonden. Maar er is absoluut geen berouw. Het zijn puur tranen van pijn, wereldse tranen.
2 tranen van angst voor hen die de goddeloosheid hebben begaan en huilen uit angst voor de straf die daarmee gepaard gaat. Ze erkennen de straf die volgt op alle begane zonden en ze beginnen bang te worden.
3 tranen van de onvolmaakten. Zij hebben de zonde al afgezworen en dienen God, maar onvolmaakt.
4 tranen van het vagevuur. Deze zouden vergelijkbaar zijn met de tranen die worden gehuild door degenen in het vagevuur. Zij hebben een volmaakte liefde voor God en de naaste, zonder enig eigenbelang. Dus dit zijn tranen puur voor God en voor anderen, niet voor zichzelf.
5 tranen van de hemel. Dit zijn tranen van pure zoetheid en vrede.
6 tranen van vuur, tranen die niet uiterlijk huilen, maar innerlijk huilen.
God wil dus dat we tranen 2, 3, 4 en 5 hebben. Maar twee en drie zijn onvolmaakt. Dus wil Hij dat we daarvan afkomen. De ziel zal erkennen dat angst niet genoeg is. We zien dit in onze wandel met God. Het is niet genoeg om God te vrezen. We moeten ernaar streven Hem lief te hebben. Niet alleen maar te vrezen. Net zoals je niet alleen maar bang kunt zijn voor een ander en hem of haar kunt respecteren uit angst. Je moet verder gaan en je moet leren van hen te houden. We erkennen dat angst niet genoeg is. En we beginnen onszelf en onze ellende te leren kennen. Maar we beginnen ook Gods goedheid te kennen. En dan beginnen we hoop te putten uit Zijn barmhartigheid.
De tranen van de onvolmaakten zijn zij die zonde hebben afgezworen en God dienen. Maar onvolmaakt. Waarom is het onvolmaakt? Houd hier rekening mee in je relatie met andere mensen en in je relatie met God. Zelfliefde verlangt naar innerlijke troost of naar lof van God of naar externe troost van anderen. Dus dit is wanneer we anderen liefhebben om wat we ervan kunnen krijgen. Ik houd van God vanwege de gevoelens die ik krijg. Ik houd van God vanwege de eer die Hij me schenkt, hoe mensen me bewonderen. Ik houd van God vanwege een geschenk dat Hij me zal geven. En we kunnen hetzelfde soort relatie hebben met mensen, waarbij we van hen houden om wat ze ons kunnen geven.
En soms kan wat ze je kunnen geven zo subtiel zijn dat we ons niet eens realiseren dat we hen dienen om wat ze ons kunnen geven. Bijvoorbeeld vanwege hun schoonheid of vanwege het plezier. Er is een soort beloning die we zoeken en onze liefde is niet volledig puur. Hun eigen wil is nog niet gebroken. Ze zijn er nog steeds voor zichzelf en niet volledig voor God en anderen. Als ze echter groeien in het licht van zelfkennis, beseffend dat ik niets ben en God alles is, dan bereiken ze een volmaakte zelfhaat.
Wat bedoelt de H. Catharina van Siena precies met zelfhaat? Het betekent niets voor mezelf, alles voor God en anderen. Er is geen plaats voor mezelf, omdat ik zoveel aan God moet geven en zoveel aan anderen, niets voor mij. Maar dit gebeurt op een zuivere manier, niet uit een soort zelfhaat. Soms kunnen mensen zichzelf dingen ontzeggen en alles aan anderen geven, maar stiekem doen ze dat uit zelfzucht. Het is omdat ze niet afgewezen willen worden. Het is omdat ze niet willen dat mensen boos op hen zijn. Het zijn deze dingen. Het is geen pure onbaatzuchtigheid. Naarmate de persoon groeit, is hij of zij in staat om lijden te doorstaan, niet lijden dat ze zelf kiezen, maar lijden dat God voor hen heeft uitgekozen.
