Gemeenten nemen maatregelen tegen storm, noodnummer geactiveerd
In de rest van het land geldt code geel. Volgens het KMI is het dan erg moeilijk om met een geopende paraplu over straat te stappen. Ook kunnen grote takken van bomen helemaal in beweging komen, kunnen er kleinere bomen omwaaien en kan er lichte schade aangebracht worden aan woningen door bijvoorbeeld verschoven dakpannen en/of beschadigde schoorstenen.
De overheidsdienst raadt iedereen aan om tijdens het noodweer het nummer 1722 te bellen als hij of zij de brandweer nodig heeft bij wateroverlast en/of stormschade. “Bel enkel 112 als jij of iemand in je omgeving zich in een (potentieel) levensbedreigende situatie bevindt”, luidt het advies.
Wetenschappers staan voor raadsel: er valt zwarte sneeuw in dit stadje
Het hele stadje ligt bedekt onder een dikke laag zwarte sneeuw.
In het Kazachse stadje Temirtau valt deze maand zwarte sneeuw. Omdat niemand weet waarom de sneeuw er zwart is, heeft de overheid een team wetenschappers naar de regio gestuurd. Sneeuw zijn ze in Temirtau wel gewoon, het stadje nabij hoofdstad Astana wordt elk jaar bedekt door een dik pak sneeuw. Maar deze winter ziet de sneeuw er helemaal anders uit: geen wit sneeuwtapijt, maar een donkerzwart.
Omdat de inwoners zich zorgen maken over hun gezondheid, heeft de overheid een team wetenschappers naar de regio gestuurd. Op sociale media bespreken inwoners de mogelijke oorzaken van het bizarre weersverschijnsel. Volgens de meesten is de zwarte sneeuw het gevolg van de zware staalindustrie in de buurt. In de stad is namelijk ArcelorMittal Temirtau gevestigd, de grootste staalproducent van het land. ArcelorMittal liet al weten dat de zwarte sneeuw het gevolg kan zijn van vervuiling door de fabriek.
Temirtau is bekend in het land om zijn zware industrie.
“Zo kunnen wij niet leven”, schrijft een inwoner. “We stikken hier.” Velen roepen de overheid op tot actie, want volgens het nationale weersinstituut werd in december boven de stad een concentratie van waterstofsulfide gemeten die elf keer hoger ligt dan de toegestane hoeveelheid.
Wetenschappers slaan alarm: ook uitbraak van deze hongerige zeester bedreigt grootste koraalrif ter wereld
De Great Barrier Reef, het grootste koraalrif ter wereld, heeft er sinds kort weer een serieuze bedreiging bijgekregen. Het gaat om de doornenkronen, een soort zeester die zich ook voedt met het koraal. Ze bevonden zich al langer, maar door de enorme plaag kan het koraal zich nu niet snel genoeg herstellen. De uitbraak werd vorige maand opgemerkt in Swains Reef, een gebied ten zuiden van het Great Barrier Reef.
Het gaat om minstens duizenden exemplaren van de doornenkroon die momenteel een bedreiging vormen. Een zoveelste tegenslag, aangezien het doorgaans kleurrijke koraalrif de twee voorgaande jaren ook al getroffen werd door verbleking.
Belangrijke opmerking daarbij: Swains Reef bleef van dat laatste gelukkig gespaard. Wat de uitbraak heeft veroorzaakt, is voorlopig onduidelijk. Al sinds vorig jaar zijn er operaties aan de gang om de zeesterren uit te roeien, en ook deze maand houden wetenschappers alles nauwlettend in het oog. “Het is verontrustend om zo’n uitbraak te zien ten zuiden van het koraalrif”. “Het staat onder zware druk.” Ook voor de plaag was het zeedier al een van de oorzaken voor het afsterven van het koraal.
