JOS EN GUSTA

Hilda is 80 en eenzaam: “Mijn hondje is de reden waarvoor ik leef”

Geen mensen in de fotokaders bij Hilda Oninckx, wel dieren die haar eenzaamheid verdrijven.

 “Er zijn dagen dat ik niemand spreek. Gelukkig heb ik mijn hondje nog. Nu babbel ik tegen Balou.”

Hilda Oninckx is tachtig, woont op een zorgflatje in het Antwerpse Berchem en voelt zich erg eenzaam. “Ik heb niemand meer. Daar kóós ik niet voor, het is gewoon zo gelopen.”

WAT ONS OVERKOMT WETEN WIJ NOOIT OP VOORHAND, GELUKKIG HEEFT ZE HAAR HONDJE NOG.

Dakloze man wordt opgenomen in het ziekenhuis, personeel merkt tot hun grote ontroering dat hij er niet alleen voor staat.

In een ziekenhuis werken is hard. Elke dag weer is daar de confrontatie met de meest intense, harde en dramatische situaties. Maar er zijn ook momenten van pure ontroering.

Zo ook in een ziekenhuis in Brazilië, waar een verpleegster getuige was van een prachtig staaltje liefde tussen mens en dier. Zondag, 3 uur ’s nachts. Verpleegster Cris Mamprim is aan het werk in het regionale ziekenhuis Alto Vale in Rio do Sul als een dakloze man binnenkomt. Hij heeft medicatie en behandeling nodig tegen een ziekte waar hij al jaren tegen vecht.

Al snel ziet de verpleegster dat de dakloze man niet alleen is. Wie staat daar met bezorgde snoeten aan de ziekenhuisdeur op hun baasje te wachten? Vier trouwe viervoeters. De dakloze César vertelt het personeel dat de honden zijn beste vrienden zijn.

Soms eet hij zelf niets zodat zij zeker genoeg in hun buikje hebben. “Hij verzorgt ze duidelijk heel goed”, vertelt Cris aan The Dodo. “De honden zo zien staan aan de deur... Dat toont alleen maar aan hoeveel liefde ze krijgen en hoe goed ze verzorgd worden.”

Als baasje César zich weer beter voelt, laat het ziekenhuispersoneel zijn honden binnen, zodat ze bij hem kunnen zijn. César krijgt in het ziekenhuis ook wat te eten. Hij deelt het met de honden. En daarna verdwijnt hij weer in de nacht, samen met zijn maatjes.

“Ik weet niet hoe zijn leven is of waarom hij op straat leeft. Maar ik bewonder het respect en de liefde die hij heeft voor deze dieren. Was iedereen maar zo”, besluit de verpleegster.

DIT ZOU EEN MOOI KERSTVERHAAL KUNNEN ZIJN.

Hond wacht maand lang op baasje aan afgebrande woning

Andrea Gaylord keerde na een maand terug naar huis in Paradise, Californië en trof er haar trouwe viervoeter Madison aan. 

Een hond die de vreselijke natuurbranden in Noord-Californië overleefde, heeft bijna een maand op zijn baasje gewacht aan de ruïnes van hun woning. Toen de natuurbranden op 8 november uitbraken in Paradise en de stad volledig in de as legden, sloeg Andrea Gaylord op de vlucht.

Enkele dagen later ging Shayla Sullivan, een medewerker van dierenbescherming op vraag van de vrouw kijken of haar hond Madison nog ergens te bespeuren was. Sullivan trof Madison aan op het domein, maar de hond was wantrouwig en hield afstand. Ze bracht hem daarom de voorbije weken regelmatig eten en drinken en hielp ook bij de zoektocht naar Madisons broer Miguel, die tijdens de branden naar een opvangcentrum 135 kilometer verderop was gebracht.

Woensdag zag Andrea Gaylord haar trouwe viervoeter eindelijk terug, toen ze samen met Miguel aan de restanten van haar woning toekwam. De vrouw had meteen Madisons favorietje hapje bij: een doosje crackers. Gaylord zegt dat ze zich geen betere hond kan wensen: “Beeld je in hoe loyaal hij is, om vol te houden in de allerslechtste omstandigheden en hier te blijven wachten.

