Vrijdag 31 oktober 2008
doordenker in deze tijd
“Het kwaad dat mensen doen leeft na hen voort
Het goed wordt vaak met hun gebeent’ begraven.”
William Shakespeare
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Donderdag 30 oktober 2008
Voor jou, voor haar, voor hem
Ik zou je willen zeggen...
Ik zou je willen zeggen: je bent er één uit duizenden.
Dat zou een leugen zijn,
je bent er een uit miljoenen.
Niemand zoals jij.
Ik zou je willen zeggen, hoeveel ik van je hou.
Maar waar ik ook zou zoeken,
daar zijn geen woorden voor.
Ik zou je willen zeggen: al het moois dat jij bent.
Maar dat valt niet te bevatten,
een schoonheid onbekend.
Ik zou je willen zeggen: je betekent alles voor mij.
De zon, de maan en de sterren,
de bomen, het gras, de zee.
Ik zou je willen zeggen, nog duizend dingen meer.
Maar soms zegt slechts de stilte
nog meer dan een miljoen woorden.
Zoveel dingen ongezegd,
en toch weet je dat ik van je hou.
Woensdag 29 oktober 2008
dag Maarten
Goeie morgen Maarten,
Je ziet er goed uit! We zullen van deze dag een even fine dag maken als gisteren zeker? Natuurlijk Maarten, zo eenvoudig kan het zijn. Dag wereld, dag mensen, dag vrienden allemaal. Neen, het is geen bevlieging, maar misschien moet ik toch wat meer aan "socialising" gaan doen! Maar dat doe je dan toch al via je blogmaatjes. Ja, dat is waar, maar zoals dat radiomens me gisterenmorgen zegde: dat doe je maar tussen echte mensen, tussen mensen van vlees en bloed. Ik was aan de afwas bezig toen ik haar hoorde en meteen een ruk naar rechts, zie ik daar de lidkaarten voor de "Vrienden van Lourdes" liggen voor komend werkjaar. O ja, inderdaad, waarom niet en bij een misschien laatste zonnige namiddag. Weet je nog, Maarten hoe je verleden jaar overal zo bijzonder welkom waart toe je van deur tot deur ging? Inderdaad, Maarten weet het nog goed want ook toen heeft hij er zelfs iets over geblogd. Alé, kom de boer op! Nog even kijken of er wisselgeld voldoende is; of alle kaarten in juist volgorde zitten kwestie geen deur over te slaan, en hups nog even de zegen vragen aan Maria bij haar beeld over de goede afloop en weg zijn wij.
En inderdaad ook deze keer meteen "Kom toch binnen". Ja, doet deugd zo even binnen te komen want toch wat koude zon .. Neen, kom toch verder. Ja, het bedrag is zoals verleden jaar evenveel zeker, Meneer? Aub. En we waren al vergeten dat we om lidgeld kwamen. Koffie? (zou ik wel gewild hebben, maar "moest" nog zoveel huizen aandoen). Maar ik kom een andere dag terug om te prraten. Maarten, dat moet je nu ook gaan doen hé, want blijkbaar wachten velen om de eenzame winteruren door te komen.
"Aha, wie we daar hebben, 't is voor de kaart zeker, zal vlug mijn geld gaan zoeken, mooie afbeelding dit jaar, Bernadette zeker? Ik heb wel nog nooit prijs gehad, maar het komt het ziekenwerk en Lourdes ten goede. Voor Maria natuurlijk!"
Ieder huis een ander verhaal, ieder huis zijn kruis. Toch eigenaardig dat een onbekende waar je maar één maal per jaar aanbelt meteen vertelt over lijden en ziekte, maar ook over deugddoende ervaringen te Lourdes, recent of al lang geleden. Ligt in die kaart dan zo veel meer verscholen. IK denk het wel want geloven komt hier zomaar ter sprake.
Toen ik terug mijn deur naderde dacht ik "HIER GEBEURT GOD". In wat er deze namiddag is gebeurd, in wat via een beeltenis van Bernadette verwijzend naar Maria en haar Zoon. Dat is de naam van onze God. Hij die afdaalde om mee te wandelen en te luisteren naar de verhalen van mensen, ZIJN mensen ONDER ONS.
Ja, Maarten, gebruik nu ook morgen maar ZIJN handen en voeten. Wees ook morgen gelukkig om de kleuren, de bladeren die vallen, de koude en nadien het zweet bij het fietsen over en weer naar thuis.
Maarten, je ziet er goed uit! Houden zo. O ja, dat alles is het gevolg van 'socialisen'.
