Serie van lessen van Fr Thomas Celso over leven in de Goddelijke Wil - 12

15/4 7 vergeten Katholieke tradities die een krachtige comeback maken - Catholic Spotlight

Deze vergeten Katholieke tradities maken een krachtige comeback op manieren die weinigen hadden kunnen voorspellen. Dit is niet zomaar een terugkeer naar het verleden. Het is een heropleving die zich in het heden afspeelt. Hier zijn zeven vergeten Katholieke tradities die een comeback maken en waarom ze nu belangrijker zijn dan ooit.

1 Het dragen van het bruine scapulier. Een eenvoudig stuk bruine stof dat over de schouders rust, is een van de meest duurzame symbolen van Mariaverering in de geschiedenis van het Katholicisme. Het bruine scapulier, geworteld in de spirituele traditie van de Karmelietenorde in de 13e eeuw, was een zichtbaar teken van een diepere toewijding, een stille belofte om te leven onder de leiding en bescherming van de Heilige Maagd Maria. De betekenis ervan werd nog sterker door de traditie die verbonden is de H. Simon Stock, waar de gelovigen het scapulier niet als een garantie om niet in de hel te belanden, maar als een oproep om een leven van toewijding, discipline en vertrouwen in God te leiden.

Na verloop van tijd, toen het Katholieke leven zich aanpaste aan een snel veranderende wereld, begonnen veel uiterlijke uitingen van geloof echter te vervagen. Het bruine scapulier, ooit gedragen door talloze gelovigen door de generaties heen, werd geleidelijk minder zichtbaar, vaak verkeerd begrepen of simpelweg vergeten. Devotionele praktijken veranderden,en daarmee verdween deze stille maar krachtige traditie naar de achtergrond van de dagelijkse Katholieke identiteit. Maar tegenwoordig is er een hernieuwde belangstelling.

Jongere Katholieken die op zoek zijn naar betekenis in een cultuur die zich vaak losgekoppeld voelt van het heilige, herontdekken het bruine scapulier met een frisse blik. Door online Katholieke gemeenschappen, hernieuwde catechese en de invloed van moderne evangelisatie wordt het scapulier gepresenteerd als een tastbare herinnering aan een spirituele relatie met Maria en een dagelijkse uitnodiging tot heiligheid. Parochies introduceren opnieuw inwijdingceremonies en begeleiden de gelovigen op een heldere en doelgerichte manier in de traditie.

Daarbij doen ze niet slechts een gebruik herstellen, maar een nieuwe generatie opnieuw verbinden met een levend erfgoed. Het bruine scapulier wordt niet langer alleen gedragen. Het wordt begrepen, omarmd en beleefd, wat een stille maar krachtige terugkeer markeert van een vergeten Katholieke traditie die nieuw leven vindt in de moderne wereld.

2 Eeuwigdurende Eucharistische Aanbidding. In een wereld die zelden vertraagt, trekt de stille aanwezigheid van Christus in de Eucharistie mensen terug op een manier die zowel oeroud als dringend nodig aanvoelt. De eeuwigdurende Eucharistische Aanbidding, de praktijk waarbij het heilige sacrament op het altaar wordt tentoongesteld voor onafgebroken gebed, is een van de meest diepgaande uitingen van Katholieke devotie. Deze traditie vindt zijn oorsprong in de vroegste eeuwen van de Kerk en bloeide later op in kloosters en kathedralen gedurende de middeleeuwen.

Ze weerspiegelt een eenvoudige maar krachtige waarheid: de aanbidding eindigt niet en de aanwezigheid van God blijft constant. Door de eeuwen heen organiseerden de gelovigen hun leven rondom deze realiteit, zodat er elk uur iemand in gebed voor de Eucharistie bleef. Naarmate de tijd verstreek, begon het ritme van het moderne leven echter de spirituele gewoonten te veranderen. Tegen de 20e eeuw maakten toenemende eisen, veranderende prioriteiten en een cultuur die werd gedreven door snelheid en productiviteit het voor veel parochies moeilijker om de ononderbroken aanbidding in stand te houden.

Wat ooit symbool stond voor onophoudelijke aanbidding, werd geleidelijk minder zichtbaar en verdween op sommige plaatsen stilletjes uit het dagelijkse parochieleven. Toch keert deze heilige praktijk tegenwoordig met hernieuwde kracht terug, en de groei ervan is zowel opvallend als zeer betekenisvol. In regio's zoals de Verenigde Staten, delen van Europa en in heel Latijns-Amerika richten parochies speciale aanbiddingskapellen op waar de gelovigen samenkomen en 's nachts mensen van alle leeftijden deze ruimtes betreden en zich wijden aan uren van stilte, gebed en aanwezigheid. Deze heropleving wordt gedreven door een oprecht verlangen naar iets diepers dan wat de moderne wereld te bieden heeft.

In de kern openbaart de heropleving van eeuwigdurende Eucharistische Aanbidding een groeiend verlangen naar contemplatieve spiritualiteit. In een cultuur vol lawaai, afleiding en digitale overbelasting, biedt de stilte voor de Eucharistie helderheid, vrede en een hernieuwd gevoel van verbondenheid met Christus' werkelijke aanwezigheid. Wat ooit als moeilijk vol te houden werd beschouwd, wordt nu omarmd als essentieel. En in dat stille, ononderbroken gebed keert een vergeten Katholieke traditie terug, en geeft ook vorm aan de manier waarop een nieuwe generatie het heilige ervaart.

3 Langere retraites. In een tijd waarin constante verbondenheid de norm is geworden, onthult de groeiende terugkeer naar langere spirituele retraites iets diepers over de menselijke ziel. Een behoefte niet alleen aan rust, maar ook aan heroriëntatie. Langere retraites die meerdere dagen of zelfs een hele maand duren, zijn een herontdekking van een pad dat de Katholieke spiritualiteit eeuwenlang heeft gevormd. Van de vroegste kloostergemeenschappen waar stilte en terugtrekking als essentieel werden beschouwd voor de ontmoeting met God tot de gestructureerde en transformatieve visie van de H. Ignatius van Loyola in de 16e eeuw.

Deze retraites waren geen ontsnappingen aan het leven, maar diepe confrontaties ermee, waarbij individuen werden begeleid om hun geweten te onderzoeken, hun roeping te onderscheiden en hun relatie met God van binnenuit te herstellen. Wat deze retraites zo krachtig maakte, was niet alleen hun duur, maar ook hun ritme. De dagen waren zorgvuldig gestructureerd rond gebed, meditatie, spirituele begeleiding en langere periodes van stilte. Na verloop van tijd echter, naarmate de maatschappij steeds sneller en productiviteitsgerichter werd, begon deze diepgang minder toegankelijk te lijken.

Het idee om weken of zelfs een hele maand weg te gaan, leek voor velen onrealistisch. Als gevolg hiervan werden kortere retraites gebruikelijker, die momenten van reflectie boden, maar vaak de aanhoudende onderdompeling misten die deze traditie ooit kenmerkte. Geleidelijk aan werden langere retraites geassocieerd met geestelijken of zeer vrome mensen, in plaats van een pad dat voor iedereen toegankelijk was. Toch is er de laatste jaren een duidelijke en gestage ommekeer gaande in Europa, Noord-Amerika en daarbuiten. Ignatiaanse retraitecentra melden een merkbare toename in de vraag naar langere, intensievere programma's. Opvallend is de diversiteit van de respondenten. Universiteitsstudenten die op zoek zijn naar richting, professionals die een burn-out ervaren en gepensioneerden die op zoek zijn naar diepere betekenis, kiezen er allemaal voor om deel te nemen aan deze langere periodes van stilte.

Deze hernieuwde interesse is nauw verbonden met een bredere culturele verschuiving, waarbij het bewustzijn van mentaal en emotioneel welzijn is gegroeid en de beperkingen van constante digitale betrokkenheid steeds duidelijker worden. Voor velen bieden deze retraites niet alleen spirituele vernieuwing, maar ook een zeldzame kans om los te komen van de drukte en opnieuw contact te maken met wat er echt toe doet. De kern van deze herleving in de unieke omgeving die deze retraites creëren. De combinatie van stilte, begeleide reflectie en spirituele discipline laat gedachten tot rust komen en diepere vragen naar boven komen.

Na verloop van tijd verliezen afleidingen hun grip en begint een duidelijker gevoel van doelgerichtheid te ontstaan. Wat eerst aanvoelde als een veeleisende verplichting, wordt nu omarmd als een noodzakelijke reset, een manier om uit de druk van constante activiteit te stappen en een ruimte te betreden waar God vollediger kan worden ervaren. Op deze manier worden langere retraites niet langer gezien als onpraktisch of voorbehouden aan een enkeling, maar als een tijdloos antwoord op een moderne crisis van afleiding. En door deze stille maar diepgaande terugkeer openbaart een vergeten Katholieke traditie haar blijvende relevantie en biedt niet alleen rust, maar ook transformatie.

4 Het dragen van een mantilla tijdens de mis. Een stil maar opvallend teken van eerbied keert terug in de Katholieke eredienst, uit persoonlijke overtuiging en herontdekking. De gewoonte dat vrouwen tijdens de mis een mantilla of hoofdbedekking dragen, gaat terug tot de vroegste eeuwen van de Kerk, waar uiterlijke gebaren nauw verbonden waren met innerlijke devotie. Deze gewoonte werd later versterkt in de geschriften van de apostel Paulus, met name in zijn eerste brief aan de Korintiërs, waar het bedekken van het hoofd werd gepresenteerd als een zichtbare uiting van nederigheid en respect binnen de heilige gemeenschap. Generaties lang bleef deze gewoonte een natuurlijk onderdeel van het Katholieke leven, dat op subtiele wijze de sfeer van de eredienst vormgaf en de Eucharistie als iets diep heiligs weerspiegelde.

Naarmate de 20e eeuw belangrijke culturele en kerkelijke veranderingen met zich meebracht, begonnen veel uiterlijke gebruiken te veranderen. Toen de herziene wetgeving van het canoniek recht in 1983 het dragen van een hoofddeksel niet langer verplicht stelde en in de bredere context na het Tweede Vaticaans Concilie, verdween de praktijk geleidelijk uit het algemene gebruik. Wat ooit wijdverbreid was, werd steeds zeldzamer en voor velen leek het tot een ander tijdperk te behoren. Na verloop van tijd werd het dragen van een mantilla vaak verkeerd begrepen, gereduceerd tot een symbool van het verleden in plaats van erkend te worden voor zijn diepere spirituele betekenis. Maar tegenwoordig ontstaat er een hernieuwde beweging.

In parochies in de Verenigde Staten, maar ook in delen van Afrika en Europa, kiezen steeds meer vrouwen, vooral onder jongere generaties, ervoor om een mantilla te dragen tijdens de mis. Deze terugkeer wordt niet gedreven door druk of verwachtingen, maar door een verlangen om een gevoel van heilige focus terug te winnen. Voor velen wordt de mantilla een persoonlijke herinnering om naar binnen te keren, om afstand te nemen van afleiding, en om de Eucharistie met meer bewustzijn en eerbied te benaderen. Gesprekken binnen katholieke vrouwengemeenschappen, zowel fysiek als online, onthullen een gedeelde zoektocht naar authenticiteit in de eredienst.

Velen vertellen hoe het dragen van een mantilla hun gebed verdiept, een gevoel van stille afscheiding van het omgevingslawaai creëert en de aandacht terugbrengt naar Christus die aanwezig is in de Eucharistie. Op deze manier wordt de praktijk niet langer bepaald door externe vereisten, maar door innerlijke transformatie. En door deze vrij gekozen uiting van geloof vindt de mantilla bij de mis opnieuw zijn plaats, niet als een overblijfsel uit het verleden, maar als een levende traditie die herontdekt is voor een nieuwe generatie.

5 Eerste Vrijdag Devotie. In een tijd waarin velen op zoek zijn naar consistentie in hun spirituele leven, keert een ouder ritme van devotie stilletjes terug en biedt zowel structuur als betekenis geworteld in het hart van Christus. De eerste vrijdagdevotie, gericht op het eren van het H. Hart van Jezus, ontstond in de 17e eeuw door de mystieke ervaringen van de H. Margaretha Maria Alacoque. Door deze openbaringen werden de gelovigen uitgenodigd tot een eenvoudige maar zeer bewuste praktijk. om de mis bij te wonen, de heilige communie te ontvangen en biecht te doen op de eerste vrijdag van negen opeenvolgende maanden.

Dit was een daad van herstel, een manier om met toewijding te reageren op de goddelijke liefde en om dichter bij het Hart van Christus te komen, dat voor de mensheid werd geofferd. Generaties lang werd deze devotie een vast anker in het Katholieke leven en vormde het de spirituele gewoonten van zowel individuen als gezinnen. Het bood een duidelijk pad voor hen die een diepere relatie met Christus verlangden, en verbond regelmatige deelname aan de sacramenten met een gerichte intentie. Na verloop van tijd, echter, naarmate de religieuze gebruiken evolueerden en culturele patronen veranderden, vooral in de periode na het Tweede Vaticaans Concilie, verloor de eerste vrijdagdevotie geleidelijk aan prominentie.

Zonder dezelfde nadruk of gemeenschappelijke versterking begon wat ooit wijdverbreid was, te vervagen uit het dagelijkse leven. Tegenwoordig ontstaat er een hernieuwde interesse, gedreven door een verlangen naar duidelijkheid en toewijding in een wereld die vaak onzeker en gefragmenteerd aanvoelt. In heel Noord-Amerika en Europa benadrukken parochies opnieuw de Eerste Vrijdagmis, vaak vergezeld van Eukaristische aanbidding en zegen. Deze bijeenkomsten trekken mensen aan die niet alleen nieuwsgierig zijn naar traditie, maar die ook actief op zoek zijn naar een meer gedisciplineerde en betekenisvolle manier om hun geloof te beleven.

De aantrekkingskracht ligt in de eenvoud en de diepgang ervan, en biedt een tastbare manier om terug te keren naar de essentie van de Katholieke spiritualiteit. In tijden die gekenmerkt worden door onzekerheid en snelle veranderingen, biedt de Eerste Vrijdagdevotie een gevoel van continuïteit en doelgerichtheid. Het nodigt de gelovigen uit zich te verdiepen in de barmhartigheid en liefde van Christus. Naarmate meer Katholieken deze praktijk herontdekken, wordt het een pad naar vernieuwing, waaruit blijkt dat zelfs de meest traditionele vormen van devotie krachtig tot de moderne ziel kunnen spreken.

6 Het Angelus gebed. Te midden van drukke routines en constante afleiding, keert een eenvoudig gebed stilletjes terug en herstelt het een ritme dat ooit de hele dag vormgaf rond de aanwezigheid van God. Het Angelus, een korte devotie die draait om het mysterie van de incarnatie, herinnert aan het moment waarop God de menselijke geschiedenis binnentrad door het jawoord van de H. Maagd Maria, daterend van ten minste de 11e eeuw. Dit gebed werd traditioneel drie keer per dag gereciteerd. Om 6:00 uur 's ochtends, 's middags en opnieuw om 6:00 uur 's avonds, vaak aangekondigd door het luiden van kerkklokken dat door steden en dorpen galmde en de gelovigen zachtjes opriep om even stil te staan ​​en het heilige te gedenken.

Eeuwenlang creëerde het Angelus een gedeeld spiritueel ritme, dat hele gemeenschappen verenigde in momenten van bezinning, verweven in het gewone leven. Het vereiste geen lange uren of een complexe structuur. Toch gaf de herhaling betekenis aan het verstrijken van de tijd en transformeerde het dagelijkse routines in gelegenheden tot gebed. Echter, naarmate samenlevingen meer verstedelijkt en steeds seculierder werden, begonnen deze gemeenschappelijke patronen te verdwijnen. Tegen de 20e eeuw bepaalde het geluid van klokken op veel plaatsen niet langer het dagelijks leven, en vervaagde het Angelus geleidelijk uit de gangbare praktijk, en werd het iets dat werd herinnerd in plaats van beleefd.

Tegenwoordig brengt een hernieuwd bewustzijn deze traditie weer in de schijnwerpers uit een verlangen om de intentie in het dagelijks leven te herstellen. Gezinnen beginnen het Angelus weer samen thuis te bidden en herontdekken de eenvoud en diepte ervan. Religieuze gemeenschappen onderwijzen het opnieuw aan degenen die in opleiding zijn, en presenteren het als een fundament voor het dagelijkse gebed. Tegelijkertijd helpen moderne hulpmiddelen zoals mobiele apps en digitale herinneringen mensen om zelfs midden op een drukke dag even stil te staan ​​en zich opnieuw te verbinden met God door middel van deze eeuwenoude devotie.

Wat de terugkeer van het Angelus zo betekenisvol maakt, is het vermogen om tijd te heiligen zonder deze te overweldigen. In slechts een paar momenten nodigt het de gelovigen uit om uit de routine te stappen en tot bezinning te komen, waardoor de dag geworteld wordt in de realiteit van de incarnatie. In een wereld die vaak zonder pauze verdergaat, biedt deze praktijk een constante en zachte herinnering dat elk moment door genade kan worden aangeraakt. En door deze stille herleving geeft het Angelusgebed opnieuw vorm aan het spirituele ritme van hen die ernaar streven het geloof weer centraal te stellen in het dagelijks leven.

7 Onthouding op vrijdag, het hele jaar door. Een van de eenvoudigste gebruiken in het Katholieke leven keert stilletjes terug met een hernieuwd doel, waardoor een gewone dag verandert in een wekelijkse daad van herinnering en toewijding. De vrijdag is een dag van onthouding, de traditie om geen vlees te eten ter ere van Christus' offer aan het Kruis. Het werd ooit door Katholieken het hele jaar door in acht genomen. Het diende als een constante herinnering dat het geloof niet beperkt was tot speciale seizoenen, maar werd beleefd door middel van kleine, bewuste offers die verweven waren in het dagelijks leven.

Deze discipline verbond de gelovigen rechtstreeks met de herinnering aan het lijden, waardoor elke vrijdag een moment van bezinning, dankbaarheid en spiritueel bewustzijn werd. Toen de Kerk een periode van vernieuwing in de 20e eeuw inging, met name na het Tweede Vaticaans Concilie, werd de verplichting rondom de Vrijdagse onthouding in veel regio's aangepast en vaak voornamelijk beperkt tot de vastentijd. Hoewel deze verandering meer flexibiliteit mogelijk maakte, leidde het ook tot een geleidelijke afname van de regelmatige beoefening. Na verloop van tijd werd wat ooit een gedeelde en zichtbare uiting van Katholieke identiteit was, minder consistent en verdween het op veel plaatsen stilletjes uit het wekelijkse levensritme.

Toch vindt er tegenwoordig een merkbare verschuiving plaats, nu zowel kerkleiders als leken de waarde van deze traditie beginnen te herontdekken. In regio's zoals Engeland en Wales hebben bisschoppen de terugkeer van het hele jaar door vrijdagse onthouding aangemoedigd, als een zinvolle spirituele discipline. Tegelijkertijd kiezen individuele Katholieken over de hele wereld ervoor om deze praktijk vrijwillig te omarmen, omdat ze er een kans in zien om zich opnieuw te verbinden met een dieper gevoel van zingeving. Voor sommigen is het een manier om wekelijks Christus' offer te eren.