Uit onderzoek blijkt dat gedurende de periode tussen 1985 en 2012 het rif gemiddeld 50 procent van de totale hoeveelheid koraal verloor. De helft daarvan werd veroorzaakt door de aanwezigheid van de hongerige doornenkronen. Volgens de wetenschappers is de kans dan ook vrijwel onbestaande dat het koraalrif ooit nog volledig zal herstellen.
Dit is het koudste dorp ter wereld: -62 graden, inwoners blijven binnen, maar Chinese toeristen komen buiten in hun zwembroek
Terwijl we hier al rillen en klappertanden bij temperaturen rond het vriespunt, zijn we maar kneusjes in vergelijking met de inwoners van het Russische Ojmjakon: in dit koudste dorp ter wereld bedraagt de temperatuur momenteel -62 graden Celsius.
Ojmjakon is een dorpje met zo’n 500 inwoners in de Russische autonome republiek Jakoetië en ligt op 741 meter hoogte. Momenteel is het er zo koud dat de wimpers van de inwoners meteen bevriezen wanneer ze buitenstappen.De digitale thermometer die het stadje meer bekendheid moest geven onder toeristen gaf zopas de geest nadat hij een recordtemperatuur van -62 graden Celsius registreerde. “Hij ging kapot omdat het te koud was,”.
Volgens het officiële weerstation in de regio daalde de temperatuur tot -59°C, maar volgens sommige inwoners was het nog een stuk kouder: bij hen daalde het kwik tot -67°C, amper een halve graad warmer dan het record van -67,7° C dat in 1933 werd gemeten.Maar voor deze Chinese toeristen was het nog niet koud genoeg: in niet meer dan een zwembroekje stapten ze in de Yeyemubron. “Deze bevriest zelfs niet in de ijzige kou in Ojmjakon. Horror!
Wij, de lokale inwoners, zijn bang om buiten te komen in de koude. En hier… zwemmen de toeristen…!”
Het afgelegen dorpje, dat gebouwd is op de Siberische permafrost, is het koudste dorp ter wereld. Enkel in Anctarctica worden soms nog lagere temperaturen gemeten, maar daar zijn geen permanent bewoonde nederzettingen.
Ojmjakon was in de jaren 1920 en 1930 een stopplaats voor rendierherders die hun kuddes er lieten drinken aan de warmwaterbronnen. Ojmjakon betekent dan ook ‘het water dat niet bevriest’. Onder de Sovjetregering, die wilde dat de nomadenvolken zich permanent vestigden, werd het dorpje een permanente nederzetting.
De extreem koude temperaturen maken dat de inwoners kampen met bizarre ongemakken: zo bevriest de inkt in pennen, vriezen brillen vast aan het gezicht en laten inwoners hun auto’s permanent draaien zodat ze niet met een platte batterij komen te zitten.
De steenharde grond maakt het ook moeilijk om doden te begraven: dagenlang wordt er een vuur gestookt in een put die geleidelijk aan verder wordt uitgegraven tot het gat diep genoeg is om de kist erin neer te laten.
“Sommigen zeiden dat het niet lang zou duren, wij wisten wel beter”: John (106) en Ann (102) zijn 85 jaar getrouwd
John Betar (106) en Ann Shawah (102) hebben onlangs hun 85ste trouwdag gevierd, waarmee ze vermoedelijk het langst getrouwde echtpaar in de Amerikaanse geschiedenis zijn.
En ze delen graag hun geheim voor een lang en gelukkig leven samen.John Betar (106) en Ann Shawah (102) op hun trouwdag in 1932 en nu.
Een pompelmoes kan je een week bewaren op kamertemperatuur. In de koelkast kan dit zelfs tot een maand, maar in afgesloten verpakking in de groentela. De gele roze of rode vrucht met dikke schil kan wel 30 cm worden en is duidelijk zuurder dan een grapefruit. Er zijn tussen de rassen echter grote verschillen etherische olie.
Het vruchtvlees kan afhankelijk van het ras wit of roze-achtig zijn.
Belangrijk om weten:verschillende medicijnen mogen niet gecombineerd worden met pompelmoes aangezien deze vrucht de werking van het medicijn versterkt.
