BALOU

IK WENS VOOR IEDEREEN

Langste solo walvisreis ooit vastgelegd: bultrug zwemt 13.000 km van Colombia naar Zanzibar

Een reis van België tot Zuid-Afrika: zo’n ongekende afstand van meer dan 13.000 kilometer werd afgelegd door een bultrugwalvis, van de kust van Zuid-Amerika tot aan de Afrikaanse wateren. Dit is de langste reis die ooit door een individuele walvis is geregistreerd.

De mannelijke walvis werd voor het eerst waargenomen in Colombia en bijna tien jaar later opnieuw bij de kust van Zanzibar in Afrika. De recordreis werd ontdekt dankzij Happywhale, een platform dat gebruikmaakt van de unieke kenmerken van walvisstaarten, de zogenaamde “flukeprints”, die net zo uniek zijn als vingerafdrukken.

Onderzoekers en walvisspotters wereldwijd leverden gegevens aan via dit systeem, waardoor de walvis gevolgd kon worden. Zijn buitengewone migratiepatroon werd gepubliceerd in een onderzoek in het wetenschappelijk tijdschrift ‘Royal Society Open Science’.Afstand dubbel zo lang als normale walvisroute, is klimaatverandering oorzaak?

Volgens walvisbioloog Ted Cheeseman, coauteur van het onderzoek, is de afstand die deze walvis aflegde bijna twee keer zo groot als de typische migratieroute van soortgenoten.

“Het is fascinerend hoe ver deze walvis zich buiten zijn gebruikelijke leefgebied heeft begeven,” zei hij. Experts, waaronder walviswetenschapper dr. Vanessa Pirotta, zijn onder de indruk van hoe technologie zoals Happywhale ons helpt meer te leren over walvissen. Tegelijkertijd vragen ze zich af of klimaatverandering bijdraagt aan de ongebruikelijke reispatronen van de dieren.

ZOU HET NIET ZIJN VAN AL DIE PROEVEN ONDER WATER?

Kitten ‘Perzik’ komt na de redding piepen uit de jas van Vladislav Duda (28).

 "Kat verwarmde hem en redde zijn leven”:

Het ongelofelijke reddingsverhaal van Duda en 'Perzik’ In de ijzige Karpaten in Roemenië heeft zich een opmerkelijk reddingsverhaal voltrokken. Vladislav Duda (28), een Oekraïense vluchteling, werd vorige week gered uit een 400 meter diep ravijn.

Bij hem: zijn kitten, die hem tijdens zijn barre tocht gezelschap hield en wellicht zelfs zijn leven redde.

Duda, een journalist, ontvluchtte zijn thuisstad in de door oorlog verscheurde regio Charkiv om te voorkomen dat hij zou worden ingelijfd bij het Oekraïense leger. Tijdens zijn tocht door het Karpatengebergte kwam hij terecht in een ravijn bij vriestemperaturen.

Door het slechte weer moest een reddingshelikopter rechtsomkeer maken. Tientallen reddingswerkers trotseerden daarop te voet sneeuwstormen en gevaarlijk terrein om hem te bereiken.

Kitten ‘Perzik’ komt na de redding piepen uit de jas van Vladislav Duda

Toen reddingswerkers hem doorweekt en onderkoeld vonden, ontdekte het team een kitten met de naam ‘Perzik’ in het Oekraïens, die zich in zijn jas had genesteld. “De kat hield hem warm en redde zo zijn leven”, vertelde Dan Benga.

Benga herinnerde zich dat ze aan de Oekraïner vroegen of hij in orde was, waarop hij antwoordde: “Ik ben blij omdat mijn kat nog leeft.”De tocht terug naar boven duurde meer dan vijf uur. Gedurende de hele klim hield Duda zijn kitten stevig tegen zich aangedrukt.

