Archief

19/9 Je wordt keihard voorgelogen over Oekraïne - Niburu

Iedere dag staan er mooie verhalen bij de mainstreammedia over hoe geweldig Oekraïne het wel niet doet op het slagveld. In werkelijkheid is niets minder waar en worden Oekraïense militairen bij bosjes afgeslacht door de nieuwe Russische jet drones. De Telegraaf gooit er nog maar even een mooi verhaal tegen aan om het moreel hoog te houden en zij schrijven onder andere: De Russen weten nog steeds niet wat hen overkomen is aan Lyman. Oekraïne slaagde er de voorbije weken in te verrassen met een tegenoffensief. Dankzij onophoudelijke bombardementen van de aanvoerlijnen, gloednieuwe technologie en rekenend op de leugencultuur van Russische officieren. Tot zover de Telegraaf.

Dat alles staat in schril contrast met hetgeen door de Poolse premier Donald Tusk aan het parlement aldaar wordt verteld.

De Poolse premier Donald Tusk heeft inderdaad in een toespraak tot het Poolse parlement (Sejm) verklaard dat Oekraïne volgens informatie van zijn Oekraïense partners maandelijks zo'n 27.000 doden en gewonden oploopt. Hij noemde dit een triest record sinds het begin van de oorlog. Tusk koppelde deze stijging onder meer aan:

* Nieuwe Russische tactieken en verhoogde intensiteit aan het front.
* Straalaangedreven drones (jet-powered drones): Deze nieuwe varianten van aanvalsdrones (zoals aangepaste Shahed-modellen) vliegen aanzienlijk sneller (tot boven de 400 km/u) en hoger. Dit maakt het voor de Oekraïense luchtafweer veel lastiger en kostbaarder om ze tijdig uit de lucht te schieten.
* Het land kampt met enorme tekorten aan manschappen, munitie en luchtafweer, terwijl Rusland met grote druk langzaam terrein blijft winnen in het oosten.
* Kranten belichten alleen specifieke succesverhalen (zoals geslaagde drone-aanvallen op Russische olieraffinaderijen of munitiedepots), wat een positiever beeld kan schetsen. Maar de slijtageslag aan het front blijft ontzettend hard en eist een extreem hoge tol aan Oekraïense zijde.

Wanneer media de nadruk leggen op individuele successen—zoals een spectaculaire drone-aanval op een Russische vliegbasis—geeft dat een vertekend beeld van de algehele situatie. Het wekt de indruk dat Oekraïne aan de winnende hand is, terwijl de rauwe werkelijkheid aan de strijdlijn bestaat uit uitputtingsslag, tekorten en zoals Tusk aanstipte, enorm hoge verliezen. Als de cijfers die Tusk noemde (27.000 doden en gewonden per maand) representatief blijven, is dat op de lange termijn demografisch en militair simpelweg niet vol te houden voor een land met de omvang van Oekraïne. Er spelen hierbij drie doorslaggevende factoren:

* Rusland heeft een veel grotere bevolking en kan verliezen makkelijker opvangen door continue mobilisatie. Voor Oekraïne is elke getrainde en ervaren soldaat die wegvalt extreem moeilijk te vervangen.

* De inzet van snellere, straalaangedreven drones dwingt Oekraïne om dure en schaarse luchtafweerraketten te gebruiken, of toe te zien hoe cruciale infrastructuur en frontposities worden geraakt.

* Het probleem is voor Oekraïne inmiddels vaak niet alleen een gebrek aan wapens of munitie, maar het fysieke gebrek aan mensen in de loopgraven. 

De uitspraken van Tusk waren dan ook niet alleen een stand van zaken, maar vooral een dringende waarschuwing aan de westerse bondgenoten: zonder ingrijpende verandering in de steun of strategische situatie houdt Oekraïne een dergelijke slijtageslag niet vol. Het front "breekt" niet overal tegelijk, maar raakt op specifieke plekken zo dun bezet dat Russische troepen steeds sneller terreinwinst kunnen boeken. Oekraïne zal dwingend keuzes moeten maken om troepen te sparen, wat betekent dat steden en gebieden moeten worden opgegeven om de verdedigingslijn korter te maken.

De maatschappelijke en militaire druk om een (ongunstig) bestand of bevriezing van het conflict te accepteren wordt uiteindelijk onafwendbaar zodra de linie niet meer bemand kan worden. Het scenario waarin Oekraïne dit zonder verandering nog jaren doortrekt, geldt onder militaire experts simpelweg als onrealistisch. Dat is uiteraard slecht nieuws voor alle oorlogshitsers, want nu worden ze gedwongen om snel drastische actie te ondernemen voordat het te laat is. En dat is waarschijnlijk de reden dat je de afgelopen dagen zoveel berichten hebt zien verschijnen over Russische agressie en grensoverschrijdingen. 

Gleiwitz 2.0: Here we come. Het Gleiwitz-incident was een door de nazi's geënsceneerde aanval onder valse vlag op een Duits radiostation op de avond van 31 augustus 1939. Dit diende als de directe aanleiding (casus belli) voor Adolf Hitler om de volgende ochtend Polen binnen te vallen, wat leidde tot het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. De nazi's voerden deze operatie — onderdeel van Operatie Himmler — als volgt uit:
Een speciaal SS-commando onder leiding van Alfred Naujocks drong verkleed in Poolse uniformen de zendmast van het Duitse grensplaatsje Gleiwitz (nu het Poolse Gliwice) binnen.

Ze overmeesterden het personeel en zonden in het Pools een anti-Duitse boodschap uit om de indruk te wekken dat Poolse saboteurs de aanval hadden geopend. Om de aanval geloofwaardig te maken, lieten de SS-ers het lijk van Franciszek Honiok achter. Deze Duits-Poolse boer was de dag ervoor gearresteerd, gedrogeerd en ter plekke doodgeschoten in een Pools uniform. Ook werden er vermoorde concentratiekampgevangenen (door de SS cynisch "Konserve" ofwel blikgans genoemd) achtergelaten om als Poolse slachtoffers te dienen.

De volgende ochtend, op 1 september 1939, gebruikte Hitler deze zogenaamde "Poolse agressie" in zijn speech voor de Rijksdag om de inval in Polen te rechtvaardigen ("Seit 5:45 Uhr wird jetzt zurückgeschossen!"). Omdat Groot-Brittannië en Frankrijk een verdrag hadden met Polen, verklaarden zij Duitsland op 3 september de oorlog, waarmee de Tweede Wereldoorlog officieel was begonnen.

19/9 Het saboteren van dieselraffinaderijen is al jaren bezig - Niburu

Niets gebeurt bij toeval op deze aarde en het lijkt erop dat de komende energieschaarste ook al jaren geleden is voorbereid.  Dat is de reden dat wij ons nu zo ongeveer in The Perfect Storm bevinden voor wat betreft de beschikbaarheid van diesel. De wereld zou misschien wel een tijdje zonder benzine kunnen, maar voor wat betreft diesel is het een ander verhaal.
Diesel is het levensbloed van alles wat met transport te maken heeft en op het moment dat daar echt een kink in de kabel komt, dan heb je echt de poppen aan het dansen. De eerste tekenen van wat er dan gaat gebeuren zien we op dit moment al.

Kleinere transportbedrijven vielen de afgelopen weken bij bosjes. De combinatie van peperdure diesel, de nieuwe vrachtwagenheffing en afgesloten bruggen is te veel voor de sector. Naast de exteem dure diesel, kreeg de sector ook nog te maken met een extra vrachtwagenheffing door de sloopoverheid. Wie met een diesel rijdt, betaalt zo’n 20 cent per kilometer — hoe vervuilender, hoe duurder — en met een elektrische vrachtwagen 4 cent. De motorrijtuigenbelasting voor trucks komt te vervallen. De gedachte is dat transportbedrijven zo sneller elektrificeren.

Wat er in werkelijkheid gebeurt is dat de klimaatzwendel wordt gebruikt om de zoveelste sector in ons land vakkundig de nek om te draaien. De bedrijven die nog wel kunnen overleven zullen de extra kosten uiteraard doorberekenen aan de consument. En dan de dieselraffinaderijen. waarover Mike Adams onder andere het volgende schrijft: 

Er is iets dat de olieraffinaderijen over de hele wereld één voor één uitschakelt, en dat is geen toeval. En het is perfect afgestemd op al het andere. De oorlog tegen Iran, het tekort aan kunstmest, de dieselcrisis: het valt allemaal tegelijk samen. Want het doel van de globalisten is niet alleen hogere prijzen. Het doel is een reset. Een bevolkingsreset en een financiële reset. Ze laten het schuldsysteem dat ze met opzet hebben opgebouwd instorten – een gigantische ‘rug pull’ – en elke houder van staatsobligaties en iedereen met contant geld op de bank gaat failliet. Vervolgens herstarten ze de valuta als iets digitaals en programmeerbaars, geven ze de schuld aan AI, China of een cyberaanval, en verschijnen ze als je redder die je door de overheid goedgekeurde stablecoins aanbiedt in ruil voor totale bewaking en totale controle over je geld.
Tot zover Mike Adams.

Als je kijkt naar hoeveel diesel raffinaderijen de afgelopen jaren zijn verdwenen dan lijkt het op bewust slopen van de ziekenhuisbedden wat ze overal deden in de tien jaar voor de nep coronapandemie. De Amerikaanse sluitingen in 2020 alleen al haalden volgens de EIA ongeveer 800.000 vaten per dag aan raffinagecapaciteit uit de Amerikaanse capaciteit. De EIA noemt daarbij expliciet COVID-19, de sterk gedaalde brandstofvraag, slechte raffinagemarges en de omschakeling naar hernieuwbare diesel als factoren. En dan gebeuren er nog allerlei vreemde 'ongelukken' waardoor raffinaderijen geen diesel meer kunnen produceren. De stappen die ze uitvoeren om een enorme schaarste en prijsstijgingen te veroorzaken zijn kinderlijk eenvoudig.

De mainstreammedia worden ingezet om de klimaatzwendel te verkopen en moeten proberen alles en iedereen over te halen om elektrisch te gaan. Veel bedrijven voelen de bui al hangen en gaan al vast raffinaderijen sluiten omdat de vraag naar diesel door dit alles enorm zal afnemen. Als het sluitingsproces in volle gang is gooit Donald Trump namens Isräel olie op het vuur en opeens wordt diesel schaars, omdat de geplande transitie nog niet is gebeurd, behalve dat men alvast uit alle macht raffinaderijen is gaan sluiten. In de volgende video is Redacted in gesprek met Dr. Ralph Schoelhammer over de komenende energiecrisis in Europa. Dr. Ralph Schoellhammer is een Oostenrijkse politicoloog, docent internationale betrekkingen en een veelgevraagd politiek commentator. Hij staat vooral bekend om zijn analyses van geopolitiek, populisme, Europese defensie en de invloed van cultuur en ideologie op het gedrag van staten.

19/9 Duivels op steroïden – de realiteit die je moet kennen – Charisma media

Met voormalig satanisch priester John Ramirez

Interview:

Charisma Media: John Ramirez, geweldig dat je weer hier bij Charisma bent. Heel erg bedankt dat je er vandaag bij bent, want ik wil graag jouw inzicht horen over dingen die om ons heen gebeuren, waardoor we zien hoe de geestelijke wereld zich manifesteert in de natuurlijke wereld. Jij hebt een getuigenis over hoe je uit hekserij en die hele levensstijl bent gestapt, en nu sta je aan deze kant; dat is geweldig. Dus ik wil je vragen: toen je een Warlock was, hoe zag geestelijke strijd er dan uit vanuit het perspectief van de vijand? En wat begrijpen christenen daar vandaag de dag verkeerd over?

John: Wel, de geestelijke strijd aan mijn kant vóór Christus, draaide om heerschappij, het overnemen van heerschappij. Het overnemen van autoriteit, het overnemen van iemands rechten. Het overnemen van iemands zalving, en het verkrijgen van grip op elke demonische opdracht die we kregen. Als je geen hefboomwerking hebt – geen voorsprong of machtspositie – kun je niets overwinnen. In de demonische wereld wisten we precies hoe we ons moesten positioneren, vooral ten opzichte van de Kerk, Christenen en de huidige ontwikkelingen. Ik noem dat de 'blinde vlek'. Jullie zien ons niet aankomen omdat het jullie aan onderscheidingsvermogen ontbreekt.

En dat is cruciaal, want we denken vaak dat de vijand recht voor onze neus opduikt. Denk bijvoorbeeld aan David. David ging de confrontatie met Goliath rechtstreeks aan. Maar zijn ergste vijand – Saul – bevond zich in zijn blinde vlek. Hij stond vlak naast hem. Degene die hem dertien jaar lang opjoeg en probeerde te doden, stond aan zijn zijde. Zijn strijd ging dus eigenlijk niet om de reus. Zijn werkelijke strijd ging om degene die aan zijn rechterzijde stond. Ik geloof diep vanbinnen dat er tegenwoordig veel dingen gebeuren die we als normaal zijn gaan beschouwen. Het is demonisch, maar we hebben het genormaliseerd.

Je noemde reeds onderscheidingsvermogen. Veel mensen zien niet wat er werkelijk aan de hand is. Er zijn zoveel dingen die zich momenteel in de publieke sfeer afspelen. Dergelijke manifestaties vinden niet alleen plaats tijdens een kerkdienst – weet je wel, dat iemand de naam van Jezus noemt en er vervolgens manifestaties optreden. Het gebeurt nu ook in de openbare ruimte. We horen steeds meer van dit soort verhalen. Het beperkt zich dus niet tot een kerk of een bediening; het gebeurt nu ook in het openbaar.

CM: Wat zien we precies, en waarom zien we dit nu op deze manier?

John: Wel, laat me twee korte voorbeelden noemen.

Er was een voorval – ik geloof vorig jaar – waarbij een vrouw manifestaties vertoonde en dwars door de beveiliging heen kwam in de kerk van Bisschop Jakes. Ze kwam door de beveiliging heen en stond uiteindelijk oog in oog met Bisschop Jakes. En eerlijk gezegd: ik heb veel waardering voor Bisschop Jakes. Hij was een van mijn favoriete predikers ooit. Maar hij wist niet wat hij ermee aan moest. Hij wist niet hoe hij de confrontatie moest aangaan of hoe hij de situatie kon neutraliseren.

Hij wist niet hoe hij er gezag over kon uitoefenen. Begrijp je? Voor mij was dat schokkend. Waarom is het Lichaam van Christus hier niet op voorbereid? Ze zijn er niet op toegerust. Hoe kun je klaar zijn voor een strijd als je niet getraind bent? Als er geen sprake is van discipelschap – en de kerken van tegenwoordig zijn geen kerken die aan discipelschap doen, want ze halen hun boodschap uit AI in plaats van van de Heilige Geest. Voorgangers zeggen: "We zijn geen voorgangers meer." We noemen onszelf communicators. Echt? Voor zover ik weet, ben ik een prediker. Ik blijf preken totdat God me thuisroept. Ik ben geen 'communicator' en ik heb geen AI nodig. Ik heb de Heilige Geest.

Ik kniel neer, bid, en God geeft me een woord. Ik ben net terug uit Miami. Ik heb veel demonen uitgedreven in Miami. Ik was in Kansas City, heb veel demonen uitgedreven in Kansas City. Of ik nu op 30.000 voet hoogte zit of op de grond sta, het gezag van Jezus Christus werkt op beide plaatsen. Amen.

CM: Voorafgaand aan dit interview, zei je dat de duivel mensen een voorproefje geeft voordat hij in actie komt. Wat betekent dat? En op welke waarschuwingssignalen moeten Christenen letten?