Dat is onder andere het geval met sommige bloeddruk- en cholesterolverlagers. Dit komt door de aanwezigheid van furocoumarinen. De menselijke darm bevat een natuurlijk eiwit die geneesmiddelen helpt afbreken. De furocoumarinen blijken dat eiwit in de darm tegen te werken. Dit geldt trouwens ook voor grapefruit.
De meeste neusbloedingen ontstaan door kwetsuren van bloedvaatjes vooraan in de neus. Tegen het neustussenschot bevindt zich een kluwen van kleine bloedvaten. Verder zetten die bloedvaatjes uit door verkoudheden of allergie waardoor ze vlotter scheuren met een neusbloeding tot gevolg. Dat soort bloedingen is doorgaans eenvoudig te stelpen.
Ga daarvoor licht voorovergebogen zitten, snuit eerst flink om alle stolsels en vuil uit de neus te verwijderen en druk vervolgens met duiim en wijsvinger de neusgaten gedurende 10 tot 15’ dicht.
Daardoor stopt het uitstromen van het bloed uit de bloedvaatjes en kunnen de bloedplaatjes een korstje beginnen maken die de wonde toedekt. Vervolgens mag je de eerste 12 uur geen druk op de neus zetten door te snuiten, zwaar te heffen of te niezen. Je neus optrekken is wel toegestaan.
Horseback Mountain: de tragische ‘liefdesaffaire’ tussen twee tophengsten
Twee wedstrijdpaarden, beiden nog actief in de Grand National, die verliefd op elkaar raakten en door de andere paarden genegeerd - tot het lot hen definitief van elkaar scheidde.
De hoofdpersonages: de bekroonde toppaarden Simonsig en Triolo D’Alene, twee gecastreerde hengsten. Getraind door de Engelsman Nicky Henderson uit Berkshire, even ten westen van Londen. De twee leerden elkaar kennen kennen tijdens een zomer in het idyllische Hillwood Stud, waar Henderson zijn paarden onderbracht.
“Telkens wanneer we ze samenzetten met een tiental andere paarden, zonderden ze zich onder hun tweetjes snel af. Dan gingen ze een kilometer verder staan. Het moet de kleur geweest zijn, niet? De grijze Simonsig die de kastanjebruine Triolo D’Alene aantrok. Zo waren ze de hele zomer samen.”De daaropvolgende herst en winter leefden ze gescheiden, tot ze de zomer erop hun affaire weer konden herstarten. Alsof er niets gebeurd was.
“Ik weet niet goed hoe ik hun relatie het best kan omschrijven”, vervolgt Henderson. Ik heb al dikwijls vriendschappen tussen paarden gezien, maar nooit zo’n relatie. Het was echt vreemd. Buitengewoon ook, hoe ze na een tijdje compleet buitengesloten en genegeerd werden door de anderen. Elk jaar waren er tien andere paarden, maar ze brachten de tijd alleen onder hun tweetjes door.
”Ook Tracy Vigors, eigenares van Hillwood Stud, begreep snel wat er speelde tussen Simonsig en Triolo D’Alene. “Ze waren meteen de beste maatjes... Ze stonden altijd samen, wandelden samen, aten samen, telkens uit dezelfde trog. Uiteindelijk hebben we ze ook samen in een schuur gezet. We wisten toch dat ze elkaar geen pijn gingen doen. Het was zoals mensen die graag samen op café trekken of gaan winkelen. Honden kunnen dat ook met elkaar hebben.” Beide hengsten kenden succesvolle carrières. Simonsig won 8 van de 13 steeplechases waaraan hij deelnam, Triolo D’Alene schreef er zes op zijn naam waaronder de Hennessy Gold Cup in 2013.
Ruiter B Geraghty op Simsonig tijdens winst in Cheltenham in 2013.