Volgens Benga gaf Duda niets om zijn eigen toestand, maar vroeg hij alleen naar de toestand van zijn kitten. “Zorg alsjeblieft voor mijn kat”, vroeg hij voortdurend. “Mijn grootste geluksmoment was toen ik vernam dat Perzik nog leefde”, aldus Duda na zijn redding.

Perzik werd na redding onderzocht in een dierenkliniek. Duda en Perzik hadden vier dagen zonder voedsel overleefd en dronken gesmolten sneeuw om vocht binnen te krijgen. De kitten, zichtbaar ondervoed, werd door een dierenarts behandeld en zal volledig herstellen.

Ook Duda zelf krijgt nu medische zorgen voor onderkoeling en problemen met zijn bloedsomloop. De angst voor de oorlog was ook voor Duda een drijfveer. “Het is als een droom. Na alles wat ik heb meegemaakt, hoopte ik alleen maar gevonden te worden en te overleven”, vertelde Duda.

“Perzik verwarmde mijn hart en hield mijn geloof in een goede afloop overeind. Ik ben dankbaar dat ik een tweede kans heb gekregen, samen met mijn kitten.”

Zo spannend was toiletbezoek nog nooit: nieuwsgierige tijger wurmt kop door badkamermuur

Denk je rustig even op het toilet te zitten, krijg je bezoek uit onverwachte hoek.

Een inwoner van het Indiaase Varanasi kreeg de schrik van zijn leven, toen hij opeens een tijger zag. Het onverwachte bezoek deed de gebruiker van het toilet enorm schrikken.

Maar uiteindelijk bleek van de tijger gelukkig weinig dreiging uit te gaan. Het enorme beest leek vooral nieuwsgierig te zijn naar wat er zich achter de muur afspeelde. 

Wereldrecord in Bergen: Dalmatiër Perdita bevalt van... 19 pups!

In Cuesmes, een dorp in Henegouwen en deelgemeente van de stad Bergen, is zaterdag een straf wereldrecord geëvenaard. Dalmatiër Perdita - jawel, net zoals het vrouwelijke hoofdpersonage uit de bekende Disneyklassieker ‘101 Dalmatiërs’ - werd er moeder van... 19 pups. Negentien! Dichter bij de Disneyfilm kom je niet.

Mélina en Justin, de baasjes van Perdita, vertellen bij ‘Sudinfo’ over de ongelooflijke krachttoer van hun hond. “We kregen ongeveer twee maanden geleden te horen dat Perdita pups verwachtte”, leggen ze uit. “Maar het was onmogelijk om op de echofoto’s alle kleintjes te tellen.” Hun dierenarts zag wel meteen dat het teefje een heleboel puppy’s verwachtte: “Meer dan 10.” Het gemiddelde nestje van een Dalmatiër ligt rond de 7 pups. Soms zijn er grotere nestjes, afhankelijk van erfelijke factoren in een stamboom.

In 2019 beviel in Australië een Dalmatiër met de naam Melody van maar liefst 19 puppy’s, goed voor het ultieme wereldrecord. Dat record heeft ‘onze’ Belgische Perdita nu dus geëvenaard.“Het was een heel bewogen zaterdag”, blikt Justin terug bij ‘Sudinfo’. “Na zes uur ‘s ochtends begon het en daarna bleven de kleintjes maar komen. Bij 12 dachten we even... Nu zal het wel gaan stoppen. Maar het werden er 13, 14, 15, ... Het ging maar door.” Tot 19 dus.

Over het algemeen eten de pups goed en ook Perdita sterkt goed aan. “En ze wil van geen wijken weten van haar kleintjes. Ze is een geweldige moeder.” Handen vol Mélina en Justin hebben hun handen vol met de beestenboel in huis. Ze hebben vakantie opgenomen van hun werk om voor de pups en Perdita te zorgen.

“We moeten nu om de twee uur om de beurt voedsel geven, met behulp van flesjes of spuitjes”, zegt Mélina. “We hebben ze allemaal verschillende halsbandjes omgedaan om ze te onderscheiden.” Mélina neemt samen met haar dochter Maëlys (12) overdag de zorg van de hondjes op zich. “Het is mooi, ze wil dierenarts worden”, zegt Mélina over haar dochter. “Ze heeft dus al wat training gehad.”

