Arnoutje

Ik zeg een mooie dag vaarwel

en zoek de knop van ’t licht

wonderbaarlijk snel

doe ik mijn ogen dicht.

Even snel schieten er gedachten binnen.

Mijn hersenen zijn nog lang niet moe.

Ik weet dat zij het pleit gaan winnen

dus laat ik het maar ‘oogluikend’ toe.

Papier en pen liggen binnen m’n bereik

al gauw neem ik die ter hand

en als ik het eens goed bekijk

tussen hen en mij is er een band.

De woorden schieten me te binnen

ik moet er ergens mee naartoe.

Het kost geen moeite te beginnen

vraag me niet waarom of hoe.

Soms is het iets zinnigs wat ik schrijf,

soms betekend het helemaal niets.

Ik schreef al eens over een mooi wlijf

maar evenzeer… over een nieuwe fiets.

Sint-Annaland, 26 april 2014

ik heb een schattige mascotte

hij reist overal met me mee

het is een rustige, gene zotte

hij zit nu hier met mij aan zee

kijk, zo’n Buddy is best leuk

ik vertel hem stomme mopjes

en dan lacht hij zich een deuk

dan is ook ’t baasje in z’n nopjes

die is de hele dag dan goed gezind

als z’n baasje weer gaat rijmen

gaat dat vlot en heel gezwind

mijn mascotte hoeft niet te slijmen

dat haalt bij mij helemaal niks uit

’t is een beertje met een rooie vest

dat kledingstuk doet hij nooit uit

da’ s misschien ook maar best

want zo’n beertje in z’n blote bast

dat is niet zo netjes, da’s niet mooi

af en toe pak ik hem wel ‘s vast

en leg ik Niño’s haartjes in de plooi…

Ludo Bisschops

Aan zee, 29-04-2014

ik bied je geen kasteel

geen rood of geen geel

ik bied je geen villa

geen witte, ook geen lila

ik bied je ook geen luxe appartement

neen, ik ben gewoon niet zo'n vent

ik draag ook niet de allerduurste kleren

toch ben ik op mijn gemak tussen welgestelde heren

ik draag geen juwelen

ik hoef er ook geen te stelen

ik ga dus niet staan grienen

ik zal m'n centen wel verdienen

ik heb geen hopen geld

't is dus snel geteld

niet veel wit en helemaal geen zwart

maar ik schenk je wel m'n hele hart

Ludo,  17 augustus 2009

Het sokkenmonster

‘k ging samenwonen met m’n lief

die had om te wassen zo haar gerief

haar wasmachien was voor de buren

want soms vertoonde dat wel kuren

ze vertelde me dat die sokken vreette

en daarom ‘sokkenmonster’ heette

maar ’k had er zelf ook zo eentje staan

vele, vele sokken naar de maan

nooit werd er eens een koppel opgevreten

er was altijd eentje die niet werd opgegeten

een weesjesmand werd in gebruik genomen

vele sokken zijn daar in terecht gekomen

soms een dunne, dan een dikke

kan zo’n sokkenmonster zich dan nooit verslikken?

blijkbaar niet, er verdween er nog regelmatig één

dan barste ik in tranen, ik vond dat heel gemeen

dat sokkenmonster had geen voorkeur

keek niet links of rechts en ook niet naar de kleur

maatje twee- of drieënveertig

het monster vond ze even prachtig

een sok met scheuren of met gaatjes

met dat monster werd die beste maatjes

een sokje nieuw of al wat oud

het monster vrat ze zonder peper… zonder zout

maar wat baat het vloeken en het kijven?

‘k zou dat monster willen verdrijven!

als ‘k er nu eens een sok instak

waarop het monster al z’n tanden brak!

ah, ik heb het nu gevonden durf ik denken

‘k ga hem mijn sok met ‘centjes’ schenken

die ligt al jaren onder mijn matras

‘k was zeker dat die nog ergens goed voor was

als dan daar dat beest z’n tanden in zet

dan besterf ik het… van de pret !!!

