Naar de inhoud

liefde en vriendschap als sleutel

elxax6yg.jpg

seniorennet.beseniorennet.be
VRIENDSCHAP IS DE MOOISTE LIEFDE DIE ER IS

1 reactie op dit bericht

meeuw2 april 2013 om 17:48

dag Maarten


ik wens jou een heel mooie avond toe  !
als het even kan,  genieten maar  ...

groetjes van meeuw


                                   
cup of flowers photo: breakfast cup morn-cup.jpg
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

DE TIENDE SYMFONIE - Joseph Gelinek


Spanning, actie, klassieke muziek – een unieke mix die De Tiende Symfonie tot de Europese topthriller van deze zomer maakt

Ludwig von Beethoven, een van de grootste componisten aller tijden, stierf niet lang na het voltooien van zijn befaamde N egende Symfonie. Van zijn Tiende Symfonie bestaan niet meer dan enkele losse schetsen – tenminste, dat is wat men altijd heeft geloofd…

De Tiende Symfonie is een thriller met diepgang en intrige over het leven en de erfenis van een van ’s werelds meest invloedrijke componisten, verteld met Spaans temperament. Een verhaal vol klassieke muziek, spanning en actie dat zich afspeelt in twee van de meest sfeervolle hoofdsteden van Europa: Wenen en Madrid.

Als de politie van Madrid het hoofd vindt van de componist Thomas Cooper, die net een reconstructie van een deel van Beethovens Tiende had uitgevoerd, roepen de rechercheurs Mateos en Aguilar de hulp in van Beethovenkenner Daniel Paniagua.

Tegelijkertijd wordt er in Wenen een brief gevonden die van Beethoven zou kunnen zijn. De brief werpt nieuw licht op het leven van de componist en onthult een liefdesgeschiedenis die onze blik op deze beroemde componist voorgoed zal veranderen.

Dit is het begin van een opwindende en dodelijke speurtocht in Wenen en Madrid die leidt naar de wortels van Beethovens muziek – en de compromisloze wereld van kapitaal en corruptie waar die mee ver weven is…

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Paaszaterdag ....Veel meer dan paaseitjes.


In het leven van Jezus krijgen wij geen antwoord

op de vraag naar het 'waarom' van het lijden.

Hij geeft wel antwoord op het ‘waartoe’ van het lijden.

Hij vindt lijden niet goed.

Hij geneest en troost mensen.

Hij staat aan de zijde van wie lijden.

Lijden is een oproep tot liefde.

In een negatie­ve situatie zien wij dat wij maar mens zijn

in be­perkt­heid en on­macht

èn dat wij daarin uitgenodigd zijn om liefde te geven.

 

De meest populaire afbeelding van het christendom, het kruis,

toont dat God aan de kant staat van mensen die klappen krijgen­.

De enige recht­vaardi­ging van het lijden voor God is

dat Zijn liefde door lijden en dood ging.

“God, mijn God, waarom hebt Gij mij verlaten?”

Jezus heeft het in uiterste ellende zelf uitgeschreeuwd.

Als Jezus niet de beko­ring van wanhoop had gekend,

hoe zou Hij dan wie wanhopig is kunnen aanspreken?

Hij gaf de moed niet op en komt ons vol liefde tegemoet.

Hij vraagt ons niet om sterk te zijn, wel om te vertrou­wen.

God is degene die lief heeft en zich door niets laat ontmoedigen.

 

Zonde is geen lijstje taboes of dingen die je niet mag doen.

Zonde is elkaar in de steek laten.

Zonde is elkaar liefde weigeren.

Bij tegenslag en lijden is de oproep tot liefde het grootst.

Voor een gelovi­ge die met lijden te maken krijgt, is de vraag:

beantwoord ik lijden, nood en crisis met liefde?

Ben ik, zoals God, iemand die in liefde hulp biedt?

 

God,

pijn, lijden en dood zijn negatief,

zij breken af, zij redden niet.

 

Ook uw Zoon heeft gebeden:

“Vader indien het mogelijk is,

laat deze beker aan Mij voorbijgaan.”

Niet het lijden, niet de kruisdood van uw Zoon heeft ons verlost,

wel Zijn liefde voor elke mens die zo groot was

dat ze niet opzag tegen lijden en dood.

 

Hij bad: “Niet Mijn wil, maar Uw wil geschiede.”

