PASEN

Man die herstelt van operatie wordt wakker met onbekende knuffelende kat naast hem

Deze kat lijkt te beseffen wat deze man nodig heeft: een dikke knuffel.

Vaak voelen dieren heel goed aan wat wij mensen nodig hebben en in het geval van een man die herstelde van een operatie, was dat blijkbaar een deugddoende knuffel.

Nieuw-Zeelands parlementslid Andrew Falloon tweette een schattige foto van zijn vader die net ontslagen was uit het ziekenhuis en een dutje deed. Een kat dutte heerlijk mee en verschafte troost alsof hij nooit iets anders had gedaan. Maar de vader had zelf geen kat. Nooit gehad trouwens. Maar wie was dan deze fantastische mantelzorger met hoge aaibaarheidsfactor die op kousenvoeten het huis was binnengeslopen?

Volgens Falloon had zijn moeder de deur op een kier gelaten waarna de viervoeter wellicht zijn kans schoon had gezien om naar binnen te gaan. “Mama kwam thuis en vond ze samen in de zetel. Ze nam de foto vooraleer ze mijn vader wekte. Hij was erg verrast om de knuffelende viervoeter te zien”.

Falloon deelde afgelopen zondag het hartverwarmende beeld op Twitter. Het knuffelende duo raakte duidelijk een gevoelige snaar want het kiekje ging in geen tijd viraal.

Ziggy De mysterieuze kat bleek uit de buurt te komen en Ziggy te heten. Ze hadden hem eerder al in de tuin opgemerkt, maar het was de eerste keer dat hij was binnengeslopen en op de schoot van de man was gesprongen.

“Mijn vader is normaal niet echt dol op katten, maar dat zal nu wel veranderd zijn”, grapte Falloon. “Ziggy heeft duidelijk mijn vader ‘geadopteerd’. Hij mag mijn ouders zo vaak bezoeken als hij wil. Hij is altijd welkom.”

Wie waren de krachtpatsers die Stonehenge bouwden?

Stonehenge – het megalithische bouwwerk in het Verenigd Koninkrijk – is een raadselachtig monument waarvan nog vele mysteries opgelost moeten worden.

Nieuw onderzoek licht alweer een tipje van de sluier en omschrijft waar de bouwers van Stonehenge precies vandaan kwamen. Opgepast, want er volgt meteen al een spoiler: de krachtpatsers waren niet afkomstig van het Verenigd Koninkrijk. Uit DNA-onderzoek blijkt dat de voorouders helemaal van Anatolië, het huidige Turkije, kwamen. Ze bereikten het Verenigd Koninkrijk omstreeks 4.000 voor Christus. Zo’n 900 jaar later (3.100 voor Christus) begonnen hun nakomelingen aan het indrukwekkende bouwwerk.

Weet wel dat het Stonehenge-complex in verschillende fases gebouwd werd. In totaal zou men er zo’n 3.000 jaar aan werken. Omstreeks 2.500 voor Christus begonnen ze met de eerste blauwe hardstenen te sleuren waardoor het monument stilaan de vorm begon aan te nemen die we nu kennen. Voordat de voorouders van de bouwers het Verenigd Koninkrijk bereikten, legden ze een hele weg af. Ze reisden voornamelijk langs de kustlijn van de Middellandse zee en passeerden daarbij landen zoals Griekenland, Spanje en Portugal. Uiteindelijk bereikten ze enkele honderden jaren later het noorden van Groot-Brittannië. Onderweg deelden de Anatolische volkeren hun kennis.

Die kennis was tweeledig: ze deden aan landbouw terwijl er in de meeste Midden-Europese landen nog jager-verzamelaars woonden. Bovendien keken de andere volkeren toe hoe de krachtpatsers stenen monumenten – beter bekend als megalieten – bouwden.

De twee groepen, jager-verzamelaars en boeren, leefden gescheiden van elkaar. De eerste groep had een donkere huid en blauwe ogen, terwijl de tweede groep bleker was, zwarte haren had en donkere ogen. Na een tijdje maakten de primitievere volkeren plaats voor de landbouwers, landbouwers die graag indrukwekkende monumenten bouwden. Rond 2.400 voor Christus maakten de Anatolische volkeren alweer plaats voor nieuwkomers. De klokbekercultuur zou de plaatselijke bevolking volledig gaan vervangen. Zij herstructureerden de blauwe stenen, iets minder nauwkeurig dan de vroegere boeren deden. Omdat de stenen minder grondig in de grond verankerd werden, zouden sommige exemplaren doorheen te tijd beginnen te hellen.

