GEDOOD VOOR ZE GEBOREN IS

Etna roept, Stromboli antwoordt: twee Siciliaanse vulkanen barsten op zelfde moment uit.

Nadat de Etna afgelopen maandag uitbarstte, vertoont ook de Stromboli sinds gisteren een verhoogde activiteit. Volgens een Italiaanse vulkanoloog uit Catania bestaat er een verband tussen de activiteiten van de twee vulkanen, die tot de meest actieve in Europa behoren. Het Italiaanse vulkanologische instituut ontkent dat. Ondertussen blijft, door de rommelende Etna, de aarde beven op het Siciliaanse eiland. De Etna roept, de Stromboli antwoordt.

Nogmaals, zoals al verschillende keren in het verleden, zijn de twee Siciliaanse vulkanen op hetzelfde moment enorm actief. Dat bevestigt het eventuele verband tussen de twee vulkanen, zoals vulkanoloog Salvatore Caffo uit Catania eerder al verklaarde.

Gistermiddag gaf de actieve vulkaan Stromboli die in de Tyrreense zee ligt, ten noorden van Sicilië, weer een teken van leven. De vulkaan spuwde lavastenen uit. De Stromboli ontwaakte, opvallend genoeg, een dag na de Etna. Die spuwde afgelopen maandag plots lava en een grote aswolk werd uitgestoten. De Sicilianen kregen dus, door de twee vulkanen, te maken met een knetterend kerstfeest.

De Stromboli is al ruim 2.000 jaar actief.

Op dit moment is de situatie van de Stromboli niet te vergelijken met die van de Etna. De Stromboli spuwt af en toe lavastenen uit, terwijl de uitbarsting van de Etna zwaardere gevolgen met zich meebracht.

Op het vulkaaneiland Stromboli heeft de Civiele Bescherming het alarmniveau van “groen”, wat overeenkomt met de gewone activiteit, veranderd naar “geel”, waarbij extra aandacht vereist wordt. Intussen blijven aardbevingen de provincie Catania teisteren. Gisteren en vanmorgen nam men opnieuw seismische schokken waar. Vanochtend schudde daar de aarde met een magnitude van 4,8 op de schaal van Richter.

Daardoor werden verschillende gebouwen in de provincie Catania beschadigd en 28 personen hadden medische hulp nodig. De meesten hadden kleine verwondingen of waren in paniek. De hulpdiensten evacueerden enkele mensen, omdat hun huizen te zwaar beschadigd waren of ze durfden niet meer terug te keren naar hun woning. 

De enorme aswolk uit de Etna is sinds gisteren afgezwakt, waardoor de luchthaven van Catania weer volledig operationeel was. Om veiligheidsredenen sloot men eergisteren het luchtruim gedeeltelijk af. Het vliegverkeer kreeg daardoor te maken met ernstige problemen. 

“Wat een cadeautje op kerstochtend”: Nederlanders getrakteerd op prachtig zeldzaam weerfenomeen

Parelmoerwolken.

Wie in het noorden van Nederland naar boven keek, kon deze zeldzame wolken met wonderachtige kleurenpracht aanschouwen. Enkele weerfotografen maakten prachtige beelden van het schouwspel.

Parelmoerwolken ontstaan op 20 tot 30 kilometer hoogte. Het kleine beetje vocht dat hier aanwezig is, condenseert pas bij temperaturen beneden -80 graden Celsius. Als het zo extreem koud is, ontstaan dunne wolkenflarden. Doordat die wolken bestaan uit zeer kleine ijskristallen, wordt het zonlicht sterk gebroken en ontstaat bij de juiste omstandigheden, vooral net na zonsondergang of even voor zonsopgang, een kleurenspel. En dan is het genieten geblazen.

Kerstfeest is het feest van warmte aan het einde van het jaar.

Kerstfeest is het feest van warmte heel dicht bij elkaar.

AAN IEDEREEN FIJNE KERSTDAGEN TOEGEWENST.

Indrukwekkend natuur: mist rolt over Zwitserse bergen

Een 'mistlawine' trekt over het Zwitserse Jura-gebergte.

