Regeltjes

Het danserken,

Vroeger leek ik wel een hark

zoals die van den hovenier in ’t park.

Al stond ik in m’n mooiste hemd en broekske

ik kroop maar liefst van al in ’t hoekske.

Wie mij er uit wou krijgen

moest al bijna dreigen:

allée, vooruit één keer

of ik bezie je nooit ni meer!

Dat kon me al bij al toen weinig schelen

van dat ras waren er zovele.

Op een keertje gaf ik toe,

‘k was dat gezeur ook meer dan moe.

Men ruimde snel de baan voor mij

‘k schoot immers snel iedereen voorbij.

Die griet die stond echt paf,

ik kwam er toen nog goed van af.

Maar in de loop der jaren

kon ik niet meer van krommen aas gebaren.

En echt, da’s zonder zwanzen

‘k begon al beter te gaan dansen.

Nu staan de dames voor me in de rij

en maak ik ze om beurten blij.

‘ k trap zelden nog op tenen

‘k stamp nooit meer tegen schenen.

Neen, heus de tijd van knoeien is voorbij

en dat maakt vooral mijn liefje blij.

Nu staat ze vaak te kreunen en te smachten

maar moet zoals al d’ anderen mooi haar beurt afwachten.

Mij kan niemand nog iets leren,

’t is toch straf hoe het tij kan keren.

Ik ken nu zowat alle passen

en durf er zelfs iets gewaagd inlassen.

De vrouwen komen mij na afloop allen zoenen,

ik loop nu echt wel naast mijn schoenen.

Het is zo zot, zo gek, zo maf,

‘k wil van die dansvloer nooit meer af!

Luke, den overmoedige.

29/11/2010

Keer op keer.

een voorrecht hier rond te mogen struinen

langs kastelen met de allermooiste tuinen

langs prachtige abdijen en kerken

omgeven met graven en eeuwenoude zerken

langs dorpen waar de tijd bleef stille staan

waar mensen voor een klappekke bij de buren gaan

waar iedereen in de verkeerde richting rijdt

en men graag nog zelf een trui of sjaaltje breit

dominees doen hier 's zondags nog hun zeg

elkeen heeft rond huis en tuin een heg

de pubs zitten 's avonds steeds gezellig vol

de buiken staan, wellicht daardoor, ferm bol

klokken luiden hier de hele nacht nog door

waar, in Godsnaam, dient dat nog voor?

en al is 't hier steevast wisselvallig weer

ik kom telkens gaarne terug... keer op keer

Castle Rising Castle, 21 augustus 2017

In de knoop.

‘k lig met mijn gedachten overhoop

met m’n geweten in de knoop

sommige dingen moeten even wachten

‘k had nog van alles in gedachten

we zijn ons meer en meer bewust

een mens is nooit nog lang gerust

dán voel je je geborgen

en plots zijn daar weer zorgen

’t verdomde is: ze komen nooit alleen

en je weet ook even niet waarheen

waar naartoe met je verdriet

je wil niet dat een ander ’t ziet

je roept het van geen toren

niet iedereen hoeft het te horen

soms wil je anderen sparen

en moet je ’t in je eentje klaren

maar als je iemand hebt die je graag ziet

dan deel je samen je verdriet

met tweeën ben je eens zo sterk

dan verdeel je ’t zware werk

ik vraag bij deze zon en maan

om zorgen weg te laten gaan

en om samen ‘in’ en ‘op’ vertrouwen

onze toekomst op te mogen bouwen

Ludo Bisschops, 2 december 2009

Het paterke.

