Categorie: gedichten

Chaos in mijn leven

Onrust in mijn hoofd

Wie kan mij stilte geven

Onschuld te vroeg beroofd

Jij stapte in mijn leven

En hebt mij toen beloofd

Mij al jouw liefde te geven

Steun waar ik nooit in had geloofd

Nu heb ik weer een streven

Gevoelens niet langer verdoofd

Met jou ben ik verweven

Intense gevoelens worden nooit meer geroofd

Stilte in mijn leven

Rust in mijn hoofd

Door jou gegeven

Door jou beloofd

Liefde komt tot leven

Niet langer meer verdoofd

Als de liefde niet bestond

Als de liefde niet bestond
Zullen ze stilstaan, de rivieren
En de vogels en de dieren
Als de liefde niet bestond

Als de liefde niet bestond
Zou het strand de zee verlaten
Ze hebben niets meer te bepraten
Als de liefde niet bestond

Als de liefde niet bestond
Zou de maan niet langer lichten
Geen dichter zou meer dichten
Als de liefde niet bestond

Nergens zouden bloemen staan
En de aarde zou verkleuren
Overal gesloten deuren
En de klok zou niet meer slaan

Als de liefde niet bestond
Dan was de hele vrijerij bedorven
De wereld was gauw uitgestorven
Als de liefde niet bestond

Als de liefde niet bestond
Zou de zon niet langer stralen
De wind zou niet meer ademhalen
Als de liefde niet bestond

Geen appel zou meer rijpen
Zoals eens in het paradijs
Als wij elkaar niet meer begrijpen
Dan is de wereld koud als ijs

Ik zou sterven van de kou
En m'n adem zou bevriezen
Als ik je liefde zou verliezen
Er is geen liefde zonder jou

TOON HERMANS

Knipoog ?

Een knipoog alleen voor mij ?

Een knipoog, die alles zei !

Ik raakte verward,

Voelde me even heel apart

Het maakte iets los in mij

Ik keek nog stiekem 'n keer

Daar was die knipoog weer !

Of was het een lichte tik

En deed ik voor niets "slik"

Maar nee, hoor je oog deed het weer !

Ik liep door, behoorlijk ontdaan

Zo gauw mogelijk hier vandaan

Kon 't niet laten. beet op m'n tong

Voelde me weer een klein beetje "jong"

Bleef ff voor 'n winkelruit staan

Bekeek mezelf eens even goed

Van beneden naar boven, teen tot toet

En ik kwam meteen weer terug op aarde

Die knipoog had geen enkele waarde

't Was het likje ijs op mijn snoet !

Levensboeket

 Bij de geboorte krijgt ieder mens als het

ware een boeket mee op zijn levenspad.

Een boeket met vele soorten bloemen.

Bloemen van genegenheid en liefde,

van troost en naasten liefde, van wijsheid,

Vergevingsgezindheid en geluk.

Ook zal er een bosje onkruid tussen zitten,

zoals egoisme, onverdraagzaamheid en ontevredenheid.

Met dat boeket zullen wij ons levenlang moeten doen.

We zullen ermee moeten werken,

het verzorgen en de verdorde bloemen moeten afknippen,

het onkruid verwijderen en de nieuwe knoppen met liefde verzorgen

zodat ook zij tot volle wasdom komen.

Het boeket van de een zal weelderig zijn
en overvloedige bloemen blijven geven.

Het boeket van de ander zal klein zijn,

maar de bloemen ervan stevig en houdbaar.

Maar hoe het levensboeket er ook uitziet,

laat het onkruid geen kans krijgen om te overwoekeren

en laat het gewonnen zaad van de mooiste levensbloemen

niet door de vingers glippen,

maar zaai het steeds opnieuw

zodat je nooit met lege handen komt te staan.

VOORUIT GAAT HET LEVEN

Vooruit gaat het leven, van iedereen,

Vooruit willen we allemaal,
 maar soms niet alleen.

Vooruit door iemand een duwtje te geven,

Vooruit dan maar,
 zo wil ik met vrienden door het leven.

Achteruit kijken ,dan kom je niet vooruit

Achteruit, wordt verwarrend,
dus leef je uit.

Achteruit willen we niet meer,

Achteruit, af en toe voor herinneringen een keer.

Respect toon dat voor iedereen,

Respect dat heb je, of geef het te leen.

Respect wil ik graag voor vrienden geven,

Respect kreeg ik ook mee in het leven.

Begrip is vaak een heel groot woord,

Begrip wordt nog door velen niet verhoord,

Begrip geef dat aan vrienden door,

Begrip willen we allemaal,
 daar doen we het voor.

Ik was bang.

Ik was bang om alleen te zijn,

totdat ik leerde om van mijzelf te houden.

Ik was bang om te falen, totdat ik me realiseerde

dat ik alleen maar faal als ik niets probeer.

Ik was bang voor succes, totdat ik me realiseerde

dat ik het gewoon moet proberen om tevreden met mijzelf te zijn.

Ik was bang voor iemands mening, totdat ik leerde dat de mensen

altijd wel een mening over me hebben.

Ik was bang voor afwijzing, totdat ik leerde

om vertrouwen in mijzelf te hebben.

Ik was bang voor pijn, totdat ik leerde

dat dat nodig is om te kunnen groeien.

Ik was bang voor de waarheid, totdat ik de lelijkheid van liegen zag.

Ik was bang voor het leven, totdat ik haar schoonheid ervoer.

Ik was bang voor de dood, totdat ik realiseerde

dat het geen einde is, maar een nieuw begin.

Ik was bang voor mijn lot, totdat ik me realiseerde

dat ik de kracht bezit, om mijn leven te veranderen.

Ik was bang voor haat, totdat ik zag

dat het niets meer is dan onwetendheid.

Ik was bang voor liefde, totdat het mijn hart raakte

en het donker liet verdwijnen in eindeloos zonnige dagen.

Ik was bang voor spot, totdat ik leerde om om mijzelf te lachen.

Ik was bang om ouder te worden, totdat ik me realiseerde

dat ik elke dag meer wijsheid krijg.

Ik was bang voor de toekomst, totdat ik me realiseerde

dat het leven steeds beter wordt.

Ik was bang voor het verleden, totdat ik me realiseerde

dat het mij niet langer pijn kan doen.

Ik was bang voor het donker, totdat ik de schoonheid

van het licht van de sterren zag.

Ik was bang voor het licht, totdat ik leerde

dat de waarheid me kracht geeft.

Ik was bang voor verandering, totdat ik zag

dat zelfs een beeldschone vlinder

een metamorfose moet ondergaan

voordat ze kan vliegen.