Naar de inhoud

Poëzie en gedichten

seniorennet.beseniorennet.be
HOU VAN DE MENSEN ZOALS ZE ZIJN , ER ZIJN GEEN ANDERE

Gloed ...

Wij zullen vanacht vergeten
de pijn die de liefde doet ,
van elkander niets meer weten
dan de warme gloed .

Jij daar , ik hier , wij samen
in elkaar voor elkaar gered
van de eeuwige wanhoopstranen
en het onbedwingbare verzet .

Omhels mij , verleng de tover ,
vernietig wat buiten ons rest ,
laat geen herinneringen over ,
verstik het begerig protest .

Laat ons vanacht vergeten
wat de liefde aan wroeging voedt
en niets van elkander weten
dan de warme gloed .
 
        Pierre H. Dubois

Geschreven door Joanna om 19:45 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Zomaar ...

Het leven is soms o zo moeilijk

Het leven is ons gegeven

Het leven is schoon

Geschreven door Joanna om 17:22 Reageer op dit bericht

zonder titel

De gezondheid  van een mens is broos

’s morgens kan een mens alles aan

’s middags gaat hij een dutje doen

’s avonds is hij te moe om nog iets te doen

’s nachts kan hij niet slapen .

 

Geschreven door Joanna om 20:54 Reageer op dit bericht

Mijn koper keteltje

Afscheid nemen van mijn klein koper keteltje

Was niet echt mijn bedoeling zeker niet

Maar op de kachel met geurend water in zijn

Bolleke kon hij niet meer zijn

Hij verloor aan zijn bodem steeds een beetje

Van dat kostbare heerlijk reukende vocht .

Geschreven door Joanna om 18:38 Reageer op dit bericht

Droombeertje

Bruin beertje met zijn droomfabriektruitje aan

Zit mij vanaf zijn hout-rieten stoeltje aan te kijken

Als ik nu mijn ogen even heel eventjes maar sluit

Hoor ik hem denken

Wat is ’t hier heerlijk rustig in huis

Als de kinders ’t huis uit zijn

 

Geschreven door Joanna om 17:14 Reageer op dit bericht

Gesprek met mijn hekske

Heks , hekske wat doe jij in mijn schaaltje ?

Zwijg , zwijg dan vertel ik een verhaaltje

Zie , zie hier het kleine groene draakje

Hij , hij kwam al spuwend met zijn papaatje

Ginds , ginds met vuur door het stille paatje

En , en zo eindigd mijn hokus patokes verhaaltje

Heks , hekske blijf jij maar rustig samen

 met het draakje in mijn schaaltje

Geschreven door Joanna om 18:02 Reageer op dit bericht

EEN DAG...

:lol: Joepi ! ‘k Ben weer wakker voor de wekker

Dat is fijn want die gaat zo te keer

Wakker zul je zeker worden van z’n gekwetter

‘k Berg vlug mijn droom op voor volgende keer .

 

                                                Lojoke

Geschreven door Joanna om 17:16 Reageer op dit bericht

Hoop !

Hoop !

 

Hoop moet je houden en positief blijven denken.

Al is het soms moeilijk om daar aandacht aan te blijven  schenken  .

Wanner een genezing zo intens langzaam gaat .

Maar je weet , diep in je hart , dat dit ook voor een medemens bestaat .

Hoop, wanneer een goede relatie plotseling gaat stuk ,

dan hoop je dat ook bij jou terugkomt het geluk .

Hoop, een klein woord , maar met oneindig veel kracht ,

voor alle  levensfasen , elk uur , dag en nacht .

 

                                                           G. Troost Van Kampen

Geschreven door Joanna om 16:45 Reageer op dit bericht

Wasdag …



Eerst gaan we alles van onder ’t bed halen boven ,

de lakens en slopen zullen we er ook maar afhalen ,

de linnenkorf kieper ik ondersteboven .

Alles beland op één van de drie hopen ;

1. de witte was , alles wat op 95°c mag

2. de bonte was , op ‘t 40°c wasprogram

3. de handwas , in een lauw sopje en 3 keer spoelen ,   

 Elke keer denk ik hierbij aan grotemoe

  als dat al niet meer mag ?

Drogen doen we buiten als ’t kan

alleen de sponshanddoeken gaan in de droogkast dan ,

delicate spullen leg ik plat op de gazon met een doek

erover en eronder , kinderkleedjes met vlekken

in de volle zon op de gazon (net zoals grotemoe me ’t leerde)

Weldra als ’t regent en wintert , vriest dat kraakt

Toveren we de waskamer om in droogkamer

Na ’t strijken kan alles weer schoon naar boven .

 

                                            Lojoke

Geschreven door Joanna om 21:09 Reageer op dit bericht

het leven

Zomaar …

 

Het leven is soms o zo moeilijk

Het leven is ons gegeven

Het leven is schoon

Geschreven door Joanna om 13:32 Reageer op dit bericht

Verdriet



Het doet mij zo ontzettend veel pijn ,

 jou te zien met je verdriet  ;

elke traan huil ik een beetje mee ,

maar echt helpen kan ik je niet .

 

Kon ik maar vaker bij je zijn ,

 proberen jou nu juist te steunen ;

zodat je op momenten dat je ’t nodig hebt

eens even op mij zou kunnen leunen  .

 

Ik kan nu wel zeggen ; ook voor jou

zullen die wolken weer verdwijnen ;

ook voor jou komt toch weer de tijd

dat de zon zal gaan schijnen .