En ze lijden het niet alleen dapper, maar ook met vreugde, en zeggen tegen zichzelf: "Wat een beloning om voor God te kunnen lijden. Hoe geweldig is dit?" Ze doen dit met plezier en rust. Zo voelt het dus om die vierde en vijfde fase te hebben. De tranen van het vagevuur en dan de tranen van de hemel. Zie de tranen van de hemel als wat er gebeurt als je aankomt. Wanneer je aankomt op de prachtige plek, wanneer je aankomt op de prachtige plaats van je relatie, wanneer je in de hemel komt, zullen we huilen van vreugde. Er zullen tranen uit ons stromen, maar het zullen tranen van volmaakte zoetheid en vrede zijn. Deze zullen ongelooflijk zijn. Nu gaan luisteren naar haar eigen woorden over de laatste twee fasen en dan naar de mysterieuze tranen van vuur want dit is echt interessant:
God de Vader: Wanneer de persoon hiertoe komt, met ongenoegen over zichzelf en een volkomen zelfhaat en liefde voor God, put zij hieruit ware kennis van mijn goedheid met een vuur van liefde en begint zij zich met Mij te verenigen en haar wil aan de Mijne aan te passen en zo vreugde en mededogen te voelen, vreugde in zichzelf door de genegenheid van liefde en mededogen voor haar naaste. Zoals Ik je heb verteld over de derde fase, onmiddellijk huilt haar oog, in de wens om
het hart te bevredigen, met oprechte liefde voor Mij en voor haar naaste, treurend uitsluitend om mijn belediging of overtreding en haar verlies van haar naaste, en niet om enige straf of verlies dat haarzelf toekomt. Ze huilt niet om zichzelf. Ze huilt nu om anderen omdat ze onbaatzuchtig is. Ze denkt niet aan zichzelf, maar alleen aan het verheerlijken en prijzen van Mijn Naam. en in een extase van verlangen, neemt zij vol vreugde de vrucht die voor haar is klaargemaakt op de tafel van het heilige kruis, en conformeert zich zo aan het nederige, geduldige en onbevlekte Lam, mijn eniggeboren Zoon, van wie Ik een brug heb gemaakt.
Nadat zij aldus zoet over die brug, die Jezus is, is gereisd, de leer van mijn zoete waarheid volgend, met ware en zoete geduld elke pijn en moeite verdragend die Ik heb toegestaan haar te worden toegebracht voor haar redding. Nadat zij ze allemaal moedig heeft ontvangen, ze niet naar eigen smaak heeft gekozen, maar ze naar de mijne heeft aanvaard. En niet alleen ze met geduld heeft verdragen, maar ze ook met geduld heeft volgehouden. Ze beschouwt het als een eer om vervolgd te worden omwille van Mijn Naam, wat ze ook moet lijden. Lijden voor God is de grootste eer die we ooit op deze aarde zouden kunnen ontvangen. Maar het is moeilijk voor ons om dat te accepteren. Nu gaan we een klein stukje lezen over deze tranen van vuur.
Dit is heel belangrijk, want het gaat over wat achter al deze tranen zou moeten zitten, maar vooral achter de vierde en de vijfde. God de Vader: Zo is uw verlangen oneindig. Anders zou het niets waard zijn, noch zou enige deugd van u leven hebben als u mij met iets eindigs zou dienen. Want Ik ben de oneindige God, en Ik verlang ernaar door jou met oneindige dienstbaarheid gediend te worden en het enige oneindige dat je bezit, is de genegenheid en het verlangen van je ziel. Dus ons verlangen is de sleutel tot het geestelijke leven. Dat is het enige oneindige dat we hebben. En dat is wat God wil. Zonder dat zijn al onze uiterlijke handelingen niets waard voor God. Het is als stof. En Hij wil goud. Het enige goud dat je hebt, is verlangen. En over dit idee wordt nauwelijks gesproken op de meeste andere plaatsen waar over geestelijke zaken wordt gesproken.
Dus wat ik je geef, is puur goud. Zo heeft de ziel, het vuur van mijn goddelijke liefde geproefd en is zij uit dit leven heengegaan in een staat van liefde voor Mij en haar naaste, die bovendien die eenheid van liefde bezit die haar tranen doet vallen, en blijft zij Mij haar gezegende verlangens aanbieden. Tranen inderdaad, maar zonder pijn of fysiek gehuil. Want fysieke tranen zijn verdampt in de oven en zijn tranen van vuur van de Heilige Geest geworden. Wat zijn tranen van vuur van de Heilige Geest? Het is een constant verlangen om God te willen liefhebben en dienen. Als je het ooit hebt gevoeld, weet je wat het is. En als je het nog nooit hebt gevoeld, vraag er dan om het te voelen.
Je ziet dan hoe oneindig tranen zijn wanneer ze verbonden zijn met je heilige verlangen. Mijn vrienden, vraag om de gave van tranen. Geloof me, gooi deze ongelooflijke gave niet weg. We moeten niet alleen vragen om deze gave, we hebben hem ook nodig als we de geestelijke toestanden willen bereiken waartoe God ons geroepen heeft.





