HOE KAN JE KIND ONTSNAPPEN

Krachtige aardbeving op minder dan 150 kilometer van Rome

Op minder dan 150 km ten noordoosten van de Italiaanse hoofdstad Rome heeft zich een zware aardbeving voorgedaan, zo heeft het Europese aardbevingscentrum EMSC gemeld.

De beving deed zich voor om 19.10 uur en had volgens voorlopige gegevens een magnitude 5,3. Het epicentrum bevond zich op slechts 9 km diepte, op 122 km ten noordoosten van Rome waar de aardbeving ook te voelen was, 63 km van L'Aquila, en 64 km ten oosten van Perugia.

Er was volgens het EMSC om 19.21 uur ook een naschok met magnitude 2,6 op een diepte van 8 km, 124 km ten noordoosten van Rome en 65 km ten noorden van L'Aquila.

Het midden van Italië werd afgelopen zomer al getroffen door een zware aardbeving die het leven kostte aan 298 personen.

Puppy is ontzettend triest. Tot hij wordt herenigd met brandweerman die hem redde.

Dit eenzame jonge hondje had tot voor kort geen enkele vriend op deze aardbol - maar dan veranderde alles. En het diertje kan niet gelukkiger zijn.

Het was brandweer man Mike Thawley die de puppy vastgebonden aantrof langs de kant van de weg in Sacramento (Californië). Het regende pijpenstelen. Het diertje leed bovendien aan een huidaandoening die niet behandeld was. Een duidelijk geval van verwaarlozing.

Maar nu was ze veilig. Thawley nam het teefje mee naar de brandweerkazerne om haar de eerste zorgen toe te dienen, waarna hij de puppy naar een opvangcentrum bracht. Maar daar stopte zijn barmhartigheid niet. De volgende dag, op 17 oktober, kwam de brandweerman op bezoek om te kijken hoe zijn hartendiefje het stelde. Hij wilde laten zien dat ze niet alleen op de wereld was en dat hij om haar gaf.

Hun hartverwarmende reünie werd gefilmd en zal niemand onberoerd laten. Zoals je zal kunnen zien, is 'Chunkie' (want met deze naam gaat ze nu door het leven) erg dankbaar.

En misschien wordt het zelfs nog mooier voor Chunkie want de brandweerman denkt erover na om haar te adopteren.

Prachtig einde is dat!

Koppel viert gouden jubileum in zelfde trouwkledij als in 1966

Ze pasten nog perfect, de trouwkostuums die ze beiden droegen op 1 oktober 1966. Vijftig jaar later vieren Carole-Ann en Jim Stanfield uit het Britse Staffordshire hun gouden jubileum in dezelfde kledij als toen. Tot hun eigen verbazing.

Het was dankzij hun kleindochter Hayley dat het getrouwde paar de trouwpakken terugvond. Hayley vroeg naar hun oude huwelijksfoto's en Carole-Ann en Jim botsten zo weer op hun kostuums die ze maar één keer hadden aangetrokken: op hun trouwdag. "Hayley wou per se dat we de trouwkledij nog eens pasten", vertelt Carole-Ann, die eerst niet wou omdat de kleren muf roken en onder het stof zaten. "Maar Hayley bleef smeken en dus deden we het maar voor haar." Alles zat nog als gegoten en Hayley suggereerde dat ze hun jubileum in hun trouwkledij zouden vieren. En zo geschiedde.

Het koppel trok destijds na de trouwpartij naar Malta en plant nu een "tweede huwelijksreis" naar Turkije. Natuurlijk hoort bij zo'n mooi verhaal ook de onvermijdelijke vraag: "Wat is het geheim van jullie huwelijk?"

Dat blijkt samen heel wat aflachen te zijn. "We hebben elk erg verschillende interesses en hobby's, maar lachen, dat is wat ons sterk maakt."