Tot in november het noodlot toesloeg: Simonsig brak een been tijdens een sprong in Cheltenham en moest afgemaakt worden. Henderson kan moeilijk uitleggen wat Triolo toen voelde: “Wanneer de ene uit de box stapte en ze elkaar weer terugzagen, hoorde je ze altijd roepen. Tot Simonsig nooit meer uit de box stapte...
Ik denk niet dat je kan zeggen dat Triolo huilde - dat deden wij. We zouden ook liegen als we zeggen dat hij een week niet gegeten heeft. Wel kregen we veel brieven en e-mails die troost moesten bieden voor Triolo.”
SPIJTIG DAT DEZE TWEE VRIENDEN NIET KONDEN BIJ ELKAAR BLIJVEN.
“Iedereen vraagt me hoe ik een olifantje van 100 kilo heb kunnen oppakken”: boswachter wordt held nadat hij kalfje redt
Palanichamy Sarathkumar besloot om het olifantje alleen terug naar zijn mama te dragen, zodat de rest van zijn team niet in gevaar zou zijn als moeder olifant zou aanvallen.
Een boswachter uit het zuiden van India krijgt veel lof nadat hij samen met zijn collega’s een olifantje heeft gered uit een put. De 28-jarige Palanichamy Sarathkumar heeft het kalfje opgepakt en in zijn nek gedragen om het terug te brengen naar de mama. “Het beestje was duidelijk moe en in de war. De redding van het kalfje gebeurde op 12 december, maar nu vertelt Sarathkumar hoe de actie is verlopen.
“Net voor ik van plan was om naar huis te gaan na een nachtshift, kregen we de melding dat een vrouwelijke olifant de weg blokkeerde in de buurt van de Vanabhadra Kaliamman tempel”, zegt Sarathkumar. Sarathkumar en zijn collega’s hebben de olifant terug naar de jungle gekregen. Maar wanneer het team in de buurt zoekt naar andere olifanten op de dool, zien ze het baby-olifantje. “Het kalfje zat vast in een put en kon er moeilijk uit omdat een rotssteen in de weg zat. Het beestje was duidelijk moe en in de war”.
“Nu begrepen we ook waarom de eerste olifant zo zenuwachtig was: het was de mama van het kalf.” Het team probeerde mama en kleintje weer samen te brengen, maar het kalfje was te zwak om te stappen.
“Eerst hebben we met z’n vieren het olifantje gedragen. We wilden het naar de mama brengen, die aan de overkant van de weg was.” Maar mama olifant was iets te dicht in de buurt en de kans dat ze de boswachters zou aanvallen, was groot. “Daarom heb ik in een vlaag besloten om - in de plaats van ons allemaal in gevaar te brengen - alleen het kalfje naar de moeder te brengen in de jungle.” Sarathkumar heeft het baby-olifantje van meer dan 100 kg vijftig meter ver op zijn schouders gedragen.
Ter info: Sarathkumar zelf weegt 80 kg. “Iedereen vraagt me hoe ik het olifantje alleen heb kunnen oppakken. Ik was bang om mijn evenwicht te verliezen, maar een collega heeft me geholpen door het kalf tegen te houden tot ik aan de rand van de jungle was”, zegt Sarathkumar.
Sarathkumar heeft het kalfje afgezet in de buurt van een waterpoel in de hoop dat de mama haar kleintje daar makkelijker zou terugvinden. “We hebben uren in de buurt gewacht tot ze zou opdagen, maar ze kwam maar niet af. Uiteindelijk zijn we weggegaan, want onze aanwezigheid zal haar waarschijnlijk tegengehouden hebben.”
De volgende dag is Sarathkumar opnieuw gaan kijken. In sporen in de aarde kon hij de pootafdrukken van een grote en kleine olifant zien: mama en baby waren herenigd. Sarathkumar krijgt veel lof in zijn thuisland voor zijn actie. “Het kalf zou het niet overleefd hebben als het team niet had geholpen”.
