Interview met Ludo Bisschops in Hematon Magazine  

Uitgave 10   Zomer 2016

Hematon = patiëntenorganisatie : bloedkanker - lymfklierkanker - stamceltransplantatie

Tekst Rien Jonkers.

In zijn veranda heeft Ludo Bisschops (60) een kaart van Europa hangen. Talrijke speldenkoppen geven aan waar hij al is geweest, per fiets of met de camper. Nog maar 4 landen in West-Europa hebben nog geen speld, maar dat zal vlug veranderen. Ludo laat me met gemengde gevoelens zijn fiets met elektrische ondersteuning zien.

Vanaf zijn 14^de zat hij op de racefiets. Trainen kon hij ondermeer op de wielerbaan in het Antwerpse Sportpaleis. Omdat hij uit een groot gezin kwam, mocht hij als dienstplichtig militair in België blijven. De korpscommandant in Gent had zelf een zoon die koerste. Daarom was Ludo hem blijkbaar sympathiek; hij kon op de Gentse wielerbaan ’t Kuipke gaan rijden. Later, in Leopoldsburg, deed hij nachtdiensten als ambulancechauffeur om overdag vrij te hebben voor zijn grote hobby.

Ludo is een ondernemend mens. Dat blijkt uit zijn wonderlijke professionele carrière. Hij was achtereenvolgens elektricien, operator bij BASF, metselaar, hovenier en kraanmachinist bij de Stad Antwerpen en gevelreiniger. Trots vertelt hij dat hij de graffiti van het Rubensbeeld op de Groenplaats van Antwerpen heeft verwijderd.

Toen hij z’n zelf gerenoveerde huisje in Ekeren verkocht, kwam hij in aanraking met de makelaardij en in Sint Job en Brasschaat vestigde hij uiteindelijk binnen 3 jaar zijn eigen makelaarskantoren. Op z’n 55 liet hij z’n zaak over en ging voor zijn overnemer werken. Omwille van zijn ziekte heeft hij nu recht op een uitkering die hij nooit had gekregen, indien hij als zelfstandige was blijven werken.

Die ziekte sloeg toe in maart 2014. Ludo voelde zich al een tijdje moe, maar maakte zich daar aanvankelijk niet erg druk om. Tenslotte had hij het voorbije jaar diverse grote fietstochten gemaakt. Onder andere Passau - Boedapest en terug, Zuid-Wales en Noorwegen. Hij ging daar overal naartoe met een karretje achter zijn fiets. In 2013 reed hij nog zowat 16.000 km! “Als je zo tegen de zestig loopt, moet je het echt wat rustiger aan doen”, zei Ludo tegen zichzelf toen hij steeds meer pijn voelde en bloedingen kreeg uit de neus en bij het tandenpoetsen.

Zijn huisarts vond aanvankelijk niets bijzonders maar de pijnen werden steeds heviger. Omdat men dacht aan Polymyalgia Rheumatica (spierreuma), werd Ludo naar een reumatoloog verwezen. Die ontdekte dat bepaalde bloedwaarden extreem hoog waren en er werd een biopt genomen bij de slapen. Dat gaf geen uitsluitsel.

Toen Ludo in maart 2014 een bloedstaal binnenbracht werd hij ’s anderendaags met hoogdringendheid opgebeld door de reumatoloog die hem vertelde dat hij kans liep op een hersentrombose omwille van de hoge viscositeit van z’n bloed. Hij moest met spoed naar de kliniek in Malle omdat daar op de dialyseafdeling een plasmapheresis (bloedreinigingstoestel) aanwezig was.  Toen pas hoorde Ludo over de Ziekte van Waldenström. ’s Nachts zocht Ludo op internet en ontdekte dat de arts hem exact dezelfde informatie had gegeven als die hij op internet had gevonden. Later ontdekte Ludo zo ook Hematon, waarvan hij ook lid werd.

Een beenmergpunctie bevestigde de diagnose. Een “poortje” werd geplaatst en de chemo kon worden toegediend; acht keer met tussenpozen van 3 weken. De chemo deed z’n werk en Ludo voelde snel beterschap.

De arts had gezegd dat Waldenströmpatiënten gemiddeld nog 7 á 8 overlevingsjaren hadden en dat één mogelijke genezing een allogene stamceltransplantatie zou kunnen zijn. Ludo heeft één zus die een perfecte match zou kunnen vormen. De professor zal die beslissing mogelijk nemen bij eventueel herval. Ludo’s motto is duidelijk:  Carpe diem!  Meteen na de diagnose heeft hij een camper gekocht en een hondje, dat hij heel toepasselijk Waldo heeft gedoopt.