Zegen deze spijzen, dank voor de vrienden, de familie, de mensen gisteren en vandaag me zomaar gegeven voor even. Dank om mijn ogen voor diemooie kleuren die ik elke avond zie passeren wanneer ik zoveel moois zie op blog of foto's; voor mijn oren, voor mijn handen, voor mijn voeten die de trappers naart mijn geliefden brengen. Dank om veilig thuis te komen en nu hier bij jullie te mogen verwijlen ... Want God Gebeurt HIER op dit momen in dit uur!
Maarten
Dinsdag 28 oktober 2008
Perfectie
Indien u zich zorgen maakt over kleur, lengte, gelaat, en misschien nog een miljoen andere dingen die je verkeerd vindt aan en in jezelf; en je denkt daarbij dat ik nooit jouw vriend zal zijn of worden … hierbij dan twee adviezen voor jullie allemaal. Ten eerste: die zelfde waarheid betreft ook mezelf; en ten tweede: we zijn niet perfect omdat God ons perfect heeft gemaakt, maar we zijn precies zo ‘onperfect’ omdat we altijd streven één te worden met die ander …en indien niet levenslang, dan zullen we hoe dan ook graag even samen perfect gelukkig willen zijn in ons ganse leven.
Maandag 27 oktober 2008
Rozen zonder doornen?
Sommige mensen klagen dat rozen meestal doornen hebben.
Ik ben blij dat die doornen rozen dragen.
Rozen om uit te delen.
I Got A Dozen Roses
From A Friend The Other Day
But I Only Have 1 Left
For I Gave Them All Away
I Gave One To My Sister
Who To Me Is Very Dear
In Hopes That It Will Bring To Her
A Little Floral Cheer
One Went To A Friend
I Haven't Known For Very Long
She Struggles, So In Some Small Way
I Hope This Helps Her Carry On
I Took One To A Friend
Who's Not Feeling Very Well
The Flower Or The Visit
Which Helped More I Could Not Tell
The Rest Went To The Ones
Who've Helped Me In So Many Ways
They Have Been A Cheerful Presence
On My Dreary Days
The Roses Were So Pretty
I Just Could Not Keep Them All
Except One Single Bud Standing
Beautiful And Tall.
My Friend Gave Me The Flowers
To Help Brighten Up My Day
But The Biggest Joy I Received
Was Giving Them Away
Zondag 26 oktober 2008
ZIEK MAAKT ARM
ZIEK MAAKT ARM
Recent kreeg ik een brief in de bus waarin me werd gevraagd een paar persoonlijke gegevens aan te vullen en die zo vlug mogelijk terug te sturen. Ik mocht het document niet kopiëren noch faxen ook al was dat “origineel” al een zoveelste kopie. Maar goed, als het om geld gaat doe je wat men je opdraagt. Dus onmiddellijk ingevuld en persoonlijk overhandigd; het zou maar eens moeten verloren gaan.
Toen ik een maand later nog geen geld zag op mijn rekening belde ik de instantie even op met de vraag naar het waarom. Het laconieke antwoord luidde: “Mijnheer, sorry die brief was een vergissing, want gezien je met ziekte waart kun je ook niet genieten van die premie”. Je zou van minder stilvallen, zeker als je al lang uitkijkt naar een bijkomend inkomen, hoe klein ook. Dus omdat ik ziek was kreeg ik geen uitkering waar werkenden, al hadden ze maar één dag gewerkt, wél de volledige premie kregen uitgekeerd.
Ja, een zieke geraakt zo stilaan op de pechstrook van het leven. Daarover heb ik u in het verleden nog geschreven.
Maar vandaag vielen mijn ogen op een artikel in zware letters over de ganse breedte: KENT U DEZE TEGEMOETKOMINGEN? Meteen ging ik ervoor zitten, maar regel na regel verminderde mijn enthousiasme en hoop meer uit de tegemoetkomingen te halen. Telkens wanneer ik een rubriek zag die voor mij van toepassing zou kunnen zijn, las ik MAAR en nog eens MAAR. Ik begon stilletjes te denken hoe gelukkig ik ben op niets te hoeven rekenen. En wat zegden ze van de energie- en telefoonkosten? Eigenlijk wist ik het al van vroeger. “Mijnheer” verdient juist iets teveel ook al betaal ik zoals elke andere burger de volledige som voor elektriciteit, gas en telefoon.
Komt daar nog eens bovenop dat ziekteuitkeringen niet geïndexeerd worden waar dit wel met de regelmaat van de klok gebeurt bij werkenden. Dat er ook nog steeds geen verlofgeld is voor deze mensen, laat staan een dertiende maand. Koopkracht?
Oké, er zijn mensen die het met nog veel minder moeten doen, maar blijkbaar heeft men me daar wél gevonden want de laatste tijd loopt mijn brievenbus over van bedelbrieven. Wat me daarin ergert is het woord SLECHTS. Slechts voor 35 euro kun je een kind redden … Moet elke burger dan het wereldprobleem oplossen door een minuscule bijdrage waar één bank ineens duizenden kinderen kan redden? Neen, wat ik wou zeggen is het feilt dat ik dat wél wil doen, fiscaal aftrekbaar. Toch mooi! Maar als zieke kan je niets meer inbrengen, want er kan niets worden afgetrokken omdat er geen voldoende inkomen meer is! Helemaal niet stimulerend om de vele goede doelen te steunen, hoe graag ook.
Zalig zij die minstens 66% arbeidsongeschikt zijn!
Zaterdag 25 oktober 2008
Hoe bidden?!
Korte tijd terug plaatste ik een bericht hoe menen uit India soms een blog vullen met niets anders dan een opeenvolging van "Het Weesgegroet" al dan niet in andere kleuren en/of lettertypes. Anderen plaatsen een gebedsintentie waarvoor gevraagd wordt te bidden. Hoe langer ik hier over nadacht hoe eenvoudig het me ook lijkt en je hoeft er niet eens een groot intellectueel voor te zijn. Zelfs je eigenste zorgen kan je toevertrouwen aan de wereld die ze dan voor jou naar God brengt in een wereldwijd gebed.
Hoe gaat zo een "gebedsketting" dan wel in zijn werk, vraagt u zich af. . Wel heel eenvoudig zoals volgende. Je stuurt een mail aan mensen die je kent met de intentie(s) voor wie je wil dat er gebeden wordt. ... en we zijn vertrokken, elk op zijn tempo, elk op zijn plaats en toch in gemeenschap. Je kan ook anderen aanspreken die niet over een pc beschikken.
Zo kreeg ik de opdracht door uit India, maar kan ook van waar of naar war toe ook komen.
"Ik verzoek je deel te nemen aan het kettinggebed vanaf volgende zaterdag. We starten tussen 09.00u of 10.00u om samen te eindigen rond 19.00u of 20.00u.Zo laat me zo vroeg mogelijk weten welke tijdsspanne je het beste uitkomt. Dan stuur ik je tegen morgen de gebedsintenties."
Hoe gaan we te werk? Wel heel eenvoudig. Bid voor de intentie die ik u doorstuurde of gevraagd heb op uw gekozen tijdstip en volgens uw mogelijkheden op dat moment. Iedereen bidt één uur. Ik bid bijvoorbeeld tussen 11.00 u en 12.00 u. Dan bid jij van 12.00 u tot 13.00 u. En zo volgt uw vriend of vriendin en zo verder. Dus iedereen zal even bidden, hetzij thuis, in zijn binnenkamer of waar dan ook. Het enige wat je moet doen is afspreken wanneer je vrij bent en wie wanneer bidt. Zo eenvoudig is het.
Ik weet dat in deze maatschappij één uur heel veel lijkt en toch kan het ook helend werken. Hoevele mensen, ook jongeren trekken zich terug om niets anders te doen dan te bidden voor alle noden van deze wereld en dit sinds mensenheugenis. Vooral ook oudere senioren trekken zich op aan het dagelijks gebed zoals ik mijn grootmoedre zaliger herinner.
Ik wil hier niet langer over uitwijden maar ik vind deze vorm van samen bidden, biddeen voor de ander zeer opmerkzaam, zeker nu de bisschoppen van België het Woord van God in de aandacht willen plaatsen.
Het zou mooi zijn mocht ook dit kunnen in Vlaanderen, Nederland en ver daarbuiten zoals ze het in India al langer doen. Een suggestie voor gebedsgroepen die moeilijk samen kunnen komen en zch zo verbonden weten?!
Maarten
p.s. Het toeval wil dat deze week in "Kerk en Leven" een bijdrage verscheen met als titel: ROZENKRANS ALS SCHOCKTHERIE waarbij verwezen wordt naar een uitgave "Niet aanraken en zwijgen. De Geheiemen van de rozenkrans, Halewijn, Antwerpen,2008.