Justin neemt de nachten voor zijn rekening. Hij slaapt voorlopig zelfs met een veldbedje naast de honden, zodat hij snel kan handelen als het nodig is. Voorlopig gaat alles goed met Perdita en haar kroost. Al was het voor één pupje - opnieuw net zoals in de film - wel eventjes kantje boordje.

“In de nacht van zondag op maandag was er één pup onder het lichaam van Perdita komen vast te zitten. Hij kon niet meer ademen”, zegt Justin. “Gelukkig was ik net wakker geworden. Ik moest de pup reanimeren. Dat heb ik nog nooit eerder gedaan, maar het lukte! Vandaag is hij in topvorm.”

Het koppel zal nog minstens 2 maanden de pups verzorgen en dan worden ze verkocht. Al zal het voor Mélina en Justin niet makkelijk zijn om de kleintjes weer te zien vertrekken. “We raken nu al zo gehecht aan hen. Misschien houden we er eentje. Of twee.”

DAT IS MEER DAN EEN DIKKE PROFICIAT !

Hartverwar­mend gebaar van hond die poes van straat redt

De hond is 's mens beste vriend. De sloeber op deze foto is ook beste maatjes met een poes die haar leven waagt in het midden van de straat. Hij neemt haar vast en brengt haar naar de zijkant van de straat. Oef!

12

Elf leeuwen overmeesteren buffel, maar kudde schiet te hulp

het duurt 5 minuten eer ze daar zijn, maar ze zijn met zn 900, en daar ga je als leeuw toch van lopen.

Gelukkig voor de buffel. "In mijn negen jaar als gids was dit het meest indrukwekkende dat ik al heb gezien", zegt safarigids Idriss Golugwa over deze beelden die hij maakte in het Ruada National Park in Tanzania.

Vermiste tamme ekster Dexter is weer thuis nadat Lara (22) oproep plaatste op Facebook:

“Spannend, want vandaag vliegt hij weer vrij”

Dexter, de ekster en Lara Terwijl ze in de Verenigde Staten in de ban zijn van de betreurde eekhoorn Peanut, heeft de Brugse deelgemeente Sint-Pieters haar eigen opvallend huisdier-verhaal.

Daar pleziert de tamme ekster Dexter al een halfjaar de buurt. Al brak er afgelopen week paniek uit: het diertje was nergens meer te bespeuren. Zes maanden geleden vonden mama en ik een gewonde ekster aan de Sint-Pietersplas. Mijn honden hadden iets opgemerkt en toen ik ging kijken lag er een piepklein, bebloed kuikentje te krijsen. Ik heb het mee naar huis genomen en grootgebracht, eerst met een spuitje en later met een lepel.

We gaven hem de naam Dexter en maakten een eigen Facebook-pagina aan. De ekster bleek heel tam te zijn. Hoewel hij de vrijheid kreeg, kwam hij elke avond gewoon weer naar huis. Ook tijdens de dag zagen we hem af en toe eens goeiedag zeggen”, glimlacht Lara.

Veel inwoners van Sint-Pieters bij Brugge zijn fan van de vogel. Hij laat zich immers vaak voederen en bij mensen die hij goed kende, ging hij zelfs op de schouder of op het hoofd gaan zitten. Vorige week woensdag bleek er plots geen spoor meer van de populaire vogel. Lara maakte zich zorgen: “Via sociale media deden we een oproep. We vreesden het ergste. Omdat Dexter eigenlijk niet buiten Sint-Pieters vliegt, dachten we dat hij ergens in de problemen was gekomen.”

De familie gaf al bijna de moed op, tot afgelopen woensdag een verlossend telefoontje binnenkwam.  “We hadden al vernomen dat er mensen uit de buurt van Lievegem, Drongen en Lovendegem Dexter hadden gezien.

