Archief

Bloemen

'k herinner me nog vrij helder

de geur van bomma d‘r kelder

‘t was er klein en heel donker

en bovendien: het stonk er!

'k herinner me ook nog haar huis

het behoefde echt een grote kuis

ze hoorde het niet zo heel graag

maar de ramen smeekten om een laag

maar 'k herinner me nog 't liefst haar tuin

er groeiden wortelen, selder, prei en ajuin

maar ook zo'n beetje meer vooraan

daar zag ik al die mooie bloemen staan

je hoefde je niet eens te bukken

om hele bossen d’r van te plukken

't waren er veel om op te noemen!

bompa noemde bovendien ook 'Bloemen'

m'n moeder was trots op haar mooie naam

in 't bloemschikken genoot ze enige faam

mijn moeder's huis was altijd proper

ze poetste nog iedere week haar koper

ze had maar een hele kleine tuin

geen sprake van selder of ajuin

haar tuintje stond wel vol met bloemen

't waren er teveel om op te noemen!

en nu ... dat vind ik toch wel tof

zit ik zo gaarne in mijn eigen hof

vol met bomen, planten en met bloemen

't zijn er veel teveel om op te noemen!

Ludo Bisschops

Oh Arnout, ventje

wat ben ik gek op je!

ik zou je wel alle dagen willen zien

maar je bedje staat te ver misschien

alle weken zie 'k je groeien

telkens kan je me zo boeien

je wangetjes worden voller

je buikje al flink wat boller

je vingertjes zijn zo fijn

je voetjes nog zo klein

het is zo’n uniek en zalig zicht

op mama’s buikje, oogjes dicht

ver zijn nu nog alle zorgen

ver is nog ‘de dag van morgen’

als straks de dag komt dat je 'opa' zegt

en jij je kleine handjes in de mijne legt

zullen dikke tranen over m'n wangen rollen

dan gaan we eindeloos samen dollen

Arnout, ventje, 'k zie je zo ontzettend graag

't is dan ook daarom dat ‘k je nu al vraag:

schenk de wereld jouw mooie lach

iedere morgen, iedere nieuwe dag

en genieten wij dan weer van zonneschijn

dan weet ik dat ‘t door ‘jouw lach’ zal zijn !

Opa, 5 oktober 2008

Ik zeg een mooie dag vaarwel

en zoek de knop van ’t licht

wonderbaarlijk snel

doe ik mijn ogen dicht.

Even snel schieten er gedachten binnen.

Mijn hersenen zijn nog lang niet moe.

Ik weet dat zij het pleit gaan winnen

dus laat ik het maar ‘oogluikend’ toe.

Papier en pen liggen binnen m’n bereik

al gauw neem ik die ter hand

en als ik het eens goed bekijk

tussen hen en mij is er een band.

De woorden schieten me te binnen

ik moet er ergens mee naartoe.

Het kost geen moeite te beginnen

vraag me niet waarom of hoe.

Soms is het iets zinnigs wat ik schrijf,

soms betekend het helemaal niets.

Ik schreef al eens over een mooi wlijf

maar evenzeer… over een nieuwe fiets.

Sint-Annaland, 26 april 2014

ik heb een schattige mascotte

hij reist overal met me mee

het is een rustige, gene zotte

hij zit nu hier met mij aan zee

kijk, zo’n Buddy is best leuk

ik vertel hem stomme mopjes

en dan lacht hij zich een deuk

dan is ook ’t baasje in z’n nopjes

die is de hele dag dan goed gezind

als z’n baasje weer gaat rijmen

gaat dat vlot en heel gezwind

mijn mascotte hoeft niet te slijmen

dat haalt bij mij helemaal niks uit

’t is een beertje met een rooie vest

dat kledingstuk doet hij nooit uit

da’ s misschien ook maar best

want zo’n beertje in z’n blote bast

dat is niet zo netjes, da’s niet mooi

af en toe pak ik hem wel ‘s vast

en leg ik Niño’s haartjes in de plooi…

Ludo Bisschops

Aan zee, 29-04-2014

ik bied je geen kasteel

geen rood of geen geel

ik bied je geen villa

geen witte, ook geen lila

ik bied je ook geen luxe appartement

neen, ik ben gewoon niet zo'n vent

ik draag ook niet de allerduurste kleren

toch ben ik op mijn gemak tussen welgestelde heren

ik draag geen juwelen

ik hoef er ook geen te stelen

ik ga dus niet staan grienen

ik zal m'n centen wel verdienen

ik heb geen hopen geld

't is dus snel geteld

niet veel wit en helemaal geen zwart

maar ik schenk je wel m'n hele hart

Ludo,  17 augustus 2009

Het sokkenmonster

‘k ging samenwonen met m’n lief

die had om te wassen zo haar gerief

haar wasmachien was voor de buren

want soms vertoonde dat wel kuren

ze vertelde me dat die sokken vreette

en daarom ‘sokkenmonster’ heette

maar ’k had er zelf ook zo eentje staan

vele, vele sokken naar de maan

nooit werd er eens een koppel opgevreten

er was altijd eentje die niet werd opgegeten

een weesjesmand werd in gebruik genomen

vele sokken zijn daar in terecht gekomen

soms een dunne, dan een dikke

kan zo’n sokkenmonster zich dan nooit verslikken?

blijkbaar niet, er verdween er nog regelmatig één

dan barste ik in tranen, ik vond dat heel gemeen

dat sokkenmonster had geen voorkeur

keek niet links of rechts en ook niet naar de kleur

maatje twee- of drieënveertig

het monster vond ze even prachtig

een sok met scheuren of met gaatjes

met dat monster werd die beste maatjes

een sokje nieuw of al wat oud

het monster vrat ze zonder peper… zonder zout

maar wat baat het vloeken en het kijven?

