HOND REDT PEUTER

• Enorme regenboogwolk zorgt voor angstaanjagend tafereel

Een angstaanjagend grote regenboogwolk doemde deze week op boven diverse Costa Ricaanse steden. Nietsvermoedende inwoners stonden verbouwereerd aan de grond genageld. Lichte paniek maakte zich van hen meester. Volgens Nederlandse meteorologen en wolkendeskundigen gaat het om een zeer uitzonderlijke buienwolk. Nog nooit eerder werd een regenboogwolk zo mooi gefotografeerd en vastgelegd. Het natuurfenomeen liet zich precies zien op Independence Day en had volgens getuigen waanzinnig veel weg van de 'einde der tijden'-scène uit de gelijknamige film. Niet vreemd dus dat de Costa Ricanen even moesten slikken toen ze overdonderd en verbijsterd het spektakel gade sloegen. In tal van steden werd de regenboogwolk vorige dinsdagmiddag gezien.

Inwoner Joey Petit was met zijn familie op een speelplaats toen zijn 11-jarige zoon Ariel de vreemde wolk als eerste opmerkte. "We grepen meteen onze camera en waren net zo verbaasd. We hadden geen idee wat het was en we hadden nog nooit zoiets gezien." Ook weerdeskundigen worden enthousiast van de wolk. "Schitterend, het ziet er heel bijzonder uit. Ik heb een wolk nog nooit op deze manier gezien. Er zit ongetwijfeld heftig weer onder", concludeert professor en expert Harm Jonker.

Het spektakel wordt veroorzaakt door zonlicht dat door het ijsgedeelte van de wolk schijnt, verklaart meteoroloog Michiel Severin van Weerplaza. "Een wolk bestaat voor het merendeel uit water en de bovenkant uit ijskristallen. Als het licht daarop schijnt, wordt het licht gebroken.

In België zien we bijvoorbeeld een regenboog als de zon de regendruppels raakt. De ijskristallen zorgen in dit geval voor een extreem effect." Hoewel een regenboogwolk van dit formaat nog nooit eerder in ons land gezien werd, is het volgens Severin wel degelijk mogelijk. "De mensen die deze foto's maakten, stonden op de perfecte plek en de ijskristallen waren van het juiste formaat, maar het blijft puur toeval.

Het kan zo morgen in België te zien zijn, maar meestal stelt het in ons land weinig voor en hebben we geen oog voor een veel kleinere variant ervan. Dat maakt de Costa Ricaanse regenboogwolk echt uitzonderlijk.

• Unieke vriendschap: vrouw die oog verloor adopteert eenogige puppy

Eind juni stond Maria Williamson voor het stoplicht in Mobile in de Amerikaanse staat Alabama, toen vier mannen haar auto wilden carjacken. De vrouw kreeg een kogel in het gezicht die haar neus doorboorde en haar rechteroog beschadigde. Maria's oog bleek niet meer te redden en moest worden verwijderd.

Nu adopteerde de vrouw een puppy die na een aanval door een grote hond eveneens een oog verloor. Puppy 'Bear' was amper een maand oud en zwaargewond toen hij binnengebracht werd in een dierenopvangcentrum. Na een hevige aanval door een andere hond was zijn oog uit zijn oogkas gesprongen. Dierenartsen verwijderden het oog en het asielcentrum postte foto's van het hondje op Facebook, samen met een oproep tot donaties voor het bekostigen van zijn verzorging.

Enkele dagen later zag Maria's vriend het bericht van Bear: hij dacht dat de twee wel iets gemeen zouden hebben en dat bleek te kloppen. "Ik adopteerde Bear nog de dag zelf", aldus de vrouw. "Ik wilde niet dat hij nog een nacht langer in de praktijk van de dierenarts moest blijven. Ik wist dat hij een thuis en liefde van zijn baasje nodig had".

Ondertussen herstellen Maria en Bear samen van de gewelddadige trauma's die ze beleefden. Bear is nog te zwak om veel te spelen, maar hij kauwt al op alles waar hij zijn tanden in kan zetten. In de zaak van de carjacking zijn ondertussen zes arrestaties verricht.

