Moge nu de Heer van de vrede Zelf u altijd op elke manier de vrede geven.

Wat een boel onrust, wat een hectiek, wat een drukte is er in het leven. Hier is een belofte waar we sterke behoefte aan hebben: vrede. Niet als de afwezigheid van oorlog, maar de aanwezigheid van de Heer. Hoe doet Hij dat? Altijd, op allerlei wijze. Hij is er onafgebroken, zonder mankeren. Maar zijn vrede gééft Hij ook, elke keer weer nieuw, elke keer weer anders, telkens overrompelend, verrassend. Zo gaan wij met Hem om: bij elke bocht en bij elke wending is Hij weer anders, en geeft Hij ons op zijn eigen, onnavolgbare manier, zijn vrede. Wat denk je ervan?

Vader, het uur is gekomen; verheerlijk Uw Zoon.

HEMELVAARTSDAG

Hemelvaartsdag is bij uitstek een dag geworden waarop toernooien worden gehouden. Van korfbal- en voetbal- tot atletiektoernooien toe. Er worden op die dag enorme prestaties geleverd. Langzamerhand is de ware betekenis van die dag verloren gegaan en als er op straat gevraagd zou worden waar die dag ons aan herinnerd, dan zouden nog maar weinig mensen een antwoord weten. Toch herinnert Hemelvaartsdag ons aan de indrukwekkendste prestatie die ooit geleverd is.

Deze Jezus die van u is opgenomen naar de hemel, zal zo komen.

HEMELVAARTSDAG

Vanaf de Olijfberg ging Jezus de hemel in. Op de Olijfberg zal Hij weer terugkeren. Dat is het feit dat we vandaag vieren. De discipelen waren er nogal onthutst van, ze stonden wat verbaasd naar de lucht te kijken: nu is Hij weg, maar waar is Hij nu naar toe? 'Terwijl Hij dit sprak', ging Hij weg, onverwachts, abrupt. Ze stonden erbij en ze keken ernaar. De engelen roepen hen tot de orde en ze staan weer met beide benen op de grond. Gewoon, nuchter: zijn getuigen zijn op aarde. Hoe dat moet, dat weten ze nog niet.

DE EZEL

Hij stond in het middelpunt tijdens een kerkdienst in het bejaardencentrum: de kleine, grijze ezel van stof, die ik voor de preek had meegenomen.

'Hoeveel is deze ezel eigenlijk waard?' vroeg ik aan de bijeengekomen bewoners. Ik geef toe dat het pluchen beest er niet bepaald attractief meer uitzag. Het had er al meer dan 45 jaar op zitten. Maar juist het feit dat het dier al heel wat jaren achter de rug had, maakte het voor mij zo waardevol. Ik kreeg het 45 jaar geleden van mijn moeder, toen ik als kind in het ziekenhuis lag. De waarde van de ezel bestond voor mij niet in het materiële.

Was het met de mensen in het bejaardencentrum niet net zo? Ook zij waren al een dagje ouder. De energie om te presteren was bij hen niet meer aanwezig. Als we merken dat we niet meer kunnen voldoen aan de eisen van de maatschappij, hebben we Iemand nodig Die ons niet beoordeelt naar onze prestaties, maar Die ons liefheeft omdat we Zijn schepselen zijn. God laat ons door de profeet Jesaja weten: 'U bent kostbaar in Mijn ogen en hooggeschat en Ik heb u lief.'

Het vaste fundament van God staat.

In tijden van verwarring en onduidelijkheid lijkt alles op losse schroeven te staan. We kunnen nergens meer op bouwen. Alles in de wereld en zelfs de christelijke wereld wankelt. Maar bij God kunnen we houvast vinden. Ons vaste fundament is God, Hij is onwankelbaar.

Dat fundament heeft een tweevoudig zegel, staat hier: Enerzijds kent Hij precies degenen die van Hem zijn. Dat is een geweldige troost, vindt u niet? Maar dat is niet het hele zegel. De tweede helft van het zegel is dat een ieder die belijdt dat Jezus zijn Heer is, niets met ongerechtigheid te maken moet willen hebben. Als christenen zijn we dat aan onze stand, aan Christus, verplicht. Anders schaden we de zaak van Christus: de buitenwereld ziet namelijk heel goed hoe we ons gedragen.

DE STRAATPREDIKER

In september 1996 leerde ik de Heer Jezus kennen als mijn persoonlijke Redder. Tot dit inzicht kwam ik door een straatpredikant en een bijbelstudiegroep in Vaals die ik geregeld bezocht. Daarvoor wist ik vrijwel niets van de Heer. Ik had wel eens van Jezus gehoord, maar dat Hij voor mijn zonden (verkeerde daden) aan het kruis van Golgota gestorven was, wist ik niet.

