BEWEGEN

Abigail raakte oor kwijt na leven vol mishandeling en is met kleurrijke hoofdbanden nu baken van hoop

Ze gaat nooit de deur uit zonder een vrolijk hoofddeksel en je gaat spontaan glimlachen als je haar foto's ziet op sociale media. Niets doet vermoeden dat het leven van pitbull Abigail eind vorig jaar nog aan een zijden draadje hing, na een leven vol mishandeling. Ze verloor een oor, maar spartelde erdoor. En haar inspirerende verhaal leverde haar nu de prijs op van 'heldhaftige hond van het jaar'.

Het was november vorig jaar toen de hond werd binnengebracht in het asiel van de Amerikaanse stad Miami. Ze was gevonden terwijl ze langs de straten dwaalde en bleek er erg aan toe te zijn. Aan haar hoofd zat een gapende wonde waar ooit haar rechteroor was geweest. De dierenarts vermoedde daaruit dat ze was gebruikt voor hondengevechten.

Victoria Frazier - de stichtster van de liefdadigheidsorganisatie 'Love is Fur Ever Dog Rescue' - zag de foto's op Facebook passeren en omdat ze bang was dat de hond een spuitje zou krijgen, ondernam ze onmiddellijk actie. Abigail werd naar het Pets First Wellness Center gebracht en daar kreeg ze een huidtransplantatie en werden haar wonden uitvoerig verzorgd. Na enkele weken in het ziekenhuis ging Abigail met Frazier mee naar huis. Ze verbleef tot eind juni bij de vrouw en haar echtgenoot, waarna ze geadopteerd werd door een koppel uit Fort Meyers: Megan Steinke (29) en haar man Jason (37).

En daar werd ze een baken van hoop."Ze heeft heel veel ellende moeten doorstaan om te komen tot waar ze nu is". Ze is een echte inspiratie. In december schreef Victoria haar in voor de wedstrijd 'heldhaftige hond van het jaar' en afgelopen weekend haalde ze de trofee binnen.

Intussen zamelde ze geld in voor het goede doel, net als de andere kandidaten. Haar centen gaan naar Dogs on Deployment, dat onder meer een tijdelijke thuis zoekt voor de huisdieren van soldaten die op missie moeten. Bij de uitreiking droeg Abigail... inderdaad, een nagelnieuwe hoofdband.

"We hopen echt dat mensen naar haar kijken en zien dat ze het tegen alle verwachtingen in gemaakt heeft. Dat is hoopgevend."

EIND GOED AL GOED!

DE SCHILDKLIER

Paracelsus, een bekende arts uit de zestiende eeuw, schreef het al: "Alles is giftig; het is de juiste dosering die gif van geneesmiddel onderscheidt."

Zo kan de werking van de schildklier beïnvloed worden door jodium.

- Door een tekort gaat ze trager werken en kun je kouwelijk worden en sneller vermoeid raken. Je kunt ook last krijgen van geheugenverlies en concentratiestoornissen.

- Een teveel aan jodium daarentegen is ook schadelijk voor de gezondheid, want daardoor gaat de schildklier sneller werken en kun je last krijgen van hartkloppingen, benauwdheid, slapeloosheid, gewichtsverlies en overmatig transpireren.

10 HERSENWEETJES

• Ons brein weegt ongeveer 1,5 kg en bestaat voor 75 procent uit water. Het vormt 2 procent van ons lichaamsgewicht maar gebruikt maar liefst 25 propcent van onze energie.
• Het brein van een pasgeboren kindje groeit ongeveer drie keer zijn grootte tijdens het eerste levensjaar. Elke seconde worden er 700 nieuwe hersenverbindingen gelegd. De hersenactiviteit van een baby is twee keer zo hoog als die van een volwassene.
• De beste tijd om de hersenen te trainen is 's ochtends. Want dan zijn ze meest actief.
• Onze hersenen zijn het meest complexe orgaan van ons lichaam. Zo complesx en ingewikkeld dat we nog maar aan het begin staan van onze kennis over de hersenen.
• Ons brein bepaalt in 13 milliseconden of iemand aantrekkelijk is of niet. Zonder dat het bewustzijn daaraan te pas komt.
• Er zitten geen pijnreceptoren in ons brein Der hersenen kunnen dus geen pijn voelen.
• Telkens als we geeuwen, sturen we zuurstof naar de hersenen. Zo koelen we ze af en schudden we ze nog maar eens wakker.
• Ons brein kan vier to zes minuten zonder zuurstof. Pas dan begint het af te sterven. Vijf tot tien minuten zonder zuurstof heeft permanente hersenschade tot gevolg.
• Zonder woorden bepalen of iemand in een goede bui is of eerder boos of verdrietig, kan dankzij onze hersenen. Een klein hersengebied, de amygdala, is verantwooredelijk voor ons vermogen om iemands gezicht te lezen en te kijken naar aanwijzingen voor hoe iemand zich voelt.
• Niemand kan zichzelf kietelen omdat het brein een onderscheid maakt tussen onverwachte aanrakingen en je eigen aanrakingen.

