Archief

ik ben gelukkig, ik ben content

ja, een brede lach bij deze vent

vele mensen zeuren, velen klagen

donkere kleuren, trieste dagen

héél soms al ‘s een keer terecht

maar ‘t is toch beter dat je vecht

wil het dan effe niet goed lukken

heeft het leven weer z’n nukken

gebruik dan die sterke kracht vanbinnen

laat je humor en je lach dan overwinnen

stel enkele reële doelen in je leven

en begin alvast dáárnaar te streven

soms bergop vaak bergaf zal je ervaren

verbrand al eens je gat, zit op de blaren

hou je kin omhoog, schouders achteruit

stop met zeuren, ’t haalt toch niks uit

je hebt je leven immers zelf in handen

kan je best maar beter goed belanden

tover een lach op je gelaat

daar is eenieder bij gebaat

je vrienden zien je dan graag komen

kan je van leuke dingen blijven dromen

ga naar buiten, kruip eens op je fiets

achter je ruiten zie je vrijwel niets

duw vaker op de uitknop van teevee

wees vrolijk, lach en zijt tevree

bij mij is ’t alvast zéér wel gelukt

‘k heb er de vruchten van geplukt…

Ludo Bisschops, 22 november 2016

‘k sprak in mijn spiegel nog vandaag:

goh, … wat zie ‘k haar graag!

en ’t is misschien wel waar

ik vind het nog steeds raar

diegene die je bovenal het liefste ziet

die zie je soms in dagen niet

maar als zij er dan toch is

dan is ’t gedaan met dat gemis

dan heeft ze echt geen keus

de eerste zoen is op haar neus

dat neusje heeft al veel geroken

en niet enkel en alleen bij ’t koken

dat neusje dient tot meer dan enkel dat

dat neusje weet zeer snel wanneer en wat

een probleempje of een slecht gevoel

zij weet het allerbest wat ik dan voel

’t is niet aan veel gegeven

zich zo snel in te leven

ik ben tenslotte niet zo doorzichtig

en in mijn taalgebruik niet steeds omzichtig

ik zeg gewoon waar ‘t mij omgaat

‘k voeg niet steeds woorden bij m’n daad

zoek bij zo ’n vent maar je geluk …

toch is ze op mij nog even … tuk

Ludo B.

Genieten!

bij een periode in ons leven

zetten we de klok stil voor even

we gaan alles draaien en keren

we trachten alles t' evalueren

wat deden we goed, wat verkeerd?

hebben we uit onze fouten geleerd?

hielden we ons aan alle wetten?

valt er nog iets recht te zetten?

we liepen allemaal al eens op 't foute pad

verbrandden allemaal wel eens ons gat

bestaat er een gom om alles te wissen?

een truuk om géén doelen meer te missen?

het maakt nu alles niks meer uit

we kijken beter nog enkel maar vooruit

laat ons vooral genieten, altijd goed gezind

we zijn uiteindelijk allen toch maar... ' dust in the wind'

Ludo Bisschops, Felixstowe, 24 augustus 2017.

Ik weet nog...

zo'n muis had vroeger een staart

'k heb zo'n ding zelfs nog bewaard

waar is de tijd dat we 't zonder deden?

't lijkt al een eeuwigheid geleden

wat eerder was er zelfs nog geen PC

m'n schrijfmachine maakte volop fouten op dt

wie herinnert zich die Tippex nog van toen?

waarmee je fouten simpel weg kon doen

zo was er potlood met op 't eind een gom

dat was uiteinde-lijk niet eens zo dom

d'r was die typmachine met tweekleurig lint

waarop een nieuwe regel met geratel en een 'boenk' begint

er zat een inktpot in 't gat van onze lessenaar

die te vullen bracht de meester voor mekaar

'k weet ook hoe mooi ik die gekafte schriften vond

waarbij naam en vak op 't etiket te lezen stond

door zulke herinneringen uit mijn bestaan

zou 'k gerust terug in 't verleden willen gaan

om na te gaan of zoiets echt wel gaat

vlooi ik uit of d'r geen app-je voor bestaat 😉

Ludo Bisschops,

Crich 20 augustus 2017

Schrijven, schrijven, schrijven.

‘k moet nog even wakker blijven

‘k wil immers schrijven, schrijven, schrijven

gewoonweg zinnen laten rijmen

woordjes aan elkander lijmen

de ene is verslaafd aan sport

die traint en doet zichzelf wat te kort

de ander gaat op café en zuipt er liters bier

nu goed, zo heeft die ook weer z’n plezier

deze vent doet geen van beide

maar dit geheel terzijde

geef mij wat schrijfgerief en een blad

en ‘k heb m’n pleziertje ook alweer gehad

soms vindt ook een ander ’t fijn, dat is bewezen

want ik stel hier vast dat ook jij het hebt gelezen

Ludo Bisschops

Zuid-Engeland, 7 augustus 2017

Tobben…

Vrienden, ‘k geef jullie één advies:

stop met tobben, het is tijdverlies!

Voor je ’t weet is er een hele tijd verstreken

waarin je naar niks moois hebt opgekeken.

Kijk maar eens even achter je rug

op al die verloren ‘tobtijd’ terug.

Ik zeg je dan ook overtuigend dit:

een tobber blijft zitten waar hij zit!

Echt vrienden, ni gezwanst en ni gezeverd,

heeft dat tobben al ooit iets opgeleverd?