John: Dat voorproefje... weet je, het is net als wanneer je naar de bioscoop gaat. Ze laten je een trailer of voorfilmpje zien voordat de hoofdfilm op het scherm verschijnt. Dus die voorproefjes die we vandaag de dag in de wereld zien, in de nieuwsmedia. Kijk wat Hollywood doet. Kijk naar wat de muziekindustrie doet. Kijk wat er in het Witte Huis gebeurt. Ik zeg het gewoon zoals het is, man. Ik ben heel openhartig. Ik veroordeel niemand. Ik veroordeel mezelf voordat ik iemand anders veroordeel. Het Witte Huis heeft daar een nepteam zitten. Ik noem ze het 'fate team' [lot-team]. Ze hebben daar geen zalving. Ik bedoel, als het gaat om geestelijke strijd in het Witte Huis zijn ze ontwapend. Ze hebben niets om mee te vechten.

Ze hebben geen autoriteit. Ze hebben geen zalving. Ze hebben eigenlijk niets om de vijand mee te bestrijden. En denk je niet dat de duivel in het Witte Huis is? Denk je niet dat de duivel probeert te wonen in jouw huis en in mijn huis? Hoeveel te meer dan daar, waar de politiek te maken heeft met de wereldorde, met het verschuiven van de atmosfeer van overheden en demonen op aarde; hoe ze opereren, bewegen, functioneren, dingen opzetten en de lijntjes met elkaar verbinden om de weg vrij te maken voor de antichrist. Terwijl wij als Christenen de komst van de Heer Jezus Christus zouden moeten voorbereiden, maar dat doen we niet. Ik bedoel, we hebben wel kerkdiensten maar het gaat Christenen om comfort en voordelen.

CM: Als dit slechts een voorproefje is, wat denk je dan dat er nog gaat komen?

John: Kijk naar die jonge vrouw, kijk naar die jonge vrouw die haar drie kinderen vermoordde en ze hebben haar niet aangeklaagd. Dat was een demon. Maar dat mag je niet zeggen, want ze noemen het een kwestie van geestelijke gezondheid. Wie brengt drie prachtige kinderen ter wereld en gaat ze vervolgens vermoorden? Wie doet zoiets? Maar nu is het een kwestie van geestelijke gezondheid en valt het onder de categorie 'normaliseren', want als je iets niet kunt oplossen, legaliseer je het. Ik weet niet waar jij woont, maar in mijn buurt in New York City rookte je vroeger sigaretten. Nu roken ze wiet. Het is een voorbode van wat komen gaat, want wat ze niet kunnen oplossen, normaliseren ze. Hetzelfde geldt voor de Kerk. Als de Kerk iets niet kan oplossen, vertrouwen ze niet op de Heilige Geest.

Ze normaliseren het. Dus we normaliseren demonische manifestaties. De hele dag door. Dus wat denk je dat er gaat komen? Duivels op steroïden. Duivels op steroïden. Want de Kerk die niet standhoudt in de eindtijd, de Kerk die niet op het slagveld staat – de Kerk van Jezus Christus – zal uiteindelijk haar deuren sluiten. En wat we overhouden, is slechts een Rest.

CM: Laat me je dit vragen: als iemand getuige is van een manifestatie zoals waar we het over hebben gehad, wat moet diegene dan doen? En wat moet diegene vooral *niet* doen?

John: Tja, afhankelijk van wie je bent. Als je in Christus bent, zou je moeten weten wat je moet doen, want de Bijbel zegt het. Je weet: aan deze tekenen zouden ze het moeten herkennen; drijf elke demon uit. Je moet autoriteit uitoefenen. Want als je één ding over mijn voorganger weet: hij heeft nooit drugs gebruikt. Nooit. Het enige wat hij ooit deed, was één keer een sigaret van straat opsteken. En deze man is zo gezalfd. Hij kan demonen uitdrijven. En hij hoefde daarvoor niet in de wereld van hekserij gezeten te hebben. Hij kon met een prostituee praten, omdat hij de Heilige Geest heeft. Hij kan met pooiers en junks praten, omdat hij de Heilige Geest heeft. Mensen zeggen: "Oh, je kunt deze persoon niet dienen, want je kent hun achtergrond niet, je hebt het nooit zelf meegemaakt.

Je kunt deze persoon niet dienen, want je bent nooit duivelaanbidder geweest. Je kunt je niet inleven in deze persoon, want je heb nooit in dat milieu gezeten." Nee, we kunnen mensen dienen omdat we de Heilige Geest hebben; het gebeurt immers door de Heilige Geest die ons toerust. En we moeten niet wegkijken van deze manifestaties. We moeten laten zien dat de Kerk leeft en dat de Kerk echt is. Hoe kun je laten zien dat de Kerk leeft en echt is als je geen demonen uitdrijft en geen gezag uitoefent over wat zich ook maar voordoet? En welke manier werkt niet?

Stel dat iemand een manifestatie ziet gebeuren: wat is dan de verkeerde aanpak? Weglopen.

God heeft je op die plaats gezet. God heeft je op dat moment, in die tijd, in dat vliegtuig, in dat gebied, op die weg geplaatst. God heeft je daar met een reden neergezet, met een doel: om eer aan Hem te brengen, voor de glorie van God en voor de zielen van mensen. God heeft je daar geplaatst. Je bent er niet per ongeluk gekomen. Je bent niet bij toeval of door geluk in die situatie terechtgekomen. Tegenwoordig geloven we in geluk. We geloven niet meer dat we gezegend zijn; we denken dat we gewoon 'mazzel' hebben. Dus eigenlijk: als je in Christus gelooft en vervuld bent van de Geest, dan ben je.daar met een doel. God heeft daar een plan mee en je moet in actie komen; jij bent als het ware de gereedschapskist. God heeft een gereedschapskist, en jij bent de sleutel die Hij die dag eruit pakte om te gebruiken.

Ik heb mensen in een vliegtuig gezien. En ik zag een man uit Zuid-Afrika. Volgens mij was hij onderweg naar Australië en hij stopte even, want het vliegtuig zat vol en mensen stapten in. Hij zei: "Mag ik even iets delen?" Hij was een voorganger uit Australië. "Mag ik even iets delen?" Hij deelde het evangelie. Minder dan vijf minuten. Ongeveer 10, 15, 20 mensen staken hun hand op en namen Jezus daar ter plekke aan. Gewoon in het vliegtuig, voordat ze uitstapten; zo'n 15 à 20 mensen namen Jezus Christus aan. Dat vergt veel moed. Dat getuigt van veel vrijmoedigheid, man. Want als je het echt doet, komt God in actie. Maar als je het doet voor de show en de 'likes', en je wilt in een podcast of in een video verschijnen dan werkt het niet.

Er was eens een jongedame in een vliegtuig. Ze wilde in een video komen omdat ze zichzelf leuk vond; ze noemde zichzelf evangelist, maar ze deed het om haar eigen vlees te bevredigen. Je deed het niet vanuit de leiding van de Heilige Geest. Ze werd uit het vliegtuig gezet. Zie je het verschil?

CM: Ja. Dat is heel interessant. Dat vereist veel onderscheidingsvermogen, denk ik, want men handelt – zoals je zegt – vanuit het vlees, terwijl men ook handelt vanuit de Geest.

John: Ze doen allebei hetzelfde, maar om verschillende redenen. De een doet het voor YouTube en de ander doet het voor de Hemel.

CM: Hoe blijven christenen onderscheidingsvermogen behouden zonder alles meteen te bestempelen als een psychische crisis of een emotionele uitbarsting? En hoe voorkomen we dat we alles als demonisch bestempelen/ Of is alles demonisch?

John: Tja, je moet een geestelijke balans vinden. Want mensen kunnen geboren worden met een onbalans, een chemische onbalans in hun lichaam en dergelijke. Daar geloof ik in. Ik geloof niet dat iedereen een demon heeft – laten we wel wezen – maar ik geloof ook in generationele vloeken en vloeken die via de bloedlijn doorwerken. Dus, besteden we tijd aan Gods Woord of hangen we alleen maar op sociale media rond? Want als je Christenen ziet die hun telefoon pakken en elf uur per dag op sociale media zitten, terwijl ze maar tien minuten met de Heer doorbrengen, dan is er een probleem. Hoe ga je dan iets van God horen? Het gaat om je gebedsleven. Als je geen gebedsleven hebt, als je niet bidt, naar wie luister je dan?

Want God opent de weg voor iemand die bidt. Een gebedsleven verfrist je ziel. Een gebedsleven vernieuwt je denken. En een gebedsleven wijst je de weg voor de volgende stappen. Hoe je met God wandelt. Een gebedsleven. Als je dat niet hebt, ben je slechts een krachteloze, zwakke Christen. Je zult geen goddelijke opdracht ontvangen. En als je toch stappen onderneemt in de veronderstelling dat je iets voor God doet, komt het voort uit je eigen vlees en word je uit het vliegtuig gezet.

CM: Terwijl we dit opnemen, zitten we midden in september, maar oktober komt eraan. Ik weet dat dat een maand is waarin veel hekserij gebeurt. 

John: Oktober, 1 november.

CM: Ja. Vertel ons dus wat we als Christenen moeten doen om ons daarop voor te bereiden, en hoe we niet alleen in de verdediging kunnen staan, maar juist in de aanval.

John: Wel, kijk op elke regio, elke locatie, elk postcodegebied, elk stadsdeel, elke gemeenschap... voor wie of wat je kunt bidden. Ik bid voor mijn gemeenschap. Ik bid voor mijn regio. Ik ben de wachter in de strijd. Ik ben de Nehemia. Ik bouw de geestelijke muren in mijn buurt. Ik bouw aan geestelijke muren, waar ik ook ga. En David Wilkerson – hij heeft me drie jaar lang begeleid – hij predikte over een 'oproep tot geestelijke zielspijn'. Een van de krachtigste preken die hij hield over Nehemia.

Uitleg: De bekendste preek van David Wilkerson die de geestelijke nood en het bijbelboek Nehemia met elkaar verbindt, heet "Een oproep tot zielspijn" (originele Engelse titel: A Call to Anguish).

In deze krachtige boodschap gebruikt Wilkerson de geschiedenis van Nehemia—die de verwoeste muren van Jeruzalem herbouwde—als een dringende metafoor voor de geestelijke ruïnes en de morele nood in de moderne Kerk en samenleving.

De kernboodschap van de preek

* Geestelijke ruïnes: Net zoals Jeruzalem destijds in puin lag, zag Wilkerson een diepe geestelijke crisis in de hedendaagse christelijke wereld. Hij stelde dat veel gelovigen en kerken geestelijk dood of lauw zijn geworden, verborgen achter een masker van uiterlijk succes.

* Het geheim van Nehemia (Zielspijn): Wilkerson benadrukt dat Nehemia geen predikant of theoloog was, maar een gewone man die brak toen hij de nood zag. Het verschil tussen Nehemia en de anderen was zijn "zielspijn": hij huilde, vastte en bad dag en nacht omdat de situatie hem diep raakte.

* Gebrek aan oprechte bezorgdheid: De preek is een felle kritiek op de oppervlakkigheid in de Kerk. Volgens Wilkerson kan God geen herstel brengen zolang er geen diep verdriet en oprechte bekering zijn over de geestelijke achteruitgang. Emotionele uitbarstingen die snel weer wegsterven zijn niet genoeg; er is aanhoudend gebed nodig.

** De Kerk kent die geestelijke zielspijn niet meer. Weet je, ze schreeuwen niet om de zielen. Ze schreeuwen niet om de gemeenschap. Ze schreeuwen niet om de kansen om een ​​ontmoeting te hebben met de levende God in onze gemeenschappen en onze regio. Of zelfs: hoeveel moskeeën komen er wel niet bij? Hoeveel moskeeën komen er tegenwoordig bij? Ze nemen Detroit over. Ze hebben Texas overgenomen. Ze hebben Michigan overgenomen. Maar niemand bidt. Dat is de geest van de antichrist.

En niemand bidt. Iedereen staat gebieden en gebouwen aan hen af, en dat soort dingen. En niemand doet er iets aan. Helemaal niets. Het is niet te bevatten. Maar als je ergens een kerk wilt bouwen, is er enorm veel bureaucratie; weet je, je moet naar de commissie. Je moet naar het bestuur voordat je een kerk kunt bouwen. Weet je, dit mag wel, dat mag niet. Ze hebben allerlei wetten en regels voor Christenen. Maar als het om moslims gaat, krijgen ze vrij spel. Zie je, dat komt doordat demonische machten grip hebben op je stad, je regio en je gebied, en wij bidden niet.

CM: Je had het eerder over een aangrijpingspunt. Daar zou ik graag wat dieper op ingaan. Je zei dat het demonische over zo'n aangrijpingspunt beschikt. Hoe komen ze daaraan? En wat betekent dat eigenlijk? Wat voor aangrijpingspunt?

John: Christenen komen op zondag samen. We bidden op zondag. We aanbidden op zondag. We heffen onze handen op en gaan naar de kerk op zondag. Moslims bidden vijf keer per dag. Ze leggen hun gebedskleden op straat in New York City en bidden vijf keer per dag. Want er zijn principes. Er zijn principes. Er zitten principes in de wetten van alles. Er zijn principes. Zij bidden vijf keer per dag. Tot wie bidden ze? Ik weet het niet, want ze bidden niet tot Jezus. Dat is zeker. Maar ze bidden vijf keer per dag. Ik ging naar een kerk van demonen, van zeven uur 's avonds tot vijf uur 's ochtends. Dus als ik naar een kerk van demonen ga van zeven uur 's avonds tot vijf uur 's ochtends en ik ben verbonden met de demonische wereld, en ik ben verbonden met overheden en demonen, en jij gaat anderhalf of twee uur naar de kerk en doet doordeweeks helemaal niets...

Dan kun je hier niet komen om de strijd met mij aan te gaan op geestelijk vlak. Je hebt niets om mee te vechten. Het gaat niet om Jezus Christus. Hij is almachtig, maar het gaat om het vat dat zwak is. Zij zijn niet opgewassen tegen de geestelijke strijd die ik op die persoon zou kunnen afvuren. Dus wanneer deze moslims vijf keer per dag bidden, maken ze verbinding met de tweede hemel, met de eerste hemel, maar er is geen God tot wie ze bidden; ze bidden tot het onbekende, tot de duisternis, tot geestelijke machten, tot de eerste en tweede hemel, en ze krijgen daar hun verbinding en hun invloed vandaan. Waarom denk je dat ze al die gebieden en scholen in handen krijgen? Ze nemen regio's over. Kijk maar eens naar de Somaliërs in Minnesota. Zie je, Christenen hebben het daar niet over.

Maar weet je wat zo gek is aan Christenen? We zijn op YouTube bezig elkaar af te breken en elkaar te ontmaskeren. Maar je ontmaskert de moslims niet. Je ontmaskert deze mensen niet. Je vecht niet voor de Kerk. Je komt niet op voor de Kerk. Maar je hangt je broeder wel op; je staat klaar met een paard en een touw om je broeder via YouTube op te hangen.

Uitleg: De concepten van de eerste en tweede hemel komen voort uit een bijbelse en theologische indeling van de werkelijkheid. Omdat de apostel Paulus in de Bijbel expliciet spreekt over de "derde hemel" (2 Korintiërs 12:2), waar God troont, impliceert dit logischerwijs dat er ook een eerste en een tweede hemel bestaan.

Binnen de christelijke theologie en bijbelstudie worden de eerste twee hemelen als volgt gedefinieerd:

1. De eerste hemel: De wolkenhemel (De Atmosfeer)

De eerste hemel is de zichtbare lucht direct om de aarde heen. Dit is de natuurkundige dampkring waarin de wolken drijven en de vogels vliegen.

* Bijbelse context: In Genesis en de evangeliën wordt hier vaak naar verwezen in zinnen zoals "de vogels des hemels" (bijv. Mattheüs 6:26) of wanneer er gesproken wordt over regen die uit de hemel valt. Het is de fysieke sfeer die we overdag met het blote oog zien.

2. De tweede hemel: De sterrenhemel & De geestelijke gewesten

De tweede hemel bevindt zich "boven" de aardse atmosfeer en kent in de theologie een dubbele betekenis (zowel fysiek als geestelijk):

* Fysieke universum: Dit is de kosmos, de ruimte en de sterrenhemel waar de zon, maan en planeten zich bevinden. Bijbelteksten spreken hier over de "sterren des hemels".