TACHTIGER STOOT OP CANNABISPLANTAGE EN GIGANTISCHE VUILNISBELT

"Huurder maakte stort van ons huis"

De woonkamer ligt bezaaid met honderden lege blikjes en afval. -

Lukas Marcel Teugels (82) beleeft een nachtmerrie met de huurder van zijn woning in de Burchtlaan in Londerzeel. Achterstallige huur leidde tot ettelijke episodes voor het vredegerecht. De gerechtsdeurwaarder zette de man uiteindelijk uit het huis, en stootte daarbij op een cannabisplantage én een stort met honderden lege blikjes.

"Mijn vrouw krijgt een hartaanval als ze hier binnen komt", zegt Teugels. Marcel Teugels is erg geschrokken van wat hij in het huis gevonden heeft. De schade is niet te overzien. "De woonkamer is een groot stort. Hier liggen honderden lege blikjes bier en energiedrankjes. De buurman heeft in die twee jaar nooit één keer een vuilniszak buiten zien staan. Nu weet ik waarom", zegt Teugels.

"Ook de stank is niet te harden. Het toilet zit vol viezigheid."Marcel Teugels heeft geen idee hoe hij het huis ooit weer schoon gaat krijgen. -

De alleenstaande woning in de Burchtlaan werd in april 2015 voor negen jaar verhuurd voor 850 euro per maand. "Al van in het begin waren er problemen met de betaling van de huur", vertelt Teugels. "Hij had altijd wel een excuus. Op een moment wilde hij niet betalen omwille van de aanslagen op Zaventem." Teugels besliste in december 2016 om naar het vredegerecht te stappen, de drie maanden achterstallige huur op te eisen en de huurovereenkomst te beëindigen.

Pas eind vorige week voerde de gerechtsdeurwaarder eindelijk de uitdrijving uit. Daarbij stootte hij op een kweekinstallatie voor cannabisplanten. De politie pakte de huurder meteen op voor verhoor, maar die werd intussen vrijgelaten. Volgens het parket Halle-Vilvoorde ging het om maximaal 20 planten voor eigen gebruik.

Het huis zelf heeft echter zware schade opgelopen. "De slaapkamer is zwartgeblakerd van de rook. Er moet hier een beginnende brandhaard geweest zijn", zegt Teugels.

"De slaapkamer is zwartgeblakerd door vermoedelijk een brand aan de cannabisplantage."

Ook de badkamer is een complete varkensstal. De woning schoonmaken wordt een gigantisch werk. "Het gaat ons handen vol geld kosten", vermoedt Teugels. "De huurder beschikt wellicht niet over genoeg geld om me te vergoeden. Bovendien heeft hij nog een openstaande elektriciteits- en gasrekening van 15.000 euro."

De tachtiger heeft het nu wel gehad met verhuren. "Eens de woning opgeknapt is, gaan we ze verkopen of trekken we er zelf in. Verhuren? Daar waag ik me niet meer aan.

ZOU JE NU NIET BANG ZIJN OM EEN HUIS TE VERHUREN, DE WET MAG WEL WAT STRENGER OPTREDEN TEGEN ZULKE VERVUILERS!!!