Maria's collega's van het pizzarestaurant waar ze werkt, zijn begonnen met een geldinzameling om haar te helpen betalen voor de zware medische kosten. Maria en Bear hebben ondertussen al een hechte band. "We zijn geen slachtoffers, we zijn overlevers die ons verhaal mogen delen", zegt de vrouw. 

• Vertederend: hond waakt een week bij vriendin die vastzit in put

Dat honden trouwe vrienden zijn, bewijst Tillie, een setter die zeven dagen bij haar vriendin waakte. Phoebe, een bassethond, had zichzelf in nesten gewerkt en zat gevangen in een put, maar Tillie week niet van haar zijde en zocht elke dag naar hulp.

Phoebe en Tillie verdwenen op 8 september uit hun huis in de Amerikaanse staat Washington. Hun ongeruste baasjes lanceerden een oproep via Facebook, maar een week lang vernamen ze niets van hun huisdieren.

Tot omwonenden de beestjes vonden in een oude betonnen waterbak. "Met een laatste sprankeltje hoop daalden we af in de ravijn en toen hoorden we het geluid waar we al een week op hadden gewacht: geblaf", klonk het na de reddingsactie.

"Tillie bleef bijna een week aan de zijde van Phoebe, behalve enkele minuten per dag om hulp te zoeken. Ze is een echte vriend, een mooi voorbeel van de kracht van de liefde", zeiden Tillie's baasjes na afloop.

Vrijwilliger Amy Carey heeft nog een boodschap aan alle baasjes van vermiste honden: "Tenzij je hond nog gezien is, is het goed mogelijk dat hij ergens vastzit. Ik weet niet of Phoebe zonder Tillie's hulp ooit was gevonden, want ze waren kilometers van huis."

• Hartbrekend: gorilla houdt overleden baby al week vast

Ook in het dierenrijk is het overlijden van een kind hartverscheurend. Mamagorilla Shira uit de Frankurt Zoo in Duitsland verloor plotseling haar jonge baby. De vrouwtjesaap weigert het lijkje echter achter te laten en loopt er nu al een week mee rond.

Vorige week donderdag leek er nog niets aan de hand. " 's Ochtends leek de kleine gorilla helemaal ok, maar in de namiddag is ze splots en zonder waarschuwing overleden. Wat de oorzaak is, weten we nog niet" Een zware klap voor Shira, die net als alle gorilla's een zeer hechte band opbouwde met haar baby.

Ze loopt nog steeds rond met het lijkje en legt het 's nachts op haar buik om te slapen. "Ze probeert het iedere ochtend wakker te maken. Shira heeft tijd en ruimte nodig om het verlies te verwerken." De verzorgers zullen binnenkort het aapje wegnemen, zodra het veilig is om de kooi te betreden. Daarna zullen ze de oorzaak van overlijden proberen vaststellen.

• Hond vraagt op vertederende wijze vergiffenis bij baasje

Deze labrador had een gat in de zetel gemaakt en daar kon zijn Italiaanse baasje Athony niet om lachen.

In een ultieme vraag naar vergiffenis vlijt de viervoeter zich neer tegen zijn baasje. Door het vertederende gebaar kan Anthony niet anders dan zijn hond te vergeven.

Anthony's vriendin Federica legde dit mooie moment tussen man en hond vast op de gevoelige plaat.

• Japanner vangt angstaanjagende vis bij Fukushima

Een grote vangst kan je de vis van Japanner Hirasaka Hiroshi wel noemen. De man haalde een angstaanjagend exemplaar boven niet ver van de plaats van de nucleaire Fukushima-ramp. De vangst doet vragen rijzen over de impact van de ramp op het milieu. De vis lijkt wel weggezwommen uit een prehistorische film, met zijn gigantische, gapende mond.

Volgens Hiroshi, die zijn vangst trots op Twitter toonde, gaat het om een wolfsvis, ook wel zeewolf genoemd. Normaal worden die gemiddeld zo'n meter lang, maar het exemplaar van de Japanse visser is bijna dubbel zo groot.