Dit stadje in Alaska warmt zo snel op dat algoritmes niet meer kunnen volgen
Amerikaanse wetenschappers hebben een vaststelling gedaan die zo surreëel is dat ze het eerst amper konden geloven. De temperatuur in het plaatsje Barrow in Alaska is zo snel gestegen dat de algoritmes tilt slaan.
Toen onderzoekers van het Amerikaanse klimaatagentschap NOAA (National Oceanic and Atmospheric Administration) vorige week het meest recente klimaatrapport in handen kregen, merkten ze iets vreemds op. De gegevens van het weerstation in Barrow, de meest noordelijke nederzetting van Noord-Amerika, stonden er niet bij.
De temperatuur in het gehucht was dit jaar zo snel gestegen dat computeralgoritmes de data als onrealistisch bestempelden en vervolgens hadden verwijderd uit de database. Algoritmes zijn geschikt om gegevens uit te zuiveren zodat enkel de meest betrouwbare data overblijven maar met uitschieters zoals in het stadje Barrow weten ze zich geen raad.
Wanneer we klimaatverandering vergelijken met een koolmijnramp dan is Barrow de kanarie die ons waarschuwt voor nakend onheil, stellen de wetenschappers. Arctische regio’s warmen sneller op dan andere plaatsen op de planeet met Barrow als uitschieter. Met steeds minder ijs om het zonlicht te reflecteren, blijft de temperatuur alsmaar stijgen.
In Barrow dat recent zijn naam veranderde in Utqiagvik, is de temperatuur in de maand oktober sinds het jaar 2000 met maar liefst 7,8 graden gestegen. Geen wonder dat de computermodellen tilt sloegen. Statistici zullen met nieuwe algoritmes op de proppen moeten komen om toekomstige extremen de baas te kunnen.
Bultrugwalvis redt snorkelaar van enorme tijgerhaai.
De bultrugwalvis duwt Nan Hauser met zijn neus uit het gevaarlijke gebied waar de enorme tijgerhaai rondzwemt.
Biologe Nan Hauser bestudeert al haar hele leven walvissen. Afgelopen oktober redde een bultrugwalvis haar leven, door haar te beschermen tegen een tijgerhaai van 4,5 meter. “Gedurende al die jaren heb ik geprobeerd om walvissen te beschermen. Maar op het moment dat ze mij wilden beschermen, had ik het niet eens door!”
Het begon als een onschuldig snorkeltochtje voor de kust van Muri Beach op Rarotonga, een van de Cook Eilanden in de Stille Zuidzee. Nan Hauser (63) en haar team waren onder water opnames aan het maken van de bultrugwalvissen die in de buurt zwommen.
Toen een bultrug plots zijn enorme vin gebruikte om de biologe achter te verbergen en haar nadien met zijn hoofd minutenlang wegduwde, dacht de vrouw dat haar laatste uur geslagen had.
Niets was minder waar:het enorme dier probeerde haar te beschermen tegen de enorme tijgerhaai van 4,5 meter lang, die ook in de buurt rondzwom.
Hauser had de haai zelf echter nog niet opgemerkt. “Tien minuten lang bleef hij me maar wegduwen”, vertelde ze. “Het leek uren te duren. Al 28 jaar zwem ik met walvissen, maar dit had ik nog nooit meegemaakt. Ik probeerde weg te geraken uit schrik dat hij misschien mijn benen zou breken met zijn vinnen. Ik kon kalm blijven, maar was er wel van overtuigd dat ik waarschijnlijk zou sterven.”
Ook Hausers team, dat op de boot achtergebleven was – op de onderwatercameraman na, die alles op video vastlegde, maar evenmin besefte wat de walvis aan het doen was – vreesde het ergste. Gelukkig bleken alle zorgen ongegrond en was de ongebruikelijke handelswijze van het dier er wel degelijk op gericht om Hauser te helpen.
De beelden zijn volgens Hauser uniek: nog nooit zou op beeld vastgelegd zijn dat het in de aard van walvissen zit om andere diersoorten te beschermen, inclusief mensen. Wetenschappers hebben dan ook nog nooit eerder waargenomen hoe een bultrug zich ontfermt over een mens.
