Naar de inhoud

liefde en vriendschap als sleutel

elxax6yg.jpg

seniorennet.beseniorennet.be
VRIENDSCHAP IS DE MOOISTE LIEFDE DIE ER IS

Slaan.


Mensen slaan niet altijd met hun handen, zoals elke vrouw en man soms beweert.
Woorden komen het hardst aan. Zo hoorde ik een rijmpje:

Schelden doet geen zeer...
Maar slaan des te meer.

Het omgekeerde is echter waar!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 11:31 Stuur door Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Ook ik was éénmaal jong ...


Toen haalde ik mijn schouders op, wat ik kon het me - met enige moeite - wel voorstellen dat ik veertig zou zijn, maar vijftig? Nee. Zéstig? Nooit! Zestig kon gewoon niet. En als je negentien bent, moet je er ook zo over denken. Negentien is de leeftijd waarop je zegt: Kijk uit wereld, ik rook en ik drink en ik ga uit, dus ik zou maaar gauw opzijgaan - hier komt ik aan. Mijn zakken waren leeg, maar ik zat vol idealen, met dingen die ik wilde zeggen, anderen voor altijd veranderen. Er zat nog geen sliertje grijs in mijn haar. Maar toen ik een jaar of negendertig was, begonnen de moeilijkheden. Ik hoef daar niet uitvoerig over te schrijven. Jij die dit leest hebt ondertussen ook wel de man met de hamer ontgmoet, of werden kruisjes en kruisen op je weg geplaatst.  Ik heb de mijne ontmoet. En hoe ouder je wordt, hoe gemener die vijand waarvan ik op mijn negentiende geen benul had. Maar ik vind het nog steeds een mooie leeftijd, want nu pluk ik de vruchten van de contacten toen gelegd ...Als jij dit toevallig als jongere leest, laat je dan niet door zogenaamd wijzere mensen iets anders op de mouw spelden, wan t dit is jouw mooiste tijd! Auch Ich war einmal jujng und schön!

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Racisme op ZONdag.


Maar racisme is ook extra dankbaar zijn
voor de kostbare goede parels die je op je pad kruist.

Racisme is ook steeds het positieve leren inzien
zelfs wanneer negativiteit overheerst, pas dan kan je overleven.

Racisme is ook streven naar een betere wereld voor je kinderen.

Racisme is ook jezelf aanleren om trots te zijn
wanneer je negativiteit overwint.

Racisme is ook blijven klimmen
zelfs al voelt je rugzak zwaarder aan dan je kan dragen.

Racisme is ook troost vinden in de woorden van God
die zegt dat niemand boven zijn capaciteit wordt belast.

Racisme is ook je ouders dankbaar zijn
dat ze je de waarden hebben meegegeven die jouw in staat stellen om vooruit te gaan ondanks alles.

Racisme is ook dubbel zo hard je best doen
om niet de mens te zijn die je verafschuwt.

Racisme is ook troost vinden in je geloof
dat zegt dat je ondanks alles waardig moet reageren.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

RACISME


‘Het uiten van minachting, vijandigheid of haat van het ene ras jegens een ander, voortkomend uit een gevoel van meerwaarde’ is volgens Vandale de definitie van racisme. Maar racisme is veel meer dan dat.

Omdat een woordenboekdefinitie ontoereikend is om een begrip als racisme te definiëren. Omdat ik niet meer wil geloven dat veelvoudig racisme een mens immuun maakt zoals een vaccin tegen een ziekte. Omdat ik niet meer wil horen dat racisme van alle tijden is en dat hij of zij ermee moet leren leven. Omdat ik racisme een menselijke stem wil geven. Omdat ik hoop dat anderen zich kunnen optrekken aan de herkenbaarheid. Daarom maak ik nu voor mezelf een balans op van wat racisme (voor mij althans) in het echt is. Voel je vrij om het lijstje aan te vullen. Stilletjes in je eigen hart, of openlijk naar de wereld, want ja, het mag.

Racisme is in je mens-zijn geraakt worden
en dan denken of te horen krijgen dat het wel niet zo bedoeld zal zijn.

Racisme is het etiket ‘slachtofferrol’ opgeplakt krijgen,
zelfs wanneer je gewoon slachtoffer bent.

Racisme is twee keer nadenken voor je het benoemt
omdat je bang bent niet gehoord te worden.