Volgens deskundigen doet de vangst vragen rijzen over de ecologische invloed van de nucleaire ramp. Het is immers uitzonderlijk dat de zeewolf zo groot is en het dier hoort al helemaal niet zo dicht bij de oppervlakte te zwemmen dat hij met een hengel gevangen kan worden. Normaal gezien leven ze immers op de zeebodem.

• Kat redt leven van baasje door tumor aan te wijzen

De Amerikaanse Sue McKenzie zegt haar leven te danken aan haar kat Tom. Dankzij rare trekjes van haar kat kwam ze er namelijk achter dat ze een kwaadaardige tumor had in haar nek. Tom was een heel rustige kat die erg op de achtergrond bleef.

De zwart-witte kater werd echter steeds aanhankelijker en begon zijn baasje pootjes te geven op de achterkant van haar nek. Niets voor Tom, zo vertelt de 64-jarige McKenzie: "Tom is geen kat die veel contact met mensen zoekt en geknuffeld wil worden. Hij komt wel eens naast me zitten, maar daar blijft het dan ook bij.''

Toen het opvallende gedrag van Tom twee weken aanhield, besloot McKenzie actie te ondernemen: "Ik werd er gek van, want hij wilde me niet meer met rust laten. Hij bleef tikken met zijn pootje op mijn nek, ik snapte er niks van.'' Aanwijzingen genoeg om het beestje mee te nemen naar een dierenarts. 

De arts kon niks geks ontdekken bij het beestje, dus ging hij op zoek naar andere motieven. "De arts zei dat Tom mij misschien wel iets duidelijk wilde maken.'' Sue McKenzie begon de plek te onderzoeken waar Tom eindeloos tikte en ontdekte daar een bobbel. "Ik had de bobbel al wel eens eerder gevoeld, maar had er geen seconde meer bij stil gestaan dat het om een kwaadaardige tumor zou kunnen gaan. Maar door het gedrag van Tom begon ik er toch vraagtekens bij te stellen.

'' McKenzie besloot naar het ziekenhuis te gaan voor controle, waar ze te horen kreeg dat het om een kwaadaardige tumor in haar nek ging. Doordat ze zo vroeg aan de alarmbel trok, kon de tumor goed aangepakt worden met chemotherapie. Inmiddels is de oma van twee kleinkinderen weer gezond verklaard.

Ze vindt dat ze haar leven aan Tom te danken heeft: "Ik ben hem ontzettend dankbaar, hij heeft mijn leven gered.'' Tegelijkertijd met de tumor van McKenzie is ook de aanhankelijkheid van kater Tom verdwenen: "Zijn heldendaad doet hem niks. Hij is weer koud en afstandelijk. Maar gelukkig laat hij mijn nek nu met rust!''

Wetenschappelijk onderzoek heeft uitgewezen dat zowel katten als honden dankzij hun sterk ontwikkelde reukzin kanker kunnen detecteren bij soortgenoten, maar ook bij mensen.

Ook bijen kunnen kankercellen detecteren in de adem van mensen. Honden kunnen kanker ruiken Onderzoek heeft uitgewezen dat honden kanker kunnen ruiken. Kankervarianten die verborgen zitten onder de huid, weten de viervoeters te detecteren via de adem. Kanker laat namelijk andere restproducten achter dan gezonde cellen, wat effect heeft op je adem.

De verschillen zijn zo groot dat een getrainde hond dit kan oppikken, zelfs in een vroeg stadium van de ziekte. Sinds enkele jaren is bekend dat ook katten daartoe in staat zijn.

• Geschreeuw van haar baby haalt vrouw uit coma

Shelly Cawley uit de Amerikaanse staat North Carolina had net een spoedkeizersnede achter de rug. Baby Rylan kwam gezond ter wereld maar door een bloedklonter belandde haar moeder in coma. Als er niet snel iets veranderde, zou Shelly de volgende ochtend niet halen. Maar toen schreeuwde haar baby uit volle borst en werd de jonge mama opnieuw wakker.

Echtgenoot Jeremy Crawley herinnert zich nog goed hoe hulpeloos hij zich vorig jaar in september voelde aan het ziekenhuisbed van zijn vrouw op de intensieve afdeling. "De artsen hadden alles gedaan wat ze konden". "Het was duidelijk dat we haar aan het verliezen waren." Baby Rylan maakte het daarentegen uitstekend en lag enkele verdiepingen lager rustig te slapen.

