Zaterdag 19 januari 2008
Liefde wordt gekenmerkt door vrijheid.
Ware eenheid ontstaat uit een gezonde spanning van tegenstellingen.
Anselm Grün
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Vrijdag 18 januari 2008
de hoop
De mens is met de hoop geboren; die zit hem in het bloed. We worden van bij de geboorte bewoond door een intens verlangen naar geluk en vreugde, maar onder alle soorten van verwachtingen ligt er één fundamentele; bemind te worden om te leven, voluit te leven. De tegenpool zal wel de angst zijn, de grondige angst onbemind te blijven en zo te sterven. Tussen beiden ligt dan ook dat eeuwig gevecht, ook al mogen we niet te vlug toegeven aan bepaalde verlangens, zeker wanneer ze ons worden opgedrongen. Heb dat ook vandaag weer eens moeten ervaren wanneer ik even mijn deur op een kier heb gezet met een luisterend oor. Mensen willen meer, heel wat meer, zelfs veeleisend; en had ik het gisteren al niet over een terughoudendheid in vertrouwen geven.
Maar het is wel waar dat waar de hoop naar verlangt, dat is liefde en leven. Het hele leven is één laboratorium van van de hoop; de mens wil het ondoenbare doen, het onbereikbare bereiken.
De waarachtige hoop zuivert ook de echte verwachtingen; behoedt tegen ontmoediging; ze verruuimt het hart bij het uitzien naar een levenwekkende gebeurtenis, een blij uitzien naar en zo behoedt ze ons voor egoïsme en leidt ze naar het geluk van liefde.
Laatste wens ik mezelf toe wanneer ik in mei van dit jaar met mijn Indische vriend-missioniaris, nu wekzaam in de States, HOOP samen met hem naar Rome af te reizen.
Donderdag 17 januari 2008
ontmoetingen
In de menselijke ontmoetingen zijn verschillende gradaties mogelijk. Als bekenden begroeten we elkaar zonder meer. Er zijn personen met wie we samenwerken aan een gemeenschappelijke taak. Er zijn ook mensen die we meer van nabij kennen: we nodigen hen uit bij ons thuis of gaan bij hen op bezoek. Er komen ernstige problemen an bod, zonder het diepere van ons bestaan in de conversatie in te brengen. Tenslotte zijn er personen met wie we een echte conversatie hebben. We vertrouwen op de andere en kunnen onze zorgen en verlangens helemaal uitpraten. Het is niet eenvoudig de juiste gradatie te leggen in de vele contacten die we met elkaar opnemen.
Van Vlamingen wordt nogal eens beweerd dat ze stroef zijn in de omgang, niet altijd vriendelijk (al kan ik dat voor mezelf niet zeggen). Eenmaal ze echter elkaar beter leren kennen, gaan ze dikwijls te gemakkelijk over naar een te vertrouwelijk sfeer, waarover ze achteraf spijt hebben: ze hebben te veel uitgesproken.
Het komt er dus op aan de de juiste accenten te leggen in onze openheid tegenover elkaar. Zelf heb ik het daarmee soms moeilijk mee omdat ik steeds geloof in het goede van de ander. Met jaloersheid en geloof heb ik het dan ook ontzettend moeilijk. Want het is een stuk genade mensen te ontmoeten die we helemaal kunnen vertrouwen, met wie we vriendschappelijk kunnen omgaan.
HET LEVEN IS TE KORT EN TE KOSTBAAR. DE LIEFDE EN DE VREUGDE VLUCTIG!
Bewaar dus de sleutel van de blijvende ontmoeting, de sleutel tot vriendschap en liefde!
Woensdag 16 januari 2008
a better tomorrow
Soms kan bloggen heel aparte gevolgen hebben. Zo leest er blijkbaar iemand mee en ik kreeg zomaar volgende bericht uit Monastir! Ik wil het graag met julle delen.