Hun taak is instinctief om de kudde te bewaken en wij maken daar deel van uit”, zegt de vrouw over haar twee halfbloed Anatolisch herders. “Het is een rustgevend gevoel.”

Brits jongetje (8) neemt stuur over en parkeert auto op pechstrook nadat mama aanval krijgt

Een acht jaar oude jongen redde donderdag zijn mama toen hij controle nam over het stuur van haar auto. De moeder kreeg een aanval en verloor het bewustzijn, terwijl ze met 95 km per uur over een vierbaansweg reed ter hoogte van Colchester in Essex. De twee waren op weg naar huis van school.

Lauren Smith, de mama van Ben, verloor het bewustzijn rond kwart voor vier terwijl ze met haar Ford aan het rijden was. Haar auto raakte de middenberm, gelukkig besefte haar zoon Ben snel dat er iets mis was met haar. Hij zette de noodknipperlichten aan, nam de controle over het voertuig over en kon de auto veilig naar de pechstrook sturen .

“Toen de aanval begon, stuurde ik plots heel onregelmatig. Ik reed van de linkerstrook naar de middenstrook en we botsten tegen de middenberm,” getuigt de trotse mama, die zegt dat Ben niet doorhad hoe groots zijn acties waren. “Hij realiseerde zich dat er iets mis was met mij, maar ik denk niet dat hij wist hoe fantastisch hij was. Hij zei dat hij gewoon deed wat hij moest doen, anders zouden we zijn gestorven.”

Toen de auto eindelijk was gestopt, wilde de jongen de telefoon van zijn moeder gebruiken om de hulpdiensten te bellen, maar intussen stopte een andere bestuurder die hen verder hielp. Lauren, die ongeveer tien minuten later weer bijkwam, zegt dat ze nog nooit eerder een aanval had gehad en herinnert zich amper meer over wat er gebeurd is.

“Ze had het altijd bij rechte eind”: husky stelt drie keer kanker vast bij baasje en redt haar telkens het leven.

Stephanie Herfel en husky Sierra zijn twee handen op een buik.

Stephanie Herfel heeft niets tegen dokters, maar het was wel telkens haar hond die haar het leven redde. En dat al drie keer op rij. Husky Sierra stelde de kanker met haar sterke reukzin vast. Voor de Amerikaanse vrouw is het een mirakel. Ze kan zich geen betere gezondheidszorg voorstellen die op de koop toe nog betaalbaar is ook. “Ik dank mijn leven aan mijn viervoeter”. “Ze had het altijd bij het rechte eind. Ze is een godsgeschenk voor me.”

De eerste keer was in 2013, het jaar waarin Herfel verhuisde van Californië naar Wisconsin. “Ze snuffelde zo intens aan mijn onderbuik dat ik dacht dat ik iets op mijn kleren had gemorst. Dat deed ze nog een tweede en derde keer. Vervolgens ging ze zich verstoppen”, legt de vrouw uit. Herfel had al langer last van pijn aan de onderbuik. Een arts op de spoed veronderstelde dat ze een cyste had op een eierstok en stuurde haar naar huis met medicatie om de pijn te bestrijden.

Maar Sierra had zelf een diagnose gesteld, die ze probeerde duidelijk te maken aan haar baasje door zich te verstoppen in een kast - opgerold in een bolletje. “Om haar zo angstig te zien was op zich al verbijsterend, dus ik maakte dan maar een afspraak met een gynaecoloog”.

“Enkele weken later - na een bloedafname en een echo - hoorde ik van de gynaecoloog dat ik kanker had. Ik was helemaal in shock.” Ze onderging een volledige hysterectomie en verloor eveneens haar milt. Daarna werd chemotherapie toegediend tot april 2014.

Op twee andere momenten, eerst in 2015 en nog eens in 2016, verborg Sierra zich weer en vreesde Herfel het ergste. De hond had weer gelijk. De kanker was twee keer teruggekomen, eerst in haar lever en vervolgens in haar bekkengebied. Sierra is erg bijzonder.