Dat bracht verpleegster Ashley Manus op een idee. "Wij zijn voorstander van huid-op-huidcontact". "Het is goed voor de baby en de mama. Volgens ons zou het geen kwaad kunnen om het ook eens in deze kritieke situatie te proberen." Baby Rylan werd liefdevol op de borst van haar moeder gelegd. "Diep vanbinnen hoopte ik dat Shelly er nog steeds was en haar dochtertje kon voelen en horen zodat haar moederinstinct ervoor zou kunnen zorgen dat ze ontwaakte", verklaart de verpleegster.

Artsen vertelden aan echtgenoot Jeremy dat het aan zijn vrouw was om te vechten. De verpleging was ervan overtuigd dat Shelly weer zou bijkomen indien de baby huilde. Rylan lag er echter zo vredig bij dat ze al snel in slaap viel. "Het duurde tien minuten om Rylan een schreeuw te laten uitbrengen", aldus de man. Ongelofelijk maar het werkte. Rylan redde het leven van haar moeder.

Jeremy krijgt nog steeds kippenvel wanneer hij terugdenkt aan dat moment. "Dankzij het gehuil vocht Shelly voor haar leven. Ik had mijn vrouw terug." Ook de jonge mama herinnert zich nog haarfijn het ogenblik waarop ze haar kind voor het eerst zag. "Ik weet nog dat ik naar Rylan haar gezichtje keek en dat ik haar de mooiste baby ter wereld vond", vertelt ze.

Jeremy, Shelly, Rylan en de medische staf een jaar later.

Het zou nog een week duren vooraleer Shelly volledig uit coma was en haar baby voor de eerste maal kon vasthouden. De moeder en dochtertje stellen het ondertussen goed zonder verdere complicaties.

"Het is een mirakel, er zijn geen andere woorden om dit te beschrijven".

Een jaar na haar wonderlijke wederopstanding heeft het gezin de eerste verjaardag van Rylan gevierd. Jeremy en Shelly hebben ook de tijd genomen om de verpleging van het ziekenhuis uitgebreid te bedanken. En later wanneer Rylan een grote meid is, krijgt ze te horen hoe ze het leven van haar moeder heeft gered. Als dat geen fantastisch vooruitzicht is.

Hieronder kan u bekijken hoe vorige september de eerste ontmoeting verliep tussen Rylan en haar mama na een week coma.

VAN MOEDERLIEFDE GESPROKEN! DAT IS AL EEN MIRAKEL OP ZN EIGEN.

• Vuilnismannen redden katje dat bedolven lag onder afval

Een ordinaire berg afval, leek het. Tot drie vuilnismannen in het Zweedse Stockholm plots angstig gemiauw hoorden, ergens onderin hun vuilniskar. Het trio aarzelde geen moment: die rit naar de verbrandingsoven ging niet door, dit katje moest en zou gered worden. "Het dier moet in onze vrachtwagen gesprongen zijn zonder dat we het gezien hebben", aldus Bekir Mercil. "Er zat vier à vijf ton afval in, begin er maar aan."

De dierenvrienden belden eerst nog naar hun bazen om te vragen of ze hun vuilniswagen weer mochten leeghalen. "We gebruikten eerst de schop en later een bezem om de berg afval te onderzoeken, kwestie van de poes geen pijn te doen", klinkt het. Een half uur later leverde hun zoektocht het gewenste resultaat op.

"De kat sprong meteen uit de vrachtwagen, hij zag er afgepeigerd uit en trilde als een blad", aldus Bekir. De gelukkige viervoeter werd daarna naar een dierenopvangcentrum gebracht, waar hij er na een deugddoend badje weer helemaal als nieuw uitzag.

GELUKKIG MAAR!

• Weerballoncamera duikt na twee jaar op met deze adembenemende beelden

Filmen en foto's nemen vanuit de stratosfeer, dat leek vijf vrienden uit Arizona wel een projectje waard. Ze bonden in 2013 een smartphone en twee camera's aan een weerballon en stuurden die de lucht in.