Indrukwekkende natuur in Zwitserland. Daar trok een ‘mistlawine’ over het Jura-gebergte. Het natuurfenomeen ontstaat door de koude temperatuur en de vlakke rand of steile helling van een berg. De andere kant van de berg moet minder steil zijn zodat de mist langzaam naar beneden kan rollen.

https://www.hln.be/bizar/het-leukste-van-het-web/indrukwekkend-natuur-mist-rolt-over-zwitserse-bergen~a2a3ce48/ via @HLN_BE

Jos en Gusta (89) sterven na 64 jaar huwelijksgeluk quasi gelijktijdig

Jos en Gusta tijdens hun 60ste huwelijksverjaardag in 2014

Liefde is: samen op gezegende leeftijd heengaan, in gezelschap van je geliefden. Heist-op-den-Berg neemt dit weekend afscheid van het koppel Jos Claes en Gusta Schoovaerts: zij stierven enkele seconden na elkaar, in gezelschap van enkele van hun kinderen. “Voor twee mensen die elkaar altijd heel graag gezien hebben, is dit een droomscenario”, zegt hun zoon Geert.

Jos en Gusta, allebei 89 jaar. Een liefhebbend koppel, met 8 kinderen, waarvan er één overleed, dat al die jaren lief en leed deelde. “Sinds 2002 woonden mijn ouders samen in een service-flat”, vertelt zoon Geert. “In 2017 ruilde ze de flat in voor een kamer, na een valpartij van onze va.

Hun gezondheid ging de laatste maanden beetje bij beetje achteruit, tot het twee weken geleden plots wat sneller ging. Vorige donderdag was hun kaarsje echt wel uit. Ze zijn om 15 uur in aanwezigheid van enkele van hun kinderen wonderwel op natuurlijke wijze samen overleden, en dit binnen enkele seconden. Ze lagen toen samen in bed.

Mijn broer Wim en zus Veerle waren er bij, net als de huisarts. Ikzelf kwam twee minuutjes later binnen. Wie er eerst overleed, kon zelfs de huisarts niet zeggen. Het gebeurde zo snel.”

Opvallend: Jos en Gusta overleden in de kamer van waar 7 van hun 8 kinderen werden geboren. “Het rusthuis waar ze zijn overleden, deed vroeger dienst als moederhuis en de kamer waar mijn ouders verbleven was vroeger een verloskamer. Mijn ouders zijn dus inderdaad overleden in de kamer waar 7 van hun 8 kinderen zijn geboren. Niemand, ook wij niet, kon dit geloven. Voor twee mensen die elkaar altijd heel graag gezien hebben, is dit een droomscenario.” “Deze mensen waren aan het einde van hun leven en hun gezondheid was zwak. Soms zie je dan dat wanneer de ene gaat, ook de partner niet lang daarna overlijdt”, weet rouwexpert en psycholoog Manu Keirse.

“Zelf ken ik een man waarvan de vader overleed en zijn moeder na het inlichten van de hulpdiensten ook het leven liet, allemaal op enkele seconden. Rouwarbeid is er een serieuze inspanning voor de geest én het lichaam. Het kruipt in jouw lichaam. Mensen zeggen wel eens dat je kan doodgaan van verdriet, dat mag je letterlijk nemen.” 

Hilda is 80 en eenzaam: “Mijn hondje is de reden waarvoor ik leef”

Geen mensen in de fotokaders bij Hilda Oninckx, wel dieren die haar eenzaamheid verdrijven.

 “Er zijn dagen dat ik niemand spreek. Gelukkig heb ik mijn hondje nog. Nu babbel ik tegen Balou.”

Hilda Oninckx is tachtig, woont op een zorgflatje in het Antwerpse Berchem en voelt zich erg eenzaam. “Ik heb niemand meer. Daar kóós ik niet voor, het is gewoon zo gelopen.”

WAT ONS OVERKOMT WETEN WIJ NOOIT OP VOORHAND, GELUKKIG HEEFT ZE HAAR HONDJE NOG.

Dakloze man wordt opgenomen in het ziekenhuis, personeel merkt tot hun grote ontroering dat hij er niet alleen voor staat.

In een ziekenhuis werken is hard. Elke dag weer is daar de confrontatie met de meest intense, harde en dramatische situaties. Maar er zijn ook momenten van pure ontroering.

Zo ook in een ziekenhuis in Brazilië, waar een verpleegster getuige was van een prachtig staaltje liefde tussen mens en dier. Zondag, 3 uur ’s nachts. Verpleegster Cris Mamprim is aan het werk in het regionale ziekenhuis Alto Vale in Rio do Sul als een dakloze man binnenkomt. Hij heeft medicatie en behandeling nodig tegen een ziekte waar hij al jaren tegen vecht.

Al snel ziet de verpleegster dat de dakloze man niet alleen is. Wie staat daar met bezorgde snoeten aan de ziekenhuisdeur op hun baasje te wachten? Vier trouwe viervoeters. De dakloze César vertelt het personeel dat de honden zijn beste vrienden zijn.