 

Maar juist nu héb je daar niets aan ;

nu heb je verdriet , nu voel je die pijn ;

je bent niet geholpen met te denken

aan hoe jou toekomst zal kunnen zijn .

 

Marjon , ik weet hoe jij je voelt

en in gedachten ben ik steeds bij jouw .

Misschien helpt ’t een klein beetje als ik zeg

dat ik ontzettend veel van je hou .

 

                                             Lex Kooijman

Geschreven door Joanna om 00:00 Reageer op dit bericht

Wij mensen



Kenden wij mensen maar geen zorgen ,

kenden wij mensen maar ’s geen pijn .

Dan keken we wat blijer naar morgen ,

en zouden we heel wat vrolijker zijn .

 

Maar wij mensen ruziën en vechten ,

wij mensen leren al snel te haten .

Komen alleen op voor eigen rechten ,

al zouden we maar wat meer praten …

 

Hadden we onszelf maar in de hand ,

konden we de medemens maar accepteren .

Gebruikten we maar even ons verstand ,

maar we hebben nog zoveel te leren .

 

Konden wij het negatieve maar afleggen ,

want , zo besefte ik zelf pas ,

we zijn niet dat superieure ras

als dat we van onszelf graag zeggen .

 

De toekomst die voor ieder mens ligt ,

is mooi , als we maar willen zien .

Dan waren we niet zo haat-gericht ,

en niet zo oorlogzuchtig bovendien .

 

Waren wij mensen maar niet zo eigenwijs ,

vonden we onszelf maar niet zo superieur .

Dan was de ondergang niet de prijs

van ons eigen , oeverloos , gezeur …

                                            

                                                                      Jos Witteman

Geschreven door Joanna om 15:52 Reageer op dit bericht

Candlelight

Gedichten in Candlelight zijn meer dan woorden

simpelweg op rijm gezet .

Ze raken het hart , ze klinken als akkoorden ,

in sommige  welhaast als een gebed .

 

Ze zeggen veel van iemands gedachten  .

Ze leggen het hart vanbinnen bloot .

Gedichten worden gebruikt

om verdriet te verzachten ,

Voor hen die getroffen worden door de dood .

 

Die gave om in zinnen te vertalen

wat in het binnenste van je leeft ,

kun je in Candlelight uit laten stralen ,

voor diegene  om wie je veel geeft .

 

het maakt mensen rijk , zo geef je het meeste ,

je geeft veel als je je ziel belicht .

candlelight maakt het tastbaar ,

ze kunnen steeds worden herlezen ,

als men weer behoefte heeft aan een gedicht .

 

                                           Ali B.

Geschreven door Joanna om 21:43 Reageer op dit bericht

Hoop !

Hoop moet je houden en positief blijven denken.

Al is het soms moeilijk om daar aandacht aan te blijven  schenken  .

Wanner een genezing zo intens langzaam gaat .

Maar je weet , diep in je hart , dat dit ook voor een medemens bestaat .

Hoop, wanneer een goede relatie plotseling gaat stuk ,

dan hoop je dat ook bij jou terugkomt het geluk .

Hoop, een klein woord , maar met oneindig veel kracht ,

voor alle  levensfasen , elk uur , dag en nacht .

 

                                                           G. Troost Van Kampen

Geschreven door Joanna om 20:36 Reageer op dit bericht

Romantiek is moeilijk te omschrijven ,

want dit gevoelswoord , met melancholie ,

is niet gelijk liefde te bedrijven ,

maar de fase ervoor , met fantasie .

 

Door kaarslicht naar elkaar kijken .

Gefasineerd zijn door ogen en mond .

Laten zich de vlam toereiken ,

met de lippen , als de lont .

 

Die wazige sterren helder doet blinken ,

de zee doet verspringen naar eb en vloed .

Een liefdesdrank om op te klinken ,

overgoten door een zonnegloed ?

 

Zwevend , door elkaar meegenomen ,

als op vleugels van satijn .

Avontuurlijk , met met ’t bootje der zoetste dromen ,

door golven die onstuimig kunnen zijn .

 

Kon romantiek maar eeuwig voort duren .

Vaak verliest ze haar magische kracht .

Maar door het bootje wat bij te sturen ,

duurt deze langer dan verwacht .

                             

                                                                     INEKE BONTJE

Geschreven door Joanna om 18:35 1 reactie Reageer op dit bericht

De Tijd …

 

De tijd , kon je die maar sturen ,

stilzetten als het leven je toelacht ,

je gelukkig bent ,

je plezier in het leven hebt ,

alles gaat zoals je het wenst .

 

Kon je de tijd maar sneller laten gaan ,

als je verdrietig bent ,

het leven je tegenzit ,

 je ongelukkig bent ,

en er niets gaat zoals jij dat wilt .

 

De Tijd , kon je hem maar sturen …

 

Maar gelukkig kan het niet .

Je moet alles meemaken in het leven .

Pijn , verdriet , liefde , geluk .

En daar is tijd voor nodig .

Of de tijd nu langzaam gaat of snel …

Tijd is heel belangrijk !

 

Neem daarom de tijd voor alles wat je doet .

Laat geen tijd verloren gaan

door onbelangrijke dingen .

zeg het ! als je van iemand houdt

en stel het niet uit ,

want dan kan het weleens te laat zijn .

gebruik de tijd die je gegeven is ,

hij is nuttig , want hij is zo kostbaar .

Vergeet dat nooit .

                                       Coby Donk

Geschreven door Joanna om 20:03 Reageer op dit bericht

Meer van Poëzie en gedichten

↑ Terug naar de berichten