Ludo, 20 januari 2011

Er blijven in geloven

In je schooltijd raakte je wel aan een liefje

via de zus van een vriend of met een briefje.

Hé, hallo … ik vraag ’het’ aan …

Ja, zo werd dat doen gedaan!

Later ging je af en toe wel ‘s op café

en nam je daar al eens een meisje mee.

Na een poosje vond je dan ‘de jouwe’

en dacht je enkel nog aan trouwen.

Na een dikke twintig jaar sta je plots terug ‘op nul’

en geef je niet meer om die ‘flauwekul’.

Je wil gewoon weer terug ‘gelukkig’ zijn

maar het ‘zoeken’ loopt niet als een trein.

’t Is niet vanzelf gegaan

’t was met vallen en opstaan.

Je denkt: er is als vrijgezel wel keus

maar de deur valt vaak tegen je neus.

Nu dacht ik: dolle pret !

ik zet me op het internet!

’t Was heus geen stormloop d’ eerste weken

’t belang van foto’s was al snel gebleken.

De eerste die mijn foto’s kon bekijken

liet wel ‘iets’ van aandacht blijken.

Het duurde nog wel enkele weken

voor ze moeite deed om af te spreken.

Die eerste date dat was al tof:

gaan wandelen in een mooie hof!

We konden het niet laten,

het  was uren, uren, praten…

Wat een hemelse ervaring:

’t werd een ware openbaring!

Het deed me deugd, het deed me goed,

‘k had nooit eerder zo iemand ontmoet.

Gelukkig bleef ‘k er altijd in geloven

‘k liet m’n vlammetje nooit doven,

want toen ontmoette ik ‘die lieve zachte’

‘t leek alsof ze me verwachtte.

Ze is zo warm, ze zit nog steeds vol vuur

ik moet nog gaan geloven op den duur:

wat eens iemand tegen me zei:  vroeg of laat …

vind jij nog wel eens iemand ‘op jouw maat’!

En ja, ’t is waarlijk zo gebleken

‘k geraak op haar nooit uitgekeken.

Kijk, het wordt me wéér te machtig:

ze is zó mooi - ze is… zó prachtig

Ludo, 27 juni 2008

Fouten

zal ik van mijn fouten ooit ’s leren,

is de vraag die ‘k zo vaak stelde

ooit doe ik het tij eens keren

is wat ik mezelf dan vertelde

eb en vloed moet ik nu ondergaan

‘k heb niet zoveel meer te vertellen

maar ik ga er voluit tegenaan

zo kan je dat wel stellen

of ‘k nu nog fouten maak of niet

daarvan lig ik niet meer wakker

‘k weet niet of iedereen ’t nu ziet

‘k ben helemaal terug die… ‘foute rakker’

Ludo, Sint Job 25 mei 2014

De kogel is nu door de kerk
vanaf morgen start het 'grote werk'.
Met allerhande 'straf gerief'
starten ze het lente-offensief.
Zes maanden lang
gaan z'aan de gang.
Ik heb het eens bekeken:
ongeveer per drie weken
zowat voor een uur of zes
mag ik dan telkens 'aan de fles'.
Hier een katheter, daar ne plakker
'k lig daar voorlopig niet van wakker.
'k Ben aldoor optimist
maar toch best ook realist.
't Zal niet altijd een feestje zijn
maar dit ventje krijgen ze niet klein ! 

