Mijd bos zonder masker of je keert verkouden terug

POLLENKORRELS SLAAN GATEN IN SLIJMVLIES LUCHTWEGEN

Wie in het pollenseizoen een prikkel in de neus voelt, kan beter een mondmasker opzetten tijdens het wandelen.

Geeft het lenteweer je zin in een fikse boswandeling, maar begint je neus daar prompt te kriebelen? Dan lijkt een mondmaskertje aangewezen.

Onderzoekers van de UZGent hebben ontdekt dat stuifmeelkorrels niet alleen allergieën en astma-aanvallen veroorzaken, maar ook de gevoeligheid voor verkoudheden kunnen verhogen.

EN WIJ DACHTEN DAT DIT ZO GEZOND WAS!!!

Verbluffend! Hond wekt baasje uit coma door luid te blaffen

Viervoeter Teddy (5) wordt in het Verenigd Koninkrijk als een held onthaald nadat hij op onnavolgbare wijze zijn baasje uit een kunstmatige coma wist te wekken. Sindsdien heeft de hond een opmerkelijk parcours afgelegd en nog vele andere mensen gelukkig gemaakt. We schrijven 2016.

Andy Szasz (65) uit Southampton wordt met spoed naar het ziekenhuis gebracht nadat hij een longontsteking heeft opgelopen tijdens zijn gevecht tegen darmkanker. Zijn toestand is zo ernstig dat artsen beslissen om hem in een kunstmatige coma te brengen. Een paar dagen later verleent het ziekenhuis in Southampton uiteindelijk de toestemming aan Estelle, de echtgenote van Andy, om met hun hond op bezoek te komen.

En het is dán dat Teddy, een kruising tussen een poedel en een schnauzer, voor een ongeziene doorbraak zorgt. De hond is luid beginnen blaffen waarna Andy zijn ogen heeft geopend. En zo is de Britse ingenieur zelfstandig uit zijn kunstmatige coma ontwaakt zonder enige tussenkomst van de artsen die normaal pas dagen later een eerste poging zouden wagen. De impact die de hond heeft gehad op zijn baasje, is dan ook verbluffend.

Het is hét sein voor de dokters om het licht op groen te zetten voor regelmatige bezoekjes van Teddy aan zijn baasje. Andy kikkert er dermate snel van op dat hij al een week later als herboren het hospitaal mag verlaten. Het hartverwarmende voorval heeft Andy en Estelle doen beseffen welk gigantisch potentieel Teddy heeft als therapiehond. Sindsdien heeft de lieve viervoeter vele levens ten goede veranderd door het verschil te maken tijdens zijn bezoekjes aan ziekenhuizen, verzorgingstehuizen en scholen.

De hond heeft in 2017 een award gekregen van ‘The Royal Society’ in Londen als erkenning voor zijn prachtige werk. “Teddy is op veel manieren een opmerkelijke hond”, zegt een trotse Andy. “Hij is slim, liefdevol en loyaal. Hij heeft echt mijn hart gestolen toen we elkaar zo vele jaren geleden voor het eerst ontmoetten. We hebben een speciale band. En uiteraard heeft Teddy mijn leven gered. Dat maakt het allemaal erg bijzonder.”

Het staat buiten kijf dat Andy erg trots is op zijn hond. “Het is telkens geweldig om te zien hoe hij een glimlach op ieders gezicht tovert bij zijn bezoekjes aan het ziekenhuis - niet alleen bij patiënten, maar ook bij verpleegkundigen, artsen en bezoekers.” Bovendien geniet Teddy altijd heel erg van de knuffels die hij krijgt. “Het is verbazingwekkend hoe dieren erin slagen om ons leven positief te beïnvloeden”, besluit Andy.

Zeldzaam: afvoerput in reservoir in volle actie

The Morning Glory Spillway in Californië (ook wel Glory Hole genoemd) is een afvoerput die gebruikt wordt om overtollig water uit de hoger gelegen waterreservoirs weg te krijgen.