Ik groeide op bij mijn moeder in Heerlen-noord. Omdat mijn vader was gestorven toen ik vier jaar oud was, stond mijn moeder er alleen voor in de zorg voor mij en mijn broer. Zij was katholiek en bad in deze moeilijke tijd geregeld tot God. Ik stond vaak onder aan de trap te luisteren hoe zij bad. Achteraf denk ik dat mijn interesse (geloof) in de Heer Jezus daarmee is begonnen. Ik werd ouder en toen ik ruim vijftien jaar oud was, ben ik gaan werken in een hamburgerrestaurant in het centrum van Heerlen. Toen ik later ook in Heerlen ging studeren, kon ik boven het restaurant waar ik werkte een studentenkamer huren. In die tijd liep er in de stad geregeld een man rond die luidkeels het evangelie verkondigde. Ik weet nog dat ik toen dacht: 'Die man is gek!' Als ik hem samen met vrienden zag, lachte ik hem uit, maar diep in mijn hart had ik verdriet. Ik voelde me schuldig. Door mijn verleden had ik veel vragen over God, maar niemand vertelde mij er meer over, behalve deze man. Ik durfde dat natuurlijk tegen niemand te zeggen, totdat...

Ik weet nog goed dat ik samen met mijn mede-huisgenoten naar de bioscoop wilde gaan. Ik stelde hen voor om vooraf even een programmaboekje te gaan halen en toen gebeurde het

Ik ging op weg en vlak voor de bioscoop kwam 'opeens' (toeval bestaat niet) die straatpredikant op mij af. Hij vroeg mij of ik God en Jezus kende. Het fijne was dat ik toen alleen was. Ik hoefde me dus niet anders voor te doen dan ik was. Er volgde een gesprek waarin ik de man vroeg of hij alleen maar predikte over Jezus of dat hij nog meer deed. Hij vertelde toen dat hij samen met een andere broeder een Bijbelstudie in Vaals leidde. Ik was nieuwsgierig en vroeg hem wat dat inhield. Vervolgens besloot ik om daar eens heen te gaan.

Ik ben toen inderdaad gegaan. Onzeker, want ik wist niet wat ik zou aantreffen. Ik dacht toen: 'Als het iets raars is, een sekte of zo, dan ga ik meteen weg!'

Het tegendeel was waar.. Ik ging naar de studie en heb daar vervolgens de Heer Jezus leren kennen. De boodschap die ik daar hoorde, was zo nieuw voor mij. Ik hoorde van God en Jezus en kwam er al vlug achter dat ik zonder Hem leefde. Ik heb toen de Heer gedankt dat Hij voor mij gestorven is en heb Hem aangenomen als mijn Redder. Vervolgens leerde ik op deze bijbelstudiegroep mijn vrouw kennen. Wij zijn inmiddels getrouwd en hebben twee kinderen.

Later ben ik gaan inzien dat niet de man uit Heerlen, maar dat ik de gek was. Ik was de dwaas. De Here God heeft dit alles gezien en op het juiste moment stuurde Hij die straatprediker naar mij toe. Als ik nog thuis had gewoond, was ik waarschijnlijk nooit naar Vaals gegaan.

De Here God heeft een dergelijk 2000 jaar geleden op het juiste moment zijn Zoon naar ons gestuurd. Hij kwam en stierf voor ons toen wij er niet om vroegen.

God vervult niet al onze wensen,

Maar wel al zijn beloften.

Graag willen wij u en de gemeenten uitnodigen onze multimedia Bijbel-Expo te

bezoeken. Deze reis door de tijd neemt u mee langs de ontstaansgeschiedenis

Van de schrijfkunst (Spijerschrift, hiërogliefen, Boedruunst) en laat u

Kennis maken met het boek der boeken ...De Bijbel.

U kunt de tentoonstelling bezoeken op zondag13 mei of woensdag 16 mei aan

boord van "De Ark" en "Eben-Haezer", Kuurnebrug (Nieuwe Brug) ,

Tweebruggenstraat,Harelbeke.  Inkom 2euro

www.bijbel-Expo.be is ook een bezoekje waard

Wij hopen u te mogen ontvangen bij de Expo.

Drienie Lombard

BEZ Verantwoordelijke

Bevestigt U het werk van onze handen over ons.