Ludo, 27 maart 2014

Een pluimpje.

het doet zo’n goed,

een pluimpje op je hoed !

daar al eens aan gedacht?

een beetje lof, zo onverwacht

zo’n klopje op je schouder

al ben je reeds ‘wat ouder’

of hoor je nog bij ‘de jeugd’?

het doet verdomme deugd !

je moet iedere kans ertoe benutten

eenieder zal er energie uit putten

met zulke pluimen mag je gul zijn

’t is een genot voor groot… en klein

Ludo, Sint-Job-in-‘t-Goor

8 september 2014

de duiven zijn weer 'gevallen'

daarvan snap ik niet ‘de ballen’

hoe jullie duifjes 't steeds wéér flikken

er iedere keer jullie hok uit te pikken

na uren vliegen vanuit het Franse Zuiden

waar nog om het uur de klokken luiden

kom je thuis op zo’n donker hok

en gaat je ringetje in een ‘klok’

baasje riep aldoor  kom-kom-kom

en je deed dat ook… héél stom 

niemand kan jou wat leren

op het vlak van oriënteren

maar dan denk ik zo: wie weet

ligt op dat hok wel een magneet

of was het dat supermooie duifje

zo zoet als een Zuid-Frans druifje

die je stapelgek maakte in je kop

en zit je ‘r nu misschien wel… bovenop

In een ‘bevlieging’ gemaakt,

Ludo, 4 mei 2014

Begunstigd

de nevels verdwijnen dankzij het zonlicht

er ontsluierd zich een bergachtig vergezicht

hellingen alle tinten groen, luchten alle tinten blauw

ik voel me ‘begunstigd’ wanneer ik dit aanschouw

zó gelukkig dat ik hier mag zijn

ver weg van donkere diagnoses, angst en pijn

een woord van dank, een goed humeur,

en kijk: er is wéér leven met zelfs nóg meer kleur !

Ludo, onderweg  16/9/2014

Als het rijmen me niet meer wil lukken
hoef ik me de haren niet uit te rukken.
Dat gaat nu immers helemaal vanzelf,
ik krijg wellicht een glad gewelf.
De haren vind ik nu met handenvol,
wis en zeker krijg 'k nu een gladde bol !
Jaren mocht ik pronken met m'n volle kop,
mijn bruine dos bleef steeds rechtop.
'k Mocht voor m'n achtenvijftig heus niet klagen,
de grijze lokken durfden maar niet op te dagen.
Maar nu, bij 't wassen, was het schrikken !
Wat zeg ik ? Het was méér dan stevig slikken !
De tranen waren, geloof me, zéér nabij,
van zoiets word een mens nu écht niet blij.
Als aandenken stopte ik wat in een zakje
en begin nu m'n zoektocht naar... een klakje.

Ludo, Sint Job 14 april 2014 

Zwakke schouders

‘k heb ‘t al eerder gehekeld

we leven in zo’n wrede wereld

het falen van één of beide ouders

komt vaak terecht op zwakke schouders

een kind wordt verwekt uit liefde

of omdat het één van beide beliefde

dat kind vroeg niet om dat leven

maar zal tot op ‘t laatst je al zijn liefde geven

waartoe heeft een leven dan gediend

als je nooit zo’n liefde hebt verdiend?

op ’t einde van z’n leven beseft men pas

hoe zo’n leven zonder liefde was

geef zo’n kind dan ook waar het recht op heeft,

namelijk AL je liefde, zolang je verder leeft

want geloof me, verdraaid,

je oogst maar enkel wat je zelf hebt gezaaid !

Omerta

Waarom ben ik vaak zo hevig

waarom was ik weer zó bezig

‘k moet mezelf toch niet verkopen

althans, dat durf ik toch te hopen

’t klonk een ietsie als verwijt

maar ‘k heb dan ook écht spijt

spijt dat ik m’n mond nooit hou

‘k hoor het vaker van een vrouw

het is gewoonlijk in ’t begin

maar ’t heeft uiteindelijk toch geen zin

het is zoals die zus van Gabriëlle zei:

‘luisteren’ maakt me ook wel blij

ik wil van dat ‘onhebbelijke’ af

‘k moet precies altijd van iets ‘vanaf’

snel, snel mezelf profileren?

mijn leven op één hoopje keren?

