PETOETJE EN PETATJE

Als alles gesloten is, doen alle Vlamingen hetzelfde: klusjes en naar het containerpark.

Door gesloten winkels en horecazaken zoeken Vlamingen een andere manier om de tijd te doden. Die keuze lijkt voornamelijk te vallen op klusjes in en rondom het huis en een rit naar het containerpark.

Het containerpark in Gentbrugge bijvoorbeeld kende vandaag een massale opkomst. Het is wachten geblazen voor de ingang van het containerpark in Gentbrugge. Tientallen auto’s wachten tot ze groen licht krijgen om het park binnen te rijden.

Wegens het coronavirus nam de organisatie ook de nodige maatregelen. Zo is het aantal voertuigen op het park beperkt tot tien. Ook worden bezoekers aangeraden “voldoende afstand van elkaar te houden”.

ER IS TOCH NOG IETS POSITIEF AAN HET CORONAVIRUS: GRATIS SPORTEN EN TEGELIJK JE HUIS PROPER MAKEN. 

ZO WAS HET DUS VROEGER OOK. .... HUISJE EN TUINTJE PROPER.

Koppel bedenkt manier om aanhankelijke kat Ziggy te misleiden

Herkenbaar?

Je probeert te werken maar je aanhankelijke viervoeter wilt constant dicht bij je aan kruipen.

Rebecca May en haar man vonden hiervoor een oplossing. Haar echtgenoot knutselde een schoot in elkaar zodat de kat een andere slaapplaats zocht. Drie jaar geleden werd Ziggy geadopteerd door Rebecca May en haar man. De kat kreeg een plekje in het Londense gezin en geraakte al snel gehecht aan zijn baasjes.

Het liefste brengt Ziggy zijn dag door op je schoot, je arm en zelfs op je schouders. Zolang hij maar dicht bij je aan kan kruipen om te knuffelen. Toen Rebecca en haar man van thuis uit werkten, was er geen houden meer aan. Ziggy balanceerde over het toetsenbord en schreeuwde constant om aandacht.

Rebecca’s man kwam op het lumineuze idee om een schoot in elkaar te knutselen voor Ziggy. Hij deed de pop een broek en schoenen aan, plaatste er zelfs een warmte-element in en gaf het een kussen als buik, zodat de kat zeker niks te kort komt.

Geslaagd experiment, Ziggy heeft nu een ander plekje gevonden om te luilekkeren.

Corona versus de kroon: royals over de hele wereld nemen maatregelen

Filip en Mathilde stellen een staatsbezoek aan Italië uit, de Queen draagt voor het eerst in 68 jaar handschoenen, haar schoondochter Sophie werd getest, prinses Estelle kan niet naar school, Willem-Alexander schudt geen handen,...

Ook de royals worden getroffen door het coronavirus. Tot ergernis van onder meer prins William.

DE NATUUR HERSTELT ZICH ALTIJD!

Grondwaterpeil opnieuw gestegen in Vlaanderen door overvloedige neerslag.

De overvloedige neerslag van de voorbije maand februari vertaalde zich in een inhaalbeweging in de grondwaterstanden die bijna overal in Vlaanderen beduidend stegen. Dat blijkt uit de nieuwe resultaten van de Vlaamse Milieumaatschappij.

Waar op 1 februari nog 75 procent van de grondwaterstanden zeer laag of laag was voor de tijd van het jaar, is dat aandeel op 8 maart teruggevallen tot 24 procent. Het aandeel hoge en zeer hoge grondwaterstanden voor de tijd van het jaar is op 8 maart toegenomen van 1,3 procent op 1 februari tot 52 procent.

De grondwaterstanden zijn beduidend beter voor de tijd van het jaar dan in dezelfde periode vorig jaar. Voor de komende maand wordt een verdere stijging van het grondwaterpeil verwacht door het verder insijpelen van de recente regen en de regen die we de komende dagen verwachten.

Enkel in Vlaams-Brabant en in het zuiden van Limburg kunnen ook volgende maand nog enkele lage grondwaterstanden voorkomen. Zeer hoge grondwaterstanden worden vooral in de noordelijke helft van Vlaanderen, met name in Antwerpen, verwacht.