Uit onderzoek was al gebleken dat honden met een betrouwbaarheid van 98 procent de diagnose van (prostaat)kanker kunnen stellen door bijvoorbeeld aan de urine van de patiënt te snuffelen. Maar Sierra lijkt nog beter te doen.

De viervoeter reageerde op dezelfde manier toen een vriendin - waarvan geweten was dat ze eierstokkanker had - op bezoek kwam.

En de hond verstopte zich ook toen een werkman de keuken kwam renoveren. Herfel en haar echtgenoot namen daarop contact op met de baas van de man om het voorval te melden. Ze vonden het hun plicht om de werknemer op de hoogte te stellen.

Herfel houdt enorm veel van haar hond en ze vreest de dag waarop ze niet meer samen zullen zijn. Haar plan is om een boek te schrijven over haar geweldige metgezel.

“Ik heb het gevoel dat mijn verhaal mensen kan laten nadenken over hun eigen huisdier en hoe slim ze wel niet zijn. Ze verdienen alle krediet.”

DAAR IS DE SINT EN ZWARTE PIET WEER. JAARLIJKS OP 6 DECEMBER MAARK HIJ ALLE KINDEREN BLIJ.

12

Krachtige tornado’s en waterhozen zaaien spoor van vernieling in Zuid-Italië: 

Italië blijft in de ban van noodweer. In het zuiden van het land hielden enkele tornado’s lelijk huis met veel schade tot gevolg. Op spectaculaire beelden is te zien hoe wervelwinden een spoor van vernieling zaaien.

Omgevallen bomen en zwaar beschadigde huizen: daar kregen inwoners van Calabrië en Apulië gisteren mee af te rekenen na de doortocht van krachtige tornado’s en waterhozen. Vier tornado’s raasden over de regio, onder meer in Porto di Tricase, Salento en Crotone.

In Porto di Tricase beleefden restaurantbezoekers angstige momenten toen een tornado het dak van het gebouw rukte. Bovenstaande videobeelden laten zien hoe de krachtige wervelwind door het restaurant raasde. Een tornado rukte het dak van een restaurant af. Het noodweer brengt niet alleen wervelwinden voort, maar ook hevige regenval.

In het Italiaanse kustdorpje San Felice Circeo, 100 km ten zuiden van Rome, heeft dit een serieuze grondverschuiving veroorzaakt waardoor een brug helemaal wegzakte. Eén wagen kwam in de rivier terecht. De bestuurder is nog steeds vermist. Een andere inzittende kon zich in veiligheid brengen. 

Een brug zakte weg na een serieuze grondverschuiving in San Felice Circeo.

Prachtig: spreeuwen ‘dansen’ boven Diksmuide

De spreeuwen in ons land troepen met dit koude weer opnieuw samen en dat levert de intussen vertrouwde taferelen op. Natuurliefhebber Bart Goudeseune kon een prachtige ‘spreeuwendans’ vastleggen boven het natuurgebied ‘De Blankaart’ in Diksmuide.

Vlak voor zonsondergang komen tienduizenden spreeuwen samen boven hun slaapplaats waar ze een laatste keer samen vliegen, waarna ze allemaal het veld induiken om te slapen. Het blijft een prachtig zicht.

Leuven verliest monument: Jeanne Schollaert (95), helft van de alom bekende tweeling, overleden

De zussen waren onafscheidelijk. In april vierden ze nog hun 95ste verjaardag.

Leuven verliest een monument. Jeanne Schollaert (95), de helft van ’s lands beroemdste tweeling, is overleden. Ze liep complicaties op na een val in haar appartement en kwam er niet meer bovenop.

In april vierde het onafscheidelijke duo nog hun 95ste verjaardag. In 2016 vertelden Jeanne en haar zus Marcella nog in onze krant dat ze zich al drie jaar strikt aan hun opgelegde dieet houden en zich zich daar uitstekend bij voelen: elke dag wijn bij het eten, geen namiddag zonder champagne en dat allemaal op doktersvoorschrift.

De eeneiige tweeling uit Leuven verwierf 15 jaar geleden plotseling nationale bekendheid toen ze een rubriekje verzorgden in het VTM-programma ‘Hart Van Vlaanderen’.