Spectaculaire rolwolk trekt over West-Vlaanderen

Gisteren hebben meerdere mensen in West-Vlaanderen spectaculaire wolkenformaties gezien. Een rolwolk trok over de regio van Zonnebeke, Poperinge, Schore.

Dit type wolken ontstaat wanneer koude en warme luchtsoorten in contact komen met elkaar. "Op het grensvlak van beide luchtsoorten condenseert de vochtige lucht en ontstaat er een rolwolk", aldus Nicolas Roose van Noodweer Benelux.

Drie olifanten dreigen te verdrinken in waterreservoir. Maar er komt hulp uit onverwachte hoek

Drie olifanten - twee volwassen exemplaren en een kalfje - zijn in de Chinese provincie Yunnan vast komen te zitten in een waterreservoir. Twee dagen lang probeerden ze te ontsnappen, maar tevergeefs. Vooral voor het kleintje werd het moeilijk, want dat kwam nog nauwelijks boven omdat hevige regens het waterpeil deden stijgen.

Vermoed wordt dat het kleintje eerst in het reservoir was gevallen en dat de twee andere wilde olifanten er ook in terecht kwamen toen ze het wilden redden.

De dieren waren in paniek toen lokale autoriteiten hen ontdekten, want het water kwam al hoog in het vijf meter diepe bad. Een dozijn soortgenoten rond het reservoir probeerde om de dieren er aan hun slurf uit te trekken. Maar ook dat lukte niet.

De autoriteiten lieten daarop meteen een kraan aanrukken om de zijkant uit het reservoir te slaan en de dieren te bevrijden. Met vuurwerk werden de andere dieren eerst weggejaagd.

Uiteindelijk konden de drie drenkelingen weer veilig op het droge worden gebracht.

EIND GOED, AL GOED!

Olifantje rent rivier in om verzorger 'van verdrinking' te redden

Kham Lha, een jonge olifant in het Elephant Nature Park in Thailand, heeft een erg bijzondere band met Darrick, een van de verzorgers. Toen Kham Lha onlangs dacht dat Darrick in een rivier in gevaar verkeerde, sprong ze meteen in het water om hem ter hulp te snellen.

Kham Lha is een van de negentien olifanten die het park vorig jaar redde uit de toeristische industrie. Ze was toen amper vier jaar oud en had een pijnlijke training ondergaan om haar op te leiden tot een berijdbare olifant. Maar ondanks haar nare ervaring met mensen, smeedde ze meteen een hechte band met Darrick.

In een aandoenlijke video is te zien hoe Kham La optreedt als Darrick's redder wanneer hij meedrijft op de stroming van de rivier.

Eens ze hem ingehaald heeft, trekt ze Darrick dicht tegen zich aan. Hoewel Darrick niet echt in gevaar verkeerde, bewijzen de beelden hoeveel hij voor het olifantje betekent.

WIJ ZOUDEN NOG EENS EEN VOORBEELD MOGEN NEMEN AAN DIEREN.

ZO RUIKT JE NAJAARSGARDEROBE NIET LANGER MUF

Iedereen heeft het ongetwijfeld al eens voorgehad. Op een frisse herfstavond haal je een lekkere warme trui uit de kast, enkel en alleen om te ontdekken dat hij toch een beetje muf en stoffig ruikt door zijn maandenlange verblijf in de kleerkast.

Met dit handige trucje behoort dat probleem binnenkort tot het verleden.

• Dit heb je nodig: een sprayflacon en een fles (goedkope) vodka.
• Hoe je te werk gaat: vul het flesje met vodka, bespray je kleren (royaal en vanop een halve meter afstand) en hang ze vervolgens op om te drogen.
• Waarom en hoe het werkt: De vodka doodt de bacterieën in je kledingstukken, die het vreemde geurtje veroorzaken.

Vodka droogt trouwens op zonder een geurtje achter te laten, waardoor je achteraf niet ruikt naar een wandelende cocktailbar.