“Dat het peil van het grondwater op de meeste plaatsen in Vlaanderen terug tot bijna normale waarden voor de tijd van het jaar is gestegen, is goed nieuws. Maar bovenal was dat broodnodig. Het is belangrijk dat we nu voldoende reserve opbouwen om gewapend te zijn bij een eventuele droge periode later dit jaar”.

DE NATUUR HERSTELT VROEG OF LAAT ALTIJD!!!

Alle Vlaamse zenders verenigen zich in de strijd tegen het coronavirus.

"BLIJF IN UW KOT"

“We maken de spot in samenwerking met de FOD Volksgezondheid op vraag van minister Maggie De Block”, zeggen de omroepen in een gezamenlijke mededeling.

“Door met een neutrale spot eenvoudige preventietips te delen via al onze kanalen willen we als mediabedrijven helpen om het coronavirus mee in te dammen.”

De spot wordt momenteel afwerkt en zal vanaf maandagavond 9 maart 2020 tegelijkertijd verspreid worden via de verschillende kanalen van VRT, DPG Media en SBS.

NOG ENKELE TIPS OM HANDEN TE WASSEN!!

Zeldzaam Portugees oorlogsschip spoelt aan op strand van Raversijde

Afgelopen weekend werd een Portugees oorlogsschip gevonden in Raversijde.

Vooraleer je fantasie opspeelt even meegeven dat het hier om een bijzondere kwal gaat, maar zeg niet zomaar kwal tegen een Portugees oorlogsschip.

Een Portugees oorlogsschip lijkt wel op een kwal, maar het is eigenlijk een complexe kolonie van honderden poliepen. Het heeft een drijforgaan dat de kolonie aan het wateroppervlak houdt en een opstaande structuur dat de kolonie met de wind laat ‘zeilen’.

Op 14 januari werden honderden bezaantjes en 50 Portugese oorlogschepen gemeld bij het zuidwestelijke puntje van Engeland. De resterende vloot zette verder koers doorheen het Kanaal. Het gebeurt echter heel zelden dat beide drijvende poliepsoorten in het Kanaal belanden. Gebeurt dat toch, dan spoelen de meeste aan op Engelse of Franse stranden.

Als ze daarna toch de Noordzee indrijven, dan is de kans groot dat de overheersende zuidwestenwind ze verder de zee op blaast. Daarom is een vondst van beide soorten in België een zeer zeldzaam verschijnsel.

Vorige week draaide de wind kortstondig naar het noordwesten en op 29 februari werd dan eindelijk een Portugees oorlogsschip gevonden in Raversijde door Natalie  uit Oostende. We zijn erg benieuwd naar nieuwe meldingen van beide soorten.

"Wees wel voorzichtig voor de tentakels, want die kunnen pijnlijk netelen. Best oppakken met een soeplepel of handschoenen. Vind je nog iets anders opmerkelijks? De gids Strandvondsten helpt je om jouw vondsten op naam te brengen.”

Maak een foto en geef je vondst door via waarnemingen.be.

Verloren ring uit VS duikt 47 jaar later op in Fins bos

Na maar liefst 47 jaar heeft Debra McKenna haar waardevolle ring terug. De 63-jarige vrouw verloor het sieraad in 1973 in de Amerikaanse staat Maine tijdens een bezoek aan een winkelcentrum. Ze dacht dat ze hem nooit meer ging terugzien.

Na al die jaren duikt de ring echter op... in een Fins bos, zo’n 6.000 kilometer verderop. De vrouw verloor de ring, die ze kreeg van haar geliefde Shawn, in een shoppingcenter in Portland nadat ze hem uitdeed om haar handen te wassen.

In de ring stond de naam van haar geliefde Shawn en het jaar waarin hij afstudeerde gegraveerd: Morse High School, 1973, S M. De vrouw is haar hele leven samen geweest met Shawn, die jammer genoeg drie jaar geleden overleed aan kanker.