A BETTER TOMORROW
I never knew there would be a better tomorrow
But you've come into my life and taken away all my sorrow
But you've come into my life and taken away all my sorrow
My days of sadness are a thing of the past
Because I have found true love at last
Because I have found true love at last
My days of emptiness are gone for good
Because you fill a void in my heart that you should
Because you fill a void in my heart that you should
You've opened a window
You've shown me the light
And my love for you will continue to burn bright.
You've shown me the light
And my love for you will continue to burn bright.
Woensdag 16 januari 2008
bevestiging
Ik wil nog even terug naar gisteren, en eigenlijk haast onophoudelijk naar eerder op dit blog.
Het voor ieder mens zonder uitzondering meest fundamentelegoed is ongetwijfeld: dat wij op onze levensweg een mens ontmoeten in een persoonlijke relatie die ons onverplichtend en onverplicht de gratuit geschonken bevestiging aanreikt.
Onverplichtend en onverplicht: bevestiging kan men niet afdwingen, of afkopen, of afbidden. Indien een mens er uitdrukkelijk naar streeft om te bevestigen og bevestigd te worden blijft deze mens immers juist in zichzelf opgesloten, omdat hij slechts poogt iets voor zichzelf te bereiden.
Bij deze wil ik een kanttekening maken. Wanneer ik iets blog sta ik achter mijn teksten en woorden.
Terwijl ik alles neerschrijf, wanneer dan ook, is dat telkens een persoonlijke confrontatie, zeker wanneer een blog de titel draagt 'liefde en vriendschap'. Of één of ander bericht nu al dan niet raakt hoeft voor mij niet al is het mijn betrachting elkaar tot steun te zijn op een vredevollere en zinvollere weg, allemaal mensen ondereen. Mijn woorden zijn dan ook écht en gemeend, meer dan ik ze kan neerschrijven, gebaseerd op een blijvend vertrouwen op de mens en in geloof. Ik zou het dan ook betreueren wanneer één of andere lezer zich pijnlijk zou worden aangesproken voelen. Ik schrijf voor een "publiek" om het maar eens met deze woorden te zeggen. Het is nooit mijn bedoeling geweest de één of de ander te viseren. Mocht het anders overkomen dan wil ik me nu alvast excuseren. Maar ik hoop en denk dat jullie vooral het positieve willen zien en meedragen doorheen mijn pover proberen.
Dinsdag 15 januari 2008
onbetrouwbaar
Ik vind het altijd aangenaam wanneer mensen meedenken wanneer ik hier iets probeer achter te laten. Volgend bericht vond ik dan ook de moeite waard onderstaande gedachte af te ronden.
"Betrouwbaar is iemand waaraan men vertrouwen kan schenken.
Iemand die in vertrouwen wordt genomen kan/mag dit vertrouwen niet schenden. Wordt dit vertrouwen wel geschonden dan is iemand, misschien wel, onbetrouwbaar."
De ingelaste foto geeft de dankbaarheid weer van iemand die in vertrouwen werd genomen en die dit op deze manier tot uitdruking bracht.
Dinsdag 15 januari 2008
betrouwbaar
Ik stel vast dat ik een andere titel moet gebruiken om toch terug op hetzelfde neer te komen; nl; vertrouwen. Ik hoorde het op de tv: "WIE IEMAND VERTOUWT MAAKT HEM BETROUWBAAR", blijkbaar woorden van Seneca, in de mond gelegd van een politieker; maar daar is het me nu niet om te doen.
"Ons dagelijks brood" waarvan we leven is ook het woord van een mens. Wij kunnen niet leven als het wood niet tot ons komt, dat een ander mens tot ons spreekt. Daarin moet VERTROUWEN liggen, het moet raad geven, duidelijk en vriendelijk zijn.
Waar mensen niet met elkaar spreken is geen vrede!
Ons woord is echt brood. Ontzettend veel mensen hongeren naar het dagelijks brood.
Iemand liet me weten dat dit 'woord en brood' op de duur echt niet voldoende is; dat die diepe hunker ook gevoed moet worden met echt fysisch en lichamelijk contact met de geliefde persoon. Ik zal dat niet ontkennen; helaas lees en hoor ik haast overal dezelfde vraag; 'ben jij wel betrouwbaar, en indien ja, voor hoelang?"