Voor anderen wordt het een daad van solidariteit met degenen die minder hebben, of zelfs een weloverwogen reactie op moderne zorgen over eenvoud en rentmeesterschap. Wat deze heropleving bijzonder aantrekkelijk maakt, is hoe natuurlijk het in het dagelijks leven past. Het vereist geen drastische verandering. Toch draagt ​​het een diepe betekenis. Zelfs binnen de hedendaagse cultuur ontstaat er creativiteit rondom deze praktijk, waarbij vleesloze maaltijden opnieuw worden bedacht op manieren die traditie combineren met moderne smaak en levensstijl. Op deze manier wordt vrijdag onthouding niet langer gezien als een beperking, maar als een bewuste keuze, een keuze die het geloof in het alledaagse brengt en een nieuwe diepte geeft aan een vertrouwde routine.

23/5 Toewijding van de mensheid door Paus Leo XIII - Jerome Chong

Er was eens een nederige non die voor een buitengewone missie was uitgekozen. Jezus vertrouwde haar een verzoek toe dat voor de hele wereld bedoeld was: dat de Paus de hele mensheid aan Zijn H. Hart zou wijden. Verborgen in lijden, gebed en gehoorzaamheid, bracht zij deze boodschap trouw over. Door haar moed en vertrouwen bereikte de wens van de Hemel de troon van de Kerk en de geschiedenis zou nooit meer hetzelfde zijn. Zoals Jezus had gevraagd, zocht en verkreeg de Zalige Maria Droste uiteindelijk een formele Pauselijke wijding van de hele mensheid aan het Heilig Hart van Jezus op 11 juni 1899.

Haar Missie was volbracht en ze stierf om 15.00 uur, slechts 3 dagen voordat Paus Leo XIII de plechtige consecratie zou verrichten, nadat de paus zelf op wonderbaarlijke wijze was genezen door haar tussenkomst. Maria Droste zu Vischering werd geboren op 8/9/1863 in Münster, Duitsland. Ze was een van de zeven kinderen van graaf en gravin Clement Droste zu Vischering. Zelfs als kind had Maria een vurige geest. Haar broers en zussen noemden haar gekscherend de "kleine wilde kat", omdat ze, als ze boos was, kon bijten, krabben en spugen. Maar onder haar sterke karakter schuilde een hart vol barmhartigheid.

Ze kon het niet verdragen om iemand te zien lijden. Van jongs af aan bezocht ze graag de armen en zieken wanneer haar ouders het toestonden. Op vijftienjarige leeftijd ging ze naar een kloosterschool van de Zusters van het Heilig Hart in Riedenberg. Daar groeide haar liefde voor het Heilig Hart van Jezus. Gedurende die tijd werd ze ook ernstig ziek met een longontsteking, waardoor ze naar huis moest terugkeren. In een brief schreef ze dat ze geloofde dat God dit had toegestaan ​​zodat ze tijd met haar familie kon doorbrengen en de zelfzuchtigheid van haar vroegere jaren kon herstellen.

Maria verborg haar ziekte en innerlijke worstelingen vaak voor anderen, maar wat velen niet wisten, was dat ze reeds diepe genade van de Heer ontving die haar ziel vulde met vrede. Na de heilige communie op het feest van het Heilig Hart zei Jezus tegen haar: "Jij zult de bruid van Mijn Hart zijn." Maria was verbaasd en nederig door deze woorden. Ze kende haar fouten en zwakheden en voelde zich onwaardig voor zo'n liefde. Na 7 jaar wachten, op 26-jarige leeftijd, trad Maria eindelijk toe tot het klooster van de Zusters van de Goede Herder in Münster. Op 21/11/1888 en op 10/1/1889 ontving ze het kloosterhabijt. Haar vreugde was groot toen ze de naam hoorde die voor haar was uitgekozen: Maria van het Goddelijk Hart.

Tot haar taken behoorde het verwelkomen van bezoekers en het zorgen voor de jonge meisjes die aan de zusters waren toevertrouwd. Ze had een zachte en vreugdevolle manier met de kinderen en verwees altijd naar het heilig hart van Jezus. Toch verlangde Maria naar een dieper gebedsleven en vroeg ze zich af hoe ze contemplatie kon verenigen met voortdurend werk. Tijdens de Goede Week van 1819 antwoordde Jezus haar persoonlijk. "Wanneer je werkt, werk Ik door jou heen. Wanneer je rust, rust Ik in jou. In alles wat je doet, ben jij het niet, maar Ik in jou. Ik zie met je ogen, werk met je handen, spreek met je mond, en Ik bid door jou heen." In 1894 werd ze naar Portugal gestuurd en benoemd tot overste van het klooster in Porto. Het klooster had veel problemen: zwakke discipline, weinig devotie en ernstige financiële problemen.

Maar onder Maria's liefdevolle leiding begon alles te veranderen. Al snel spraken de mensen van Porto over de heilige non uit Duitsland, en velen kwamen haar om gebeden vragen. Kinderen waren vooral dol op haar en vertrouwden haar als een moeder. Ze genoot ervan om hen liedjes, spelletjes en toneelstukjes te leren. Zorgen voor zieke kinderen werd een van haar grootste vreugden. Haar hele leven brandde Maria van liefde voor het Hart van Jezus. Ze zag Zijn Hart als een licht voor de hele wereld, een oceaan van mededogen en barmhartigheid. Ze noemde zichzelf een apostel van Zijn Hart en wilde elke ziel aan Christus leiden.

Toen, in Porto, openbaarde Jezus een nieuwe missie. Hij wilde dat de Paus de hele mensheid aan Zijn H. Hart zou toewijden. Op 4/6/1898 vertelde Maria haar biechtvader verbaasd: "De Heer gaf mij de taak om naar de Heilige Vader te schrijven met het verzoek om de hele mensheid toe te wijden aan het Heilig Hart." Na zorgvuldige begeleiding van haar geestelijk leidsman schreef ze in juni 1898 en opnieuw in januari 1899 naar Paus Leo XIII. De Paus voelde zich reeds geïnspireerd om de hele wereld aan Jezus toe te wijden. Begin 1899 keurde hij het openbare gebruik van de litanie van het Heilig Hart goed.

Toch moedigden Maria's brieven hem aan om verder te gaan en de hele wereld te wijden. Tegen die tijd was Maria ernstig ziek. Ze was verlamd en haar organen begaven het. Ze leed intense pijn en zware behandelingen, maar bleef opgewekt en vredig. Zelfs vanuit haar bed bleef ze leiding geven aan het klooster en brieven schrijven. De mensen van Porto geloofden dat hun lijdende overste een Heilige was. Velen kwamen haar gebeden vragen. Ze hielp huwelijken te redden, regelde dopen en eerste communies, vond werk voor behoeftigen, zorgde voor gezinnen en inspireerde Priesters om terug te keren naar hun eerste liefde: hun roeping.

Kort na Corpus Christi vernam Maria via de kranten dat de Paus had aangekondigd dat hij de wereld op 11 juni 1899 aan het Heilig Hart zou wijden. Na drie dagen van gebed, in datzelfde document, vermeldde hij dat hij genezen was van een gevaarlijke ziekte. In een privégesprek schreef hij dit toe aan zuster Maria's voorspraak. De Paus had Maria's ouders zelfs in een privé-audiëntie verteld dat hun dochter deze uitverkoren ziel was. Maria verheugde zich toen ze het nieuws hoorde. Ze begon een plechtige viering in het klooster te plannen voor het feest van het Heilig Hart.

Maar God had iets groters voorbereid. Haar missie werd voltooid op donderdagmiddag 8/6/1899, omstreeks 15:00 uur. riep Jezus Maria uit deze wereld. Op datzelfde uur begonnen de zusters in de kapel met de eerste vespers van het triduum voor de toewijding van de wereld aan het Heilig Hart. Drie dagen later zou zij vanuit de Hemel getuige zijn van de vervulling van de missie die Christus haar had toevertrouwd. Uit liefde voor Jezus en voor de zielen gaf Maria alles: haar vaderland, haar familie haar kracht en haar hele wezen. Moge de Zalige Maria Droste ons inspireren om te vertrouwen op het Heilig Hart van Jezus en ons leven volledig aan zijn liefde te wijden. Zalige Maria Droste, bid voor ons.

24/5 Wat zielen in het Vagevuur werkelijk voelen als je voor hen bidt - Uniquely Mary

Sandra Abrahams, die je een moderne vagevuurmystica zou kunnen noemen, had zo'n 56 jaar geleden een bijna-doodervawaarbij ze de hemel, de hel en het vagevuur zag. Ze beschrijft precies wat een ziel in het vagevuur voelt op het moment dat we voor haar bidden. We weten dus dat wanneer we voor de zielen in het vagevuur bidden, we hen op een of andere manier helpen. We weten dat dat, in ieder geval in het algemeen, de leer van de Kerk is geweest vanaf het begin. Zelfs sommige Joden geloofden dat we vóór de komst van Christus hen verlichting zouden brengen met onze gebeden.

Maar hoe die verlichting kwam, was niet altijd duidelijk. We wisten dat we hen door de Mis, de sacramentaliën, wijwater en al die andere dingen, gebeden, offers en boetedoeningen zouden helpen. Eén manier waarop we hen helpen, is door de tijd die ze daar doorbrengen te verkorten, om zo te zeggen, door hun schuld af te lossen. Zodat ze er minder lang zijn en sneller de hemel binnengaan. In die zin geven we hen verlichting door de tijd in het vagevuur te verkorten. We weten ook, en er zijn andere gevallen, dat wanneer de Heilige Maagd Maria in het vagevuur verschijnt, wat ze van tijd tot tijd doet, en ze soms hun beschermengelen zien, ze een soort verlichting krijgen. Dat is altijd het woord dat gebruikt wordt.

En soms lijkt het alsof het beschreven wordt dat de vuren stoppen en het bijna verandert in een soort mini-hemel en ze een zekere mate van vreugde ervaren. Hoe dat er precies uitziet, weten we niet altijd. En we hebben andere voorbeelden van prachtige manieren waarop we hen kunnen helpen. Maar als je luistert naar wat Sandra Abrahams zegt, is het absoluut ongelooflijk. We weten dat verschillende mystici verschillende dingen te zien krijgen. Zoals de vier evangeliën. Ze bekijken allemaal hetzelfde vanuit vier verschillende invalshoeken. Luister dus naar wat ze te zeggen heeft. Sandra, wat bedoelen mensen als ze zeggen: "Laten we ons lijden opofferen voor de ziel in het vagevuur"? Wat doen ze dan eigenlijk?

Het is zoiets van: nou ja, het is niet echt een aflaat, maar het is iets dat die ziel helpt. Elke keer dat je de gelegenheid krijgt om voor iemand te bidden, zeg je hun naam, bijvoorbeeld als iemand is overleden. Weet je dat ze dat horen? Ze horen hun naam en ze weten dat je voor hen bidt. Zelfs als ze in het vagevuur zijn, zelfs als ze in het vagevuur zijn, voor dat moment terwijl je voor hen bidt, al hun pijn en de brandende pijn die ze in zich hebben, want het is een brandende pijn in de ziel, dat is wat mij getoond werd. Anderen krijgen vuren te zien. Mij werd een brandende pijn in de ziel getoond, het reinigen ervan verlicht dat voor een tijdje.

Dat helpt hun lijden, weet je, het verlicht het. En mensen weten dat niet. Dus ik zorg ervoor dat ik een lange lijst heb een lange lijst en ik onthoud al deze namen en ik bid voor hen. Als je naar de mis gaat en als je de communie ontvangt draag dan je mis op voor die persoon of personen, als je er meer dan één hebt, en draag de communie voor hen op en dat helpt hen ook en helpt hen vooruit te komen, maar ze weten dat je voor hen bidt door middel van je gebeden. Is dat niet ongelooflijk dat je op het moment dat je hun namen noemt, op het moment dat je hun namen noemt, de kracht hebt, door Gods genade die Hij ons heeft gegeven, om te verdelen onder de levenden en de doden.

Dat we letterlijk de vuren van Gods gerechtigheid en het vagevuur kunnen doven. Dat het is alsof we die vuren even stilzetten en ze verlichting krijgen. Als we wisten hoe verbazingwekkend die kracht was, zouden we naar onze lokale begraafplaatsen gaan en daar urenlang blijven, wetende dat we daar meer macht hebben dan een president, een leider of een CEO of iemand die op een knop kan drukken en landen kan vernietigen. Dat is geen macht. Gebed is macht. En de macht om iemand op deze manier verlichting te geven in het vagevuur is ongelooflijk. Maar we stuiten op een probleem, want ze legt niet precies uit hoe lang die verlichting duurt. Is het alleen zolang we de naam noemen? Alleen zolang we in gedachten of in ons hart voor hen bidden, bij naam?

We weten het niet. Maar we kunnen logischerwijs begrijpen dat die verlichting beperkt is tot de tijd dat we voor hen bidden. Ofwel door hun naam te noemen, ofwel door een rozenkrans te bidden ter ere van hen, of misschien een mis die voor hen wordt opgedragen. Al deze dingen duren een moment, 15 tot 20 minuten, 30 minuten, een uur. Dus, hoe kunnen we hen deze verlichting langer geven? Er zijn zelfs andere dingen zoals het zegenen van de graven met wijwater of ergens anders met wijwater tijdens het bidden, maar dan stopt het wijwater en verdampt het. Dus ik wil jullie, naast wat ik net met jullie heb gedeeld, een geweldige en krachtige manier laten zien waarop we deze verlichting kunnen voortzetten zonder zelfs maar te bidden.

Luister naar dit verhaal. Dit komt uit het boek 'Get Us Out of Here' van Maria Simma. Wat zijn de sacramentalia en zijn ze belangrijk voor ons en voor de arme zielen? Ze vraagt ​​zich dat heel vaak af. We zouden ze altijd moeten gebruiken. En de arme zielen zijn dol op de sacramentalia, zoals hijwater, gewijde olie, gewijd zout, medailles, kaarsen, enzovoort. Ze zijn er dol op. Hoe helpen ze hen allemaal? Het is niet altijd duidelijk, maar we weten dat ze dat wel doen. Ik ken een prachtig en heel interessant verhaal daarover. Luister hiernaar. Ik kende een vrouw die de arme zielen had beloofd elke zaterdag een gezegende kaars voor hen aan te steken. Op een van die zaterdagen zei haar man: "Ach, hou daar toch mee op. Dat hoef je niet te doen.

Het is ouderwets en de doden zijn gelukkig. Klinkt dat bekend? Het is net als de moderne kerk, want verdienen ze die naam wel, terwijl ze niet eens in het vagevuur geloven? Dat hebben ze nauwelijks nodig. En het kan me niet schelen wat je ze belooft. Echt vreselijk. De vrouw was natuurlijk bedroefd, maar wilde het toch doen, zonder haar man ongehoorzaam te zijn. Dus luisterde ze naar deze wijsheid. Dus dacht ze: "Goed, ik stop hem gewoon in de houtkachel, waar George hem niet ziet.". Dus legde ze het erin en sloot het deurtje, dat trouwens een klein raampje had. Daarna verliet ze het huis en al snel kwam haar man terug. Toen hij op het punt stond iets weg te gooien, keek hij naar het fornuis en zag tot zijn verbazing wat licht erin.

Dit verbaasde hem en hij opende het kleine deurtje om naar binnen te kijken. Tot zijn grote verbazing, en hij werd een beetje bleek, zag hij niet alleen de brandende kaars, maar eromheen zes paar perfect gevouwen handen. Hij sloot het deurtje en wachtte tot zijn vrouw terugkwam. Toen ze terugkwam, zei hij: "Waarom heb je je kaars in het fornuis gezet?" Je kunt het net zo goed hier op tafel zetten." Eigenlijk zeg je sorry zonder het te zeggen. Klinkt bekend. Velen van ons leven met zulke mensen. Dus gezegende kaarsen, kunnen verlichting bieden zoals Sandra Abrahams die noemde. Je zou hun vuur tijdelijk kunnen doven met heilig, gezegend vuur. Vuur dat vuur dooft. Het geeft hen verlichting, zodat ze er dichtbij willen zijn.

Stel je voor dat ze het ijskoud hebben, sommigen lijden onder de kou, anderen onder de hitte. Het verschilt allemaal in het vagevuur en ze komen naar die gezegende kaars om warmte, genade en verlichting te ontvangen. En je zou dit kunnen doen zonder iets te doen. Ik weet dat er op een gegeven moment in mijn geloof een priester was die sprak over het gebruik van kaarsen als een vorm van gebed. En ik dacht dat kaarsen geen gebed waren. Ze doen niets. Woorden zijn gebed. Bidden is gebed. Ik vond het gewoon absurd. Maar ik wist dat niet. Ik kende dat verhaal niet dat wanneer een kaars gezegend is en je hem aansteekt, hij niet alleen waarschijnlijk demonen verdrijft en hen pijn doet, en ons waarschijnlijk een soort genade geeft die we, als we in de spirituele wereld zouden kunnen zien, zouden zien, maar dat hij zelfs de kracht heeft om verlichting te bieden aan de zielen in het vagevuur, hun vuur dooft, omdat je voor hen bidt.

Dus, dit is wat ik je aanraad te doen. Laat een kaars zegenen door een priester en dan Bid voor een specifiek persoon. Noem hun naam. Het noemen van hun naam is belangrijk. Als de naam van Jezus belangrijk is en de naam van de Heilige Moeder, dan is de naam van ieder mens en elke ziel in het vagevuur ook belangrijk. spreek hun naam uit en zeg tegen OLVrouw: "Heilige Moeder, ik steek deze kaars aan voor groepen mensen, zielen in het vagevuur die vandaag zijn gestorven, of 10 jaar geleden, of op deze dag, zoiets. Steek dan die kaars aan voor die groep en laat hem daar staan ​​zonder verder iets te doen. Zolang het veilig is, steek alsjeblieft je huis niet in brand. Je kunt hun verlichting schenken. Dat is kracht. Dat is geweldig. Mijn vrienden, help de zielen in het vagevuur op deze manier. Breng hun verlichting.

10/5 12 vergeten Katholieke tradities - Catholic Spotlight

Het centrum van het Katholiek geloof is altijd het heilig Misoffer geweest, vooral op zondagen en verplichte feestdagen. Maar rondom de mis bevinden zich 12 verloren Katholieke tradities die ooit vorm gaven aan hoe gelovigen zich voorbereidden, baden en leefden. Dit waren geen willekeurige gewoonten. Ze creëerden een levensritme dat het hart vollediger opende voor Gods genade. En dit is wat de meeste mensen missen. Wanneer deze tradities vervagen, vervaagt er iets anders mee. Focus, eerbied, diepgang.

1 Dagelijkse mentale gebed. Vanaf het begin heeft Christus niet alleen gebed onderwezen, Hij leefde het ook. Hij trok zich terug uit de drukte, ging de stilte in en bleef in gemeenschap met de Vader. Want bidden gaat niet alleen over spreken, het gaat over een relatie. En net zoals het lichaam niet kan overleven zonder ademen, kan de ziel niet leven zonder dagelijks gebed. Wanneer dit ritme ontbreekt, ontvouwen de gevolgen zich langzaam maar zeker. De helderheid vervaagt. De kracht verzwakt. En de ziel begint stuurloos rond te drijven. Daarom wezen de heiligen steeds op één essentiële oefening: het mentale gebed, ook wel bekend als Christelijke meditatie, niet als een optionele devotie, maar als een noodzakelijke weg voor iedereen die Gods wil wil begrijpen en de kracht wil ontvangen om ernaar te leven.