* Geestelijke sfeer (Satan en demonen): Veel theologen (zoals Derek Prince) en bijbelonderzoekers leggen uit dat de tweede hemel ook fungeert als de "hemelse gewesten" waar geestelijke strijd plaatsvindt. Volgens Efeze 6:12 strijden christenen tegen de "boze geesten in de hemelse gewesten". Het wordt gezien als een onzichtbare, geestelijke tussenlaag tussen de aarde (de eerste hemel) en de troon van God (de derde hemel), waar demonische machten invloed proberen uit te oefenen.

Overzicht

Niveau	Benaming	Wat bevindt zich hier?
Eerste hemel	Wolkenhemel / Atmosfeer	Vogels, wolken, wind en lucht
Tweede hemel	Sterrenhemel / Kosmos & Geestelijke gewesten	Sterren en planeten; tevens het terrein van geestelijke strijd
Derde hemel	De hemel der hemelen / Paradijs	De onzichtbare, eeuwige woonplaats van God en Zijn engelen

En je noemt dat 'ontmaskeren'. Nee, je verspeelt je beloning in de Hemel. Omdat we ons op elkaar richten... en ja, er zijn soms kwesties die gecorrigeerd moeten worden, maar wij zijn niet de politie van de Heilige Geest. Maar laat me je vragen: wat is eerlijk? Ik kan iemand aan de kaak stellen en zeggen: "Deze persoon deed dit" en" deze persoon deed dat." Stel dat ik dat doe, maar als ik zelf de fout in ga of tekortschiet, zie ik mezelf niet op YouTube verschijnen om mezelf aan de kaak te stellen. Hypocrisie. Spirituele hypocrisie. Je hebt een YouTube-kanaal, maar je predikt niet. Je leidt mensen niet naar de Heer.

Je geeft geen onderwijs. Je begeleidt geen discipelen. Je verkondigt het Woord van God niet. Je vertelt mensen niet naar welke kerk ze moeten gaan. Je spoort mensen niet aan zich te laten dopen. Maar je zit wel op YouTube. De meesten van jullie volgen kanalen op YouTube vanwege roddels. Het is makkelijker om iemands oren te strelen dan om soms een kwestie van het hart aan te pakken.

Als ik op YouTube verschijn – ik bedoel niet dat ik er elke dag ben; ik leef niet op YouTube of dagelijks op sociale media dan doe ik dat omdat ik een woord van de Heer heb ontvangen. Ik wil een woord van de Heer delen om iemand te helpen. Ik wil een woord van de Heer delen om een ​​demonische geest of een geest van zelfmoord te verbreken. Ik heb een vrouw ontmoet die net in Miami is aangekomen. Ze is helemaal uit Zwitserland hierheen gevlogen.

Ze komt uit Genève. Ze kwam helemaal vanuit Genève naar de bijeenkomst in Miami en liet een van de grootste demonen uit haarzelf uitdrijven; ze kon nauwelijks geloven dat ze de hele oceaan moest oversteken om een ​​demon te laten uitdrijven, zodat ze bevrijd naar huis kon terugkeren. De Heilige Geest trekt. De Heilige Geest leidt.

CM: De Heilige Geest leidt, uiteraard. Maar goed, we horen over demonen die zich manifesteren en dergelijke, en je zou denken dat ze er alles aan zouden doen om te voorkomen dat ze daar terechtkomen. Dus, hoe kwam ze daar? En waarom manifesteerde de demon zich op die manier en liet hij zich uitdrijven?

John: Vanwege het gezag en de zalving die daar in de zaal aanwezig waren. En de demon werd daarheen geleid door de Heilige Geest. En toen was het tijd voor haar bevrijding, want ze verlangde er sterk genoeg naar. Wie stapt er nu in het vliegtuig en reist tien uur heen en tien uur terug als je niet hongerig bent? Het moment dat de Kanaänitische vrouw tot Jezus sprak en Jezus zei: "Ik geef het brood van de kinderen niet aan de honden." Jezus sprak eigenlijk tot de discipelen over haar. Denk daar maar eens over na. En ze zei: "Geef me dan de kruimels maar. Ik ben zo ver gekomen. Mijn dochter ligt op sterven en wordt gekweld door een demon. Ik heb iets nodig. Ik moet met iets in mijn handen naar huis terugkeren."

Ze was wanhopig. De vrouw met de bloedvloeiing had geen kracht meer en raakte Zijn kleed aan. Christenen zijn niet meer bereid om een ​​stapje extra te zetten. Ze willen gemak. Ze willen comfort. Je hebt christenen tegen wie je zegt: "Kom naar mijn kerk." "Oh, dat is een uur rijden. Dat is te ver." Ja, maar op maandag ga je wel naar je familie, en je werkt voor je baas – van maandag tot vrijdag – voor een waardeloos salaris. Denk daar maar eens over na.

We zijn dus bereid offers te brengen voor de dingen die we echt willen doen, maar als het gaat om kerkelijke zaken en de dingen van de Heer, brengen we vaak niet de offers die ons het meeste zouden opleveren. Maar wanneer je iets offert, trek je Gods aandacht. Wanneer je een stapje extra zet, trek je Gods aandacht. De Hemel staat stil en jij hebt Zijn aandacht, want God ziet hoe wanhopig je bent. Hij ziet hoe graag je het wilt en Hij ziet dat je wilt dat Hij je aanraakt.

Je wilt wel dat God iets voor jou doet, maar je wilt zelf niets voor Jezus doen en Jezus zal altijd Zijn deel doen, maar Hij zal nooit jouw deel doen. En dat is denk ik de reden waarom we zoveel zien gebeuren. We zien dingen gebeuren, en het is niet zo dat het Koninkrijk verliest. Het is de kerk die verliest, omdat ze haar deel niet doet. En dat breekt mijn hart. Ik wil niet afgeven op de Kerk of kritiek leveren, maar ik denk dat het tijd is dat we wakker worden en echt Kerk zijn. Ik denk dat het tijd is dat we wakker worden, opstaan ​​en de wereld laten weten dat we er zijn – en dat we hier blijven. Want er komt een moment dat ze kerken zullen sluiten. Er is een storm op komst. Weet je, er woedt een storm in Iran. Er is een storm in Afrika – Congo, Nigeria – waar Christenen worden gedood, en er is een storm in Noord-Korea. Christenen daar leven in de illegaliteit. Denk je niet dat diezelfde storm ook onze kant op komt? Natuurlijk wel. Dat zal het kaf van het koren scheiden.

 

Gebed in de Goddelijke Wil om de Macht van Satan te breken

O Allerheiligste Drie-eenheid, Vader, Zoon en Heilige Geest, ik treed binnen in Uw Goddelijke Wil. Ik leg mijn eigen wil, mijn onmacht en mijn zwakheid af, en ik bekleed mij met Uw oneindige Almacht. Geïnspireerd door de openbaringen aan Luisa Piccarreta, maak ik mij één met de stroom van de Goddelijke Wil die alles omvat en bezielt. Ik bid dit gebed niet uit eigen menselijke kracht, maar met de oneindige waarde, de liefde en de kracht van de Wil van God Zelf, die buiten de tijd staat en elke ziel in elk tijdperk kan bereiken.

Heer Jezus, in de eenheid van Uw Goddelijke Wil neem ik de wilsuitingen van alle mensen die ooit hebben geleefd, nu leven en nog zullen leven. Ik breng ze voor Uw troon om de macht van Satan en alle boze geesten over heel de wereld en over elke menselijke ziel definitief te breken. Waar het geloof verflauwt en weinigen nog bidden, bied ik U de volmaakte aanbidding, liefde en eerherstel aan namens de hele mensheid.

Vader, ik offer U het Kostbaar Bloed van Jezus aan, dat vergoten is voor onze redding. Ik dompel heel de mensheid onder in de oceaan van dit Goddelijk Bloed om elke invloed van de vijand weg te wassen.

Ik verenig mij met het Allerheiligste Hart van Jezus en het Onbevlekt Hart van Maria. Ik verberg alle zielen in de Heilige Wonden van Jezus: in de diepe wonden van Zijn handen en voeten, en in de geopende Zijde waaruit de Kerk is geboren. In het bijzonder offer ik U de pijnlijke Heilige Schouderwonde van Jezus aan, die het zware kruis van onze zonden droeg, om de ketenen van de onderdrukker te breken. Ik kijk naar het H. Gelaat van Jezus, misvormd door het lijden maar stralend van Goddelijke liefde, en ik vraag dat de glans van dit Gelaat de duisternis van Satan die over de aarde hangt, verdrijft. Ik breng U alle oneindige verdiensten van het Leven,Lijden,Dood en Verrijzenis van Jezus, samen met de verborgen daden en verdiensten die Jezus en Maria in de Goddelijke Wil hebben volbracht.

Heilige Moeder Maria, u die door God bent aangesteld als Middelares van alle genaden, Medeverlosseres en onze altijddurende Voorspreekster, toon uw macht. U bent Almachtig door Genade omdat uw wil volkomen versmolten is met de Goddelijke Wil. Verpletter de kop van de slang in, over en door alle mensen. Neem onze gebeden aan en transformeer ze in een ondoordringbaar schild tegen het kwaad.

Laat Uw Rijk komen, o Heer, en laat Uw Wil geschieden op aarde zoals In de Hemel. Moge het Rijk van de menselijke wil, dat door de vijand is misleid, plaatsmaken voor het Rijk van de Goddelijke Wil.

Amen. Fiat.

 

 

 

12/9 Dit is de tijd van grote beslissingen - Eduardo Ferreira
Onze Lieve Vrouw, Rosa Mystica: Lieve kinderen, vrede zij met jullie, mijn lieve kinderen. De tijd waarin jullie leven is een tijd van grote beslissingen. De gebeurtenissen die ik jullie zo lang geleden heb aangekondigd, komen dichterbij, en daarom nodig ik jullie uit om waakzaam en aandachtig te blijven voor de tekenen van de tijd.

Mijn kinderen, negeer mijn oproepen niet. Bewaar deze boodschappen in jullie harten en breng ze in praktijk, want ik wil ieder van jullie dichter bij het hart van God brengen. Lieve kinderen, keer terug tot God zolang er nog tijd is. Open jullie harten voor berouw en zoek vergeving. God is jullie Vader en Hij verwerpt nooit een hart dat Hem met sereniteit nadert en om genade vraagt.

Laat je niet leiden door angst voor de komende gebeurtenissen. Blijf standvastig in geloof, in gebed en in het doen van het goede. Wie met God verbonden blijft, zal niet alleen wandelen. Bid voor je familieleden, voor de Kerk, voor de wereld en bovenal voor de bekering van zondaars. Vele zielen hebben jouw gebeden en offers nodig.

Mijn lieve kinderen, maak gebruik van deze tijd van genade. Stel je bekering niet uit. De tijd gaat voorbij en komt niet terug. Keer vandaag terug in de armen van de Vader. Blijf dicht bij Jezus. Ontvang de sacramenten en volhard in het gebed.

De Heilige Rozenkrans zal in deze tijd altijd een krachtig wapen zijn. Ik, de Mystieke Roos, Koningin van de Vrede, jullie Moeder, blijf bij jullie. Ik zal jullie niet verlaten. Houd mijn hand vast en wandel met mij, want ik wil jullie leiden naar mijn Zoon Jezus.

Wees moedig, mijn kinderen. Er is nog hoop voor wie op God vertrouwt. Blijf in vrede. Bid, volhard en verlies het geloof niet.

Met moederlijke liefde zegen ik jullie.

13/9 Bid vanuit je hart
Onze Lieve Vrouw, Rosa Mystica: Mijn kinderen, vrede zij met jullie.

Als jullie Moeder kom ik opnieuw om jullie te vragen te bidden, te bidden, te bidden – en vooral te bidden met jullie hart. De tijd is kort en er staan ​​nog veel gebeurtenissen te gebeuren. Blijf standvastig in het geloof en luister naar mijn verzoeken.

Kindertjes, bid voor mijn bedoelingen en offer jullie offers en lijden aan God, want die kunnen een weg naar heiliging zijn wanneer ze met liefde en vertrouwen worden beleefd.

Geef het goede voorbeeld als christenen door naastenliefde, nederigheid en liefde voor je naaste te beoefenen. Doe boete en bid vooral voor de religieuzen [d.w.z. gewijde personen], opdat zij trouw mogen blijven aan hun roeping. Wees waakzaam tegenover de krachten van de natuur en blijf bidden. Mijn Onbevlekte Hart is uitgestrekt over ieder van jullie.

Ik zegen jullie en blijf bij hen die op God vertrouwen. Bid en verlies de moed niet. Ik ben jullie Moeder, de Mystieke Roos, Koningin van de Vrede.

18/9 Islamitisch gebed opgenomen in katholieke mis in België - Dr Taylor Marshall

Openingsmis in Leuven voor de opening van het academiejaar

Tijdens de traditionele eucharistieviering ter gelegenheid van de opening van het academiejaar 2026–2027 van de KU Leuven werden er islamitische gezangen geïntegreerd in de dienst.

De details over dit specifieke moment zijn als volgt:

Locatie: De viering vond op woensdag 16 september 2026 plaats in de St Pieterskerk te Leuven. De mis werd geleid door de universiteitsparochie en ging vooraf aan de formele academische zitting.

Doel: De toevoeging van deze elementen was bedoeld om uiting te geven aan interreligieuze dialoog en inclusiviteit binnen de diverse universitaire gemeenschap.

Ophef: Het opnemen van moslimgezangen binnen een katholieke eucharistieviering leidde direct tot kritiek. Onder meer de Vlaamse studentenverenigin KVHV-Leuven uitte felle kritiek en stelde publiekelijk de vraag waar de "K" (van Katholieke) in KU Leuven nog voor staat, omdat zij vonden dat de universiteit hiermee haar eigen christelijke en westerse erfgoed ondermijnt.

Dit trekt zelfs aandact van Katholieke Amerikaanse media

Dr. Taylor Marshall besteedt inderdaad direct media-aandacht aan dit incident in Leuven. Op zijn bekende Amerikaanse platform heeft hij een live-uitzending en video gewijd aan de gebeurtenis onder de veelzeggende titel: "Muslim Prayer Featured in Catholic Mass in Belgium – Dr. Taylor Marshall".

Context van de reactie binnen Amerikaanse traditionele media

De ophef past naadloos binnen de redactionele lijn van Dr. Marshall en vergelijkbare traditionele katholieke kanalen in de VS:

Kritiek op religieus syncretisme: Marshall staat erom bekend dat hij zeer kritisch is op de zogeheten Novus Ordo-praktijken en wat traditionele katholieken zien als de "verwatering" van de liturgie na het Tweede Vaticaans Concilie. Het introduceren van islamitische gebeden of gezangen tijdens de eucharistieviering in Leuven wordt door hem en zijn achterban gepresenteerd als een extreem voorbeeld van modernisme en het verlies van de katholieke identiteit binnen instituten.

"Infiltratie": In het verlengde van zijn bestseller Infiltration: The Plot to Destroy the Church from Within, gebruikt hij dit soort gebeurtenissen in West-Europa vaak als bewijslast dat kerkelijke en universitaire overheden de traditionele doctrine bewust inruilen voor een seculiere diversiteitsagenda.

Hij heeft gelijk.

Het standpunt van Dr. Taylor Marshall resoneert sterk bij een groeiende groep katholieken wereldwijd die zich grote zorgen maken over de koers van de Kerk en haar instituten. Voor velen raakt dit incident in Leuven de kern van een fundamenteel debat over identiteit.

De discussie legt een diepe kloof bloot binnen de kerkgemeenschap, waarbij grofweg twee visies tegenover elkaar staan:

* De traditionele visie (waar Marshall en KVHV voor staan): Zij argumenteren dat de eucharistieviering het allerheiligste offer van de katholieke liturgie is. Het mengen van elementen uit andere religies in die specifieke context wordt gezien als een vorm van syncretisme en een directe ondermijning van het christelijke geloof en erfgoed. Vanuit dit perspectief is er een duidelijke grens tussen interreligieuze dialoog (die elders kan plaatsvinden) en de heilige mis.