Soms eet hij zelf niets zodat zij zeker genoeg in hun buikje hebben. “Hij verzorgt ze duidelijk heel goed”, vertelt Cris aan The Dodo. “De honden zo zien staan aan de deur... Dat toont alleen maar aan hoeveel liefde ze krijgen en hoe goed ze verzorgd worden.”

Als baasje César zich weer beter voelt, laat het ziekenhuispersoneel zijn honden binnen, zodat ze bij hem kunnen zijn. César krijgt in het ziekenhuis ook wat te eten. Hij deelt het met de honden. En daarna verdwijnt hij weer in de nacht, samen met zijn maatjes.

“Ik weet niet hoe zijn leven is of waarom hij op straat leeft. Maar ik bewonder het respect en de liefde die hij heeft voor deze dieren. Was iedereen maar zo”, besluit de verpleegster.

DIT ZOU EEN MOOI KERSTVERHAAL KUNNEN ZIJN.

Hond wacht maand lang op baasje aan afgebrande woning

Andrea Gaylord keerde na een maand terug naar huis in Paradise, Californië en trof er haar trouwe viervoeter Madison aan. 

Een hond die de vreselijke natuurbranden in Noord-Californië overleefde, heeft bijna een maand op zijn baasje gewacht aan de ruïnes van hun woning. Toen de natuurbranden op 8 november uitbraken in Paradise en de stad volledig in de as legden, sloeg Andrea Gaylord op de vlucht.

Enkele dagen later ging Shayla Sullivan, een medewerker van dierenbescherming op vraag van de vrouw kijken of haar hond Madison nog ergens te bespeuren was. Sullivan trof Madison aan op het domein, maar de hond was wantrouwig en hield afstand. Ze bracht hem daarom de voorbije weken regelmatig eten en drinken en hielp ook bij de zoektocht naar Madisons broer Miguel, die tijdens de branden naar een opvangcentrum 135 kilometer verderop was gebracht.

Woensdag zag Andrea Gaylord haar trouwe viervoeter eindelijk terug, toen ze samen met Miguel aan de restanten van haar woning toekwam. De vrouw had meteen Madisons favorietje hapje bij: een doosje crackers. Gaylord zegt dat ze zich geen betere hond kan wensen: “Beeld je in hoe loyaal hij is, om vol te houden in de allerslechtste omstandigheden en hier te blijven wachten.

Hun taak is instinctief om de kudde te bewaken en wij maken daar deel van uit”, zegt de vrouw over haar twee halfbloed Anatolisch herders. “Het is een rustgevend gevoel.”

Brits jongetje (8) neemt stuur over en parkeert auto op pechstrook nadat mama aanval krijgt

Een acht jaar oude jongen redde donderdag zijn mama toen hij controle nam over het stuur van haar auto. De moeder kreeg een aanval en verloor het bewustzijn, terwijl ze met 95 km per uur over een vierbaansweg reed ter hoogte van Colchester in Essex. De twee waren op weg naar huis van school.

Lauren Smith, de mama van Ben, verloor het bewustzijn rond kwart voor vier terwijl ze met haar Ford aan het rijden was. Haar auto raakte de middenberm, gelukkig besefte haar zoon Ben snel dat er iets mis was met haar. Hij zette de noodknipperlichten aan, nam de controle over het voertuig over en kon de auto veilig naar de pechstrook sturen .

“Toen de aanval begon, stuurde ik plots heel onregelmatig. Ik reed van de linkerstrook naar de middenstrook en we botsten tegen de middenberm,” getuigt de trotse mama, die zegt dat Ben niet doorhad hoe groots zijn acties waren. “Hij realiseerde zich dat er iets mis was met mij, maar ik denk niet dat hij wist hoe fantastisch hij was. Hij zei dat hij gewoon deed wat hij moest doen, anders zouden we zijn gestorven.”

Toen de auto eindelijk was gestopt, wilde de jongen de telefoon van zijn moeder gebruiken om de hulpdiensten te bellen, maar intussen stopte een andere bestuurder die hen verder hielp. Lauren, die ongeveer tien minuten later weer bijkwam, zegt dat ze nog nooit eerder een aanval had gehad en herinnert zich amper meer over wat er gebeurd is.

“Ze had het altijd bij rechte eind”: husky stelt drie keer kanker vast bij baasje en redt haar telkens het leven.

Stephanie Herfel en husky Sierra zijn twee handen op een buik.