Hij bad dat uw liefde in Hem zou gebeuren,

dat uw liefde Hem zou sterken om tot het uiterste te gaan.

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 11:30 4 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Goede Vrijdag


Rond het middaguur werd het donker in het hele land doordat de zon verduisterde. De duisternis hield drie uur aan. Toen scheurde het voorhangsel van de tempel doormidden. En Jezus riep met luide stem:
 
‘Vader, in uw handen leg ik mijn geest.’ Toen hij dat gezegd had, blies hij de laatste adem uit.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 11:24 6 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Oordelen.


Wie zichzelf kent, veroordeelt niemand
en oordeelt over niemand.

Bieke Vandekerckhove  

Bieke is een vriendin van mijn zus die lijdt aan een bijzondere zelfdzame ziekte die een totale aftakeling tot gevolg heeft. Maar door haar diep geloof ls zijn nog altijd onder ons. Meer nog, zij is velen tot bron van inspiratie, en dit o.a. door haar boek dat verleden jaar nog een prijs kreeg.

Voor de liefhebbers, Googel maar even haar naam. Je zal er gestekt uitkomen.



Op negentienjarige leeftijd wordt Bieke Vandekerckhove ziek. De diagnose is hard: de dodelijke spierziekte ALS. Levensverwachting: twee tot vijf jaar. Wat begin je dan met dat schamel restje leven? Omstandigheden brengen haar naar het Sint Liobaklooster in Egmond- Binnen. Ze leert er de spiritualiteit van Benedictus en het psalmgebed kennen. Het beïnvloedt haar leven voorgoed. Drie jaar later hoort Bieke dat de ziekte gestabiliseerd is, maar elk moment opnieuw de kop kan opsteken. Nu leeft ze al twintig jaar met ALS. Ze is getrouwd en heeft twee assistenten, die haar afwisselend helpen waar nodig. De afgelopen tien jaar kwam ze in contact met de stilte van zen. Ook die ontmoeting is beslissend. Haar boek geeft weer wat ze meemaakte, zag en proefde in de stilte van het leven: 'De benedictijnse spiritualiteit en het zenboeddhisme zijn de twee longen geworden waarmee ik adem.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 23:02 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Twee druppels water.


Ze hingen samen aan een takje.

Eén en al oog voor elkaar.

Twee druppels water in de vroege morgen.

Onverwacht geboren in de lentenacht en vlug volwassen

hadden ze elkaar ontdekt bij het opkomen van de zon.

“Wat ben jij mooi”, zei de een.

“En jij”, zei de ander, “zo helder. Jij lijkt wel de zonneschijn.”

“En jij, je straalt.”

De dauwdruppels beefden even van ontroering.

Heel even...

 

Toen werd daaronder een zwerver wakker uit zijn slaap.

“Ik heb dorst”, kreunde hij, “God, ik heb dorst.”

De twee druppels keken elkaar aan.

“Jij hangt het dichtste bij”, zei de een, “jij zou...”

Maar de ander had zichzelf al losgelaten.

Hij verdween in de koortsachtige mond,

wijd open, daaronder.

 

De dauwdruppel hing alleen.

Er kwam een wolk voor de zon

en hij werd helemaal zwart.

Hij huiverde en voelde zich eenzaam en koud.

Toen schudde een windvlaag hem los.

Hij viel te pletter op een steen.

Niets is ervan overgebleven.

Niets!

 

De Graankorrel. Hemels is de aarde, p. 40.


Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:04 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

de top bereikt


Vlijtig als enkel mieren zijn

wriemelden mieren op een mierenlijn.

Haastig repten ze zich heen en weer,

maar vonden bij elke ontmoeting

toch de tijd elkaar te groeten.

Daarvoor hebben drukke mensen geen,

maar vlotte mieren wel een weinig tijd.

 

Dit trok de aandacht van Baden Powell.

Fijn, dacht hij,

hoe ànders mieren zijn...

Dan zag hij een eenzame mier,

die in opdracht zijn stok beklom.

Met een tik van zijn vinger

liet hij net niet toe

dat ze de top bereikte.

 

Plicht bewust hernam miss mier de tocht,

helemaal vanaf de grond

weer naar de top...

en weer was er een tik.

Maar... geen nood,

dat brengt een mier niet uit haar lood.

Zij klom en klom,

hij tikte en tikte,

tot hij,

vol bewondering voor haar volharden,

haar de top bereiken liet.

