Als ik dood ben ..

Voor allen die een dierbare moesten afstaan ...
Als ik dood ben ..
Voor allen die een dierbare moesten afstaan ...
Genegenheid
Genegenheid! Een warm gevoel voor iemand waarvan je houdt. Affectie, liefde, vriendschap en sympathie die je van iemand krijgt. Wat een rijk woord met tal van synoniemen. Begrijpelijk dat ieder van ons er ontzettend naar verlangt en er ruim bedeeld van wil worden. Iedereen een zeer genegen zaterdag.
denk en wees
POSITIEF!

Voor wie supporter jij?We supporteren en juichen voor coureurs en voetballers,
maar niemand bemoedigt of feliciteert de bandwerker.
We omhelzen en kussen populaire rocksterren,
en mijden onze zonderlinge eenzame buurman.
We rollen de rode loper uit voor de stiletto’s van filmdiva’s,...
en laten een dakloze op karton slapen.
We luisteren naar het hoogdravende betoog van politici,
maar doen alsof we de vreemdeling die de weg vraagt, niet verstaan.
Nochtans zijn politicus, vreemdeling, filmdiva, dakloze,
rockster, buurman, coureur of voetballer en bandwerker
allen gelijk ooit geboren uit een moeder
die haar kind toewenste
dat het omhelsd en gekust zou worden,
dat er voor hem gesupporterd en gejuicht zou worden,
dat zijn leven over een rode loper zou mogen gaan,
dat het beluisterd zou worden en geëerd in zijn menselijke waarde,
wat er ook van hem zou worden.
Nu het flink kouder is
.. zijn we wellicht vergeten hoe droog het voorjaar was en hoe heet het begin van de zomer...
we beleefden deze dagen begin juli 2015!
niet eens
zo een ver verleden...
en toch al vergeten.

HET LAATSTE ZWIJGEN - Simon Beckett
Bij de juiste temperatuur brandt alles. Hout. Kleding, Mensen. Menselijk weefsel vliegt bij 250 graden Celsius in brand. De huid wordt zwart en barst. Het onderhuidse vet wordt vloeibaar, als vet in een hete pan. Gevoed door het vet, begint het lichaam te branden. De armen en benen vatten als eerste vlam, de organen zijn als laatste aan de beurt. Maar botten zijn een ander verhaal. Botten kunnen koppig weerstand bieden. Zelfs als de koolstof erin is opgebrand, als het bot zo doods en levenloos als puimsteen is, behoudt het nog zijn vorm.
Op Runa, een afgelegen eilandje in de Buiten-Hebriden, wordt in een oude cottage een verbrand lichaam gevonden. Eén hand en beide voeten zijn nauwelijks door vuur aangetast, maar voor het overige ligt er niets dan as, wat zwarte botten en een kapotte schedel. Moord? Een ongeval? David Hunter, forensisch patholoog, wordt erbij gehaald. En de eilandgemeenschap sluit de gelederen....
Op een van de bijna verlaten Hebrideneilandjes wordt een verbrand lichaam gevonden. Dokter David Hunter wordt erop uitgestuurd om te kijken of er sprake is van een ongeluk of moord. Het laatste blijkt het geval en het blijkt niet de laatste. Door een storm kan hij geen hulp krijgen van het vasteland. Met de hulp van een oud-inspecteur die op het eiland woont, komt hij steeds dichter bij de moordenaar. Spannend tweede verhaal over dokter David Hunter met een plot dat zeer geraffineerd wordt uitgewerkt. Het getekende sfeerbeeld van de storm is beklemmend en past bij de eenzaamheid van het eiland. De karakters zijn geloofwaardig waardoor de lezer zich snel verwant zal voelen. Deze ingredienten zullen de volwassen liefhebber van spannende verhalen tot het laatste woord geboeid houden. En zelfs dan zullen zij door de laatste verrassende wending met spanning deel drie over de hoofdpersoon afwachten.
VRIENDSCHAP
Vriendschap is omzien naar elkaar.
Het is me bij echte vriendschap om de ander te doen, om haar of zijn geluk, om de weg die zij of hij moet vinden. Daarbij is niets me teveel omdat die ander nooit van mij profiteren zal. Wie probeert te profiteren maakt de vriendschap kapot omdat daarbij degene die mij in zijn/haar hart heeft gesloten, tot een instrument voor eigen voordeel wordt. Vriendschap is –van beide kanten -belangeloos en drijft op de waardering die men geheel gratis ...voor elkaar opbrengt.
Waarom mensen vrienden worden van elkaar is uiteindelijk niet uit te leggen. Eigenlijk is er steeds maar één reden: omdat de ander is wie hij of zij is en ik ben wie ik ben, daarom zijn we vrienden/vriendinnen van elkaar.
Een goede vriend
Geloof of bijgeloof
Je kent ze heus wel, de talkshows op tv of de interviews via de radio waarin de gastheer of dame probeert de ziel van de ander bloot te leggen. Mern krijgt een onverwachte inkijk van het leven van meestal een bekende Vlaming of Nederlander, een BV of BN.
Zo een gesprek leidt onvermiddellijk naar de vraag of de 'bekende' gelooft in een leven na dit ardse. Ik ben steeds verwonderd dat haast elke persoon zegt dat alles eindigt met de dood; dat m.a.w. er geen leven meer is na dit leven, geen hemel, geen Pasen ...
En toch valt het me op dat het precies deze mensen zijn die zeggen een kruisteken te maken voor een belangrijke gebeeurtenis zoals bij een optreden, bij een koers of voetbalwedstrijd. Anderen hebben dan weer een paternoster wegzitten op hun lichaam. Dan denk je dat deze mensen wel degelijk geloven in het hiernamaals.
Met mij heb je wellicht wereldkampioen Museeuw zijn levensverhaal horen doen. Hij fietste ook rond met een paternoster ergens in zijn kledij en hij zegde daarover dat het hem behoed had tegen ongevallen. Toen men op het einde van het programma vroeg:" Is er iets na dit leven"?, kwam het antwoord er heel vlot uit zonder hij er over moest nadenken. "Neen, na dit leven is alles uit en over". Begrijpe wie begrijpen kan.
Oktobermaand - missiemaand!
Naast de rozenkansmaand is oktober ook de missiemaand. Twee begrippen die langzaam hun betekenis dreigen te verliezen. En dat is jammer, zeker in een klimaat waar de Islam onze christelijke waarden dreigt plat te walsen. Maar laat me richten op de essentie van deze maand. We kennen heus wel iemand die zijn of haar leven in het teken gesteld heeft van de missies, als zuster, priester, leek. We zijn op een keerpunt gekomen waarop ons land zelf een missiegebied is geworden. Waar mensen zoals pater Damiaan en pater Lievens naar voor hen onbekende streken trokken om het Evangelie te verkondigen en de armen en de minsten met raad en daad bij te staan, komn precies deze 'zonen' nu onze kant op. Missie is zo een wiselwerking geworden tussen culturen.
In oktober nodigt de geloofsgemeenschap ons uit om horizonten te verleggen. Over alle grenzen heen zendt Jezus al tweeduizend jaar mensen uit om het Evangelie te brengen. Ook wij hebben gehoord over Jezus‟ Boodschap doordat anderen er ons hebben over gesproken. Overal moet de Goede Boodschap klinken dat wij in Jezus gered zijn: oktober is missiemaand!

