Prediker 5:9

Tot tien tellen.

“Ik heb een hand vol klachten”, zegt ze.
“Zal ik ze eens allemaal opnoemen?”
Ik schuif wat onrustig in mijn stoel.
Ach, heden, daar heb je weer zo’n klaagverhaal !
Ik heb er heel wat in mijn leven moeten aanhoren….
Ik zou een hele “bijbel” vol met klaagliederen kunnen schrijven, neem dat maar van mij aan.
Maar ja, wat doe je als het je werk is?
Wat doe je, als je geroepen bent om in Jezus’naam klaagverhalen aan te horen?
Als niemand, helemaal niemand meer naar je luisteren wil, dan pas ben je écht eenzaam…..

“Nou, vooruit,” zeg ik, al mijn moed bij elkaar rapend, “laat maar eens horen….”
En dan begint ze haar litanie :
“Eerste vinger : mijn werkeloze man.
Tweede vinger : mijn darmklachten.
Derde vinger : mijn oogziekte.
Vierde vinger : mijn rumoerige buren.
Vijfde vinger : mijn jaloerse familie.
Ziet u wel, een hele hand vol !”
Het klinkt bijna triomfantelijk en als ik goed naar haar gezicht kijk, dan lijkt het wel alsof ze zeggen wil : Ziezo, daar heb je niet van terug, hè?
Ik knik.
“Dat is niet mis”, zeg Ik.
“Dat is inderdaad een hele hand vol.
En die andere hand dan, als ik vragen mag?”
“O, dat zijn de zegeningen”, zegt ze – en nu is het alsof haar gezicht begint te stralen.
“Wilt u die ook horen?”
“Nou, als het niet te veel gevraagd is, wel graag, ja”, zeg ik, nog stomverbaasd over deze onverwachte wending.
“Nou, daar gaan we dan.
Eerste vinger : dat we nog elke dag genoeg te eten hebben.
Tweede vinger : dat we zo’n mooi huis hebben.
Derde vinger : dat er altijd mensen zijn die me willen helpen.
Vierde vinger : dat ik niet nog veel meer ziektes heb.
Vijfde vinger : dat ik aan de andere kant rustige buren heb.
Nou, dat is ook precies een hand vol, ziet u wel?”

Ik kan het niet ontkennen.
In stilte kijk ik naar haar beide, naar mij toegestoken handen.
Het zijn twee handen die al heel wat verdriet hebben gedragen.
Twee handen, die al heel wat tranen hebben weggeveegd.
Twee handen, die zich vaak tot een vuist gebald hebben.
Twee handen, die weten wat “leven” is…..
“En weet u wat ik nou zo mooi vind?”
“Nou?”, vraag ik.
“Wat er gebeurt als je gaat bidden.”

“Als je gaat bidden?”
“Ja, als je gaat bidden, dan gebeurt er iets met je handen.
Kijk, dan gaat mijn rechterhand, die van de zegeningen, naar de linker, ziet u wel?
En dan vouw ik de vingers van mijn rechterhand, die vingers van de zegeningen, tussen de vingers van mijn linkerhand.
En dan komen dus eigenlijk al die zegeningen tussen die beroerde dingen in te zitten.
Dan houd ik dus eigenlijk die vervelende dingen tégen met mijn
zegeningen, als u begrijp wat ik bedoel.
En zo bid ik dan.
Dan zeg ik eerst tegen God waar ik over in zit en wat me pijn doet.

De genade van de Heer Jezus Christus, de liefde van God 
en de eenheid met de heilige Geest zij met u allen.

Korintiërs 13, 13

Naakt is zo iemand uit de moederschoot gekomen, even naakt keert hij terug. Niets van wat hij heeft verworven en in handen dacht te hebben, neemt hij mee.

Want hij die in u is, is machtiger dan hij die in de wereld heerst.

-- 1 Johannes 4:4

Pinksteren… het feest van de Adem Gods, de herinnering van het goddelijke vuur, de ziel van de liefde, de zucht van het verlangen, het klokhuis van ons bidden, het hart van de vrede, de warmte van verzoening, de kracht van het kruis, het lied van de opstanding.