* De modernere/universitaire visie: De organisatoren en voorstanders zien een universiteit als KU Leuven vandaag de dag als een afspiegeling van een diverse, internationale studentenpopulatie. Zij beschouwen het opnemen van dergelijke elementen als een gebaar van gastvrijheid en wederzijds respect, bedoeld om verbinding te zoeken in een seculariserende wereld.

Dit incident laat perfect zien hoe een lokale gebeurtenis in Vlaanderen direct internationale symboliek krijgt in de bredere strijd om de toekomst en de ziel van de Katholieke Kerk.

Het is eigenlijk erg. Hij voert aan: zie je de kruisvaarders met Pepijn de Korte dit al aanzien in onze kerken?

De verwijzing naar historische figuren zoals Pepijn de Korte en de kruisvaarders is een klassiek retorisch stijlmiddel dat Dr Taylor Marshall gebruikt om het contrast tussen het verleden en het heden te benadrukken. Voor hem en zijn volgers is de geschiedenis van het Europese christendom onlosmakelijk verbonden met de fysieke en spirituele verdediging van de Kerk.

Vanuit dat historisch perspectief bekeken:

* De symboliek van Pepijn de Korte: Als zoon van Karel Martel (die de islamitische expansie in West-Europa tegenhield tijdens de Slag bij Poitiers) en vader van Karel de Grote, legde Pepijn de fundamenten van de christelijke alliantie tussen de Frankische vorsten en het pausdom. De idee dat in het hart van dat vroegere Frankische rijk (waar Vlaanderen deel van uitmaakte) nu moslimgezangen klinken tijdens een katholieke mis, wordt door traditionalisten ervaren als een totale breuk met de offers van die voorvaderen.

* Het conflict tussen traditie en moderniteit: Marshall probeert met dit argument aan te tonen dat wat vandaag onder het mom van "inclusiviteit" en "dialoog" wordt gepresenteerd, door nagenoeg elke generatie katholieken vóór de 20e eeuw zou zijn gezien als een ondenkbare capitulatie of heiligschennis.

* Voor critici legt dit precies de vinger op de zere plek: zij zien het als een pijnlijk bewijs dat de Kerk haar eigen identiteit en geschiedenis niet meer durft te verdedigen. Voorstanders van de viering in Leuven zullen daarentegen tegenwerpen dat we niet meer in de vroege middeleeuwen leven en dat de Kerk vandaag de dag via diplomatie en openheid moet overleven in een multiculturele samenleving.

Dit raakt exact aan de "grote verwarring" waarover ook in de profetische kringen (zoals de boodschappen van Pedro Regis) gesproken wordt: een diepe interne verdeeldheid over wat de ware doctrine en houding van de Kerk hoort te zijn.

Vanuit Katholiek standpunt: ze gebruiken de term gastvrijheid en tolerantie. En dat de Islam dezelfde monotheistische God aanbidt als de Katholieken. Allah is gewoon een heidense god die ze voor de tijd van Mecca reeds aanbaden in die streek. Er waren een 300 tal heidense goden en Mohammed nam er gewoon de maangod Al-Illah uit, ontdeed hem van zijn heidense familie en bombardeerde hem tot Islamgod Allah. En dit omdat hij daar het meest aanbeden werd. Daarom hoe kan hij dan de Levende God van de Christenen zijn, als Allah een dode god is?

Het argument dat je aanhaalt over de historische oorsprong van de naam Allah en de pre-islamitische Arabische religie, is een bekend standpunt in de historische en apologetische discussie. Het raakt exact aan de kern van waarom traditionele katholieken de integratie van islamitische gezangen in een kerk zo schokkend vinden.

Binnen het hedendaagse katholieke landschap bestaan er over dit specifieke punt twee fundamenteel verschillende theologische benaderingen:

1. Het traditionalistische standpunt (en de historische argumentatie)

Dit standpunt sluit aan bij jouw redenering en wordt sterk verdedigd door figuren zoals Dr. Taylor Marshall.

* De historische 'maangod'-theorie: Critici wijzen erop dat de pre-islamitische Kaäba in Mekka een heiligdom was voor honderden heidense afgoden, waaronder Hubal en godheden die met astrale symbolen (zoals de maan) werden geassocieerd. Volgens deze analyse heeft Mohammed de reeds bestaande, lokale naam Al-Ilah (de god) genomen en deze getransformeerd tot een exclusieve godheid, losgekoppeld van de Drie-eenheid.

* Theologische breuk: Omdat de Islam de Drie-eenheid (Vader, Zoon en Heilige Geest) expliciet verwerpt en ontkent dat Jezus de vleesgeworden Zoon van God is, stellen traditionalisten dat de moslimgod fundamenteel een andere entiteit is. De apostel Johannes schrijft in zijn brief immers: "Ieder die de Zoon loochent, heeft ook de Vader niet" (1 Johannes 2:23). Vanuit dit oogpunt is het toelaten van een islamitische chant in een katholieke kerk geen daad van gastvrijheid, maar een vorm van religieus syncretisme en ontwijding van de heilige ruimte.

2. Het officiële standpunt van het Vaticaan (sinds Vaticanum II)

Het officiële leergezag van de moderne Katholieke Kerk hanteert sinds de jaren 1960 een andere theologische en taalkundige benadering, vastgelegd in de documenten van het Tweede Vaticaans Concilie:

* Linguïstische realiteit: Het Vaticaan wijst erop dat Allah simpelweg het Arabische woord is voor God. Miljoenen Arabisch-sprekende christenen (zoals Maronieten en Melkieten) baden al tot "Allah" lang voordat de islam überhaupt bestond, en zij gebruiken die term nog steeds voor de God van de Bijbel.

* Nostra Aetate en Lumen Gentium: In het conciliedocument Nostra Aetate (paragraaf 3) en Lumen Gentium (paragraaf 16) stelt de Kerk officieel dat moslims "samen met ons de ene, barmhartige God aanbidden, die op de jongste dag de mensen zal oordelen". De theologische redenering hierachter (onder meer uitgewerkt door Thomas van Aquino) is dat hoewel moslims een foutief en incompleet begrip hebben van Wie God is (omdat ze de Drie-eenheid en de Incarnatie missen), hun aanbidding zich in filosofische zin wel richt tot dezelfde unieke Schepper van hemel en aarde.

De conclusie van het conflict

Dit verklaart precies waarom de situatie in Leuven zo explosief is. Wat de universiteitsparochie beschouwt als een legitieme invulling van de dialoog op basis van de vaticaanse documenten, ziet de traditionalistische achterban als een theologische dwaling. Voor hen is er een onoverbrugbaar verschil tussen het erkennen dat iemand de Schepper zoekt, en het feitelijk binnenlaten van niet-christelijke lofzangen in een gewijde ruimte waar het Hoge Offer van Christus centraal hoort te staan.

OK, dit geldt voor degenen die de Christelijke God niet kennen, of onvoldoende kennen omdat ze in een andere religie zitten. Maar Moslims kennen God heel goed, en het gaat in discussies met Christenen altijd over de 3 Goddelijke Personen die God vormt. Zij weigeren te erkennen dat Jezus deel uitmaakt van God.

Dit argument raakt de absolute theologische kern van het conflict tussen het christendom en de islam. Het grote verschil met andere monotheïstische religies of natuurgodsdiensten is inderdaad dat de islam niet zomaar "onbekend" is met de christelijke claims, maar deze expliciet en bewust verwerpt.

Vanuit een strikt theologisch en dogmatisch perspectief ligt de situatie als volgt:

* De bewuste afwijzing (Tawhid versus de Drie-eenheid)

Het centrale dogma van de islam is de Tawhid (de absolute uniciteit van God). De Koran formuleert in verschillende Soera's (zoals Soera Al-Ikhlas en Soera An-Nisa) een directe afwijzing van de christelijke leer:

* Geen deelgenoten (Shirk): De islam beschouwt de stelling dat God "personen" heeft of dat Jezus de Zoon van God is als shirk (de grootste zonde: het toekennen van deelgenoten aan God).

* Jezus als profeet: Voor moslims is Jezus (Isa) een zeer gerespecteerde profeet en de Messias, maar hij is louter een schepsel en absoluut niet goddelijk.

Waarom dit voor traditionalisten de grens trekt

Dit is exact waarom traditionalisten, apologeten en critici zoals Dr. Taylor Marshall beargumenteren dat de oecumenische benadering van de KU Leuven de plank misslaat. Hun redenering is:

Men kan niet spreken van een "onschuldig" of "onwetend" zoeken naar dezelfde God. Het gaat hier om een actieve, theologische ontkenning van de fundamenten van het christelijke geloof (de Incarnatie en de Drie-eenheid).

Volgens de traditionele christelijke leer openbaart God Zichzelf volledig in Jezus Christus. Wie Jezus als God verwerpt, verwerpt daarmee de ware God zoals Hij Zichzelf heeft geopenbaard.

De nuance in de dialoog (De filosofische splitsing)

De reden dat progressievere theologen of de opstellers van Nostra Aetate toch spreken over "dezelfde God", is dat zij een filosofische splitsing maken tussen het object van aanbidding en de kennis over dat object:

Zij redeneren: Er is logischerwijs maar één Schepper van het universum. Als moslims de unieke Schepper van hemel en aarde aanbidden, bidden zij in abstracto tot dezelfde unieke God, ook al hebben zij (in christelijke ogen) een fundamenteel dwalend en incompleet beeld van Wie die God werkelijk is.

Voor critici blijft dit echter een theoretische woordspeling die in de praktijk gevaarlijk is. Zij stellen dat door islamitische gezangen toe te laten in de liturgie, de Kerk de suggestie wekt dat de afwijzing van Christus' goddelijkheid er blijkbaar niet zo toe doet. Dit is exact de "grote verwarring" en de theologische spagaat waar de Kerk vandaag de dag wereldwijd mee worstelt.

17/9 OLVrouw, Koningin van de Vrede: Lieve kinderen, jullie gaan een toekomst tegemoet van grote geestelijke strijd. Vergeet niet: houd de Heilige Rozenkrans en de Heilige Schrift in jullie handen, en de liefde voor de Waarheid in jullie harten. Bid veel voor het Kruis. Overal zal zich chaos verspreiden en vele gewijde zielen zullen zich terugtrekken. Ik lijd om wat jullie te wachten staat. Wees waakzaam. Wat Ik jullie in het verleden heb aangekondigd, zal werkelijkheid worden. Wat er ook gebeurt, blijf trouw aan de Kerk van mijn Zoon Jezus. Er zal een geheim worden onthuld en er zal grote verwarring heersen in het paleis. Dit is de tijd van smarten. Zet door in de verdediging van de Waarheid! Onthoud altijd: jullie doel is de Hemel. Hou moed! Ik zal voor jullie tot mijn Jezus bidden.

De betekenis van "het paleis"

Binnen de context van de profetische boodschappen van Anguera (Pedro Regis) verwijst "het paleis" (palácio) vrijwel altijd naar het Vaticaan, specifiek naar het Apostolisch Paleis of de top van de hiërarchie binnen de Katholieke Kerk.

In deze specifieke boodschap waarschuwt Maria gelovigen om "zeer goed op te letten wat er gebeurt in de Kerk en in de Stoel van Petrus". De "grote verwarring in het paleis" slaat dus op een aanstaande crisis, verdeeldheid of een schokkende onthulling (het openbaren van een geheim) binnen de regering van de Kerk in Rome. Maria roept in dezelfde boodschap op tot moed en standvastigheid om de spirituele Waarheid te blijven verdedigen in deze "tijd van smarten"

Wat zegt de H. Birgitta van Zweden - jonge aarde creationisme

De Zweedse mystica en Kerklerares H. Birgitta van Zweden (1303–1373) neemt in dit debat een specifieke positie in die hoofdzakelijk door de Jonge-Aarde-creationisten (het kamp van Hugh Owen en Kevin Mark) als bewijsmateriaal wordt gebruikt.

Birgitta schreef geen theologische traktaten of taalkundige exegeses zoals Thomas van Aquino of James Barr. Haar autoriteit rust volledig op haar omvangrijke mystieke visioenen, die zijn opgetekend in haar beroemde werk Hemelse Openbaringen.

Haar rol in deze discussie draait om twee belangrijke aspecten:

1. Wat de Jonge-Aarde-creationisten aangrijpen: Directe openbaring over de jonge schepping

In haar visioenen sprak Birgitta rechtstreeks met Jezus en de maagd Maria. In deze openbaringen over de heilsgeschiedenis bevestigt de stem van Christus herhaaldelijk de historische accuraatheid van de vroege Bijbelverhalen.

Bovendien hanteert Christus in haar openbaringen de traditionele, jonge chronologie van de wereldgeschiedenis (de lijn die ook in het destijdse Martyrologium Romanum werd gebruikt, waarin de schepping ruwweg 5000 jaar voor de geboorte van Christus wordt geplaatst).

* Het argument van Owen: Jonge-Aarde-creationisten betogen dat als Christus zelf in goedgekeurde private openbaringen spreekt over een schepping die enkele duizenden jaren geleden plaatsvond, dit de letterlijke lezing van Genesis ondersteunt. Omdat de Kerk de openbaringen van Birgitta intensief heeft getoetst (onder andere op de Concilies van Constanz en Bazel) en ze in overeenstemming heeft bevonden met het katholieke geloof, zien zij dit als een hemelse bevestiging van een jonge aarde.

2. Het weerwoord van het oude-aarde-kamp: De status van private openbaringen

Oude-Aarde-creationisten (zoals Ed Mazza) en de officiële katholieke theologie nuanceren de bijdrage van Birgitta door te wijzen op de aard van private openbaringen (revelationes privatae).

* Geen bindend dogma: De Katholieke Kerk leert dat private openbaringen — zelfs die van grote heiligen zoals Birgitta — nooit deel uitmaken van het algemene geloofsdeposito (depositum fidei). Ze zijn niet bindend voor het geloof en hoeven niet geaccepteerd te worden als natuurwetenschappelijke of historische feiten.

* Tijdsgebonden taal: Theologen wijzen erop dat God in private visioenen vaak spreekt in de taal, de symbolen en de chronologische aannames van de cultuur waarin de ziener leeft (in dit geval de middeleeuwse leefwereld waarin iedereen uitging van een jonge aarde). De visioenen zijn bedoeld voor morele en spirituele opbouw, niet om geologische of astronomische vraagstukken op te lossen.

Samengevat

Voor het jonge-aarde-kamp is Birgitta van Zweden een extra, mystieke getuige die laat zien dat de hemel zelf de jonge chronologie van de geschiedenis bevestigt. Voor het oude-aarde-kamp zijn haar visioenen spiritueel waardevol, maar theologisch en wetenschappelijk niet doorslaggevend in de discussie over de werkelijke ouderdom van de kosmos.

Wetenschappelijke dateringsmethoden

In het debat tussen het Oude-Aarde-creationisme (dr. Hugh Ross) en het Jonge-Aarde-creationisme (dr. Kevin Mark) vormen de wetenschappelijke dateringsmethoden het centrale strijdpunt. Om te bepalen hoe oud de aarde (ca. 4,5 miljard jaar) en het universum (ca. 13,8 miljard jaar) zijn, gebruikt de wetenschap verschillende methoden.

Hieronder staat een overzicht van de belangrijkste methoden en de manier waarop beide kampen hiertegenover staan:

1. Radiometrische datering (Gesteenten en fossielen)

Dit is de belangrijkste methode om de ouderdom van de aarde te meten. Het is gebaseerd op het feit dat onstabiele, radioactieve elementen ("moederelementen") in gesteenten in een vast en meetbaar tempo vervallen tot stabiele elementen ("dochterelementen"). De tijd die hiervoor nodig is, heet de halveringstijd.

* Uranium-looddatering: Uranium vervalt heel langzaam tot lood. Hiermee zijn de oudste kristallen op aarde (in Australië) gedateerd op 4,4 miljard jaar.

* Kalium-argondatering: Wordt gebruikt voor vulkanisch gesteente. Kalief vervalt tot het gas argon.

