Archief

Wees goed voor elkaar en vol medeleven; vergeef elkaar zoals God u in Christus vergeven heeft.

Jesaja 61, 9-11

Ik wil juichen en jubelen in de Heer.

Hun kinderen zullen vermaard zijn bij alle volken, heel de aarde kent hun nageslacht. Dan zullen allen die hen zien erkennen: ‘Dat zijn de kinderen die de Heer heeft gezegend.’
Ik vind grote vreugde in de Heer, mijn hele wezen jubelt om mijn God. Hij deed mij het kleed van de bevrijding aan, hulde mij in de mantel van de gerechtigheid, zoals een bruidegom een kroon opzet, zoals een bruid zich tooit met haar sieraden.
Want zoals de aarde haar gewassen voortbrengt, zoals een tuin het gezaaide laat ontkiemen, zo laat God, de Heer, gerechtigheid ontkiemen en glorie voor het oog van alle volken

Wat dit vers uit Jesaja wil zeggen is dat inderdaad de oorsprong van de ware gerechtigheid bij God ligt. Hij is er de bron van, de schepper. Maar Hij is ook degene die de mens de genade verleent om mee te werken aan zijn scheppingswerk. De mens is niet gemaakt om werkloos toe te kijken, maar juist om vanuit Gods genade te bouwen aan een wereld van gerechtigheid, zowel in de grote wereld als in de kleine omgeving waarin we concreet leven en werken.

God vraagt en verwacht van ons verantwoordelijk, engagement.

Haat brengt ruzie voort,
liefde dekt alle fouten toe.

Juist omdat hij zelf op de proef werd gesteld en het lijden volbracht heeft, kan hij ieder die beproefd wordt bijstaan. --Hebreeen 2:18

Wie van geld houdt, kan er niet genoeg van krijgen. Wie verzot op rijkdom is, is altijd op meer gewin belust. Ook dat is enkel leegte.

Tot tien tellen.

“Ik heb een hand vol klachten”, zegt ze.
“Zal ik ze eens allemaal opnoemen?”
Ik schuif wat onrustig in mijn stoel.
Ach, heden, daar heb je weer zo’n klaagverhaal !
Ik heb er heel wat in mijn leven moeten aanhoren….
Ik zou een hele “bijbel” vol met klaagliederen kunnen schrijven, neem dat maar van mij aan.
Maar ja, wat doe je als het je werk is?
Wat doe je, als je geroepen bent om in Jezus’naam klaagverhalen aan te horen?
Als niemand, helemaal niemand meer naar je luisteren wil, dan pas ben je écht eenzaam…..

“Nou, vooruit,” zeg ik, al mijn moed bij elkaar rapend, “laat maar eens horen….”
En dan begint ze haar litanie :
“Eerste vinger : mijn werkeloze man.
Tweede vinger : mijn darmklachten.
Derde vinger : mijn oogziekte.
Vierde vinger : mijn rumoerige buren.
Vijfde vinger : mijn jaloerse familie.
Ziet u wel, een hele hand vol !”
Het klinkt bijna triomfantelijk en als ik goed naar haar gezicht kijk, dan lijkt het wel alsof ze zeggen wil : Ziezo, daar heb je niet van terug, hè?
Ik knik.
“Dat is niet mis”, zeg Ik.
“Dat is inderdaad een hele hand vol.
En die andere hand dan, als ik vragen mag?”
“O, dat zijn de zegeningen”, zegt ze – en nu is het alsof haar gezicht begint te stralen.
“Wilt u die ook horen?”
“Nou, als het niet te veel gevraagd is, wel graag, ja”, zeg ik, nog stomverbaasd over deze onverwachte wending.
“Nou, daar gaan we dan.
Eerste vinger : dat we nog elke dag genoeg te eten hebben.
Tweede vinger : dat we zo’n mooi huis hebben.
Derde vinger : dat er altijd mensen zijn die me willen helpen.
Vierde vinger : dat ik niet nog veel meer ziektes heb.
Vijfde vinger : dat ik aan de andere kant rustige buren heb.
Nou, dat is ook precies een hand vol, ziet u wel?”

Ik kan het niet ontkennen.
In stilte kijk ik naar haar beide, naar mij toegestoken handen.
Het zijn twee handen die al heel wat verdriet hebben gedragen.
Twee handen, die al heel wat tranen hebben weggeveegd.
Twee handen, die zich vaak tot een vuist gebald hebben.
Twee handen, die weten wat “leven” is…..
“En weet u wat ik nou zo mooi vind?”
“Nou?”, vraag ik.
“Wat er gebeurt als je gaat bidden.”

“Als je gaat bidden?”
“Ja, als je gaat bidden, dan gebeurt er iets met je handen.
Kijk, dan gaat mijn rechterhand, die van de zegeningen, naar de linker, ziet u wel?
En dan vouw ik de vingers van mijn rechterhand, die vingers van de zegeningen, tussen de vingers van mijn linkerhand.
En dan komen dus eigenlijk al die zegeningen tussen die beroerde dingen in te zitten.
Dan houd ik dus eigenlijk die vervelende dingen tégen met mijn
zegeningen, als u begrijp wat ik bedoel.
En zo bid ik dan.
Dan zeg ik eerst tegen God waar ik over in zit en wat me pijn doet.

De genade van de Heer Jezus Christus, de liefde van God 
en de eenheid met de heilige Geest zij met u allen.

Korintiërs 13, 13

Naakt is zo iemand uit de moederschoot gekomen, even naakt keert hij terug. Niets van wat hij heeft verworven en in handen dacht te hebben, neemt hij mee.

Want hij die in u is, is machtiger dan hij die in de wereld heerst.

-- 1 Johannes 4:4

Pinksteren… het feest van de Adem Gods, de herinnering van het goddelijke vuur, de ziel van de liefde, de zucht van het verlangen, het klokhuis van ons bidden, het hart van de vrede, de warmte van verzoening, de kracht van het kruis, het lied van de opstanding.