Opmerkelijk natuurfenomeen: orkaan Irma zuigt alle water weg aan kustlijn

Van de anders zo mooie, blauwe zee aan de kustlijn van Long Island op de Bahama’s schiet er na de passage van Irma niet veel meer over. Het water is er namelijk volledig weggezogen, waardoor er enkel nog een zandvlakte overblijft.

Uitlopers van orkaan Irma scheurden vrijdag (lokale tijd) langs Long Island, een onderdeel van de Bahama’s. Enkele mensen konden er na de doortocht van de storm hun ogen niet geloven. Plots was er niets meer te zien van de oceaan.

Op een filmpje is duidelijk te zien hoe je gewoon op de oceaanbodem kan wandelen. “Hoe ver ik ook kijk, ik zie geen water meer”, schreef een twittergebruiker. Ze postte er ook een opmerkelijk filmpje bij.

Hoe dat precies kan? In het oog van de storm bevindt zich een lagedrukgebied waar water opgetrokken wordt. Daardoor kan ook de vorm van het oceaanoppervlak veranderen. Als de storm dus water naar zich heen trekt, kan het gebeuren dat er water weggetrokken wordt uit andere gebieden. Zoals hier dus het geval is aan de kustlijn van Long Island.

Bewoners die vrezen dat ze hun mooi zeezicht kwijt zijn, hoeven niet te vrezen. Tegen zondagnamiddag (lokale tijd) zou het water opnieuw teruggestroomd moeten zijn.

"Hij zat nat en angstig in hoek van tuin": politie redt hond van zware verwaarlozing.

De Antwerpse politie is gisteren opgeroepen voor een verwaarloosde hond in de Pieter Van Passenstraat in Wilrijk. Buren hadden de hulpdiensten verwittigd nadat ze merkten dat het dier in erbarmelijke omstandigheden in de tuin van een gebouw leefde.

De eigenaar van de hond was al enkele dagen niet meer gezien. De buren hadden de Duitse herder al wat te eten gegeven toen de politie ter plaatse kwam.

De tuin waar het dier inzat, bood geen bescherming tegen weer en wind, lag vol uitwerpselen en haar van de hond en was bezaaid met houtresten, spijkers, emmers en plastic flessen."

Toen we arriveerden, zat de hond angstig en nat in een hoek van de tuin. Hij werd door gespecialiseerde mensen gevangen en meegenomen naar een asiel. De dienst Inspectie Dierenwelzijn van het Vlaams Departement Leefmilieu, Natuur en Energie werd op de hoogte gebracht", klinkt het in een mededeling van de politie.

TRIESTIG IS DAT, ZULKE MENSEN ZOUDEN GEEN HOND (DIEREN) MOGEN HEBBEN!

DIEREN REDDEN ELKAAR!!!

LIFT KAPUCIJNENHOF AL MEER DAN ZEVEN WEKEN STUK

Edouard (83): "Hele zomer in flat doorgebracht" Eduard Defeau met hond Jos van buren, die hij vroeger soms uitliet. Maar sinds de lift defect is, geraakt hij niet meer beneden. 

In het Kapucijnenhof - beter bekend als het Weezenhuis - in Tienen is alweer een lift van een van de woonblokken stuk. Het probleem sleept aan sinds 19 juli. Een van de bewoners op de vierde verdieping, Eduard Defeau (83), zit zowat vast in zijn eigen appartement. Gelukkig zorgen zijn zoon en buren voor de nodige boodschappen.

Het Kapucijnenhof telt zowat 128 appartementen verspreid over verschillende woonblokken telkens met een eigen lift. In een van die woonblokken is de lift al ruim zeven weken stuk. In het gebouw wonen heel wat ouderen en mensen met een handicap of jonge gezinnen met kleine kinderen.

De trap is smal en vormt dus zelfs voor de jongeren onder hen al een probleem. Het is namelijk niet eenvoudig om boodschappen naar boven te brengen. Intussen passeerden hier al wel wat techniekers. Het lijkt maar niet te lukken om de lift te herstellen.

"Ik ga intussen niet meer naar buiten. Ik heb het al tweemaal geprobeerd: tweemaal ben ik gevallen op die trappen. Ze zijn zo onhandig als wat! Eigenlijk is het een noodtrap. Logischerwijs neem je de brede kant, maar de leuning staat aan de binnenzijde: de smalle kant ! Zonder me vast te houden lukt het niet, maar dan val je natuurlijk van zo een smalle trede".