Racisme is op de speelplaats van je 8-jarige medeleerlingen te horen krijgen dat je naar je eigen land moet terugkeren,
niet begrijpend wat dat betekent.

Racisme is je die voorvallen als twintiger heel duidelijk herinneren
en nu pas beseffen hoe erg die woorden wel niet waren.

Racisme is geconfronteerd worden met je afkomst en geloof
wanneer je eens een oplopende discussie hebt.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 11:42 Reageer op dit bericht Stuur door

dagboek en bedenkingen

... En zo zijn we terug bij af, bij de aanvang van ons bloggen... Zeg maar bij de dingen die er echt toe doen. Ik overloop ze even met u zonder al te persoonlijk te worden.

Verleden week zaterdag hadden we met de familie een babyborrel bij mijn neefje die zijn tweede dochter aan de wereld wilde tonen. Er waren liefst 175 volwassenen - eerder jong -, en dan nog eens 45 kinderen, zeg maar kindjes tot zelfs borelingskes. Ik denk dat mijn moeder, de overgrootmoeder van het meisje de oudste aanwezige was met haar 83 lentes.

Helaas was mijn vader niet van de partij wegens ziekte. Wellicht één van de weinige keren dat moeder alleen moest gaan en hij ergens in silte treurde omdat hij er niet bij kon zijn. Maar vandaag 'moest' hij voor de zoveelste maal naar de oogarts ...

Terwijl ik hier een glas betere wijn drink, denk ik aan Kristof, een jonge man van 32 jaar die en tijd terug thuis kwam en zag dat de inboedel verdwenen was, samen met alle spaargeld. Je raadt het, zijn vrouw was er van door ... en hij nu maar werken om de schuldenberg en de vaste kosten weg te werken. Hij heeft naast zijn vaste baan nog een bijbaan gezocht, maar heeft dringend €5.800,- nodig. Klap op de vuurpijl: hij liet me deze avond weten dat zijn wagen de geest heeft gegeven.

Van wijn gesproken, ik kreeg een uitnodiging voor een 'exclusieve wijnproeverij' met een vijfgangenmenu voor de prijs vaan€55,- . Ik had een paar mensen gevraagd of ze wilden meegenieten van dit festijn, maar gezien een dinsdag niet zo eenvoudig is om uitgebreid te gaan tafelen, konden maar twee mensen echt ingaan op de uitnodiging. Er moest wel vooraf betaald worden. Op zich allemaal geen probleem .... tot daarnet. Laten die gasten toch maar weten zeker dat ze 'eigenlijk al een ticket hadden voor Q-music'. Nog maar eens een staaltje van onze ego-wereld!
Kijk, dit is in een notendop de echte wereld, die veel dichter staat dan mooie citaten en kleurrijke afbeeldingen hier. Maar wel de kern van de zaak.
Ik wil jullie niet langer bezig houden, want ik weet uit ondervinding dat lange teksten niet worden gelezen ...
Mar wie die jonge man wil steunen, wie me gezelschap wil houden voor het etentje op 16 april ... laat maar iets van je horen.

Hartelijk groetend,
Maarten
de Sint-Maarten blogland.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:39 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

De smaak van stilte.


Af en toe raad ik een boek aan omdat ik het zelf goed vond. Normaal krijg ik daar geen reactie op wat ook niet de bedoeling is. Toch kreeg ik recent volgende mail n.a.v. bovengenoemde titel.
Ik laat je die 'recensie' dan ook graag achter. Misschien herkennen mensen zich nu twee maal daarin en putten ze er vooral ook moed en troost uit.

Hoop dat je fijne Paasdagen gehad hebt !

 

Wat het boek betreft kan ik beginnen met een WAUW !

Zij (Bieke Vandekerckhove)heeft als en ik fibro, niet hetzelfde want ik ga hier niet aan dood.

Maar de gevoelens van eenzaamheid omdat je maar beperkt dingen kan doen,

het zoeken naar een manier om je leven toch zinvol te maken,

dat is zo herkenbaar. Ik heb haar boek in 3 keer uitgelezen en

heel wat strepen potlood gemaakt. Die dingen ga ik zeker nog herlezen.

En JA je komt er gesterkt uit. Ik toch, omdat ik de dingen ook zo voel.

Omdat ik ook zo’n vertrouwen heb in mijn Herder.