Meestal ligt de put er droog bij, maar door het stormweer en de sneeuw van afgelopen winter, is de put nu in volle actie.

https://www.hln.be/wetenschap-planeet/zeldzaam-afvoerput-in-reservoir-in-volle-actie~a3811a75/ via @HLN_BE

Trouwe hond wacht al een week bij ingang van ziekenhuis op zijn overleden baasje

Het baasje van hond Toto stierf een week geleden in het Pablo Sorio Hospital in San Salvador de Jujuy, Argentinië. Sindsdien leeft de trouwe viervoeter voor het gebouw. De hond wil zijn plaatsje voor het ziekenhuis niet verlaten, zo schrijven lokale media. “Het lijkt erop alsof hij gelooft dat hij samen met zijn baasje naar huis gaat”, vertelt een verpleger.

Volgens de lokale krant ‘El Tribuno de Jujuy’ vroeg het baasje aan zijn familieleden om zijn hond Toto naar het ziekenhuis te brengen. Zo kon hij zijn trouwe vriend een allerlaatste keer in zijn armen nemen. Niet veel later blies het baasje van Toto zijn laatste adem uit. Waaraan hij overleed, is niet bekend.

Na het emotionele afscheid vergat de familie van de overleden man - al dan niet opzettelijk - de labrador in het ziekenhuis, zo vertelt het personeel aan de lokale krant. Toto leeft nu al een week voor de ingang van het hospitaal, waar medewerkers hem elke dag eten en water geven. “Het lijkt erop alsof hij gelooft dat hij op een dag samen met zijn baasje naar huis gaat”, zegt een verpleger.

De familie van de overleden man reageert niet op de telefoontjes van de dierenbescherming, waardoor er een nieuw baasje voor de zes jaar oude Toto gezocht moet worden. “Het is een brave, rustige hond”, aldus het ziekenhuispersoneel.

Fatima Rodriguez, een medewerkster van een lokale dierenorganisatie, zegt dat de nieuwe eigenaar van de hond de tuin goed moet afsluiten. Het is immers mogelijk dat Toto wegloopt om zijn vorig baasje te zoeken.

De labrador is inmiddels bij een dierenarts geweest. Hij moet geopereerd worden aan zijn poten. Volgens het ziekenhuispersoneel is Toto een brave, rustige hond. Ze hopen dat hij snel terechtkomt in een warm nest waar hij de liefde en de aandacht krijgt die hij verdient.

Wondermooi en uniek: gigantisch meer duikt plots op in een van heetste woestijnen op aarde

Death Valley staat bekend als een van de droogste en warmste plekken op aarde, maar vorige week werd in het woestijnachtige gebied een meer van naar schatting 16 kilometer lang ontdekt. De immense plas is het gevolg van een storm die lelijk heeft huisgehouden in het zuiden van Californië. Meestal vangt een aantal bergruggen tussen Death Valley en de Stille Oceaan de regen op, maar vorige week waren de buien zo fel dat het water de woestijnvallei instroomde.

Omdat de grond er zo compact en droog is, bleef het water staan. “Het is alsof je een emmer water op beton zou uitgieten”. Fotograaf Elliot McGucken vereeuwigde het uitzonderlijke zicht en deelde de beelden op sociale media. De man was eigenlijk op weg naar het Badwater-zoutmeer in het nationaal park, in de hoop dáár een glimp van water op te vangen, toen hij tussen Harmony Borax Works en Salt Creek op het meer botste.

“Het is surreëel om op de droogste plek ter wereld zo veel water te zien”, zegt McGucken. Omdat verschillende wegen overstroomd waren, moest de man zijn tocht naar Badwater uiteindelijk afblazen. “Maar in de plaats kon hij deze adembenemende foto’s van dit naamloos meer schieten. “Wat toch unieker is”, klinkt het.

Parkmedewerkers schatten dat het meer op haar hoogtepunt een gebied van ongeveer zestien kilometer besloeg. Inmiddels is het weer kleiner geworden. Patrick Taylor werkt al zes jaar in Death Valley: “Eerder zag ik al kleinere vijvers ontstaan in het gebied, maar een plas van deze omvang? Dat zag ik hier nog nooit”.