"Intussen is de zomer zowat voorbij, ik zou toch nog graag eens een frisse neus halen. Toen de lift nog werkte, ging ik verschillende malen per dag naar buiten om een babbeltje te slaan en de hond van de buren eens uit te laten. Dat gaat nu niet meer. Ik zit de hele dag tussen vier muren. Die lift mag stilletjesaan wel eens gemaakt worden", zucht de goedlachse man.

Al zijn wanhopige telefoontjes naar de sociale huisvestingsmaatschappij hebben totnogtoe geen vruchten afgeworpen. Bij de sociale huisvestingsmaatschappij kennen ze het probleem, maar kunnen ze naar eigen zeggen niks doen.  Iemand van ons is wel een dossier aan het opstellen." Of bewoners al dan niet een compensatie ontvangen voor de hinder, is nog koffiedik kijken.

BABY'S

Vanaf de leeftijd van tien maanden doen baby's aan vraagkijken: ze observeren de emotionele gelaatsuitdrukkingen van anderen - meestal van hun ouders - om te bepalen hoe ze zich in nieuwe of onbekende situaties moeten gedragen.

Al kijkend vragen ze of een situatie veilig is, of niet. Als een ouder bijvoorbeeld schrikt van een grote hond, zal de baby meestal ook angstig reageren.

Uit onderzoek blijkt nu dat de reactie van een vader meer invloed heeft dan die van een moeder.

Tientallen Brazilianen stromen toe om samen gestrande walvis te redden

Een jonge walvis van zo'n 14 meter lang en met een gewicht van ongeveer 15 ton strandde gisteren op Praia Rasa, een strand in het Braziliaanse Buzios bij Rio de Janeiro. Tientallen mensen stroomden toe om het dier te redden. Uiteindelijk lukte dat ook, toen het hoog tij werd.

Buzios ligt in het zuidoosten van Brazilië, bij Rio de Janeiro. Toen daar een reusachtige walvis gestrand was, vormden de toegesnelde Brazilianen een menselijke ketting om de bultrug met emmers zeewater te bevochtigen. De vrijwilligers groeven het zand rond het zoogdier weg, waarbij ook een bulldozer werd ingezet. De hulp baatte.

Volgens een woordvoerder van het stadsbestuur vond de walvis pas na ongeveer 24 uur zijn weg terug naar de zee, toen het eindelijk weer vloed werd. Dat moment werd op groot enthousiasme bij het emotionele publiek onthaald.

De voorzitster van een Poolse organisatie die strijdt tegen dierenverwaarlozing geeft een baby-fret een flesje aan het hoofdkantoor in de stad Szczecin.

De organisatie geeft huisdieren die door hun baasjes zijn achtergelaten onderdak. Ook wilde dieren die gewond raakten in het verkeer krijgen opvang.

Bedoeling is hen na herstel weer uit te zetten in de vrije natuur. Per jaar redt de organisatie meer dan 1.500 dieren.

GELUKKIG BESTAAN ER ZULKE ORGANISATIE'S.

Koppel is 77 jaar getrouwd en onthult geheim van succesvol huwelijk

Marge (95) en Wally (101) Engel hebben gisteren hun 77ste huwelijksverjaardag gevierd. Het echtpaar heeft elkaar ontmoet in hun geboorteplaats Butternut, Wisconsin, toen Marge de boerderij van de familie van Wally bezocht.

Volgens Marge is ze daar letterlijk voor Wally gevallen toen ze op elkaar botsten terwijl ze aan het skiën waren. Maar wat is nu het geheim van hun succesvol huwelijk? Misschien tesamen veel spelletjes spelen!

Politie zet 7 agenten in om hondje in te rekenen dat pakjesbezorger 'belaagde'.

Een pakjesbezorger belde aan bij de Britse Claudia Settimo-Bovio uit Kingston, in het zuidwesten van Londen. Hij moest een pakje leveren maar werd in plaats daarvan achterna gezeten door de Yorkshire terriër Alfie, een tienjarige hond met een grootte van vijftien centimeter en een gewicht van zes kilogram. 

