uw broer

Kijk, dat is het
        wat ik wil, 

dat is het wat ik zoek, 

dat is het,
wat ik vanuit het diepst
van mijn hart
met brandend verlangen
wil vervullen. 

Franciscus

Deze tekst schreef ik op een reis naar Assisi in 1978, wetende dat dit het was voor mij!

“Mijn vader verafschuwde elke verslaving aan zwakte, en vooral het misbruik van de zwakte van anderen, en zei dat het de taak van ieder mens was zijn naaste te helpen om sterker te worden en een niveau te bereiken waarop hij in zijn eentje tegen de gevaren en de ellende van het bestaan zou zijn opgewassen, en daarom moest elke vader zijn zoon leren zwemmen in de zee, leren paardrijden en schieten met een geweer. … want zo zou de jongen zich redden.”

 Het zou een getuigenis uit dankbaarheid mogen zijn aan mijn vader én aan mijn moeder, die me inderdaad op deze manier in de wereld heeft gezet, en dat is het ook voor een groot deel ook al citeer ik deze tekst uit “Zwijgen”, een boek van Joodse jongen/man, Joshua Sobol. 

Waarom deze passage me vandaag misschien meer raakt dan anders, is het feit dat door o.a. mijn opvoeding en doorheen de goede en kwade jaren van mijn bestaan, ik blijkbaar genoeg weerbaarheid heb gekweekt (“Weerbaar en broos” was misschien niet toevallig ook de titel van het doctoraat van mijn zus wat ze behaalde in mei vorig jaar) om heel concreet vandaag, en dit ondanks alles, toch verder aan dit blog te werken na een korte periode van bezinning, de gedachte in het achterhoofd: “Heer, vergeef het hun, want ze weten niet wat ze doen”.

 Wat niet wegneemt dat een mens assertiever in dit blogland wil staan. Het gevolg van voorgaande laat zich dan ook zien in de wijzigingen in mijn blog.

Eigenlijk wou ik op dit uur alleen maar het bovenvermelde  citaat publiceren. Lees het daarom nog eens, want ook ik blijf kiezen voor de zwakke en het misbruik van zwakke mensen, ook al word je zelfs in dit medium blijkbaar hard aangepakt daarvoor. Had ik toevallig niet eerder al geschreven over mensen die zelfs afhaken?!Toch ook een proficiat aan nieuwe starters.  

De bijdrage die je straks elders vindt, blijft dan ook aansluiten bij mijn ‘roeping’ als ‘unblessed deacon”, nu, dertig jaar geleden, en wellicht tot bij het graf, daar LIEFDE en VRIENDSCHAP boven alles gaat.

VRIENDEN

God en Vader,

bewaar in Uw naam, allen

die gij ons als vrienden gegeven hebt.
Vrienden

die het voor ons opnemen,

mensen ons uit het hart gegrepen,

voor wie ik mag zijn

wie ik ben.

Bewaar hen in Uw hart.
Dat zij U toebehoren

in heel hun leven;

dat zij Uw wegen mogen gaan.

Waak over hen

bij alles wat ze doen.

Wees hen nabij

in hun zorgen en vreugden,

maar ook in de pijn en het lijden

dat hen kan overkomen.

Schenk hen,

diepe vreugde.

Voed hun verlangen

naar al wat goed en recht is.

Mogen zij – dank zij Uw Geest –

ook in zwakte

staande blijven.

Maak hen trouw

zoals Gij trouw zijt.

Vader, bewaar ieder van hen in Uw naam.

Eug. Laridon

Beschrijving: