Pauze

... dan maar het Damiaanbierke geproefd tijdens de break over Kamiano ..
foto genomen in de lokalen van Eigentijdse Jeugd waarvan de naam ondertussen omgedoopt is tot Don Bosco Experience.
Pauze
... dan maar het Damiaanbierke geproefd tijdens de break over Kamiano ..
foto genomen in de lokalen van Eigentijdse Jeugd waarvan de naam ondertussen omgedoopt is tot Don Bosco Experience.
PASSIE PATRICK DE BRUYN

Dit was wat ik heb geprobeerd te doen ...
toen ik een tijd terug mantelzorger mocht zijn
bij en voor een paliatief persoon,
ook al lwam de kritiek
dat je daar beter niet mee begint!
de dankbaarheid van de betrokkene
was dus te groter,
zelf al was het voor mij soms
psychologisch lastig,
zeker toen de vraag gesteld werd
hoe het moet voelen
alleen te sterven.
Ook dan is onderstaande van toepassing!
WAARDEN Tijdens mijn verblijf in het gemeenschapshuis Don Bosco, vond ik volgende woorden op het muismatje:
vertrouwen
bevestigen
liefde
humor
trouw
respect
gebed
rede
verantwoordelijkheid
vriendelijhkheid
familiegeest
zorg
geloof
weerbaarheid
gemoedelijkheid
dankbaarheid
droom
samenwerking
vreugde
als er zo vele waarden zijn, hoe kan het in onze wereld dan verkeerd lopen?!
mantelzorg

'Dag Martin, diepe dank voor je attente aanwezigheid, je zorg voor Miel en je delen in ons gemeenschapsleven en gebed.'
'Je ondervond dat mantelzorger zijn soms wel eens psychologisch kan doorwegen'.
Je deed het prima. Groeten en vast tot nog eens'.
Niet het dankjewel wil ik hier achterlaten, maar vooral de nadruk op wat je in vetjes hierboven kan lezen. Het kruipt inderdaaad in je huid, net als tolen ik de zorg opnam in augustus, maar dan voorde jonge man die de weg kwijt was.
Vandaag kan ik met blijdschap zeggen dat hij het traject heeft doorlopen en zelfs blij is met een bewuste keuze verder begeleid te worden.
Om maar aan te geven, als je nu voor een oud of ziek iemand wil zorgen, dan ga jer ervoor met hart en ziel, en niet voor even; kom je hindernissen tegen, zit je met gemengde gevoelens, maar uiteindelijk met een wederzijdse dankbaarheid.
Latst mocht ik gisteren nog beleven toen ik nog eens mijn zieke 'vriend' ging bezoeken.
kritiek
openhartig
Het is goed openhartig naar anderen te zijn, maar met eerlijkheid moet je voorzichtig zijn, en als het mogelijk is moet je respectvolle en aardige woorden gebruiken.
(Confucius)
vriendschap
VRIENDSCHAP IS HET OPRECHTSTE GEVOEL DAT ER BESTAAT,
OPRECHTER DAN DE LIEFDE TUSSEN MAN EN VROUW .
Happy slapping ...
Het verleden.
Het verleden moet kunnen weggewerkt
om vooruit te kunnen kijken.
even
puur genieten van deze mooie oktobermaand ... die ook alweer voorbij is.
Als er blijkbaar niets meer kan ..
... dan kan je nog altijd proberen 'gelovig-aanwezig-te-zijn' woordeloos ...
Omdat beelden meer zeggen dan woorden.

Bouwen
... aan een gebedshuis in India ... of de rol van de vrouw in de kerk!
welke deur ...
kies jij?
puur liefde
Het leven
Het leven is als een zebra,
een streepje wit,
een streepje zwart,
een streepje wit ....
Leven, een kaarstpel?

Net als bij het kaarten zit het leven vol keuzes.
Welk spel kan
ik met deze kaarten spelen?
Wie zal ik vragen?
Met wie zal ik
meegaan?
Wie wil met mij meegaan?
Vragen die moeilijker worden naarmate je ouder wordt.
Die
moeilijker worden naarmate je keuzes slinken.
Die moeilijker worden naarmate
je armer bent.
Na een leven lang werken (of zoeken)
dromen mensen van een
mooie oude dag.
Een oude dag waarop je omringt wordt door warme mensen.
Een
oude dag waarbij je nog lang zelf op eigen benen kan staan.
Een oude dag
waarbij een stuk van je zorgen gedragen wordt
door de mensen voor wie je zelf
lang hebt ingestaan…
Helaas blijft dit voor veel mensen een droom.
Hun kaarten
liggen niet goed.
Te weinig troef bedeeld,
een moeilijk spel,
niet de
juiste medespelers.
Hun zorgen blijven. Groeien zelfs.
Nóg moeilijker om te
vragen,
nog moeilijker om mensen te vinden die met je meegaan.
Oud en arm? Grote miserie, als je ’t mij vraagt.
Is het leven dan toch een
kaartspel?
doordenkerWeergekeerd van een late voordracht
parkeer ik na 23 uur mijn wagen
op de parking van de Leuvense vismarkt
om mij daarna naar huis te haasten.
Onmiddellijk kruis ik het pad van drie Marokkaanse jongens
en hoor hen nog aan mijn wagen iets zeggen.
Plots komen ze achter mij aan.
Ik versnel mijn pas.
Zij nog meer en ze halen mij lopend in.
Een van hen roept mij:
"Sorry meneer, maar u heeft uw GSM
op het dak van de wagen laten liggen.
Hier is hij, alstublieft."
PIET NIJS
Minnaars

Zolang minnaars anoniem naakt zijn voor elkaar
gaat het goed,
maar zo gauw ze hun psyche en idenditeit blootgeven,
loopt het verschrikkelijk fout.