Vrijdag 24 oktober 2008
Teddybeer
Ja, we hebben God een beetje tot onze teddybeer gemaakt. Hij is liefde en zachtheid en barmhartigheid. Hij is vol vertrouwen en vergevingsgezind en hij zal er wel atlijd voor zorgen dat alles goed komt, zo goed dat wij er ons gerust mogen vanaf maken met een schietgebedje als we de ogen bijna hebben gelsloten. En toch heeft diezelfde God heel harde woorden gebrukt; denken we maar aan de vele verhalen rond de wijngaard waar hij optreedt en verwacht dat er goede vruchten uit zijn wijngaard worden voortgebracht.
God mag dan Liefde zijn, maar Zijn eerste gebod dat eigenlijk gelijkwaardig is aan het andere is:
Bovenal bemin één GOD en uw naaste als uzelf!.
De weg kennen we, ondertussen al 2000 jaar, de weg die via Jezus en Maria naar Hem leidt!
Heel mooi weergegeven in bijgaand plaatje, zeker en misschien ook in deze missiemaand!
Donderdag 23 oktober 2008
Het konijn
Het is zoals met de mens als met het konijn, geachte seniorman!
Ouder wordende konijnmannen kunnen niet geloven dat ze de vijfig of de zestig al voorbij zijn, want een konijn voelt zich altijd jonger dan het is! Geniet van je jeugdig gevoel, opa, maar stel je niet aan tegenover jongelui met een te smalle jeans of te korte t-shirt: zij zien je zoals je bent, een grijs konijn met stilaan afhangende oren en hangend buikje.
Zo ook is menig konijn onder u in staat ondanks de crisis tot een extravagante aankoop zoals een moto en bezuinigt het daarbij op kleine dingen. Ja, een seniorenkonijn is een fier konijn al hoopt het dat er nadien nog "iets" is dat hem in leven laat.
Woensdag 22 oktober 2008
India nogmaals
Geachte blogger,
Gezien de christenvervolging nog niet aan zijn einde is, integendeel nog grotere dimensies aanneemt waarbij weer eens priesters en Indische missionarissen werden gemarteld en gedood, geef ik u volgende nieuws mee, recht uit eerste hand van één van de oversten van de missiecongregatie IMS. met excuses voor het Engels, maar zelfs op dit uur moet even alles plaats maken voor deze dramatische toestanden. De foto verwijst naar Maria die waakt over het immense land waar christenen een minderheid vormen.
Dear Martin,
Yesterday afternoon( 19th October) four of our novices who went for Sunday outing was attacked by RSS and VHP elements. They sustained minor injuries. They were accused of converting people by their visits to the families. We filed a case against those who attacked our brothers and they filed a counter case accusing Brothers of entering their estate (trespass) without permission. . Some compromise is reached in the presence of SP and District Collector. The Police officers and DC were understanding and supportive. Our brothers are traumatized and our community is very much affected by the incident. Frs. Sajeev, Snehanand and Diwakar were with the brothers in the Police station till late at night. They were reached home around 1.00 am. With Police escort. Bishop of Mysore was informed and he was contacting the officials to do the needful. Some Doctors from Gonikopa and other influential people have come forward supporting us and planning for a peace meeting soon. After the attack on Christian Churches in Mangalore two police men are posted in our Ashram round the clock. Please keep our community at Coorg in your prayers.
Fr. Subhash IMS
Dinsdag 21 oktober 2008
Geloof Hoop Liefde
Geloof – Hoop - Liefde
Diep van binnen
dragen wij onze hoop
om te geloven in
datgene wat waard is
om voor te vechten,
wat ons kracht en moed geeft:
De LIEFDE.
Het geloof in de kracht
van de liefde is
een houvast voor velen onder ons.
Maandag 20 oktober 2008
Het Medici Geheim
Op de boekenberg vond ik deze bijzondere spannende en op historiche basis geschreven thriller. Weeral eens meer dan een aanrader!
Een spectaculaire thriller van de auteur van Equinox.
In de crypte van de de'Medici in Florence onderzoekt Edie Granger samen met haar oom Carlin Mackenzie de gemummificeerde lichamen van de machtigste Italiaanse familie van de renaissance. De vondst van een onbekend zwart object in het lichaam van Cosimo de'Medici heeft grote gevolgen.
Voor Mackenzie is het de meest belangwekkende en bedreigende ontdekking uit zijn carrière. Zijn leven is hij niet meer zeker... Voor Edie is de vondst het begin van een bezeten en levensgevaarlijke zoektocht.