't zal niemand verbazen

dat we op 't college in de catechismus lazen

toen ik de godsdienstles dierf te verstoren

mepte de pater ermee rond m'n oren

die pater had écht wel een pik op mij

en was met m'n attitude niet zo blij

toen ik in z'n les eens lag te dromen

mocht ik op strafstudie komen

en kon hij m'n getater niet meer aan

dan moest ik op de gang gaan staan

daar kwam de prefect mij zo eens tegen

die zat om een vraag niet gauw verlegen

mijn antwoord kwam hem niet van pas

en hij haalde ook de pater uit z'n klas

die somde een hele waslijst klachten op

en slingerde verwijten naar m'n kop

toen ik repliceerde dat hij slechts 'pater' en ik 'Bisschop' was

dirigeerde de prefect mij met een bulderlach weer naar de klas

het paterke luisterde gedwee naar de prefect

en had sindsdien voor mij wat meer respect

Ludo Bisschops, Felixtowe

23 augustus 2017

Grimassen,

men denkt gauw dat je enkel maar geniet

knagende pijn is immers iets wat ’n ander niet ziet

men begrijpt niet hoe moe iemand daardoor kan wezen

een enkele keer kan je het ‘s van diens gelaat aflezen

slijtage en afbraak is een aanslepend proces

maar soms snijdt men je plots met een mes

tot op heden vond men daartoe nog geen medicijn

dan onderga je maar stilletjes verder alle pijn

de jaren die echter op zulke wijze worden weggeknipt

heb ik vroeger nooit eerder aangestipt

en door dit alles denk ik dan ook maar zo:

ik geniet ondertussen verder aan dit tempo!

Ludo Bisschops,  

Saint-Job-in-the-Swob,   28 augustus 2017

Laura speelt haar spel

Laura speelt haar spel

mij bekoren kan ze wel

aan de horizon gaat ze onder

elke dag opnieuw dat wonder

ze geeft de hemel warme kleuren

iets moois staat te gebeuren

de zee omsluit haar telkens weer

elke dag, keer op keer

ieder wolkje krijgt z’n tint

en drijft dan verder op de wind

Laura houdt het touw in handen

legt de natuur aan banden

Laura heeft me in haar macht

Laura, je bent lief, Laura… je bent zacht

Ludo Bisschops,

Corsica, 11 mei 2017

Laura

Wil je de Zon op z'n mooist zien rijzen

dient je steven naar de kust te wijzen

in 't Oosten ontwaakt Laura met een lichte gaap

uit haar welverdiende slaap

reeds vele miljoenen jaren

borstelt Zij vurig haar rooie haren

Laura weet best wat ze doet

met haar, eeuwig warme, gloed

sommige besterven het door haar stralen

anderen weten er fortuinen uit te halen

maar deze knaap zei 't eerder zo nog niet:

'k ben smoorverliefd op die hete Griet!!

Ludo Bisschops,

Broxbourne, 26 augustus 2017

Sterren

‘k zag reeds enige tijd geen enkele ster

niet van dichtbij, ook niet van ver

al zie ‘k ze nu even niet aan ’t firmament

ze hebben mij voordien enorm verwend

net zoals Luna, mijn vriendin de maan,

zag ik naast haar steeds vele sterren staan

en al ben ik dan geen astroloog

‘k loop telkens met m’n kop omhoog

indien Laura ’t beste van zichzelf geeft

en iedere wolk verdreven heeft

naast de Poolster zoek ik keer op keer

de Kleine en de Grote Beer

de meeste andere van de dierenriem

blijven verder voor mij anoniem

kortom: dat schitterende sterrengeflonker

is ’t mooiste wat er te zien valt… in het donker

Ludo Bisschops

Ironbridge, 19 augustus 2017

Rust

zalig toch die ene plek

heerlijk toch deze mooie stek

zonder dat ik ernaar zocht

plotseling na die laatste bocht

‘k zag in de verte een kalme zee

de rest van ’t uitzicht viel ook ontzettend mee

wolkjes rood door d' ondergaande zon

‘k geloof dat de maan niet voller kon

de rust hier maakt me gelukkig en stil

da’s wat ik toch zo gaarne wil

vrijwel niets brengt me zo tot rust

behalve dan mijn vrouwtje dat me teder kust

Ludo Bisschops    Abbotsbury,   5 augustus 2017

Mijn maatje.