Vrouw koopt eieren op de markt, even later hoort ze getsjirp in de koelkast

In de Filipijnen is een kuiken geboren uit een ei in de koelkast. Abi Gonzales kocht de eieren op de markt en bewaarde ze in een oude koelkast die niet meer werkt. Het was een erg hete dag en één van de eieren kwam uit.

Afgelopen woensdag hoorde Abi een tsjirpend geluid uit haar koelkast komen. Het gaat om een oud exemplaar dat ze gebruikt als kast. Haar verbazing was dan ook groot toen bleek dat er een kuiken was geboren uit één van de eieren die de vrouw eerder kocht op de markt. Het was heet die dag, temperaturen buiten liepen op tot veertig graden. Vermoedelijk was het in de kapotte koelkast nog warmer. Waarschijnlijk kon het kuiken daarom geboren worden.

“We hadden de eiren gekocht voor een lagere prijs dan normaal. De verkoper aan het kraam heeft ons niets gezegd over een embryo in de eieren”, zegt Abi. “Ik hoorde een geluid in de keuken en ik was gewoon zo gelukkig toen ik het kuikentje zag. We hebben het gewassen en we gaan het houden als huisdier”, vertelt de vrouw ook nog. Ze heeft het kuikentje ‘Pasen’ genoemd, omdat het zo dicht bij de feestdag werd geboren.

De bekendste liedjes van Paul Severs

Paul Severs, dinsdag overleden op 70-jarige leeftijd, betekende dan ook heel wat in de Vlaamse muziekwereld.

De kerkelijke uitvaart van zanger Paul Severs zal plaatsvinden op dinsdag 23 april in de basiliek van Halle (Sint-Martinusbasiliek). Dat laat zijn zoon weten via sociale media. “Die dag zal iedereen welkom zijn”, klinkt het.

Paul Severs (70) overleed dinsdag aan de gevolgen van een zware hartaanval die hij opliep tijdens een fietstocht op 12 maart.

Hier verzamelen we enkele van zijn bekendste nummers.

De Uitvaart van Paul Severs zal op dinsdag 23 april in Halle plaatsvinden: “Die dag zal iedereen welkom zijn”

Veel sterkte aan zijn vrouwtje, zijn zoon en de ganse familie.

Samen 200 jaar en nog steeds een droomkoppel: “We hebben ooit eens ruziegemaakt, hoor.

Maar we weten niet meer waarom”Les Vieux Amants. Jacques Brel zong er één van z’n mooiste liedjes over.

Ze wonen in Kortrijk en kijken elkaar nog elke dag diep in de ogen: Marie-Joseph (98) en Laurent (102). Sinds gisteren samen precies 200 jaar en al 74 jaar getrouwd. “Ooit hebben we eens ruziegemaakt, hoor. Maar we weten niet meer waarom.”

MOOI ALS JE TESAMEN IN GOEDE GEZONDHEID MAG OUD WORDEN. PROFICIAT!

Miljoenen buxusmotten maken nachtelijk leven in Frans dorpje onmogelijk

Een Frans gehucht is de voorbije weken geplaagd door zwermen van miljoenen buxusmotten. Ganse wolken van de invasieve exotische nachtvlinders nemen het dorpje ’s nachts helemaal in en maken de inwoners het leven zuur.

Met de auto rijden, is levensgevaarlijk. Door de gigantische zwermen is de zichtbaarheid voor wie met de auto rijdt zwaar afgenomen in het gehucht Vouais (Dortan) in de regio Auvergne-Rhône-Alpes in het oosten van Frankrijk.

Inwoner Gaëlle Lecompte filmde het fenomeen terwijl ze met haar wagen naar huis terugkeerde. “We durven bijna niet meer buiten gaan ’s nachts”. Volgens de vrouw zitten er ’s avonds zoveel motten op haar vensters dat ze zelfs geen rolluiken meer nodig heeft om het straatlicht buiten te houden.

“Maar als ik er de autoriteiten over aanspreek, lijkt niemand er wakker van te liggen. Nochtans veroorzaken de motten heel wat schade aan planten en ook de inwoners hier hebben er last van.”

Volgens Natuurpunt is de Buxusmot een invasieve exotische nachtvlindersoort die sinds 2010 ook in Vlaanderen voorkomt. Hij werd per ongeluk vanuit Azië ingevoerd en is nu in diverse Europese landen een plaag geworden.

