VRIENDSCHAP IS DE MOOISTE LIEFDE DIE ER IS

Zondag 21 april 2013

Het zal je maar gebeuren...

Januari 2012. Eline, achtien lentes oud, gaat haar grootmoeder helpen. Daar valt ze plots flauw en blijft er liggen. Gelukkig is haar vader daar ook die ze onmiddellijk naar de huisdokter brengt. Onddertussen was ze bijgekomen, werden bloedstalen genomen en kon ze gewoon naar huis en naar school de dag nadien.

Op die dag krijgt haar moeder telefoon van de dokter dat ze best zo vlug met de dochter op consultatie komt. Er werd acute leukemie vastgesteld en ze moest zo dringend mogelijk opgenomen worden in het ziekenhuis, het begin van een lange lijdensweg voor allen nabestaanden.

Met een afgesloten van schoolvrienden en verder in een isoleerkamer waar maar nu en dan iemand in steriele kledij mag langsgaan. Het leven van haar ouders wordt omgekeerd waarbij de moeder zelfs verlof moet nemen. De onrust van de grootouders is ook groot daar dit hun enige kleinkind is.

Er wordt beenmerg gezocht en ze komen al eerste bij haar broer terecht. Gelukkig is er een match, en zo liggen ze maanden later samen in een zelfde kamer, broer en zus. Deze jongee man heeft dus onverwacht al een grote ingreep moeten ondergaan.

Ondertussen krijgt Eline verder de klassieke behandelingen waarbij zo ook haar haren verliest. Nog erger wellicht is het feit dat meteen haar eierstokken werden weggenomen omdat ze de wens had ooit kinderen te krijgen. Deze worden dus veilig bewaard.

Gelukkig herstelt Eline vlug, mede doordat ze via cam de lessen kan volgen....

MAAR half maart 2013 woirdt vastgesteld dat de medicatie letterlijk aan haar bottten heeft gewreten. Professoren komen zelf langs om haar situatie te constateren en dringen erop aan dat ze zo vlug mogelijk een NIEUWE HEUP moet krijgen. Ja, je leest het goed.

Bye bye eerste paasvakantie8 Het moment dat ik dit schrijf en jij dat leest is de operatie aan de gang...

Geschreven door maarten om 00:00 Stuur door Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

marcoen ria21 april 2013 om 20:32

Dag Martin

Wat een verschrikkelijk verhaal,op zo een jonge leeftijd al zoveel moeten meemaken.Ik wens de persoon die dit meemaakt een spoedig herstel en genezing toe.Nog een gezellige avond verder.

Reageer op dit bericht

Zaterdag 20 april 2013

BOSTON ... een bedenking.

‘Hoe erg de gevolgen ook zijn voor de slachtoffers, uiteindelijk ging het om een relatief kleine aanslag met maar drie doden. Zo gebeuren er elke dag in Syrië of Irak. Maar hier in Boston is het wereldnieuws en regent het verontwaardigde reacties. Een Amerikaans leven is dan blijkbaar meer waard dan een slachtoffer in Syrië. Dat wakkert de negatieve gevoelens tegenover de Verenigde Staten aan en het vergroot de kans dat zo'n aanslag zich nog eens voordoet.'

Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 19 april 2013

de rozenkrans

is geen sieraad zoals je hoe langer hoe meer ziet in onze cultuur,
of is het toch heimelijk willen zeggen wat diep in die jongeren leeft,
ook al zijn ze niet langer kerkbetrokken?

Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 18 april 2013

Vertrouwen ... Het is ook mijn sleutelwoord, ondanks ...

Het is beter te vertrouwen en soms teleurgesteld te worden,
dan om te wantrouwen en altijd ongelukkig te zijn.

Abraham Lincoln

Geschreven door maarten om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 17 april 2013

een treintje

Stel me geen domme vragen,
Ik hou niet van die gein.
Ik ben gewoon een tjoek-tjoek-trein.
En dat zal ik altijd zijn.
Als ik maar hard mag rijden,
Onder de wijde blauwe lucht
Dan blijf ik een blije tjoeke-tjoek
Tot aan mijn laatste zucht.

Geschreven door maarten om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 16 april 2013

Slaan.

Mensen slaan niet altijd met hun handen, zoals elke vrouw en man soms beweert.
Woorden komen het hardst aan. Zo hoorde ik een rijmpje:

Schelden doet geen zeer...
Maar slaan des te meer.

Het omgekeerde is echter waar!

Geschreven door maarten om 11:31 Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 15 april 2013

Ook ik was éénmaal jong ...