Ze ziet de beelden als bewijs van de intuïtie van walvissen, die ze vergelijkt met die van brandweermannen, die zonder verpinken hun eigen leven op het spel zetten om anderen te redden. Buiten beeld zou nog een tweede bultrugwalvis hebben bijgedragen aan haar redding. Het dier zou onophoudelijk met zijn staart hebben geslagen om de tijgerhaai uit de buurt van de andere walvis en Hauser te houden. De biologe hoopt nu dat de beelden kunnen bijdragen tot het onderzoek rond dit speciale gedrag bij walvissen.
“Het is grappig hoe de rollen toen waren omgedraaid. Gedurende al die jaren heb ik geprobeerd om walvissen te beschermen. Maar op het moment dat ze mij wilden beschermen, had ik het niet eens door!”
DAAR WORD JE EVEN STIL VAN... DAT ZO'N KOLOSSEN HET OPNEMEN VOOR DE MENS.
Melania Trump laat eeuwenoude magnolia, die al 38 presidenten zag komen en gaan, verwijderen voor Witte Huis
De magnolia aan de linkerkant, pal voor het Witte Huis, zal deze week worden verwijderd. First Lady Melania Trump heeft opdracht gegeven een eeuwenoude boom weg te halen voor het Witte Huis. Dat doet ze op advies van een Amerikaanse onderzoeksinstantie van het milieu. Die concludeerde dat de magnolia te ziek en beschadigd is om nog te blijven staan.
Het gaat om de historische Jackson Magnolia die al sinds begin negentiende eeuw voor het Witte Huis staat. Het is dan ook de oudste boom op het terrein van de presidentiële woning. Specialisten van de onderzoeksinstantie United States National Arboretum werden ingeschakeld om het lot van de boom te bepalen. In hun rapport is te lezen dat de boom volledig afhankelijk is van kunstmatige ondersteuning. Zonder de kabels en de steunpilaren zou de boom al jaren geleden zijn omgevallen. Zelfs met de kabels begint de boom uit elkaar te vallen.
De uiteindelijke beslissing lag bij Melania Trump. Zij heeft op basis van het rapport de knoop doorgehakt en zal de boom van bijna twee eeuwen oud deze week nog laten verwijderen. Een woordvoerster van de first lady liet weten: “De rapporten hebben haar (Melania Trump) ervan overtuigd dat er alles aan is gedaan om de historische boom te behouden.
Ze was bezorgd om de veiligheid van bezoekers en van leden van de pers, die regelmatig bij de boom staan.”President Andrew Jackson liet de magnolia een paar dagen na zijn inauguratie in 1828 planten ter ere van zijn overleden vrouw. Hij had een stek van haar favoriete boom meegenomen vanaf de familieboerderij in de staat Tennessee. Sindsdien heeft de boom 38 presidenten meegemaakt. Een nieuwe magnolia zal geplant worden op dezelfde plek .
WAT STUK IS MOET GEMAAKT WORDEN EN WAT OUD IS MOET VERVANGEN WORDEN. GOED GEDAAN MELANIEKEN!
Australië zucht onder extreme hittegolf: weg in Victoria smelt bij meer dan 40 graden
Terwijl de Verenigde Staten gebukt gaan onder extreem lage temperaturen, heeft Australië juist te maken met een grote hittegolf.
Die veroorzaakt bosbranden, waaraan in de buitenwijken van Melbourne verschillende gebouwen ten prooi vielen. Op een van de snelwegen in de staat Victoria is het asfalt door de hitte van meer dan 40 graden gesmolten.
De brandweer en hulpdiensten hebben momenteel in het zuiden van Australië de handen vol met zware bosbranden. In Currum Downs, een zuidelijke buitenwijk van Melbourne, vormde zich zaterdagnamiddag een kilometersbreed vuurfront.