Twee weken geleden ontving ze haar ring opeens met de post. Marko Saarinen, een oplettende metaalwerker, vond het sieraad toen hij met zijn metaaldetector door een bos liep. Na enig onderzoek nam de vinder contact op met de Morse High School en bemachtigde hij de adresgegevens van Debra om haar het sieraad terug te bezorgen.

Hoe de ring uiteindelijk in Finland terechtkwam, is een groot raadsel voor de vrouw.

Het is gelukt! Mama gevonden voor weesveulentje: “En nu maar hopen dat er een klik volgt”

De Lummense paardenkliniek EquiTom is sinds afgelopen weekend op zoek naar een adoptiemerrie voor een prematuur veulentje. Ondertussen kreeg de kliniek al een vijftigtal aanbiedingen binnen, waarvan drie merries op papier de ideale match lijken.

Momenteel is de eerste geschikte merrie onderweg naar de kliniek. Hoewel de kliniek een vijftigtal aanbiedingen kreeg, lijken slechts drie merries op dit moment geschikt.

“De perfecte adoptiemoeder moet aan nogal wat criteria voldoen”, zegt Tom Mariën, paardenchirurg. “Zo moet de merrie moedergevoelens hebben, voldoende melk aanmaken en het jong accepteren. Vandaar dat we liefst een merrie zoeken die haar eigen veulentje verloren is.

Ook sterke merries die al heel wat kleintjes hebben grootgebracht, komen in aanmerking.” De merrie die momenteel onderweg is, voldoet volgens de paardenchirurg aan al die voorwaarden. “Deze merrie is erg braaf en sociaal en heeft al meerdere veulens grootgebracht, ze is dus niet aan haar proefstuk toe. Bovendien is ze twee weken geleden haar eigen veulentje verloren. Daardoor blijft ze nu achter met een groot moedergevoel en voldoende melk.”

3

2020 is een schrikkeljaar, dus telt februari dit jaar 29 dagen in plaats van 28.

Hoe komt dit?

Een schrikkeldag wordt aan bepaalde jaren toegevoegd om het verschil tussen onze gregoriaanse kalender en de maankalender weg te werken.

Het kost de aarde immers niet precies 365 dagen om rond de zon te draaien, maar 365 dagen, 5 uur, 48 minuten en 45 seconden. Net door die bijna zes extra uren worden in de gregoriaanse kalender — ingevoerd door paus Gregorius XIII in 1582 — 97 schrikkeldagen per 400 jaar gebruikt.

Alle jaartallen die deelbaar zijn door vier, zijn schrikkeljaren, maar de eeuwjaren worden overgeslagen, met uitzondering van de eeuwjaren die deelbaar zijn door 400. Het volgende eeuwjaar, 2100, zal dus geen schrikkeljaar zijn, maar de jaren 1600 en 2000 waren dat wel.

Die persoon verjaart maar om de 4 jaar!!!

Opmerkelijke maatregelen in een poging om het coronavirus buiten te houden.

“Onze personeelsleden mogen niet meer kussen. Ook handen geven mag niet meer.

Overdreven?

Gezond boerenverstand”.

Kusjes geven en handjes schudden mag niet meer. Tijdelijk, zo lang het niet duidelijk is hoe hard corona zal toeslaan en hoe gevaarlijk het virus kan worden.

We voeren tijdelijk het Japans systeem in. Dat is elkaar en anderen enkel vriendelijk begroeten, door te knikken en te glimlachen.

Hoe onze personeelsleden reageren? Met de glimlach, ze snappen het wel.

"Het is nu beter om voorzichtig te zijn.”

BETER VOORKOMEN, DAN GENEZEN! EN HANDEN WASSEN, MEER DAN ANDERS...

Kinderen treffen hond volledig bedekt met teer aan, als bij wonder kunnen dierenvrienden haar nog redden

Gruwelijk. Dat is het minste dat je kan zeggen van deze beelden.

Een hond, compleet bedekt met teer. Het beestje lag op een braakliggend terrein in de stad Libertad in Argentinië, vastgekleefd in het asfalt.