Zes weken later kwamen zes politieagenten van Scotland Yard de hond inrekenen. Het is de Britse Claudia die haar verhaal doet aan de lokale krant Wandsworth Guardian. Ze mist haar geliefde hond Alfie die volgens haar geen vlieg kwaad doet.

De Britse Politie, Scotland Yard, nam haar hondje mee onder de wet de 'Dangerous Dog Act'.

Zes weken eerder kwam er een pakjesbezorger langs bij Claudia. Hij legde een klacht bij de politie tegen Alfie. De kleine Yorkshire Terrier zou hem hebben 'aangevallen'.

"Dat is helemaal niet gebeurd", vertelt Claudia. De 79-jarige vrouw weet dat haar hond heel enthousiast wordt wanneer er bezoek komt. Ze vroeg naar eigen zeggen aan de pakjesbezorger om het pakketje voor haar deur te leggen. Toen ze naar buiten kwam met haar hond stond de man daar nog steeds. De Yorkshire Terrier liep direct naar de pakjesbezorger.

"Toen hij mijn hond zag, begon hij te roepen: 'Hij gaat mij vermoorden'. De man viel op de grond en ik vertelde hem dat als hij bang was hij gewoon rustig moest blijven. Mijn buurman kwam snel ter plaatste en nam Alfie bij hem", zo vertelt een geschokte Claudia aan de lokale krant.

"De man leek een klein litteken te hebben aan zijn middel maar dat was enkel van het vallen." "Het is geen Rottweiler" "Alfie is helemaal niet gevaarlijk", aldus Claudia. "Het is geen Rottweiler maar een Yorkshire Terrier. Ik woon alleen en hij is gewoon heel beschermend." De bazin van de kleine hond is niet te spreken over de politie. Ze heef nooit een brief gekregen en na zes weken werd haar hond uit het niets van haar afgenomen. Een woordvoerder van de politie bevestigd dat er een hond in beslag is genomen in de straat van Claudia.

De dertigjarige pakjesbezorger heeft een verklaring afgelegd bij de politie. Nadat de hond hem achtervolgde, viel  het slachtoffer op de grond. De hond zou hem daarna gebeten hebben in het oor. Het slachtoffer werd verzorgd in een ziekenhuis in Londen. Zo staat te lezen in een verklaring van de politie.

De hond verblijft momenteel in een kennel. "Alfie heeft waarschijnlijk heel veel schrik. Hij is nog nooit in een kennel geweest. Ik heb hem nog niet mogen zien. Alfie verdient dit niet", besluit Claudia.

(zeer zeker niet Claudia, wat een onnozele pakjesbezorger, dat hij vlug een ander beroep zoekt....en de politie, die dit verhaal geloven van hem!!!! DIT IS OOK DIERENLEED.)

Dolce Paola viert 80ste verjaardag 'thuis'

Koningin Paola viert vandaag haar 80ste verjaardag niet met haar familie, maar ver van België op het piepkleine Italiaanse eiland Salina. De mensen daar dragen onze vrijgevige vorsten op handen.

Vandaag worden Paola en Albert ook nog eens tot ereburgers geslagen.Het is niet verwonderlijk dat Paola precies deze plek kiest om haar 80ste verjaardag te vieren. Niet alleen zijzelf, maar ook haar man is een grote Italië-fan.

Het verklaart ook waarom ze al op 29 juni een feestje gaf voor haar familie thuis. Zo konden zij en Albert korte tijd later onbekommerd op reis vertrekken. En die reis kent vandaag dus een hoogtepunt op het pittoreske Italiaanse eilandje. "De koningin viert haar verjaardag aan de voet van de Monte Fossa delle Felci".

Het land waar een gletsjer in de woestijn staat en je kan verbranden terwijl je bevriest!

“Dit is de enige plaats op aarde waar je - terwijl jij in de zon zit met je voeten in de schaduw - tegelijk kan verbranden en kan bevriezen.”

De lokale bewoners weten het: Ladakh, een regio in het verre noorden van India, is een plaats van extremen. Een plaats die ten onder dreigde te gaan door de klimaatopwarming. Tot één man de oplossing vond. De Ladakh-regio - wat letterlijk “het land van de hoge passen” betekent - is een zogeheten “koude woestijn” en ligt tussen twee van ’s werelds grootste bergketens: de Himalaya en de Kunlun.