Wol, katoen en polyester kan je met een gerust hart met deze methode behandelen.

Leer en zijde bewaar je best voor de droogkuis.

Een man dacht dat hij een puppy adopteerde.

Maar dat pakte helemaal anders uit"Gratis Puppy", stond op een bordje geschreven in Tucson in de Amerikaanse staat Arizona. Een man zag het, belde aan en weinige minuten later was hij met de ontzettend schattige puppy Neo op weg naar huis. Maar al snel bleek dat de 'hond' zich anders gedroeg.

Neo was angstig en wilde altijd in de buurt van zijn baasje blijven. Andere mensen wantrouwde hij. Oogcontact met vreemden was dan ook uit den boze. Was hij alleen in de tuin, dan sprong hij over het hek om met de honden van de buren te spelen. Een hogere afsluiting bracht geen soelaas. Dan beet Neo er zich gewoon doorheen en wist opnieuw te ontkomen.

Wat het baasje op dat moment nog niet besefte, was dat Neo geen normale hondenpuppy was. Het bleek te gaan om een 'high content wolfdog', een dier dat een mix is van twee soorten maar zijn gedrag en fysieke eigenschappen liggen meer in lijn met die van een wolf.

Dat verklaarde meteen het 'vreemde' gedrag van Neo. Hij gedroeg zich zoals een echt roedeldier en wilde steeds ontsnappen om zijn familie te vinden.In de meeste Amerikaanse staten is het niet toegelaten om dergelijk dier als particulier te houden.

Dus werd Neo naar de 'Wolf Connection' gebracht, een wolvenreservaat in Californië. Daar heeft hij de vrijheid om een echte wolf te zijn tussen zijn soortgenoten. Daar huilt hij 's nachts gewoon mee met zijn nieuwe vrienden. Hij weet dat hij daar thuishoort. Neo heeft zijn familie gevonden.

Walviskalf redt gestrande mama van zandbank

Voor de kust van de Australische deelstaat Queensland is afgelopen vrijdag een wonderlijk tafereel gefilmd nabij North Stradbroke Island.

Een bultrugwalvis zat vast op een zandbank, terwijl haar kalfje probeerde te helpen. Het kleintje duwde het enorme dier in de zij, terwijl de moeder met haar staart sloeg.

Een helikopter kon filmen hoe de redding succesvol afliep en beide dieren terugzwommen naar dieper water. Het zou gaan om dezelfde walvissen die eerder ook al kwamen vast te zitten bij Polka Point, nabij Dunwich op hetzelfde eiland.

GOED GEDAAN KLEINTEJE.

Deze hond leefde al maanden op straat in Los Angeles. 

"Ik hield haar pootje vast en vroeg haar om me te helpen". Soms kreeg ze wat eten toegestopt in een park maar meestal moest ze het in haar eentje rooien. Tot ze hulp kreeg van dierenrechtenorganisatie 'Hope For Paws' en er een verrassende ontdekking volgde. Medewerkers hoorden over het armzalige lot van 'Petunia' en repten zich naar een parkeerterrein waar ze was gesignaleerd.

De hond was angstig en verstopte zich onder een truck. "Ik ging plat op mijn buik liggen en kroop onder het voertuig", vertelde Eldad, de stichter van de dierenrechtenorganisatie. "Petunia kwispelde nerveus met haar staart maar ik wist dat het goed zou komen. Dat is het moment waarop ik haar pootje vastnam."Normaal is het geen goed idee om dit zo snel te doen bij een angstige viervoeter maar Hagar maakte zich zorgen dat ze anders weer zou weglopen. Gelukkig was de man zeer ervaren en handelde hij supersnel waardoor hij het diertje in veiligheid kon brengen.

Toen merkten haar redders waarom Petunia zo nerveus was. Het teefje produceerde melk en dus moesten er ook één of meerdere puppy's zijn. Nu was het aan Petunia om de medewerkers van Hope For Paws te helpen om de kleintjes te vinden. Het duurde niet lang vooraleer er in het struikgewas een puppy werd aangetroffen. Het kleintje van zo'n drie dagen oud kreeg meteen de naam 'Petals'.