Mysterie opgelost: hoe de stenen in Death Valley kunnen wandelen

Death Valley is het schouwtoneel van een van de meest mysterieuze verschijnselen die ooit gezien zijn. Al sinds 1948 waren wetenschappers met verstomming geslagen door de ‘wandelende’ stenen van het droge meer Racetrack Playa. Niemand zag de stenen - sommige 320 kilogram zwaar - ooit bewegen maar dat het gebeurde, was duidelijk: ze lieten sporen van soms honderden meters achter.

Onderzoekers van het Oceanografisch Instituut van San Diego zijn er nu in geslaagd het geheim te ontrafelen. Death Valley is een woestijn, bezaaid met stenen, die zich uitstrekt in de Amerikaanse staten Nevada en Californië. Het is een van de warmste plekken ter wereld. Regenen doet het er amper. Toch zijn in het zand van Death Valley altijd lange sporen te zien, die stoppen bij de rotsen. Hoe dat kon, verbaasde wetenschappers al sinds 1948.

Sommigen dachten aan zandhozen, anderen staken het op de wind. Maar bewijs werd niet gevonden.Tot nu. Onderzoekers Richard Norris en James Norris van de universiteit van Californië installeerden camera’s die de stenen in beeld brachten. Enkele stenen kregen een GPS-toestel aangemeten. Dat registreerde gegevens over de bewegingssnelheid en locatie van de stenen. Hun aanpak leverde resultaat, want in december zagen beide neven de rotsen op een nacht plots bewegen.

De temperatuur was die bewuste nacht gedaald tot onder het vriespunt en door een regenbui vormde zich een laagje ijs rond de stenen. Het ijs brak daarna in grote stukken, waarop de stukken door de harde woestijnwind over een laagje water dreven en de steen op hun tocht meenamen.

“De ironie van dit fenomeen verbaast me”, zei James Norris aan de Los Angeles Times. “Op een plaats waar amper vijf centimeter regen per jaar valt, worden de stenen verplaatst door mechanismen die je vaak in poolgebieden kan waarnemen.”

Duiker opgeslokt door walvis: “Er was geen tijd voor angst”

Rainer Schimpf was aan het duiken met enkele collega’s bij Port Elizabeth voor de kust van Zuid-Afrika toen hij plots werd opgeslokt door een walvis. De 51-jarige professionele duiker, die er zonder kleerscheuren vanaf kwam, doet zijn verhaal.

“Op enkele seconden tijd kan je leven voorbij zijn”, aldus Schimpf.

Toen Schimpf tijdens het snorkelen foto’s aan het maken was van een grote groep vissen, dook er plots een walvis op. “Alles werd zwart voor mijn ogen. Er was geen tijd voor angst of enige emotie”

“Ik had meteen door wat er gebeurde. Ik wist dat het een walvis was die me had meegenomen en ik hield instinctief mijn adem in, in de veronderstelling dat hij weer naar beneden zou duiken en mij ergens in de diepten van de oceaan zou uitspugen.” Die hoop werd werkelijkheid. “Hij opende zijn mond, waardoor ik mezelf kon bevrijden”, klinkt het.

Enkele andere collega’s, die op de boot waren gebleven, zagen alles gebeuren en konden het op beeld vastleggen.“Ik besef hoeveel geluk ik heb gehad. Op enkele seconden tijd kan je leven voorbij zijn.

De walvis heeft me niet aangevallen. Ik was gewoon op het verkeerde moment op de foute plek”, besluit de duiker. “Ik ben ervan overtuigd dat het minstens even beangstigend was voor de walvis.”

De duiker werd opgeslokt door een brydevinvis, die maar liefst veertien meter lang kan worden. Het is de enige grote walvis die het hele jaar in tropische zeeën verblijft.

Er loopt een paard (los) op straat: schimmel Jenny is een beroemdheid in Frankfurt

Schimmel Jenny is een beroemdheid in Frankfurt.

Regelmatig krijgt de politie in Frankfurt bezorgde telefoontjes: “Er loopt hier een wit paard zonder eigenaar over straat”. Maar dan weten de agenten: dat is Jenny.