mijn maatje die spreekt alle talen

‘k weet niet waar ie ze uit blijft halen

soms is ’t blaffen, dan weer grommen

’t kan hem allemaal niet veel bommen

hij blaft naar grote, niet naar kleine

hij gromt naar lelijke, nooit naar fijne

’t liefst van al loopt m’n maatje los

door de wei of in een eindeloos bos

komt hij daar dan soortgenootjes tegen

is hij heel dapper en ook nooit verlegen

doet er één z’n poot omhoog

dan houdt hij het ook niet droog

Waldo is altijd vrolijk en goed gezind

Waldo is daarom ook allemans vriend

Ludo Bisschops,   Kingstone   17 augustus 2017

Zingen

muziek is mijn ding, reeds m’n hele leven

het genre is me echter niet om ’t even

graag songteksten met een verhaal

in een door mij begrijpelijke taal

‘t hoeft heus geen wereldster te zijn

en puur muzikaal is ook best fijn

liefst wil ik kunnen meezingen of fluiten

niet enkel binnen maar ook buiten

sporten met noten op de achtergrond

is leuk en daarenboven ook gezond

ook werken aan een rotkarwei

is veel leuker met een deun d’r bij

‘k zong vroeger zelfs in een knapenkoor

we stonden in de kerk meestal van voor

‘k zing die liederen nog wel ’s in een lege kerk

’t is in ’t Latijn en nog van ’t sopraantjeswerk

Ludo Bisschops,   29 augustus 2017

In m'n schik.

ik zeg het je

dat is ze

zij is diegene

die durft wenen

 om wat ik schrijf

om waar ik blijf

ze zal me bovendien

ook eeuwig gaarne zien

ik heb het al gezegd

'k ben zo aan haar gehecht

 we zijn van 't zelfde slag

we genieten van de dag

van de dag die was

van 't gedicht dat ik las

daarom is ook zij

zo ontzettend blij

daarom ben ook ik

zo ongelooflijk in mijn schik

als zij naast me stapt,

dan plots naar adem hapt

haar handjes in de mijne legt

en heel beminnelijk zegt

ventje, ventje, 'k hou van jou

vanaf nu ben ik ... jouw vrouw

Ludo Bisschops

Facebook vroeg me: "wat ben je aan het doen?"
Wel, ik was aan het rijmen en dichten zonder mijn gat op te lichten.

 

Al lijkt het soms een zooi,
het leven is zó mooi !
Al werd het me nu even te machtig,
het leven is zó prachtig !
't Leven heeft me nog zóveel te bieden,
dus gaan 'we' nu het onkruid wieden.
Dit keer niet met hak of mesje
maar met wat 'spullen' uit een 'flesje'.
Dat stond vroeger buiten kijf
maar ik moet nu denken aan mijn lijf.
'k Zat al snel niet meer te mokken,
ik ga er keihard tegen knokken !
Vanmorgen in de fitness zelfs al even op de fiets,
ja, dát deed me toch wel iets...
'k Heb zelfs 120 Watt getrapt
maar... daarna flink naar lucht gehapt.
Nee, dát moet ge niet geloven hoor !
'k Ging nog heel wat langer door!
Het deed me goed en 't liet me weer wat dromen,
laat ze nu maar met hun 'flesjes' komen !!!
  

Ludo Bisschops, 26 maart 2014

Vrienden, bedankt voor jullie support en lieve sms-jes.

Het doet me veel deugd zoveel ruggesteun te mogen ervaren.