Maar toen die man belde, en vertelde dat hij Dexter kon vangen en in een kooitje bijhouden, waren we gelukkig. Nog diezelfde dag was Dexter terug thuis, na zijn uitstapje van 30 kilometer verder in Lovendegem.” De voorbije dagen sterkte de vogel, die maar één pootje heeft en dus uiterst herkenbaar is, aan.

Vandaag, zaterdag, mag hij voor het eerst weer vrij vliegen. “Spannend”, blaast Lara. “Maar het moment moet een keertje komen. Hopelijk pikt hij zijn oude gewoontes weer op (glimlacht).”

Vlaamse vrouw (39) ontdekt bij toeval dat ze biologische zus heeft: pakkende beelden tonen hoe ze elkaar voor allereerste keer in de armen vallen

Een vrouw uit Balen die begin dit jaar bij toeval ontdekte dat ze een biologische zus heeft in de Verenigde Staten, heeft die zus voor de allereerste keer ‘in het echt’ in de armen kunnen sluiten.

Pakkende beelden van de ontmoeting op een luchthaven in Zuid-Korea - waar ze geboren werden - tonen hoe de vrouwen naar elkaar toelopen en huilend omhelzen. “Mijn instinct nam het over. Het was zo emotioneel”

Man moest hond afstaan door kanker.

Als hij na 2 jaar in remissie blijkt, kan hij haar eindelijk terugzien. Jarenlang waren hond Minnie en haar baasje onafscheidelijke compagnons. Ze waren de beste vrienden en kleefden als het ware aan elkaar.

Maar toen kreeg de man het verschrikkelijke nieuws dat hij een zeldzame vorm van kanker had. Een zware ziektestrijd volgde. En het veranderde alles..

“Bij Minnies baasje werd kanker vastgesteld en Minnie, zijn trouwe beschermer, stond altijd aan zijn zijde. Ze was zijn grote steun en toeverlaat, zijn houvast tijdens de moeilijkste dagen van zijn kankerbehandeling”. Maar op een bepaald moment was de man gewoonweg te ziek om nog voor Minnie te kunnen zorgen. Hoe pijnlijk het ook was, de Canadees kon niet anders dan zijn hond afstaan. Dat gebeurde uiteindelijk op een zwarte dag ergens in oktober 2022. 

“Naarmate de behandelingen vorderden, verslechterde zijn gezondheid en moest hij een hartverscheurende beslissing nemen: iemand vinden die voor haar kon zorgen als hij dat niet meer kon”, aldus het asiel. Het baasje kende zelf niemand, dus kwam Minnie in het opvangcentrum in St. Catharines terecht. Voor het eerst sinds de dag dat Minnie was geboren, werd ze gescheiden van haar eigenaar.Een maand later, toen de gezondheid van het baasje nóg verslechterd was, hakte de man de knoop door: hij besloot haar af te staan aan het centrum, zodat ze kon geadopteerd worden.

Minnie verdiende een beter leven bij iemand anders, ook al vond hij het zelf verschrikkelijk om haar te moeten opgeven. Vandaag is het duidelijk: Minnie verdween toen wel uit zijn leven, maar ze verdween nooit uit zijn hart.

Terwijl haar baasje behandeld werd voor kanker, werd hond Minnie intussen in het asiel met haar eigen problemen geconfronteerd. “Ze zag potentiële nieuwe baasjes haar gewoon voorbij lopen”, aldus het centrum. Op de een of andere manier werd de hond door niemand geadopteerd, ook al is ze een geweldig dier, die meteen de harten van de medewerkers in het asiel veroverde.

Met hen had ze de afgelopen tijd veel plezier. “Maar jaren gingen voorbij zonder dat Minnie een nieuwe thuis vond die écht de leegte kon vullen van de gedwongen scheiding met haar baas.”Een medewerkster van het asiel met Minnie. "We zullen haar missen", klinkt het. "Maar ze is weer waar ze moet zijn.