De 22-jarige schimmel is een bekend gezicht in de straten van de Frankfurtse wijk Fechenheim. Iedere ochtend zet eigenaar Werner Weischedel (79) de staldeuren van Jenny open. Vervolgens stapt de 22-jarige Arabier doodgemoedereerd de straat op om een blokje om te gaan maken. Rustig knabbelt ze aan struiken en bosjes en loopt ze langs de trambaan richting een beschermd natuurgebiedje aan de oever van de Main.

In Frankfurt kent iedereen Jenny, schrijven Duitse media. Als ze op straat loopt, groeten passanten haar als was ze de buurvrouw. “Goedemorgen”, zegt Raphael Wöllstein (32) bijvoorbeeld, die met de kinderwagen op wandel is. Zijn twee honden kwispelen als ze Jenny zien. “Ze loopt hier al jaren rond”, zegt Wöllstein tegen de Rheinische Post. “Ik vind het geweldig.”

Jenny draagt een kaartje met de tekst: ‘Ik heet Jenny, ben niet weglopen en ben alleen maar op wandel!’ Volgens Jenny’s baasje Weischedel is er in al die jaren nog nooit wat gebeurd. Nou ja, een keer probeerde een hond haar in haar achterbenen te bijten. “Die kreeg een trap en belandde zo in een bramenstruik.” Maar de trambestuurders kennen de schimmel en rijden een beetje langzamer als ze haar zien lopen. “Eén bestuurder riep een keer over de luidspreker: ‘Maak eens een beetje plaats, Jenny!’”

Kaartje om de nek De politie heeft geen problemen met het loslopende paard, dat een kaartje om de nek draagt met de tekst ‘Ik heet Jenny, ben niet weggelopen en ben alleen maar op wandel!’ “We zijn nog nooit in actie hoeven komen.”Tot een halfjaar geleden ging Jenny altijd met haar metgezel Charly op pad, maar die overleed aan kanker.

Volgens eigenaar Weischedel laat dat de schimmel zich niet tegenhouden en blijft ze ook in haar eentje genieten van een uitgebreide dagelijkse wandeling. Pas in de namiddag komt ze weer thuis. “Dan weet ze dat er voer in haar bak zit.” Video’s van Jenny worden op internet massaal bekeken. 

Dit is wat de halve maantjes op je nagels over jouw gezondheid zeggen.

- Heb je halve maantjes op alle 10 de vingers, dan is dat een goed teken. Dit geeft namelijk aan dat je bloedsomloop stabiel is en dat je een gezonde hartfunctie hebt. Je vond ze misschien lelijk, maar wees dus maar blij dat je ze hebt!

- Ook kan het een driehoekige halve maan zijn, dit betekent dat je een zenuwoverspanning hebt.

- Naast deze twee, heb je nog twee soorten; een groot maantje en geen witte maantjes. De grote maantjes geven aan dat je hart te snel pompt, oei dat betekent een hoge bloeddruk.

- Natuurlijk kan het ook nog zijn dat je nooit witte maantjes hebt. Oppassen maar, want dit betekent dat je een lage bloeddruk hebt. Ook heb je volgens de onderzoekers dan grotere kans op bloedsomloop stoornissen en een zwakker hart.

Kijk dus wat vaker naar je nagels, ze vertellen meer dan je denkt!

“Absoluut mirakel”: zusjes van 5 en 8 die verdwenen in Californische wildernis na twee dagen levend teruggevonden

Leia (8) en Caroline (5)

De lokale sheriff noemde het nieuws een “absoluut wonder”, en dat was het ook. Na een zoektocht van twee dagen hebben hulpverleners twee piepjonge zusjes, Caroline (5) en Leia (8) Carrico, ongedeerd teruggevonden in de wildernis in het noordwesten van de Amerikaanse staat Californië.

De meisjes verdwenen tijdens een wandeling in het dichtbeboste en bergachtige gebied, en konden overleven dankzij survivaltechnieken, die ze bij hun jeugdbeweging hadden geleerd, en granolarepen.Caroline en Leia waren vrijdagnamiddag het laatst gezien aan hun ouderlijk huis. Ze hadden hun moeder gevraagd om een wandeling te maken, maar zij kon niet mee omdat ze nog wat huishoudelijke klusjes moest afwerken. Bovendien verbood ze haar dochters alleen te vertrekken.