Met spectaculaire wendingen zoals lezers kennen van de succesvolle bestseller Equinox, verweeft Het Medici geheim het heden met het verleden.
Over de auteur:
De Australiër Michael White is voormalig popartiest en auteur van meer dan vijfentwintig non-fictieboeken. Zijn succesvolle thrillerdebuut Equinox verscheen in meer dan twintig landen en werd ook in Nederland een bestseller
Zondag 19 oktober 2008
Het mooiste moment
Het mooiste moment.
Daar ma en pa slechts veertien dagen na elkaar verjaren en beiden er van af zien dit zo kort op elkaar nog afzonderlijk te vieren, mede de altijd maar groter wordende kring van familie – lees: neefjes en nichtjes en hun lief of vriend - besloten ze er één feest van te maken en dat ook niet langer thuis, toch niet voor het warm eten.
En zo verzamelde iedereen tegen de middag op de parking van het restaurant. Niemand had blijkbaar onmiddellijk zin om binnen te gaan door het mooie zonnige herfstweer. Ja, we zijn inderdaad al weer een week verder en terwijl iedereen de handen drukt, pa en ma de wensen en de kussen in ontvangst nemen en de al dan niet bijhorende bloemen en geschenken, merk ik opeens hoe een wagen halt houdt voor de ingang van de zaal – juist daar waar we aan het verzamelen waren. Een dame stapt uit en de chauffeur rijdt verder de parking op.
Een mens gaat dan meteen denken dat die dame misschien niet zo ver te voet kan gaan, maar op dat eigenste ogenblik kruisen mijn blikken de hare, mijn ogen haar ogen en nog voor ik het wel en goed besef roep ik uit: Martine! waarop we op zelfde moment elkaar in de armen vallen. Bij mijn broer die even verder staat gebeurt net hetzelfde.
Op zich niets bijzonders zal je denken mocht het niet zijn dat die “dame” eigenlijk een dicht familielid is van ons en die ik haar al ken vanaf mijn kindertijd. Nog altijd niets speciaals? Inderdaad niet tot ik je vertel dat Martine van bij de geboorte “doofstom” is zoals men dat gemeenzaam noemt. Ik werd ooit zwaar aangepakt toen ik dat woord gebruikte op een school met als wederwoord: “ Doof en stom zijn oorzaak en gevolg”.
Toen ‘vroeg’ Martine naar mijn pa die even de geschenken wegbracht en ook hij herkende haar meteen, want het was voor ons allen zeker meer dan 15 jaar terug dat we haar nog hadden gezien. Kortom, we geraakten de feestzaal niet binnen. Toen verscheen die chauffeur en tot ons aller blijdschap vernamen we dat dit haar vriend was! Hoe gelukkig waren we allen dit te horen en te zien, want niemand had ooit gedacht dat Martine in een relatie zou kunnen stappen het haar handicap.
Ja, de toon was gezet al verliet ze ons gezelschap. Maar op een gegeven moment hebben we haar teug naar onze tafel gebracht. (Eigenlijk was ze er per toeval om gewoon iets te gaan eten met haar vriend).
Het is moeilijk om te beschrijven hoe het gesprek vorderde, van de gebruikelijke ‘hoe gaat het’ tot er echt gelachen werd. Ik was verbaasd hoe verstaanbaar zij zich kon maken. Ze had zoveel te vertellen dat ze op de duur communiceerde met briefjes. Alle aandacht was op haar gericht en omgekeerd. We voelden ons zo één, en wat nog meer is, die vriend van haar die eveneens zelfde handicap heeft, voelde zich alsof hij ons al altijd had gekend.
Eigenlijk was het al lang tijd om naar huis te rijden en daar de koffie en taart te gebruiken maar niemand stoorde zich er aan, integendeel!
We stonden al recht toen Martine voorstelde elkaar verder te vinden via de computer. Wij zouden er niet eens hebben aan gedacht. Vlug mailadressen uitgewisseld en dan maar afscheid genomen als een zus, een goede vriendin, een goede maat …met een kus en een dikke knuffel en dit na zoveel jaren van stilte – hier ook letterlijk!
Wij hebben er allen van genoten en tot op heden. Dat was het mooiste moment van dat feest, voor ons, maar wellicht ook voor haar.
Wat ik ervan onthoud is hoe alles van je afvalt wanneer mensen als deze in jouw nabijheid zijn. Zij was het door gewoon er te zijn die ons deed beseffen wat geluk is.
