Armoede

Dat is wanneer het leven zo vluchtig lijkt als een vleugelslag van een vinder, het juist die volmaakte momenten zijn die ons bestaan zin geven. En dat zou wel eens een geschenk van God kunnen zijn.

We zijn misschien te lang gespaard geweest, maar de felle regens van gisteren en vandaag hebben ons met de neus op de feiten gedrukt. Het is HERFST! En meteen ook wat minder inspiratie om zinvol te bloggen.

Dan maar even  naar mijn 'dagboek'. Verleden week was er op een gegeven moment een mooie dag voorspeld met zonneschijn en zeventien graden. Ideaal weer om bij mijn ouiders de toch wel grote tuin klaar te maken voor de winter. Het was echter amper veertien graden en geen zonnestraal te bespeuren. Het was gewoon te koud na een paar uur nog verder te doen, en ik moest ook rekening houden met het uur, want dan moet ik nog twaalf kilometer met de fiets naar huis.

Gelukkig was het een paar dagen later prima weer zodat ik alles kon afwerken. Het was zelfs zo warm en zonnig dat ik mijn moeder vroeg of ze geen t-shirt liggen had.

Beiden tevreden van gedane werk zag ik in haar blikken dat er nog een karwei wachtte, en wat voor één. Wie een grote voortuin heeft, heeft dus ook een groot terras met oprit. Maandag l.l. zag de hemel blauw en dus de week maar meteen ingezet om drie uur intens te schrobben. Ik moet het jullie niet vertelen, maar ik kon amper mijn rug nog rechten. Nog moeilijker geraakte ik die avond uit de zetel... Maar tevreden en dankbaar voor het werk van mijn handen, en ergens blij dat ik dat nog voor mijn ouders mag doen.

Een mens wil dan, eens thuis, wat genieten door te bloggen, mailste lezen, maar daar komt Murphy aan. De pc wil niet mee - heeft die ook last van zijn rug? De zekerheid van een vriend die het euvel zou oplossen kon ik na smsjes ook vergeten. Hij kwam slechts een paar dagen later en vond het normaal. Ja, we lezen zo vaak over vriendschap op blogs, maar waar zijn ze als je echt iemand nodig hebt.

Hier regent het maar verder! Veel bloggenot vrienden!

Soms is stilte het echte goede antwoord.

- voor Käthe Kollwitz -

een vader kan niet anders dan met gekruiste armen
een moeder niet dan met gebogen hoofd...
nu zij haar kind zo koud niet kan verwarmen
nu levenloos ligt wat leven had beloofd.

Laat jouw liefde en vriendschap dan ook tot volle groei en bloei komen!

als je dit kunt zeggen ...

Vandaag elf november. Wereldwijd herdenken wij honderd jaar grote oorlog. Voor velen onder ons is dit een feestdag, een vrije dag. Een dag om dankbaar te herdenken wat zo vele jonge wensen voor ons deden om ons voorgoed een vrij leven te geven...

Vandaag gaat mijn aandacht evenzeer uit naar het feest van Sint-Maarten, Martinus van Tours. Aan hem dank ik mijn naam. Een naamfeest wordt in onze streken niet gevierd, maar toen ik ooit in deze periode in India verbleef, werd ik overhangen met bloemen, werd een bijzondere maaltijd klaargemaakt, werd ik naar een dorpje gereden om de H. Mis bij te wonen. Ja, naamfeesten zijn daar belangrijker dan verjaardagen, en misschien terecht.

Sint-Maaren is voor mij ook en stuk werkelijkheid geworden, in die zin dat ik mijn mantel graag deel, letterlijk en figuurlijk met deze die het fysisch of psychisch even moeilijk hebben . Een luisterend oor bieden, even onderdak bieden zoals je recent nog kon lezen.

Gelukkige feestdag aan allen die de naam van Martin, Martine, Maarten en afgeleiden dragen! Moge je ook op je eigen manier, en op je eigen plaats je mantel delen, aandacht schenken, zeker in deze moeilijk wordende tijden.

Sint-Maarten van Tours Bron: Thomaswebsite KU. Leuven

BRUSSEL (KerkNet/La Vie) – Bij het weghalen van het beeld van Sint-Maarten van de basiliek van Tours werd maandag de volkse overlevering bevestigd dat de resten van de heilige (ca. 316 – 397) in het beeld zelf worden bewaard. Volgens ‘La Vie’ troffen arbeiders in de rechterarm van het bronzen beeld van twee ton een houten kistje aan. Daarin zat een loden kistje met de relieken van de eerste bisschop van Tours. De ontdekking was een verrassing, omdat vele inwoners van de Franse stad dachten dat het slechts een legende betrof. Het bronzen beeld wordt nu gerestaureerd. In 2016 wordt het teruggeplaatst.

De voormalige Romeinse soldaat werd in 371 door de bevolking van Tours tot bisschop gekozen. Volgens een overlevering vond hij zich niet waardig genoeg en verstopte hij zich. Als bisschop zette hij zich in voor de verdere verspreiding van het christendom in Gallië. Sint-Maarten zou enkele wonderen hebben verricht en raakte bekend om zijn zorg voor armen en zieken. Vaak wordt hij voorgesteld als bisschop met een bedelaar aan zijn voeten. Op 11 november wordt ook in verschillende regio’s in Vlaanderen zijn naamdag gevierd

Het laatste moeten wij helaas nog altijd leren!

Wat een tijd houd je over voor jezelf als je niet
bezig bent met wat anderen zeggen, doen of denken.

Marcus Aurelius  

Niet altijd en voor niet iedereen eenvoudig, maar misschien deze woorden elke dag als een mantra herhalen:

IK WIL. IK KAN!

van mijn blog(gen)!

Liefhebben is een werkwoord dat in alle andere werkwoorden moet vervoegd worden.

Voor mij is het feest van Allerheiligen niet zoals andere jaren. Verleden jaar gingen we nog de graven bezoeken van onze grootouders. Mijn broer had ze zelfs nog gereinigd en ervoor gezorg dat er bloemen stonden.

Niemand had toen kunnen denken dat we met zijn allen nu zelf aan zijn graf zouden staan, en dat van zijn dochter, beiden in een tijdspanne van  veerien maanden van ons heengegaan.

Het is niet normaal dat ouders hun kinderen en kleinkinderen ten grave dragen. ...

Proberen we dan toch maar te geloven op dit feest van Allerheiligen wat God over dode mensen heeft gezegd, dat ze zullen LEVEN in Zijn LIEFDE die niet sterven kan!