Na afloop van zijn eerste chemosessies vertrok Ludo meteen met de camper voor een tocht van zowat 5.000 km doorheen Spanje. Zijn oncoloog verklaarde hem voor gek. Toen gebeurde waar z’n arts bang voor was: de ziekte keerde terug! Hij had zijn medisch dossier weliswaar in het Engels bij zich, maar in het ziekenhuis in Cordoba konden ze daar toch niet wijs uit worden.

Eens weer thuis werd een nieuwe chemosessie gepland, deze keer telkens slechts 2 baxters maar wel zeer effectief. De laatste werd gegeven in april 2015.

Ludo vertelt dat hij wel heeft ingeleverd. Het is hem niet meteen aan te zien, maar hij heeft moeite met trappen lopen en is vaak moe. Toch verhindert dat hem niet om veel te ondernemen. Het organiseren zit hem in het bloed. Hij was niet alleen zelf fanatiek wielersporter, maar wilde ook anderen graag de kans geven om van het fietsen te genieten. Hij richtte een wielertoeristenclub op en was jarenlang ondervoorzitter van de Vlaamse Wielrijdersbond.

Ook nu organiseert Ludo nog veel. Enkele jaren geleden kreeg hij belangstelling voor het letsen  (ruilen van diensten en spullen) en sinds vorig jaar heeft hij die belangstelling omgezet in daden. Hij is nu zonepeter (zoiets als regioteamcoördinator) van het letsen in de regio rond Brecht.

Tijdens zijn ziekte heeft hij gedichten geschreven en een blog bijgehouden waarmee hij blijkbaar anderen ook plezier deed. Daarom heeft hij ook een Facebookpagina geopend voor lotgenoten. Hij is blij dat er zo dicht bij huis, in hetzelfde taalgebied, een vereniging als Hematon bestaat waar hij voor ondersteuning terecht kan.

Reizen.

‘k heb een huis op wielen met grote banden

‘k reis daarmee door verre landen

‘k ben nog lang niet uitgekeken

op fraaie plekken, mooie streken

‘k ben zo blij dat ik nog reizen kan

‘t maakt van mij een gelukkig man

maar deze kerel is nog ’t meest content

dat jij dan alle dagen bij me bent!

Ludo Bisschops,  

Kingstone,   17 augustus 2017

Reizen, reizen, reizen

‘k wil niet vergrijzen

ik wil reizen, reizen, reizen

naar de allerverste plekken

daar de mooiste dingen ontdekken

de ogen verwennen

mensen leren kennen

wat leren van hun taal

dat probeer ik allemaal

‘k trek van de bergen naar de kust

‘k ga van de drukte naar de rust

‘k ga toch zó graag op pad

want thuis ben ik ‘t gauw zat

‘k vond voor m’n trips nu een gezel

zij denkt precies als ik… wonderwel…

Ludo Bisschops,

Corsica, 9 mei 2017

Ridder en Prinses

'k droomde vannacht dat ik een ridder was

in zo'n droom komt tevens een prinses van pas

dus ging ik zoals in een boek

zeer gedreven naar één op zoek

'k had niks te verliezen enkel maar te winnen

de tornooien mochten dus beginnen

menige lans liet ik breken

'k heb naar vele prinsesjes gekeken

'k tooide me zelfs met een baard

en won vele gevechten met m'n zwaard

'k was een geharnaste schelm

en gluurde naar de dames vanonder m'n helm

na iedere overwinning kreeg ik een zoen

m'n hengst wist dan keurig wat te doen

hij liep een rondje in gestrekte draf

terwijl ik m'n oogjes dan de kost gaf

na één van zovele gevechten

moest ik alweer een wonde laten hechten

met een lach op haar lieftallig gezicht

naaide de dochter van de smid alles keurig dicht

ze keek daarbij zeer diep in m'n ogen

wat m'n hartslag deed verhogen

ik moet hierbij dan ook ridderlijk toegeven

'k ben die nacht bij haar gebleven

ze bezorgde me een een stal voor m'n paard

onze kinderen speelden later met... een houten zwaard

Ludo Bisschops,

Auldrey End, 25 augustus 2017

Regenbogen.