Een thuis.

strijden tegen onrecht

het enige veroorloofde gevecht

wapens heb je daarvoor niet van doen

het draait om status en om poen

dat geld zit bij een kleine klasse

die allen op elkander passen

ze maken regeltjes en wetten

om zichzelve uit de wind te zetten

d’r leven mensen op de straat

geeneen die vraagt hoe het hen vergaat

hun pad liep niet over rozen

zij hebben voor zo’n leven niet gekozen

zij torsen allemaal hun kruis

geef hen een dak… een thuis…

Ludo Bisschops, 2 september 2017

Evenwicht.

breng je gaarne alles in balans

of waag je een zoveelste kans?

weeg je ieder ingrediëntje af

of deed je wat het toeval aangaf?

ben je van gesternte een Weegschaal

of een Leeuw met veel kabaal?

je karakter kreeg je mee van ’t eerste uur

je leerde er mee leven op den duur

ook die gezel moet alles tolereren

of gaat je na een tijd de rug toekeren

geduld en humor doen dan ook vaak wonderen

zo niet begint na ‘t bliksemen ook… het donderen!

Ludo Bisschops, 1 september 2017

om gelukkig in ’t leven te staan

moet je al ’s solo op de baan

strakke teugels kan je rustig vieren

’t zal beide allicht wel eens plezieren

neem gerust initiatief

dat neemt die ander wel voor lief

komt ook die misschien uit z’n schulp

en is dan dankbaar voor die hulp

elkeen komt ooit alleen te staan

nadat de andere is heengegaan

die weg loopt men een wijl in eenzaamheid

doch wees gerust… dat duurt geen eeuwigheid…

Ludo Bisschops, 2 september 2017

Palmbomen.

palmbomen in de mist?

nee, ik heb me niet vergist!

in ’t Zuiden van dit Brexitland

is ’t zeer mooi en best plezant

de wegen zijn hier super smal

maar dat wist ik van tevoren al

ik kom hier immers niet de eerste keer

’t is hier leuk vertoeven spijts het weer

de zon zit in m’n hoofd en in m’n hart

enkel 't wegdek is hier zwart

alles heeft hier een fris kleurtje

en soms ook een eigen geurtje

de Engelsen zijn lief en zeer galant

ze gaan op smalle wegen vlotjes aan de kant

met een simpel vriendelijk handgebaar

krijg je hier heel wat voor mekaar

in dit land vol historie en van wisselvallig weer

kom ik gaarne terug… keer op keer

Ludo Bisschops     St. Buryan, 11 augustus 2017

dat kan toch nogal eens tellen

zo’n gevecht tussen al die cellen

soms waren het die stoute witte

die het niet goed meer zagen zitten

dan had je ‘r nog wel enkele ‘snode’

die noemt men simpelweg ‘de rode’

je hebt ook nog die bloedplaatjes

dat blijken niet mijn beste maatjes

en die oerdomme anti-stoffen

schieten te onpas uit hun sloffen

voor zoiets ken ik maar één woord:

dat noem ik grofweg ‘broedermoord’

benieuwd nu of ze die chemo overleven

echt curieus of ‘ze’ daar nu iets om geven

‘k ben eventjes verlost van baxters en pillen

het was van ‘moeten’ heus niet van ‘willen’

maar nu wacht Sinte Pieter best nog even…

want ‘k ga nog ‘enkele’ jaartjes blijven leven!!

Ludo Bisschops,

15 september 2014

‘n dipje

als het eens wat tegenzit

bedenk misschien dan dit

nog vrij jong of best al oud

bij elkeen loopt ‘t wel eens fout

het baat niet je dan op te sluiten

trek je deur dicht, ga naar buiten

de straat op of naar ’t bos

laat donkere gedachten los

zing een vrolijk liedje

of fluit een melodietje

open maar flink je longen

maak wat gekke sprongen

voor je ’t beseft schiet je wat leuks te binnen

kan je gans overnieuw aan die dag beginnen

wis en waarachtig  denk je nog ‘even’ gauw:

waarom begon alweer mijn dag zo grauw?

Ludo Bisschops, Hamoir 6 mei 2014