Lente, zomer, herfst of winter ..

in je hart ... als je de liefde hebt, heb je alles!
Lente, zomer, herfst of winter ..
in je hart ... als je de liefde hebt, heb je alles!
Ken jij
jouw echte vrienden?
Misschien is mijn moeder wel die ene echte vriendin;
zeker nu ze 84 kaarsjes mag uitblazen!
Proficiat, mama!
Kerk als veldhospitaal
een dankgebed op zondag
voor zo veel liefde en goedheid!
dagboek is een titel van het bloggen

praten
PRATEN, PRATEN, PRATEN ...
Verstaan we elkaar nog wel doorheen al het geruis?
Ik denk hier ook aan de vele talkshows,
maar wat hebben we er van onthouden?
Wat verwerken we en wat doen we er mee?
Maar ook op straat en winkels luisteren we niet
echt naar een ander, toch niet altijd, want
jou ook ,al opgevallen dat men totaal verkeerd
reageert?
houden van
Van elkaar houden
is haast voor alles op de wereld
de beste oplossing.
Wat God ...
wat God van mij weet is belangrijker
dan wat de mensen van mij denken
Eenzaamheid

LIEFDE
“Wees voorzichtig”, is een van de vele manieren om te zeggen “ik hou van je”.
Ik wou
maar ik WIL het vooral zo hard al besef ik dat dit nooit meer het geval zal zijn.
Goede mensen

BLOGGEN

Vrij-zijn.
tel ze maar

licht en duister

het licht denkt dat het sneller is dan wat ook;
maar dat is fout.
hoe snel het licht ook reist
de duisternis is overal eerst
en wacht daar op het licht.
Naar wie zouden we gaan?
Naar MAMA!
DE OPGRAVING - IRIS J0HANSEN

Had ik echt twee maanden vakantie?

De eik en het riet
Hoor,
hoe de eik sprak tot het riet:
"Jij bent gering van waarde!
De wind die door het luchtruim speelt, die zachtjes langs mijn takken streelt,
buigt jou al plat ter aarde. Ik sta. De wereld is mijn tuin en ik heb niets te
vrezen.
Al slaat de bliksem om mijn kruin, ik sta! Maar jij hangt bang en schuin, een
klein en nietig wezen!
Wanneer ik dichter bij je was, zou ik je kunnen stutten. Maar nee, het riet in
zak en as, staat altijd aan de waterplas. Ik kan het niet beschutten."
Het
riet zei zachtjes tot de eik:
"Jouw zorg ontroert me hevig, maar wees gerust. 't Blijft mij gelijk of ik
moet buigen in het slijk. 'k Ben dun, maar ook heel stevig. Pas jij maar op
voor de orkaan die opsteekt in het noorden. wie niet kan buigen, gaat eraan! Jij
arme eik, het is gedaan met al jouw mooie woorden!"
De eik stond recht en stijf en stram, trotseerde elk geweld. Totdat de storm een aanloop nam en rukte aan zijn dikke stam. Toen werd de eik geveld.
De eik, die van geen buigen wist, had zich toch in zijn kracht vergist: al raakt je hoofd de hemel aan, wie weet hoe zwak je voeten staan?