Wat het mentale gebed anders maakt, is zowel eenvoudig als diepgaand. Veel mensen spreken tot God, maar heel weinigen blijven lang genoeg om te luisteren. En dat is waar de transformatie begint. Mentaal gebed betrekt de hele persoon. De geest reflecteert op de waarheid. Het hart reageert met liefde, verlangen of zelfs strijd. En de wil begint zich langzaam af te stemmen op wat God vraagt. Na verloop van tijd verandert er iets. Gebed is niet langer slechts een herhaling van woorden uit gewoonte. Het wordt werkelijkheid ontmoeting, een plaats waar beslissingen worden verhelderd, lasten worden verlicht en geloof iets wordt dat geleefd wordt, niet alleen geloofd.

Daarom keren de heiligen er elke dag naar terug. Niet omdat het gemakkelijk was, maar omdat het essentieel was. En misschien is dat wel wat het dagelijkse mentale gebed zo krachtig maakt. Het is nooit verdwenen. Het is er nog steeds, wachtend om herontdekt te worden, klaar om de manier waarop je je geloof beleeft te transformeren.

2 De eerste vrijdagdevotie, geworteld in de openbaringen van het Heilig Hart van Jezus, onthult deze devotie een diep persoonlijke waarheid. Christus blijft niet ver weg. Hij wordt beïnvloed door hoe Hij wordt ontvangen, vooral in het gezegende sacrament. Een hart dat alles krijgt, blijft onverschilligheid ervaren. En dat is wat de devotie zo betekenisvol maakt. De praktijk is eenvoudig maar weloverwogen. Op de eerste vrijdag van elke maand, gedurende negen opeenvolgende maanden, ontvangen de gelovigen de heilige communie als een daad van eerherstel, als een bewuste uiting van liefde, aangeboden om het H. Hart te troosten voor de ondankbaarheid die het verdraagt. Wat deze traditie diepgang geeft, is de focus.

Eerherstel gaat niet over schuld. Het gaat over relatie. Het is de beslissing om liefde met liefde te beantwoorden zelfs wanneer anderen dat niet doen. En na verloop van tijd verandert dit hoe de H. Mis wordt beleefd. Het verschuift van verplichting naar ontmoeting, van gewoonte naar doel. Daar is ook een belofte verbonden aan deze devotie. Een herinnering dat zij die trouw blijven in het eren van het H. Hart op deze manier, worden getrokken in een diepere ervaring van genade, barmhartigheid en volharding.

Misschien is dat de reden waarom deze traditie ooit zoveel levens heeft gevormd. En zelfs nu, hoewel vaak vergeten, blijft het een duidelijke uitnodiging, een gestructureerd pad om te herontdekken wat het werkelijk betekent om Christus lief te hebben door daden.

3 Quatertemperdagen, ingedeeld binnen elk van de vier seizoenen. Deze drie dagen, woensdag, vrijdag en zaterdag, waren gewijd aan vasten, gebed en dankzegging. Quatertemperdagen waren nauw verbonden met het ritme van de schepping, met name de cycli van zaaien en oogsten. Ze nodigden de gelovigen uit om even stil te staan ​​om God te danken voor wat Hij heeft gegeven en om te vragen om de wijsheid om die gaven goed te gebruiken. Wat de Quatertemperdagen zo krachtig maakte, was de timing. Midden in het gewone leven onderbraken ze de routine. Ze creëerden ruimte om te reflecteren, opnieuw af te stemmen en te beseffen dat alles waar we van afhankelijk zijn, van voedsel tot werk tot dagelijkse benodigdheden, uiteindelijk van God komt.

Toch verdween deze traditie na de veranderingen van de jaren zestig in stilte. De eisen van vasten en onthouding werden niet langer strikt voorgeschreven, en na verloop van tijd verdween de praktijk zelf uit het bewustzijn van veel Katholieken. Ze zijn simpelweg onbekend en die afwezigheid onthult iets belangrijks. Wanneer we deze gestructureerde momenten van rust verliezen, verliezen we ook een bepaald bewustzijn. Het leven wordt continu maar minder doelgericht, druk, maar minder gegrond. Toch zijn de Quatertemperdagen nooit echt verdwenen. Ze blijven een open uitnodiging, een eenvoudige maar diepgaande manier om opnieuw verbinding te maken met een ritme van geloof dat de ziel in lijn brengt, niet alleen met de Kerk, maar met de orde van de schepping zelf.

4 De vijf eerste zaterdagen van de maand. De vijf eerste zaterdagen devotie is een direct antwoord op geestelijke onverschilligheid en een duidelijke uitnodiging tot herstel, gegeven door de Heilige Maagd Maria in begin 20e eeuw. Deze devotie richt zich op het troosten van haar Onbevlekt Hart, dat zij openbaarde als gewond door de voortdurende ondankbaarheid en beledigingen van de mensheid. Op de eerste zaterdag van vijf opeenvolgende maanden worden de gelovigen opgeroepen om te biechten, de heilige communie te ontvangen, vijf tientjes van de rozenkrans te bidden en 15 minuten te besteden aan meditatie over de mysteries van de rozenkrans.

Dit alles wordt gedaan met één intentie: eerherstel bieden en liefde teruggeven waar die is genegeerd. Wat deze devotie zo krachtig maakt, is de helderheid ervan. Elke stap brengt de ziel tot een dieper besef van zonde, genade en de noodzaak om persoonlijk te reageren. Er is ook een belofte aan verbonden. Zij die deze devotie oprecht voltooien, worden verzekerd van de genade die nodig is voor de redding op het moment van de dood. Daarom was de devotie van de eerste vijf zaterdagen zo belangrijk. Het gaf gelovigen een concrete manier om te handelen in tijden van crisis, niet door de wereld om hen heen te veranderen, maar door hun hart te transformeren. En zelfs nu blijft het een eenvoudig maar diepgaand pad dat velen nog moeten herontdekken.

5 De geboorte van Johannes de Doper. Er is een vergeten katholieke traditie die iets essentieels onthult over hoe God het menselijk hart voorbereidt, lang voordat de transformatie begint. De geboorte van Johannes de Doper, gevierd op 24 juni. Johannes de Doper is niet zomaar een figuur uit het verleden. Hij wordt niet voor niets de voorloper genoemd. Zijn missie was om de weg voor Christus te bereiden, niet alleen in de geschiedenis, maar in elke ziel die Hem wil ontmoeten. En hier wordt de diepte van deze traditie duidelijk. Voorbereiding is onderdeel van hoe God werkt. Velen richten zich op de devotie tot het H. Hart van Jezus en het Onbevlekt Hart van Maria, en terecht. Maar wat vaak ontbreekt, is de rol van Johannes de Doper in dat proces.

Omdat voordat harten worden getransformeerd, moeten ze worden voorbereid, gezuiverd, gewekt, gereedgemaakt. Dit is niet alleen symbolisch, het is praktisch. Door gebed en voorbede zet Johannes de Doper zijn missie voort. Hij helpt afleidingen te verwijderen, geestelijke zelfgenoegzaamheid te confronteren en de innerlijke ruimte te creëren waarin Christus vollediger kan worden ontvangen. Het herinnert ons eraan dat groei in geloof niet begint op het moment van de ontmoeting. Het begint eerder in het stille werk van voorbereiding dat vaak onopgemerkt blijft. En zodra dit begrepen is, verandert er iets.

Gebed wordt doelbewuster. Toewijding wordt vollediger omdat het niet langer alleen gaat om het bereiken van Christus, maar om het pad voor Hem goed te bereiden. Ook vandaag de dag blijft dit een open uitnodiging om een beroep te doen op hem die God zelf heeft uitgekozen om de weg te bereiden en datzelfde werk in ons eigen leven te laten ontvouwen.

6 Het dragen van het bruine scapulier. Het is een zichtbaar teken van verbondenheid, een herinnering dat degene die het draagt ​​zich onder de bescherming van de Heilige Maagd Maria heeft geplaatst en ervoor heeft gekozen om in toewijding aan haar te leven. Gedragen dicht bij het hart, roept het de persoon in stilte op om betere keuzes te maken om heiligheid na te streven en zich gedurende het dagelijks leven bewust te blijven van God. Deze traditie wordt vaak in verband gebracht met het verhaal van de H. Simon Stock in de 13e eeuw, toen de Heilige Moeder het bruine scapulier heeft gegeven als teken van bescherming en verlossing. Het is het onmiskenbare geloof van talloze Katholieken die het oprecht hebben gedragen, en vertrouwen op de spirituele betekenis ervan.

Het scapulier is geen amulet. Het vervangt geen geloof of inspanning. In plaats daarvan schept het een verbintenis. Zij die het dragen, worden uitgenodigd tot een levenswijze die gevormd wordt door gebed, reflectie en deelname aan het leven van de Kerk. Dit omvat het reserveren van tijd voor gebed, meditatie over de mysteries van het heil, het ontvangen van de Eucharistie en het geworteld blijven in de H. Schrift. Na verloop van tijd wordt het scapulier een constante herinnering aan de identiteit, een stille oproep om Maria na te volgen, die het woord van God in haar hart droeg en trouw bleef in zowel vreugde als lijden.

Daarom heeft deze traditie generaties lang standgehouden. Het biedt iets stabiels in een afgeleide wereld, een dagelijkse uitnodiging om ernaar te leven. Het dragen van het scapulier is een krachtige uiting van toewijding, een eenvoudig teken dat dicht bij het hart wordt gedragen en wijst op een leven dat niet door toeval is gevormd, maar door toewijding, geloof en het verlangen om Christus vollediger te volgen door het voorbeeld van Zijn Moeder.

7 Onthouding op vrijdag. Volgens het leven van de Kerk is elke vrijdag van het jaar gereserveerd als een moment om het offer van Christus te gedenken. Dit is nooit afgeschaft. Wat wel veranderd is, is de manier waarop het wordt beoefend. De Kerk roept nog steeds de gelovigen op tot boetedoening, maar staat op veel plaatsen flexibiliteit toe in hoe dat offer wordt beleefd. Het zich onthouden van vlees blijft de primaire vorm. Maar er kunnen ook andere vormen van versterving worden gekozen. Boetedoening is geen menselijke uitvinding. Het maakt deel uit van de goddelijke wet. God roept zijn volk op zichzelf te verloochenen, niet om het leven te beperken, maar om het te herordenen.

Zonder dit ritme wordt het geloof al snel comfortabel en verzwakt comfort langzaam de overtuiging. Vrijdag bestaat omdat patroon te doorbreken. Net zoals zondag de vreugde van de opstanding weerspiegelt, herinnert vrijdag aan de prijs van het Kruis. Het creëert een wekelijks ritme waarin het offer de ziel voorbereidt om dieper in de Mis te treden. Wat het belangrijkst is, is de intentie erachter. Of het nu gaat om het afzien van vlees, vasten, iets opgeven of een betekenisvolle gebedshandeling toevoegen, het doel is hetzelfde. Herinneren, goedmaken, groeien in discipline en liefde. En dit is waar het verlies zichtbaar wordt. Wanneer vrijdag als elke andere dag wordt behandeld, vervaagt er iets essentieels.

Het besef van opoffering, de gewoonte van zelfverloochening, het vermogen om nee te zeggen tegen jezelf ter wille van iets groters. In een cultuur die gevormd wordt door voortdurende genotzucht, biedt deze traditie een directe uitdaging, niet extreem, maar consistent, een kleine, herhaalde handeling die de ziel in de loop der tijd versterkt. Vrijdag ging onthouding nooit alleen over eten. Het ging over het vormen van een hart dat in staat is tot opoffering, en zelfs nu blijft het een van de eenvoudigste en krachtigste manieren om die kracht in het dagelijks leven te herstellen.

8 Dagelijkse devoties. In het centrum van elke ware devotie staat één realiteit. Jezus Christus aanwezig in de Eucharistie, niet symbolisch maar werkelijk aanwezig met lichaam, bloed, ziel en goddelijkheid. Daarom zijn de belangrijkste devoties altijd die welke ons dichter bij Hem brengen in het Heilig Sacrament. Of het nu gaat om eucharistische aanbidding, langere periodes van gebed zoals de 40-uursdevotie, openbare getuigenis in een eucharistische processie, of gewoon een stil bezoek aan het tabernakel. Elk van deze praktijken brengt de ziel in een directe ontmoeting met Christus. En dat is niet zonder doel.

Deze devoties helpen ons Zijn aanwezigheid dieper te herkennen, ze bereiden ons voor om Hem vruchtbaarder te ontvangen in de Heilige Communie en leiden ons tot ware aanbidding. In een tijd waarin het geloof in de werkelijke aanwezigheid verzwakt is, wordt dit soort dagelijks contact belangrijker dan ooit. Vanuit dat centrum begint al het andere zich te verbinden: de rozenkrans, het angelus, novenen, het getijdengebed, gebeden voor de H. Zielen, zelfs kleine dagelijkse offers. Niets hiervan staat op zichzelf. Wanneer ze verenigd zijn met Christus, transformeren ze het hele ritme van het leven. Na verloop van tijd verandert er iets. De dag is niet langer verdeeld tussen heilig en gewoon. In plaats daarvan wordt alles een offer. Werk, gebed, offer en intentie beginnen samen te bewegen en vormen een leven dat gestaag gericht is op God.

Dat is de diepere betekenis van dagelijkse devoties. Niet meer activiteit, maar meer bewustzijn, niet meer verplichting, maar meer verbondenheid. En misschien is dat wel wat stilletjes verloren is gegaan. Wanneer deze gebruiken verdwijnen, vervaagt het gevoel van Gods aanwezigheid met hen mee. Maar wanneer ze terugkeren, zelfs op kleine schaal, beginnen ze iets krachtigs te herstellen. Een leven waarin genade constant is, en de ziel van binnenuit vormt.

9 Bidden voor de H. Zielen in het Vagevuur. Eeuwenlang was dit geen zeldzame devotie. Het was een normaal onderdeel van het Katholieke leven, omdat de Kerk altijd heeft geleerd dat liefde niet eindigt bij de dood. Ze gaat door en ze werkt. Bidden voor de overledenen is geen optioneel sentiment. Het is een van de geestelijke werken van barmhartigheid, een echte verantwoordelijkheid geworteld in naastenliefde. Toch is deze praktijk vandaag de dag op veel plaatsen stilletjes verdwenen. En daarmee is het besef weg dat onze gebeden werkelijk kunnen helpen degenen die nog steeds gezuiverd worden op hun weg naar volledige eenwording met God. De Kerk gaat er niet van uit dat iedereen die gestorven is reeds in de Hemel is.

Tenzij iemand formeel als heilige is erkend, mogen we niet aannemen wat zijn of haar uiteindelijke bestemming is. In plaats daarvan worden we opgeroepen om met nederigheid en liefde te reageren, te bidden, offers te brengen, om hen bij te staan ​​op een manier die alleen de levenden kunnen. En dit verandert hoe we de dood zien. Het is niet langer een volledige scheiding, maar een voortzetting van de relatie. Een relatie waarin onze daden er nog steeds toe doen. Waar onze gebeden echte verlichting, echte vooruitgang en echte hoop kunnen brengen aan zielen die zichzelf niet meer kunnen helpen.

Na verloop van tijd transformeert deze toewijding ook degene die haar beoefent. Het verdiept mededogen. Het versterkt het geloof in het eeuwige leven en het herinnert ons eraan dat elke ziel op tocht is, inclusief die van ons. Daarom was deze traditie zo belangrijk. Ze hield de kerk door de tijd heen verenigd en verbond de levenden met hen die ons voorgingen. En zelfs nu, blijft het een van de krachtigste manieren om lief te hebben voorbij wat zichtbaar is.

10 Opoffering. Opoffering is een concrete, spirituele daad. Elke moeilijkheid, elke frustratie, elke vorm van lijden kan bewust worden verenigd met het offer van Jezus Christus en met intentie aan God worden aangeboden. Dit geeft de praktijk zijn diepte. Op zichzelf voelt lijden vaak zinloos of zelfs destructief. Maar wanneer het bewust wordt aangeboden, wordt het deelname aan iets groters. Het is niet langer geïsoleerd. Het is verbonden met het Kruis. En dat verandert het doel ervan volledig. Dit is precies de boodschap die in Fatima werd benadrukt. De Heilige Maagd Maria en de engel van de vrede presenteerden offer niet als iets om te vermijden, maar als iets dat werkelijke spirituele kracht bezit wanneer het met liefde wordt aangeboden.

Deze daden zijn niet symbolisch. Ze kunnen genade verkrijgen, herstel bewerkstelligen en bijdragen aan de redding van zielen. Wat deze praktijk veeleisend maakt, is de eerlijkheid ervan. Het vereist bewustzijn. In plaats van op pijn te reageren met frustratie of vluchtgedrag, vraagt ​​het om de beslissing om dat moment te nemen en er een offer van te maken, niet één keer maar consequent. Na verloop van tijd vormt dit een ander soort innerlijk leven. Lijden is niet langer verspild. Het wordt intentioneel.

Zelfs kleine ongemakken beginnen ertoe te doen. Een vertraging, een teleurstelling, een verborgen worsteling. Elk ervan wordt een kans om doelgericht te reageren. Daarom is deze praktijk zo krachtig. Het neemt het lijden niet weg. Het transformeert het. En daarmee hervormt het de manier waarop het geloof wordt beleefd. Niet alleen in het gebed, maar in elk moment dat anders betekenisloos voorbij zou gaan.

11 Gregoriaanse Dertigsten. Gregoriaanse Dertigsten zijn 30 opeenvolgende heilige missen die worden opgedragen voor één specifieke ziel na de dood. Dat is de praktijk en het bestaat om één reden: om die ziel te helpen volledige eenwording met God te bereiken. De betekenis is direct. De Kerk heeft altijd begrepen dat de meeste zielen niet meteen klaar zijn voor de Hemel. Ze ondergaan een zuiveringsproces en de meest krachtige hulp die we hen kunnen bieden is niet herinnering of emotie, maar het offer van de Mis zelf. Elke dag, gedurende 30 dagen, wordt dezelfde intentie op het altaar gelegd.

Dezelfde ziel wordt steeds opnieuw toevertrouwd aan de barmhartigheid van Christus. Wat deze traditie haar gewicht geeft, is continuïteit. Het is volhardend gebed, dag na dag. Genade wordt toegepast door de Eucharistie. De hoogste vorm van voorspraak die de Kerk bezit. Dit weerspiegelt een ernstige overtuiging dat wat na de dood gebeurt niet passief is en dat de levenden nog steeds een rol spelen. De oorsprong versterkt dit. De praktijk is verbonden met de H. Gregorius de Grote, die dertig missen beval voor een overleden monnik.

Aan het einde van die periode werd aangenomen dat de monnik was bevrijd van de reinigingsrituelen. Of het nu als geschiedenis of als spiritueel getuigenis wordt beschouwd, de boodschap blijft consistent. Herhaald gebed, verenigd met de Mis, heeft een reëel effect. Dit is wat Gregoriaanse Dertigsten onderscheidt van algemene gebeden voor de doden. Ze zijn gericht, gestructureerd en doelgericht. Ze behandelen de ziel als iemand die nog hulp nodig heeft. Tegenwoordig wordt deze traditie zelden beoefend.

Maar er is niets aan veranderd. Het blijft een van de duidelijkste manieren om liefde voor iemand te tonen na de dood. Want uiteindelijk draait het bij Gregoriaanse missen niet om rituelen. Het draait om verantwoordelijkheid. Het besef dat liefde niet stopt bij de dood en dat de Mis een ziel nog steeds helemaal naar God kan leiden.