De temperaturen variëren er van bloedheet naar diep onder nul en regen is er erg zeldzaam. Het water, essentieel voor de landbouwgronden van de lokale bevolking, komt op dit moment voornamelijk van smeltende sneeuw en ijs. Maar de klimaatopwarming leidt ertoe dat de streek nog meer uitdroogt, waardoor de landbouwers vaak met watertekorten kampen in de cruciale zaai- en plantmaanden april en mei. Net voor de gletsjers in de bergtoppen beginnen te smelten door de zomerzon.

Maar in 2014 kwam één man - mechanisch ingenieur Sonam Wangchuk - met de oplossing: “Meer gletsjers maken.” Wangchuk wilde het natuurlijke tekort compenseren door smeltwater dat normaal gezien verloren zou gaan in de koude maanden te verzamelen en het op te bergen tot de lente. Op het moment dat de landbouwers het water het meest nodig hebben. “Ik zag ooit ijs onder een brug in mei en begreep toen dat het de zon was die het ijs deed smelten, niet de hoge temperaturen”, verklaarde hij. “Ik realiseerde toen dat ijs lange tijd kan meegaan, zelfs in lager gelegen gebieden.”

De ingenieur bouwde vervolgens een twee verdiepingen tellend prototype van een ‘IJs Stupa’, een kegel ijs die hij vernoemde naar de traditionele, heilige monumenten in Azië.

Om de Stupa te “creëren” werd er eerst een u-vormige pijpleiding aangelegd. Die verbindt een stroom water met de locatie waar de Stupa moet komen. Meestal vlak bij een dorpje. Het water moet uiteraard van bovenaf komen, ongeveer zo’n 60 meter hoger. De natuurkundige wet van de communicerende vaten stelt dat vloeistof altijd even hoog zal staan zal staan in twee met elkaar verbonden vaten. Water dat van 60 meter hoog in de pijpleiding stroomt, zal er langs de andere kant dan 60 meter hoog uitsproeien. Het resultaat: een fontein.

De vriestemperaturen doen de rest: de waterdruppels worden meteen gekristalliseerd in ijs. Daardoor ontstaat een kegel. En ook dat heeft zo zijn voordelen. “De oppervlakte die blootgesteld wordt aan de buitentemperaturen is minimaal in vergelijking met de hoeveelheid water die de kegel bevat.” Het bijna 7 meter hoge prototype - dat 150.000 liter water bevatte - hield het vol van de winter tot midden mei. Het water van de natuurlijke gletsjers was in maart allemaal al verdwenen. Door het succes van het project is het nu de bedoeling dat er nog een pak meer ‘IJs Stupa’s’ komen.

Wangchuk schat dat hij ongeveer 125.000 dollar nodig zal hebben om zijn eerste versie op ware grootte (de Stupa zou bijna 25 meter hoog kunnen worden en 10 hectare land kunnen bewateren) te maken. De ingenieur ging via crowdfunding op zoek naar fondsen. “Maar nu de werking bewezen is, schaarde ook de lokale regering zich achter de ontwikkeling.” Wangchuk won in 2016 de Rolex Award for Enterprise voor zijn project, een prijs die hem om en bij de 100.000 euro opbracht. Maar toch ziet hij het nog grootser. De ingenieur droomt ervan om de Stupa’s om te toveren tot toeristische attracties, door er bijvoorbeeld ijsbars en ijshotels in en naast te bouwen. “De opbrengst daarvan zal dan gaan naar de landbouwers in de regio.”

Jongen (9) struikelt tijdens verstoppertje en doet zo ongelofelijke ontdekking.

Amper negen jaar was Jude Sparks toen hij de vondst van zijn leven deed. Tijdens een spelletje verstoppertje met zijn jongere broers in de Amerikaanse stad Las Cruces, struikelde de jongen over een onbekend voorwerp.

Na wat hulp van een professor werd duidelijk welke ongelofelijke vondst Jude deed: hij viel over een fossiel dat maar liefst een miljoen jaar oud was.

