Klaas van Denderen ·

Waardigheid en minderwaardigheid

Toen gingen hun beiden de ogen open en merkten ze dat ze naakt waren. Daarom regen ze vijgenbladeren aan elkaar en maakten er lendenschorten van. Genesis 3:7 Voor de zondeval was de mens bekleed met de glorie van God. Adam en Eva waren zo vervuld met waardigheid dat hun lichamelijke naaktheid geen enkel probleem was. Na de zondeval verdween die glorie. Daarmee de waardigheid. Schaamte en angst deed haar intrede. En de behoefte om zich te verstoppen was daarvan het gevolg. Elk probleem in b.v. relaties is terug te voeren naar een tekort aan eigenwaarde. Minderwaardigheid maakt bij veel mensen dat ze op een ongezonde, veel te 'sterke' manier voor zichzelf opkomen. (Anderen juist weer niet). Bij het minste of geringste (vermeende) onrecht dat je wordt aangedaan door het lint gaat. Maar heel moeilijk 'de minste' kan zijn. Heel moeilijk kunt vergeven, vergeving vragen en vergeving ontvangen. Heel moeilijk je ongelijk toegeven. Het gevolg hiervan zijn voortdurende spanningen en ruzies. En uiteindelijk echtscheidingen, verbroken relaties en diepe eenzaamheid. Op grote schaal zorgt dit voor oorlogen zoals we daar in deze tijd mee worden geconfronteerd. Alles terug te voeren naar dat negatieve zelfbeeld waar de mensheid mee is behept. Alles terug te voeren naar de zondeval. Mensen kunnen sleutelen aan zichzelf wat ze willen. Zich in allerlei bochten wringen om de boel wat op te waarderen. Maar uiteindelijk zal dit alles leiden tot nog meer frustratie, boosheid, geweld en verdriet. De bijl moet zoals altijd weer aan de wortel. Geen symptoombestrijding dmv allerlei kunstgrepen. Pas als mensen na wedergeboorte weer bekleed worden met de glorie van God, zal de schaamte plaats maken voor een diep besef van waardigheid. De behoefte om jezelf te verstoppen/beschermen valt weg. Dit alles in een proces van innerlijk herstel en genezing. Pas dan zal iemand ook succesvol gaan wandelen in datgene waar God aan dacht voordat alles beschadigd en misvormd raakte. Toen Hij jou en mij formeerde in de baarmoeder van onze moeders. Pas dan komen we als mens volledig tot ons recht. Kunnen we onze tijd en energie geven aan waar het werkelijk om draait. Wordt ons leven een stuk rustiger. Ziektes als gevolg van stress verdwijnen. Kunnen we zijn wie we bedoelt zijn om te zijn. En het geweldige verschil maken als kerk van Jezus Christus.

Joyce Meyer Ministries - Nederlands
 
Heeft God liever polyester of denim?

Het gaat niet om wat de mens ziet: de mens kijkt naar het uiterlijk, maar de Heer kijkt naar het hart. — 1 Samuel 16:7 (NBV)
Vroeger was ik nogal veroordelend over de manier waarop sommige mensen zich kleden. Indertijd dacht ik dat ik geen spijkerbroek kon dragen tijdens het preken op een conferentie. Maar mijn zoon zei tegen mij, “Denk je echt dat God polyester meer zalving geeft dan denim?”
Dit soort dingen brachten mij tot het schokkend besef dat ik mij vasthield aan een religieuze houding terwijl God mijn blik wilde vernieuwen opdat ik meer mensen kon bereiken.
Natuurlijk is het goed om ons mooi aan te kleden wanneer we naar de kerk gaan. Maar uiteindelijk gaat het erom dat we niet dusdanig gericht zijn op onze uiterlijke verschijning dat we het zicht verliezen op ons voornaamste doel: het ontwikkelen van een nauwe en persoonlijke relatie met God.
God wil dat we een relatie met Hem hebben. Dit betekent dat we de hele dag door met Hem communiceren, net zoals we dat met ons familielid en onze beste vriend doen. Het gaat Hem niet om het uiterlijk.. doch om een echte relatie.
Kort gebed: Here God, help mij Uw houding aan te nemen ten aanzien van een uiterlijke verschijning. Help mij om anderen, die zich niet kleden zoals ik vind dat ze zouden moeten, niet te veroordelen. En help mij een sterke innerlijke relatie met U te bouwen

 Jesaja 55, 10-11

Zoals regen of sneeuw neerdaalt uit de hemel en daarheen
niet terugkeert zonder eerst de aarde te doordrenken,
haar te bevruchten en te laten gedijen,
zodat er zaad is om te zaaien en brood om te eten –
zo geldt dit ook voor het woord dat voortkomt uit mijn mond:
het keert niet vruchteloos naar mij terug,
niet zonder eerst te doen wat Ik wil en te volbrengen wat Ik gebied.