Het was zij die ons aan het lachen bracht en die ons nog meer samen bracht, hoe mooi en deugddoend de dag ook was geweest, dan we het hadden verwacht. Ja, werkelijk een mooi verjaardagsfeest!
op foto tijdens verdediging doctoraat van zus Lieve merk je mijn ouders .
Nu ik die foto geplaatst heb denk ik er aan dat voor mijn ouders wellicht dit één van de mooiste momenten waren in hun leven: hun dochter die de doctoraatstitel behaalde.
Zaterdag 18 oktober 2008
oordelen
WE MOETEN MENSEN NIET BEOORDELEN OP BASIS VAN WAT ZE ZEGGEN OF DOEN, MAAR OP WAT ZE HEBBEN MEEGEMAAKT!
Vrijdag 17 oktober 2008
God vrijgesproken
God vrijgesproken wegens geen vast adres
Een Amerikaanse rechter heeft een rechtszaak tegen God verworpen. De rechter oordeelde dat God niet kon gedagvaard worden omdat beklaagde geen adres heeft. Dat meldt de BBC.
De senator van de staat Nebraska, Ernie Chambers, was het proces gestart en gaat nu misschien in beroep tegen de beslissing. Hij wilde via de rechtszaak de "dood, vernieling en terreur" stoppen die God veroorzaakt.Rechter Marlon Polk zei in zijn vonnis dat de eiser de beklaagde moest kunnen bereiken opdat het proces zou kunnen doorgaan. "Aangezien de rechtbank vindt dat de genoemde beklaagde nooit kan gedagvaard worden, wordt deze zaak verworpen", schreef de rechter in zijn vonnis.
bvb
Donderdag 16 oktober 2008
gedachte
Donderdag 16 oktober 2008
gebed
Eigenlijk wist ik niet welke titel ik aan volgende moest geven.
De tekst ligt al een tijdje naast me ...
Eigenlijk een mooi, kort en krachtig gebed.
Vooral voor wie zich vandaag weet aangesproken.
Maar is het nog wel van onze tijd?
Is het niet eerder iets voor mijn binnenkamer?
Blog je wel nog zo iets?
Maar deze "zinnen" kun je herhalen tot ze gebed worden.
Te lang bij stil staan en analyseren zou doen denken aan
een kinderlijk gebed, zoals bij een eerste communie.
En toch, dit gebed en gelijkaardige gebeden heb ik gevonden
op heel wat Indische sites en blogs, waar men soms niets
anders achterlaat dan dit!
En daarom niet van priesters, maar van ingenieurs etc.
Dus wel degelijk van onze tijd, maar niet langer van hier.
Lees gewoon eens rustig mee en ik ben ervan overtuigd
dat we tot de kern komen van wat bidden is;
een uitgesproken liefdesrelatie.
GOD
IK HEB JE LIEF
IK HEB JE NODIG
KOM NU IN MLIJN HART.
Woensdag 15 oktober 2008
Geloven
Nooit heb ik gevraagd om geboren te worden,
toch ben ik geboren en opgevangen.
Nooit heb ik gevraagd om te sterven,
toch ben ik overleden.
Dus twijfel ik er niet aan of ik toch weer opgevangen zal worden,
hoe dan ook.
Maandag 13 oktober 2008
blauw
zie de hemel is blauw
zie het anker is blauw
dit alleen voor jou
omdat ik van je hou
Maandag 13 oktober 2008
Zomaar wat woorden
(¯`v´¯:
`*.¸.* Er verschijnen wat woorden
(¯`v´¯:
`*.¸.* Aan mij gericht
(¯`v´¯:
`*.¸.* Zomaar wat zinnen
(¯`v´¯:
`*.¸.* Van iemand zonder gezicht
(¯`v´¯:
`*.¸.* Ik kan het niet begrijpen
(¯`v´¯:
`*.¸.* Een mens, een vreemde voor mij
(¯`v´¯:
`*.¸.* Zo ver weg, zo dichtbij
(¯`v´¯:
`*.¸.* Het is zo wonderlijk, vreemd, apart
(¯`v´¯:
`*.¸.* Gedachten delen zonder
(¯`v´¯:
`*.¸.* in ogen te kunnen kijken
(¯`v´¯:
`*.¸.* Zonder bij verdriet een hand te kunnen reiken
(¯`v´¯:
`*.¸.* Of samen te lachen zonder elkaar te horen
(¯`v´¯:
`*.¸.* Ik raak aan het idee gewend
(¯`v´¯:
`*.¸.* Want zonder mijn pc had ik jou nooit gekend!