Het jongetje had in november vorig jaar meteen door dat hij iets speciaals had gevonden. Volgens hijzelf leek het op een enorme kaak, terwijl zijn broertje Hunter dacht dat het toebehoorde aan de schedel van een koe. Hun ouders daarentegen dachten aan overblijfselen van een olifant. Hun fascinatie leidde ertoe dat ze een foto namen van de vondst en op onderzoek gingen.

Toen ze een mail stuurden naar biologieprofessor Peter Houde, kregen ze duidelijkheid. Hij herkende onmiddellijk dat het ging om een fossiel van de uitgestorven Stegomastodon, een krachtigere versie van een gewone olifant. Jude was net voor de ontdekking over een van de slagtanden van het dier gevallen.

De Stegomastodon “Het is erg ongewoon om zoiets te vinden”, verklaarde Houde. Normaal gezien vergaan zulke overblijfselen al snel eens het wordt blootgesteld aan de lucht. Doordat de grond was weggespoeld door de zware regenval en het gezin niet lang daarna de site bezocht, konden ze toevallig het fossiel terugvinden.

Geen dinosaurus. Een dag na de ontdekking van Jude kwam Houde zelf eens met het gezin kijken naar het fossiel. Ze besloten meteen om het opnieuw te begraven. Zo konden ze in alle rust een team samenstellen om het uiteindelijk in mei op te graven.

Volgens de professor leefde het dier op zijn minst 1,2 miljoen jaar geleden op onze planeet. De ontdekking van een dinosaurus is het echter niet, aangezien de kans bestaat dat zelfs mensen nog jaagden op het dier in kwestie. Niettemin heeft Jude door de vondst zijn fascinatie voor dinosaurussen en fossielen teruggevonden.

“We zijn hem en zijn familie erg dankbaar dat ze ons gecontacteerd hebben”, klinkt het nog bij de professor. “Indien ze dat niet hadden gedaan, bestond de kans dat dit exemplaar helemaal vernietigd werd.

”http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20170721_02981588?_section=66777937&utm_source=nieuwsblad&utm_medium=newsletter&utm_campaign=regio-nb&&adh_i=1990acba62f2229c1342e76ec3282095&imai=df6fa080-f3f5-40c9-b133-06f333b3f0f5&M_BT=4960379065414

http://sso.interactief.nieuwsblad.be/optiext/optiextension.dll?ID=iGRiUHI1_Akv1_ucWEro1XcE6v5VvMJhYzWLeI9Yag7UFB_4HB_136ALuJ%2BqWFsc7VI78x6uBTHTLccp9AJjXOfHR_gUwNDtBa4tISiA

Ontmoet Harvey (104) en Irma (93), al 75 jaar getrouwd en nog even stormachtig verliefd.

Harvey en Irma.

Twee namen die dezer dagen bij iedereen meteen beelden oproepen van overstromingen, ontwortelde bomen en totale verwoesting.

Maar in Washington, in het noord-westen van de VS, woont een ander Harvey- en Irma-koppel, dat het al 75 jaar met elkaar uithoudt in iets rustiger vaarwater.

Harvey en Irma Schluter wonen in Spokane, Washington, en zijn dit jaar exact 75 jaar getrouwd. Hij is er 104, zij wordt er 93 in november, en na al die jaren zijn ze nog altijd even verliefd op elkaar als toen ze mekaar pas kenden.

Samen herinneren ze zich nog hoe ze voor de eerste keer ooit een vliegtuig zagen, hoe ze zich als kind door de Grote Depressie moesten worstelen, hoe de Amerikanen als eersten een mens naar de maan stuurden. Irma weet zelfs nog wat voor weer het was op de dag dat president Kennedy werd vermoord: fris en bewolkt.

Maar twee orkanen die zo zwaar tekeergaan in en rond de VS, en die dan nog hun naam dragen, dat hebben ze nog nooit gezien. Het is dan ook de allereerste, en wellicht meteen de allerlaatste keer, dat hun namen net na elkaar gebruikt worden voor orkanen. Normaal gezien keren orkaannamen elke zes jaar terug, behalve bij stormen waarvan de tol zo zwaar is dat het ongepast zou zijn de naam nog te hergebruiken. Zo is dit de zevende storm Harvey, maar zal die wellicht van de lijst geschrapt worden. Irma wordt dit jaar pas voor het eerst gebruikt, nadat orkaan Irene in 2011 lelijk huis hield en toen geschrapt werd.