In New York verdwenen hond duikt na 18 maanden plots op in Florida

Achttien maanden nadat een familie uit Brooklyn in New York hun bruinwitte husky Sinatra als vermist opgaf, is het dier opgedoken in een woonwijk in de buurt van Tampa in Florida. Daar, zo’n tweeduizend kilometer verderop, werd hij gevonden door de 13-jarige Rose Verrill.

Wat er in de tussenliggende maanden met de vijf jaar oude hond Sinatra is gebeurd, en hoe het dier de afstand van bijna tweeduizend kilometer heeft weten te overbruggen, is vooralsnog een groot mysterie.

Na veel zoekwerk op sociale media kon de familie Verril uiteindelijk de rechtmatige eigenaar van de aangelopen husky achterhalen. De hond bleek toe te behoren aan de familie Willis uit Brooklyn, van wie de 16-jarige dochter Zion in 2015 om het leven kwam bij een tragisch schietincident.

Dierenvriend Zion, een fervent danser en een grote dierenvriend, kreeg Sinatra op haar veertiende verjaardag. Anderhalf jaar na de plotse dood van het meisje verdween de hond plots spoorloos. Een maandenlange zoektocht met flyers leverde niets op. Anderhalf jaar na zijn verdwijning dook het dier plots op in het plaatsje Seffner bij Tampa in Florida, waar hij gevonden werd door de dertienjarige Rose Verril.

“Hij is een geweldige aanwinst voor ons gezin geweest”, vertelt Denise Verril, de moeder van het meisje, aan de Tampa Bay Times. Kleine troost Sinatra zal nu snel weer herenigd worden met zijn oorspronkelijke familie, die erg blij is dat ze Sinatra weer terugkrijgen. “De band tussen Zion en Sinatra was enorm sterk en hun liefde voor elkaar was groot.

Toen we na het verlies van Zion ook Sinatra kwijtraakten, voelde het alsof we opnieuw een deel van onze dochter verloren”, zegt de vader van Zion geëmotioneerd. Hij zal de hond morgen gaan ophalen in Baltimore, waar een vriend van de familie Verril hem naartoe zal brengen. “Thuis heb ik al een grote kalkoenpoot voor Sinatra klaarliggen, zijn favoriete snack”, besluit de opgeluchte man. 

Een grote zandstorm heeft in het zuidoosten van Australië de zon verduisterd en voor overlast gezorgd.

De zandstorm is het gevolg van de droogte die al maandenlang aanhoudt. Door de harde wind wordt zand, stof en vuil over een groot gebied verspreid. In Sydney was het zicht slechts enkele meters.

In het binnenland was de lucht oranje gekleurd. Volgens de Australische weerdienst heeft het stormgebied een doorsnee van 500 kilometer. De autoriteiten raden kinderen, ouderen en mensen met long- en hartproblemen om binnen te blijven.

Zandstormen komen vaker voor in Australië, maar een storm van deze omvang is volgens deskundigen ongewoon.

Tot op de minuut: deze zusjes werden exact één jaar na elkaar geboren.

Twee familieleden of vrienden die op dezelfde dag jarig zijn, dat komt wel vaker voor. Maar twee zusjes die op de minuut af een jaar na elkaar geboren worden, is wel heel bijzonder. “Ik kan het nog nauwelijks bevatten”, vertelt kersverse moeder Melissa Klaster.

Gisterochtend werd haar dochter Skye Jadelynn om 06.32 uur exact een jaar na haar zusje Starlie Jeslynn geboren. “Huh, is dit echt gebeurd?” Dat vraagt de 21-jarige Melissa zich ruim 24 uur later af. “Dit is wel heel bijzonder”, vertelt ze. “We hebben wel gewild dat onze kinderen heel dicht op elkaar zaten, want ik ben zelf eentje van een tweeling. Ik heb dat altijd ervaren als iets leuks en heel gezellig, want we konden alles samen doen”.

“Dat wilden wij ook graag, maar dat er precies een jaar tussen zou zitten, hadden we nooit verwacht.” Volgens verloskundige Pia Prins, die Klaster tijdens haar zwangerschap begeleidde en bij de bevalling aanwezig was, is de hele gebeurtenis heel bijzonder. “Ik heb dit nog nooit eerder meegemaakt”, zegt ze. “Ik heb wel moeders die binnen het jaar een tweede kind krijgen, maar niet op dezelfde dag en al helemaal niet op exact dezelfde tijd. Dat is echt uniek.  Volgens verloskundige Prins werd er rond het kraambed wel stiekem op de klok gelet. 