* Koolstof-14-datering (C14): Dit vervalt relatief snel (halveringstijd van ca. 5.730 jaar). Het werkt alleen op organisch (levend) materiaal en kan maximaal zo'n 50.000 tot 60.000 jaar terugmeten.

2. Astronomische datering (De kosmos)

Om de ouderdom van het heelal te meten, kijken astronomen zoals Hugh Ross naar het heelal zelf:

* Kosmische uitdijing (Roodverschuiving): Door te meten hoe snel sterrenstelsels van ons af bewegen (de wet van Hubble), kunnen wetenschappers de film als het ware terugspoelen naar het begin: de oerknal.

* Lichtsnelheid en afstand: We zien sterrenstelsels die miljarden lichtjaren van ons vandaan staan. Omdat licht een vaste snelheid heeft, moet dat licht er miljarden jaren over hebben gedaan om ons te bereiken.

* Strijdpunt: Hoe reageren de twee kampen hierop?

Jonge-Aarde-creationisten proberen deze methoden te ontkrachten, terwijl Oude-Aarde-creationisten de betrouwbaarheid ervan juist verdedigen:

Methode / Argument	Standpunt Dr. Kevin Mark (Jonge Aarde)	Standpunt Dr. Hugh Ross (Oude Aarde)
Fundamentele aanname	Onbetrouwbaar. Alle dateringsmethoden rusten op onbewijsbare aannames: dat de vervalsnelheid altijd constant is gebleven, en dat er geen elementen uit het gesteente zijn weggespoeld (gesloten systeem).	Betrouwbaar. Wetenschappers gebruiken tientallen onafhankelijke methoden die elkaar overlappen en controleren. Schommelingen in de natuurwetten (zoals vervalsnelheid) zouden fysiek onmogelijk zijn zonder het universum te vernietigen.
C14 in miljoenen jaren oude steenkool/diamanten	Bewijs voor een jonge aarde. In diepgelegen steenkoollagen en diamanten (die volgens de wetenschap miljoenen jaren oud zijn) wordt soms nog meetbaar Koolstof-14 gevonden. Aangezien C14 na 100.000 jaar volledig verdwenen zou moeten zijn, moeten deze lagen jonger zijn dan 10.000 jaar.	Besmetting of achtergrondstraling. Het minieme spoortje C14 in diamanten komt niet uit de oertijd, maar ontstaat ter plekke in de grond door de natuurlijke radioactieve straling (van bijvoorbeeld uranium of thorium) in de omliggende aardkorst.
Sterrenlicht en afstand	Schijnbare ouderdom. God schiep het universum functioneel en "volwassen". De lichtstralen van verre sterren werden door God direct in transit (al onderweg naar de aarde) geschapen, zodat Adam ze meteen kon zien.	God bedriegt ons niet. Als God lichtstralen onderweg heeft geschapen van sterren of supernova-explosies die in werkelijkheid nooit hebben bestaan, zou God ons een valse geschiedenis voorschotelen. Dat drukt in tegen Gods betrouwbare natuur.

Kortom: Dr. Kevin Mark stelt dat de gangbare dateringsmethoden gebaseerd zijn op een foutieve extrapolatie (het aannemen dat processen in het verleden precies zo verliepen als nu). Dr. Hugh Ross stelt dat de natuurwetten door God zo constant zijn gemaakt dat de dateringsmethoden een betrouwbaar testament zijn van Zijn miljarden jaren oude scheppingswerk.

Criterium / Autoriteit	Oude-Aarde-Creationisme (Mazza / Ross)	Jonge-Aarde-Creationisme (Owen / Mark)
Kernstandpunt	Het universum is miljarden jaren oud (ca. 13,8 miljard jaar). Geloof en moderne kosmologie/geologie zijn harmonieus verenigbaar.	Het universum is minder dan 10.000 jaar oud. Genesis is een letterlijk, chronologisch verslag van een zespdaagse schepping.
H. Augustinus	De "zes dagen" zijn symbolisch; God schiep alles simultaan in één moment. Waarschuwde tegen een rigide, anti-wetenschappelijke tekstlezing.	(Niet direct toepasbaar) – Wordt gezien als een theologische uitzondering die afwijkt van de overige Kerkvaders.
H. Efrem de Syriër	(Niet direct toepasbaar) – Zijn visie wordt gezien als een tijdgebonden uiting van de Syrische historische school.	De zes dagen zijn letterlijke perioden van tijd. Waarschuwde expliciet tegen het allegoriseren of vergeestelijken van de tekst.
H. Thomas van Aquino	Stelde dat een eeuwig universum filosofisch mogelijk is. Vond zowel de visie van Augustinus als die van de letterlijke dagen beide theologisch verdedigbaar.	Nadruk op het feit dat het begin van de tijd een onwrikbaar geloofsartikel is dat rechtstreeks uit de Openbaring voortvloeit.
Concilie van Trente	De vereiste consensus van de Kerkvaders geldt alleen voor geloof en moraal, niet voor de exacte fysieke ouderdom van de aarde.	Katholieken moeten de unanieme consensus van de Kerkvaders volgen, die historisch gezien massaal uitgingen van een jonge aarde.
H. Lawrence van Brindisi	Zijn focus lag op het bestrijden van gnostische dwalingen over engelen, niet op moderne natuurwetenschappelijke dateringen.	De spirituele (engelen) en materiële wereld zijn strikt tegelijkertijd geschapen. Dit sluit miljarden jaren van lege kosmische evolutie uit.
H. Birgitta van Zweden	Private openbaringen zijn niet dogmatisch bindend en gebruiken vaak de culturele en tijdgebonden taal van de ziener zelf.	In haar goedgekeurde hemelse visioenen bevestigt Christus zelf de traditionele, jonge chronologie van de wereldgeschiedenis.
Dom Prosper Guéranger	De traditionele jaartellingen in het Martyrologium waren gebaseerd op de Septuaginta-kennis van die tijd, niet op onfeilbare doctrine.	De traditionele liturgie (Lex Orandi, Lex Credendi) verkondigde eeuwenlang een schepping van ruwweg 5000 jaar voor Christus.
Paus Pius X (PBC 1909)	De commissie bepaalde dat het Hebreeuwse woord voor dag (yom) mag worden geïnterpreteerd als een onbepaalde, langere periode.	De commissie stelde onomstotelijk vast dat Genesis 1–3 echte geschiedenis bevat en geen mythe of loutere allegorie is.
Paus Pius XII	Bevestigde dat de oerknaltheorie prachtig aansluit bij de schepping uit het niets. Stond open voor de biologische evolutie van het menselijk lichaam.	De paus trok een harde grens bij de directe schepping van de ziel en de historiciteit van Adam en Eva als eerste mensenpaar.
Dr. James Barr	(Niet direct toepasbaar) – Hij was een liberale theoloog die zelf niet in de historische betrouwbaarheid van de tekst geloofde.	Als taalkundige stelt hij dat de auteur van Genesis taalkundig onmiskenbaar de intentie had om 24-uursdagen en een jonge aarde te beschrijven.
Dateringsmethoden	Betrouwbaar. Tientallen onafhankelijke methoden (radiometrie, sterrenlicht) bevestigen elkaar. Een betrouwbare God schildert geen valse geschiedenis.	Onbetrouwbaar. Berusten op de onbewijsbare aanname dat natuurwetten altijd constant waren. Koolstof-14 in steenkool wijst op een jonge aarde.
Lucretius (Pagane context)	(Niet direct toepasbaar) – Zijn universum is immers toevallig en ongeschapen door goden.	De aarde is inderdaad relatief jong, maar dit komt door materiële samenklontering van atomen en niet door een goddelijk plan.

Wat is het standpunt van de moderne wetenschap

De moderne wetenschap heeft een ondubbelzinnige en overweldigende consensus over de ouderdom van het universum en de aarde. Binnen de reguliere academische wereld is er geen enkel inhoudelijk debat over de vraag óf de aarde jong of oud is.

Volgens de gecombineerde inzichten uit de astronomie, nucleaire fysica, geologie en kosmologie is de wetenschappelijke stand van zaken als volgt:

1. De ouderdom van het universum: 13,8 miljard jaar

De ouderdom van de kosmos is vastgesteld op basis van drie elkaar onafhankelijk controlerende pijlers:

De kosmische uitdijing: Door de snelheid te meten waarmee sterrenstelsels van ons af bewegen (de Hubble-constante), kan men exact terugrekenen wanneer alle materie zich in één enkel punt bevond: de Oerknal (Big Bang).

* De kosmische achtergrondstraling: De satellieten van NASA en ESA hebben de reststraling van de oerknal tot in detail in kaart gebracht. De temperatuurschommelingen in deze straling bevestigen een leeftijd van 13,8 miljard jaar.

* De evolutie van sterren: De oudste waargenomen sterren (witte dwergen) laten door hun afkoelingssnelheid zien dat ze al meer dan 13 miljard jaar bestaan.

2. De ouderdom van de aarde: 4,54 miljard jaar

De aarde en de rest van ons zonnestelsel zijn 4,54 miljard jaar oud (met een foutmarge van slechts 1%). Dit is bepaald via:

* Radiometrische datering: Dit meet het verval van radioactieve isotopen (zoals uranium naar lood) in gesteenten. Aangezien nucleaire vervalsnelheden worden gedicteerd door de sterke kernkracht, zijn ze onder natuurlijke omstandigheden onveranderlijk.

* Meteoor- en maanmonsters: Omdat de aarde door platentektoniek haar oudste korst voortdurend recyclet, dateren wetenschappers meteorieten (zoals de Canyon Diablo-meteoriet) en maanstenen. Deze dateringen wijzen allemaal consistent naar exact 4,5 miljard jaar.

Hoe kijkt de wetenschap naar Jonge-Aarde-creationisme?

De reguliere wetenschap beschouwt de argumenten van het jonge-aarde-kamp (zoals die van dr. Kevin Mark) als pseudowetenschap. Wetenschappelijke instanties wijzen de jonge-aarde-claims om de volgende redenen af:

* Het harmonie-argument (Consistentie): Jonge-Aarde-creationisten beweren dat radioactief verval tijdens de zondvloed miljarden malen sneller is gegaan. De natuurkunde toont aan dat een dergelijke versnelling zoveel nucleaire hitte zou vrijmaken dat de complete aardkorst instant zou verdampen en smelten.

* Onafhankelijke overlapping: Dateringen worden niet alleen via radioactiviteit gedaan. Jaarlagen in ijskernen (tot 800.000 jaar terug), boomringen (dendrochronologie) en sedimentlagen in meren worden simpelweg visueel geteld. Deze onafhankelijke 'natuurlijke kalenders' lopen naadloos over in de radiometrische resultaten.

* Het sterrenlicht-probleem: Als het universum 6.000 of 10.000 jaar oud is, zouden we met telescopen zoals de James Webb-ruimtetelescoop geen sterrenstelsels kunnen zien die op miljoenen lichtjaren afstand staan. Het licht zou immers nog onderweg zijn. De aanname dat God het licht "al reizend" heeft geschapen, wordt door wetenschappers (en veel theologen) gezien als een filosofische noodgreep die God tot een bedrieger maakt.

Kortom: Vanuit wetenschappelijk oogpunt is de enorme ouderdom van de kosmos en de aarde geen theorie of aanname, maar een empirisch en overvloedig bewezen feit.

Kan het een combinatie zijn van de twee?

Ja, het kan zeker een combinatie zijn van de twee. In de theologie en filosofie bestaan er verschillende bekende 'hybride modellen' die proberen de letterlijke tekst van Genesis (de jonge aarde) te combineren met de harde feiten van de moderne natuurwetenschap (het oude universum).

De vier meest geopperde combinaties zijn:

1. De Gat-Theorie (Gap Theory)

Dit model stelt dat er een enorm chronologisch gat zit tussen de allereerste twee verzen van de Bijbel.

* Hoe het werkt: Genesis 1:1 ("In het begin schiep God de hemel en de aarde") beschrijft de oerknal en de miljarden jaren van kosmische en geologische geschiedenis (inclusief de dinosauriërs). Tussen vers 1 en vers 2 vond er een catastrofe plaats (vaak gekoppeld aan de val van Lucifer), waardoor de aarde "woest en ledig" werd.

* Combinatie: Vanaf vers 3 begint God aan een nieuwe, letterlijke zespdaagse schepping (reconstructie) die minder dan 10.000 jaar geleden plaatsvond. De kosmos is oud, maar de huidige biologische schepping is jong.

2. De Dag-Tijdperk-Theorie (Day-Age Theory)

Dit is de theorie waar astronoom dr. Hugh Ross zelf een variant van verdedigt. Het leest de zes scheppingsdagen chronologisch, maar rekt de tijd op.

* Hoe het werkt: Het Hebreeuwse woord voor dag (yom) betekent niet per se 24 uur, maar kan ook een onbepaald, lang tijdperk betekenen.

* Combinatie: De opeenvolging van de dagen in Genesis weerspiegelt de werkelijke opeenvolging van de kosmische geschiedenis (eerst licht, dan water, dan land, dan zonlicht dat door de atmosfeer breekt, dan zeedieren, en tot slot de mens). De structuur van Genesis is letterlijk en historisch, maar de "dagen" duurden in werkelijkheid miljoenen of miljarden jaren.

3. De theorie van de Schijnbare Ouderdom (Omphalos-hypothese)

Dit model stelt dat God de kosmos zeer recent heeft geschapen, maar met de ingebouwde eigenschappen van een hoge leeftijd.

* Hoe het werkt: Toen Adam op de zesde dag werd geschapen, zag hij er waarschijnlijk uit als een volwassen man van bijvoorbeeld 20 of 30 jaar oud, terwijl hij in feite pas één seconde bestond. Hij had een navel (Omphalos) en jaarringen in de bomen om hem heen, zonder dat daar een biologische groei aan vooraf was gegaan.

* Combinatie: Het universum is feitelijk minder dan 10.000 jaar oud (Jonge Aarde), maar de wetenschappelijke instrumenten meten een schijnbare ouderdom van 13,8 miljard jaar (Oude Aarde) omdat God een functioneel, "volwassen" universum heeft gecreëerd.

4. Relativistische kosmologie (Dr. Russell Humphreys & Dr. John Hartnett)

Dit is een modernere, natuurkundige poging uit het jonge-aarde-kamp die gebruikmaakt van de relativiteitstheorie van Einstein.

* Hoe het werkt: Einstein toonde aan dat tijd relatief is en beïnvloed wordt door zwaartekracht en snelheid (tijddilatatie). Als het universum in het begin heel compact was en snel is uitgedijd, tikt de klok op verschillende plaatsen in het universum anders.

* Combinatie: Terwijl er aan de randen van het uitdijende universum miljarden jaren verstreken (waardoor sterrenstelsels zich ontwikkelden en het licht de aarde kon bereiken), tikte de klok op aarde — vanwege de enorme zwaartekracht in het centrum — in exact zes letterlijke 24-uursdagen voorbij. Beide klokken hebben volgens deze theorie "gelijk".

De theologische conclusie van de Kerk

De huidige Catechismus van de Katholieke Kerk kiest in feite ook voor een conceptuele combinatie. Zij stelt dat we Genesis moeten lezen als een theologische waarheid verpakt in symbolische taal. De Kerk leert dat God de materiële wereld via een langdurig, geordend proces (evolutie/ouderdom) kan hebben gevormd, maar dat de menselijke ziel, de morele wet en het begin van de schepping een direct en bovennatuurlijk handelen van God zijn.

De wetenschap heeft bewezen dat tijd niet bestaat

Dat is inderdaad een van de meest fascinerende en radicale claims uit de moderne theoretische fysica. Het klopt dat topwetenschappers zoals Carlo Rovelli (grondlegger van de loop-kwantumzwaartekracht) en denkers over de Wheeler-DeWitt-vergelijking beweren dat tijd op het meest fundamentele niveau van de werkelijkheid niet bestaat.

Wetenschappelijk gezien moeten we dit idee echter zorgvuldig nuanceren: de wetenschap heeft niet bewezen dat tijd niets is, maar wel dat tijd een emergent fenomeen (een soort macroscopische illusie) is.