Gelukkig slaagden buurtbewoners, brandweermannen en vrijwilligers erin om met verenigde krachten de viervoeter te redden. Daar waren wel 9 uur non-stop werk, 50 liter olie en 3 baden voor nodig.

Sukkelde het onfortuinlijke beestje zelf in een teerput? Werd ze door een of andere onverlaat overgoten met teer of in de put gegooid? Het is gissen naar wat dit dier vorige week juist is overkomen. Wel was de ernst van de situatie direct duidelijk. De hond kon geen millimeter meer bewegen door het plakkerige goedje. Ze zat geklemd in de vuiligheid te wachten op een gewisse dood. Maar dat was buiten haar redders gerekend. Maar de viervoeter – ‘Aloe’ gedoopt – leefde wel nog. Wanhopig hapte ze naar adem.

Spelende kinderen uit de buurt troffen haar aan, nadat ze andere honden luid hadden horen blaffen op de bewuste plek. Nieuwsgierig waren ze een kijkje komen nemen, om plots het hoopje ellende te vinden. De kinderen liepen naar huis om hun ouders in te lichten. Die schakelden de brandweer in, die na een oproep op Facebook bij dierenorganisatie ‘Proyecto 4 Patas’ extra helpende handen vond.

“De hond was helemaal versteend en plakte vast aan de grond. 100 procent van haar lijfje was hard geworden. Haar oren, haar mond… alles. Dit hadden wij echt nog nooit gezien. Maar we wisten wat we moesten doen: alles op alles zetten om de hond van deze nachtmerrie te bevrijden.”

De vrijwilligers moesten eerst ter plaatse aan de bak. Met de hulp van de brandweer en de buurtbewoners, die met bussen olie kwamen aangelopen, geraakte Aloe na lang wrikken los van de grond. Daarna namen de vrijwilligers Aloe naar hun eigen hoofdkwartier, waar nog eens uren vol noeste arbeid met liters en liters olie volgden om de rotzooi weg te krijgen. “Elk laagje teer dat we van haar af konden schrapen, bracht ons dichter bij haar ware gelaat”, klinkt het bij Proyecto 4 Patas.

Wat bleek de hond een lief snoetje te hebben, zo verlost van alle smeerlapperij. En gelukkig bleek ze verder ook in goede gezondheid te verkeren.

“Aloe, je bent een dappere hond, een krijger, een wonderbaarlijke overlevende”. “Jouw tweede geboorte zal vol liefde en zorg zijn”, belooft ze.  In hun eigen gebouw ging de race tegen de klok verder. 

Acht vrijwilligers zetten alles op alles om de teer weg te krijgen. Na liters olie en verschillende baden met zeep kwam het einde in zicht. Proyecto 4 Patas Wassen en nog eens wassen... En toen was Aloe eindelijk zo goed als volledig van die rotzooi vanaf. 

De kindjes die Aloe vonden, poseren bij het schoongewassen dier. Hun ouders hielpen mee bij de redding. 

Oef! Gelukkig is dit ook goed afgelopen....

Mexicaanse jongen (12) laat hond achter aan asiel: “Verberg hem voor mijn papa want hij mishandelt hem”

Een 12-jarige jongen uit Mexico heeft zijn hondje in een doos achtergelaten aan een asiel, maar niet omdat hij er niet meer voor wilde zorgen. Volgens een hartverscheurend briefje dat bij het dier zat, wilde kleine Andrés de pitbullpup de toorn van zijn agressieve vader besparen.

De jongen woont in de oostelijke Mexicaanse staat Michoacán en zette de doos op 13 februari aan het asiel af.

Hondenrechtengroep Refugio Xollin deelde het verhaal op Facebook. Ik heb ook een knuffeltje in de doos gestopt zodat hij me niet zou vergeten

“Mijn naam is Andrés en ik ben 12 jaar”, stond er op het briefje van de jongen te lezen. “Mijn mama en ik hebben besloten om mijn hond aan jullie toe te vertrouwen.