 

Jos Gregoire
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

de spin


Er leefde eens in Spinnenland

een sterke spin

met grote weefselklieren.

Spinnen dat dit beest kon,

draden weven aan de lopende band,

ze was bekend in heel het omringende land.

 

Het was een goede weefspin;

als ze iets in haar grote net ving,

een net veel te groot voor haar alleen,

dan deelden allen lekker mee,

zo leefden ze in geluk en vree.

 

Maar een klein, venijnig spinnetje

vond dit niet naar zijn zinnetje.

Het venijnige, jaloerse dingetje

zag enkel maar 't eigen kleine webbetje

en vergeleek het met het grote spinnenweb.

Nooit deelde het in de vreugde van anderen,

nooit wilde het zelf ook maar wat veranderen.

 

Zo kwam het dat op zekere dag

het kleine domme ding

naar pierenland verging;

zijn eigen webbetje, veel te klein,

geweven met enkel maar venijn,

ving zelfs niet het minste vliegje fijn,

en met anderen delen lag niet in zijn lijn.

Zo ging het dood, alleen,

helemaal alleen.

 

Jos Gregoire
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

een parel


Een oester zei tot een andere in haar bu­urt:

"Ik voel zo' n diepe pijn binnen in me:

het lijkt wel iets hards en ronds,

en 'k voel er me ellendig van."

 

Zelfvoldaan antwoordde de andere oester:

"God en zee zij dank,

ik heb helemaal geen pijn.

Lekker fit en gezond voel ik me,

zowel van binnen als van buiten."

 

Op dat ogenblik kroop een krab voorbij,

die beide oesters hoorde praten.

Tot degene die zich tiptop voelde

van binnen zowel als van buiten zei ze:

"Ja, lekker en wel ben je,

maar de pijn die je buurvrouw draagt

is een parel van onschatbare schoonheid."

 

KAHLIL GIBRAN. The Wanderer.

Knopf, New York. 1932
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 23:34 Reageer op dit bericht Stuur door

ADEMLOOS door Hubert DEFLO


Commissaris De Decker en zijn team slagen erin om een bende pedofielen op te sporen. Tijdens een spectaculaire inval wordt het netwerk ontmanteld. Jozef Michiels, babysitter, en Guy Helmont,leverancier van de 'waar', komen om het leven. Hubert Devroe, de spierbundel van de bende, ontsnapt. Maar als hij de zevnjarige Sylvie Vervoort, de enige nog levende getuige, wil vermoorden, wordt hij gearresteerd.

De eerste opdracht van Cel 5 lijkt een succes en iedereen is tevreden en opgelucht. behalve Fernand De Decker, want hij beseft dat de belangrijkste schakel ontbreekt: de klant. De Decker is vastbesloten het kwaad met wortel en tak uit te roeien, maar hoe dieper hij graaft, hoe meer hij wordt gedwarsboomd. Het onderzoek komt muurvast te zitten.

Dan doet Devroe een vreemd voorstel. Hij wil praten in ruil voor een dubieus verhaal in de pers. De Decker hapt toe en werkt zichzelf hierdoor zo diep in de nesten dat hij genoodzaakt is om onder te duiken. Cel 5 wordt opgeheven en de Belgische Staatsveiligheid trekt het dossier naar zich toe. Teamleden worden systematisch aangepakt, op een perverse manier in discrediet gebracht en de publieke opinie keert zich tegen hen. Familieleden worden bedreigd en geïntimideerd, getuigen geëlimineerd. De Decker probeert zijn mensen te herenigen, om samen het hoofd te bieden aan de dreiging. Ze moeten vechten om te overleven. Zonder wapens, teg
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 17:44 Reageer op dit bericht Stuur door

Buikpijngevoel.


BUIKPIJNGEVOEL

 

Het leven blijft gewoon doorgaan, ook als je niet langer geluk hebt.

 

Ook als men al lang niet meer jong is blijft men ongelukkig genoeg het gevoel van de jeugdigheid houden.

Behoefte aan liefde is er altijd, ook al neemt de kans steeds verder af dat iemand je nog lief zal hebben of dat je iemand zult kunnen liefhebben, en het buikpijngevoel van verliefdheid blijft altijd acuut voelbaar.

Ware liefde en begeerte zijn weliswaar twee verschillende dingen, maar ze zijn ook moeilijk los van elkaar te zien of van elkaar te onderscheiden.