Stephanie Herfel heeft niets tegen dokters, maar het was wel telkens haar hond die haar het leven redde. En dat al drie keer op rij. Husky Sierra stelde de kanker met haar sterke reukzin vast. Voor de Amerikaanse vrouw is het een mirakel. Ze kan zich geen betere gezondheidszorg voorstellen die op de koop toe nog betaalbaar is ook. “Ik dank mijn leven aan mijn viervoeter”. “Ze had het altijd bij het rechte eind. Ze is een godsgeschenk voor me.”

De eerste keer was in 2013, het jaar waarin Herfel verhuisde van Californië naar Wisconsin. “Ze snuffelde zo intens aan mijn onderbuik dat ik dacht dat ik iets op mijn kleren had gemorst. Dat deed ze nog een tweede en derde keer. Vervolgens ging ze zich verstoppen”, legt de vrouw uit. Herfel had al langer last van pijn aan de onderbuik. Een arts op de spoed veronderstelde dat ze een cyste had op een eierstok en stuurde haar naar huis met medicatie om de pijn te bestrijden.

Maar Sierra had zelf een diagnose gesteld, die ze probeerde duidelijk te maken aan haar baasje door zich te verstoppen in een kast - opgerold in een bolletje. “Om haar zo angstig te zien was op zich al verbijsterend, dus ik maakte dan maar een afspraak met een gynaecoloog”.

“Enkele weken later - na een bloedafname en een echo - hoorde ik van de gynaecoloog dat ik kanker had. Ik was helemaal in shock.” Ze onderging een volledige hysterectomie en verloor eveneens haar milt. Daarna werd chemotherapie toegediend tot april 2014.

Op twee andere momenten, eerst in 2015 en nog eens in 2016, verborg Sierra zich weer en vreesde Herfel het ergste. De hond had weer gelijk. De kanker was twee keer teruggekomen, eerst in haar lever en vervolgens in haar bekkengebied. Sierra is erg bijzonder.

Uit onderzoek was al gebleken dat honden met een betrouwbaarheid van 98 procent de diagnose van (prostaat)kanker kunnen stellen door bijvoorbeeld aan de urine van de patiënt te snuffelen. Maar Sierra lijkt nog beter te doen.

De viervoeter reageerde op dezelfde manier toen een vriendin - waarvan geweten was dat ze eierstokkanker had - op bezoek kwam.

En de hond verstopte zich ook toen een werkman de keuken kwam renoveren. Herfel en haar echtgenoot namen daarop contact op met de baas van de man om het voorval te melden. Ze vonden het hun plicht om de werknemer op de hoogte te stellen.

Herfel houdt enorm veel van haar hond en ze vreest de dag waarop ze niet meer samen zullen zijn. Haar plan is om een boek te schrijven over haar geweldige metgezel.

“Ik heb het gevoel dat mijn verhaal mensen kan laten nadenken over hun eigen huisdier en hoe slim ze wel niet zijn. Ze verdienen alle krediet.”

DAAR IS DE SINT EN ZWARTE PIET WEER. JAARLIJKS OP 6 DECEMBER MAARK HIJ ALLE KINDEREN BLIJ.

12

Krachtige tornado’s en waterhozen zaaien spoor van vernieling in Zuid-Italië: 

Italië blijft in de ban van noodweer. In het zuiden van het land hielden enkele tornado’s lelijk huis met veel schade tot gevolg. Op spectaculaire beelden is te zien hoe wervelwinden een spoor van vernieling zaaien.

Omgevallen bomen en zwaar beschadigde huizen: daar kregen inwoners van Calabrië en Apulië gisteren mee af te rekenen na de doortocht van krachtige tornado’s en waterhozen. Vier tornado’s raasden over de regio, onder meer in Porto di Tricase, Salento en Crotone.

In Porto di Tricase beleefden restaurantbezoekers angstige momenten toen een tornado het dak van het gebouw rukte. Bovenstaande videobeelden laten zien hoe de krachtige wervelwind door het restaurant raasde. Een tornado rukte het dak van een restaurant af. Het noodweer brengt niet alleen wervelwinden voort, maar ook hevige regenval.

In het Italiaanse kustdorpje San Felice Circeo, 100 km ten zuiden van Rome, heeft dit een serieuze grondverschuiving veroorzaakt waardoor een brug helemaal wegzakte. Eén wagen kwam in de rivier terecht. De bestuurder is nog steeds vermist. Een andere inzittende kon zich in veiligheid brengen. 

Een brug zakte weg na een serieuze grondverschuiving in San Felice Circeo.

