Hond redt peuter van vier meter lange tijgerslang

Peuter Carmen werd door familiehond Mack gered van het dodelijke gif van een tijgerslang. De hond bekocht die actie bijna met zijn eigen leven.
In het Australische Melbourne heeft hond Mack het leven van de 2-jarige peuter Carmen gered. Een vier meter lange tijgerslang bevond zich op minder dan twee meter van het spelende meisje en probeerde haar aan te vallen.
De hond verdedigde haar en ving de giftige beten op.Toen moeder Leigh buitenkwam vond ze haar hond Mack met schuim op de mond, met naast hem een vier meter lange dode tijgerslang. Peuter Carmen stond er beteuterd bij.
Onmiddellijk bracht de familie hun gewonde hond naar de plaatselijke dierenarts, die echter niet veel ondernam om het dier te redden. Boos reden ze door naar een gespecialiseerd dierenziekenhuis, waar het personeel wel adequaat reageerde: meteen werd het bloed van de hond gefilterd en een slangenspecialist gebeld. "We zeiden hen gewoon dat ze onze jongen moesten redden en dat we wel zouden zien dat we het geld bij elkaar zouden schrapen", zegt Leigh.
Na een lange nacht leek de vierjarige Mack erdoor te komen. De familie was dolblij, maar de reddingsactie bleek alles bij elkaar wel meer dan zesduizend Australische dollar (bijna drieduizend euro) te kosten.
Om die forse rekening te kunnen betalen, besloten Jo en Leigh hun Holden sedan, een klassieke auto uit 1968, te verkopen. Maar toen grepen vrienden en buren in, en ze startten een inzamelingsactie om de dierenartskosten te betalen.
Binnen een week hadden ze het vereiste bedrag bij elkaar. "Het is geweldig maar ook moeilijk om iedereen te bedanken", zegt een beduusde Leigh. "Veel donaties zijn anoniem gedaan, dus we weten niet van wie het komt. De steun die we hebben gekregen is overweldigend en heeft ons erdoor geholpen. Een van de mensen is zelfs Mack in het ziekenhuis komen bezoeken en we kennen hem niet eens!, vertelt ze.

Mack in het dierenziekenhuis waar hij herstelt van de slangenbeten.
Mack leert nu langzaam weer opnieuw lopen en eten en herstelt langzaam maar zeker. "Het maakt ons niet uit dat zijn herstel maar langzaam gaat. Dat hij er nog is, is het belangrijkste voor ons. Dat is meer dan we waar we een week geleden op durfden te hopen. Voor ons is hij als een zoon, hij betekent alles voor ons." HAPPY END.