Verberg hem voor mijn papa, want hij denkt erover om hem te verkopen. Hij mishandelt hem en slaat hem. Op een dag sloeg hij hem zo hard dat hij zijn staart verwondde. Ik hoop dat jullie kunnen helpen en beter voor hem kunnen zorgen. Ik heb ook een knuffeltje in de doos gestopt zodat hij me niet zou vergeten.

”De hond – die intussen de naam Rene kreeg – wordt momenteel opgevangen door Refugio Xollin en als hij weer op krachten is gekomen, zal er een adoptiegezin voor hem gezocht worden.

Eerst moet zijn gebroken staart genezen en moet hij ontwormd worden. Moeilijk zou een adoptiegezin vinden overigens niet mogen zijn, want de groep kreeg al honderden aanbiedingen van mensen die zich over de pitbull willen ontfermen sinds het verhaal op sociale media verscheen. Dinsdag stond de teller al op meer dan 300, volgens Refugio Xollin.

DAAR IS DE VADER ZELF DE PITBULL.

Mamahond en zes pups overleven als bij wonder in bittere kou en worden net op tijd gered

Een familie trof Snowbelle en haar pups zo aan; samen in de kou. De lichaamstemperatuur van de bij elkaar gekropen dieren had 'hun' stukje sneeuw doen wegsmelten.

Een moeder kan ongelofelijke dingen als het om de bescherming van haar kinderen gaat. Ook in de dierenwereld. Nadat een straathond samen met haar zes hongerige pups in de sneeuw werd gevonden, bleek dat de puppy’s al drie weken oud waren.

Hoe de mamahond erin slaagde in de bittere kou haar kleintjes in leven te houden, is een raadsel. Hond Snowbelle werd samen met de zes kleine pups aangetroffen in de sneeuw nabij Red Lake, in de Amerikaanse staat Minnesota. Een familie stootte toevallig tijdens een wandeling in het bos op de honden. Rondom de viervoeter en haar kleintjes was de sneeuw gesmolten, doordat het gezinnetje dicht bij elkaar had gelegen om zo warm mogelijk te blijven.

De lokale familie bracht de dieren met de auto naar dierenorganisatie Red Lake Rosie’s Rescue. Daar ontdekten medewerkers dat Snowbelle zo uitgehongerd was dat ze geen melk meer produceerde.

Het lijkt er dus op dat de redding van de honden geen moment te laat kwam. Na enkele dagen lekker warm vertoeven in de opvang en aangesterkt door gezonde voeding kon Snowbelle haar eigen pups weer opnieuw melk geven.

“Dit verhaal toont aan hoe belangrijk opvang en voeding voor dieren is in onze harde winters”, klinkt het bij Red Lake Rosie’s Rescue. “We hebben geen idee hoe Snowbelle en haar pups dit hebben kunnen overleven.” 

De hongerige pups kwamen er snel weer bovenop. Intussen hebben verschillende pups al een warme thuis gevonden. En ook Snowbelle, die met veel liefde wordt opgevangen door een gastgezin, wordt normaal gezien snel geadopteerd.

Jonge mama ontdekt waarom zelfbruiner en borstvoeding niet samengaan

Borstvoeding en zelfbruiner? Allesbehalve een ideale combinatie, zo blijkt.

Keziah Jozefiak (20) verovert met de grappige foto van haar baby wel (bijna) alle harten op internet. De Britse jongedame wilde op Valentijnsdag een hapje gaan eten met haar vriend James Smith. Even nog haar zoontje de borst geven en dan was ze er helemaal klaar voor.

Helaas stond ze er niet bij stil dat ze zich net ingesmeerd had met zelfbruiner. Het resultaat? Dat hele goedje rond zijn lippen, neus en kin. “Hij lag te slapen, dus dacht ik even tijd voor mezelf te hebben”, gaat de vrouw uit Derby verder. “Maar plots werd hij toch wakker. Mijn eerste reflex was om hem te geven wat hij nodig had. Ik wist ook niet dat die smurrie zo makkelijk op hem zou blijven kleven. Dit is de eerste en laatste keer dat dit me overkomt, wees daar maar zeker van.”