Of iemand die nog niet veel is tegengekomen in zijn leven, het ook

zo zal aanvoelen, dat kan ik natuurlijk niet zeggen.

Maar als je in het boek begint, lijkt het alsof je samen

al een ander boek gelezen hebt, en dit erbij aansluit.

Ik kan het niet beter uitleggen.

Je mag de mail doorsturen.

 

Al had ik het boek in mijn boekenkast staan, ik had dat idd NU

moeten lezen. Ben je dus (zoals zo dikwijls) heel dankbaar voor de tip !

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 23:47 Reageer op dit bericht Stuur door

Dank U!


Vandaag, op deze mooie dag, dank ik u, God, dat u me dit laat meemaken. Ik maak van de gelegenheid gebruik om vergiffenis te vragen voor het feit dat ik je zolang genegeed heb. Vandaag klikt het weer tussen ons. Ik vergeef Jou en ik hoop Jij mij.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

die bloem

Boeddha toonde zijn volgelingen eens een bloem

en vroeg elk van hen er iets over te zeggen.

Ze keurden de bloem in stilte.

Eentje hield er een filosofische lezing over.

Een tweede bezong haar in een gedicht.

Een derde wijdde er een gelijkenis aan.

Met diepe gedachten probeerden ze elkaar de loef af te steken.

Mahakashyap keek naar de bloem, glimlachte en zweeg.

Alleen hij had haar gezien.

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Doe het is stilte.


Leerlingen van een rabbi vonden het heel eigenaardig

dat hun meester elk weekeinde,

op de avond vóór de sabbat, verdween.

Ze verdachten hem ervan in het geheim

een ontmoeting te hebben met de Almachtige

en met Hem dingen te bespreken

die hij aan zijn leerlingen verzweeg.

Daarom besloten ze dat één van hen

de volgende keer de rabbi onopgemerkt zou volgen.

De man die de rabbi volgde zag het volgende:

de rabbi trok zijn eigen kleren uit,

verkleedde zich als boer,

en ging naar een niet-joodse vrouw die verlamd was.

Hij verzorgde en verpleegde haar, maakte haar huis schoon,

deed de was, gaf de planten water

en maakte een heerlijke maaltijd voor haar klaar.

Toen de spion terug kwam vroegen de leerlingen:

"En, waar was de rabbi? Ging hij naar de hemel?"
"Nee," zei de man, "hij ging nog veel hoger."

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 23:26 Reageer op dit bericht Stuur door

DE TIENDE SYMFONIE - Joseph Gelinek


Spanning, actie, klassieke muziek – een unieke mix die De Tiende Symfonie tot de Europese topthriller van deze zomer maakt

Ludwig von Beethoven, een van de grootste componisten aller tijden, stierf niet lang na het voltooien van zijn befaamde N egende Symfonie. Van zijn Tiende Symfonie bestaan niet meer dan enkele losse schetsen – tenminste, dat is wat men altijd heeft geloofd…

De Tiende Symfonie is een thriller met diepgang en intrige over het leven en de erfenis van een van ’s werelds meest invloedrijke componisten, verteld met Spaans temperament. Een verhaal vol klassieke muziek, spanning en actie dat zich afspeelt in twee van de meest sfeervolle hoofdsteden van Europa: Wenen en Madrid.

Als de politie van Madrid het hoofd vindt van de componist Thomas Cooper, die net een reconstructie van een deel van Beethovens Tiende had uitgevoerd, roepen de rechercheurs Mateos en Aguilar de hulp in van Beethovenkenner Daniel Paniagua.

Tegelijkertijd wordt er in Wenen een brief gevonden die van Beethoven zou kunnen zijn. De brief werpt nieuw licht op het leven van de componist en onthult een liefdesgeschiedenis die onze blik op deze beroemde componist voorgoed zal veranderen.

Dit is het begin van een opwindende en dodelijke speurtocht in Wenen en Madrid die leidt naar de wortels van Beethovens muziek – en de compromisloze wereld van kapitaal en corruptie waar die mee ver weven is…

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Paaszaterdag ....Veel meer dan paaseitjes.


In het leven van Jezus krijgen wij geen antwoord

op de vraag naar het 'waarom' van het lijden.

Hij geeft wel antwoord op het ‘waartoe’ van het lijden.