Een vals karakter zaait voortdurend tweedracht, een lasteraar drijft vrienden uit elkaar. Spreuken 16:28

Klaas van Denderen

 Ik hoor het nog te vaak. "We kunnen alleen maar bidden"! Hoe bedoel je, "Alleen maar bidden"?! Laten we ajb stoppen om de kracht van het gebed op zo'n manier te miniseren en zelfs teniet doen. Gebed, proclameren, profeteren en lofprijs zijn toevallig wel de meest krachtige wapens die er bestaan. Vooral als je ook nog eens gelooft dat God onmiddellijk reageert op het gebed dat in geloof wordt uitgesproken. Daar zijn zelfs bergen niet tegen bestand. (Markus 11:23). Hele vijandelijke legers worden erdoor verslagen. (2 Kronieken 20). En ze zeggen dat ook dorre doodsbeenderen er weer door tot leven kunnen komen!! (Ezechiël 37). Nee, "Alleen maar bidden". Mij hoor je het niet zeggen!!

Een mens maakt allerlei plannen, wat wordt uitgevoerd, is het plan van de HEER. Spreuken 19:21

Wees niet ongerust, maar vertrouw op God en op mij. Johannes 14:1

En ik hoorde een luide stem uit de hemel zeggen: Zie, de tent van God is bij de mensen en Hij zal bij hen wonen, en zij zullen Zijn volk zijn, en God Zelf zal bij hen zijn en hun God zijn. En God zal alle tranen van hun ogen afwissen, en de dood zal er niet meer zijn; ook geen rouw, jammerklacht of moeite zal er meer zijn. Want de eerste dingen zijn voorbijgegaan. -- Openbaring 21:3-4 (

Zoek het goede, niet het kwade. Dan zullen jullie leven, en dan zal de HEER, de God van de hemelse machten, met jullie zijn, zoals jullie altijd zeggen. Amos 5:14

Lucas 6, 1-5

Toen Jezus op sabbat eens door de korenvelden liep, begonnen zijn leerlingen aren te plukken. Ze wreven die stuk tussen hun handen en aten ervan. Enkele Farizeeën zeiden echter: ‘Waarom doet u iets dat op sabbat niet mag?’ Jezus antwoordde: ‘Hebt u dan niet gelezen wat David deed toen hij en zijn metgezellen honger hadden, hoe hij het huis van God binnenging, de toonbroden nam, ervan at en ze uitdeelde aan zijn mannen, ook al mogen alleen de priesters van die broden eten?’ En Hij voegde eraan toe: ‘De Mensenzoon is heer en meester over de sabbat.’

Is ons geloof leven of theorie ? Beperken wij ons geloofsleven tot een nauwkeurig afgebakend terrein, omzoomd met paaltjes van wetten, voorschriften en geboden ? Is onze godsdienstbeleving verworven tot een parcours van regels, praktijken en verplichtingen waar me met een zekere geloofsroutine of schriftgeleerdheid na een tijd moeiteloos doorheen slalommen ? Of is het een op weg gaan met Jezus door de velden van ons leven met slechts dit ene gebod om handen ‘Bemin God, bemin uw naaste’ ? Pas wanneer wij zo door het leven gaan zullen wij beseffen: ‘Heer, hoe groot zijt Gij, wij buigen voor uw majesteit’. Laten we ons geven aan Jezus, de Mensenzoon, die de Heer is van de sabbat en de grondwet van ons leven. Moge Hij zijn lied van Liefde blijvend zingen door ons heen.

Want zoals het lichaam zonder geest dood is, zo is ook het geloof zonder de werken dood. -- Jakobus 2:26

...Liefde, zij handelt niet ongepast, zij zoekt niet haar eigen belang, zij wordt niet verbitterd, zij denkt geen kwaad. —1 Korintiërs 13:5 (HSV)

Weet je het niet? Heb je het niet gehoord? Een eeuwige God is de HEER, schepper van de einden der aarde. Hij wordt niet moe, hij raakt niet uitgeput, zijn wijsheid is niet te doorgronden. Jesaja 40:28

Immers: Wie het leven liefheeft en gelukkig wil zijn, moet geen laster of leugens over zijn lippen laten komen, hij moet het kwaad uit de weg gaan en het goede doen, en voortdurend vrede nastreven. 1 Petrus 3:10-11

Psalm 139, 1-6 Refr.: Heer, met al mijn wegen bent U vertrouwd. Heer, U kent mij, U doorgrondt mij, U weet het als ik zit of sta, U doorziet van verre mijn gedachten. Ga ik op weg of rust ik uit, U merkt het op, met al mijn wegen bent U vertrouwd. Geen woord ligt op mijn tong, of U, Heer, kent het ten volle. U omsluit mij, van achter en van voren, U legt uw hand op mij. Wonderlijk zoals U mij kent, het gaat mijn begrip te boven. Heer, U kent mij, U doorgrondt mij, U weet het als ik zit of sta, U doorziet van verre mijn gedachten. Ga ik op weg of rust ik uit, U merkt het op, met al mijn wegen bent U vertrouwd. Geen woord ligt op mijn tong, of U, Heer, kent het ten volle. U omsluit mij, van achter en van voren, U legt uw hand op mij. Wonderlijk zoals U mij kent, het gaat mijn begrip te boven.