Oud worden
is iets anders dan oud-zijn!
NederigheidEen eigenschap die zich kenmerkt door weinig voor zichzelf te eisen en zichzelf niet op de voorgrond te plaatsen. Een afkeer van gebruik van macht of aanvaarden ervan, laat staan opeisen van eer. Nederigheid is niet te combineren met egoïsme. Nederigheid is echt niet te verwarren met een gebrek aan zelfwaardering.
Iedereen een bescheiden dinsdag.
Wie ik ben en hoe ik heet.Zo toepasselijk voor ons senioren, maar eigenlijk een beetje voor iedereen.
Op alle plaatsen waar ik ben geweest
Kon ik niet lang blijven
Als ik daar was zonder jou
Van alle dingen die ik heb beleefd
Wil ik alleen onthouden
Wat ik deed met jou
Maar als ik later ouder ben
Bestaat de kans dat ik niet langer weet
Wie ik ben en hoe ik heet
Vroeger kon ik dromen over niets
Eindeloos verlangen
Er was geen tijd tekort
Nu maak ik steeds lijsten in mijn hoofd
Van alles wat er zal vervagen
Als ik ouder word
Maar waarom zou ik ouder worden
Als ik na verloop van tijd vergeet
Wie je bent en hoe je heet
Heel ons leven lang doen wij ons best
Om sporen na te laten
Zo dat iemand ons mist
We schrijven onze namen in het zand
Waarna ze door het water
Worden uitgewist
En toch wil ik ouder worden
Maar alleen zolang je niet vergeet
Wie ik ben en hoe ik heet
Jonas Winterland
Blijf bij me
Lente me, zomer me
September me en winter me
Want ik heb je onophoudelijk lief
Morgen me, middag me
Avond me en nacht me...
Met andere woorden:
Blijf bij me, alsjeblieft!


een grote doordenker, niet wegscrollen."We moeten meer voor elkaar zorgen"
DE ZAAK LOUIS XVII - PATRICK BERNAUW