De moeder riep meteen hulp in van familie, buren en vrienden om de meisjes te helpen zoeken. Ook de politie werd opgeroepen en zocht de daaropvolgende nacht het hele gebied uit, maar zonder resultaat. De zoekactie werd op zaterdag uitgebreid met honderden hulpverleners, helikopters en speurhonden. Men vreesde echter voor het ergste aangezien het gebied één grote wildernis is.

Tot enkele hulpverleners de meisjes op het spoor kwamen dankzij hun voetafdrukken en papiertjes van hun snoeprepen. In koude en regenachtige weersomstandigheden werden Caroline en Leia gisterenochtend ongedeerd en gezond teruggevonden door twee brandweervrijwilligers.

Ze vonden de zusjes op ruim twee kilometer van hun ouderlijke huis in Benbow.We zijn Delbert Chumley en Abram Hill ontzettend dankbaar voor hun hulp bij deze 44 uur durende zoektocht. We zijn ook de assisterende instanties en meer dan 210 hulpverleners dankbaar”, aldus het Humboldt County Sheriff’s Office. oeff!!!

Grootste bij ter wereld duikt na bijna 40 jaar weer op

De Megachile Pluto in vergelijking met een gewone honingbij.

Het ‘beestje’ heeft een romp zo groot als een duim. De grootste bij ter wereld, die al sinds 1981 niet meer gespot werd, is opnieuw waargenomen in Indonesië. Een team van natuurbeheerders en internationale wetenschappers trof de Megachile Pluto aan op de Noord-Molukken.

De vrouwelijke Megachile Pluto kan tot 3,8 centimeter lang worden en heeft vleugels met een spanwijdte van meer dan 6 centimeter. De mannetjes worden tot 2,3 centimeter groot. De bijensoort was in het verleden al eens uitgestorven verklaard.

Maar in 1981 had de Amerikaanse entomoloog Adam Messer zes nesten ontdekt op het Indonesische eiland Batjan en op twee andere nabijgelegen eilanden. Sindsdien was de soort niet meer waargenomen.

“Op een moment dat er sprake is van een goed gedocumenteerde wereldwijde achteruitgang van de diversiteit van insecten, is het fantastisch om te vast te stellen dat deze iconische soort het nog altijd volhoudt”, zegt Simon Robson van de University of Sydney. De wetenschappers hopen nu dat er in de wouden in die regio nog meer exemplaren van dezelfde bijensoort leven.

Uitgestorven gewaande reuzenschildpad opgedoken op Galapagos

Op de Galapagoseilanden is een schildpad opgedoken waarvan wetenschappers dachten dat die al honderd jaar uitgestorven was. Ze zijn nu op zoek naar nog andere exemplaren op de eilandenarchipel in de Stille Oceaan.

Het gaat om een vrouwelijk exemplaar van de Chelonoidis phantasticus “dat meer dan 100 jaar oud is, het is een heel erg oude schildpad”, zei Washington Tapia, directeur van het GTRI. Het dier werd zondag aangetroffen op het eiland Fernandina.

De schildpad, die meer dan 20 kg weegt, zat verstopt tussen vegetatie die groeit tussen de versteende lava van de vulkaan La Cumbre, een van de meest actieve van de planeet. Een DNA-analyse moet nog uitwijzen of het wel degelijk om de uitgestorven gewaande schildpad gaat, maar het schild laat dit alvast uitschijnen.

Stormen en onweders in Italië, Turks schip vaart zich vast voor kust van Apulië

Een 45-jarige man liet het leven toen een boom op zijn auto terechtkwam, berichtte het Italiaanse persbureau Ansa. Ook in Toscane, Umbrië, de Abruzzen en veel zuidelijke regio’s is het guur weer.

In het zuiden viel zelfs tijdelijk sneeuw. Voor de kust van Apulië, niet ver van de havenstad Bari, liep een Turks handelsschip vast.

Door het aanhoudend slechte weer moest de berging van het schip onderbroken worden.