Helaas liep er iets mis met de lokalisatie van de ballon, waardoor ze hem kwijtspeelden. Tot een dame hen een paar maanden geleden opbelde met verlossend nieuws. De vrouw in kwestie was gaan wandelen op een afgelegen plek, die zowat 80 kilometer verwijderd was van de originele lanceringsplaats in 2013.

Daar, in het midden van een woestijnlandschap, lag de doos met de camera's en smartphone van de vijf vrienden. Omdat zij op de doos hun namen hadden geschreven en de toevallige vinder ook de SIM-kaart had laten uitlezen in een telefoonwinkel, waren de eigenaars snel gevonden.

Niet veel later konden ze eindelijk aan de data en beelden die hun smartphone, GoPro-camera en Sony Camcorder hadden verzameld. De ballon had 1 uur en 38 minuten gevlogen en was 30 kilometer hoog geraakt voor hij uiteenspatte.

De telefoon en camera's maakten ronduit fantastische beelden, inclusief bovenstaande foto van de Grand Canyon vanuit de stratosfeer. De wonderlijke video van het project kan je hieronder bekijken:

Veel kijkplezier!

• Biker redt verbrand katje en neemt het mee onder zijn jasje op roadtrip door VS

Motard Pat vond onderweg op zijn trip van Californië naar New Jersey aan een tankstation een achtergelaten, verbrand katje dat verzorging nodig had. Pat ontfermde zich over het beestje en nam het mee op zijn roadtrip dwars door de VS.

Pat was nog maar aan het begin van zijn reis, ergens in Nevada, toen hij de rosse kater gewond aantrof. Het dier miauwde om hulp en was er erg aan toe. Pat nam het poesje mee onder zijn jacket en verzorgde het. Al snel sterkte Party Cat - de naam die Pat hem gaf - aan. De brandwonden zijn inmiddels bijna helemaal genezen.

Als de groep rijdt, dan komt het katje piepen vanonder Pats vest. 's Avonds gaat het uitgeput slapen, met een aapjesknuffel die de reizende bende voor hem kocht. Het is een waar verhaal van eenbiker die iets bijzonders en liefs deed".

• Kale circusbeer mag eindelijk terug naar de jungle

Na jaren van mishandeling in een reizend circus, werd Cholita gisteren terug in de jungle losgelaten. De 25 jaar oude beer werd in maart gered uit de klauwen van circushouders, maar nu pas, na maanden van herstel, was ze klaar om naar haar oude habitat terug te keren. En dat leverde prachtige beelden op.

Animal Defenders International (ADI) vond de oude beer in erbarmelijke omstandigheden. Haar ontklauwde poten en geforceerde longen waren het resultaat van misbruik. Het wijfje had ook bijna al haar vacht verloren.

ADI bracht de berin naar het Spirit of Freedom reddingscentrum nabij Lima, Peru. De medewerkers gaven Cholita een comfortabele en ruime thuis en leerden haar hoe ze voor zichzelf kon zorgen. Eindelijk kreeg Cholita de liefde en zorg die ze verdiende.

Na maanden van revalidatie maakte Cholita een reis over de Andes naar haar nieuwe thuis in het Amazonegebied. Haar vrachtwagen was uitgerust met een speciale zuurstoftent, zodat ze haar stressvolle tocht beter zou doorstaan.Na drie dagen reizen met vrachtwagen en boot, bereikte Cholita eindelijk haar nieuwe thuis. De beer werd als een koningin van de boot gedragen, waarna ze haar nieuwe habitat verkende.

Gelukkig voelde Cholita zich snel thuis. "Toen we Cholita voor het eerst zagen, merkten we meteen haar littekens op die ze opliep in het circus", vertelt Jan Creamer, voorzitter van ADI. "Ze heeft een lange weg afgelegd en het is fantastisch om te zien hoe Cholita kan terugkeren naar een wereld waaruit ze als baby werd gestolen.

We bedanken iedereen die heeft gedoneerd om Cholita te redden en haar naar huis te brengen."