12 Sacramentalia. Sacramentalia zijn geen versieringen. Het zijn hulpmiddelen die de Kerk je geeft, om vorm te geven aan hoe je je geloof in het dagelijks leven beleeft. Wijwater, gezegende olie, gezegend zout, medailles, beelden en heilige afbeeldingen vallen allemaal onder deze categorie. Elk heeft een specifiek doel: om de ziel voor te bereiden om genade vollediger te ontvangen en een gevoel van het heilige in gewone momenten te brengen. Hier is het onderscheid van belang. Sacramenten zoals de Eucharistie en de biecht geven direct genade wanneer ze op de juiste manier worden ontvangen. Sacramentalia werken anders. Ze bereiden de persoon voor. Ze openen het hart. Ze creëren bewustzijn door het gebed van de Kerk.

Ze worden kanalen die de ziel naar God leiden en het dagelijks leven ontvankelijker maken voor Zijn aanwezigheid. En daarom waren ze ooit zo geïntegreerd in het Katholieke leven. Wijwatervatjes bij de deur, een medaille om de hals die dagelijks werd gedragen, een kruisbeeld op een zichtbare plaats. Het waren constante herinneringen dat geloof niet beperkt is tot de muren van de Kerk. Na verloop van tijd gebeurt er iets subtiels wanneer deze verdwijnen. De zichtbare tekenen van geloof vervagen. En daarmee verzwakt het bewustzijn van God in het dagelijks leven.

Maar wanneer ze terugkeren, zelfs op eenvoudige manieren, beginnen ze dat bewustzijn te herstellen. Een zegening voor het verlaten van het huis, een stil moment met een heilig beeld, kleine handelingen die langzaam de manier waarop de dag wordt beleefd, herdefiniëren. Dat is het diepere doel van de sacramentalia. Ze nemen wat gewoon is en verbinden het met iets eeuwigs, door een gewoonte van aanwezigheid te vormen. En daarom staat deze traditie aan de basis. Want voordat het geloof sterk wordt, moet het eerst zichtbaar, consistent en geleefd worden in de details van het dagelijks leven.

24/5 Luz de Maria: het actieplan van de Hemel geopenbaard door de H. Michaël - O Crux Ave

De boodschappen van onze Heilige Moeder en de H. Aartsengel Michaël zijn niet alleen te horen met onze oren maar ook met het geweten dat zich houdt aan de oproep om eenheid, vooral als leden van het mystieke lichaam van Christus.

Ze roepen ons op om ons sterker bewust te worden van wat de liefde van Christus is. En ze vertellen ons dat als we gaan bidden, we in een staat van genade moeten zijn. Omdat we alleen in een staat van genade naar spirituele waarschuwingen zullen luisteren. En laten we luisteren naar onze Moeder die van ons houdt en naar de Heilige Geest. God wil Zijn plaats innemen in onze dagelijkse beslissingen. En hiervoor moeten we ons afvragen:

Welke plaats neemt God op dit moment in mijn leven in?

Het bewustzijn zit nog steeds in ons, maar de mens wil niet naar God luisteren. Hij wil dat zonde wijdverspreid wordt en als iets normaals wordt behandeld. Daarom luisteren veel van onze broeders met grote angst naar deze boodschappen. Met angst, niet met geloof. Maar zal angst de oplossing zijn, zodat de aarde niet beeft van aardbevingen? We moeten ons huiswerk maken en in staat van genade blijven. En onze allerheiligste Moeder spreekt niet tot ons over de toekomst, zij heeft het over wat er momenteel gebeurt in de mensheid. We moeten de boodschappen overwegen en ze toepassen in ons leven.

En in de boodschappen zien we drie krachtige punten:

1 een zeer krachtige roep om eenheid.

2 een essentiële oproep tot geestelijk leven.

3 een oproep om de tekenen van deze tijd te leren zien.

We kunnen niet ontkennen dat er op dit moment sprake is van een zeer delicate situatie in het Midden-Oosten. We kunnen ook zien dat de VS de Wereldgezondheidsorganisatie en de Verenigde Naties verlaten. Het heeft Europa in een moeilijke situatie gebracht. Het zijn dringende boodschappen maar ook hoopvolle boodschappen: dat we ten allen tijde op de hulp van de Hemel kunnen rekenen. De H. Michaël spreekt van voedseltekorten, van olietekorten in de boodschap. De olie wordt het zwarte goud genoemd. De kern van de boodschappen gaat het over eenheid en liefde. Een geweldige oproep van de heilige drie-eenheid om vertrouwen in God te hebben en naar God terug te keren.

Het is geen oproep tot paniek, maar eerder een grote oproep tot geloof. Wij weten hoe Satan er op dit moment voor staat en hij wil hierop anticiperen en de actie van de antichrist is juist binnen de kerk van Christus. We kunnen niet de hele wereld veranderen, slechts één persoon. Laten we in ons gezin beginnen en met de werkplaatsen. En met al degenen die we ontmoeten. En we moeten ons op dit moment vooral zorgen maken over onze spirituele toestand. Je bent geroepen om van je woning een geestelijk toevluchtsoord te maken van gebed, vrede en geloof. Het gaat om bekering en geloof in het Evangelie. OLVrouw en St Michaël vragen ons om spiritueel waakzaam te zijn.

Maar we zien dat het geen waarschuwing is voor angst, maar een waarschuwing voor verandering. Het is een waarschuwing om niet toe te staan dat Satan ons als zijn prooi neemt. Het is een waarschuwing die ons oproept om in eenheid te blijven. En juist in die eenheid, ligt de kwestie van het Midden-Oosten en ook Europa is in gevaar omdat ze zich op een of andere manier bedreigd voelen. En op een keer zei onze Heer tegen mij: "Dochter, ze zullen op een keer bezig zijn met dagelijkse dingen en dan zullen ze van het ene op het andere moment worden aangevallen door mannen met wapens.

Omdat er geen enkele mens met de waarschuwing rekening heeft gehouden. schepsel in geestelijke alertheid was dat had gewaarschuwd. Legers komen ten aanval. We hebben ons niet gerealiseerd dat de oorlog nog niet voorbij is, dat ze elkaar zijn blijven aanvallen. En waar denkt de mens op dit moment aan? Mensen zullen moeten nadenken hoe ze hun broeders en zusters kunnen helpen en hun huis voorbereiden om degenen te helpen die nergens heen kunnen. Daarom zijn wij geroepen om ons open te stellen voor de leiding van de Heilige Geest, ons werk en handelen te beoordelen. De laatste boodschappen zijn een oproep om ons hart te veranderen omdat we een hart van steen hebben. De laatste boodschappen gaan over grote liefdadigheid en de bereidheid om spiritueel te ontwaken.

Het belangrijkste is om in het evangelie te geloven, om in de Heilige Schrift te geloven. En de boodschappen roepen ons op om naar de tekenen der tijden te kijken. En spiritueel te ontwaken, om onszelf te versterken met gebed en onszelf persoonlijk transformeren in een toevluchtsoord van geloof, omdat we de Tempel van de Heilige Geest zijn. En als een naaste in geloof moet gecorrigeerd worden, doe dit dan onder vier ogen. Niet in het openbaar voor anderen. Als je problemen met een naaste hebt, neem hem apart. Als hij niet luistert, roep dan een andere broeder op als getuige. Pas als hij nog niet luistert, maak het dan openbaar voor de hele gemeenschap. Maar er is een geestelijke orde, een orde van liefde. Het staat in de H. Schrift.

23/5 Verschijningen in Kerizinen - Jean Stiegler - O Crux Ave

Boodschap van Kerizinen (1938 tot 1965 - 71 verschijningen)

OLVrouw van Kerizinen

 Jeanne-Louise

Jeanne-Louise Ramonet: Ze werd geboren op 7 oktober 1910 in Kerizinen, een gehucht gelegen in de gemeente Plounévez-Lochrist, tussen Brest en Morlaix. Haar ouders waren bescheiden boeren, zoals er destijds velen waren. Ze was de vierde van negen kinderen. Het land waar ze werd geboren is diep christelijk. Het was in Lochrist zelf (ongeveer 7 km verderop) dat in het jaar 400 een klooster werd gebouwd ter ere van het Heilig Kruis. De kapel die op deze plaats werd gebouwd, werd later een groot bedevaartsoord gewijd aan Christus. Kerizinen ligt ook op ongeveer 15n kilometer van het Heiligdom van OLVrouw van Folgoët. Het was in deze Léon, die destijds zeer religieus was, dat Jeanne-Louise tot haar dood woonde.

Tijdens haar jeugd leed ze aan een slechte gezondheid. In 1936 werd ze naar Lourdes gebracht, waar ze in betere gezondheid terugkeerde, waardoor ze haar werk op de boerderij kon overnemen, die ze overnam toen haar ouders stierven. Ze werkte daar tot haar pensionering in 1970. Van 1938 tot 1965 had Jeanne-Louise, in een veld vlakbij haar huis, verschijningen van Jezus en Maria, vaak vergezeld van boodschappen die ze in schoolschriften had opgeschreven. Vanaf 1947 bad zij dagelijks de Rozenkrans met de mensen uit de omgeving. Door de jaren heen volgde er een grote stroom van gebed en bekering die tot op de dag van vandaag voortduurt

En het is op de feestdag van Onze Lieve Vrouw van Smarten op 15/9/1938 dat de Heilige Maagd voor de eerste keer verscheen. En Christus stelde Maria voor als Medeverlosseres. Vandaar deze toewijding aan de twee verenigde harten van Jezus en Maria. Ze zei op de vooravond van de WO II: Bewapen jezelf dus met het gebed van opoffering terwijl je soldaten materiële wapens gebruiken. En als er naar mijn verzoeken wordt geluisterd, zal de oorlog rond half oktober 1940 eindigen.

Ze zei ook: Bid veel zodat de communisten zich bekeren. Anders zullen de communisten in de naoorlogse periode bijna overal zitten zelfs in Frankrijk en de Kerk zullen veel pesterijen van hen te verduren krijgen. Vraag het aan Jezus door mijn Onbevlekt Hart de bekering van Rusland. En ze spreekt vooral in Frankrijk over de zonden van onreinheid die nu reeds domineren. Er zal een einde komen aan deze oorlog, maar als de wereld geen boete doet en niet terugkeert naar God, wacht haar een nieuwe en zwaardere straf. Er zal een waanzinnige storm over de zondige wereld worden losgelaten.

Jullie verlichten het door je dagelijkse taak voor Christus uit te voeren, door jullie allen te verenigen door de rozenkrans die voor zondaars wordt overwogen. Rechtvaardige ziel, heb medelijden, heb medelijden met deze menigte zielen die, zonder zich zorgen te maken over hun eeuwigheid, zich elke dag verliezen aan wereldse genoegens. Moge elke Christen een apostel van zijn broeder worden, moge hij verloren zielen zoeken en terugbrengen naar de kudde, en mogen allen verenigd leven met en voor Christus. Alleen dan zal er een sfeer van vrede ontstaan voor de afschuwelijke mensheid die onder de melaatsheid van zonde verkeert. Bid elke dag de Rozenkrans.

Gebed: O Jezus, ik geef mezelf aan U door het smartvol en Onbevlekt Hart van Maria om troost te bieden voor Uw H. Hart voor altijd. Heilig Hart van Jezus, moge uw koninkrijk komen door het Smartvol en Onbevlekt Hart van Maria.

In 1947 zag Jeanne Louise een rozenkrans met de inscriptie: "Moed! Moed! Trouw aan het volhardend bidden van de rozenkrans, zullen ze op een dag het communisme verslaan. Verschillende mystici, waaronder Deborah, kregen de openbaring dat het communisme zou terugkeren, de Kerk zou gaan domineren, de mis zou verbieden in het grootste deel van Europa en dat alleen Bretagne vrij zou zijn.

Ze spoort ons aan om veel te bidden, boete te doen en vervolgens de rozenkrans van de heilige wonden te bidden en dat bij elk woord dat in deze rozenkrans wordt uitgesproken, Jezus zich laat aanraken en laat hij een druppel bloed vallen op de ziel van een zondaar.

OLVrouw vroeg om het Kroontje van de Heilige Wonden te bidden:

De Rozenkrans van Heilige Wonden wordt gebeden met een gewone Rozenkrans.

Op de crucifix: O Jezus, goddelijke Verlosser, wees barmhartig voor ons en voor de hele wereld. Amen.

Heilige God, Heilige almachtige God, Heilige eeuwige God, heb medelijden met ons en met de hele wereld. Amen.

O eeuwige vader, behandel ons met barmhartigheid door het bloed van Jezus, uw enige zoon; behandel ons met barmhartigheid, wij smeken u. Amen.

Grote kralen: Eeuwige Vader, ik bied u de wonden van onze Heer Jezus Christus aan om de wonden van onze zielen te genezen.

Kleine kralen: Mijn Jezus, vergeving en barmhartigheid, door de verdiensten van uw heilige wonden.

Eindgebed: 3 x Eeuwige Vader, ik bied U de wonden van onze Heer Jezus Christus aan, om de wonden van onze zielen te genezen.

Aan het begin van elk tientje kunnen we een bepaalde intentie toevertrouwen en een van de heilige wonden benoemen: van de handen, de voeten, de rug, het hoofd, het hart.

Niettegenstaande Rusland zijn dwalingen verspreidt over de hele wereld zal Rusland de eerste zijn om zich te bekeren tot het Christendom. Deborah zei dat er in Rusland een revolutie zal plaatsvinden en dat het geloof zal terugkeren door de Mariale milities die zich reeds voorbereiden. Na een periode van oorlogsgekte zullen grote vredesprofeten in Rusland opstaan en Rusland volledig transformeren. En Christus vertelt Deborah dat de laatsten de eersten zullen zijn. Er is inderdaad een mystieke ziel in Rusland, een diep religieuze achtergrond.

Op 29/5/1948 zei OLVrouw: Frankrijk zal worden binnengevallen en bezet door een Russisch leger. En dit is waar de Kerk en de goeden vervolgd zullen worden door de goddelozen. Want op dat moment zal er in Rusland nog geen Christelijke revolutie hebben plaatsgevonden en zullen de communisten domineren. Maar besteed aandacht aan mijn verzoeken en ik zal je beschermen tegen deze verschrikkelijke vijanden, want Ik kom naar beneden om je te redden. En het is via Bretagne, dat mij het meest trouw is gebleven, dat Ik Frankrijk, dat terugkeert naar Christus, opnieuw wil kerstenen.

Het zal opnieuw het licht van heidense volkeren worden. De Maagd zegt dat zij haar mantel over Bretagne spreiden. Een paar jaar later luidt deze volgende oorlog, die van de Russen, een nieuwe in. Er komt een vierde en die is van de antichrist, en daarna zullen de trouwe dienaren van Christus een zoete en rechtvaardige vrede genieten. Het zal de regering van Jezus zijn door mijn Onbevlekt Hart. Oorlogen kunnen echter vermeden worden als de berouwvolle wereld en Frankrijk terugkeert naar God.

Maar eerst komt de zuivering: oorlogen, aardbevingen, te midden van een verschrikkelijke droogte, te midden van een lijden zoals de mensheid nog nooit heeft gekend. Maar op 5 maart 1955 deed ze ons een buitengewone belofte. Mijn Christenen, moed, de heerschappij van God is nabij. Het begint met een gebeurtenis die even opvallend als onverwacht is.

God zal de trots van de onboetvaardigen beschamen. En ze kondigt aan dat alle machten die Frankrijk op dat moment zullen helpen de grote beloning zullen ontvangen om hun plaats binnen de RK-Kerk in te nemen. En het zal in de plaats van ondeugende tronen twee glorierijke tronen zijn, die van het H. Hart van Jezus en het Onbevlekt Hart van Maria. En zo zal de naam van God over de hele aarde verheerlijkt worden. En de H. Maagd zal erkend worden als Medeverlosseres, Middelares van alle genade en Voorspreekster. Ze zei ook: Bid veel voor de Heilige Vader, voor de heilige Kerk die ik zal steunen zodat ze in de toekomst triomfeert.

En plotseling verschijnt de Heilige Maagd met onze Heer aan haar rechterkant. Beiden trokken in hetzelfde gebaar hun mantel opzij en openbaarden hun Harten die bedekt waren met wonden. Er was een rode en witte straal die uit het Hart van onze Heer kwam. In feite zijn is de rode en witte straal die uit het H. Hart komen die naar de mensen afdalen. De Maagd bemiddelt voor het Hart van Jezus en het Hart van Jezus reageert door deze rode en witte straal naar de mensen te sturen.

Maria zegt: De rode en witte straal vertegenwoordigen het water en het bloed dat uit het Hart van mijn zoon stroomde toen het aan het Kruis werd geopend. Het wit symboliseert het water dat de ziel zuivert en het rood is Bloed dat het leven van de ziel is.

De H. Maagd herinnert ons er voortdurend aan dat deze krachtige oproepen, oproepen zijn om zielen te redden en de Kerk te verdedigen, aan wie Christus de uiteindelijke overwinning beloofde. En de Triomf van het Onbevlekt Hart zal komen nadat verschillende landen verdwenen zijn, niet voor 3/4 geëlimineerd, maar volledig van de kaart zijn verdwenen. Er zullen nieuze geografische kaarten moeten gemaakt worden omdat de oceanen vele landen zullen binnendringen. We gaan apocalyptische gebeurtenissen zien door aardbevingen, vulkanen en het activeren van deze atoomwapens die echte waanzin zijn. Ze vroeg omeen eerherstellende gemeenschap omdat God vergeten wordt, omdat ook Jezus in de steek gelaten wordt. En omdat aan de Eucharistie steeds minder belang wordt gehecht.

juni 56 Jezus: Sluit je hart niet voor het Smartvol en Onbevlekt Hart van Mijn Moeder want het is de brug die naar Mijn barmhartige Hart leidt. Mijn Hart kan niet zegevieren zonder dat van Mijn Moeder. Zij regeert zoals ik koning ben. Ik vraag aan de wereld: wees toegewijd aan onze twee Harten verenigd in de Heilige Geest. Op die manier door toewijding zou de wereld de ondergang vermijden en goddelijke zegeningen verkrijgen. Omdat deze toewijding de grote adem zou zijn van onze barmhartige liefde die alles zou herscheppen. Omdat de wereld gered moet worden niet door geweld, maar door de Geest en ons Hart.

Gods uur komt. De Derde Wereldoorlog is begonnen.

Chlorella -  Niburu
Chlorella is niet zomaar een supplement; het is een nutritionele krachtpatser. Hier is waarom eigenlijk iedereen dit groene wondermiddel aan zijn dagelijkse routine zou moeten toevoegen.

1. De Ultieme Natuurlijke Stofzuiger (Detox)
Onze lichamen krijgen dagelijks heel wat te verduren. Denk aan zware metalen in ons drinkwater, pesticiden op onze groenten en luchtvervuiling. Chlorella staat erom bekend dat het zich in de darmen kan binden aan deze schadelijke stoffen—zoals lood, kwik en cadmium—en ze veilig het lichaam uit loodst zonder de goede mineralen aan te raken. Het werkt letterlijk als een interne stofzuiger.