Wanneer we de duur van een mensenleven afzetten tegen de tijd die is verstreken vanaf de schepping tot nu toe, worden we ons bewust van onze kleinheid tegenover de eeuwige God, die er al voor de schepping was. In de ogen van Degene voor Wie duizend jaar als een nachtwake zijn, zijn de mensen als grassprietjes die 's morgens opschieten en 's avonds verdorren. In dat licht is het heel wonderlijk dat de machtige Schepper, die al die tijd heeft gezien hoe de mensen elkaar bestreden en zijn dienaars naar het leven stonden, de mensheid niet door zijn toorn heeft laten vergaan.

Want uit zijn volheid hebben wij allen ontvangen.

Johannes, de discipel die dit Evangelie schreef en die enkele jaren intensief met de Heer Jezus is opgetrokken, is vol lof over de Heer Jezus. Hij raakte haast niet over Hem uitgepraat. Hij had Jezus herkend en erkend als de Zoon van God. Johannes had zijn heerlijkheid aanschouwd. En hij voelde zich 'de koning te rijk'. Wij mogen Jezus Christus ook 'zien' door ons geloof en onszelf schatrijk noemen. Wij kunnen er op rekenen dat Hij ons liefheeft en aanvaardt. Het enige wat Hij van ons vraagt, is dat we Hem vertrouwen. Dat wil zeggen: dat we ons aan Hem toevertrouwen.

ONDER HET DAK

Onlangs zag ik een huis met deze woorden als opschrift. Ik vond deze naam heel terecht, want het dak van het huis maakte op mij een dominerende indruk. Zo zijn er nog heel wat oudere huizen die door hun overstekende dak sterk opvallen. Wie er oog voor heeft, vindt de indruk van veiligheid en beschutting die een dergelijk dak geeft, weldadig. Een dergelijk dak ligt als het ware als een grote beschermende hand over de woning en over het gezin dat erin woont.
Deze bouwstijl heeft ook een symbolische betekenis voor ons. Want eigenlijk heeft ieder mens, hoe flink en zelfstandig hij voor de buitenwereld ook mag schijnen, behoefte aan een plaats van rust, veiligheid en geborgenheid.
Nu is een woning maar een tijdelijke beschutting. Een blijvende schuilplaats vinden we alleen bij God: 'De Here God is u een woning en onder u zijn eeuwige armen' (Deut. 33:27) en 'Here, U bent ons een toevlucht geweest van geslacht tot geslacht' (Ps. 90:1).

MOED

Veel mensen beweren dat het christendom iets is voor zwakke, laffe en onzelfstandige mensen. Ons heeft dit verwijt altijd verbaasd, omdat naar onze ervaring juist het tegendeel het geval is. Er is juist zeer veel moed voor nodig om christen te zijn. In feite is er zelfs al grote moed voor nodig om christen te worden.

In de Bijbel staat dat iedereen die christen wil worden al zijn misstappen voor God dient te belijden, om vergeving moet vragen en Hem de leiding van zijn leven in handen moet geven. Daar is moed voor nodig. Om de eerste stappen op de weg met Christus te zetten, is het nodig Hem je hand toe te steken en Hem vertrouwen te schenken. Er is ook moed nodig om een leven te leiden in gehoorzaamheid aan Christus. Er is moed voor nodig om je behoorlijk te gedragen en aan een diepe relatie met je huwelijkspartner, je kinderen en je vrienden te werken.

Moed - dat hebben we allemaal nodig en God wil dat we moedig zijn. 'Want God heeft ons niet gegeven een geest van bangheid, maar van kracht, liefde en bezonnenheid,' zegt Gods Woord (2 Timoteüs 1:7).

Zo zullen wij altijd met de Heer zijn.

Wat hebben wij een geweldig perspectief! Wat is dit gedeelte ook een troost voor ons wanneer wij afscheid moeten nemen van een geliefde die ontslaapt. In de opstanding van de Heer Jezus ligt de garantie besloten van zijn wederkomst. Hij is niet alleen gestorven, maar ook opgestaan, dus is het ook zeker dat Hij zal terugkomen, samen met de gelovigen van wie wij voortijdig afscheid moesten nemen. Op een dag zullen wij samen met hen de Heer Jezus omringen. 'Amen, kom Heer Jezus!'

Bevestigt U het werk van onze handen over ons.

Wanneer we de duur van een mensenleven afzetten tegen de tijd die is verstreken vanaf de schepping tot nu toe, worden we ons bewust van onze kleinheid tegenover de eeuwige God, die er al voor de schepping was. In de ogen van Degene voor Wie duizend jaar als een nachtwake zijn, zijn de mensen als grassprietjes die 's morgens opschieten en 's avonds verdorren. In dat licht is het heel wonderlijk dat de machtige Schepper, die al die tijd heeft gezien hoe de mensen elkaar bestreden en zijn dienaars naar het leven stonden, de mensheid niet door zijn toorn heeft laten vergaan.