Ondervoede tweejarige krijgt borstvoeding van hond

Reina, de hond die een tweejarige kleuter zoogde, op het domein waar het kind door de politie gevonden werd.

In de Chileense stad Arica hebben politieagenten een ondervoed tweejarig jongetje gered dat gezoogd werd door de hond van de buren. Dankzij haar goede zorgen heeft de hond Reina mogelijk het leven van de peuter gered.

Een getuige had de politie gewaarschuwd nadat hij in een werkplaats had gezien dat een jongen borstvoeding kreeg van een hond.

Het kind werd naar het ziekenhuis gebracht, maar mocht gisteren het hospitaal verlaten. Momenteel wordt de peuter opgevangen door een sociale overheidsinstantie.

Volgens de agenten kwam de moeder stomdronken opdagen in het ziekenhuis, maar werd ze niet gearresteerd, omdat het kind geen lichamelijke schade werd aangedaan. 

EEN OMGEKEERDE WERELD: DIEREN ZIJN SOMS MENSELIJKER DAN DE MENSEN ZELF! GOED GEDAAN REINA.

3. Baalbek, Libanon

Baalbek, ofwel 'heer van Beka', genoemd naar de Bekavalei in het oosten van Libanon, is een stad die ongeveer 9.000 jaar geleden werd gebouwd als kleine nederzetting. Na de verovering door Alexander De Grote werd ze herdoopt tot Heliopolis.

De stad won echter pas later aan belang toen ze een Romeinse provinciehoofdstad werd en een groot religieus centrum werd met onder andere tempels voor Jupiter, Bacchus en Venus.

Uitermate indrukwekkend in de prachtig bewaarde stad zijn de gigantische monolieten die gebruikt zijn bij de bouw van de tempels. De zwaarste wegen elk meer dan 1.000 ton.

Ook de gigantische tempel van Bacchus en de nog vijf overblijvende Corintische zuilen van de tempel van Jupiter, elk meer dan 20 meter hoog, doen veel bezoekers met verstomming staan.

De tempel van Jupiter

4. Newgrange, Ierland

Neen, het is geen ufo, maar wel de gigantische megalitische koepel van Newgrange. Het gebouw, meer dan 5.000 jaar oud, is de meest bekende prehistorische site van Ierland en ligt ongeveer 50 kilometer ten noorden van Dublin. Oorspronkelijk diende het als graftombe.

De constructie met een doorsnede van 76 meter en een hoogte van 12 meter was lang bekend onder de plaatselijke bevolking. Pas in 1962 werd begonnen met de restauratie en reconstructie en sinds 1993 staat de grafheuvel op de UNESCO-Werelderfgoedlijst.

5 en 6. Ajanta- en Elloragrotten, India

De Kailastempel in de Elloragrotten. 

De Elloragrotten worden algemeen gezien als het hoogtepunt van de Indiase rotsarchitectuur. De 34 grotten werden tussen de 6de en de 9de eeuw uitgehouwen uit de rotsen van de Charanandri-heuvels en zijn rijkelijk versierd met oude schilderijen en sculpturen, meesterwerken uit de Boeddhistische kunst.

Bijzonder indrukwekkend is de Kailastempel, die in zijn geheel uit één rots is uitgehouwen.

De Kailastempel in de Elloragrotten. 100 kilometer verderop liggen bovendien de Ajantagrotten, uitgehouwen in de kliffen tussen de 2de en de 7de eeuw.

In het complex vind je Boeddhistische tempels, schrijnen, gebedshuizen en slaapzalen.

Tempel in de Ajantagrot.

• Is jouw gewicht gezond?

Deze snelle test vertelt het je zonder weegschaal; Doe de simpele test:

1. Neem een bol koord of lint en meet een stuk af dat exact even lang is als je lengte.

2. Vouw dat stuk koord dubbel

3. Wikkel het koord rond je middel

4. Overlappen de uiteinden? Dan zit je safe. Raken ze elkaar echter maar net of niet? Dan draag je waarschijnlijk te veel gewicht mee rond je middel.