‘k zou dat monster willen verdrijven!

als ‘k er nu eens een sok instak

waarop het monster al z’n tanden brak!

ah, ik heb het nu gevonden durf ik denken

‘k ga hem mijn sok met ‘centjes’ schenken

die ligt al jaren onder mijn matras

‘k was zeker dat die nog ergens goed voor was

als dan daar dat beest z’n tanden in zet

dan besterf ik het… van de pret !!!

Ludo, 20 januari 2011

Er blijven in geloven

In je schooltijd raakte je wel aan een liefje

via de zus van een vriend of met een briefje.

Hé, hallo … ik vraag ’het’ aan …

Ja, zo werd dat doen gedaan!

Later ging je af en toe wel ‘s op café

en nam je daar al eens een meisje mee.

Na een poosje vond je dan ‘de jouwe’

en dacht je enkel nog aan trouwen.

Na een dikke twintig jaar sta je plots terug ‘op nul’

en geef je niet meer om die ‘flauwekul’.

Je wil gewoon weer terug ‘gelukkig’ zijn

maar het ‘zoeken’ loopt niet als een trein.

’t Is niet vanzelf gegaan

’t was met vallen en opstaan.

Je denkt: er is als vrijgezel wel keus

maar de deur valt vaak tegen je neus.

Nu dacht ik: dolle pret !

ik zet me op het internet!

’t Was heus geen stormloop d’ eerste weken

’t belang van foto’s was al snel gebleken.

De eerste die mijn foto’s kon bekijken

liet wel ‘iets’ van aandacht blijken.

Het duurde nog wel enkele weken

voor ze moeite deed om af te spreken.

Die eerste date dat was al tof:

gaan wandelen in een mooie hof!

We konden het niet laten,

het  was uren, uren, praten…

Wat een hemelse ervaring:

’t werd een ware openbaring!

Het deed me deugd, het deed me goed,

‘k had nooit eerder zo iemand ontmoet.

Gelukkig bleef ‘k er altijd in geloven

‘k liet m’n vlammetje nooit doven,

want toen ontmoette ik ‘die lieve zachte’

‘t leek alsof ze me verwachtte.

Ze is zo warm, ze zit nog steeds vol vuur

ik moet nog gaan geloven op den duur:

wat eens iemand tegen me zei:  vroeg of laat …

vind jij nog wel eens iemand ‘op jouw maat’!

En ja, ’t is waarlijk zo gebleken

‘k geraak op haar nooit uitgekeken.

Kijk, het wordt me wéér te machtig:

ze is zó mooi - ze is… zó prachtig

Ludo, 27 juni 2008

Fouten

zal ik van mijn fouten ooit ’s leren,

is de vraag die ‘k zo vaak stelde

ooit doe ik het tij eens keren

is wat ik mezelf dan vertelde

eb en vloed moet ik nu ondergaan

‘k heb niet zoveel meer te vertellen

maar ik ga er voluit tegenaan

zo kan je dat wel stellen

of ‘k nu nog fouten maak of niet

daarvan lig ik niet meer wakker

‘k weet niet of iedereen ’t nu ziet

‘k ben helemaal terug die… ‘foute rakker’

Ludo, Sint Job 25 mei 2014

De kogel is nu door de kerk
vanaf morgen start het 'grote werk'.
Met allerhande 'straf gerief'
starten ze het lente-offensief.
Zes maanden lang
gaan z'aan de gang.
Ik heb het eens bekeken:
ongeveer per drie weken
zowat voor een uur of zes
mag ik dan telkens 'aan de fles'.
Hier een katheter, daar ne plakker
'k lig daar voorlopig niet van wakker.
'k Ben aldoor optimist
maar toch best ook realist.
't Zal niet altijd een feestje zijn
maar dit ventje krijgen ze niet klein ! 

Ludo, 27 maart 2014

Een pluimpje.

het doet zo’n goed,

een pluimpje op je hoed !

daar al eens aan gedacht?

een beetje lof, zo onverwacht

zo’n klopje op je schouder

al ben je reeds ‘wat ouder’

of hoor je nog bij ‘de jeugd’?

het doet verdomme deugd !

je moet iedere kans ertoe benutten

eenieder zal er energie uit putten

met zulke pluimen mag je gul zijn

’t is een genot voor groot… en klein

Ludo, Sint-Job-in-‘t-Goor

8 september 2014