’t was tussen regen en zon

dat het spektakel begon

’t was tussen nat en droog

’t begin van de regenboog

nog niet lang geleden zag ik er eens twee

ze vormden zich symmetrisch boven zee

deze hier tekenden zich af aan de kim

de tweede was van de eerste maar de schim

wat een onvoorstelbare gunst is dit?

hoe onvoorspelbaar op ’t einde van onze rit?

zorgt zo’n kleurenpracht echt voor koffers vol met goud?

dan zeg ik nu heel dapper én heel stout:

op dat geluk kan je misschien wel hopen

maar gezondheid kan je met dat goud niet kopen!

Ludo Bisschops  

18 augustus 2017   Buildwas

Jouw lach,

jouw lach, je lieve ogen

hebben een bijzonder vermogen

ze maakten een einde aan het dromen

ze lieten m’n bloed weer sneller stromen

de kuiltjes in mijn wangen

raakten door jou bevangen

’t waren jouw, immer lieve, woorden

die mij van in ’t begin bekoorden

’t was jouw stralende lach

vanaf de allereerste dag

’t waren je, oneindig lieve, blikken

die m’n hartje kwamen pikken

Ludo

Barnstaple, 14 augustus 2017

Al die zakjes gingen er vlotjes in ! Drie uurtjes en 't was voorbij. Nauwelijks hinder gehad. De naweeën zullen wel volgen vermoed ik. Maar nu voel ik mij, voorlopig, prima. Ook in 't kopje!
'k Had dus weer tijd voor een gedichtje. Effe tijd ?

Soms kijk ik even vlug
op m'n leventje weer terug.
Bij die of gene kans,
naar waar ging toen de balans ?
'k Deed vaak verkeerde stappen
en incasseerde zware klappen.
Die had ik dan wellicht verdiend,
'k heb het later nooit écht uitgekiend.
Dat hoeft ook niet, da's tijd verloren,
ik keek altijd weer gauw naar voren.
Gepoetste schoenen, proper hemd,
altijd hoopvol, blij gestemd.
Goede humor, brede lach,
open hemel, mooie dag.
Nu zeg ik monter en voluit:
"ik kijk alleen nog maar vooruit !" 

Ludo Bisschops

28 Maart 2014

Tagine

toch zalig zo'n tagine

'k denk da 'k maar eens ga beginnen

't is van de honger dat ik geeuw

ik ga vreten als een leeuw

't is wel van lange duur

zo'n pruttelpot op 't vuur

eerst bruin ik de kippebillen

dan volgt wat thijm en dille

dan tussendoor een glaasje wijn

dat hoort er nu eenmaal bij te zijn

vervolgens komt een laag patatjes

ik word al stillekes zatjes

wat kruiden uit mijn tuin

en een knoert van een ajuin

paprikas rood, geel, groen,

ook een wortel is te doen

in 't begin moest ik nog leren

met zoeken en experimenteren

nu ben ik al vrij zeker

'k giet wat meer wijn in mijnen beker

dat het gaat smaken dat staat vast

ik krijg in mijn hoofd toch al wat last

oh ja, voor ik het vergeet

'k zou willen dat jij bij mij eet !

Hik

da wazze kik

30-04-2014

Tanden poetsen

hou je entree gezond

poets je tanden en je mond

’t is niet dat ik ermee worstel

met die pasta en die borstel

de geurtjes verdwijnen

de gaatjes verkleinen

de tandarts zegt maar één ding:

alstublieft, hier is de rekening

tandenpoetsen is een spel

alle kindjes leren ’t wel

tien keer links, tien keer rechts

op je tong heel even slechts

en nu geef ik ’t op een briefje

met mooie tanden vind je gauw… een liefje !

Ludo Bisschops,

29 juli 2017

" Van bron tot branding "

huppel, huppel

… regendruppel

tik – tak

water op het dak

dit beekje was…

gisteren nog een plas

’t begon ooit hier

en werd langzaam een rivier

erlangs, in een ver verleden

ontstonden onze steden

een rivier zo machtig

haar oevers zo prachtig

soms een krachtige stroom

dan weer traag en loom

komt zoet in zout

veranderd door avondzon in goud

geeft weer voedsel aan de wolken

maakt bliksems als dolken

daalt op ons neer als regen

vaak ongelegen, soms een zegen

huppel, huppel

… regendruppel

Ludo Bisschops 

Aan een oever,  juli 2014