Minstens een woning en verschillende stallen werd verwoest of raakten beschadigd. Het hete weer in de volle zomer laat de vlammen snel uitbreiden. In Adelaide, de hoofdstad van Zuid-Australië, werd vandaag in de vroege namiddag 42,3 graden Celsius gemeten. De autoriteiten hopen dat het kwik zondag daalt.
Koudegolf slaat ongenadig toe in VS: tot -70 graden gevoelstemperatuur op de top van Mount Washington
In de Verenigde Staten zetten ze zich dit weekend schrap voor nog een koudegolf. De Amerikaanse weerdiensten hebben een ijzige dag voorspeld met gevaarlijk lage temperaturen tot wel -29 graden. IJskoude lucht vanuit de Noordpool komt het land binnen. Op de top van Mount Washington, met 1.919 meter de hoogste berg in het noordoosten van de VS, wordt een temperatuur tot maar liefst -70 graden Celsius verwacht.
De staten aan de oostkust gaan al dagen gebukt onder extreem winterweer met veel sneeuw en temperaturen ver onder nul. Volgens meteorologen is de kans groot dat de bestaande weerrecords worden verbroken. Door de combinatie van de lage temperaturen en sterke wind tot 180 km/u kan de gevoelstemperatuur op sommige plekken zoals Mount Washington dalen naar -70 graden. De berg in New Hampshire is de hoogste top ten oosten van de Mississippi.
De bijtende koude zal drie meteorologen er toch niet van weerhouden post te vatten op de top van de berg, waar ze manueel weerinformatie zullen verzamelen. Het is op de berg namelijk te koud om automatische apparaten goed te laten functioneren. Adam Gill, een meteoroloog vertelt dat bij zulke temperaturen het risico op vrieswonden op de blote huid al na 30 seconden optreedt. “Je huid zal als je buitenkomt meteen verbranden zoals wanneer je te dicht bij vuur komt.”
De kou heeft tot nu toe aan zeker negentien mensen het leven gekost. Ook Canada zucht onder het winterweer. Quebec heeft last van zware sneeuwval en de stroom is in sommige plaatsen uitgevallen.
Hond gered uit koud water nadat hij door ijs van vijver was gezakt
Een hond is vorige week gered uit een ijskoude vijver in Huntertown, Indiana, nadat hij door het ijs was gevallen. De lokale brandweer was opgeroepen voor de reddingsoperatie omdat zij de juiste middelen hebben voor zulke reddingsoperaties.
De hond werd goed opgewarmd en mocht nadien opnieuw naar zijn baasje.
Deze tiener trotseert vriestemperaturen om hertje dat in ijs vastzit te redden
Dit jong hertje heeft zijn leven te danken aan een nobele tiener die de ijzige koude trotseerde in de bossen van het Amerikaanse Cabot. Het dier raakte afgelopen donderdag in de problemen toen het kwam vast te zitten in het ijs van een klein vijvertje.
Gelukkig was de 19-jarige Garrett in de buurt om ter hulp te schieten. Donna Fletcher was samen met haar zoon Charlie Cram dieren aan voederen toen ze een hertje op het ijs hoorde. De vijver was haast helemaal bevroren door de ijskoude temperaturen die ook Arkansas teisteren.
Het duo riep de hulp van Charlies zoon Garrett in. De vader legt uit waarom ze zo snel besloten dat ze iets moesten doen: “Mijn jongens en ik willen altijd helpen. Familie is ontzettend belangrijk voor ons.” Garrett twijfelde niet, trok snel zijn waterdichte overall aan en ging naar het huis van zijn grootmoeder. Met de hulp van zijn jongste broer Parker en andere familieleden wist Garrett het ijs te trotseren om het hertje te helpen.
Eerst had het beestje schrik van zijn redder en werkte het zich nog meer in nesten in een poging op de vlucht te slaan. Maar als snel gaf het hertje zich over, waarop Garrett het kon vastnemen. “Mijn zonen zijn jagers, maar ze beschikken over flink wat medeleven.”