Het echte koppel Harvey en Irma vormt daarentegen al sinds de jaren 40 een onafscheidelijk duo. De twee ontmoetten elkaar via Harveys broer en Irmas zus. Terwijl Harvey meteen verkocht was, was het voor Irma geen liefde op het eerste gezicht, vertelt ze. "Ik wilde eerst mijn opleiding afmaken.

Maar hij kon me toch overtuigen om snel te trouwen." Harveys overtuigingskracht legde het koppel dus duidelijk geen windeieren. Hun hele leven lang zetten ze zich in voor pleegkinderen, over de jaren namen ze in totaal wel 120 kinderen op in huis. Voor Harvey de meest voldoening gevende ervaring van zijn leven.

Een echte orkaan zagen ze nog nooit. Maar vandaag kijken de twee naar de televisie, een toestel waarvan ze de uitvinding nog hebben meegemaakt, terwijl ze hun namen continu over het scherm zien flikkeren.

Dit schattige kleine meisje is de nachtmerrie van elke kapster door een zeldzame genetische aandoening.

Al jaren probeert haar moeder enige controle te krijgen over het kapsel van haar dochtertje, maar tevergeefs. Kammen zorgt er alleen maar voor dat haar haardos nog wilder wordt. Allemaal dankzij een genetische aandoening met de naam ‘onkambaar haarsyndroom’, ook in te roepen in geval van ‘bad hairday’.

Jaili Lamb is 2,5 jaar oud en lijdt aan onkambaar-haarsyndroom, nu ja, heel erg lijdt ze niet. Het bijzondere syndroom zorgt ervoor dat het bijna onmogelijk is om haar haar te kammen of zelfs maar enigszins in vorm te brengen. Haar moeder probeerde al meer dan twintig verschillende producten en gaf meer dan 200 Britse pond uit om controle te krijgen over haar haar. Het was pas toen mama Sara Lamb hoorde van een andere tweeling met het syndroom, dat ze begon te vermoeden dat dit ook speelde bij haar dochter.

Het syndroom zorgt ervoor dat haarfollikels niet rond, maar in vreemde vormen groeien, waardoor het haar droog, onhandelbaar en doorgaans erg wit wordt.  “Toen Jaili klein was, had ze van dat typische babyhaar, maar dan begon dat uit te vallen en kwam dit draderige, stugge haar in de plaats”, vertelt mama Sara. “We dachten dat het gewoon onhandelbaar was en dat ze krullen zou krijgen, maar het heeft een vreemde textuur. Ik heb nog nooit iemand gezien met dit soort haar.”

Beide ouders hebben hun DNA laten testen door specialisten om meer te weten te komen over de aandoening, maar voor ze wisten wat er gaande was, bleef de haardos van hun dochtertje een bron van verbazing.“Wanneer ik het kamde, werd het alleen maar erger. Het is alsof je krullend haar kamt, het wordt pluizig en gaat alle kanten op staan. We kunnen nergens naartoe zonder dat drie of vier mensen er iets over zeggen.

Gewoonlijk is het positief, maar we hebben al grove opmerkingen gekregen.” “Volgens een vriend van ons lijkt ze op de pluizenbol van een paardenbloem en dat lijkt mij wel correct. Het is ook zo helder wit dat haar hele hoofd licht geeft als de zon erop schijnt. Het is bijna een kleine regenboog.” Aangezien er geen remedie is voor het vreemde syndroom, heeft Sara geaccepteerd dat ze er niets aan kan veranderen. En eigenlijk wil ze dat ook niet meer.

“Het is vreemd, maar ik hou ervan. Onze andere dochter heeft ongelofelijk plat haar, ze zijn tegenovergestelden. Jaili is zo’n mooi, blij meisje met dit gekke haar. Ik denk echt dat ze het zal omarmen. Ze heeft een jolige persoonlijkheid en haar haar is daar een uitbreiding van.”