God, de HEER, dacht: Het is niet goed dat de mens alleen is, ik zal een helper voor hem maken die bij hem past.

Mattëus 28, 16-20

De elf leerlingen gingen naar Galilea, naar de berg waar Jezus hen had onderricht, en toen ze Hem zagen bewezen ze Hem eer, al twijfelden enkelen nog.
Jezus kwam op hen toe en zei: ‘Mij is alle macht gegeven in de hemel en op de aarde. Ga dus op weg en maak alle volken tot mijn leerlingen, door hen te dopen in de naam van de Vader en de Zoon en de heilige Geest, en hun te leren dat ze zich moeten houden aan alles wat Ik jullie opgedragen heb. En houd dit voor ogen: Ik ben met jullie, alle dagen, tot aan de voltooiing van deze wereld.’

Wie mij liefheeft, heb ik ook lief, wie mij zoekt, zal mij vinden. Rijkdom en eer zijn mijn bezit, duurzame weelde en gerechtigheid. Wat ik je geef is kostbaarder dan het zuiverste goud, ik bied iets dat meer is dan het fijnste zilver.

-- Spreuken 8:17-19

God heeft ons niet een geest van lafhartigheid gegeven, maar een geest van kracht, liefde en bezonnenheid. Schaam je er dus niet voor om van onze Heer te getuigen.. 2 Timoteus 1:7-8

Niet je kleren moet je scheuren, maar je hart. Keer terug tot de HEER, jullie God, want hij is genadig en liefdevol, geduldig en trouw, en tot vergeving bereid.

Ben jij één van die mannen en vrouwen?

In Genesis hoofdstuk 6 kunnen we het verhaal van Noah lezen. De tijd waarin Noah leefde, was lang niet gemakkelijk. De aardbodem was bij Adam als gevolg van de zondeval vervloekt. Intussen was het verval doorgegaan. Het ging slechter en slechter met de mens. Het ging van kwaad tot erger en God komt tot een vernietigende conclusie: ‘De HEER zag dat alle mensen op aarde slecht waren: alles wat ze uitdachten was steeds even slecht.’ Genesis 6:5

Wat een tegenstelling met de woorden in Genesis 1 toen God na de schepping van de mens zei dat het zeer goed was. Wat moet dat pijn  hebben gedaan! Die pijn van God komt in vers 6 tot uitdrukking. Het is ongetwijfeld één van de droevigste verzen uit de bijbel: ‘Hij kreeg er spijt van dat hij de mensen had gemaakt en voelde zich diep gekwetst.’

God was diep gekwetst. God is niet een onbewogen toeschouwer. God is geen emotieloos en afstandelijk wezen. Wij kunnen het hart van God raken. Wij kunnen het hart van God pijn doen. Besef je dat?

Het raakt God zo diep dat het hem spijt dat hij de mens ooit heeft gemaakt. Nou, dan moet de mens het wel bont hebben gemaakt hoor! We kennen God vanuit de bijbel als een enorme liefdevolle, geduldige God. Maar nu is zijn geduld op. De maat van de zonde was vol voor God. Hij zegt dan: ‘Ik zal de mensen die ik geschapen heb van de aarde wegvagen…’ Genesis 6:7

God zag geen andere uitweg meer. Het hart van de mensen was zo slecht, corrupt en pervers. De mens was zo van God losgeraakt, zo ver afgedwaald van het doel waartoe God hem geschapen had. Hij kon niet anders dan dit vreselijk besluit nemen om de mensen van de aarde weg te vagen.

Maar te midden van al die corrupte, slechte en perverse mensen ziet God iemand die er uitspringt. Hij ziet iemand die niet meegaat in de stroom van slechtheid en de moed heeft om anders te leven. Hij ziet iemand die zich onderscheidt in positieve zin, met het verlangen om God te volgen. ‘Noah was onder zijn tijdgenoten een rechtvaardig en onberispelijk man; Noah wandelde met God.’ Genesis 6:9 (NBG)

Noah ‘s leven wordt door deze ene simpele zin getypeerd. Die zin zegt zo ontzettend veel over hem. In een tijd die vol was van kwaad, geweld, onreinheid en liefdeloosheid, durfde hij als enige mens anders te zijn! En God besloot met Noah verder te gaan en maakte aan hem zijn plannen bekend. Hij gaf hem instructies om de ark te bouwen. Dat was een heel bijzondere opdracht. Hij mocht iets bouwen wat te maken had met de toekomst, met de redding van de mensen.

