vakantietijd

knuffeltijd!
vakantietijd
knuffeltijd!
DE TIENDE SYMFONIE - Joseph Gelinek

Spanning, actie, klassieke muziek – een unieke mix die De Tiende Symfonie tot de Europese topthriller van deze zomer maakt
Ludwig von Beethoven, een van de grootste componisten aller tijden, stierf niet lang na het voltooien van zijn befaamde N egende Symfonie. Van zijn Tiende Symfonie bestaan niet meer dan enkele losse schetsen – tenminste, dat is wat men altijd heeft geloofd…
De Tiende Symfonie is een thriller met diepgang en intrige over het leven en de erfenis van een van ’s werelds meest invloedrijke componisten, verteld met Spaans temperament. Een verhaal vol klassieke muziek, spanning en actie dat zich afspeelt in twee van de meest sfeervolle hoofdsteden van Europa: Wenen en Madrid.
Als de politie van Madrid het hoofd vindt van de componist Thomas Cooper, die net een reconstructie van een deel van Beethovens Tiende had uitgevoerd, roepen de rechercheurs Mateos en Aguilar de hulp in van Beethovenkenner Daniel Paniagua.
Tegelijkertijd wordt er in Wenen een brief gevonden die van Beethoven zou kunnen zijn. De brief werpt nieuw licht op het leven van de componist en onthult een liefdesgeschiedenis die onze blik op deze beroemde componist voorgoed zal veranderen.
Dit is het begin van een opwindende en dodelijke speurtocht in Wenen en Madrid die leidt naar de wortels van Beethovens muziek – en de compromisloze wereld van kapitaal en corruptie waar die mee ver weven is…
PASEN

Een zalig Pasen,
opgewekt omwille van het leven,
in en boven de
tijd!
Paaszaterdag ....Veel meer dan paaseitjes.In het leven van Jezus krijgen wij geen antwoord
op de vraag naar het 'waarom' van het lijden.
Hij geeft wel antwoord op het ‘waartoe’ van het lijden.
Hij vindt lijden niet goed.
Hij geneest en troost mensen.
Hij staat aan de zijde van wie lijden.
Lijden is een oproep tot liefde.
In een negatieve situatie zien wij dat wij maar mens zijn
in beperktheid en onmacht
èn dat wij daarin uitgenodigd zijn om liefde te geven.
De meest populaire afbeelding van het christendom, het kruis,
toont dat God aan de kant staat van mensen die klappen krijgen.
De enige rechtvaardiging van het lijden voor God is
dat Zijn liefde door lijden en dood ging.
“God, mijn God, waarom hebt Gij mij verlaten?”
Jezus heeft het in uiterste ellende zelf uitgeschreeuwd.
Als Jezus niet de bekoring van wanhoop had gekend,
hoe zou Hij dan wie wanhopig is kunnen aanspreken?
Hij gaf de moed niet op en komt ons vol liefde tegemoet.
Hij vraagt ons niet om sterk te zijn, wel om te vertrouwen.
God is degene die lief heeft en zich door niets laat ontmoedigen.
Zonde is geen lijstje taboes of dingen die je niet mag doen.
Zonde is elkaar in de steek laten.
Zonde is elkaar liefde weigeren.
Bij tegenslag en lijden is de oproep tot liefde het grootst.
Voor een gelovige die met lijden te maken krijgt, is de vraag:
beantwoord ik lijden, nood en crisis met liefde?
Ben ik, zoals God, iemand die in liefde hulp biedt?
God,
pijn, lijden en dood zijn negatief,
zij breken af, zij redden niet.
Ook uw Zoon heeft gebeden:
“Vader indien het mogelijk is,
laat deze beker aan Mij voorbijgaan.”
Niet het lijden, niet de kruisdood van uw Zoon heeft ons verlost,
wel Zijn liefde voor elke mens die zo groot was
dat ze niet opzag tegen lijden en dood.
Hij bad: “Niet Mijn wil, maar Uw wil geschiede.”
Hij bad dat uw liefde in Hem zou gebeuren,
dat uw liefde Hem zou sterken om tot het uiterste te gaan.
Goede Vrijdag
Oordelen.