“Hem zelf met papfles grootgebracht”Griet start zoektocht naar gestolen paard ‘Milleke’

Griet Dierckx uit Zammel zit met de handen in het haar. In de nacht van woensdag op donderdag is haar Friese paard Emilio - al zegt iedereen ‘Milleke’ - uit de stal van haar vader Emiel aan de Paddenhoek gestolen. Griet Dierckx heeft een zevental paarden in de stal van haar vader Emiel aan de Paddenhoek staan. Zelf rijdt ze geen paard, maar in de rijhal van haar vader mogen ruiters met hun instructeurs komen trainen op haar paarden.

Het was vader Emiel die donderdagochtend omstreeks 8.30 uur ontdekte dat het Friese paard ‘Milleke’ verdwenen was. “Toen hij me belde met het nieuws, was ik in alle staten”, vertelt Griet, die iets verderop op de Kruishei woont. “We zijn nog in de weide en de rijhal gaan zoeken naar hem, want je verwacht niet dat hij gewoon verdwenen is.

Milleke is gestolen, want zowel de aparte hokjes als de poort van de stal zelf waren vergrendeld. Aan de poort zijn er ook braaksporen te vinden en aan de regenput hebben we ook nog een lang touw gevonden dat van niemand van ons is, vermoedelijk hebben ze daarmee Milleke naar buiten gehaald.” De diefstal van Milleke heeft er bij Griet diep ingehakt.

Toen Milleke acht jaar geleden geboren werd, stierf zijn moeder. “Daarom hebben we Milleke met de papfles grootgebracht, waardoor hij heel aanhankelijk bij mensen was. Omwille van zijn stamboom moest zijn naam met een ‘e’ beginnen, dus noemden we hem Emilio. Maar zijn roepnaam is Milleke, omdat we vader ook Mil noemen en hij hem mee heeft grootgebracht.”

Bovendien is het Friese paard uitzonderlijk in z’n soort. “Het ras zelf is niet zozeer speciaal, maar Milleke is wel een redelijk zeldzaam exemplaar. Het is een struise kolos van zo’n 800 kilo met lange manen. Zo’n paard is al snel 6.000 euro waard. Ze hebben hem er doelbewust uitgepikt, want de rest van de hokjes waren nog gesloten.

In de buurt heeft niemand iets gezien of gehoord. Ook mijn ouders niet, omdat de stal nog een stukje verder gelegen is. Daarnaast hebben we de laatste tijd ook niets verdachts opgemerkt.” Griet Dierckx kan niet meteen bedenken waarom Milleke gestolen zou zijn. “Hij kan eigenlijk niet verkocht worden, want hij is gechipt. Men zou zien dat de persoon die Milleke verkoopt niet de eigenaar is. Ook het slachthuis is normaal gezien uitgesloten, want we hebben papieren ingevuld dat hij niet geslacht mag worden.

Er spookt wel een doemscenario door mijn hoofd. In België mag Milleke niet geslacht worden, maar wat als ze hem vervoeren naar een slachthuis in Oost-Europa, waar ze het mogelijk minder nauw nemen met die papieren, om er een cent aan te verdienen? Ik vind het verschrikkelijk om daaraan te denken.”

Ina Panis, de vaste ruiter van Milleke, deed op Facebook een oproep naar getuigen. Het bericht werd inmiddels al meer dan 6.000 keer gedeeld. De diefstal vond vermoedelijk tussen woensdagavond 22 uur en donderdagochtend 8 uur plaats.

Wie tips heeft, kan dat melden aan de politiezone Geel-Laakdal-Meerhout op het nummer 014/56.47.00.  Het Friese paard 'Milleke'.

HOPELIJK WORDT HIJ IN GOEDE GEZONDHEID WEERGEVONDEN. 

Rouwend hondje houdt al 80 dagen de wacht aan drukke weg waar baasje omkwam.