Je kan tobben over geld of ziekte,

over te mager of iets teveel dikte.

Over ’t uitvallen van je haar

of de omtrek van de evenaar.

Je kan dus tobben over alles wat maar kan

maar bereikte je ooit enig resultaat daarvan?

Laat je niet in beslag nemen door tal van zorgen

niet vandaag, maar ook zeker niet meer morgen!

’t Weerhoudt je volop te genieten van het leven

en zoals elkeen wel weet: dát leven… duurt maar even!

In een toptijd gemaakt op 26 april 2014.

Ludo Bisschops

Vallen

Wie had gedacht dat jij op mij zou 'vallen'

en dat ik jou zou bevallen

dat 'ontmoeten' vergeet ik nooit

'k was nooit zó snel ontdooid

je struikelde ocharme...

toch wel uitgerekend in 'mijn' armen

was het een speling van het lot

of lokte je me subtieltjes uit m'n kot

'k zal 't maar op het eerste houwen

je lijkt me te vertrouwen

nee, ik ben er zelfs zeker van

ik weet nu immers dat het kan

je smile, die is zó breed en leuk

we liggen wel eens vaker 'samen' in een deuk

je brengt mijn happy-gevoel tot ongekende hoogte

't is zo verfrissend na 'de droogte'

Ludo Bisschops

Wel, ik heb het wierookvat eens bovengehaald voor mensen die supergoed voor mij zorgen. Effe tijd?

Het moet me van het hart!

  Verpleegsters zijn een ras apart.

Hoe zou 't zonder hen wel zijn?
Doffe ellende, diepe pijn!
Ze crossen door eindeloze gangen,
blijven hier en daar eens hangen.
Een schouderklop, een lieve lach,
geloof me vrij, 't doet deugd, dat mag...
Stoere bonken worden kleine krenten. 
Frêle vrouwtjes temmen grote venten.
Ze raken zelden in de war,
kennen ieder pilletje in hun kar.
Lopen meestal in hun witte pakken
met vaak overladen zakken.
Ben je niet gerust of zit je met een kropje,
dan duw je simpelweg op 't rode knopje.
Maar! Van die blauwe blijf je beter af,
want dan komen z'in gestrekte draf!
Met een zwaailicht op hun trotinnet
dan is het even over met de pret...
Maar al bij al, ik zei 't je al:
Ze helpen je door 't diepste dal.
Vervelend ongemak, grote kwaal,
daarvan verlossen ze je allemaal.
Ze foereren je met spijs en drank, 
zorgen voor wat beeld en klank.
Ze geven kleur aan een grauwe dag,
zeggen poezenlief wat moet en wat niet mag.
Een kleine zeur, de grootste pessimist,
die mooie lach wordt opgedist.
En doet er weer één 'ambetant',
het ordewoord is 'tolerant'.
Ook zij hebben hún gebreken...
... maar worden er niet op aangekeken...
Kortom: verpleegsters, dat zijn Godinnen! 
Wat zouden we zonder hen beginnen? 

Ludo Bisschops

23 maart 2014

Wokken:

In de tijd van één gerechtje

schreef ik dit gedichtje

ik ben al hélemaal geen kok

mijn specialiteit dat is “de wok’

’t is bovendien niet duur

je zet gewoon die pan op ’t vuur

Je snijdt de kip in kleine stukken

dat is simpel, dat moet lukken!                               

Het vlees, dat wordt steeds kleiner

de smaak, met kruiden, al wat fijner

Je roert constant maar in die pan

na één keer ken je ‘r alles van

je neemt dan wortelen, scheuten, prei

en kapt er nog wat olie bij

de boel begint te geuren,

de kip al wat te kleuren

je moet er constant wat in dabben

anders kan je ’t uit de pan gaan krabben

de kip zat in een bakje

de groenten in een zakje

die groentjes zijn nooit taai

wokken maakt ook geen lawaai

je mag wel niet gaan lopen

om snel nog wijn te kopen

’t is beter om er bij te blijven

en ondertussen een gedicht te schrijven

je merkt het: wokken is geen kunst

bij mij ervan te eten wel een gunst !!

nu drink ik nog alléén mijn wijn

de volgende keer zal jij er zijn.

Ludo 8/9/06

Echte vriendschap !

echte, warme vriendschap is me heilig

daar kan toch niks of niemand tegenop

bij mijn echte vrienden voel ik me veilig

bij hen zit je zelden of nooit eens strop

heb je weer eens zo’n archi-slecht moment

of een doekje nodig om ‘t bloeden te stelpen

’t is die vriend die jou door en door kent

die je dan met woord en daad zal helpen

echte vrienden heb je niet zomaar voor ‘even’

niet enkel als de donkere wolken verschijnen

maar je hebt ze voorzeker voor je hele leven

en zullen niet zomaar heel gauw verdwijnen

vriendschap moet wel van twee zijden komen

ook als je gelukkig bent mag je dat laten weten

als je van je komend kleinkind zit te dromen

of nogmaals van een nieuwe liefde bent gebeten

deel, bij voorkeur, van beide kanten lief en leed

zo blijft de mooiste vriendschap ’t langste duren

zelfs na een dip, verkoop je weer voor je ’t weet

 gekke grappen en grollen en de allerzotste kuren

Ludo Bisschops

Roeselare, 14 mei 2014