Opdat Hij uw harten versterkt.

Wie in moeilijke omstandigheden verkeert, heeft medegelovigen nodig die hem met hun geloof en liefde willen ondersteunen. Maar als die medegelovigen om wat voor reden dan ook niet beschikbaar zijn, komt het er op aan zelf vast te staan in de Heer. Wat is dat, vast staan in de Heer? Het klinkt zo stevig, zo onwankelbaar. En dat is het ook, want wie ondanks nood en verdrukking vast staat in de Heer, wordt door de Heer staande gehouden (Romeinen 14:4) - ondersteund dus - om dicht bij Hem te blijven en met Hem te wandelen.

Zonen van het licht en zonen van de dag.

Op een dag zal de wereld om ons heen met een schok ontdekken dat er Iemand is met Wie zij ten onrechte geen rekening heeft gehouden. Het zal een dag van ongekende verschrikking en van oordeel zijn.

Die oordeelsdag zal ons bespaard blijven, omdat wij al zijn overgebracht in het koninkrijk van de Zoon van Gods liefde. En nu verlangen wij naar het moment waarop wij samen met Christus zullen leven, voor altijd.

Voor de wereld om ons heen geldt dat velen nog in de duisternis leven, bestemd tot toorn. God wil ook van hen zonen en dochters van het licht maken; Hij heeft voor hen ook een andere toekomst op het oog: de behoudenis door de Heer Jezus Christus.

Wee wanneer alle mensen goed van u spreken.

Mensen hebben een onbedwingbare neiging om zichzelf goed voor te doen. Wij vinden het ook wel belangrijk om te weten wat anderen aan goede dingen van ons zeggen. Maar wat mensen ook voor goeds van ons denken of zeggen: de Bijbel zegt dat er niemand is die goed doet, zelfs niet één. Wij hebben allemaal, zonder uitzondering, een redder nodig. Het is een keuze tussen 'zalig' en 'wee'. Wee u wanneer alle mensen goed van u spreken, want u lijkt op een valse profeet: u hebt u zelf goed voorgedaan, terwijl u dat niet bent. We kunnen maar beter eerlijk toegeven dat het oordeel van de Bijbel over ons betrouwbaarder is dan wat wijzelf of anderen van ons denken.

DE ZONDE VAN NALATIGHEID

Een zakenman hoeft zich niet speciaal in te spannen om failliet te gaan. Hij hoeft alleen maar zijn zaak te verwaarlozen, zijn klanten slecht te bedienen: het faillissement komt vanzelf.

Een boer hoeft geen onkruid op zijn akker te zaaien om die te bederven. De akker brengt vanzelf onkruid voort. De boer hoeft alleen maar met de armen over elkaar toe te zien en het gaat vanzelf mis.

Een boekhouder hoeft geen grote onregelmatigheden te plegen om zijn baan te verliezen.

Zo kan ik wel door gaan. Een mens hoeft er namelijk niet bijzonder veel moeite voor te doen om verloren te gaan. Het is niet nodig daarvoor een misdaad te begaan. Het gaat vanzelf, ook als je helemaal niets doet. Als je niet wilt geloven dat de mens een eeuwige bestemming heeft, als je de Bijbel links laat liggen, als je denkt dat je God niet nodig hebt, als je het verzoeningswerk van de Heer Jezus niet wilt aanvaarden, dan is dat voldoende om voor eeuwig verloren te gaan!

ZOALS IK BEN

Anna was een orginele, opgewekte persoonlijkheid. Het gaf me altijd een goed gevoel in haar gezelschap te zijn. Op een woensdagavond waren verschillenden van ons al vroeg in het kerkgebouwtje voor de woensdagavondsamenkomst. Plotseling werd de stilte verbroken door het kraken van de deur. Toen de deur langzaam openging, keek een hoofd, bedekt met een rode zakdoek, om de hoek en Anna's bekende, vrolijke stem vroeg: 'Mag ik binnenkomen - zoals ik ben?' De deur ging verder open en daar stond Anna, gekleed in een oude overall en laarzen. Ze legde uit dat ze in haar tuin aan het werk geweest was, toen ze zich opeens realiseerde dat het tijd was voor de samenkomst. Ze had geen tijd meer om zich te verkleden, maar sprong meteen in de auto en kwam naar de samenkomst precies zoals ze was. We moesten allemaal lachen om haar verrukkelijke spontaniteit. Maar Anna herinnerde mij eraan dat God wil van ons allemaal dat we tot Hem komen op deze manier 'zoals we zijn'. Ik hoef geen indruk op Hem te maken door mezelf op te poetsen. Hij kent mij en ziet mij zoals ik werkelijk ben.