Moeder en dochter werden liefdevol herenigd. Petunia was gerustgesteld. Het bleek haar enige puppy te zijn. Beiden verkeerden in goede gezondheid. Ondertussen sterken deze viervoeters volgens Hope For Paws elke dag verder aan waarna ze op termijn klaar zullen zijn om geadopteerd te worden. Hun miserabele leventje op straat is voorgoed voorbij.

Ze heeft ene afschuwelijke migraineaanval na de andere. Tot wonder van de natuur de oplossing brengt

Kate C. Thompson met haar tweeling

Sinds haar veertiende kreeg Kate Thompson af te rekenen met hemiplegische migraine, een verontrustende vorm waarbij de symptomen overeenkomen met die van een beroerte. Niets hield de afschuwelijke aanvallen tegen. Tot een wonder van de natuur de oplossing bracht.

Elke dag ondervond de Amerikaanse vrouw enorme hinder van de aandoening. Ze had last van verlammingsverschijnselen. Ze leed pijn. Veel pijn. Jarenlang probeerden artsen de migraine onder controle te krijgen. Zware medicatie, botox en talrijke diëten brachten geen soelaas. Drie jaar geleden lanceerden artsen een mogelijke, nieuwe en zeer eenvoudige behandeling - evenwel zonder medicijnen: zwanger worden. "Ze voorspelden dat de hormonen van de zwangerschap mijn lichaam zouden resetten en hopelijk de migraine een halt zouden toeroepen," schreef Kate. De natuur moest simpelweg haar werk doen.

We schrijven 23 december 2015. De hinderlijke pijn bleef plots helemaal weg. "Een week later vertelde ik aan een vriendin dat ik niet snapte wat er 'mis' was. Ik had van de ene op de andere dag geen klachten meer. Haar antwoord was simpel: 'Ik wed dat je zwanger bent'." Kate repte zich naar huis om een test te doen. En ja hoor, ze was zwanger.

Tijdens de eerste afspraak bij de gynaecoloog kregen de vrouw en haar echtgenoot een nieuwe verrassing. Ze verwachtten een tweeling. Na zeven maanden zwangerschap kreeg Kate nog meer goed nieuws: de artsen waren er praktisch zeker van dat ze nooit nog een aanval van migraine zou krijgen. Op haar verjaardag onderging de vrouw een keizersnede en bracht twee gezonde meisjes ter wereld.

Nu, twee maanden na de bevalling, is Kate nog steeds verlost van de aandoening. "Ik heb geen rolstoel meer nodig en mijn twee hulphonden hebben plots heel veel vrije tijd. Volgende week vier ik 300 pijnvrije dagen op een rij", aldus Kate. "Mijn dochtertjes hebben me mijn leven teruggeven."

VIER ZUSSEN BRAEM IN DRIE MAANDEN ELK BEVALLEN VAN ZOONTJE

Samen zwanger, één babyborrel

Mama Lieselot met baby Matteo, Tine met Lars, An met Sam en Katrijn met Arvid.

De vier zusjes Braem hebben gisteren samen een babyborrel gehouden. Ze waren tegelijk zwanger en in een periode van drie maanden bevielen ze elk van een zoon. Tine en Lieselot zorgden voor een extra primeur door op dezelfde dag hun kind op de wereld te zetten. "Het was een onvergetelijke periode om samen zwanger te zijn", blikken de vier zussen terug.  

An, Katrijn, Tine en Lieselot Braem haalden enkele maanden geleden deze krant met hun zwangerschap. Het gebeurt wel eens dat verscheidene vrouwen in hetzelfde bedrijf samen zwanger zijn, maar vier zussen uit één gezin is wel heel opmerkelijk. Normaal gezien zou An als de oudste als eerste bevallen, maar zus Katrijn heeft haar op de meet nog voorbijgestoken. "Ik wou niet per se de eerste zijn hoor", knipoogt Katrijn. "Ik had als enige een vrij moeilijke zwangerschap en daarom is mijn zoontje twee weken te vroeg geboren."