 Afgelopen augustus gebeurde er plots iets geweldigs. “De eigenaar van Minnie kreeg het nieuws waar hij zo had om gebeden: hij was in remissie”, vertelt het asiel. “Zijn eerste gedachte was Minnie. Hij surfte naar onze website, hopend dat ze misschien nog bij ons was.

Toen hij haar snoet op het scherm naar hem zag staren, vulden zijn ogen zich met tranen.” De man haastte zich naar het opvangcentrum, om hen te laten weten dat hij Minnie heel graag opnieuw wilde adopteren. De afgelopen maanden bereidde de Canadees zich volop voor op haar terugkeer. Terwijl hij zelf langzaam maar zeker beter werd, verhuisde hij naar een nieuwe woning met een grote tuin en maakte hij alle plannen zodat Minnie uit het asiel weg kon.

Beeld van de hereniging van Minnie en haar baasje. “Ze is weer waar ze moet zijn”

Vorige week woensdag, 30 oktober, was er het grote moment: de hereniging. De beelden spreken voor zich. Zowel baasje als hond zijn door het dolle heen.

“Na 750 dagen en een gefaald adoptieproces is Minnie weer waar ze moet zijn”, “Ze heeft haar papa en haar thuis terug. En bij ons zal ze altijd een speciaal plekje in ons hart hebben. We zullen haar missen hier, maar het besef dat ze eindelijk thuis is, vervult onze harten met vreugde.” Het centrum eindigt met een toast. “Op Minnie en haar baasje! Op een liefde die nooit werd opgegeven.”

Hond Minnie en haar baasje weer herenigd na twee jaar. 

DAT IS ECHTE DIERENLIEFDE IN VERGELIJKING MET HET VORIGE VERHAAL !!!!!

Uitgedroogde honden storten zich wanhopig op waterkraan na extreme verwaarlozing: baasje (29) veroordeeld

In een smerige badkamer vol uitwerpselen storten honden zich wanhopig op het water van een badkraan. Het beeld zegt meer dan duizend woorden. Het komt uit een woning in het Britse Sheffield, waarvan de bewoonster nu is veroordeeld omdat ze haar honden én katten zo erg verwaarloosde dat ze bijna stierven van ontbering.

De politie van South Yorkshire maakte de beelden vorig jaar in oktober, toen de Dierenbescherming de honden had ontdekt. Ze zaten in hun eigen uitwerpselen en waren uitgehongerd én uitgedroogd nadat ze meer dan een week aan hun lot werden overgelaten.

De manier waarop de dieren zich minutenlang laven aan de opengedraaide waterkraan is werkelijk hartverscheurend. De schuldige daarvoor is Shelby Russell (29), die nu is veroordeeld voor de dierenmishandeling. Ze maakte de politie allerlei blaasjes wijs.

De dieren waren extreem ondervoed, maar hadden geen onderliggende medische aandoeningen.“Dieren verdienen het om verzorgd en geliefd te worden”, zegt Matt Duffy, de politiesergeant die belast is met hondenwelzijn.

“Ze weerloos achterlaten, opgesloten in kooien om te verhongeren en uit te drogen, is walgelijk gedrag.”

“Ik ben blij dat Russell 10 jaar lang geen dieren meer mag houden vanwege de pijn en het lijden dat ze deze arme dieren heeft aangedaan”

Gelukkig had dit onderzoek een happy end en boekten de dieren goede vooruitgang met hun verzorging bij de Dierenbescherming.

ZULKE MENSEN ZOUDEN GEEN DIEREN MOGEN HEBBEN !!!

Enorme stofhoos verschijnt in Verenigde Arabische Emiraten

31 oktober 2024

Indrukwekkende beelden uit de Verenigde Arabische Emiraten: een enorme stofhoos verschijnt plots in de woestijn, en dat gaat gepaard met heel wat bliksem.