2. Een Bomvol Voedingsprofiel
Als je naar de voedingswaarde van chlorella kijkt, is het bijna niet te geloven dat dit uit één enkel organisme komt. Het bevat:
Complete eiwitten: Chlorella bestaat voor maar liefst 50-60% uit eiwitten en bevat alle negen essentiële aminozuren. Ideaal voor vegetariërs en veganisten.
Vitamine B12: Een van de weinige plantaardige bronnen van actieve vitamine B12.
IJzer en Vitamine C: Een ijzertekort? Chlorella is rijk aan ijzer, en dankzij de natuurlijke aanwezigheid van vitamine C wordt dit ook nog eens supergoed opgenomen.
Omega-3 vetzuren: Goed voor je hersenen en je hart.

3. De Kracht van Chlorofyl
Chlorella dankt zijn diepgroene kleur aan chlorofyl (bladgroen). Sterker nog: chlorella bevat per gram meer chlorofyl dan bijna welke andere plant ter wereld ook. Chlorofyl helpt bij de aanmaak van rode bloedcellen, ondersteunt het immuunsysteem en helpt om je adem en lichaamsgeur fris te houden.

4. Een Boost voor je Immuunsysteem
Voel je je vaak vermoeid of pik je elk griepje op? Onderzoek toont aan dat chlorella de productie van antistoffen kan stimuleren en de activiteit van 'natural killer'-cellen verhoogt. Dit zijn de cellen die je lichaam beschermen tegen virussen en bacteriën. Met een dagelijkse dosis chlorella geef je je natuurlijke afweersysteem een flinke voorsprong.

5. Stralende Huid en Anti-Aging
Chlorella bevat een uniek complex genaamd de Chlorella Groei Factor (CGF). Dit complex stimuleert de snelle vernieuwing en het herstel van je cellen. Het resultaat? Je weefsels verouderen minder snel, wondjes genezen sneller en je huid krijgt die felbegeerde, gezonde 'glow'.

Of je nu topsporter bent, een drukke kantoorbaan hebt, of gewoon het beste voor je lichaam wilt: chlorella is de perfecte, natuurlijke verzekeringspolis voor je gezondheid. Het reinigt, voedt en beschermt. Het is tijd om de kracht van deze oeroude alg te omarmen en je lichaam de upgrade te geven die het verdient!

Berberine doet wat Ozempic niet kan: - Niburu
Het helpt je vet te verliezen – zelfs zonder calorieën te minderen.
Dit, omdat Berberine de kern van het probleem aanpakt:

→ Insulineresistentie
→ Metabole disfunctie
→ Ontsteking
→ Lekkende darm

Berberine activeert AMPK – de metabolische hoofdschakelaar van je lichaam.

Dit enzym:
✅ Verbrandt vet
✅ Verlaagt de bloedsuikerspiegel
✅ Verhoogt de mitochondriale energie
✅ Activeert autofagie (celreiniging)
✅ Vertraagt veroudering

Het is als sporten... maar dan in de vorm van een supplement.

Berberine verbetert de insulinegevoeligheid.
Ook zorgt het ervoor dat je cellen glucose efficiënter opnemen, zonder dat daar extra insuline voor nodig is.
Dit helpt insulineresistentie tegen te gaan – de belangrijkste oorzaak van gewichtstoename en langdurige gezondheidsproblemen zoals diabetes.

Sterkere insuline-respons = gemakkelijker vetverlies.

Berberine ondersteunt de gezondheid van het hart en verlaagt:

▪️ LDL (slecht cholesterol)
▪️ Triglyceriden
▪️ Bloedsuiker

Dit vermindert de opbouw van plaque in de slagaders en verbetert de gezondheid van de bloedvaten, waardoor het risico op hartziekten afneemt.
Berberine verlaagt de bloedsuikerspiegel.

Hoge bloedsuikerspiegel =
 Permanent trek in voedsel
 Vetopslag
 Ontsteking
 Vette lever

Berberine helpt glucose in cellen te transporteren, waardoor de bloedsuikerspiegel stabiel blijft – of je nu diabeet bent of niet. Berberine vermindert chronische ontstekingen. Chronische ontstekingen voeden obesitas, hartziekten en kanker.

Berberine bestrijdt het door:
▪️︎ NF-κB te remmen
▪️︎ Cytokinen te verlagen
▪️︎ Antioxidanten te stimuleren

Minder ontstekingen = langer, gezonder leven.

Berberine stimuleert autofagie (celvernieuwing), verbetert de mitochondriën en vermindert oxidatieve stress.
Het is een van de weinige supplementen waarvan is aangetoond dat ze biologische veroudering vertragen.

11/5 Verschijning van de H. Padre Pio - Manuela te Sievernich

De H. Padre Pio verschijnt in een prachtig licht en bidt samen met ons het Weesgegroet. Zijn originele stem is te horen op de opname van de mobiele telefoon en zegt: "Gezegend ben jij...". We hoorden zijn originele stem voor het eerst in februari van dit jaar.

De Padre zegt dat ik nu moet luisteren naar wat hij zegt.

M.: “Ik ben er klaar voor, ik luister”.

Geliefde vrienden van de Heer, vertrouw op Hem, vertrouw op Jezus! Hij houdt oneindig veel van jullie! Kijk, geen offer is zo groot als het Zijne! Het is een offer van liefde, een offer van Zijn hoogste liefde, omdat Hij Zichzelf voor jullie gaf. Bid heel veel voor vrede! Ik vraag jullie heel erg: Stel al je vertrouwen in Jezus! De wereldse verlossers verdienen jouw vertrouwen niet, wees dus waakzaam. Bemin met nederigheid en wees zachtmoedig van hart als je fouten van je naaste ziet. Bid voor hen en breng ze in het Hart van Jezus. Ik ben vanuit de Hemel naar jullie toe gekomen om je troost te geven en je te vertellen: Wie de Heer liefheeft, onderhoudt Zijn geboden! Ik heb je twee parels van de Hemel laten zien: Dit is het Woord van God en de Catechismus van de Katholieke Kerk. Deze twee parels zijn Hemelse parels en beschermen je tegen elke dwaling!

De mens houdt ervan zijn eigen dingen te doen en te proberen zoals God te zijn, en dit is een grote verleiding. De mens wil het beter doen en valt in graven vol vuiligheid en corruptie in plaats van naar God en Zijn Heilige Wil te kijken. Ik breng je zorgen, je verzoeken met mij naar de Heer. Blijf trouw aan de Heer, kijk naar Hem, want Hij zal niet tegen je wil ingaan; aangezien de vrije wil een grote gave is van onze Vader in de Hemel.

De H. Padre Pio neemt afscheid en zal ons later zegenen met de Priester. Een wierookgeur wordt door meerdere mensen waargenomen.

22/4 Verschijning van de H. Charbel - Manuela te Sievernich

Ik zie de H. Charbel in een prachtig licht, en ik zie ook andere lichten. Daaruit komen Maronitische heiligen tevoorschijn: ik herken echter alleen de heilige Nimatullah Al-Hardini en de heilige Rafka. De heilige Charbel draagt ​​een rode lelie in zijn handen en spreekt: 

In de naam van de Vader, en van de Zoon, en van de Heilige Geest. Amen. Vrienden van de verrezen Jezus! Laat de vlam van liefde voor de Heer niet doven in jullie harten. Bid voor vrede in het Midden-Oosten, bid vurig! Zie, ik ben tot jullie gekomen met mijn geestelijke zuster en mijn geestelijke broeders. Bid voor Christenen in het Midden-Oosten, bid voor vervolgde Christenen! Bid en houd niet op met bidden, opdat het Westen de genade en waardigheid van kinderen van God niet verliest! 

M.: “Lieve heilige Charbel, wat bedoelt u daarmee? Zijn wij niet allemaal kinderen van God?” 

De H. Charbel kijkt me aan en zegt: Jullie zijn allemaal kinderen van God, maar velen kiezen voor welvaart in plaats van Jezus en verwerpen hun waardigheid! 

M.: "Wat bedoelt u, beste H. Charbel?" De H. Charbel zegt: Door Gods genade kun je altijd tot de Heer terugkeren; maar door liefdeloosheid wordt de waardigheid van het kind van God met voeten getreden. 

Dan laat de H. Charbel me de rode lelie in zijn handen zien en zegt: Kijk, deze lelie staat voor vervolgde Christenen. Wist je maar eens hoe kostbaar en waardevol jullie gebed is! 

De H. Charbel en zijn hemelse vrienden zegenen ons later samen met de Priester. De verschijning wordt begeleid door de geur van oosterse wierook en olie. 

25/4 Verschijning van de Koning van Barmhartigheid

Een grote gouden lichtbol zweeft boven ons, vergezeld door twee kleinere bollen, en er straalt een prachtig licht uit. De grote gouden bol opent zich, en de Koning van Barmhartigheid komt uit dit licht tevoorschijn. Hij draagt ​​Zijn grote gouden kroon, het gewaad en de mantel van Zijn Kostbaar Bloed, geborduurd met leliebloesems en lelieranken. In Zijn rechterhand draagt ​​Hij Zijn grote gouden scepter, en in Zijn linkerhand houdt Hij de Vulgaat (H. Schrift). Op de Vulgaat staat ditmaal de leliestaf die ik altijd heb beschreven. De Koning der Barmhartigheid heeft kort, krullend, donkerbruin haar en grote blauwe ogen.

Nu openen de twee andere lichtbollen zich, en twee engelen komen eruit tevoorschijn in eenvoudige, stralende witte gewaden en knielen voor de Koning van Barmhartigheid. De Heilige Engelen nemen de koninklijke mantel van Zijn Kostbaar Bloed in hun handen en spreiden die over ons uit. Wij zijn beschut in Zijn mantel als in een tent. Nu knielen ze voor de hemelse Koning neer en leggen ze de mantel neer. De Koning van Barmhartigheid nadert ons en spreekt: 

In de naam van de Vader, en van de Zoon – dat ben Ik – en van de Heilige Geest. Amen. Geliefden, Ik ben uit de Hemel tot jullie gekomen – Ik die ben – om in jullie harten te wonen. Ik heb jullie oneindig lief en vandaag zal Ik harten aanraken met Mijn genade, die jullie heel en heilig maakt. Wees niet bang om je geloof te beleven, want Ik leef in de sacramenten van Mijn Kerk! Zij verkondigt Mij, en Ik ben de waarheid en het leven. Kijk naar de apostelen. Zij verkondigden Mij, en is het vandaag niet het feest van de H. Marcus? (Noot: de evangelist) Slechts enkelen gingen eropuit om Mij te verkondigen, en Mijn genade, Ik ging met hen mee. Blijf Mij trouw en heb vertrouwen en hoop!

Kies niet voor zonde, kies voor genade, kies voor de weg van Mijn gouden scepter van barmhartigheid, want Ik ben de Koning van Barmhartigheid, en de weg van Mijn barmhartigheid is Mijn Heilige Kerk. Mijn barmhartigheid wordt in jullie harten geopenbaard wanneer jullie in de H. Sacramenten, in Mijn heiligende genade leven. Bid om vrede met heel je hart en houd niet op met bidden! Je kunt de schoonheid en genade van het gebed niet bevatten. Wanneer je met je hart bidt, spreek je met de Vader, met Mij, de Zoon, met de Heilige Geest en met Mijn Allerheiligste Moeder Maria.

Mijn Moeder Maria is zo vaak op aarde verschenen en zij bidt voor jullie, en in het bijzonder voor de Duitse Kerk. Het is belangrijk dat jullie voor je bisschoppen bidden. Waar Ik verkondigd word, gaat dwaling, de duivel, weg – en groeit de genade van de heiligheid.

​Nu opent de Vulgaat (H. Schrift) zich in Zijn hand, en ik zie het 6e hoofdstuk van de brief aan de Romeinen. (Zie onderaan) 

Op de borst van de Koning van Barmhartigheid zie ik nu een witte hostie, waarop een kloppend Hart is met een wonde in zijn zijde en een vlam erboven. Op de vlam van het levende Hart zie ik de letters IHS in goud geschreven. De hemelse Koning neemt Zijn scepter tegen Zijn Hart, en deze wordt het aspergillum van Zijn Kostbaar Bloed, en Hij besprenkelt ons en zegt: In de naam van de Vader, en van de Zoon – dat wil zeggen, Ik – en van de Heilige Geest. Amen. 

Zijn zegen strekt zich ook uit over alle brieven die de gebedsverzoeken van de gelovigen bevatten. De hemelse Koning daalt neer op de kinderen en spreekt: Ik groet de kinderen van harte en vanuit het diepst van mijn Hart! Al mijn liefde is voor hen. Ik heb ook de zieken en lijdenden besprenkeld, en hen die van verre aan Mij denken.

Vervolgens vraagt ​​de Koning van Barmhartigheid ons het volgende gebed te bidden: O mijn Jezus, vergeef ons onze zonden, behoed ons van het vuur van de hel, leid alle zielen naar de Hemel, vooral degenen die Uw barmhartigheid het meest nodig hebben. Koning van Barmhartigheid, schenk ons ​​de genade van heiligheid en genezing. Stort de genade van vrede uit over alle harten. Amen. 

De Koning van Barmhartigheid spreekt tot ons: Ik zie dat sommige harten nog steeds bezoedeld zijn, en Ik verheug me jullie te ontmoeten in het sacrament van de H. Biecht, sacrament van verzoening met Mij. Vat moed, leef opnieuw in Mij en leef in Mijn genade! Ik ben uit de Hemel tot jullie gekomen omdat Ik jullie liefheb, en Ik zal bij jullie blijven als je dat wenst! Vaarwel! 

De Koning van Barmhartigheid keert terug naar het licht, en de Heilige Engelen doen hetzelfde. Allen verdwijnen. 

Romeinen 6: Met Christus gestorven, dood voor de zonde

Betekent dit nu dat we moeten blijven zondigen om de genade te laten toenemen? Dat in geen geval. Hoe zouden wij, die dood zijn voor de zonde, nog in zonde kunnen leven? Weet u niet dat wij die gedoopt zijn in Christus Jezus, zijn gedoopt in zijn dood? We zijn door de doop in zijn dood met hem begraven om, zoals Christus door de macht van de Vader uit de dood is opgewekt, een nieuw leven te leiden. Als wij delen in zijn dood, zullen wij ook delen in zijn opstanding. 

Immers, we weten dat ons oude bestaan met hem gekruisigd is omdat er een einde moest komen aan ons zondige leven: we mochten niet langer slaven van de zonde zijn. Wie gestorven is, is rechtens vrij van de zonde. Wanneer wij met Christus zijn gestorven, geloven we dat we ook met hem zullen leven, omdat we weten dat hij, die uit de dood is opgewekt, niet meer sterft. De dood heeft geen macht meer over hem. Hij is gestorven om een einde te maken aan de zonde, voor eens en altijd; en nu hij leeft, leeft hij voor God.

 Zo moet u ook uzelf zien: dood voor de zonde, maar in Christus Jezus levend voor God. Laat de zonde dus niet heersen over uw sterfelijke bestaan, geef niet toe aan uw begeerten. Stel uzelf niet langer in dienst van de zonde als een werktuig voor het onrecht, maar stel uzelf in dienst van God. Denk aan uzelf als levenden die uit de dood zijn opgewekt en stel uzelf in dienst van God als een werktuig voor de gerechtigheid. De zonde mag niet langer over u heersen, want u staat niet onder de wet, maar leeft onder de genade.

Betekent dit nu dat we vrijuit mogen zondigen omdat we niet onder de wet staan, maar onder de genade leven? Absoluut niet. Wanneer u zich als slaaf in iemands dienst stelt, weet u toch dat u hem moet gehoorzamen? Wanneer u de zonde dient, leidt dat tot de dood; wanneer u God gehoorzaamt, leidt dat tot vrijspraak. Maar God zij gedankt: u was slaven van de zonde, maar nu gehoorzaamt u van ganser harte de leer waaraan u zich hebt toevertrouwd, en bevrijd van de zonde hebt u zich in dienst gesteld van de gerechtigheid. Ik druk me zo gewoon mogelijk uit, omdat het anders uw begrip te boven gaat.

Zoals u zich ooit in dienst stelde van zedeloosheid en onrecht om een wetteloos leven te leiden, zo stelt u zich nu in dienst van de gerechtigheid om heilig te leven. Toen u nog slaven van de zonde was, was u niet gebonden aan de gerechtigheid. Wat hebt u daarmee geoogst? Dingen waarvoor u zich nu schaamt, want ze leiden tot de dood. Maar nu, bevrijd van de zonde en in dienst van God, oogst u toewijding aan hem en zelfs het eeuwige leven. Het loon van de zonde is de dood, maar het geschenk van God is het eeuwige leven in Christus Jezus, onze Heer.

23/5 OLVrouw, Koningin van de Vrede: Mijn lieve kinderen, heb moed, geloof en hoop. Morgen zal een betere tijd zijn voor rechtvaardigen. Ik ben uit de Hemel gekomen om jullie te helpen. Luister naar Mij. Wees trouw aan Mijn Zoon Jezus. Alleen in Hem ligt jullie ware bevrijding en verlossing. Dit is de tijd van de grote strijd. Vergeet niet: in jullie handen de Heilige Rozenkrans en de Heilige Schrift; in jullie harten de liefde voor de Waarheid. De mensheid wandelt geestelijk blind, omdat de mensen zich van de Schepper hebben afgewend en valse ideologieën hebben omarmd. Wees waakzaam. Bij God bestaat geen halve waarheid.

Vertel iedereen dat de Waarheid alleen intact bewaard blijft in de Katholieke Kerk, de enige Kerk van Mijn Zoon Jezus. De vijanden zullen het kwaad zaaien, en in het Huis van de Heer zal grote verdeeldheid heersen. Wat er ook gebeurt, heb de Waarheid lief en verdedig haar. Ik ken ieder van jullie bij naam en Ik wil jullie gelukkig zien hier op aarde en later bij Mij in de Hemel. Ik vraag jullie om je geloofsvlam brandend te houden en overal te getuigen dat jullie bij de Heer horen. Ga heen zonder vrees! Op dit moment zal Ik vanuit de Hemel een buitengewone stortvloed van genade over jullie uitstorten.

23/5 Geen enkele leer kan Mijn wet veranderen. - Zr Beghe

Mijn liefste kinderen, vandaag wil Ik van hart tot hart tot jullie spreken. Mijn Hart is zo vol tederheid, liefde en genegenheid dat Ik er nooit moe van word jullie dit te vertellen en, bovenal, het jullie te tonen. Ik heb het jullie volmaakt, goddelijk, getoond tijdens Mijn tijd op aarde, en toch ben Ik voor zovelen van jullie ver weg, afwezig, niet-bestaand. Maar als jullie eens wisten hoeveel Ik om jullie geef, om ieder van jullie, op elk moment en waar jullie ook zijn! Ik vertrouw jullie toe: Ik houd intens en diep van jullie. Ik ken jullie door en door. Niets wat jullie overkomt laat Mij onverschillig. Ik verhoor jullie gebeden met Mijn genade, met Mijn goddelijke Voorzienigheid.

En soms gebeurt het dat Ik, ondanks ernstige en geloofwaardige profetieën, de loop der gebeurtenissen verander om jullie meer tijd te geven om je te bekeren, tot Mij terug te keren, vast te houden aan Mijn leer, die niet verandert en nooit zal veranderen. God verandert niet, in tegenstelling tot wispelturige mensen. Wanneer een mens volwassen wordt, ouder en ervarener, verandert hij van de jonge en naïeve mens die hij ooit was. Toen Ik een kind was, kende Ik de mensheid al zoals ze was: weerbarstig, onafhankelijk en trots. Mijn bekwaamheid leverde me bewondering op van de leraren die Ik al onderwees, terwijl Ik gewoon een twaalfjarig kind bleef.

