uit mijn gedichten boek


Sinds onze huwelijksdag
Op een schone septemberdag
Moet ik er aan denken
Steeds maar weer
Nergens konden we beter zijn
Overal voelden we ons thuis
Onder de appelboom en bessenbossen
Langs het tuinpad , op de bank van ’t prieel
Twee aan twee wij twee
Achter ons liep een engel in ’t wit
Lichtjes in het gouden haar
Twee aan twee wij twee
ijzig stil liepen we achter het engeltje
Dromen kunnen o zo ontspannend zijn .




















1 reactie op dit bericht
Heel mooi geschreven!