Prachtig: spreeuwen ‘dansen’ boven Diksmuide

De spreeuwen in ons land troepen met dit koude weer opnieuw samen en dat levert de intussen vertrouwde taferelen op. Natuurliefhebber Bart Goudeseune kon een prachtige ‘spreeuwendans’ vastleggen boven het natuurgebied ‘De Blankaart’ in Diksmuide.

Vlak voor zonsondergang komen tienduizenden spreeuwen samen boven hun slaapplaats waar ze een laatste keer samen vliegen, waarna ze allemaal het veld induiken om te slapen. Het blijft een prachtig zicht.

Leuven verliest monument: Jeanne Schollaert (95), helft van de alom bekende tweeling, overleden

De zussen waren onafscheidelijk. In april vierden ze nog hun 95ste verjaardag.

Leuven verliest een monument. Jeanne Schollaert (95), de helft van ’s lands beroemdste tweeling, is overleden. Ze liep complicaties op na een val in haar appartement en kwam er niet meer bovenop.

In april vierde het onafscheidelijke duo nog hun 95ste verjaardag. In 2016 vertelden Jeanne en haar zus Marcella nog in onze krant dat ze zich al drie jaar strikt aan hun opgelegde dieet houden en zich zich daar uitstekend bij voelen: elke dag wijn bij het eten, geen namiddag zonder champagne en dat allemaal op doktersvoorschrift.

De eeneiige tweeling uit Leuven verwierf 15 jaar geleden plotseling nationale bekendheid toen ze een rubriekje verzorgden in het VTM-programma ‘Hart Van Vlaanderen’.

In New York verdwenen hond duikt na 18 maanden plots op in Florida

Achttien maanden nadat een familie uit Brooklyn in New York hun bruinwitte husky Sinatra als vermist opgaf, is het dier opgedoken in een woonwijk in de buurt van Tampa in Florida. Daar, zo’n tweeduizend kilometer verderop, werd hij gevonden door de 13-jarige Rose Verrill.

Wat er in de tussenliggende maanden met de vijf jaar oude hond Sinatra is gebeurd, en hoe het dier de afstand van bijna tweeduizend kilometer heeft weten te overbruggen, is vooralsnog een groot mysterie.

Na veel zoekwerk op sociale media kon de familie Verril uiteindelijk de rechtmatige eigenaar van de aangelopen husky achterhalen. De hond bleek toe te behoren aan de familie Willis uit Brooklyn, van wie de 16-jarige dochter Zion in 2015 om het leven kwam bij een tragisch schietincident.

Dierenvriend Zion, een fervent danser en een grote dierenvriend, kreeg Sinatra op haar veertiende verjaardag. Anderhalf jaar na de plotse dood van het meisje verdween de hond plots spoorloos. Een maandenlange zoektocht met flyers leverde niets op. Anderhalf jaar na zijn verdwijning dook het dier plots op in het plaatsje Seffner bij Tampa in Florida, waar hij gevonden werd door de dertienjarige Rose Verril.

“Hij is een geweldige aanwinst voor ons gezin geweest”, vertelt Denise Verril, de moeder van het meisje, aan de Tampa Bay Times. Kleine troost Sinatra zal nu snel weer herenigd worden met zijn oorspronkelijke familie, die erg blij is dat ze Sinatra weer terugkrijgen. “De band tussen Zion en Sinatra was enorm sterk en hun liefde voor elkaar was groot.

Toen we na het verlies van Zion ook Sinatra kwijtraakten, voelde het alsof we opnieuw een deel van onze dochter verloren”, zegt de vader van Zion geëmotioneerd. Hij zal de hond morgen gaan ophalen in Baltimore, waar een vriend van de familie Verril hem naartoe zal brengen. “Thuis heb ik al een grote kalkoenpoot voor Sinatra klaarliggen, zijn favoriete snack”, besluit de opgeluchte man. 

Een grote zandstorm heeft in het zuidoosten van Australië de zon verduisterd en voor overlast gezorgd.

De zandstorm is het gevolg van de droogte die al maandenlang aanhoudt. Door de harde wind wordt zand, stof en vuil over een groot gebied verspreid. In Sydney was het zicht slechts enkele meters.

In het binnenland was de lucht oranje gekleurd. Volgens de Australische weerdienst heeft het stormgebied een doorsnee van 500 kilometer. De autoriteiten raden kinderen, ouderen en mensen met long- en hartproblemen om binnen te blijven.

Zandstormen komen vaker voor in Australië, maar een storm van deze omvang is volgens deskundigen ongewoon.