Hij vindt lijden niet goed.

Hij geneest en troost mensen.

Hij staat aan de zijde van wie lijden.

Lijden is een oproep tot liefde.

In een negatie­ve situatie zien wij dat wij maar mens zijn

in be­perkt­heid en on­macht

èn dat wij daarin uitgenodigd zijn om liefde te geven.

 

De meest populaire afbeelding van het christendom, het kruis,

toont dat God aan de kant staat van mensen die klappen krijgen­.

De enige recht­vaardi­ging van het lijden voor God is

dat Zijn liefde door lijden en dood ging.

“God, mijn God, waarom hebt Gij mij verlaten?”

Jezus heeft het in uiterste ellende zelf uitgeschreeuwd.

Als Jezus niet de beko­ring van wanhoop had gekend,

hoe zou Hij dan wie wanhopig is kunnen aanspreken?

Hij gaf de moed niet op en komt ons vol liefde tegemoet.

Hij vraagt ons niet om sterk te zijn, wel om te vertrou­wen.

God is degene die lief heeft en zich door niets laat ontmoedigen.

 

Zonde is geen lijstje taboes of dingen die je niet mag doen.

Zonde is elkaar in de steek laten.

Zonde is elkaar liefde weigeren.

Bij tegenslag en lijden is de oproep tot liefde het grootst.

Voor een gelovi­ge die met lijden te maken krijgt, is de vraag:

beantwoord ik lijden, nood en crisis met liefde?

Ben ik, zoals God, iemand die in liefde hulp biedt?

 

God,

pijn, lijden en dood zijn negatief,

zij breken af, zij redden niet.

 

Ook uw Zoon heeft gebeden:

“Vader indien het mogelijk is,

laat deze beker aan Mij voorbijgaan.”

Niet het lijden, niet de kruisdood van uw Zoon heeft ons verlost,

wel Zijn liefde voor elke mens die zo groot was

dat ze niet opzag tegen lijden en dood.

 

Hij bad: “Niet Mijn wil, maar Uw wil geschiede.”

Hij bad dat uw liefde in Hem zou gebeuren,

dat uw liefde Hem zou sterken om tot het uiterste te gaan.

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door maarten om 11:30 4 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Goede Vrijdag


Rond het middaguur werd het donker in het hele land doordat de zon verduisterde. De duisternis hield drie uur aan. Toen scheurde het voorhangsel van de tempel doormidden. En Jezus riep met luide stem:
 
‘Vader, in uw handen leg ik mijn geest.’ Toen hij dat gezegd had, blies hij de laatste adem uit.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 11:24 6 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Oordelen.


Wie zichzelf kent, veroordeelt niemand
en oordeelt over niemand.

Bieke Vandekerckhove  

Bieke is een vriendin van mijn zus die lijdt aan een bijzondere zelfdzame ziekte die een totale aftakeling tot gevolg heeft. Maar door haar diep geloof ls zijn nog altijd onder ons. Meer nog, zij is velen tot bron van inspiratie, en dit o.a. door haar boek dat verleden jaar nog een prijs kreeg.

Voor de liefhebbers, Googel maar even haar naam. Je zal er gestekt uitkomen.



Op negentienjarige leeftijd wordt Bieke Vandekerckhove ziek. De diagnose is hard: de dodelijke spierziekte ALS. Levensverwachting: twee tot vijf jaar. Wat begin je dan met dat schamel restje leven? Omstandigheden brengen haar naar het Sint Liobaklooster in Egmond- Binnen. Ze leert er de spiritualiteit van Benedictus en het psalmgebed kennen. Het beïnvloedt haar leven voorgoed. Drie jaar later hoort Bieke dat de ziekte gestabiliseerd is, maar elk moment opnieuw de kop kan opsteken. Nu leeft ze al twintig jaar met ALS. Ze is getrouwd en heeft twee assistenten, die haar afwisselend helpen waar nodig. De afgelopen tien jaar kwam ze in contact met de stilte van zen. Ook die ontmoeting is beslissend. Haar boek geeft weer wat ze meemaakte, zag en proefde in de stilte van het leven: 'De benedictijnse spiritualiteit en het zenboeddhisme zijn de twee longen geworden waarmee ik adem.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door maarten om 23:02 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van liefde en vriendschap als sleutel

↑ Terug naar de berichten