De wetenschappelijke verklaring achter deze "tijdloze" werkelijkheid rust op drie ontdekkingen:

1. De fundamentele formules kennen geen tijd

Wanneer natuurkundigen inzoomen op de allerkleinste schaal van het universum (het kwantumniveau), verdwijnt de variabele t (tijd) volledig uit de fundamentele vergelijkingen. Op die schaal is er geen 'verleden' of 'toekomst'. Er zijn alleen maar interacties en relaties tussen deeltjes. De Wheeler-DeWitt-vergelijking — die de kwantumtoestand van het hele universum probeert te beschrijven — bevat simpelweg geen tijdsparameter.

2. Tijd ontstaat door "warmte" en "onscherpte"

Als tijd op kwantumniveau niet bestaat, waarom worden we dan wel ouder en tikt de klok? Volgens de thermische tijdshypothese van Rovelli is tijd het gevolg van onze eigen menselijke beperking.

Omdat wij onmogelijk de exacte positie van alle miljarden atomen in de kosmos kunnen zien, hebben we een "wazige" of onscherpe blik op de werkelijkheid.

Door die onscherpte ontstaat er statistische warmte (thermodynamica).

De wet dat warmte alleen van warm naar koud stroomt (entropie), is de enige wet in de natuurkunde die een richting heeft. Die energiestroom ervaren onze hersenen als "de tijd die vooruitgaat".

Tijd is dus vergelijkbaar met temperatuur. Eén los atoom heeft geen temperatuur (het is gewoon een deeltje dat beweegt). Pas wanneer je miljoenen atomen samenbrengt, ontstaat het macroscopische concept "warmte". Zo ontstaat ook "tijd" pas wanneer je de werkelijkheid op grote schaal bekijkt.

3. Tijd door kwantumverstrengeling

Recente onderzoeken (zoals gepubliceerd in 2024 en 2026) suggereren dat tijd een direct bijproduct is van kwantumverstrengeling. Voor een waarnemer binnen het universum die verstrengeld is met zijn omgeving, lijkt de klok te tikken. Maar als je het universum als geheel van de "buitenkant" zou kunnen bekijken, is het volkomen statisch en tijdloos.

Wat betekent dit voor ons eerdere scheppingsdebat?

Als tijd inderdaad een macroscopische illusie is, werpt dat een heel nieuw licht op de discussie tussen de heren uit de eerste tekst:

* De grap van de Gat-Theorie of 24-uursdagen: Als tijd op kosmische schaal een relationeel construct is en fundamenteel niet bestaat, worden discussies over de vraag of de schepping nu exact "zes dagen" of "13,8 miljard jaar" duurde, vanuit de kwantumfysica gezien een tikkeltje irrelevant. Beide concepten zijn immers menselijke manieren om een onderliggende, tijdloze realiteit te meten.

* Augustinus krijgt een modern compliment: De Heilige Augustinus claimde 1600 jaar geleden al dat tijd pas samen mét de schepping is gemaakt, en dat God Zelf buiten de tijd (in een eeuwig 'nu') leeft. De moderne kwantumfysica sluit hier opvallend dicht bij aan: de kosmos is in wezen een gigantisch netwerk van gebeurtenissen, en de lineaire tijd is slechts ons perspectief daarop.

 

18/9 Het debat over het scheppingsverhaal uit Genesis (6000 jaar) of een universum van miljarden jaren oud - Sign of the Cross

Het debat binnen de Katholieke Kerk over de ouderdom van het universum en de interpretatie van het scheppingsverhaal uit Genesis. Het beschrijft de botsing tussen twee hoofstromingen over hoe geloof en wetenschap zich tot elkaar verhouden:

1. Het Oude-Aarde-Creationisme

Verdedigd door Ed Mazza en astronoom dr. Hugh Ross.

* Standpunt: Het universum is miljarden jaren oud, wat aansluit bij de moderne wetenschappelijke inzichten (zoals de oerknal, de evolutie van sterren en radioactief verval).

* Theologische basis: Zij stellen dat de Bijbel en het christelijke geloof prima samengaan met een oude kosmos. Mazza wijst erop dat de Kerk(vaders) altijd een onderscheid hebben gemaakt tussen de essentie van de schepping (God heeft alles gemaakt) en de wijze of tijdsduur ervan (dit hoeven geen letterlijke 24-uursdagen te zijn).

2. Het Jonge-Aarde-Creationisme

Verdedigd door Hugh Owen en dr. Kevin Mark.

* Standpunt: Het universum en de aarde zijn heel jong, namelijk minder dan 10.000 jaar oud.

* Theologische en wetenschappelijke basis: Zij lezen het scheppingsverhaal in Genesis als een letterlijk, historisch verslag. Owen argumenteert dat Gods bovennatuurlijke scheppingskracht niet gemeten kan worden met de huidige natuurwetten. Mark probeert daarnaast de gangbare wetenschappelijke dateringsmethoden en het oerknalmodel te weerleggen om ruimte te maken voor een jonge aarde.

Kort samengevat gaat de discussie dus over de vraag: Moeten christenen de moderne wetenschappelijke consensus over de miljardenjarenoude kosmos accepteren, of verplicht hun geloof hen om vast te houden aan een letterlijke, jonge schepping?

Wat zegt Paus Leo XIII - Oude aarde creationisme

Paus Leo XIII heeft zich in zijn beroemde encycliek Providentissimus Deus (1893) direct uitgesproken over de verhouding tussen de Bijbel en de natuurwetenschappen. Hoewel hij zich niet specifiek bezighield met het berekenen van de exacte ouderdom van de aarde, legde hij de theologische fundamenten waar Oude-Aarde-creationisten zoals Ed Mazza zich vandaag de dag op beroepen.

De visie van paus Leo XIII rust op drie belangrijke principes uit zijn encycliek:

1. Wetenschap en geloof kunnen niet écht strijden

Leo XIII stelde dat de waarheid niet in strijd kan zijn met de waarheid. Omdat zowel de natuur (het onderzoeksveld van de wetenschap) als de Heilige Schrift (het onderzoeksveld van de theologie) van God afkomstig zijn, kunnen betrouwbare wetenschappelijke feiten en een correct uitgelegde Bijbel elkaar nooit werkelijk tegenspreken. Als er een schijnbare tegenstrijdigheid is, komt dat ofwel door een foute wetenschappelijke aanname, ofwel door een verkeerde interpretatie van de Bijbeltekst.

2. De Bijbel is geen natuurwetenschappelijk handboek

De paus legde uit dat de schrijvers van de Bijbel (zoals de auteur van Genesis) niet het doel hadden om de geheime wetten van de fysica of de astronomie uit te leggen. Hij schreef dat de heilige schrijvers:

"...niet probeerden de geheimen van de natuur te doorgronden, maar veeleer dingen beschreven en behandelden in min of meer figuurlijke taal, of in termen die destijds algemeen gangbaar waren."

Met andere woorden: Genesis beschrijft de schepping in de taal van de gewone waarneming van de mensen uit die tijd, niet in de taal van de moderne kosmoloog of geoloog.

3. Ruimte voor interpretatie buiten geloofszaken

Paus Leo XIII herhaalde een principe van de H. Augustinus: wanneer de Bijbel spreekt over zaken die niet direct gaan over de geloofsleer of de moraal (zoals de precieze werking of ouderdom van de materiële wereld), hebben de Kerkvaders en latere theologen de vrijheid om te kijken naar wat de wetenschap aantoont. Men hoeft de tekst op dat soort punten dus niet per se hyper-letterlijk te nemen.

Waarom Mazza hem aanhaalt: In de discussie gebruikt Ed Mazza paus Leo XIII om te bewijzen dat de Katholieke Kerk niet verplicht om Genesis als een puur chronologisch en natuurwetenschappelijk verslag te lezen. Dankzij de richtlijnen van Leo XIII kunnen katholieken accepteren dat het universum miljarden jaren oud is (volgens de astronomie), zonder dat dit afbreuk doet aan de goddelijke inspiratie en de onfeilbaarheid van de Bijbel.

Wat zegt de H. Thomas van Aquino- Oude aarde creationisme

De middeleeuwse theoloog en filosoof H. Thomas van Aquino (1225–1274) neemt in dit debat een unieke en zeer invloedrijke positie in. Oude-Aarde-creationisten zoals Ed Mazza beroepen zich op hem vanwege zijn flexibele omgang met de scheppingsdagen en zijn scherpe filosofische onderscheid tussen wat we via het verstand kunnen weten en wat we via het geloof moeten aannemen. In zijn hoofdwerk, de Summa Theologiae, behandelt Thomas de kwestie op twee manieren:

1. Ruimte voor een niet-letterlijke interpretatie van de "dagen"

In de 13e eeuw bestond er al een discussie over hoe de zes dagen in Genesis geïnterpreteerd moesten worden. Thomas van Aquino zet de twee belangrijkste kampen uit de vroege Kerk recht tegenover elkaar:

* De visie van de H. Augustinus, die stelde dat God de kosmos in één enkel moment (simultaan) schiep en dat de "zes dagen" een metafoor zijn voor de logische ordening van de schepping.

* De visie van andere Kerkvaders (zoals Ambrosius en Johannes Chrysostomus), die dachten dat de schepping zich afspeelde in een werkelijke tijdsduur (successie) van letterlijke dagen.

Thomas weigert partij te kiezen. Hij stelt dat beide verklaringen verdedigbaar zijn en de christelijke orthodoxie niet schaden. Hij schrijft dat men de Schrift zo moet uitleggen dat de tekst gerespecteerd wordt, maar dat men zich niet blind moet staren op één rigide lezing als de rede (de wetenschap van die tijd) iets anders aantoont. Hiermee gaf hij theologische ruimte om af te wijken van een strikt letterlijke 24-uursdag.

2. De ouderdom van het universum is een kwestie van geloof, niet van wetenschap

De meest fundamentele bijdrage van Thomas aan dit debat is zijn filosofische analyse over het begin van de tijd. Hij stelde de vraag: Kunnen we met ons verstand (de pure logica) bewijzen dat het universum een begin in de tijd had?

Zijn antwoord was nee.

Filosofisch gezien betoogde Thomas (in navolging van Aristoteles) dat een eeuwig universum logisch mogelijk is. God had de wereld in theorie zo kunnen scheppen dat deze altijd heeft bestaan, net zoals een voet vanaf de eeuwigheid een voetafdruk in het zand had kunnen achterlaten.

Theologisch gezien weten christenen echter dat de wereld een begin in de tijd had, maar dat weten ze alleen omdat God het specifiek heeft geopenbaard in de Bijbel ("In het begin...").

Waarom Mazza hem aanhaalt

Ed Mazza gebruikt Thomas van Aquino om aan te tonen dat de grootste denker uit de katholieke traditie geen moeite had met alternatieve, niet-letterlijke interpretaties van de tijdsduur in Genesis. Omdat Thomas stelde dat de fysieke werking en tijdsstructuur van de kosmos niet logisch dwingend uit de tekst hoeven te worden afgeleid, opent zijn theologie de deur om moderne kosmische dateringen (zoals een universum van 13,8 miljard jaar oud) te accepteren zonder de scheppingsleer los te laten.

Wat zegt de H. Augustinus - oude aarde creationisme

De H. Augustinus van Hippo (354–430) is misschien wel de belangrijkste theologische troef voor Oude-Aarde-creationisten zoals Ed Mazza. In zijn monumentale werk De Genesi ad Litteram ("Over de letterlijke betekenis van Genesis") zet hij een visie uiteen die destijds revolutionair was en vandaag de dag nog steeds de basis vormt voor een niet-letterlijke lezing van het scheppingsverhaal.

Zijn standpunten over deze kwestie zijn samen te vatten in drie kernpunten:

1. De "dagen" zijn geen 24-uursdagen

Augustinus stelde expliciet dat de zes scheppingsdagen uit Genesis onmogelijk normale, zonnedagen van 24 uur konden zijn. Hij wees er simpelweg op dat de zon, maan en sterren pas op de vierde dag werden geschapen. Zonder zon is een gewone dageraad en avond volgens hem ondenkbaar. Augustinus geloofde dat God de hele kosmos en alles wat erin zit in één enkel moment (simultaan) heeft geschapen. De "zes dagen" zijn volgens hem een symbolische of pedagogische structuur om de schepping begrijpelijk te maken voor de menselijke geest, of ze vertegenwoordigen de opeenvolgende fasen waarin de engelen kennis kregen van Gods scheppingswerk.

2. De leer van de "Rationes Seminales" (Zaden van Creatie)

Omdat Augustinus geloofde dat God alles in één klap schiep, moest hij verklaren waarom bepaalde planten, dieren en processen pas later in de tijd verschenen. Hij ontwikkelde de theorie van de rationes seminales (zaadkrachten of causale redenen). God schiep in het begin de materie waarin de 'zaden' of blauwdrukken van alle toekomstige levensvormen al verborgen zaten. Deze ontvouwden zich pas later, wanneer de omstandigheden daar rijp voor waren. Moderne katholieke theologen zien hierin vaak een vroege, theologische voorloper die compatibel is met de moderne evolutietheorie en kosmische ontwikkeling.

3. Waarschuwing tegen wetenschappelijke onwetendheid

Augustinus schreef een beroemde waarschuwing aan christenen die de Bijbel wilden gebruiken om wetenschappelijke claims te maken. Hij stelde dat niet-christenen vaak veel weten over de aarde, de sterren en de natuurwetten op basis van rede en waarneming. Als een christen vervolgens op basis van een verkeerde, letterlijke Bijbelinterpretatie "onzin" uitkraamt over de natuur, brengt dat het hele geloof in diskrediet:

"Als zij een christen betrappen op een fout in een vakgebied dat zijzelf door en door kennen (...) hoe moeten ze dan de boeken van de Schrift geloven wanneer die spreken over de opstanding van de doden en het koninkrijk der hemelen?"

Waarom Mazza hem aanhaalt

Ed Mazza gebruikt Augustinus om aan te tonen dat het idee dat de scheppingsdagen niet letterlijk genomen moeten worden, geen moderne knieval voor Darwin of de oerknal is. De grootste kerkleraar uit de vroege Kerk vond 1600 jaar geleden al dat een rigide, letterlijke 24-uursinterpretatie van Genesis intellectueel onhoudbaar en theologisch onjuist was.

Wat zegt Paus Pius X

Paus Pius X (paus van 1903 tot 1914) speelt een cruciale, maar vaak verschillend geïnterpreteerde rol in deze discussie. Waar de Jonge-Aarde-creationisten (zoals Hugh Owen) hem aangrijpen om te bewijzen dat Genesis als echte geschiedenis moet worden gelezen, wijzen Oude-Aarde-creationisten juist op de nuance die onder zijn gezag werd goedgekeurd.

Zijn belangrijkste bijdrage aan deze kwestie verliep via de Pauselijke Bijbelcommissie (PBC), die op 30 juni 1909 een officieel decreet uitvaardigde over de eerste drie hoofdstukken van Genesis. Paus Pius X had eerder bij wet (Praestantia Scripturae, 1907) vastgelegd dat de uitspraken van deze commissie voor katholieken bindend waren.

Het decreet van Pius X en de commissie bevat twee kanten die beide kampen in het debat beïnvloeden:

1. Wat Jonge-Aarde-creationisten aangrijpen: Genesis is geschiedenis, geen mythe

Pius X verzette zich fel tegen het opkomende modernisme, dat de Bijbel probeerde te reduceren tot louter symbolische verhalen. De commissie bepaalde onomstotelijk dat:

De eerste drie hoofdstukken van Genesis geen mythen, legendes of pure allegorieën zijn.

Ze bevatten een letterlijk-historische betekenis. Dit betekent dat de gebeurtenissen die erin beschreven staan — zoals de schepping van alle dingen door God, de speciale schepping van de eerste mens en de zondeval — werkelijk hebben plaatsgevonden.

Hugh Owen gebruikt dit om te stellen dat men de historische realiteit van het scheppingswerk niet mag ontkennen.