Toen haalde ik mijn schouders op, wat ik kon het me - met enige moeite - wel voorstellen dat ik veertig zou zijn, maar vijftig? Nee. Zéstig? Nooit! Zestig kon gewoon niet. En als je negentien bent, moet je er ook zo over denken. Negentien is de leeftijd waarop je zegt: Kijk uit wereld, ik rook en ik drink en ik ga uit, dus ik zou maaar gauw opzijgaan - hier komt ik aan. Mijn zakken waren leeg, maar ik zat vol idealen, met dingen die ik wilde zeggen, anderen voor altijd veranderen. Er zat nog geen sliertje grijs in mijn haar. Maar toen ik een jaar of negendertig was, begonnen de moeilijkheden. Ik hoef daar niet uitvoerig over te schrijven. Jij die dit leest hebt ondertussen ook wel de man met de hamer ontgmoet, of werden kruisjes en kruisen op je weg geplaatst. Ik heb de mijne ontmoet. En hoe ouder je wordt, hoe gemener die vijand waarvan ik op mijn negentiende geen benul had. Maar ik vind het nog steeds een mooie leeftijd, want nu pluk ik de vruchten van de contacten toen gelegd ...Als jij dit toevallig als jongere leest, laat je dan niet door zogenaamd wijzere mensen iets anders op de mouw spelden, wan t dit is jouw mooiste tijd! Auch Ich war einmal jujng und schön!

Geschreven door maarten om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 14 april 2013

Racisme op ZONdag.

Maar racisme is ook extra dankbaar zijn
voor de kostbare goede parels die je op je pad kruist.

Racisme is ook steeds het positieve leren inzien
zelfs wanneer negativiteit overheerst, pas dan kan je overleven.

Racisme is ook streven naar een betere wereld voor je kinderen.

Racisme is ook jezelf aanleren om trots te zijn
wanneer je negativiteit overwint.

Racisme is ook blijven klimmen
zelfs al voelt je rugzak zwaarder aan dan je kan dragen.

Racisme is ook troost vinden in de woorden van God
die zegt dat niemand boven zijn capaciteit wordt belast.

Racisme is ook je ouders dankbaar zijn
dat ze je de waarden hebben meegegeven die jouw in staat stellen om vooruit te gaan ondanks alles.

Racisme is ook dubbel zo hard je best doen
om niet de mens te zijn die je verafschuwt.

Racisme is ook troost vinden in je geloof
dat zegt dat je ondanks alles waardig moet reageren.

Geschreven door maarten om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 13 april 2013

RACISME

‘Het uiten van minachting, vijandigheid of haat van het ene ras jegens een ander, voortkomend uit een gevoel van meerwaarde’ is volgens Vandale de definitie van racisme. Maar racisme is veel meer dan dat.

Omdat een woordenboekdefinitie ontoereikend is om een begrip als racisme te definiëren. Omdat ik niet meer wil geloven dat veelvoudig racisme een mens immuun maakt zoals een vaccin tegen een ziekte. Omdat ik niet meer wil horen dat racisme van alle tijden is en dat hij of zij ermee moet leren leven. Omdat ik racisme een menselijke stem wil geven. Omdat ik hoop dat anderen zich kunnen optrekken aan de herkenbaarheid. Daarom maak ik nu voor mezelf een balans op van wat racisme (voor mij althans) in het echt is. Voel je vrij om het lijstje aan te vullen. Stilletjes in je eigen hart, of openlijk naar de wereld, want ja, het mag.

Racisme is in je mens-zijn geraakt worden
en dan denken of te horen krijgen dat het wel niet zo bedoeld zal zijn.

Racisme is het etiket ‘slachtofferrol’ opgeplakt krijgen,
zelfs wanneer je gewoon slachtoffer bent.

Racisme is twee keer nadenken voor je het benoemt
omdat je bang bent niet gehoord te worden.

Racisme is op de speelplaats van je 8-jarige medeleerlingen te horen krijgen dat je naar je eigen land moet terugkeren,
niet begrijpend wat dat betekent.

Racisme is je die voorvallen als twintiger heel duidelijk herinneren
en nu pas beseffen hoe erg die woorden wel niet waren.

Racisme is geconfronteerd worden met je afkomst en geloof
wanneer je eens een oplopende discussie hebt.

Geschreven door maarten om 11:42 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 12 april 2013

dagboek en bedenkingen

... En zo zijn we terug bij af, bij de aanvang van ons bloggen... Zeg maar bij de dingen die er echt toe doen. Ik overloop ze even met u zonder al te persoonlijk te worden.