Eens het diertje veilig aan wal raakte, liep het niet weg, zoals de familie had verwacht. Maar het hertje bleef even in de buurt om te bekomen. Charlie en familie maakte een klein fort uit paletten, maar de volgende ochtend had het hertje toch de vlucht genomen.PRACHTIG!
Een fikse winterstorm houdt de oostkust van de VS stevig in haar greep. Vooral het noordoosten is daarbij zwaar getroffen. Auto’s zitten vast in meters dikke sneeuw en in Boston zijn de straten overstroomd met ijswater.
De ‘bomcycloon’ kostte al aan minstens 17 mensen het leven, maar ook dieren zien er af: van leguanen die uit de boom vallen tot bevroren haaien die aanspoelen.
In Florida viel woensdag voor het eerst in dertig jaar sneeuw. Dat het er ook uitzonderlijk koud is, zorgt voor een opmerkelijk tafereel. Groene leguanen vallen er letterlijk uit de bomen, omdat ze zich niet meer kunnen bewegen. “Leguanen klimmen ’s nachts in de bomen om te slapen”, legt Ron Magill van de zoo van Miami uit aan The New York Times. “Als de temperatuur daalt, schakelen ze zich letterlijk uit en kunnen ze zich niet meer vasthouden aan de bomen. Zo ontstaat het fenomeen in Zuid-Florida van ‘regenende’ leguanen.”Toch betekent dat niet noodzakelijk dat ze dood zijn. Bij warmere temperaturen kunnen ze gewoon weer ontdooien.
In Texas komen de zeeschildpadden in moeilijkheden. Door de lage temperatuur van het zeewater in de Golf van Mexico gaan ze in shock, waardoor ze aan het wateroppervlak drijven en zich niet meer kunnen verweren tegen roofdieren. De kustwacht probeert zoveel mogelijk dieren te redden. In Cape Cod, in de staat Massachusetts, spoelden er drie haaien aan. Twee waren in shock, een derde was helemaal bevroren, meldt de dierenbeschermingsgroep Atlantic White Shark Conservancy op Facebook.En ook Canada kreunt onder de vriestemperaturen. In Calgary besliste de zoo om zijn koningspinguïns, die oorspronkelijk afkomstig zijn van Antarctica, niet langer bloot te stellen aan de vriestemperaturen tot - 25 graden Celsius.
Een ingesneeuwde eland moest dan weer uit een dik pak sneeuw gered worden:De sneeuw levert ook prachtige beelden op, zoals deze dronevideo uit South Carolina. Die staat heeft normaal een subtropisch klimaat, maar nu staan de palmbomen in de sneeuw. Toen een groepje mannen in Canada tijdens een tripje met een sneeuwmobiel het hoofd van een eland uit een grote hoop sneeuw zagen steken, aarzelden ze niet.
Ze grepen hun schop en groeven het enorme dier uit. Image may contain: outdoor Aan de oostkust van de VS zijn drie voshaaien aangespoeld die waarschijnlijk in shock zijn geraakt door de extreme koude. De dieren werden teruggevonden op het schiereiland Cape Cod voor de kust van Massachusetts. Door de koude die de VS momenteel teistert, met extreme temperaturen tot -38 graden in het noordoosten van het land, is ook het dierenleven op veel plaatsen verstoord.
Bij de haaien zijn de kieuwen waarschijnlijk dichtgevroren, aldus Grek Skomal van de Massachusetts Division of Marine Fisheries. “De vezels zijn extreem gevoelig, de haaien zijn waarschijnlijk dan ook snel gestorven.”
Heldhaftige straathond redt vrouw en bijt overvaller in achterwerk
Een bewakingscamera filmt hoe een pientere hond een vrouw redt van een overvaller in Montenegro.
Het dier, vermoedelijk een straathond, heeft in de smiezen hoe de man zijn prooi volgt op straat in de hoofdstad Podgorica. De overvaller probeert haar handtas te grijpen, maar de hond grijpt in en bijt de crimineel in zijn achterwerk.