2. Wat Oude-Aarde-creationisten aangrijpen: Ruimte voor de ouderdom van de aarde

Hoewel het decreet streng vasthoudt aan de historiciteit van de gebeurtenissen, liet de commissie onder Pius X tegelijkertijd een belangrijke theologische opening die cruciaal is voor de discussie over de ouderdom van de aarde.

In de antwoorden op specifieke vragen (Vraag VII en VIII) stelde de commissie expliciet:

* Vrijheid bij onduidelijkheid: Als de Kerkvaders en doctrines over bepaalde tekstgedeelten geen eenduidige, definitieve uitspraak hebben gedaan, is het katholieken toegestaan om de visie te volgen die hen het meest overtuigt.

* Het woord "Dag" (Yom): De commissie besliste dat het Hebreeuwse woord voor dag (yom) in Genesis 1 niet verplicht als een gewone 24-uursdag hoeft te worden geïnterpreteerd. Het mag ook worden opgevat in overdrachtelijke zin, oftewel als een onbepaalde, langere periode (spatium temporis).

Waarom dit belangrijk is voor het debat

Paus Pius X trok dus een harde grens, maar liet ook ruimte:

* De grens: Je mag als katholiek niet zeggen dat Genesis een leuk verzonnen sprookje is. God schiep de wereld echt uit het niets, en de mens is uniek geschapen.

* De ruimte: Je mag wel geloven dat de "zes dagen" in werkelijkheid miljoenen of miljarden jaren hebben geduurd.

Ed Mazza en Hugh Ross gebruiken dit om aan te tonen dat zelfs onder een zeer behoudende paus als Pius X de astronomische ouderdom van het universum (miljarden jaren) theologisch volkomen acceptabel bleef, zolang men God maar erkent als de directe en bovennatuurlijke gids achter dat proces

Wat zegt Paus Pius XII - oude aarde creationisme

Paus Pius XII (paus van 1939 tot 1958) bracht de discussie naar het moderne tijdperk door zich rechtstreeks uit te spreken over de twee grootste wetenschappelijke doorbraken van zijn tijd: de oerknaltheorie en de evolutietheorie.

Oude-Aarde-creationisten zoals Ed Mazza en dr. Hugh Ross leunen sterk op zijn uitspraken, omdat Pius XII officieel bevestigde dat de moderne wetenschap het katholieke geloof in een Schepper niet in de weg staat.

Zijn visie steunt op twee historische pijlers:

1. De Oerknal: Wetenschappelijk bewijs voor "Let er zij Licht" (1951)

Pius XII had een diepe interesse in astronomie. In een beroemde toespraak tot de Pauselijke Academie voor Wetenschappen in 1951 reageerde hij enthousiast op de ontdekking dat het universum uitdijt. Dit model was grotendeels ontwikkeld door de Belgische katholieke priester en astronoom Georges Lemaître.

* Wat de paus zei: Pius XII stelde dat de moderne wetenschap had aangetoond dat het universum een begin in de tijd had (zo'n miljard jaren geleden). Hij verklaarde dat de oerknaltheorie prachtig aansloot bij het christelijke concept van de schepping uit het niets (creatio ex nihilo). Volgens hem was de oerknal het moment van het göttelijke "Fiat Lux" ("Let er zij licht").

* Nuance: Lemaître zelf was overigens minder gelukkig met deze pauselijke enthousiasme. Hij sprak de paus discreet aan en adviseerde hem geloof en wetenschap niet te strak aan elkaar te smeden—als de oerknaltheorie immers ooit ontkracht zou worden, moest dat niet het geloof meesleuren. Pius XII nam die kritiek ter harte en hield zich daarna gereserveerder.

2. Evolutie: De encycliek Humani Generis (1950)

In zijn belangrijkste encycliek over dit onderwerp, Humani Generis, gaf Pius XII voor het eerst de officiële parameters voor de katholieke omgang met evolutie:

* Het menselijk lichaam mag geëvolueerd zijn: De paus stelde dat het leergezag van de Kerk er geen probleem mee heeft als wetenschappers onderzoeken of het menselijk lichaam is voortgekomen uit reeds bestaande, levende materie (oftewel dierlijke voorouders).

* De ziel is direct geschapen: Pius XII trok wel een harde theologische grens: de menselijke ziel is niét het product van evolutie. De ziel is spiritueel en wordt op het moment van de conceptie door God rechtstreeks ingeblazen. [1, 2, 3]

* Monogenisme: Hij hield vast aan het idee dat de mensheid afstamt van één reëel historisch koppel (Adam en Eve), omdat de erfzonde via hen is doorgegeven.

Waarom Mazza hem aanhaalt

Ed Mazza gebruikt paus Pius XII om te laten zien dat het officiële gezag van de Kerk in de 20e eeuw de deur wagenwijd openzette voor een kosmos van miljarden jaren oud en voor de wetenschappelijke inzichten over de ontwikkeling van materie.

Pius XII bewees dat een katholiek volkomen trouw kan blijven aan het dogma van God als Schepper, terwijl hij tegelijkertijd de kosmologie van de oerknal en de biologie van een oude aarde omarmt.

Voor de jonge aarde:

Wat zegt Dr James Barr

In dit debat neemt de bekende Britse taalkundige en oudtestamenticus dr. James Barr (1924–2006), die hoogleraar Hebreeuws was aan de Universiteit van Oxford een unieke sleutelpositie in.

Zijn visie is de ultieme munitie voor de Jonge-Aarde-creationisten (zoals Hugh Owen en dr. Kevin Mark), hoewel Barr zelf paradoxaal genoeg een vrijzinnig theoloog was die niet in de historische betrouwbaarheid van Genesis geloofde.

In een beroemde en veelgeciteerde brief uit 1984 schreef Barr over de taalkundige betekenis van Genesis:

"Voor zover ik weet, is er geen hoogleraar Hebreeuws of Oude Testament aan een universiteit van wereldklasse die niet gelooft dat de schrijver(s) van Genesis 1–11 de intentie hadden om hun lezers de ideeën over te brengen dat:

De schepping plaatsvond in een reeks van zes dagen die gelijk waren aan de dagen van 24 uur die we nu ervaren.

De getallen in de geslachtsregisters van Genesis door eenvoudige optelling een chronologie bieden vanaf het begin van de wereld tot latere stadia in het bijbelverhaal.

De zondvloed van Noach werd begrepen als wereldwijd en al het menselijk en dierlijk leven vernietigde, behalve dat in de ark."

De essentie van Barrs standpunt

Barrs argument draait puur om linguïstiek en exegese (tekstverklaring):

*Wat de tekst zegt: Vanuit taalkundig oogpunt laat de Hebreeuwse tekst volgens hem geen ruimte voor een symbolische interpretatie. De auteur van Genesis wilde overduidelijk een jonge aarde, 24-uursdagen en een wereldwijde vloed beschrijven.

* Waarom men twijfelt: Volgens Barr zijn theorieën zoals de 'dag-tijdperk-theorie' (waarbij dagen miljoenen jaren duren) niet gebaseerd op wat er feitelijk in de Hebreeuwse tekst staat. Ze zijn puur achteraf bedacht door gelovigen die de Bijbel koste wat kost willen harmoniseren met de moderne natuurwetenschap.

Waarom de Jonge-Aarde-creationisten hem aanhalen

Hugh Owen en Kevin Mark gebruiken dr. James Barr als een 'vijandige getuige'. Omdat Barr zelf de evolutietheorie aanhing en Genesis als een pre-wetenschappelijke mythe zag, had hij geen enkel theologisch belang om de tekst te verdraaien. Dat een liberale topexpert in het Hebreeuws onomwonden stelt dat Genesis taalkundig gezien echt over 24-uursdagen spreekt, is voor jonge-aarde-creationisten het ultieme bewijs dat de oude-aarde-interpretaties taalkundig rammelen.

* Hiermee staan de theologische lijnen scherp: de pausen en kerkvaders zochten naar theologische harmonie met de wetenschap, terwijl Barr stelt dat de tekst zelf onwrikbaar letterlijk is bedoeld.

Wat zegt Lucretius

De Romeinse dichter en filosoof Lucretius (ca. 99–55 v.Chr.) neemt in dit hele spectrum een totaal unieke, radicale positie in. In zijn beroemde leerdicht De Rerum Natura legde hij de basis voor het antieke atomisme (in de traditie van Epicurus). Zijn visie snijdt dwars door het moderne creationistische debat heen: hij verwerpt elk idee van een goddelijke schepper, maar stelt tegelijkertijd dat de aarde relatief jong is en zal sterven.

Zijn standpunt rust op de volgende pijlers:

1. Het universum is oneindig en ongeschapen

Lucretius stelde dat de kosmos in zijn geheel bestaat uit twee dingen: atomen en leegte (het vacuüm).

* Geen God: Hij wees de gedachte dat goden de wereld voor de mens hebben ontworpen resoluut af. De wereld is veel te imperfect om door goden gemaakt te zijn.

* Geen begin en eind: Atomen zijn eeuwig en onvernietigbaar. Het universum als geheel heeft dus nooit een begin gehad en zal nooit eindigen. Alles ontstaat puur door het toevallig botsen en samenklonteren van deze atomen.

2. Onze aarde is wél tijdelijk en relatief "jong"

Hoewel het universum eeuwig is, geldt dat volgens Lucretius niet voor specifieke werelden zoals onze aarde. Een wereld is slechts een tijdelijke samenklontering van atomen.

* De aarde is jong: Lucretius merkte op dat de menselijke geschiedenis, de kunst, de zeevaart en de verslagen van oorlogen (zoals de Trojaanse oorlog) niet heel ver teruggaan. Als de aarde eeuwig was geweest, waarom weten we dan niets van vóór die tijd? Zijn conclusie: onze specifieke wereld is nog relatief nieuw en jong.

* De aarde veroudert en sterft: Net als een levend organisme is de aarde geboren, groeit zij, bereikt ze een piek, en zal ze uiteindelijk door uitputting afsterven. Lucretius geloofde zelfs dat de aarde in zijn eigen tijd al tekenen van ouderdom en achteruitgang vertoonde (zoals minder vruchtbare grond).

3. Een mechanische verklaring voor het ontstaan van leven

Lucretius was een van de allereerste denkers die met een puur mechanische, non-theïstische evolutietheorie kwam.
Toen de aarde nog jong en vruchtbaar was, bracht ze spontaan allerlei wezens voort. De wezens die toevallig over de juiste eigenschappen beschikten om te overleven (snelheid, kracht of slimheid), overleefden en plantten zich voort. De "monsters" of mislukte atoomcombinaties stierven uit. Dit vertoont sterke gelijkenissen met de moderne natuurlijke selectie van Darwin. Zijn positie in het moderne debat

Als je Lucretius naast de heren uit jouw eerste tekst legt, past hij in geen enkel hokje:

* Tegenover Hugh Ross en Ed Mazza zegt hij: De oerknal en de kosmos zijn niet door God geleid. Er is geen intelligent ontwerp.

* Tegenover Hugh Owen en Kevin Mark zegt hij: De aarde is weliswaar relatief jong, maar dat komt door blinde natuurwetten en toeval, niet door een bovennatuurlijke zespdaagse scheppingsweek van een geopenbaarde God.

Lucretius' doel was vooral om mensen te bevrijden van de angst voor de goden en de angst voor de dood: de natuur regelt zichzelf, zonder bovennatuurlijke bemoeienis.

Wat zegt het Concilie van Trente

Het Concilie van Trente (1545–1563) heeft zich, net als de pausen en theologen hiervoor, niet direct uitgesproken over de fysieke ouderdom van de aarde. Het concilie was immers bijeengeroepen als reactie op de protestantse reformatie. Toch speelt Trente een cruciale rol in dit moderne debat, omdat beide kampen (Jonge Aarde versus Oude Aarde) zich beroepen op de regels voor Schriftinterpretatie en de daaruit voortvloeiende Romeinse Catechismus.

Dit zijn de belangrijkste punten van het Concilie van Trente die van invloed zijn op de kwestie:

1. Wat Jonge-Aarde-creationisten aangrijpen: De consensus van de Kerkvaders

Trente vaardigde in de vierde zitting (1546) een beroemd decreet uit over de interpretatie van de Bijbel. Het concilie bepaalde dat niemand de Heilige Schrift mag uitleggen in strijd met de unanieme consensus van de Kerkvaders (unanimis consensus Patrum).

* Het argument van Owen en Mark: Jonge-Aarde-creationisten betogen dat de Kerkvaders (zoals Ambrosius, Hiëronymus en Johannes Chrysostomus) er unaniem over waren dat Genesis echte, letterlijke geschiedenis beschrijft. Omdat zij de geslachtsregisters in de Bijbel optelden en uitkwamen op een schepping van minder dan 10.000 jaar geleden, stelt dit kamp dat Trente katholieken verplicht om die vroege traditie te volgen. [

2. Wat Oude-Aarde-creationisten aangrijpen: De aard van die consensus

Oude-Aarde-creationisten zoals Ed Mazza brengen hier tegenin dat de eis van Trente specifiek gaat over zaken van geloof en moraal (in rebus fidei et morum).

* Het argument van Mazza en Ross: De exacte ouderdom van gesteenten of de duur van een 'dag' valt niet onder de kern van de geloofs- of zedenleer. Bovendien was de consensus onder de Kerkvaders op dit specifieke punt niet unaniem: zoals we eerder zagen, week de Heilige Augustinus expliciet af van de 24-uursdagen en geloofde hij in een simultane schepping. Omdat de vaders onderling verschilden over de wijze van de scheppingsdagen, schendt een oude-aarde-interpretatie de regels van Trente niet.

3. Het Decreet over de Erfzonde (Zittingsperiode V)

Trente definieerde dogmatisch dat Adam de eerste mens was, dat hij door zijn zonde de onsterfelijkheid verloor en dat de erfzonde via biologische afstamming (en dus niet door louter slechte navolging) op de hele mensheid is overgegaan. [1]

Dit dogma sluit een atheïstische evolutie (waarbij de mens puur een toevallig dier is zonder unieke schepping) volledig uit. Zowel Oude-Aarde- als Jonge-Aarde-creationisten gehoorzamen dit decreet door vast te houden aan het feit dat Adam en Eva werkelijk hebben bestaan (monogenisme).

4. De Romeinse Catechismus (1566)

Hoewel niet tijdens het concilie zelf geschreven, werd de Catechismus van het Concilie van Trente (of de Romeinse Catechismus) direct na afloop gepubliceerd om de Trentse leer te verspreiden.

Als deze catechismus spreekt over Gods scheppingswerk, gebruikt het bewoordingen die eveneens door beide kampen worden geanalyseerd. Er staat dat God de wereld in het begin vormgaf en dat Hij de tijd schiep. Jonge-Aarde-creationisten wijzen erop dat de catechismus de scheppingsdagen lineair beschrijft. Oude-Aarde-creationisten benadrukken echter dat de tekst focust op de theologische realiteit (God schiep uit het niets) en geen wetenschappelijke chronologie oplegt.

Kort samengevat

Het Concilie van Trente trekt een methodologische grens: je mag de Bijbel niet zomaar naar eigen smaak moderniseren en de traditie van de vroege Kerk negeren. De discussie die overblijft is of de ouderdom van de aarde destijds tot die onwrikbare traditie behoorde (Jonge Aarde), of dat de Kerk altijd ruimte heeft gelaten voor de natuurwetenschappelijke rede (Oude Aarde).

Wat zegt St Efrem de Syriër - jonge aarde creationisme

De kerkvader Heilige Efrem de Syriër (ca. 306–373), ook wel bekend als de "Harp van de Heilige Geest", neemt in dit debat een standpunt in dat geldt als honderd procent munitie voor de Jonge-Aarde-creationisten.

Waar Augustinus (zoals we eerder zagen) koos voor een allegorische, simultane schepping, schreef Efrem in zijn Uitleg van het Boek Genesis een felle verdediging van de letterlijke, historische zespdaagse schepping.