Mijn rol op aarde was ook om te onderwijzen, en dat blijf Ik doen door Mijn Kerk. Het is Mijn Bruid, die van Mij de opdracht heeft ontvangen om Mijn kinderen en de hele mensheid tot Mij te onderwijzen en te leiden. Wat doet zij vandaag? Weet je dat? Zie je het? Vandaag, morgen en maandag zijn als een drieluik gewijd aan de Heilige Geest, die kwam om de apostelen de volheid van genade te schenken, waardoor de Heilige Kerk haar werk door de eeuwen heen zal voortzetten. De Kerk is niet beloofd dat zij geen verleidingen zal ervaren, maar zij zal altijd de genade ontvangen om die te overwinnen en, als zij gevallen is, weer op te staan. Toen ik Petrus aanstelde als hoofd van Mijn Kerk, zei Ik tegen hem: ‘Jij bent Petrus, en op deze rots zal Ik Mijn Kerk bouwen, en de poorten van de Hades zullen haar niet overwinnen’ (Mt 16:18).

Deze belofte aan Petrus en zijn opvolgers beschermt hen niet tegen verleiding – de geschiedenis van de Kerk is vol moeilijkheden en stormen – maar zij is altijd weer opgestaan, heeft de draad van de Traditie opgepakt en deze altijd met vastberadenheid en trouw bevestigd. Ik zeg het steeds weer: al Mijn leer is te vinden in het Evangelie. Ik heb Petrus aangesteld als hoofd van de apostelen. Ik heb de Kerk gesticht op een leider, en elke poging tot verwatering van gezag door middel van democratie in Mijn Kerk is gedoemd te mislukken. De H. Paulus verzette zich fel tegen de H. Petrus met betrekking tot de besnijdenis van heidenen die zich tot Jezus Christus bekeerden.

Petrus koos zijn kant, en de brief aan de Galaten laat duidelijk zien dat trouw aan Jezus Christus belangrijker is dan trouw aan welke andere wet dan ook. Zo vinden we in het Evangelie alles wat ons in staat stelt trouw te blijven aan Jezus Christus en ons niet te laten misleiden door vernieuwend modernisme of praktijken te aanvaarden die door de leer van de Heer worden veroordeeld: dit geldt bijvoorbeeld voor overspel, huwelijken tussen gescheiden mensen of elke zogenaamde bevoorrechte relatie buiten een huwelijk dat voor God is gesloten.

Maagdelijkheid en kuisheid zijn geliefd bij God en behoren het kenmerk te zijn van elke Christen. Zuiverheid van lichaam en geest, kuisheid en matigheid zijn morele deugden die elkeKkatholiek moet beoefenen. Als zij deze niet beoefenen, plaatsen zij zichzelf in een staat van zonde en moeten zij hun toevlucht nemen tot het sacrament van de biecht met het vaste voornemen zich daarvan af te wenden. Dit is een fundamentele wet van de H. Kerk, en als de leer van een paus hiervan zou kunnen afwijken, moet hij zich bekeren, want het is onderdeel van de Tien Geboden in het zesde en negende gebod en blijft de Wet van Jezus Christus, die de Weg, de Waarheid en het Leven is.

Ik wil jullie, mijn kinderen, leiden op mijn weg, mijn leer, mijn wet. Er zijn geen andere wegen waardoor jullie gered kunnen worden, en Ik heb gezegd: "Hemel en aarde zullen vergaan, maar mijn woorden zullen nooit vergaan" (Matteüs 24:34). Weet dit goed: geen enkele leer kan mijn Wet veranderen. Hoewel mensen veranderen, verandert God niet, en Zijn Wet blijft. Tijdens mijn aardse leven te midden van zondaars heb Ik hun de hand gereikt. Ik heb hun zonden niet aangemoedigd, maar hun bekering. Toen werd Ik ter dood gebracht door hen die, als hoeders van de wet, mijn wet, mijn leer, mijn gezag niet wilden. Zo is het ook vandaag.

De hoeders van mijn wet hebben haar verdraaid, gemoderniseerd, en de kerken zijn leeggelopen. Veel kerken vervallen vandaag de dag omdat ze niet meer bezocht en niet meer onderhouden worden. Secularisme, dat wil zeggen de ontkenning van God, heeft de plaats van religie ingenomen, en het is tegenwoordig niet ongewoon om Katholieken gevangen te zien zitten omdat ze het heersende secularisme niet respecteren. Losbandigheid in plaats van liefde voor Frankrijk of Christelijk Europa. Mijn kinderen, keer terug naar de bron, naar de Katholieke religie van jullie voorouders, de religie die Frankrijk Christelijk maakte en beschermde, de religie van de H. Jeanne d'Arc. Ik ben jullie God, altijd en zonder compromis met de duivel en zijn handlangers. Blijf bij Mij, wees dicht bij Mij en verdedig Mij! Ik zegen jullie in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Amen.

Jezus Christus, jullie Meester en jullie God.

22/5 De Allerheiligste Maria zal jullie bij de hand nemen en jullie leiden - Myriam Corsini

De Heer: In het Huis van Mijn Vader zijn vele kamers; spoedig zullen jullie daar kunnen wonen en voor eeuwig gelukkig zijn.

Geliefde kinderen, Ik, jullie Schepper God, kom jullie bezoeken. Ik kom om Mij aan jullie te geven. Open jullie harten voor Mij en dien Mij in trouw en liefde. Zoals het Lam Zich heeft geofferd voor de redding van velen, zo vraag Ik ook van jullie. Sta vast in de ware leer van de Kerk; plaats jezelf niet boven Mijn Woord. Ik ben Degene die alle dingen heeft geschapen en alles in Mijzelf bezit. Wacht niet op genade, maar stel jezelf ter beschikking van jullie Koning God en aanschouw Zijn schoonheid.

De nieuwe tijd van liefde en vreugde breekt aan voor jullie, Mijn kinderen, jullie die Mij trouw zijn. Wonderen zullen jullie, die trouw zijn geweest aan jullie beloften aan Mij, overkomen. Dwaal niet af van Mijn wegen nu jullie nog maar één stap verwijderd zijn van het eeuwige geluk. Laat je niet overweldigen door ontmoediging over wat je ziet; God zal alles in Zich opnemen en transformeren.

Een leeuwerikenzang zal de aankondiging zijn van Mijn volgende ingrijpen. Ik moet Mijn werk voltooien door Mij in dit werk van Mij te storten.

De Allerheiligste Maria, Medeverlosseres in het werk van de verlossing, zal aanwezig zijn onder Haar kinderen. Zij zal hen bij de hand nemen en hen leiden. Zij zullen, wijs in de dingen van God, weten hoe zij sterk moeten zijn in de strijd en overwinnen in Hem.

Dankzij Maria, voor Haar gave van liefde in dit verlossingswerk, zullen jullie Haar steun hebben, en samen met Haar zullen jullie ware vrijheid verkrijgen in Hem die alle dingen heeft geschapen.

Klaar voor de strijd, verenigd met Haar die jullie zal leiden, zullen jullie de koninklijke scepter in de hand nemen en deze opheffen tot de God van eeuwige glorie.

Jullie staan op het punt de drempel van het nieuwe tijdperk over te steken. Sta gereed met je sandalen aan je voeten, je lendenen omgord en je staf in de hand. God houdt van jullie en wacht op jullie om je dicht bij Zijn Hart te houden en jullie in Hem te vergoddelijken. Amen.

KOM HEILIGE GEEST, KOM!

23/5 St Catharina openbaart hetgeen God het meest wil van elke ziel - Uniquely Mystic

God de Vader openbaart aan de H. Catharina van Siena wat Hij het allerliefst van je verlangt. Maar om dat te begrijpen, moet je iets begrijpen over tranen en hun verband met dit ene ding. Tranen in het spirituele leven zijn ongelooflijk belangrijk. Jezus huilde. OLVrouw, hoewel niet gedocumenteerd in de Bijbel, huilde overduidelijk. Er is OLVrouw van Smarten. En wist je dat de H. Franciscus van Assis bijna blind werd door al het gehuil? Toch weten veel mensen maar weinig over deze prachtige gave die God je wil geven. Er zijn vijf soorten geestelijke tranen die God de Vader openbaart aan de H. Catharina van Siena. Twee daarvan zijn de soorten die God wil dat je hebt. Eén ervan zal je zelfs naar de hel leiden.

1 tranen van de hel of van de dood, de tranen van goddeloze mannen en van verdoemenis. Dit kun je het zien als mensen die huilen omdat ze naar de hel worden gestuurd of omdat ze worden gestraft voor hun zonden. Maar er is absoluut geen berouw. Het zijn puur tranen van pijn, wereldse tranen.

2 tranen van angst voor hen die de goddeloosheid hebben begaan en huilen uit angst voor de straf die daarmee gepaard gaat. Ze erkennen de straf die volgt op alle begane zonden en ze beginnen bang te worden.

3 tranen van de onvolmaakten. Zij hebben de zonde al afgezworen en dienen God, maar onvolmaakt.

4 tranen van het vagevuur. Deze zouden vergelijkbaar zijn met de tranen die worden gehuild door degenen in het vagevuur. Zij hebben een volmaakte liefde voor God en de naaste, zonder enig eigenbelang. Dus dit zijn tranen puur voor God en voor anderen, niet voor zichzelf.

5 tranen van de hemel. Dit zijn tranen van pure zoetheid en vrede.

6 tranen van vuur, tranen die niet uiterlijk huilen, maar innerlijk huilen.

God wil dus dat we tranen 2, 3, 4 en 5 hebben. Maar twee en drie zijn onvolmaakt. Dus wil Hij dat we daarvan afkomen. De ziel zal erkennen dat angst niet genoeg is. We zien dit in onze wandel met God. Het is niet genoeg om God te vrezen. We moeten ernaar streven Hem lief te hebben. Niet alleen maar te vrezen. Net zoals je niet alleen maar bang kunt zijn voor een ander en hem of haar kunt respecteren uit angst. Je moet verder gaan en je moet leren van hen te houden. We erkennen dat angst niet genoeg is. En we beginnen onszelf en onze ellende te leren kennen. Maar we beginnen ook Gods goedheid te kennen. En dan beginnen we hoop te putten uit Zijn barmhartigheid.

De tranen van de onvolmaakten zijn zij die zonde hebben afgezworen en God dienen. Maar onvolmaakt. Waarom is het onvolmaakt? Houd hier rekening mee in je relatie met andere mensen en in je relatie met God. Zelfliefde verlangt naar innerlijke troost of naar lof van God of naar externe troost van anderen. Dus dit is wanneer we anderen liefhebben om wat we ervan kunnen krijgen. Ik houd van God vanwege de gevoelens die ik krijg. Ik houd van God vanwege de eer die Hij me schenkt, hoe mensen me bewonderen. Ik houd van God vanwege een geschenk dat Hij me zal geven. En we kunnen hetzelfde soort relatie hebben met mensen, waarbij we van hen houden om wat ze ons kunnen geven.

En soms kan wat ze je kunnen geven zo subtiel zijn dat we ons niet eens realiseren dat we hen dienen om wat ze ons kunnen geven. Bijvoorbeeld vanwege hun schoonheid of vanwege het plezier. Er is een soort beloning die we zoeken en onze liefde is niet volledig puur. Hun eigen wil is nog niet gebroken. Ze zijn er nog steeds voor zichzelf en niet volledig voor God en anderen. Als ze echter groeien in het licht van zelfkennis, beseffend dat ik niets ben en God alles is, dan bereiken ze een volmaakte zelfhaat.

Wat bedoelt de H. Catharina van Siena precies met zelfhaat? Het betekent niets voor mezelf, alles voor God en anderen. Er is geen plaats voor mezelf, omdat ik zoveel aan God moet geven en zoveel aan anderen, niets voor mij. Maar dit gebeurt op een zuivere manier, niet uit een soort zelfhaat. Soms kunnen mensen zichzelf dingen ontzeggen en alles aan anderen geven, maar stiekem doen ze dat uit zelfzucht. Het is omdat ze niet afgewezen willen worden. Het is omdat ze niet willen dat mensen boos op hen zijn. Het zijn deze dingen. Het is geen pure onbaatzuchtigheid. Naarmate de persoon groeit, is hij of zij in staat om lijden te doorstaan, niet lijden dat ze zelf kiezen, maar lijden dat God voor hen heeft uitgekozen.

En ze lijden het niet alleen dapper, maar ook met vreugde, en zeggen tegen zichzelf: "Wat een beloning om voor God te kunnen lijden. Hoe geweldig is dit?" Ze doen dit met plezier en rust. Zo voelt het dus om die vierde en vijfde fase te hebben. De tranen van het vagevuur en dan de tranen van de hemel. Zie de tranen van de hemel als wat er gebeurt als je aankomt. Wanneer je aankomt op de prachtige plek, wanneer je aankomt op de prachtige plaats van je relatie, wanneer je in de hemel komt, zullen we huilen van vreugde. Er zullen tranen uit ons stromen, maar het zullen tranen van volmaakte zoetheid en vrede zijn. Deze zullen ongelooflijk zijn. Nu gaan luisteren naar haar eigen woorden over de laatste twee fasen en dan naar de mysterieuze tranen van vuur want dit is echt interessant:

God de Vader: Wanneer de persoon hiertoe komt, met ongenoegen over zichzelf en een volkomen zelfhaat en liefde voor God, put zij hieruit ware kennis van mijn goedheid met een vuur van liefde en begint zij zich met Mij te verenigen en haar wil aan de Mijne aan te passen en zo vreugde en mededogen te voelen, vreugde in zichzelf door de genegenheid van liefde en mededogen voor haar naaste. Zoals Ik je heb verteld over de derde fase, onmiddellijk huilt haar oog, in de wens om

het hart te bevredigen, met oprechte liefde voor Mij en voor haar naaste, treurend uitsluitend om mijn belediging of overtreding en haar verlies van haar naaste, en niet om enige straf of verlies dat haarzelf toekomt. Ze huilt niet om zichzelf. Ze huilt nu om anderen omdat ze onbaatzuchtig is. Ze denkt niet aan zichzelf, maar alleen aan het verheerlijken en prijzen van Mijn Naam. en in een extase van verlangen, neemt zij vol vreugde de vrucht die voor haar is klaargemaakt op de tafel van het heilige kruis, en conformeert zich zo aan het nederige, geduldige en onbevlekte Lam, mijn eniggeboren Zoon, van wie Ik een brug heb gemaakt.

Nadat zij aldus zoet over die brug, die Jezus is, is gereisd, de leer van mijn zoete waarheid volgend, met ware en zoete geduld elke pijn en moeite verdragend die Ik heb toegestaan ​​haar te worden toegebracht voor haar redding. Nadat zij ze allemaal moedig heeft ontvangen, ze niet naar eigen smaak heeft gekozen, maar ze naar de mijne heeft aanvaard. En niet alleen ze met geduld heeft verdragen, maar ze ook met geduld heeft volgehouden. Ze beschouwt het als een eer om vervolgd te worden omwille van Mijn Naam, wat ze ook moet lijden. Lijden voor God is de grootste eer die we ooit op deze aarde zouden kunnen ontvangen. Maar het is moeilijk voor ons om dat te accepteren. Nu gaan we een klein stukje lezen over deze tranen van vuur.

Dit is heel belangrijk, want het gaat over wat achter al deze tranen zou moeten zitten, maar vooral achter de vierde en de vijfde. God de Vader: Zo is uw verlangen oneindig. Anders zou het niets waard zijn, noch zou enige deugd van u leven hebben als u mij met iets eindigs zou dienen. Want Ik ben de oneindige God, en Ik verlang ernaar door jou met oneindige dienstbaarheid gediend te worden en het enige oneindige dat je bezit, is de genegenheid en het verlangen van je ziel. Dus ons verlangen is de sleutel tot het geestelijke leven. Dat is het enige oneindige dat we hebben. En dat is wat God wil. Zonder dat zijn al onze uiterlijke handelingen niets waard voor God. Het is als stof. En Hij wil goud. Het enige goud dat je hebt, is verlangen. En over dit idee wordt nauwelijks gesproken op de meeste andere plaatsen waar over geestelijke zaken wordt gesproken.

Dus wat ik je geef, is puur goud. Zo heeft de ziel, het vuur van mijn goddelijke liefde geproefd en is zij uit dit leven heengegaan in een staat van liefde voor Mij en haar naaste, die bovendien die eenheid van liefde bezit die haar tranen doet vallen, en blijft zij Mij haar gezegende verlangens aanbieden. Tranen inderdaad, maar zonder pijn of fysiek gehuil. Want fysieke tranen zijn verdampt in de oven en zijn tranen van vuur van de Heilige Geest geworden. Wat zijn tranen van vuur van de Heilige Geest? Het is een constant verlangen om God te willen liefhebben en dienen. Als je het ooit hebt gevoeld, weet je wat het is. En als je het nog nooit hebt gevoeld, vraag er dan om het te voelen.

Je ziet dan hoe oneindig tranen zijn wanneer ze verbonden zijn met je heilige verlangen. Mijn vrienden, vraag om de gave van tranen. Geloof me, gooi deze ongelooflijke gave niet weg. We moeten niet alleen vragen om deze gave, we hebben hem ook nodig als we de geestelijke toestanden willen bereiken waartoe God ons geroepen heeft.

14/5 Pr Paul Kramer: het derde geheim van Fatima ontrafelt zich nu - Mark McLean

Pr Paul Leonard Kramer:

Padre Pio vertelde in zijn gesprek met Pr Gabriele Amorth "Satan is de schoot van de Kerk binnengedrongen en zal binnenkort aan het hoofd staan ​​van een valse kerk."

Een deel van het 3e geheim was dat in Portugal: het dogma van het geloof zal altijd bewaard blijven.

En dat de Paus werd neergeschoten en dood neerviel. Die tekst verwees niet naar Johannes Paulus II. Het verwijst naar een andere paus in de toekomst.

Het feit dat Onze Lieve Vrouw zegt dat het dogma van het geloof altijd in Portugal bewaard zal blijven, betekent dat het elders verloren zal gaan. Het geloof zal op veel andere plaatsen verloren gaan, misschien wel in het grootste deel van de wereld zal uitsterven. OLVrouw zei dat er een coup in de Kerk zou plaatsvinden. En dat er een beweging in de Kerk op gang komt, niet vandaag of morgen, maar heel binnenkort, met betrekking tot de hervorming van de liturgie. De Paus zei: "Doe daar niets mee. Neem daar absoluut geen deel aan, want dat zal een hervorming teweegbrengen die, stap voor stap, uiteindelijk zal leiden tot de volledige afschaffing van de H. Mis“. Hij noemde ook de geopolitieke context van het derde geheim.

Het was in principe hetzelfde als wat Pr Malachi Martin zei: multinationale bedrijven zullen deze technocratie opzetten, ze hebben volledige controle over het kapitaal de goederen van de wereld en de kapitaalstroom, en we hebben gezien dat de vervulling er nu op het punt staat te gebeuren. Een paar jaar geleden, sprak Klaus Schwab over de grote reset, hoe ze de wereldeconomie volledig gaan veranderen. Je zult niets bezitten, maar je zult gelukkig zijn. Je zult niets bezitten. Dat betekent dat iemand anders alles zal bezitten. Dat noemen we communisme. In tegenstelling tot de communistische marxistische propaganda, wat betekent dat de arbeidersklasse alles zal bezitten. Marx was een satanist en hij gebruikte de kunst van de omkering.