Wellicht onberwust even gemerkt wanneer je dit bericht begon te lezen. Voor gelovige christenen is zowel het woord als het brood, maar dan beide met een hoofdletter uitermate belangrijk! Er kan lang over gediscussieerd worden, maar in dit uurtje 'tijdverlies' kan zoveel in stilte en rust tot je doordringen dat je na elke mislukking, tegenslag ... terug je leven een zin kan geven. Je mag even luisteren naar levengevende woorden en aansporingen zonder gestoord te worden van wat nu nog moet, dan alleen die ontmoeting met jezelf en met de Heer.
Maandag 14 januari 2008
aan allen
Aan allen,
Laat jullie leven gelukkig zijn
en er een zegen op rusten op jullie gezinnen.
Moge jullie kostbare herinneringen bewaren
aan het verleden
en je door iedereen die je in je leven
ontmoet,
mild, vriendelijk, liefdevol en met respect
worden behandeld.
Laat er altijd van jullie worden gehouden
en moge het geluk met jullie zijn.
Ik hou van jullie allen.
Maarten
Zondag 13 januari 2008
leef
LEEF ZO
DAT JE VRIENDEN ZICH VERVELEN
WANNEER JE GESTORVEN BENT!
Zaterdag 12 januari 2008
lichter
LICHTER wil ik zijn
om te dansen met de wind en te buitelen met de wolken.
LICHTER wil ik zijn
om te zweven zonder te denken en te kringelen zonder vrees.
LICHTER wil ik zijn
om verlost te zijn van het aardse en één te worden met het licht.
LICHTER...............
Zaterdag 12 januari 2008
rechtvaardigheid
Vond je deze blog tot nu soms te zoeterig of toch herkenbaar genoeg. Misschien heb ik te weinig de nadruk gelegd op een facet van de liefde, en dat is niets anders dan de rechtvaardigheid.
Misschien komt het ergens omwille van hetgene ik recent meemakte, in elk geval probeer ik hier weer te geven wat zelfs een vrome bloglezer me liet weten. Ja,soms zijn we zo goed bezig op de weg van liefde en eenheid dat we haast niet meer durven te schrijven over rechtvaardigheid zonder daarvoor aangevallen te worden. En toch, was Jezus niet het grote voorbeeld en dé uitnodiging voor een rechtvaardige wereld?! Inderdaad liefde en rechtvaardigheid gaan hand in hand. Sla me dus niet dood bij volgende korte bedenking.
Vraag eens aan ouderen, die hun hele leven gewerkt hebben, gezwoegd mogen we wel zeggen, voor hun gezin en hun kinderen, en wat doen die kinderen? Ze trekken gewoon een mes, slaan de boel aan stukken, wanneer die ouders of grootouders niet vlug genoeg hun laatste spaarcentjes uit hun knip trekken.
Moet iemand die geen cent belasting betaalt maar wel gratis van onze centen zich vol mag vreten en uit winkels jatten en mensen op straat neerslaan of dooodsteken ook nog kiesrecht hebben?
Neen, ik ben geen racist en zal het nooit worden, daarvoor te goed voor deze wereld. Maar waar ik geraakt wordt in mijn rechtvardigheidsgevoel, meegekregen vanuit mijn opvoeding en mijn geloof volgend, zowel tegenover bekenden als onbekenden, laat me dat helmaal niet koud. Ja, zoals een paar dagen terug: Ik trek het me aan, meer dan me lief is. Het maakt me zelfs ziek! Ik zal niet in de tegenaanval gaan, maar velen onder ons moeten misschien meer alert zijn, ook al worden ze voor 'kaloot' (katholiek) verweten, want dat is juist de ware norm van iemand die rechtvaardigheid in zijn vaandel draagt en er dan ook naar handelt. Helaas worden ook mensen zelfs op internet bedot, soms via heel mooie woorden van al dan niet bitter huilende mensen - nu ook een cam in het bereik is voor sommigen... omwille van het geld. Daarna van de aardbold verdwenen. Betracht dus voorzichtigheid in het zaken doen, maar ook op forums en chat! Te veel leeftijdsgenoten zijn 'te goed' opgevoed. En zo gebeurt het dat goedmenende christenen zich laten ompraten door 'de onrechtvaardige' (noem hem zoals je wil, want jij wordt en blijft slachtoffer in dit geval) tot hij zijn loon heeft ontvangen en jij in bitterheid achterblijft.