Women's Health visualiseerde de stappen nog eens in onderstaande tekening: (Door: Tine Kintaert)

• Arm schaap loopt rond met 40 (!) kilo wol

De uitdrukking 'arm schaap' is hier echt wel gepast. Of liever was want na zeven jaar 'sparen' werd Chris eindelijk geschoren. De scheerbeurt in het Australische leverde meteen een nieuw wereldrecord op: 40,45 kilogram wol!

Het arme beest werd gespot in Mulligans Flats in de buurt van de Australische stad Canberra. Chris droeg zoveel wol dat dierenvrienden vreesden voor zijn leven. Ze brachten de wollige verschijning naar een dierenopvang en daar ging Ian Elkins aan de slag.

Hij is een krak in het scheren van schapen en durfde de uitdaging aan. Na de eerste scheerbeurt onderwierp een veearts het schaap aan een medische controle. Toen hij groen licht gaf, ging Elkins opnieuw aan de slag. Hij vermoedt dat het dier geen tondeuse meer gezien had. "Het is onwaarschijnlijk dat het zo kon overleven in de outback."

De scheerbeurt was meteen ook goed voor een nieuw wereldrecord. Het vorige stond op naam van het Nieuw-Zeelandse schaap 'Shrek' met eeen wolproductie van 'amper' 27 kilogram. Het Australische schaap dat de naam Chris kreeg, is nog herstellende van zijn make-over.

"Hij was aanvankelijk nogal verlegen maar nu wil hij wel eens geknuffeld worden. Hij ziet er al veel beter uit", besluit Tammy Ven Dange van de dierenopvang.

• Zes minder bekende wonderen uit de antieke wereld

De tempel van Bacchus in Baalbek.

Het moet niet altijd Machu Picchu, Chichén Itzá, het Colosseum of de Piramide van Cheops zijn. Ook buiten de beroemde lijstjes van oude en nieuwe wereldwonderen vallen er op de wereld nog tal van minder bekende en populaire maar daarom niet minder magnifieke sites, tempels en gebouwen te bewonderen.  

1. Derinkuyu, Turkije

Onder het kleine dorpje Derinkuyu in Cappadocië, 750 kilometer ten zuidoosten van Istanboel, ligt het gelijknamige ondergrondse grottenstelsel. En niet zomaar een, maar meteen de grootste met de hand gemaakte grottenstad in heel Turkije.

Het Anatolische wonder, waarin 20.000 mensen kunnen schuilen, heeft alles om als een normale stad te functioneren: scholen, kerken, stallen, huizen. En dat alles uitgehouwen in zacht vulkanisch gesteente 60 tot 85 meter onder de grond. Het grottenstelsel werd uitgebouwd tussen de 8ste en de 7de eeuw voor Christus en diende als tijdelijke schuilplaats tegen plunderende legers.

Er zijn maar liefst 600 toegangsdeuren en 15.000 ventilatieschachten die zorgen voor frisse lucht in de gangen, hallen, trappen en kamers. Derinkuyu werd pas in 1963 opnieuw ontdekt, is vandaag de dag nog altijd in uitstekende staat en de helft van de stad kan sinds 1969 door toeristen bezocht worden.

2. Nan Madol, Micronesië Nan Madol, ook vaak 'het Venetië van de Pacific' genoemd,

is een drijvende ruïnestad in een lagune aan de oostkust van het eiland Pohnpei. De stad, die 'ruimte tussen' betekent, bestaat uit een reeks kleine eilandjes van op elkaar gestapelde basaltstenen die met elkaar verbonden zijn via kanalen. De hele site is ongeveer 1,5 op 0,5 kilometer groot en bestaat uit zo'n 100 artificiële eilandjes.

De stad, het politieke en religieuze centrum van de Saudeleur-dynastie, kwam op zijn hoogtepunt rond de 12de eeuw. Op het hele eiland Pohnpei woonden ongeveer 25.000 mensen.

Dat het complex weinig bekend is bij toeristen, heeft ongetwijfeld ook met de ligging te maken: meer dan 3.600 kilometer ten oosten van de Filipijnen in het midden van de Stille Oceaan.

Andere reizigers beschrijven de site als een ruw en primitief Angkor Wat, overgroeid door de jungle, maar daarom niet minder indrukwekkend dan zijn bekendere evenknie.