We moeten begrijpen dat, omgekeerd, als je niets zult bezitten en de arbeidersklasse alles zou moeten bezitten, dat betekent dat de arbeidersklasse niets zal bezitten en de elite alles. Dat is de inversie en dat is waar Klaus Schwab het over had. En ze zetten deze technocratie op om totale controle te krijgen over de stroom kapitaalgoederen en om die wereldeconomie in te luiden, die zal lijken op Animal Farm van George Orwell, omdat de mensheid wordt gereduceerd tot de status van vee. Geen rechten, geen mensenrechten. Je wordt in de nieuwe wereldorde niet eens als mens erkend. Wat je zult hebben is de elite die over de wereld heerst als een plantage.

En Marx' idee dat de staat zal verdwijnen is volkomen correct, maar Het is volledig omgekeerd. Waarom zullen de de regeringen van de wereld, waarom zullen ze afbrokkelen en verdwijnen? Dat komt omdat ze de managementbureaus worden die door de bedrijfselite worden ingehuurd. De bedrijfselite zal privé-eigendom vestigen over alle goederen in de wereld. De regeringen van de wereld die zogenaamd de vertegenwoordigers van het volk waren, zullen afgevaardigden worden van degenen aan de macht die de wereldwijde plantage zullen besturen. Dat is het derde geheim van Fatima. Het is dat schrikbewind dat een paar jaren zal duren. Dat is de kern van het derde geheim van Fatima. En dan richt het derde geheim zich op de valse kerk, de valse religie. En daarover spreekt MJ Jahenny. Het is een heidense religie met een christelijk uiterlijk.

En AK Emmerich had het over de de valse kerk van de duisternis en hoe de Joden voorop zullen lopen bij de opbouw van deze valse kerk van de duisternis via de Vrijmetselarij. De geheimen en mysteries van de Vrijmetselarij vormen de kern van het mysterie van de ongerechtigheid, de Antichrist. Het mysterie van de Antichrist. En dat is de kern van het derde geheim. Er zal een valse kerk zijn. Melanie Calvat, de zieneres van La Salette sprak over het verdwijnen van de H. Mis van de aarde. En dat de Mis alleen nog op de meest vreemde plaatsen in grotten te vinden zal zijn. En dat is waar de hervormingen van het Tweede Vaticaans Concilie toe leiden en waar ze op het punt staan ​​te worden voltrokken.

Want Paus Benedictus XVI was hiervan op de hoogte. En wat Paus Benedictus uitlegde, was dat het mysterie van de ongerechtigheid, deze valse kerk, van binnenuit begint, maar dat ze zullen worden verdreven. Ketterschap begint altijd als een kankergezwel van binnenuit. Maar het is de aard van ketterij en van het lichaam van de kerk dat de ketterij, dat kankergezwel, wordt verdreven. De synodale kerk is die valse kerk die wordt verdreven uithet Katholicisme en de ware Kerk zal ondergronds worden gedreven. De geldige Katholieke viering van de H. Mis die zo zeldzaam en moeilijk te vinden zal zijn. Maar het zal maar een paar jaar duren.

Maar dit is de vervolging die voorspeld is door OLVrouw van Fatima en in vele andere profetieën. Christus en zijn Heilige Geest zullen de valse kerk hebben verlaten. Er zal een liturgische hervorming plaatsvinden, er komt binnenkort een concilie. Er komt een hervorming van de liturgie, want dat zet een proces in gang, stap voor stap leiden deze hervormingen tot de afschaffing van de Mis, en dat zien we in de Heilige Schrift het dagelijkse Misoffer zal worden afgeschaft.

Is het de Katholieke hiërarchie die de ware Mis en de ware kerk zal onderdrukken? Of gaat het om regeringen of de islamisering van de landen wanneer zij aan de macht zijn en domineren? Ik bedoel, hoe zie je dat gebeuren? Als het gaat gebeuren, wat ik denk dat in de zeer nabije toekomst zal gebeuren, gaat het dan om de grote verdeeldheid binnen de Kerk zelf, die daarin vervolgd wordt, of gaat het om beide?

Het zal niet de Katholieke Kerk zijn. Het zal de valse kerk zijn. De synodale kerk die nog steeds de schijn zal ophouden zichzelf de Katholieke Kerk te noemen. Wel, de Kerk zal naar buiten treden zoals ze nu al doet, maar op een radicalere manier, waarbij het duidelijk zal zijn voor elke Katholiek dat hun geloofsbelijdenis niet onze geloofsbelijdenis is. Het komt al naar voren. Leo XIV promoot de seksuele diversiteit. Het benoemen van bisschoppen die openlijk zo zijn. En hoe hij in de oecumenische dimensie spreekt met elke groep ketters en zegt dat we één zijn. Maar dat zijn we niet. De de eenheid van de Kerk zit in de banden van gemeenschap, de eenheid van geloof, de eenheid van sacramenten, van eredienst en van kerkbestuur.

En niet in de zogenaamde afgescheiden broeders van de Katholieke Kerk. Leo XIV liegt schaamteloos als hij zegt dat we één zijn. En het is de traditie om de woorden van de liturgie te gebruiken, de traditie die we van de apostelen hebben ontvangen. Denk je dat hij degene uit de profetie zal zijn? Conchita zei dat de Waarschuwing zal samenvallen met een synode, zoiets als een schisma dat eruit voortkomt en ik weet het niet, misschien is dat waar velen hun fouten zullen inzien en veranderen en hopelijk ook de hiërarchie. Maar of hij deze neergeschoten Paus is, is moeilijk te voorspellen.

Ik zou niet zeggen dat hij zich op deze manier heeft gepositioneerd. Ik zou zeggen dat de machthebbers de mannen evalueren die zij beschouwen als de meest geschikte kandidaten om paus te worden en hun doelstellingen te dienen. Ik denk niet dat ik zomaar kan zeggen dat hij er bewust op uit is om de Katholieke Kerk te vernietigen.

AK Emmerich heeft op 13 april 1820, gesproken over de twee pausen die verdeeldheid zaaiden in de kerk, alsof ze zich in aparte kampen zouden terugtrekken en er van hen een consensus werd gevraagd. En de jongeren waren er snel bij om het aan te kaarten, terwijl de ouderen bittere tranen huilden, wat die consensus ook was. Maar elke ketter kwam Rome binnen, schreef ze. En ze bleef maar herhalen dat de kerk ondermijnd werd. En het is weer mei, dat is het eerste wat me in de profetieën heeft gebracht, waar ik de datums zag terugkomen en ik dacht: dat is geen toeval. Dus zelfs 13 mei komt steeds vaker voor, net als 13 oktober, wat teruggaat tot 1884 met Paus Leo XIII's mystieke ervaring, waarbij God de duivel de tijd en de macht gaf om de mensheid in de Kerk te beproeven. Daar vinden we het gebed tot Sint-Michaël.

En ik denk dat het geen toeval is dat 33 jaar later, op dezelfde datum, het wonder van Fatima plaatsvond. Ik las een profetie over St Michaël die de Kerk kwam beschermen omdat de Kerk in puin lag en hoe die werd herbouwd. Maar toen die werd herbouwd, waren al die ketters actief. Dus het zou een symbool kunnen zijn voor de valse kerk. Maar uiteindelijk zou een Paus komen die de boel zou opruimen en al die ketters zou verwijderen. Emmerich noemt ze twee pausen en ze heeft het erover dat de Kerk verdeeld was in verschillende kampen en dat er een consensus werd geëist van de geestelijkheid en ik denk dat dit het keerpunt is waardoor het misschien misgaat met die valse kerk.

En in april 2020 hadden we de lockdowns. Nu vragen we ons af of we meer lockdowns zullen krijgen, afhankelijk van wat het thema zal zijn met dit Hantavirus. En nogmaals, ik denk niet dat het toeval is. Het is misschien de moeite waard om dit hier in de mix te gooien. Juist vandaag, een paar uur geleden, hield Koning Charles zijn parlementaire toespraak over hoe digitale identificatie onderdeel zal zijn van de taken van de regering. Dus nogmaals, wat je eerder zei over het communisme Dit komt naar dit Wereld Economisch Forum, deze controle gaat heel snel vooruit, tegelijkertijd kunnen we alles zien Deze dingen in de Kerk zijn allemaal vervat in profetieën van AK Emmerich en Elena Aiello.

Ze hebben het beiden over de infiltratie van de Kerk en de geopolitieke vestiging van de heerschappij van Satan over de wereld, dat Satan macht zal krijgen over de hele wereld. Dat is het geheim van Fatima. De duivel kan het ambt van de kerk niet daadwerkelijk overnemen. De Kerk is het fundament van de apostelen. De duivel kan dat niet krijgen. Maar hij kan wel de infrastructuur overnemen. Hij kan het Vaticaan overnemen. Het Vaticaan is geen goddelijke instelling. De Kerk van Rome wel. En Benedictus begreep precies hoe dat zou gebeuren. En daarom schreef hij dat artikel en ging hij dieper in op dat ene punt: hoe de valse kerk zich van het Katholicisme zou afscheiden en onderscheiden. En het zal zichtbaar zijn voor de Katholieken op het door de goddelijke voorzienigheid vastgestelde tijdstip.

Wanneer dit mysterie van ongerechtigheid zich zal openbaren en de katholieken aan het geloof zullen vasthouden. En daarDat is de tijd waarvan onze Heer zei dat als het mogelijk was, zelfs de uitverkorenen misleid zouden worden. Onze Heer zegt: de Vader heeft deze zielen in mijn handen toevertrouwd en niemand kan ze van mij afnemen. Dat is de Restkerk. Dat is de ware Katholieke Kerk die zal overblijven. Volgens de oude kerkvaders zal de Kerk een tijdje ondergronds moeten gaan. De valse kerk zal universeel zijn. Maar alleen de ware Katholieke Kerk is heilig en apostolisch. De valse kerk is een babel van eenheid. Het is geen ware eenheid. Ze is onheilig. Het is de antithese van een morele code. Alles is toegestaan. Het is net als de kerk van Satan. Doe wat je wilt. Dat is de morele code van de nieuwe kerk.

Zoals ik altijd al heb gezegd, de Anglicaanse Kerk is het blauwdruk. Met de Engelse monarch aan het hoofd. Het is een synodale kerk. De valse kerk introduceert een valse morele code, alle morele normen van de kerk afschaft, de dogma's afschaft. Maar de ware Katholieke Kerk heeft de apostolische traditie en het geloof, om de woorden van St Athanasius de Grote te gebruiken, de werkelijke oorspronkelijke geloofsleer en traditie van de kerk, die de Heer aan de apostelen heeft geschonken, verkondigd en door de kerkvaders heeft bewaard. Het wordt een tweeledige aanval op de kerk. De valse kerk en de goddeloze staat samen. Omdat de Vrijmetselarij heeft geprobeerd om in de wereld een wereldregering, een universele republiek, te vestigen. Dit werd al in 1920 aangegeven in Bonum Sane door Paus Benedictus XV.

Een wereldrepubliek, die wordt samengesteld door wat hij de slechtste mensen noemde, en vóór hem sprak Paus Pius X over wat hij de democratische orde noemde. Niet wat wij democratie noemen, maar deze democratische orde die een anarchie is, die van bovenaf wordt gecontroleerd. Een anarchie, en dat is het dan. Het zal noch katholiek, noch joods, noch protestants zijn en het zal alle arbeidersklassen onderdrukken. Dit zien we vandaag de dag materialiseren in de nieuwe wereldorde die wordt gepromoot door het WEF. Je zult niets bezitten, maar je zult gelukkig zijn. Dat betekent dat ze alles zullen bezitten en dat ze alles zullen dicteren. Dit is wat er nu in de wereld gebeurt en politici die vandaag de dag hoge ambten bekleden, moeten hun ziel verkopen aan die wereldmacht om verkozen te worden.

Dat is wat er met Donald Trump is gebeurd. Donald Trump zit in de zak van het wereldwijde zionisme, van de wereldwijde financiën. Ze zijn een technocratie aan het opzetten. Het banksysteem wordt hervormd. Er is een uitgebreid bewakingssysteem waarmee mensen in de gaten worden gehouden. Je kunt nergens heen reizen zonder gefotografeerd te worden met gezichtsherkenning. Alle huizen worden opgekocht. Je kunt geen huis meer kopen, tenzij je miljonair bent. Je kunt geen huis kopen. Het idee van een eigen huis voor gewone mensen is al verdwenen. En nu kunnen mensen hun huur niet eens meer betalen. Werkende mensen, werkende gezinnen waar een man en vrouw met hun kinderen wonen, worden uit hun huis gezet omdat ze de huur niet kunnen betalen, ze kunnen de hypotheek niet betalen.

En wat doet Trump? Hij verwijdert elk sociaal vangnet om de klap op te vangen wanneer deze mensen hun baan verliezen. En het bedrijfsleven vervangt de beroepsbevolking door kunstmatige intelligentie en robotica en massale ontslagen. Mensen worden gewoon ontslagen. En als ze ontslagen worden, kunnen ze hun huur niet betalen. Ze kunnen hun hypotheek niet betalen en elke wordt het vangnet weggenomen. En dus worden ze dakloos en dan maken de staten wetten die dakloosheid strafbaar stellen. Dus als je een tent opzet in een openbaar park, word je gearresteerd en in een kamp gestopt. Dat gebeurt nu in de VS. Dat is het land van de vrijheid. Maar je kunt zien hoe ze proberen weg te komen met dingen die jarenlang anti-terreurwetten hebben gegeven ten koste van onze privacy en dergelijke.

Nu is het een kwestie van nationalisme aanwakkeren vanwege al die immigratie. Zo lokken ze veel mensen in de val en dwingen ze hen het verhaal te volgen dat zij willen vertellen. En we hebben dit allemaal al eerder gezien. Ze doen hetzelfde trucje opnieuw. ls je een plan uitvoert en het werkt, blijf je het herhalen. En deze agenda, deze agenda heeft eerder gewerkt. Het werkte met Stalin. Het werkte met Hitler. En ze doen het nu in de VS. Het werkte eerder. Het werkt opnieuw, omdat het hetzelfde bedrijfsleven is dat beide rijken heeft opgebouwd en ze uiteindelijk heeft vernietigd. Ze hebben het Amerikaanse imperium opgebouwd, en ze zijn nu bezig het af te breken. Ze zetten een wereldwijde republiek, een wereldwijde dictatuur op om precies te zijn. Ze noemen het een republiek, maar het wordt een volksrepubliek. Zoals de Democratische Volksrepubliek van Noord-Korea. Dat is het soort wereld waar we naar uitkijken onder de nieuwe wereldorde van de Vrijmetselarij.

En in het blauwe boek van Don Stefano Gobbi vertelde OLVrouw hem hoe de meerderheid van de gelovigen zich bij deze valse kerk zal aansluiten. En de afvalligheid begint in de Kerk aan de top. En Pr Malachi Martin zegt dat Rusland en Kiev onderdeel zijn van de eindoplossing van Fatima. Ik denk dat de propaganda van de westerse media tegen Rusland, sinds het Oekraïense conflict daar begon en Rusland aanviel en de oorlog nu al een paar jaar aan de gang is, ze het nieuws van Russia Today hebben weggehaald. Ze halen alles weg uit het oosten om de andere kant van de zaak te laten zien en de westerse bevolking achter hun eigen westerse regeringen te krijgen. Maar als Pr Malachi Martin, die het derde geheim van Fatima kende, zegt dat Rusland en Kiev deel uitmaken van de Eindoplossing, hoe denk je dat dat gaat aflopen?

Vooral wanneer de Elena Aiello spreekt over Rusland en zijn geheime legers en MJ Jahenny kaartdetails geeft over een Russische invasie in Europa tot in Frankrijk. En als de situatie dan op zijn ergst is, zoals Garabandal vermeldt en de Waarschuwing komt, hoe denk je dan dat het zal evolueren? Er was op een gegeven moment een kans met de ineenstorting van de Sovjet-Unie. De Russen hebben toen contact gezocht met de Verenigde Staten om een ​​partnerschap aan te gaan. De Amerikaanse reactie was onder leiding van de regering-Bush, met name de neoconservatieven van de regering-Bush, het project voor de nieuwe Amerikaanse eeuw, dat bedoeld was om een Amerikaans unipolair imperium, een dominantie, volledige spectrumdominantie over de hele wereld te vestigen met als doel Rusland te verdelen en op te splitsen en in stukken te verdelen en over te dragen aan de corporatieve machten, zodat Rusland in feite zou worden geëlimineerd, zodat er geen machtsevenwicht meer zou zijn.

Er zou slechts één monolithische macht in de wereld zijn. Dit was het project van de Bush-regering en het werd het project voor de nieuwe Amerikaanse eeuw genoemd. Er was destijds zoveel vijandigheid tegen Rusland. Een tijdlang ontwikkelden Rusland en Europa veel vriendschappelijkere en vruchtbaardere relaties, maar de machthebbers zouden dat niet veel langer laten voortduren. Dus, uiteindelijk had je de revoluties in Georgië en Oekraïne en de reactie van Rusland op de vervolging van de etnische Russen in verschillende regio's, zoals in Oost-Oekraïne en in de twee regio's van wat toen Georgië was. 

De inwoners zelf stemden ervoor om zich af te scheiden van die landen waar ze etnisch gezuiverd werden en om zich te herenigen met Rusland, waar ze al eerder hadden bestaan. Daarom nam deze spanning tussen Rusland en de Verenigde Staten steeds verder toe. Ze wilden Rusland niet toestaan ​​een partnerschap en vriendschap aan te gaan met de westerse mogendheden, omdat de Vrijmetselarij oorlogszuchtig was. Dus wat we nu zien gebeuren in 2014 is dat de regering van Oekraïne is omvergeworpen. Er werd een anti-Russische regering geïnstalleerd en Oekraïne werd een uitvalsbasis om oorlog te voeren tegen Rusland, zodat ze hun oorspronkelijke plan voor de verdeling van Rusland konden uitvoeren, Rusland in feite konden desintegreren en het konden annexeren onder de macht van het bedrijfsleven, het establishment, en dat is waar we nu zijn. Poetin heeft zelfgezegd dat wat in Oekraïne plaatsvindt geen oorlog is.

Hij wil Oekraïne niet vernietigen. De Russen willen Oekraïne niet vernietigen. En daarom hebben ze zich ingehouden. Ze voeren geen tactiek van de verschroeide aarde uit. Ze vernietigen niet alles. Poetin heeft echter gezegd dat als het Westen oorlog met Rusland blijft willen, we het ze zullen geven en als we oorlog voeren tegen Europa. Dan zal er niets meer te redden zijn. Het zal niet zoals met Oekraïne zijn. Wanneer Rusland uiteindelijk zo hard wordt gedreven dat het oorlog voert tegen Europa, zal het alles op zicht vernietigen. Het zal een brute oorlog worden.Vanwege de geopolitieke tegenstellingen tussen de NAVO-landen en Rusland, zullen ze met het idee komen om een ​​zeer brute overwinning te behalen en ze zullen echt een spoor van vernietiging achterlaten in Europa en dat zal niet in hun voordeel werken en er zal een militaire bezetting van Europa komen ongeveer een jaar, minder dan een jaar.