In deze barre koude lentedagen ...
Twee druppels water.Ze hingen samen aan een takje.
Eén en al oog voor elkaar.
Twee druppels water in de vroege morgen.
Onverwacht geboren in de lentenacht en vlug volwassen
hadden ze elkaar ontdekt bij het opkomen van de zon.
“Wat ben jij mooi”, zei de een.
“En jij”, zei de ander, “zo helder. Jij lijkt wel de zonneschijn.”
“En jij, je straalt.”
De dauwdruppels beefden even van ontroering.
Heel even...
Toen werd daaronder een zwerver wakker uit zijn slaap.
“Ik heb dorst”, kreunde hij, “God, ik heb dorst.”
De twee druppels keken elkaar aan.
“Jij hangt het dichtste bij”, zei de een, “jij zou...”
Maar de ander had zichzelf al losgelaten.
Hij verdween in de koortsachtige mond,
wijd open, daaronder.
De dauwdruppel hing alleen.
Er kwam een wolk voor de zon
en hij werd helemaal zwart.
Hij huiverde en voelde zich eenzaam en koud.
Toen schudde een windvlaag hem los.
Hij viel te pletter op een steen.
Niets is ervan overgebleven.
Niets!
De Graankorrel. Hemels is de aarde, p. 40.
SAMEN!
de top bereiktVlijtig als enkel mieren zijn
wriemelden mieren op een mierenlijn.
Haastig repten ze zich heen en weer,
maar vonden bij elke ontmoeting
toch de tijd elkaar te groeten.
Daarvoor hebben drukke mensen geen,
maar vlotte mieren wel een weinig tijd.
Dit trok de aandacht van Baden Powell.
Fijn, dacht hij,
hoe ànders mieren zijn...
Dan zag hij een eenzame mier,
die in opdracht zijn stok beklom.
Met een tik van zijn vinger
liet hij net niet toe
dat ze de top bereikte.
Plicht bewust hernam miss mier de tocht,
helemaal vanaf de grond
weer naar de top...
en weer was er een tik.
Maar... geen nood,
dat brengt een mier niet uit haar lood.
Zij klom en klom,
hij tikte en tikte,
tot hij,
vol bewondering voor haar volharden,
haar de top bereiken liet.
Jos Gregoire
de spin

Er leefde eens in Spinnenland
een sterke spin
met grote weefselklieren.
Spinnen dat dit beest kon,
draden weven aan de lopende band,
ze was bekend in heel het omringende land.
Het was een goede weefspin;
als ze iets in haar grote net ving,
een net veel te groot voor haar alleen,
dan deelden allen lekker mee,
zo leefden ze in geluk en vree.
Maar een klein, venijnig spinnetje
vond dit niet naar zijn zinnetje.
Het venijnige, jaloerse dingetje
zag enkel maar 't eigen kleine webbetje
en vergeleek het met het grote spinnenweb.
Nooit deelde het in de vreugde van anderen,
nooit wilde het zelf ook maar wat veranderen.
Zo kwam het dat op zekere dag
het kleine domme ding
naar pierenland verging;
zijn eigen webbetje, veel te klein,
geweven met enkel maar venijn,
ving zelfs niet het minste vliegje fijn,
en met anderen delen lag niet in zijn lijn.
Zo ging het dood, alleen,
helemaal alleen.
Jos Gregoire
een parelEen oester zei tot een andere in haar buurt:
"Ik voel zo' n diepe pijn binnen in me:
het lijkt wel iets hards en ronds,
en 'k voel er me ellendig van."
Zelfvoldaan antwoordde de andere oester:
"God en zee zij dank,
ik heb helemaal geen pijn.
Lekker fit en gezond voel ik me,
zowel van binnen als van buiten."
Op dat ogenblik kroop een krab voorbij,
die beide oesters hoorde praten.
Tot degene die zich tiptop voelde
van binnen zowel als van buiten zei ze:
"Ja, lekker en wel ben je,
maar de pijn die je buurvrouw draagt
is een parel van onschatbare schoonheid."
KAHLIL GIBRAN. The Wanderer.
Knopf, New York. 1932
ADEMLOOS door Hubert DEFLO