Jozefiak is ruim een uur bezig geweest om haar zoon weer fatsoenlijk te krijgen. “Hij vond het zelf ook hilarisch, al dat geveeg in zijn gezicht. Dankzij de babyolie zag hij er glanzender en properder uit dan ooit.”

VOORZICHTIG MET BABY'S EN ALLERLEI SOORTEN PRODUKTEN... 

Brugse leerkracht en zijn hondje aangevallen door twee losgebroken staffords: “Minutenlang bleven ze bijten, tot twee matrozen ons te hulp schoten”

Een Brugse leerkracht is al twee weken arbeidsongeschikt nadat hij op 5 februari tijdens een wandeling met zijn hondje Mick werd aangevallen door twee losgebroken staffordshire-bullterriërs. Steven Decaesstecker verweerde zich minutenlang en beschermde zijn eigen hond Mick met zijn leven. Die raakte levensgevaarlijk gewond en herstelt nog steeds.

Uiteindelijk schoten twee Nederlandse matrozen te hulp. Zij hoorden vanuit de marinebasis geschreeuw. Woensdagmiddag ging Steven ze persoonlijk bedanken. “Zonder nadenken hebben ze me geholpen. Dankzij hen leeft mijn hondje nog”, zegt de leerkracht. Wat een rustige avondwandeling langs de Brieversweg in Sint-Kruis moest worden met zijn Ierse terrier Mick, eindigde voor leerkracht Steven Decaesstecker twee weken geleden in een horrorverhaal.

“Plots zag ik uit het niets twee staffords opduiken. Meteen begonnen ze mijn hond te bijten en vlogen we op de grond”, getuigt de man. “Ze losten Mick niet en bleven hem aanvallen en bijten. Ook ik kreeg enkele fikse happen toen ik probeerde ze weg te duwen.” Wat volgde was een minutenlang gevecht tussen Steven, zijn hondje en de twee losgebroken viervoeters.

In de tussentijd passeerden verschillende wagens zonder stoppen. Het waren uiteindelijk twee Nederlandse matrozen van de nabijgelegen marinebasis die te hulp schoten en de wilde honden wegtrokken. Hondje Mick werd met spoed overgebracht naar het ziekenhuis en onderging verschillende operaties. Een week lang was hij in levensgevaar. “Eerlijk? Ik dacht niet dat hij het zou halen. Tijdens het gevecht voelde ik het leven uit zijn lichaam stromen. Op het einde bewoog hij zelfs niet meer. Maar kijk, twee weken later gaat het steeds beter”, vertelt Steven, die zelf al twee weken arbeidsongeschikt is. Vooral op mentaal vlak heeft de leerkracht lager onderwijs het nog heel moeilijk.

Dat weerhield hem er echter niet van om woensdagmiddag richting marinebasis te trekken om zijn twee helden te bedanken. “Het is ongelofelijk om te weten dat ze over het hek zijn gesproken om mij te komen helpen.

In deze tijden, waar egoïsme vaak overheerst, is dat fantastisch. Ik wou dan ook absoluut iets voor hen doen. Ze hebben wellicht het leven van mijn hondje gered”.

Coen Delahaye (18) en Kevin Bout (20), de twee matrozen en redders in nood, blijven evenwel bescheiden onder de lofzang. “We kwamen net uit het gebouw en hoorden op straat geschreeuw. Toen we over de muur keken, zagen we dat iemand het gevecht filmde, maar niet hielp. daarop zijn wij in actie geschoten. Het voelde als onze plicht”, zeggen ze.

Behalve een biermand van Steven, krijgen de matrozen binnenkort ook een ‘coin’ - een munt - van de marine zelf als erkenning voor hun moedig optreden. Het slachtoffer hoorde ondertussen nog niks van de eigenaars van de losgebroken staffords. “Het enige dat ik weet, is dat ze hun poort vergaten af te sluiten en die beesten zo konden ontsnappen?

Of er vervolg aan gegeven wordt, zal moeten blijken uit het verder politieonderzoek. Na de krokusvakantie wil ik opnieuw aan het werk”, besluit Steven.