Verleden week zaterdag hadden we met de familie een babyborrel bij mijn neefje die zijn tweede dochter aan de wereld wilde tonen. Er waren liefst 175 volwassenen - eerder jong -, en dan nog eens 45 kinderen, zeg maar kindjes tot zelfs borelingskes. Ik denk dat mijn moeder, de overgrootmoeder van het meisje de oudste aanwezige was met haar 83 lentes.

Helaas was mijn vader niet van de partij wegens ziekte. Wellicht één van de weinige keren dat moeder alleen moest gaan en hij ergens in silte treurde omdat hij er niet bij kon zijn. Maar vandaag 'moest' hij voor de zoveelste maal naar de oogarts ...

Terwijl ik hier een glas betere wijn drink, denk ik aan Kristof, een jonge man van 32 jaar die en tijd terug thuis kwam en zag dat de inboedel verdwenen was, samen met alle spaargeld. Je raadt het, zijn vrouw was er van door ... en hij nu maar werken om de schuldenberg en de vaste kosten weg te werken. Hij heeft naast zijn vaste baan nog een bijbaan gezocht, maar heeft dringend €5.800,- nodig. Klap op de vuurpijl: hij liet me deze avond weten dat zijn wagen de geest heeft gegeven.

Van wijn gesproken, ik kreeg een uitnodiging voor een 'exclusieve wijnproeverij' met een vijfgangenmenu voor de prijs vaan€55,- . Ik had een paar mensen gevraagd of ze wilden meegenieten van dit festijn, maar gezien een dinsdag niet zo eenvoudig is om uitgebreid te gaan tafelen, konden maar twee mensen echt ingaan op de uitnodiging. Er moest wel vooraf betaald worden. Op zich allemaal geen probleem .... tot daarnet. Laten die gasten toch maar weten zeker dat ze 'eigenlijk al een ticket hadden voor Q-music'. Nog maar eens een staaltje van onze ego-wereld!
Kijk, dit is in een notendop de echte wereld, die veel dichter staat dan mooie citaten en kleurrijke afbeeldingen hier. Maar wel de kern van de zaak.
Ik wil jullie niet langer bezig houden, want ik weet uit ondervinding dat lange teksten niet worden gelezen ...
Mar wie die jonge man wil steunen, wie me gezelschap wil houden voor het etentje op 16 april ... laat maar iets van je horen.

Hartelijk groetend,
Maarten
de Sint-Maarten blogland.

Geschreven door maarten om 00:39 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 11 april 2013

mijn engelbewaarder

fotomeditatie.

Geschreven door maarten om 00:15 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 10 april 2013

De smaak van stilte.

Af en toe raad ik een boek aan omdat ik het zelf goed vond. Normaal krijg ik daar geen reactie op wat ook niet de bedoeling is. Toch kreeg ik recent volgende mail n.a.v. bovengenoemde titel.
Ik laat je die 'recensie' dan ook graag achter. Misschien herkennen mensen zich nu twee maal daarin en putten ze er vooral ook moed en troost uit.

Hoop dat je fijne Paasdagen gehad hebt !

Wat het boek betreft kan ik beginnen met een WAUW !

Zij (Bieke Vandekerckhove)heeft als en ik fibro, niet hetzelfde want ik ga hier niet aan dood.

Maar de gevoelens van eenzaamheid omdat je maar beperkt dingen kan doen,

het zoeken naar een manier om je leven toch zinvol te maken,

dat is zo herkenbaar. Ik heb haar boek in 3 keer uitgelezen en

heel wat strepen potlood gemaakt. Die dingen ga ik zeker nog herlezen.

En JA je komt er gesterkt uit. Ik toch, omdat ik de dingen ook zo voel.

Omdat ik ook zo’n vertrouwen heb in mijn Herder.

Of iemand die nog niet veel is tegengekomen in zijn leven, het ook

zo zal aanvoelen, dat kan ik natuurlijk niet zeggen.

Maar als je in het boek begint, lijkt het alsof je samen

al een ander boek gelezen hebt, en dit erbij aansluit.

Ik kan het niet beter uitleggen.

Je mag de mail doorsturen.

Al had ik het boek in mijn boekenkast staan, ik had dat idd NU

moeten lezen. Ben je dus (zoals zo dikwijls) heel dankbaar voor de tip !

Geschreven door maarten om 23:47 Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 9 april 2013

Dank U!

Vandaag, op deze mooie dag, dank ik u, God, dat u me dit laat meemaken. Ik maak van de gelegenheid gebruik om vergiffenis te vragen voor het feit dat ik je zolang genegeed heb. Vandaag klikt het weer tussen ons. Ik vergeef Jou en ik hoop Jij mij.