‘k sprak eerder al van zelf-educatie

dit was dus geen communicatie

het leek wel op een monoloog

waarbij ik op een slappe koord bewoog

wil ik nu het evenwicht niet verliezen

moet ik een andere tactiek gaan kiezen

een ‘staakt het vuren’ heeft geen zin

een ‘omerta’ evenmin…

simpelweg wat aandacht voor ‘die ander’

zo begrijp je toch ’t snelst malkander!

moest ik daar nu zo oud voor zijn?

toen ‘k er mee begon was ik nog klein

m’n moeder zei toen al vaker resoluut:

hou je mondje eens voor één minuut !

60 tellen heeft ze mij dan niet gehoord

‘k deed daarna gewoon weer … voort

intimi weten dat ik gedichtjes schrijf 
zo weet ik dan met mijn gedachten blijf
voel ik me goed en rustig dan zijn ze veelal leuk en luchtig
voel ik me echter slecht of rot dan gaan ze soms 'tot op het bot'
soms schrijf ik heelder vellen vol
voor 't plezier en voor de lol 
maar nu, nu is dit ventje ziek
knock out... in de kliniek
het ging de laatste weken mis
maar nu weten ze eindelijk wat het is 
voor een eerste lentedag heus ongelegen
bij dát nieuws paste enkel... regen
mijn bloed is 'effe' naar de knoppen
mijn hart moet daardoor véél harder kloppen 
het verdict ging ons door 'merg en been'
'k was even van de wereld heen
heb ik dáárvoor zó gezond geleefd?
is het dát wat men voor mij in petto heeft?
je hebt gewoon zo van die dagen
dan lig je daar met al je vragen
niemand die dan een zinnig antwoord heeft
gelukkig dan wel bergen liefde geeft
dat doet me goed
dat geeft me moed 
in de rand van dit verhaal
is er iets waar ik van baal
er is niets wat rijmt op: Ziekte van Waldenström
shit toch !!!!!

Ludo Bisschops, 23 maart 2014

Zeven zeeën.

verscheidene van de zeven zeeën

heb ik inmiddels opgevreeën

in de ene zag ik de mooiste vissen zwemmen

in andere moest ik zowaar de golven temmen

bij ons is ’t water eerder grauw

in ’t Zuiden is ’t dan weer helder blauw

af en toe zag ik er dames zonder kleren

daarnaast liepen dan ook blote heren

‘k heb toen ook overal gezwommen

de temperatuur kon me niks verdommen

maar nu… nu is ’t water overal te koud

of... word ik dan toch écht oud?

Ludo Bisschops   Zuid-Engeland   6 augustus 2017

Rijmen...

'k moet nog even wakker blijven

'k wil immers nog schrijven, schrijven, schrijven

gewoonweg zinnen laten rijmen

woordjes aan elkander lijmen

de ene is verslaafd aan sport

die traint en doet zichzelf vaak te kort

de ander gaat op café en zuipt er liters bier

nu goed, zo heeft ook die weer z'n plezier

deze vent doet geen van beide

maar dit geheel terzijde

geef mij wat schrijfgerief en een blad

en 'k heb m'n pleziertje ook alweer gehad

soms vindt ook een ander 't fijn, dat is bewezen

want ik stel hier vast dat ook jij het hebt gelezen!

Ludo Bisschops, Sint Job 29 augustus 2017

Zoals het klokje…

de slinger van een klok gaat heen en weer

haar getik geeft rust en zorgt voor sfeer

zo’n klok brengt inderdaad gezelligheid

en slaat jarenlang, precies op tijd

door tijdig aan ’t gewicht te trekken

kon je de looptijd van zo’n klok flink rekken

eens per jaar viel ’t stil, dat ding

toen ons gezinnetje… op vakantie ging…

d’r waren er die je op moest winden

zó moest ik er ook een vinden!

‘k vond nu zo een in Engeland

je weet wel… aan de overkant

‘t is een schattig simpel ding

ik kocht het toen ik… op vakantie ging…

Ludo Bisschops,   31 augustus 2017