Ik voel bij het schrijven dat ik moet terug komen op rechtvaardigheid die uiteindelijk ook naar vrede leidt, in eerste instantie naar de vrede van het eigen hart.
Vrijdag 11 januari 2008
gemeende mensen
voor een beter samenleven ...Dat er minder eenzaamheid mag zijn,
zowel bij mensen die samen leven
als bij hen die alleen wonen;
dat er meer eerbied en aandacht
voor mekaar mag zijn in onze gezinnen
en vooral meer vreugde en blijheid
om het samenzijn;
dat dienstbaarheid het mag halen
van gemakzucht,
dat velen, diep in hun hart,
Gods aanwezigheid mogen ervaren,
tot Hem bidden en stappen zetten
om Hem te ontmoeten in de sacramenten
en in de liefde voor de medemens.
naar Mgr. Roger Vangehuwe.
Vrijdag 11 januari 2008
Help me
God, ik kan niet meer.
Ik zie het echt niet meer zitten.
Toch heb ik vertrouwen.
Daarom ben ik hier.
Aanvaard me zoals ik ben
en zoals ik me nu voel
met al mijn pijnlijke emoties
en gedachten.
Geef me de tijd
om weer tot mezelf te komen
en in contact te komen met U
die de bron bent van mijn leven.
Help me, God, alstublieft,
door de woestijn
waarin ik me nu bevind.
Amen.
uit 'Uitgelezen gebeden'
Donderdag 10 januari 2008
mijn leven
Ik stelde mijn leven uit, maar dat wisten jullie al, en er moest een echte crisis komen om het van start te doen gaan. Of de liefde misschien, maar die vragen las je gisteren ook al. Daarna werd het leven tamelijk interessant, maar het bleef kleinschalig; enkele vrienden, de meesten dan nog virtueel. Echt van het leven genoten heb ik nooit, noch mij in het leven ooit thuis gevoeld. Neen, ik zorgde voor zieken en eenzamen, mensen aan de rand, verschoppelingen ook of zij die minder talent hebben gekregen bij de geboorte. maar dat verzorgen werd geprezen; het geluk van liefde, jeugd en schoonheid dat God me had onthouden, schonk ik aan anderen, als een waarachtig christen. Ja, dat was wel mooi. Maar het leven dat ik gevonden heb werd met en zware hamerslag voor een zoveelste maal op de proef gesteld. Men bleef meer en meer verwachten, men dreigde zelfs het gevonden geluk te vermoorden door een aangetekend schrijven ... dat achteraf volledig onterecht bleek te zijn . Gelukkig kan ik verder leven ... Men had "een administratieve fout" gemaakt wat mijn leven een paar uur, misschien een dag heeft verkort. "Men was aan het verhuizen waarvoor onze excuses". "Wees niet bevreesd, trek het je niet aan"!". Weten en beseffen die koffiedrinkers wel wat voor gevolgen een "administratieve fout" kan hebben voor het verdere leven?! Jawel, ik trek het me aan, het gaat me ten zeerste ter harte. Het is niets anders dan mijn plicht én als burger én als christen. Dat leerde Don Bosco al in zijn tijd aan de jeugd van Turijn. Dat hebben ze mij geleerd als jong gastje. Altijd heb ik me van alles aangetrokken maar dan ten goede voor de ander. Maar altijd zullen er blijkbaar twee werelden blijven bestaan; noem het goed en kwaad. Zelfs nu moet ik mijn leven weer eens uitstellen of wachten op een nieuwe crisis. Neen, laatste laat ik niet toe ... tot er weer eens een postbode aanbelt met een verkeerde "grap". Voor de duidelijkheid, die grap is inderdaad pas twee dagen oud.