In zijn commentaar op Genesis 1 is hij overduidelijk over zijn tekstinterpretatie:

1. De scheppingsdagen zijn letterlijk en historisch

Efrem waarschuwt zijn lezers direct om de tekst niet te vergeestelijken:

"Niemand mag denken dat de zes dagen van de schepping allegorisch zijn. Het is evenmin toegestaan om te beweren dat wat volgens het verslag in de loop van zes dagen werd geschapen, in werkelijkheid in één enkel moment werd gemaakt."

Met deze uitspraak wees hij de theorieën van tijdgenoten (die leken op de latere ideeën van Augustinus) resoluut af. Voor Efrem waren de zes dagen werkelijke perioden van tijd die elkaar opvolgden.

2. Geen symbolische namen

Volgens Efrem is de taal van de Bijbel glashelder. Als Mozes schrijft over de "hemel" en de "aarde", dan bedoelt hij de fysieke substantie van de hemel en de aarde, en niet een diepere, verborgen spirituele code. Alles wat God schiep, kwam werkelijk in die specifieke fasen uit het niets tevoorschijn.

3. De definitie van een dag

Efrem legt uit dat de dagen vanaf het allereerste begin werden gemeten. Zelfs voordat de zon en de maan op de vierde dag werden gecreëerd om de seizoenen en jaren te regelen, was er volgens hem al sprake van een reële tijdsduur van opeenvolgende dagen (gemeten door het verschijnen en wijken van het eerste, door God geschapen licht).

Waarom Hugh Owen hem gebruikt

Voor Jonge-Aarde-creationisten zoals Hugh Owen is Efrem de Syriër het ultieme bewijs dat de vroege Kerkvaders niet universeel meegingen in de symbolische lezingen van bijvoorbeeld de Alexandrijnse school of Augustinus. Efrem vertegenwoordigt de Syrische traditie, die bekendstond om haar zeer historisch-grammaticale en directe tekstbenadering.

Zijn stellige bewering dat een letterlijke zespdaagse schepping de enige juiste lezing is, ondersteunt het standpunt van het jonge-aarde-kamp dat de traditie van de Kerk oorspronkelijk uitging van een jonge kosmos.

Wat zegt Dom Prosper Guéranger - jonge aarde creationisme

Dom Prosper Guéranger (1805–1875), de beroemde franse benedictijner abt en grondlegger van de liturgische vernieuwing in de 19e eeuw, is een cruciale figuur voor de Jonge-Aarde-creationisten (zoals Hugh Owen). Waar taalkundigen zoals James Barr puur naar de tekst kijken, kijkt Dom Guéranger naar de kwestie vanuit de liturgie en de traditie.

Zijn standpunt en de reden waarom hij in dit debat wordt aangehaald, berusten op de volgende facetten:

1. De liturgie weerspiegelt de historische waarheid

Dom Guéranger wijdde zijn leven aan het herstel van de traditionele Romeinse liturgie en schreef het monumentale, 15-delige werk Het Liturgische Jaar. Een belangrijk theologische stelregel voor hem was lex orandi, lex credendi: de manier waarop de Kerk bidt (de liturgie), weerspiegelt wat de Kerk gelooft (de doctrine).

Binnen de traditionele Latijnse liturgie — en specifiek in het Martyrologium Romanum (het officiële liturgische boek met de heiligenkalender) dat met Kerstmis wordt voorgelezen — wordt de geboorte van Christus traditioneel aangekondigd in relatie tot de schepping:

"In het jaar 5199 vanaf de schepping van de wereld, toen God in het begin hemel en aarde schiep..."

2. Vasthouden aan een jonge kosmos

Voor Dom Guéranger was de liturgie geen poëtische fabel, maar een weergave van de werkelijke heilsgeschiedenis. Aangezien de officiële gebeden, gezangen en chronologieën van de Kerk al vele eeuwen uitgingen van een tijdsbestek van grofweg 4000 tot 5200 jaar tussen de schepping en de komst van Christus, zag hij dit als de authentieke, door de Heilige Geest geleide traditie. Hij verzette zich sterk tegen de opkomende seculiere tendensen van de 19e eeuw (zoals het vroege uniformitarianisme in de geologie) die de geschiedenis probeerden te verklaren zonder het bovennatuurlijke.

Waarom Hugh Owen hem aanhaalt

Hugh Owen (die tevens de oprichter is van het katholieke jonge-aarde-instituut The Kolbe Center for the Study of Creation) gebruikt Dom Guéranger om aan te tonen dat een jonge aarde diep verankerd zit in de katholieke liturgie.

Het argument van het jonge-aarde-kamp luidt: als de Kerk in haar meest plechtige liturgieën eeuwenlang heeft verkondigd dat de wereld minder dan 6000 jaar voor Christus is geschapen, dan kan het niet zo zijn dat de Kerk haar gelovigen hierin altijd heeft misleid. De liturgie kan volgens deze visie geen feitelijke onwaarheden bevatten.

Het weerwoord van het oude-aarde-kamp

Oude-Aarde-creationisten (en de moderne Kerk) nuanceren dit door erop te wijzen dat de Kerk deze getallen uit het Martyrologium baseerde op de toenmalige kennis van de Septuaginta (de Griekse vertaling van het Oude Testament). In de vernieuwde liturgische boeken (na het Tweede Vaticaans Concilie) is de formulering bovendien aangepast naar "na onbekende eeuwen vanaf de schepping van de wereld", waarmee de Kerk heeft aangegeven dat de liturgie geen bindende wetenschappelijke jaartallen beoogt op te leggen.

Wat zegt Paus Gregorius de Grote ) - jonge aarde creationisme

Paus Gregorius de Grote (ca. 540–604), een van de vier grote Latijnse Kerkvaders, neemt in dit debat een positie in die vaker door de Jonge-Aarde-creationisten wordt aangegrepen. Hij streefde er in zijn geschriften altijd naar om de puur overgeleverde traditie van de Kerk te weerspiegelen.

In zijn beroemde en omvangrijke commentaar op het Bijbelboek Job, de Moralia in Job, behandelt hij zijdelings ook de schepping uit Genesis:

1. De schepping gebeurde in reële tijd, niet simultaan

Gregorius de Grote neemt expliciet afstand van de visie van de Heilige Augustinus. Zoals we eerder zagen, geloofde Augustinus dat God alles in één onmeetbaar moment schiep en dat de "zes dagen" een metafoor waren.

Gregorius stelt daarentegen dat God de wereld werkelijk in opeenvolgende fasen en dagen heeft opgebouwd. Hij schrijft dat hoewel God de materie in één keer had kunnen maken, Hij ervoor koos om de specifieke vormen van de schepping over een verloop van tijd (de zes dagen) te spreiden om de ordening en de goedheid van elk onderdeel te tonen.

2. De "dagen" als reële perioden

Omdat hij Augustinus' theorie van een gelijktijdige, symbolische schepping afwijst, leest Gregorius Genesis veel meer in de letterlijk-historische traditie van denkers zoals Efrem de Syriër. Voor Gregorius zijn de scheppingsdagen echte perioden van tijd waarin de materiële wereld stapsgewijs geordend werd.

Waarom Hugh Owen hem gebruikt

Jonge-Aarde-creationisten zoals Hugh Owen gebruiken Gregorius de Grote om te bewijzen dat het "allegoriseren" van de scheppingsdagen door Augustinus een minderheidsstandpunt bleef binnen de vroege Kerk. Wanneer een invloedrijke paus en kerkleraar als Gregorius de Grote kiest voor een opeenvolgende, historische lezing van de zespdaagse schepping, versterkt dat volgens het jonge-aarde-kamp het idee dat de traditionele Lex Credendi (de geloofsleer) van de Kerk altijd uitging van een jonge, letterlijk geschapen aarde.

Het weerwoord van het oude-aarde-kamp

Ed Mazza en dr. Hugh Ross benadrukken echter dat Gregorius de Grote zich focuste op de theologische en morele betekenis van de tekst (vandaar de titel Moralia). Hij hield zich niet bezig met moderne natuurwetenschappelijke vragen over astronomische ouderdom of kosmische tijdpaden. Het feit dat hij geloofde in opeenvolgende dagen in plaats van een simultane schepping, betekent volgens hen niet dat hij de deur sloot voor het concept dat 'tijd' bij God een veel grotere dimensie kan hebben dan onze menselijke klok.

Wat zegt de H. Lawrence van Brindisi - jonge aarde creationisme

De kapucijner monnik, theoloog en Kerkleraar Heilige Lawrence van Brindisi (1559–1619) neemt in dit debat een zeer gewichtige positie in. Hij schreef een uitgebreid theologisch commentaar op de eerste elf hoofdstukken van Genesis (Explanatio in Genesim).

Zijn geschriften worden door Jonge-Aarde-creationisten zoals Hugh Owen met veel overtuiging aangehaald vanwege zijn strikte interpretatie van het moment van de schepping.

Zijn standpunt rust op twee theologische pijlers:

1. De schepping van álles was relatief gelijktijdig

Binnen de katholieke theologie bestond destijds de discussie of de engelen al miljoenen jaren bestonden vóórdat God de materiële wereld maakte. Lawrence van Brindisi wees dit idee resoluut af. Hij beriep zich hierbij op het Vierde Lateraans Concilie (1215), dat had gedefinieerd dat God de spirituele wereld (de engelen) en de materiële wereld (de aarde) tegelijkertijd uit het niets heeft geschapen aan het begin der tijden.

Hij schreef in zijn commentaar op Genesis 1:1:

"De Heilige Roomse Kerk heeft in het Vierde Lateraans Concilie bepaald dat de engelen, samen met de schepselen van de wereld, direct vanaf het begin van de tijd tezamen uit het niets zijn geschapen."

2. Afwijzing van kosmische tijdperken vóór de mens

Omdat Lawrence stelde dat spirituele en materiële zaken op exact hetzelfde moment aan hun tijdlijn begonnen, liet zijn exegese geen ruimte voor lange, lege astronomische tijdperken waarin het universum zich miljarden jaren ontwikkelde zonder leven of engelen. Hij las de opeenvolging van de scheppingsdagen als een direct, opeenvolgend en historisch proces dat door Gods soevereine wil werd geleid.

Waarom Hugh Owen hem aanhaalt

Voor Jonge-Aarde-creationisten is Lawrence van Brindisi om twee redenen een sleutelfiguur:

* Taalkundige autoriteit: Lawrence stond bekend om zijn fabelachtige talenkennis; hij sprak vloeiend Hebreeuws, Aramees en Grieks, en kende de rabijnse teksten door en door. Zijn letterlijk-historische lezing van Genesis kwam dus voort uit een diep taalkundig begrip van de grondtekst.

* Post-Tridentijnse consensus: Als Kerkleraar die leefde na het Concilie van Trente, laat hij volgens Owen zien dat de Kerk ook in de vroegmoderne tijd vasthield aan de traditionele opvatting dat de kosmos en de tijd een duidelijk, jong en gezamenlijk startpunt hadden.

Net als bij de eerdere denkers gebruikt het oude-aarde-kamp het argument dat Lawrence van Brindisi reageerde op theologische dwalingen van zijn tijd (zoals de gnostische ideeën over engelen) en dat zijn geschriften niet bedoeld waren als een modern natuurwetenschappelijk weerwoord op geologische of astronomische dateringen.

 

18/9 Wat ze je niet vertellen over de oorlog in Oekraïne - Niburu

De kans op een directe confrontatie met Rusland is veel groter dan algemeen wordt aangenomen. 
Want, vooral Britse militairen schijnen heel actief bezig te zijn in Oekraïne. Eén van de moeilijkste dingen is om de waarheid te achterhalen en dat telt zeker voor de oorlog in Oekraïne. Wat je bij ons leest in de mainstreammedia is voor een klein deel echt nieuws, maar het overgrote deel is oorlogspropaganda.  Daarnaast is er nog een hele grote kans dat het publiek wordt voorgelogen met betrekking tot heel belangrijke zaken, zoals de aanwezigheid van hooggeplaatste Britse militairen in Oekraïne.

Want, dat gaat een stap verder dan alleen maar wapens sturen en niemand weet wat die lui daar precies uitspoken, maar als het mis gaat en ze worden betrapt, dan heb je poppen pas echt aan het dansen, want dan is de NAVO daadwerkelijk betrokken bij de oorlog. En dan verschijnt er een bericht dat een Britse majoor een auto ongeluk heeft gehad in Oekraïne en helaas is overleden volgens het Britse Ministerie van Defensie. De eerste vraag is natuurlijk: Wat deed die man daar en de tweede is hij inderdaad overleden aan een auto ongeluk of was het iets anders? Is de man tegen een drone gebotst of was hij vergeten dat ze in Oekraïne aan de andere kant van de weg rijden? Volgens een bekende luis in de pels van Westerse overheden was het echter iets heel anders.

En dan hebben we het over Warren Thornton, die als volgt wordt omschreven op zijn website:
Als voormalig lid van de speciale eenheden en als beveiliger van hulpverleners in door oorlog verscheurde landen gedurende 14 jaar heeft hij een uitgebreid netwerk opgebouwd in militaire, diplomatieke en hulpverleningskringen — en een niet-aflatende toewijding aan de waarheid die je regering en de media je nooit zullen vertellen. In de mainstreamwereld wordt hij afgedaan als een Kremlin blogger, is ook al eens gearresteerd vanwege bepaalde uitlatingen, maar laat zich door dat alles niet tegenhouden.

Warren Thornton schrijft het volgende over de omgekomen Britse militair.

NOG EEN LEUGEN VAN HET BRITSE MINISTERIE VAN DEFENSIE

Hij is NIET omgekomen bij een verkeersongeval.

Dit zijn dezelfde mensen die beweerden dat de Russen met schoppen vochten. Hij was een drone-expert die ’s nachts tests uitvoerde in een fabriek in de stad Khmelnytskyi, 172 mijl van Kiev. Hij kwam om het leven ergens tussen 23.40 uur op 12 september en 04.00 uur in de ochtend van 13 september tijdens een aanhoudende aanval door Rusland. Verschillende Britse soldaten zijn in Oekraïne omgekomen bij incidenten waarbij drones betrokken waren. De Britse soldaat korporaal George Hooley (Parachute Regiment), 28 jaar — officieel dienstdoend lid van de Britse strijdkrachten.

Hij kwam op 9 december 2025 om het leven bij wat het Ministerie van Defensie omschreef als een „tragisch ongeval“, terwijl hij toekeek hoe Oekraïense troepen een nieuw verdedigingssysteem (naar verluidt een bewapende onderscheppingsdrone) testten, ver van de frontlinies. Ook kwamen twee Oekraïense militairen om het leven en raakten anderen gewond. Hij zou binnenkort worden bevorderd tot korporaal. Dit is het eerste publiekelijk erkende overlijden van een actieve Britse militair in Oekraïne. Tijdens een veldtest en demonstratie in de open lucht kwamen in juli van dit jaar echter ook een Amerikaanse en een Britse „instructeur“ om het leven. Er werden 11 doden en 100 gewonden gemeld.

Het was een ‘Defence Demo Day & Defense Expo’, een particulier georganiseerde beurs voor drones en onbemande systemen voor wapenproducenten, die op 24 juli 2026 plaatsvond op een schietbaan/sportcomplex in Kapitanivka, georganiseerd door de ARMADA-vereniging van dronefabrikanten; die idioten hebben er zelfs reclame voor gemaakt.  Het Britse ministerie van Defensie liegt tegen het Britse publiek. Wij zijn 100% zeker van onze feiten en hebben minister van Defensie Wes Streeting gevraagd om in onze show te verschijnen en uit te leggen waarom ze dit doen, of ons bewijsmateriaal te weerleggen.  Hij heeft tot nu toe niet gereageerd.
Tot zover Warren Thornton.

Bepaal zelf wie je gelooft: Het Britse Ministerie van Defensie of Warren Thornton.
Onze leiders proberen ons ervan te overtuigen dat we rustig kunnen gaan slapen. En om dat verhaal kracht bij te zetten zijn ze naar een militaire dumpstore getogen om zich vervolgens in een soort uniform te hijsen.
Volgens berichten uit het Kremlin had Poetin een slapeloze nacht toen hij onderstaande foto zag. Niet vanwege angst, maar vanwege de slappe lach.