Dit gebeurt er met je tong als je te veel energiedrankjes drinkt

Cola en alle andere gesuikerde dranken zijn ongezond, dat is geweten. Maar het kan nog slechter. Om jongeren te waarschuwen postte Australiër Dan Royals deze onsmakelijke foto.

“Ik ben al jaren verslaafd aan energiedranken, dit is het resultaat”, zegt hij. De Australische leerkracht heeft een tong waar grote stukken in ontbreken. Letterlijk weggevreten door de hoge dosissen suiker in de energiedranken. Dan Royals kapt naar eigen zeggen de oppeppende drankjes vlotjes binnen.

Hij vertelt aan ‘The Daily Mail’ dat hij “verslaafd is en per dag minstens zes blikjes naar binnen giet.” Hij hecht nochtans veel belang aan een goede mondhygiëne en poetst meermaals per dag zijn tanden. “Ik rook ook, maar de verwondingen aan mijn tong werden volgens mijn dokter door niets anders dan de suiker en chemicaliën in energiedrankjes veroorzaakt.

”Een blikje ‘energy drink’ van 25 cl kan ongeveer 80 mg cafeïne bevatten. Dat is het equivalent van drie blikjes cola. In de meeste blikjes zit 25 gram suiker, zo’n zeven klontjes

4

Mijd bos zonder masker of je keert verkouden terug

POLLENKORRELS SLAAN GATEN IN SLIJMVLIES LUCHTWEGEN

Wie in het pollenseizoen een prikkel in de neus voelt, kan beter een mondmasker opzetten tijdens het wandelen.

Geeft het lenteweer je zin in een fikse boswandeling, maar begint je neus daar prompt te kriebelen? Dan lijkt een mondmaskertje aangewezen.

Onderzoekers van de UZGent hebben ontdekt dat stuifmeelkorrels niet alleen allergieën en astma-aanvallen veroorzaken, maar ook de gevoeligheid voor verkoudheden kunnen verhogen.

EN WIJ DACHTEN DAT DIT ZO GEZOND WAS!!!

Verbluffend! Hond wekt baasje uit coma door luid te blaffen

Viervoeter Teddy (5) wordt in het Verenigd Koninkrijk als een held onthaald nadat hij op onnavolgbare wijze zijn baasje uit een kunstmatige coma wist te wekken. Sindsdien heeft de hond een opmerkelijk parcours afgelegd en nog vele andere mensen gelukkig gemaakt. We schrijven 2016.

Andy Szasz (65) uit Southampton wordt met spoed naar het ziekenhuis gebracht nadat hij een longontsteking heeft opgelopen tijdens zijn gevecht tegen darmkanker. Zijn toestand is zo ernstig dat artsen beslissen om hem in een kunstmatige coma te brengen. Een paar dagen later verleent het ziekenhuis in Southampton uiteindelijk de toestemming aan Estelle, de echtgenote van Andy, om met hun hond op bezoek te komen.

En het is dán dat Teddy, een kruising tussen een poedel en een schnauzer, voor een ongeziene doorbraak zorgt. De hond is luid beginnen blaffen waarna Andy zijn ogen heeft geopend. En zo is de Britse ingenieur zelfstandig uit zijn kunstmatige coma ontwaakt zonder enige tussenkomst van de artsen die normaal pas dagen later een eerste poging zouden wagen. De impact die de hond heeft gehad op zijn baasje, is dan ook verbluffend.

Het is hét sein voor de dokters om het licht op groen te zetten voor regelmatige bezoekjes van Teddy aan zijn baasje. Andy kikkert er dermate snel van op dat hij al een week later als herboren het hospitaal mag verlaten. Het hartverwarmende voorval heeft Andy en Estelle doen beseffen welk gigantisch potentieel Teddy heeft als therapiehond. Sindsdien heeft de lieve viervoeter vele levens ten goede veranderd door het verschil te maken tijdens zijn bezoekjes aan ziekenhuizen, verzorgingstehuizen en scholen.

De hond heeft in 2017 een award gekregen van ‘The Royal Society’ in Londen als erkenning voor zijn prachtige werk. “Teddy is op veel manieren een opmerkelijke hond”, zegt een trotse Andy. “Hij is slim, liefdevol en loyaal. Hij heeft echt mijn hart gestolen toen we elkaar zo vele jaren geleden voor het eerst ontmoetten. We hebben een speciale band. En uiteraard heeft Teddy mijn leven gered. Dat maakt het allemaal erg bijzonder.”

Het staat buiten kijf dat Andy erg trots is op zijn hond. “Het is telkens geweldig om te zien hoe hij een glimlach op ieders gezicht tovert bij zijn bezoekjes aan het ziekenhuis - niet alleen bij patiënten, maar ook bij verpleegkundigen, artsen en bezoekers.” Bovendien geniet Teddy altijd heel erg van de knuffels die hij krijgt. “Het is verbazingwekkend hoe dieren erin slagen om ons leven positief te beïnvloeden”, besluit Andy.

Zeldzaam: afvoerput in reservoir in volle actie

The Morning Glory Spillway in Californië (ook wel Glory Hole genoemd) is een afvoerput die gebruikt wordt om overtollig water uit de hoger gelegen waterreservoirs weg te krijgen.

Meestal ligt de put er droog bij, maar door het stormweer en de sneeuw van afgelopen winter, is de put nu in volle actie.

https://www.hln.be/wetenschap-planeet/zeldzaam-afvoerput-in-reservoir-in-volle-actie~a3811a75/ via @HLN_BE

Trouwe hond wacht al een week bij ingang van ziekenhuis op zijn overleden baasje

Het baasje van hond Toto stierf een week geleden in het Pablo Sorio Hospital in San Salvador de Jujuy, Argentinië. Sindsdien leeft de trouwe viervoeter voor het gebouw. De hond wil zijn plaatsje voor het ziekenhuis niet verlaten, zo schrijven lokale media. “Het lijkt erop alsof hij gelooft dat hij samen met zijn baasje naar huis gaat”, vertelt een verpleger.

Volgens de lokale krant ‘El Tribuno de Jujuy’ vroeg het baasje aan zijn familieleden om zijn hond Toto naar het ziekenhuis te brengen. Zo kon hij zijn trouwe vriend een allerlaatste keer in zijn armen nemen. Niet veel later blies het baasje van Toto zijn laatste adem uit. Waaraan hij overleed, is niet bekend.

Na het emotionele afscheid vergat de familie van de overleden man - al dan niet opzettelijk - de labrador in het ziekenhuis, zo vertelt het personeel aan de lokale krant. Toto leeft nu al een week voor de ingang van het hospitaal, waar medewerkers hem elke dag eten en water geven. “Het lijkt erop alsof hij gelooft dat hij op een dag samen met zijn baasje naar huis gaat”, zegt een verpleger.

De familie van de overleden man reageert niet op de telefoontjes van de dierenbescherming, waardoor er een nieuw baasje voor de zes jaar oude Toto gezocht moet worden. “Het is een brave, rustige hond”, aldus het ziekenhuispersoneel.

Fatima Rodriguez, een medewerkster van een lokale dierenorganisatie, zegt dat de nieuwe eigenaar van de hond de tuin goed moet afsluiten. Het is immers mogelijk dat Toto wegloopt om zijn vorig baasje te zoeken.

De labrador is inmiddels bij een dierenarts geweest. Hij moet geopereerd worden aan zijn poten. Volgens het ziekenhuispersoneel is Toto een brave, rustige hond. Ze hopen dat hij snel terechtkomt in een warm nest waar hij de liefde en de aandacht krijgt die hij verdient.

Wondermooi en uniek: gigantisch meer duikt plots op in een van heetste woestijnen op aarde

Death Valley staat bekend als een van de droogste en warmste plekken op aarde, maar vorige week werd in het woestijnachtige gebied een meer van naar schatting 16 kilometer lang ontdekt. De immense plas is het gevolg van een storm die lelijk heeft huisgehouden in het zuiden van Californië. Meestal vangt een aantal bergruggen tussen Death Valley en de Stille Oceaan de regen op, maar vorige week waren de buien zo fel dat het water de woestijnvallei instroomde.

Omdat de grond er zo compact en droog is, bleef het water staan. “Het is alsof je een emmer water op beton zou uitgieten”. Fotograaf Elliot McGucken vereeuwigde het uitzonderlijke zicht en deelde de beelden op sociale media. De man was eigenlijk op weg naar het Badwater-zoutmeer in het nationaal park, in de hoop dáár een glimp van water op te vangen, toen hij tussen Harmony Borax Works en Salt Creek op het meer botste.