Aansluitend hoor ik op de radio zopas een toepasselijk gesprek, eerder een vraag die de wereld wordt ingestuurd; nl. HOE GA JIJ OM MET MENSEN DIE NIEMAND KAN UITSTAAN?
De commentaarstem antwoordt alvast met: MISSCHIEN ZIJN DIE MENSEN NOG NOOIT OMHELSD GEWORDEN! Een doordenker bij het begin van een weekend!.
Woensdag 9 januari 2008
schoonheid
De dood die heb je al, maar het leven is wat je er zelf kan van weet te maken.
Ja, er is schoonheid in alles, als men maar bereid is haar te zien.
Het zal misschien geen toeval zijn dat ik precies vandaag deze gedachte achterlaat
na het vernemen van het plotse overlijden van de schoonzoon van blogger
"Gedi" "https://blog.seniorennet.be/gerdi/ .
De schoonzoon, Stefaan, liet namelijk heel wat literair werk achter, zeker
ook in de moeilijke periode waarin hij zelf in het voorbije halve jaar
beide ouders verloor.
Mischien kun je daar eens langslopen en eventueel een gedachte achterlaten.
"Gerdi" is dan ook de grote bezieler van de Lourdesbedevaarten voor Vlaanderen.
http://www.misdaadauteurs.be/site/home.php
Maar wannneer ik deze gedachte voorbereid heb dacht ik wél aan al diegenen
die ondanks alles, of misschien precies dank zij ... , een nieuwe start willen nemen in 2008,
wat ook het voornemen was van wijlen Stefaan. Dat lees je in zijn blog.
http://www.hetschrijverken.web-log.nl/
Ik wil met deze bijdrage mijn christelijke deelneming betuigen aan de ouders en familie bij dit plotse en onverwachte overlijden.
Woensdag 9 januari 2008
geloof en vertrouwen
GELOOF EN VERTROUWEN
Een huis staat in brand.
Vader is kunnen naar buiten vluchten in de mening
dat de moeder de kleine mee heeft op haar armen.
Maar plots ziet hij de kleine in het raam staan.
Vader roept: “Spring naar beneden”. Maar door de
rook ziet de kleine zijn vader niet staan en roept
terug: “Vader, ik zie u niet”.
Waarop de VADER:
“MAAR IK ZIE U, SPRING”
Vader en kind zijn op bezoek in Keulen.
Op de Dom zet de vader de kleine op het balkon.
Daar zegt een kennis tot het kind:
“Wanneer papa je loslaat, val je zeker naar beneden”,
waarop de kleine vlug het hoofd naar zijn vader wendt
en zegt:
“Mijn Vader laat me NOOIT los!”
ZO OOK IS ONZE GOD EN VADER!
Dinsdag 8 januari 2008
kan je
Kan je leven zonder de liefde van je leven ?
Kan je leven zonder liefde in je leven ?
Twee vragen die me zomaar in de schoot werden geworpen
en die ik nu even aan jullie doorgeef.
Om hierop te antwoorden heb je wellicht een gans leven
nodig, maar het deed mij althans even stilstaan, zeker wanneer
deze vragen onverwacht op een mens afkomen en er verwacht
wordt een doelmatig antwoord op te geven en/of te krijgen.
Dinsdag 8 januari 2008
samenraapsels
SAMENRAAPSELS
… Of wat ik voor u noteerde in de afgelopen dagen.
Zo hoorde ik dat “Je huid rimpels krijgt bij het verouderen, maar wat veel erger is:“Wanneer je niet enthousiast blijft, je wel eens rimpels op je ziel krijgt.”
“Ik geloof dat iedere mens slechts gelukkig kan worden, als hij een geschenk voor een ander wordt. Zo worden we allen een geschenk van God.”
“Geloof is wel geen wondermiddel, maar het heeft alles te maken met de genezing.”