 

"... Hongerige man-vogel op leeftijd, wat haat ik verlangen, wat velang ik naar genot, wat geniet ik van liefde, en hoe zwaar moet het vallen om niet langer jong te zijn!"

 

Dat is het moment waarop je door gebrekkige oordelen verliefd wordt op iemand die je lefde onmogelijk kan beantwoorden.

Als je in het verleden geen geluk hebt gehad in de liefde, zul je de liefde niet weten vast te houden als ze zich aan je opnbaart: het zal onmogelijk zijn er greep op te houden.

 

Beschaamd en gefrustreerd blijf je op je vaste plek. Zo is het leven:

vrijwel voortdurend op je plaats zitten.

Een nest is er niet en er is niemand bij je, niet op dezelfde rots en niet op dezelfde tak.

 

De omstandigheden van je hartstochten zijn veel te onbeduidend om uitnodigend te zijn voor anderen. Dus blijf je daar maar zitten, sluimerend en dromend, om je voor onheil te behoeden. 

En ondertussen jeuken je vingers, wil je tong zich roeren en sper je je ogen machteloos open...

Kreten van verlangen en van pijn doen je oren tuiten.

 

Niemand die het hoort.

 

.... en toch heb ik liefde altijd hoog ingeschat ...

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Normvervaging!


Kijk, als ik hier straks even om de hoek van het hotel loop er ligt een fiets op de straat, dan zet ik 'm overeind. Geleerd van mijn vader. Als een jongere mij dat ziet doen, roept hij: "Laat toch liggen, loser." De wellevendheid is de deugd van de loser geworden.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

kritiek is goedkoop.


ik begrijp die mensen echt niet meer....ze zitten wel alles te volgen om zo snel mogelijk en om ter eerst hun vergif de wereld in te spugen via allerlei twittertoestanden en reactiemogelijkheden in de media...

Ik vond deze mail heel terecht van een blogvriendin, want ik hoorde op de radio gisteren nog van "onze lieve madammen' hoe er zich één van hen zich had geërgerd dat het tv-nieuws zo lang had geduurd .. om dan uiteindelijk 'hem te zien staan', waarmee ze bedoelde onze nieuwe paus!

Niemand is toch verplicht te kijken; er wordt al zo vaak gezapt, maaar blijkbaar was haar drang naar sensatie groot genoeg om toch iets in haar programma van de volgende dag kwijt te raken, en dt tn koste van haar geliefde tv-soap!

Arm Vlannderen!

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door maarten om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

EXODUS door Will Adams


Exodus

Will Adams

Actie, avontuur en archeologie – een denderende avonturenthriller om in één keer uit te lezen.Als Daniel Knox een van de Dode Zeerollen op het spoor is gekomen, stuit hij bij Alexandria op een eeuwenoude tempel die clandestien wordt opgegraven door evangeliserende christenen. Een achtervolging mondt uit in de ontvoering van zijn partner, Gaille Bonnard. En de enige manier om haar te vinden en te redden is door een van de grootste onopgehelderde raadsels van de antieke wereld op te lossen. Egyptische tempels, de Dode Zeerollen, wilde achtervolgingen, loeiende jeeps in het hete woestijnzand en het geratel van machinegeweren – Will Adams windt er geen doekjes om. Exodus is zijn tweede roman over archeoloog Daniel Knox en wederom levert hij een spannende en vermakelijke avonturenthriller af.

Hierbij ontdek je ook de linken naar de christelijke wortels.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

sneeuwheuvels


in de lente ...maar ook vandaag, 14/03/2013, is het opnieuw sneeuwruimen.

Het mooie is eraf, en dat merk je ook in blogland. Waar men rijkelijk strooide met winterlandschappen op diverse blogs, heeft men daart nu echt geen behoeft meer aan.
Ik ook niet!

1353509-797fd0eae698d6fb807adf2c0c33e719.jpg

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Habemus papam

We kunnen in blogland zeker niet voorbijgaan aan de keuze voor een nieuwe paus die blijkbaar
de harten van velen gestolen heeft door zijn eenvoud en zijn lach, door zijn gebed ook!


 

Was onze Kardinaal Godfried Danneels soms een aangever?
Staat toch op de eerste plaats.

1353977-840791633581e0f374000f1fced9bf20.jpg
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van liefde en vriendschap als sleutel

↑ Terug naar de berichten