Op 28 april zag haar zoontje Arvid het levenslicht. Op 12 mei volgde zijn neefje Sam, het zoontje van An. Tine en Lieselot zorgden voor een extra primeur, want zij bevielen op dezelfde dag. Tine kreeg haar zoontje Lars op 3 augustus om 1 uur 's morgens en om 14.45 uur is Matteo ter wereld gekomen, zoontje van Lieselot.

Toen ik het bericht kreeg dat Tine bevallen was, kwam het besef dat we wel eens op dezelfde dag onze zoon ter wereld konden brengen. Ze kunnen samen hun verjaardag vieren. Ik vond het een onvergetelijke periode om samen zwanger te zijn.

Voor grootouders Marijke De Graef en Jan Braem was het ook een bijzondere periode in hun leven. "Enkel Tine en Lieselot hadden op voorhand verklapt dat ze zwanger waren van een zoon. Het was voor ons een verrassing dat we maar liefst vier kleinzonen kregen. De familie is nu in één klap wel heel groot geworden. We hebben zes kinderen en nu dus dertien kleinkinderen."  

De vier zussen organiseerden gisteren samen een babyborrel voor maar liefst 150 genodigden. De zussen hadden voor de gelegenheid voor elke baby een speciaal shirt laten maken met de eerste letter van hun voornaam en hun geboorteteken. "Wij kunnen ze natuurlijk wel uit elkaar houden, maar voor de rest van de familie is het wat moeilijker", klinkt het lachend.

"We hebben de voorbije maanden heel veel reacties gekregen nadat we in de krant stonden met onze bolle buiken. Het is blijkbaar toch wel heel uniek dat vier zussen gelijktijdig zwanger zijn. Zelf hebben we ook veel steun gehad aan elkaar. We houden veel contact. Meestal om ervaringen uit te wisselen, soms al eens om te klagen als we een nachtje wakker lagen omdat de baby bleef huilen. Door samen zwanger te zijn, zijn we als zussen nog meer naar elkaar toegegroeid."

GELIJKENISSEN TUSSEN MOEDER EN DOCHTER

ANDERE GELIJKENISSEN

DAT DE BESTE MAG WINNEN!

Medische testaap Ponso werd gedumpt op een eiland, meer dan 30 jaar later wordt hij eindelijk gered

De ongeveer 40-jarige chimpansee Ponso is één van de eenzaamste dieren ter wereld. Nu krijgt hij eindelijk hoop op een heel nieuw leven. Ponso werd samen met 19 andere chimpansees gedumpt op een eiland bij de Ivoorkust in 1983, nadat de dieren als proefdieren gebruikt waren. Omdat de dieren 'afgedaan' hadden, werden ze daar gedropt.

Daarmee ondertekende het centrum meteen het doodvonnis van de dieren. Eén voor één stierven de chimpansees van honger en ziekte. Ponso bleef lange tijd dapper doorzetten met zijn familie. Maar in 2013 begonnen ook zijn partner en kinderen te verzwakken en volgde ook voor hen de dood. Ponso bleef helemaal alleen achter.

Dankzij hulp en donaties kon er een betere toekomst voor Ponso op poten worden gezet. Eerder dit jaar bezocht Estelle Raballand, stichtster van het 'Chimpanzee Conservation Center' Ponso verschillende keren om te onderzoeken of hij sterk genoeg was om het eiland te verlaten. Na verschillende tests bleek Ponso in juni ziektevrij en gezond genoeg om van het eiland weggehaald te kunnen worden.In september heeft de overheid van de Ivoorkust zijn verhuis goedgekeurd.

