Respect

In een verlaten dal in het westen van Ierland kruipt een jongen van achttien door de modder. Een omstreden miljonair koopt een landgoed in de omgeving van Deventer. Een voetbalsupporter met een stadionverbod raakt gewond en is bang om buiten de groep te vallen. Daarmee begint deel 4 van de serie van De zeven Deventer Moordzaken.

Op kerstochtend wordt er een lijk gevonden achter de Bergkerk. Is er een relatie tussen vreemde gebeurtenissen op het landgoed en de moord in het Bergkwartier? Het onderzoek loopt vast. Er is geen verhaal. Rechercheurs Van Dorth en Laros krijgen het plaatje niet compleet.

De zaak wordt een nachtmerrie als op tweede kerstdag een tweede lijk wordt gevonden. Wat is het verband tussen de twee kerstmoorden? Deze zaak lijkt te hoog gegrepen voor Jozef Laros en Ellen van Dorth.

Nadat ik de vorige thrillers van deze auteur had gelezen, vroeg ik me af of ook deze reeks me zou aanspreken. De schrijver lijkt een andere auteur te zijn, en toch heeft hij me ook nu geboeid met zijn plotwendingen. Dus ga er voor, zeker in deze zomermaaden!

Lineke Tesinga houdt een lezing over een middeleeuws boek waarin bizarre Germaanse rituelen worden beschreven. Sommige aanwezigen horen haar verhaal met meer dan normale belangstelling aan. Zoals rechercheur Jozef Laros, die een verband legt met een onopgeloste moordzaak. Er zit ook een oudere vrouw in de zaal die maar doorpraat over een verdwenen meisje. Na de avond van de lezing volgen er steeds meer aanwijzingen over gruwelijke gebeurtenissen die zich zouden hebben afgespeeld in het Ronde Huis, een mysterieus jachtverblijf in de Veluwse bossen waar de Nederlandse elite begin vorige eeuw samenkwam en waar prins Hendrik kind aan huis was. Rondom het Ronde Huis blijkt veel meer gebeurd te zijn dan jagen alleen.

Het Ronde Huis is een razend spannende thriller die gebaseerd is op feiten en nooit opgehelderde geruchten. Voor wie het interesseert kan na het lezen van dit weeral spannend verhaal, terecht op het Internet. Hij vindt er veel info rond het Ronde Huis. Wie deze thriller leest herkent ook een recente geschiedenis in de lage landen, helaas!

Hoe dan ook, ik was blij dit vierde boek van genoemde auteur in handen te krijgen. Veel leesgeneot tijdens de vakantie die er zit aan te komen!

Je bent een dynamische, plichtsbewuste, loyale werknemer voor wie geen vraag te veel is. Je bent perfectionist en daardoor doe je zelf dingen buiten jouw takenpakket, belangeloos, enkel omwille van de goede orde en het goed functioneren. Kortom je bent getrouwd met jouw werk. Je wordt gewaardeerd in die mate zelfs dat je op zelfde moment  voor meerdere directieleden mag werken.

Op een bepaald moment spreken collegae je aan dat je zo gehaast bent en ze raden je zelfs aan het wat rustiger aan te doen, of in elk geval eens contact op te nemen met een huisarts. Je gaat erop in en voor je het weet zit je in de wachtkamer van een specialist. De diagnose klinkt dat je al langer niet meer echt goed functioneert en je wordt aangeraden een tijd ziekteverlof op te nemen. Je weet niet wat je hoort.

Na een 'herstelperiode', al besef je nog altijd niet van wat je echt moet herstellen, krijg je plots een aangetekend schrijven. Juist op het moment dat je zo graag terug aan het werk wil, ligt de ontslagbrief in je brievenbus. Men heeft je niet eens gesproken. Wat men niet durfde persoonlijk in handen te geven vond je achteraf ook in de brievenbus.

Het overkomt helaas meer mensen. Dan zegt die goede dokter: Probeer vanaf nu te GENIETEN, je hebt meer dan je deel gedaan. Maar wat is genieten dan?

Op de duur wordt de rationele kant van het ontslag verwerkt, maar emotioneel draag je de littekens een leven lang mee. Je hebt niet eens afscheid kunnen nemen van je werkplek en je collegae. Als je hen tegenkomt weten ze niet hoe ze je moeten aanspreken, want ook zij weten niet het hoe en waarom. Enkel pijnlijk soms hoe goed bedoelde vragen dan komen als: 'Wat doe je nu'? En zo wordt weer een wonde geopend ....

Zalige mensen, dat zijn voor mij die buurvrouwen die even binnenlopen bij een buurman of vrouw die pas zijn of haar partner verloren heeft of die ziek is, die zonder enige poespas toch wat steun zijn, gewoon door er te zijn. Dat ze er zijn, is een groot geluk voor mensen die het moeilijk hebben. Je hebt natuurlijk ook wel onzalige mensen, die mensen dat ze genoeg aan zichzelf hebben.

Zalige mensen, dat zijn in mijn ogen mensen die altijd vriendelijk zijn, altijd hartelijk, in ieder geïnteresseerd, altijd meelevend. Mensen die vijf minuten nodig hebben voor hun boodschappen maar een half uur onderweg zijn om met deze en gene even te praten. Voor wat eenzame mensen is het een geluk als ze deze mensen ontmoeten. Er zijn ook onzalige mensen die alleen maar in zichzelf geïnteresseerd zijn.

Zo kan ik nog best een poosje doorgaan: zalige mensen, ze zijn er volop, vaders, moeders, oma's en opa's, buren, en zoveel anderen, bekend en onbekend. Laten we hen alsjeblieft niet uit het oog verliezen.