“Het is surreëel om op de droogste plek ter wereld zo veel water te zien”, zegt McGucken. Omdat verschillende wegen overstroomd waren, moest de man zijn tocht naar Badwater uiteindelijk afblazen. “Maar in de plaats kon hij deze adembenemende foto’s van dit naamloos meer schieten. “Wat toch unieker is”, klinkt het.

Parkmedewerkers schatten dat het meer op haar hoogtepunt een gebied van ongeveer zestien kilometer besloeg. Inmiddels is het weer kleiner geworden. Patrick Taylor werkt al zes jaar in Death Valley: “Eerder zag ik al kleinere vijvers ontstaan in het gebied, maar een plas van deze omvang? Dat zag ik hier nog nooit”.

Mysterie opgelost: hoe de stenen in Death Valley kunnen wandelen

Death Valley is het schouwtoneel van een van de meest mysterieuze verschijnselen die ooit gezien zijn. Al sinds 1948 waren wetenschappers met verstomming geslagen door de ‘wandelende’ stenen van het droge meer Racetrack Playa. Niemand zag de stenen - sommige 320 kilogram zwaar - ooit bewegen maar dat het gebeurde, was duidelijk: ze lieten sporen van soms honderden meters achter.

Onderzoekers van het Oceanografisch Instituut van San Diego zijn er nu in geslaagd het geheim te ontrafelen. Death Valley is een woestijn, bezaaid met stenen, die zich uitstrekt in de Amerikaanse staten Nevada en Californië. Het is een van de warmste plekken ter wereld. Regenen doet het er amper. Toch zijn in het zand van Death Valley altijd lange sporen te zien, die stoppen bij de rotsen. Hoe dat kon, verbaasde wetenschappers al sinds 1948.

Sommigen dachten aan zandhozen, anderen staken het op de wind. Maar bewijs werd niet gevonden.Tot nu. Onderzoekers Richard Norris en James Norris van de universiteit van Californië installeerden camera’s die de stenen in beeld brachten. Enkele stenen kregen een GPS-toestel aangemeten. Dat registreerde gegevens over de bewegingssnelheid en locatie van de stenen. Hun aanpak leverde resultaat, want in december zagen beide neven de rotsen op een nacht plots bewegen.

De temperatuur was die bewuste nacht gedaald tot onder het vriespunt en door een regenbui vormde zich een laagje ijs rond de stenen. Het ijs brak daarna in grote stukken, waarop de stukken door de harde woestijnwind over een laagje water dreven en de steen op hun tocht meenamen.

“De ironie van dit fenomeen verbaast me”, zei James Norris aan de Los Angeles Times. “Op een plaats waar amper vijf centimeter regen per jaar valt, worden de stenen verplaatst door mechanismen die je vaak in poolgebieden kan waarnemen.”

Duiker opgeslokt door walvis: “Er was geen tijd voor angst”

Rainer Schimpf was aan het duiken met enkele collega’s bij Port Elizabeth voor de kust van Zuid-Afrika toen hij plots werd opgeslokt door een walvis. De 51-jarige professionele duiker, die er zonder kleerscheuren vanaf kwam, doet zijn verhaal.

“Op enkele seconden tijd kan je leven voorbij zijn”, aldus Schimpf.

Toen Schimpf tijdens het snorkelen foto’s aan het maken was van een grote groep vissen, dook er plots een walvis op. “Alles werd zwart voor mijn ogen. Er was geen tijd voor angst of enige emotie”

“Ik had meteen door wat er gebeurde. Ik wist dat het een walvis was die me had meegenomen en ik hield instinctief mijn adem in, in de veronderstelling dat hij weer naar beneden zou duiken en mij ergens in de diepten van de oceaan zou uitspugen.” Die hoop werd werkelijkheid. “Hij opende zijn mond, waardoor ik mezelf kon bevrijden”, klinkt het.

Enkele andere collega’s, die op de boot waren gebleven, zagen alles gebeuren en konden het op beeld vastleggen.“Ik besef hoeveel geluk ik heb gehad. Op enkele seconden tijd kan je leven voorbij zijn.

De walvis heeft me niet aangevallen. Ik was gewoon op het verkeerde moment op de foute plek”, besluit de duiker. “Ik ben ervan overtuigd dat het minstens even beangstigend was voor de walvis.”

De duiker werd opgeslokt door een brydevinvis, die maar liefst veertien meter lang kan worden. Het is de enige grote walvis die het hele jaar in tropische zeeën verblijft.