Archief

Grappig is iets wat ik niet ben,

moppen en lachen iets wat ik niet ken.

Ik kan rijmen en dichten beter als wie dan ook,

ik kom als vuur en ga op in rook.

Nat als water en heet als vuur,

ik ben de ziekte maar ook de kuur.

Ik ben de brandstof van iedereen,

eten, drinken en alles eromheen.

Ik ben de kracht als je het niet meer kan,

ik ben de woede die kookt in elke man.

Ik ben de gevoeligheid in elke vrouw,

ik ben de steun en toeverlaat voor jou.

Ik ben groot als een reus en klein als een dwerg,

mijn teksten dringen door been en merg.

Dus ik ben veel maar ook heel weinig,

altijd vrolijk maar ook vaak chagrijnig.

Ik ben sterk maar ook heel zwak,

sterk als ijzer en zacht als een wak.

Ik ben je geweten, je bewustzijn en je smaak,

dus zorg dat dit je bevalt

voordat ik jou in mijn volgende gedicht kraak.

Orhan

Ik ben zo bang dat je strakjes verdwijnt,

vervaagt in mist en dan nooit meer verschijnt,

oplost in zonlicht of smelt in de regen,

ja, dat komt voor en wat doe je ertegen?

Wegvliegt door 't raam als een heel domme vlinder,

hoge beloning voor Eerlijke Vinder.

Ik zou je het liefste in een doosje willen doen

en je bewaren, heel goed bewaren.

Dan zou ik je verzekeren voor anderhalf miljoen

en telkens zou ik eventjes het doosje opendoen

en dan strijk ik je zo zachtjes langs je haren.

Dan lig je in de watten en niemand kan erbij,

geen dief die je kan stelen, je bent helemaal van mij.

Ik zou je het liefste in een doosje willen doen

en dan telkens even kijken,

heel voorzichtig even kijken,

en een zoen.

Je mag er eventjes uit, elke dag.

Zeker dat mag. Ja, een uurtje, dat mag.

Laten we zeggen: naar 't Vondelpark, even,

alleen om de eendjes wat eten te geven.

Maar 'k hou je vast, ook tegen je zin

en na een uur ga je 't doosje weer in.

*Annie M.G. Schmidt*