Hij zal een nieuwe thuis krijgen waar hij in het gezelschap van vele chimpansees komt, het 'Chimfunshi Wildlife Orphanage' in Zambia. Momenteel zetten reddingswerkers alles op alles om Ponso weg te halen voor het regenseizoen de hoopvolle plannen in het water doet vallen, en er wordt een nieuw plekje voor hem in het weeshuis gebouwd.

"Als alles goed gaat, kan hij in november verhuizen", vertelt Raballand aan The Dodo. "We werken zo snel als we kunnen." Naast de verhuis en de werken nog een toelating van CITES (Convention on International Trade in Endangered Species)

en Ponso kan eindelijk weer bij soortgenoten zijn.

De opvallende rol van maan en getijden bij zware aardbevingen

Hoe komt het dat sommige kleine aardbevingen uitgroeien tot grote en andere niet? Dat is een kwestie waar wetenschappers weer een iets beter beeld van hebben gekregen na een studie over de invloed van de maan en de getijden.

De wetenschappers namen de periodes onder de loep waarin sprake is van 'hoge getijdenstress', een fenomeen dat twee keer per maand plaatsvindt tijdens volle maan en nieuwe maan. De zee komt dan het verst bij vloed en trekt zich ook het verst terug bij eb. Die bewegingen van die enorme hoeveelheid zeewater zet meer druk op breuklijnen.

Een satellietbeeld van de tsunami die Zuidoost-Azië trof op 29 december 2004. 

Die druk kan een van de oorzaken zijn dat kleine aardbevingen heel groot worden. Kàn, want er spelen nog veel andere factoren mee. Maar de druk van de getijden kan een kleine breuk net dat kleine duwtje geven om uit groeien tot een enorme scheur, luidt de theorie.

De aardbevingen die enorme tsunami's veroorzaakten in 2004 in Zuidoost-Azië en in 2010 in Chili hadden een kracht van respectievelijk 9,1 en 8,8. Ze vonden allebei plaats nabij een volle maan, dichtbij de piek van de getijdenstress.

Eerdere studies suggereerden ook een invloed van de getijden op massief gesteente. 

Uiteraard zijn de getijdenkrachten niet de belangrijkste oorzaak van het ontstaan van aardbevingen. Die ontstaan voornamelijk doordat de tektonische platen van de Aarde tegen elkaar duwen en schuren.

Daardoor neemt de druk toe op de breuklijnen, tot die zo hoog wordt dat hij plots vrijkomt in de vorm van een aardbeving.

Zo ontstaan ook veel aardbevingen wanneer er weinig druk is van de getijden. "Aardbevingen zijn bijna een willekeurig proces". "Getijdenkrachten zijn slechts een element in een ingewikkeld proces.

Er zijn nog veel andere factoren." Een theorie gaat ervan uit dat alle aardbevingen klein starten op dezelfde manier. Of ze blijven groeien, hangt dan af van andere factoren die ze tegenkomen, zoals getijdenstress.

Een andere theorie stelt daarentegen dat er een wezenlijk verschil is tussen het ontstaan van grote en kleine aardbevingen.  Het onderzoek kan niét helpen bij betere voorspellingen van het tijdstip en de plaats waar aardbevingen zullen toeslaan.

Maar dergelijke studies kunnen wetenschappers wel helpen begrijpen hoe en waarom grote bevingen voorkomen. En zo kunnen ze de snelheid en precisie van waarschuwings-systemen verbeteren die alarm slaan meteen na het ontstaan van een beving.

De huidige systemen kunnen namelijk wel goed de impact van gematigde aardbevingen inschatten, maar schieten tekort voor de grote.

Het Japanse waarschuwingssysteem had de intensiteit van de aardbeving van 2011 in hoofdstad Tokio bijvoorbeeld onderschat. Een beter begrip van wat een aardbeving groot maakt, zou dus vooral meteen na het ontstaan ervan een grote vooruitgang zijn.