Het mysterie van de verdwenen kroonprins van Frankrijk eindelijk ontrafeld. 1795. Louis XVI en Marie Antoinette hebben hun hoofd al verloren op de guillotine. En dan sterft ook hun zoontje, troonopvolger Louis Charles de Bourbon, in erbarmelijke omstandigheden. Of toch niet? In die bloedige dagen van de revolutie ontstaat een groot historisch mysterie. 2004. Professor Cassiman van de Katholieke Universiteit Leuven haalt het wereldnieuws met zijn genetisch onderzoek op wat gezien wordt als het hart van de kroonprins van Frankrijk. Volgens een Vlaamse familie onderzocht hij evenwel het verkeerde hart en werd het echte samen met de rest van de dauphin begraven in Wachtebeke. Was Frans Rombaut, die in 1875 overleed in Wachtebeke, inderdaad niemand minder dan Louis XVII? Hebben zijn nakomelingen recht op een fabelachtig fortuin, dat hun werd ontstolen door een samenzwering van valse en echte Bourbons, het Vaticaan, de Rothschilds en Leopold II? Patrick Bernauw oogstte succes met zijn thrillertrilogie rond documentairemaker Maarten Dejonckheere. Een van die boeken, Nostradamus in Orval, bracht hem in contact met een Vlaamse familie die zich beschouwt als de erfgenamen van Louis XVII.
Een mysterie dat ook u net als ik zal bezig houden tot aan de laatste regel, en nog lang daarna.
Vreemdelingen en vluchtelingen.
Laten wij geschiedenis schrijven door compassie te hebben met mensen op de vlucht. Compassie wil zeggen: opvang en gastvrijheid. Het zal niet altijd gemakkelijk zijn en het stelt ons voor grote opgaven en uitdagingen. Echter het kan ook betekenis hebben voor de toekomst van het land en de samenleving. Vreemdelingen en vluchtelingen zijn niet uitsluitend een probleem, maar brengen nieuwe krachten in een ‘oude’ samenleving.
En vanuit Bijbels perspectief... Achter elke vreemdeling kan God schuil gaan, en aan het begin van zijn leven gingen Maria en Jozef met Jezus op de vlucht voor het geweld van Herodes. En Herodessen zijn er nog steeds in onze dagen.
INDIA
Wie het geluk had éen tot meerddere keren naar India te mogen gaan, zal zich de geuren en de kleuren herinneren, de verkeersdrukte, de mensenmassa, maare daarnaast ook de eeuwenoude historische sites.
Alles lees je daarover rechts onder in de zijkolom van dit blog; Maar er zijn dingen die er sosm uitspringen. Dit was het geval toen ik recent weer een foto zag voorbijkomen van een echt natuurfenomeen. Ik denk dat hier niet veel woorden moeten verspild worden, maar de "boterbal" blijft hoe dan ook op zijn plaats. De ideale plek waar kleine gasten je proberen kleine stenen olifantjes aan de hand te doen..Die hier dan ook bij me staan!


KLEM - SIMON BECKETT
Het is een snikhete zomer op het verlaten Franse platteland. De Engelsman Sean loopt door een verwilderd bos en trapt in een wildklem. Hij raakt bewusteloos van de pijn. Gelukkig wordt hij gevonden door een jonge vrouw, Mathilde. Zij en haar zusje slepen hem mee naar hun afgelegen boerderij. Als Sean opknapt, gaat hij werken voor Mathildes vader, een rauwe, norse man die jaagt en varkens fokt. Er hangt een lugubere sfeer. Dan blijkt dat de vorige klusser verdwenen is. Iedereen op de boerderij draagt onrustbarende geheimen met zich mee. Maar ook Sean houdt veel verborgen...
Spannend verhaal en een zeer goede sfeer- en landschapbeschrijving. Je zit echt helemaal in het verhaal en het blijft na afloop nog lang "nazoemen".
15 reacties op dit bericht
dag Maarten
Maarten
Steffie
Om bij stil te staan
Bezoekje op Allerheiligen...
Stille groetjes op deze eerste november!
Aangenaamste allerheiligendag...
vandaag een stille groet Maarten
Een stille groet in deze moeilijke dagen
steunknuffel met liefs Mariska
goedemorgen
Stille groet vandaag
Maarten ...
een stille bloem voor hen die niet meer bij ons zijn ...
liefs meeuw
1 november tranen, ja maar ook aan de mooie herinneringen denken!
Stille groet vandaag
Afscheid nemen,
dat bestaat niet.
Zij die ons zo dierbaar waren,
blijven altijd bij ons.
goedemorgen martin
een stille groet mvg rudy
bloemen op de vensterbank
Olá bem - vindo
WELKOM
Casa Portuguesa
Allerheiligen ...
Vandaag herdenken wij onze dierbare overledenen
Een hand, een woord, een gebaar doen zo goed
als je iemand die je lief hebt verliezen moet
die lege plek, het doet zo'n pijn
maar in gedachten zullen zij altijd bij ons zijn.
Lieve groetjes van Freddy en Patty
en een dikke knuffel van onze vier kapoentjes.
Bedankt voor je bezoekje aan mijn blog lieve Maarten.
Aangename dag gewenst.
Lieve groetjes Ton. xxx.