Psalm 139 is een prachtige psalm. Je moet hem maar eens in z’n geheel nalezen. Lang geleden, toen ik God werkelijk als Vader heb leren kennen en ben gaan ontmoeten, heb ik vele jaren deze psalm ‘s morgens in alle vroegte gebeden. Na een tijdje kende ik hem vanbuiten. En nog steeds bid ik hem met regelmaat, thuis biddend, of gewoon op de tram of zelfs tijdens mijn werk. Echt een heerlijke psalm, vol diepgang en wijsheid. De verzen die we vandaag horen gaat over het feit dat God ons met al zijn liefde nabij is, en wel op elke moment, in al ons doen en laten. Hij doorgrondt ons denken, ons handelen, Hij volgt ons, omsluit ons. Zijn kennen wat ons betreft is te groot voor ons begrip. Het is goed dat we er ons bewust van zijn dat God met ons bezig is. Heel persoonlijk volgt Hij ons op onze weg. Met zeer veel liefde en een ontzaglijk groot geduld wil Hij ons leiden, ons behoeden, ons brengen op de weg die we te gaan hebben. Hij wil ons binnenvoeren in zijn eigen liefde, met de diepe droom dat we deelgenoot worden van die liefde, dat we dragers en uitdragers worden van zijn liefde. Nooit laat Hij ons los. Zelfs wanneer wij Hem loslaten, ontrouw zijn aan Hem, blijft Hij trouw, blijft Hij in ons geloven, laat Hij ons niet los. Moge deze gedachte ons vervullen met diep ontzag voor God, voor zijn nabijheid, voor zijn bezig-zijn met ons. Laten we ons aan Hem schenken zoals de klei in de handen van de pottenbakker. Moge we zijn / worden wat Hij met onsvoorheeft. kris

 Jezus vroeg nu aan de twaalf: ‘Willen jullie soms ook weggaan?’ Simon Petrus gaf antwoord: ‘Naar wie zouden we moeten gaan, Heer ? U spreekt woorden die eeuwig leven geven, en wij geloven en weten dat U de heilige van God bent.’

Johannes 6; 67-69

Hij gaf op sabbat onderricht in een synagoge. Er was daar ook een vrouw die al achttien jaar bezeten was door een geest die haar ziek maakte. Ze was helemaal krom en kon met geen mogelijkheid rechtop staan. Toen Jezus haar zag, riep hij haar bij zich en zei tegen haar: 'U bent verlost van uw ziekte,' en hij legde haar de handen op. Meteen ging ze rechtop staan en loofde God. Maar de leider van de synagoge werd boos omdat Jezus op sabbat genas en zei tegen de menigte: 'Er zijn zes dagen om te werken. Kom dus op die dagen om u te laten genezen en niet als het sabbat is!' Maar de Heer zei: 'Huichelaars! Maakt niet ieder van jullie op sabbat zijn os of ezel los van de voederbak om hem te laten drinken? Mocht deze vrouw, die een dochter is van Abraham en al achttien jaar door Satan geboeid werd gehouden, mocht zij op sabbat niet uit deze boeien worden losgemaakt?' Toen hij dat zei, stonden al zijn tegenstanders beschaamd, maar de hele menigte was verheugd over de machtige daden die door hem werden verricht. Lucas 13:10-17

Om geestelijk in beweging te komen is het een kwestie van doen....Om doorbraken te ervaren is het een kwestie van niet opgeven..Om door te kunnen gaan, heb je 'brandstof' nodig.... In alles heb ik U nodig Heer.

Joh.6:8-12 Een van de leerlingen, Andreas, de broer van Simon Petrus, zei: ‘Er is hier wel een jongen met vijf gerstebroden en twee vissen–maar wat hebben we daaraan voor zoveel mensen?’ Jezus zei: ‘Laat iedereen gaan zitten.’ Er was daar veel gras, en ze gingen zitten; er waren ongeveer vijfduizend mannen. Jezus nam de broden, sprak het dankgebed uit en verdeelde het brood onder de mensen die er zaten. Hij gaf hun ook vis, zoveel als ze wilden. Toen iedereen volop gegeten had zei Hij tegen zijn leerlingen: ‘Verzamel nu de overgebleven stukken brood, zodat er niets verloren gaat.’

                                                            Hij valt amper op, maar zijn aanwezigheid is van fundamenteel belang: de jongen met de vijf broden en de twee vissen. Al wat hij had, al wat hij was, gaf hij aan Jezus. En daarmee, en vooral daardoor, kon Jezus het wonder verrichten. Durven wij zoals de jongen uit het evangelie àlles wat we hebben, àlles wat we zijn, schenken aan Jezus, opdat Hij het zou kunnen gebruiken om zijn wonder in deze wereld te verrichten. Want daar nodigt Hij ons toe uit: een totaal wegschenken aan zijn 'zijn' in ons, opdat zijn liefde ten volle werkzaam zou zijn in ons leven.