Over het huwelijk: “De institutionele stevigheid van het huwelijk wordt vervangen door de altijd weer te verifiëren band van emotie, sentiment, en passionele liefde.”
En deze heerlijke afsluiter over geloofsgroei:
“JE HOORT NU EENMAAL GEMAKKELIJKER HET GEDRUIS VAN EEN BOON - met de nadruk op één - DIE WORDT GEVELD, DAN HET GROEIEN VAN EEN HEEL WOUD” . Ernest Henau.
Dinsdag 8 januari 2008
Guido Gezelle
Beste blogvrienden,
Bij het achterlaten van een commentaar op een gastenboek m.b.t. tot een gedicht van Guido Gezelle, blijkt onze gewaardeeerde Vlaamse priester-dichter ook in Nederland nog steeds in de smaak te vallen, zeker voor mensen die nog echt kunnen luisteren, naar de natuur, naar het eigen hart en zo naar God.
Ik kreeg dan ook prompt een antwoord terug dat ik heel graag met jullie deel, en dit van de hand van onze blogmaat Krelis. Lees maar even mee.
"Er bestaan prachtige gedichten van Guido Gezelle.
Wie Gezelle leest , wordt direct getroffen door het eigen geluid, het oorspronkelijk karakter van zijn toon en zijn visie....
Gezelle zou nooit zoveel prachtige gedichten hebben geschreven als hij niet van jongsaf aan tot aan zijn oude dag toe had geluisterd.
Geluisterd wat anderen hem hadden geleerd, maar geluisterd ook naar alle stille woorden die de geduldige opmerker verneemt in de wereld rondom hem. Deze innerlijke openheid en ontvankelijkheid voor het schone en het goede in de mens en in de natuur wordt als het ware tastbaar in dat kleine gedichtje boordevol van ‘geluid’, ‘Als de ziele luistert...’
In dit gedichtje wordt kenbaar hoe Gezelle het Woord , dat in zijn almacht alles schiep, herkende in het leven en bewegen van de dingen in de natuur.
Zo zien we in vele gedichten iets van Gezelle's innigste zielsgevoelens openbaar worden: niet alleen zijn tere aandacht voor het schone in de natuur, doch ook zijn innerlijke overgave aan de Schepper.
Vroomheid is dan ook het kenmerk dat al zijn gedichten stempelt."
Krelis, dank om dat met ons te delen!
Maandag 7 januari 2008
wegwijzers
We moeten doen zoals de wijzen. Ze gaan op weg en vertrouwen erop dat er wegwijzers zullen staan waar ze langskomen. Ze stellen zich tevreden met dagreizen, zonder uitgewerkt reisplan, en ze gehoorzamen aan wat hun op elk ogenblik wordt gevraagd. Ze zijn helemaal niet ontrredderd als eer eens een fout adres tussen zit. WIE GELUKKIG WIL ZIJN, MOET TEVREDEN ZIJN MET EEN KAART VOOR EEN DAG VER! Hij moet kunnen geloven en hopen.
De tijd is iets van God: je moet hem zijn werk laten doen. En het is niet goed om problemen voor zonsondergang te willen oplossen. God zorgt ook morgen nog voor zijn kinderen!.
2 reacties op dit bericht
Goedemiddag Maarten, het gaat nog steeds goed met je hand zie ik.
Mhg Henny en Krelis
vrijheid
Mooi gezegde ...en vrijheid is vertrouwen...
Alleen door iedereen "zichzelf zijn" te gunnen groeit vriendschap..en uit vriendschap groeit liefde....
Als men al wat niet mooi is aan een bloem wegknipt sterft ze langzaam af...het geheim van met mekaar te leven is " leven met de negatieve kanten en ze te aanvaarden " op de positieve kanten werd me verliefd....maar liefde groeit door mekaar te leren kennen in de mate van het mogelijke, want in elke mens schuilt een typische eigenheid, die voor de ene straalt en voor de andere afstoot....wat is de ontdekkingreis naar elk individu toch wonderbaarlijk ....
Een fijne dag ...
vriendelijke groetjes
Susanna