Is de tijd waarin Noah leefde, niet te vergelijken met de tijd waarin wij nu leven? Ook nu is er een enorme toename van zonde. We leven in een wereld vol van onreinheid, corruptie, machtsmisbruik, onrecht, egoïsme en geweld. Nooit eerder is er zoveel duisternis op de aarde geweest als de tijd waarin wij leven. Er is nooit eerder zoveel onrecht geweest als de tijd waarin we nu leven.

We leven in een wereld die door en door slecht is! En net als in de tijd van Noach zoekt God naar mannen en vrouwen die zich onderscheiden. God zoekt te midden van deze slechte, corrupte, perverse wereld mannen en vrouwen die er positief uitspringen. Mannen en vrouwen die de moed hebben om anders te leven. Mannen en vrouwen die het lef hebben om nee te zeggen tegen de zonde, tegen de stroom in willen zwemmen en een verschil willen maken.

God zoekt naar mannen en vrouwen met het hart van Noach. Hij zoekt mensen die in nauwe verbondenheid met Hem willen wandelen. En God onthult ook nu nog zijn plannen aan mannen en vrouwen die in intimiteit met Hem wandelen!

Ben jij één van die mannen en vrouwen?

Jan Pool

Eer de HEER met al je rijkdom, met het beste van de oogst. Graan zal je voorraadschuren vullen, je kuipen lopen over van wijn. -- Spreuken 3:9-10

Hoor, een stem zegt: ‘Roep!’ En een stem antwoordt: ‘Wat zou ik
roepen? De mens is als gras, hij bloeit als een veldbloem. Het gras
verdort en de bloem verwelkt wanneer de adem van de HEER erover
blaast. Ja, als gras is dit volk.’ Het gras verdort en de bloem
verwelkt, maar het woord van onze God houdt altijd stand. --Jesaja
40:6-8

Alle heerlijkheid waarop de ongelovigen van Israël zich beroemden,
zou vergaan, terwijl wat God gezegd heeft en Wie Hij is, eeuwig
zullen blijven. Gods woord wordt tot op de letter vervuld. De ongelovige
massa zou als het gras verdorren. Dat is wat er van de mens
zonder God wordt. Voor de gelovige is het een bemoediging te weten
dat als alle steun in de mens en van de mens wegvalt, het woord van
God als de onwankelbare steun blijft. De vergankelijke natuur van de
mens tegenover het onvergankelijke woord van God kan niet sterker
worden voorgesteld.

Hij geeft de vermoeide kracht, de machteloze geeft hij macht in overvloed. Jesaja 40:29

Dit zegt de HEER: Ga op de kruispunten staan, denk na, kijk naar de oude wegen. Welke weg leidt naar het goede? Sla die in, en vind rust. Maar zij zeggen: 'Dat doen wij niet.' Jeremia 6:16

Hoor, een stem zegt: ‘Roep!’ En een stem antwoordt: ‘Wat zou ik roepen? De mens is als gras, hij bloeit als een veldbloem. Het gras verdort en de bloem verwelkt wanneer de adem van de HEER erover blaast. Ja, als gras is dit volk.’ Het gras verdort en de bloem verwelkt, maar het woord van onze God houdt altijd stand. -- Jesaja 40:6-8

Wie vriendschap zoekt, dekt fouten toe, wie ze telkens oprakelt, verliest zijn vrienden. Spreuken 17:9

Vrede kwam hij verkondigen aan u die ver weg was en vrede aan hen die dichtbij waren: dankzij hem hebben wij allen door één Geest toegang tot de Vader. -- Efeziers 2:17-18

Geeft God u de Geest en goddelijke krachten omdat u de wet naleeft? Of geeft hij ze omdat u naar hem luistert en op hem vertrouwt? Van Abraham wordt gezegd: ‘Hij vertrouwde op God, en dat werd hem als een daad van gerechtigheid toegerekend.’ -- Galaten 3:5-6