Omerta
Omerta
Waarom ben ik vaak zo hevig
waarom was ik weer zó bezig
‘k moet mezelf toch niet verkopen
althans, dat durf ik toch te hopen
’t klonk een ietsie als verwijt
maar ‘k heb dan ook écht spijt
spijt dat ik m’n mond nooit hou
‘k hoor het vaker van een vrouw
het is gewoonlijk in ’t begin
maar ’t heeft uiteindelijk toch geen zin
het is zoals die zus van Gabriëlle zei:
‘luisteren’ maakt me ook wel blij
ik wil van dat ‘onhebbelijke’ af
‘k moet precies altijd van iets ‘vanaf’
snel, snel mezelf profileren?
mijn leven op één hoopje keren?
‘k sprak eerder al van zelf-educatie
dit was dus geen communicatie
het leek wel op een monoloog
waarbij ik op een slappe koord bewoog
wil ik nu het evenwicht niet verliezen
moet ik een andere tactiek gaan kiezen
een ‘staakt het vuren’ heeft geen zin
een ‘omerta’ evenmin…
simpelweg wat aandacht voor ‘die ander’
zo begrijp je toch ’t snelst malkander!
moest ik daar nu zo oud voor zijn?
toen ‘k er mee begon was ik nog klein
m’n moeder zei toen al vaker resoluut:
hou je mondje eens voor één minuut !
60 tellen heeft ze mij dan niet gehoord
‘k deed daarna gewoon weer … voort