Buikpijngevoel.BUIKPIJNGEVOEL
Het leven blijft gewoon doorgaan, ook als je niet langer geluk hebt.
Ook als men al lang niet meer jong is blijft men ongelukkig genoeg het gevoel van de jeugdigheid houden.
Behoefte aan liefde is er altijd, ook al neemt de kans steeds verder af dat iemand je nog lief zal hebben of dat je iemand zult kunnen liefhebben, en het buikpijngevoel van verliefdheid blijft altijd acuut voelbaar.
Ware liefde en begeerte zijn weliswaar twee verschillende dingen, maar ze zijn ook moeilijk los van elkaar te zien of van elkaar te onderscheiden.
"... Hongerige man-vogel op leeftijd, wat haat ik verlangen, wat velang ik naar genot, wat geniet ik van liefde, en hoe zwaar moet het vallen om niet langer jong te zijn!"
Dat is het moment waarop je door gebrekkige oordelen verliefd wordt op iemand die je lefde onmogelijk kan beantwoorden.
Als je in het verleden geen geluk hebt gehad in de liefde, zul je de liefde niet weten vast te houden als ze zich aan je opnbaart: het zal onmogelijk zijn er greep op te houden.
Beschaamd en gefrustreerd blijf je op je vaste plek. Zo is het leven:
vrijwel voortdurend op je plaats zitten.
Een nest is er niet en er is niemand bij je, niet op dezelfde rots en niet op dezelfde tak.
De omstandigheden van je hartstochten zijn veel te onbeduidend om uitnodigend te zijn voor anderen. Dus blijf je daar maar zitten, sluimerend en dromend, om je voor onheil te behoeden.
En ondertussen jeuken je vingers, wil je tong zich roeren en sper je je ogen machteloos open...
Kreten van verlangen en van pijn doen je oren tuiten.
Niemand die het hoort.
.... en toch heb ik liefde altijd hoog ingeschat ...
Normvervaging!

kritiek is goedkoop.ik begrijp die mensen echt niet
meer....ze zitten wel alles te volgen om zo snel mogelijk en om ter eerst hun
vergif de wereld in te spugen via allerlei twittertoestanden en
reactiemogelijkheden in de media...
Ik vond deze mail heel terecht van een blogvriendin, want ik hoorde op de radio gisteren nog van "onze lieve madammen' hoe er zich één van hen zich had geërgerd dat het tv-nieuws zo lang had geduurd .. om dan uiteindelijk 'hem te zien staan', waarmee ze bedoelde onze nieuwe paus!
Niemand is toch verplicht te kijken; er wordt al zo vaak gezapt, maaar blijkbaar was haar drang naar sensatie groot genoeg om toch iets in haar programma van de volgende dag kwijt te raken, en dt tn koste van haar geliefde tv-soap!
Arm Vlannderen!
EXODUS door Will Adams

Actie, avontuur en archeologie – een denderende avonturenthriller om in één keer uit te lezen.Als Daniel Knox een van de Dode Zeerollen op het spoor is gekomen, stuit hij bij Alexandria op een eeuwenoude tempel die clandestien wordt opgegraven door evangeliserende christenen. Een achtervolging mondt uit in de ontvoering van zijn partner, Gaille Bonnard. En de enige manier om haar te vinden en te redden is door een van de grootste onopgehelderde raadsels van de antieke wereld op te lossen. Egyptische tempels, de Dode Zeerollen, wilde achtervolgingen, loeiende jeeps in het hete woestijnzand en het geratel van machinegeweren – Will Adams windt er geen doekjes om. Exodus is zijn tweede roman over archeoloog Daniel Knox en wederom levert hij een spannende en vermakelijke avonturenthriller af.
Hierbij ontdek je ook de linken naar de christelijke wortels.
Leven ...
... en LIEFDE!
sneeuwheuvels

Habemus papam

1 reactie op dit bericht
dag Maarten
ik wens jou een heel mooie avond toe !
als het even kan, genieten maar ...
groetjes van meeuw