Over de relatie tussen hond en mens is al veel inkt gevloeid. In China is nu opnieuw een mooi verhaal viraal gegaan van een rouwende, trouwe viervoeter die al meer dan tachtig dagen lang aan de weg waar zijn baasje stierf op haar zit te wachten.

De eigenares van de hond kwam op 21 augustus om bij een verkeersongeval op een drukke baan in Hohhot in het Chinese autonome gebied Binnen-Mongolië. Sindsdien is de hond er elke dag trouw op post, aan de kant van de weg. Volgens een taxichauffeur willen vele bestuurders de hond wel helpen, maar loopt hij weg telkens als iemand hem probeert te benaderen. Het dier krijgt geregeld wat eten toegeworpen.

Eerder dit jaar kwamen er ook al vertederende beelden uit China van een oude hond, Xiongxiong, die elke dag geduldig op de terugkeer van zijn baasje van het werk wachtte in het metrostation. De 15-jarige Xiongxiong werd zo populair dat hij een eigen hashtag op sociale media kreeg.

In Japan deed de hond Hachiko al hetzelfde in de jaren twintig van vorige eeuw. En het dier blééf, tot negen jaar na de dood van zijn baasje, maar naar het station wandelen.

Hachiko kreeg voor zijn trouw zelfs een standbeeld aan het station van Shibuya in Tokio. Het standbeeld van Hachiko in de Japanse hoofdstad Tokio.

New York bedekt met eerste laagje sneeuw

New York heeft het eerste laagje sneeuw van dit seizoen over zich gekregen. Het levert mooie beelden op van mensen die door het wintertapijt wandelen in Central Park of op Times Square.

Meteorologen verwachten dat New York dit seizoen meer sneeuw zal krijgen dan anders. Mooi is het in ieder geval!

Huis volledig roze door blusvloeistof

Een huis in Woolsey, in de Amerikaanse staat Californië is volledig roze gekleurd door de blusvloeistof die wordt gebruikt om de bosbranden te bestrijden.

De vloeistof, dat eigenlijk een poeder is, wordt uit vliegtuigen gedropt boven het bedreigde gebied. Ook de straten en bossen in de buurt zijn roze gekleurd.

Nog beter roos dan afgebrand!

Mooie nazomer nu stilaan voorbij: winterprik in aantocht

Na een herfstintermezzo met regen en wind heeft het mooie najaarsweer zich alweer hersteld. Onder de vleugels van een krachtig hogedrukgebied blijft dat ook de volgende dagen het geval. Het is bovendien vrij zacht met een aanvoer van zuidelijke lucht.

Maar volgende week krijgen we een eerste winterprik, zegt Lander van Tricht van weerdienst NoodweerBenelux. “Vanaf en vooral na het weekend draait de wind naar het oosten en wordt er gevoelige koudere lucht aangevoerd. Mogelijk krijgen we dan een eerste prik van de winter”.

Afgelopen weekend trokken er enkele regenzones over het land en ook maandag was het nog erg wisselvallig. Dat wisselvallige herfstweer hebben we echter snel achter ons gelaten. Regenzones worden nu alweer tegengehouden door een krachtig hogedrukgebied boven Europa dat zorgt voor volop zonneschijn in ons land. Alvast tot en met zondag blijft het zonnig maar de temperaturen leveren na donderdag wel elke dag een beetje in.

Vooral ’s nachts kan het onder een heldere sterrenhemel goed afkoelen en verwachten we vanaf zaterdag op de meeste plaatsen grondvorst. Het wordt dan uiteraard opletten voor rijmplekken. Komend weekend ontwikkelt er zich een krachtig hogedrukgebied boven Scandinavië waardoor de wind in de Benelux naar het oosten draait.

Uit die hoek wordt dan gevoelig koudere lucht aangevoerd vanuit Rusland en dat zullen we zeker merken. ’s Nachts gaat het licht vriezen (aan de grond mogelijk matig) en overdag stijgen de temperaturen tot 4-5°C en later mogelijk nog wat lager. Tijdens het tweede deel van de week stijgt de kans op winterse neerslag.

November lijkt alvast met een winter(s) prikje te eindigen.