Het zal geen volledig jaar duren, maar het zal zeer brutaal zijn. Plotseling zal Rusland door China worden binnengevallen. Dit is een andere profetie, van OLVrouw van Lipa op de Filipijnen. China zal door Rusland trekken en Rusland zal met vernietiging worden bedreigd. Rusland zal zeer zwaar op de proef worden gesteld wanneer China een massale invasie van Rusland zal uitvoeren, terwijl Rusland vastloopt in de Europese strijd. Het is dan, op het meest kritieke moment, wanneer Rusland geconfronteerd wordt met mogelijke vernietiging, dat de Paus gekozen zal worden. Hij zal Rusland wijden zoals OLVrouw van Fatima heeft gevraagd. Rusland zal gewijd worden. Rusland zal zich bekeren. De Arabieren zullen zich bekeren en dan zullen de westerse troepen zich bij Rusland aansluiten en de Chinezen verdrijven en dat zal het begin zijn van wat zal leiden tot de vrede die voorspeld is door OLVrouw van Fatima.

Maria: Uiteindelijk zal mijn Onbevlekt Hart zegevieren. De Heilige Vader zal Rusland aan mij wijden. Rusland zal zich bekeren en een periode van vrede zal aan de wereld worden geschonken. Dat is in principe het overzicht van hoe dit zich zal ontvouwen en er zal een periode van vrede aan de wereld worden geschonken. Rusland zal zich bekeren tot de Katholieke Kerk. Dan zullen de Chinezen zich bekeren. Ook de Arabieren zullen zich bekeren. Engeland zal zich iets later bekeren. De Verenigde Staten zullen zich bekeren. De Europese landen zullen allemaal terugkeren tot het geloof. En denk je dat dat dan snel gaat gebeuren? OLVrouw zei aan Lucia om de toewijding te doen maar het gebeurde niet.

Later in 1929 zei Jezus aan Lucia als het niet goed gedaan wordt, zal het wel gebeuren, maar het zal te laat zijn, en zal men hetzelfde lot als de koning van Frankrijk. Nu weten we dat Frankrijk 100 jaar de tijd had om zich toe te wijden aan het H. Hart van Jezus. Zou dat betekenen dat 1929 tot 2022 het honderdste jaar zou zijn sinds OLVrouw voor het eerst de consecratie van Rusland verzocht. In Frankrijk werd het lot van de koning van Frankrijk bezegeld en werd hij naar de guillotine gebracht. Er is geen officiële kerkelijke verklaring dat Rusland is gewijd aan het Onbevlekt Hart van OLVrouw. We zullen uiteindelijke de goddelijke reset krijgen en zoals je zegt van 2029 tot 2033, gewoon vanwege de 2000 jaar. 2029 is het 100e jaar sinds het Fatima verzoek.

2030 is 200 jaar sinds de wonderdadige medaille in Rue du Bac en de connectie met de Onbevlekte Ontvangenis. Maar 2031 is 500 jaar Guadalupe. Het is 100 jaar Goddelijke Barmhartigheid. Het is 70 jaar Garabandal. En het is ook de 50e verjaardag van Medjugorje. We zijn bij de laatste genummerde Paus met Benedictus XVI, volgens een paar verschillende bronnen, waaronder Garabandal. Als je de naam van Paus Leo neemt in het Latijn, zoals hij vorig jaar in het Vaticaan werd aangekondigd, Roberto Francis Prevost, zou dat lijken op Petrus Romanus, zoals op de lijst van pausen van Malachias is. En ik denk Leo dat hij de paus van veel van deze profetieën zal zijn en dat we er veel van zullen zien.

Of anders is hij een voorloper. Dat valt nog te bezien. Er is natuurlijk de profetie van MJ Jahenny dat op het allerlaatste moment wanneer het onmogelijk lijkt dat de paus een omkering van het kerkelijk beleid zal afkondigen. Ik herinner me dat ik een tiental jaar geleden met een mystieke non in Azië sprak. En ze zei dat de paus niets zal doen totdat het water hem tot de nek staat. Padre Pio sprak over de triomf van Onze Lieve Vrouw, en dat was in 1962. Een groep pelgrims sprak met hem en vroeg: "Zullen we de triomf van OLVrouw meemaken?" En hij zei: "Nee, jullie zullen het niet zien." Hij zei: "Ik zal het niet zien." Maar hij wees naar een groep jongens van ongeveer 10 jaar oud. wat zou betekenen dat ze rond 1952 geboren waren.

En hij zei: "Maar zij zullen de triomf wel meemaken." Ja. Dat betekent dat mensen die geboren zijn in het jaar waarin ik geboren ben, ik ben geboren in 1952. Mensen die geboren zijn toen ik geboren werd, zullen meemaken het geheim volgens Padre Pio, die het geheim van OLVrouw zelf heeft ontvangen. Dus we weten dat onze huidige generatie getuige zal zijn van de vervulling van alle gebeurtenissen van Fatima en de triomf die zij beloofde. We hoeven niet te wachten tot 2035, 2040, 2050. Nee, dit zal in ons eigen leven gebeuren voor degenen onder ons die gezegend zijn door God, door goddelijke voorzienigheid, om te leven en die gezegende dag van triomf te zien.

Gebed tot de H. Jeanne d'Arc - The Catholic Crusade

O Heer God, ik vertrouw alles aan Uw zorg toe en beveel mijn ziel aan U, want ik bemin U.

Ik dank U voor het getuigenis van de H. Jeanne d'Arc, die Uw stem hoorde en U zonder te aarzelen volgde. Zij bleef standvastig in geloof toen de wereld haar onder druk zette, en zij gaf haar leven liever op dan de goddelijke missie die haar was toevertrouwd te verloochenen. 

Ik kom tot U in mijn eigen strijd – niet van zwaard en wapenrusting, maar van twijfel, zwakte, angst, en verleiding. Geef mij door de voorspraak van de H. Jeanne d'Arc, de moed om Uw wil te doen, de kracht om vol te houden wanneer het lijden en misschien zelfs opoffering vereist om U te volgen. 

Moge haar standvastigheid mij bemoedigen, en mogen haar gebeden voor Uw troon mij de genade verschaffen om U in alles te volgen, zoals zij tot het einde toe trouw was.

Ik vraag dit door Christus onze Heer. Amen.

H. Jeanne d'Arc, bid voor mij.

23/5 God zei: Ik kijk toe. Ik zweef in de buurt. Ik wacht af. Want de tijd komt. - Unknown prophet

Fred Watkins: terwijl de wind waait.

Terwijl ik op de Vader wachtte, had ik geen helder visioen. Maar ik voelde wel dat er een sterke wind waaide. De wind was zo sterk dat dingen eronder bogen en kantelden. Het visioen, als ik het zo mag noemen, ging over in volkomen stilte. Het was alsof er niets bewoog. Alles stond volkomen stil. Geen blad of grassprietje bewoog. Opnieuw voelde ik dit, in plaats van een helder visioen te zien. Dat veranderde en het was alsof er nu een zacht briesje begon te waaien. De bladeren bewogen en de takjes wiegden in de wind.

God de Vader: Zoon, je hebt gelijk als je denkt dat Ik het heb over de wind van mijn Geest in wat ik je heb laten zien. Al mijn kinderen die mij werkelijk kennen en mijn woord kennen, verlangen ernaar te wandelen in het eerste visioen dat Ik je gaf.. Degenen die mijn woord nog niet genoeg kennen om te beseffen dat Ik met een sterke wind beweeg, een sterke wind van de Geest soms, zullen niet volledig begrijpen waar dit over gaat. Maar zij die mij kennen en mij goed kennen, zullen het begrijpen.

Kijk nu eens om je heen, niet alleen in Amerika, maar overal op deze wereld van mij. Kijk naar wat er in veel landen gebeurt. Zelfs nu we spreken, staan ​​mijn mensen op onder de zalving van mijn Geest en beginnen ze bekend te worden voor wie ze zijn. De wind van mijn Geest waait krachtig in deze gebieden en raakt velen die gebeden hebben dat Ik over hen heen zou komen. Eigenlijk, Amerika, mijn land, loop je achter op sommige andere landen in je reactie op mijn Geest. Ja, je bent in beweging en ja, je reageert. Maar het zijn vooral de jongeren die dit doen en die de kracht van mijn geest laten stromen.

Ik roep jullie, jullie die al wat ouder zijn. Zijn jullie zo vastgeroest in jullie gewoonten dat jullie niet meer kunnen buigen en meebewegen met de beweging van mijn geest? Er zijn er veel die dat wel zijn, maar er zijn er nog veel meer die dat niet zijn. De stilte, wat jullie zagen, was precies dat. Niets bewoog, niets roerde zich. Dit is waar het grootste deel van mijn land, Amerika, zich een tijdlang bevond. Mijn wind trok een tijdlang over het land en leek toen te gaan liggen. Dit gebeurde niet omdat mijn kinderen niet geloofden of niet opgewonden raakten toen de wind waaide, maar omdat het energie en kracht vergt om in de wind te staan, of je er nu mee loopt of ertegenin gaat.

Velen werden gewoon moe en besloten dat het makkelijker zou zijn om te gaan zitten en de wind te laten waaien waarheen hij wilde. Het vergt wel degelijk inspanning om met de wind van mijn geest mee te bewegen, want die waait niet alleen voor je plezier. Hij waait om dingen te bewegen en te buigen die zich nog niet hebben onderworpen. Dat is de taak van mijn kinderen, op wie en door wie mijn geest werkt. Sommigen van jullie hebben standvastig gebleven en zijn blijven wandelen in mijn geest. En velen hebben jullie fanatici genoemd omdat ze liever stil wilden staan ​​en toekijken dan deel te nemen aan de beweging.

Iedereen die aan de zijlijn ging zitten, de beweging van mijn geest werd verzwakt, tot het soms leek alsof alles stil stond. Weet dat Ik dit heb laten gebeuren omdat Ik jullie, mijn kinderen, meestal jullie zin laat krijgen. Maar toen jullie, die in de wind van mijn geest zouden moeten bewegen, aan de zijlijn gingen zitten, begon Ik anderen te zoeken om te bereiken. Dus in plaats van dat jullie degenen opleiden die met mij zullen wandelen, breng Ik degenen naar voren, de jongeren, die jullie zullen helpen van jullie stoelen en jullie opnieuw zullen versterken om te wandelen in de wind van mijn geest.

De zachte bries die Ik jullie heb laten zien, is waar jullie, mijn kinderen, nu zijn. Ja, de bries waait op, en er is een geur van regen in de lucht, de regen van mijn geest. De geur is er, maar de regen nog niet. Ik kijk toe. Ik zweef en Ik wacht. Want de tijd komt, en Ik zal te zijner tijd antwoorden. Hoe sterker jullie met mij wandelen en mij zoeken, hoe sneller Ik de ware winden van mijn Geest zal kunnen laten waaien, die velen naar mijn Koninkrijk zullen blazen en mijn heerschappij zullen vestigen. Wie de wind sterk voelt waaien, loop er niet tegenin. Het is mijn wind. Loop met hem mee en laat hem je leiden naar wat Ik voor je verlang.

Wie in de stilte heeft gezeten, kijk om je heen en neem het besluit om uit je schuilplaats te stappen en de wind van mijn Geest over je heen te laten waaien. Of het nu opnieuw is of voor de eerste keer, jullie die de zachte bries voelen, haal diep adem en kijk of je de geur van regen ruikt. Ik wil ieder van jullie meevoeren in de krachtige wind van mijn Geest. Niet om jullie te vermoeien, niet om jullie te laten opbouwen, jezelf te laten worden, maar om jullie te laten opbouwen en sterker te worden terwijl jullie erin wandelen en werkelijk beginnen te wandelen in wat Ik voor jullie in petto heb.

Want Ik houd van jullie en Ik wil niets dan het beste voor jullie. Maar jullie zullen moeten staan ​​en wandelen in de Geest om het te bereiken. Aan de zijlijn blijven staan ​​zal Mijn beste plan voor jullie niet realiseren.

23/5 Uit een recent interview met Vicka, zieneres in Medjugorje - Mother & Refuge

* Vicka, krijg je nog steeds de dagelijkse verschijningen en wanneer heb je de Madonna voor het laatst gezien?

Ja, er zijn elke dag verschijningen en ik zag ze gisteravond voor het laatst.

* En hoe verschijnt de Madonna?

Oh, nou, prachtig. Prachtig.

* Echt? Weet je, er zijn geen woorden om uit te leggen dat de Madonna in een grijs gewaad komt. En een witte sluier. Zwart haar, blauwe ogen. Er is een grijze wolk onder haar voeten.

En alleen bij grote feestdagen. Kerstmis, Pasen, een jubileum en zo komt ze helemaal in goud.

* Wat zijn de belangrijkste boodschappen van de Madonna?

Kijk, de belangrijkste boodschappen zijn gebed, vrede, bekering, biecht en vasten.

En ook dat de Madonna ons aanraadt om elke dag alle drie de rozenkransen (blijde, droevige en glorierijke) te bidden. En twee keer per week vasten. Woensdag en vrijdag alleen op brood en water.

* Laten we u een paar persoonlijke vragen stellen. Hoe is uw gezondheid? Het gaat goed. Het gaat heel goed. Dankzij God.

Zelfs na deze vierde operatie gaat het goed met me.

* En u bent dus klaar om door te gaan met uw werk voor de Madonna.

Maar natuurlijk ben ik altijd klaar, ook op deze manier, met deze genade die de Heer mij geeft enkan ik mijn lijden opofferen. Voor hen die het harder nodig hebben dan wijzelf.

Vicka legt uit aan veel zieke en lijdende mensen wat de waarde van lijden is om zielen te redden. Ja, maar ik heb het al eens aan de Madonna gevraagd. Maar kijk, Madonna, er zijn veel mensen die veel kruisen dragen, heel veel pijn. En de Madonna zegt: "Maar Jezus geeft nooit wat we niet kunnen doen. Alleen dat wat we met heel ons hart en met liefde kunnen doen. Ik vraag de Heer: Geef me kracht zodat ik verder kan." En als we er klaar voor zijn om dit te vragen, komt deze genade.

* Vicka, jij bent samen met Jacov naar de Hemel gebracht. Er is een hemel en een hel.

Maar kijk, Pr Livio, hier zijn we slechts passagiers. Want toen we eenmaal in Jacobs huis waren, ja, kwam de Madonna. Ze zei: "Ga nu met mij mee om de hemel, het vagevuur en de hel te zien." Ja. En Jacov was op dat moment nog klein.

En hij zei: "Maar kijk, Madonna, neem Vicka mee, want zij heeft veel broers en zussen. Ik ben enig kind." Maar ik zei niets. Ik wachtte en de Madonna pakte mijn rechterhand en Jacov’s linkerhand.

Zij liep voorop en droeg ons. Het dak van het huis ging open. We gingen er precies doorheen.

En na een paar seconden kwamen we in de hemel. We zagen de aarde beneden.

Kleine huisjes, weet je, zo beneden te zien. De Madonna hield ons bij de hand. De Madonna hield ons bij de hand en droeg ons vooruit. En daarna kwamen we in de hemel. In de hemel is een grote deur. Een houten deur. En nadat de Madonna de deur opende, opende ze de deur van de hemel. Dan zijn we naar binnen gegaan. Ik zag veel mensen die met elkaar aan het praten waren. Er zijn kleine groepjes. Ze lachen. Ze bidden zo, weet je. En de Madonna vertelde ons dat we konden zien hoe gelukkig en tevreden deze mensen waren. We waren in de hemel, maar er was een vreugde die niet te beschrijven is. Die bestaat hier op aarde niet. En toen gingen we van de hemel, naar het vagevuur. Maar het vagevuur is ook een grote ruimte. Maar in het vagevuur zie je de mensen niet. Er is alleen een dichte mist te zien. Men hoort waar mensen lijden.

En de Madonna zei: "Mensen die hier in het vagevuur zijn, wachten op onze gebeden om naar de hemel te gaan. En nadat we beneden in het vagevuur waren geweest, gingen we de hel binnen. En eerst zag je een groot vuur en mensen die normaal waren. Maar toen ze het vuur ingingen, veranderden ze allen. Als verschillende dieren. Men hoort veel godslasteringen.

De Madonna zei: "Kijk, deze mensen die hier in het vagevuur zijn, wachten op onze gebeden om naar de hemel te gaan." Maar in de hel is er een groot vuur en en mensen die god lasteren, en haten, er is een grote haat. En de Madonna zei: "Deze mensen die hier in de hel zijn, zijn uit eigen wil gegaan." God heeft niemand gestuurd.

* Maar wat moeten we doen om naar de hemel te kunnen gaan?

Dit is makkelijk. Iedereen liefhebben, en zoveel mogelijk te bidden.

* Moeten we de hele dag op onze knieën bidden dat we naar de hemel mogen?

Nee, de Heer is vol liefde, vol barmhartigheid, en daarom geloof ik zeker dat Hij ons met een normaal leven in heiligheid te leiden ons vreugde brengt en naar de hemel. En vreugde, zelfs hier op aarde. We kunnen in de hemel leven reeds hier op aarde maar het is noodzakelijk om de wil van God te doen. We moeten ons alleen richten op Gods wil, want God zet alles op zijn plaats zoals het goed is voor ons, en daarna voelen we in ons hart dat het goed is.

* Wat zijn de zorgen van OLVrouw vandaag? Ah, haar grootste zorg vandaag zijn jongeren en ook de wereld. De oorlogen, dat soort dingen, weet je, haar zorg is alleen die oorlog en jongeren.

* Onze Lieve Vrouw is hier al 45 jaar. Maar wanneer komt hier een einde aan?

Deze aanwezigheid van Onze Lieve Vrouw duurt reeds lang. Ja, maar we hebben dit al eens eerder gevraagd. En OLVrouw zei: "Ben je me moe?" En daarna heb ik niets meer gevraagd, dus ja, het zal doorgaan, het plan van de Heer zal blijven bestaan.

* Vicka, je zei de vorige keer ook al dat wanneer jullie drieën de dagelijkse verschijningen hebben met het tiende geheim, een van jullie de dagelijkse verschijningen zal blijven hebben gedurende de hele tijd van het geheim. Ja, vanaf het moment dat OLVrouw dit Marija, Ivan en ik gaf, wij drieën, en wanneer OLVrouw de laatste geeft die van ons overblijft, zullen we dagelijks verschijningen blijven ontvangen zoals deze, totdat de Heer dat wil. Na het tiende geheim blijft een van ons nog steeds een beetje dagelijks verschijnen en ook met de boodschappen, hetzelfde als nu, maar jullie zullen altijd de verschijningen hebben. De anderen één keer per jaar tot het einde van hun leven. Maar ja, maar kijk, ze hebben nu één keer per jaar zoals dit, dat is wat God zo wilde. Dus nu zijn wij drieën zo, we gaan verder zoals de Heer het wil.

OLVrouw heeft al gezegd wat er vandaag de dag in de wereld gebeurt. Alles is vergankelijk. Men ziet dat Satan wacht op al onze vrije momenten en wil aanvallen. Maar juist vandaag richt hij zich op jongeren en wil hij onze gezinnen en families verdelen. En ze geeft een boodschap aan Priesters.

* Wat zegt OLVrouw aan Priesters? Aan Priesters zei ze dat ze haar geliefde zonen zijn. Zie, zij weten dat ze moeten doen zoals het opdragen van de Heilige Mis.En mensen helpen.

* En wat kunnen wij doen voor vrede in de wereld? Het enige wat telt is bidden, en ook vasten. Meer bidden, minder praten.

* Waar moeten we aan denken voor de toekomst, Vicka? Aan de toekomst moeten we dag na dag denken. We moeten ons geen zorgen maken over wat er morgen komt. Zoals OLVrouw zei: dag voor dag gaan we vooruit.