Ouder worden

Zei een lege fles tot een andere lege fles: "Vul mij."
Antwoordde hierop de tweede:
"Ik ben leeg, vullen kan ik je nu niet,
wel wil ik er nu vol-ledig voor je zijn."
En ... juist door het toegeven van eigen nood
voelde ze verrast zichzelf vredig volstromen.

Wacht niet tot morgen
om wie ontmoedigd is
een hand te reiken
want jij kunt 'n nieuwe horizon openen
en voor hen een houvast zijn.

Wacht niet tot morgen
om wie zich alleen voelt
gastvrij te ontvangen
want jij kunt luisteren
en een toevertrouwd geheim bewaren.

Wacht niet tot morgen
om wie het uitstekend doet
van harte te feliciteren
want wellicht mist hij jouw aanmoediging
om in zichzelf te geloven.

Wacht niet tot morgen
om de mens te danken
die onnoembaar veel voor jou betekent
want dit woord van dank
brengt jullie dichter bij elkaar.

In onze wereld is veel leed.
Ouders kennen pijn:
hun kinderen gaan andere wegen
dan die welke zij zich hadden gewenst.
Kinderen weten niet waar naartoe.
Hun ouders zijn gescheiden.
Ze worden opgevoed zonder geborgenheid.

Er zijn mensen zonder werk.
Ze voelen zich minderwaardig.
Ze hebben het gevoel
niet meer bij te dragen
aan onze samenleving.

In onze wereld is er het leed
van armoede, van eenzaamheid,geweld
We mogen en we kunnen
onze ogen er niet voor sluiten.
Pijn en lijden om het leven
dragen we met ons mee
als een ongewilde erfenis.

Geraakt door het lijden van de wereld
wordt ook onze solidariteit gevraagd.
Zoals Jezus leven bracht,
zo mogen ook wij leven worden.
Ons naaste-zijn kan anderen opwekken,
nieuwe toekomst schenken.
Christenen zijn 'geraakte' mensen,
die laten zien wie God is.

Pére Jacques Hamel werd de eerste martelaar......

Vandaar een klein eerbetoon aan deze merkwaardige prieter.

MET DEZE WOORDEN BEGON MIJN BLOG

VANDAAG SCHRIJF IK NOG STEEDS ONDER DEZE INSPIRATIE

AL DAN NIET GELOVIG ONDERBOUWD.

DANSEN IN DE SCHADUW ZOU JE HET KUNNEN NOEMEN....

Ga naar die mooie natuur, die natuur die je uitnodigt te voelen, te horen, te zien hoe prachtig alles in elkaar steekt en ons, als kleine mens alles overstijgt.
Wandel, beleef alles stap voor stap. Loop naar het strand. Kijk naar de opkomende of ondergaande zon, de maan en sterren. Als je door de nacht loopt verandert alles meteen.
Misschien heb je wel de behoefte om verre reizen te ondernemen, op reis te gaan, alleen of met anderen, te genieten van stilte om je heen.
Je hoeft niet altijd omringd te zijn door lawaai. Iedereen heeft wel eens stilte nodig, een moment voor zichzelf. Zo kom je tot rust. Even niets moeten. Gewoon er zijn.

OMGEKOMEN

Wie zijn medemens kleineert,

heeft geen verstand,

iemand met inzicht zwijgt.

Just another one of my obsessions.
You don't want to be a special toy.
I never be the one to hurt you.
Just another little indiscretion.
Another game that you want to try.
You can never be unfaithful. If you gotta love somebody.
Don't be afraid! My Dear.
Nobody hurts you, like every other Man or Woman

Dwalen door het land van de eenzaamheid,

op zoek naar mezelf in zwijgzaamheid.

Dwalen door melancholie.

Samen maar steeds alleen.

Stel dat ik samen met jou wil leven,

en een ander in de steek laat?

Zou er dan een toekomst zijn?

Op een dag zei de wind tegen de zon: “ik ben sterker dan jij.” En hij blies zichzelf op van trots.
“Ik heb geen kracht nodig,” zei de zon. “Vriendelijkheid wint het van sterk zijn.”

“Laten we dat eens uitproberen.
Kijk, daar loopt een meisje op de weg.
Wie haar jas kan uittrekken is de winnaar”.
“Goed, begin jij maar,” zei de zon en verdween achter een wolk. De wind blies en blies…

Hij probeerde de jas van de rug van het meisje te blazen. Ze begon te huiveren van de koude sterke wind en knoopte haar jas goed dicht. De wind werd boos en blies nog harder. Het meisje werd bang en ze trok haar jas nog steviger om haar heen.

De zon kwam achter de wolk vandaan en zag dat het meisje bibberde van de kou. De zon lachte haar vriendelijk toe en gaf haar warmte.
Het meisje maakt haar jas weer los.
Ze werd zo lekker warm van de zonnestralen
dat ze begon te lachen en haar jas uitdeed.
Zo won de zon de wedstrijd…

ZO GING HET OOK IN HET HUWELIJKSLEVEN VAN MIJN OUDERS WELLICHT die ook hun portie leed hebben gekend.

ZIJ ZIJN VANDAAG 62 JAAR GETROUWD !

PROFICIAT EN DANK!

God, zo vaak bidden wij
dat hongerigen te eten krijgen,
terwijl wij onze tweede vakantie boeken.

Zo vaak bidden wij
dat dorstigen te drinken hebben
terwijl wij onze tweede auto wassen.

Zo vaak bidden wij
dat asielzoekers onderdak krijgen,
terwijl wij ons tweede huisje behangen.

Zo vaak bidden wij om rechtvaardigheid
terwijl wij onze handelsbelangen veilig stellen.

Zo vaak bidden wij om vrede
terwijl wij naar een film vol geweld
op de televisie zitten te kijken.

Zo vaak bidden wij met holle woorden,
met lege harten, met onze ellebogen,
in plaats met onze handen, handen die delen.

Zo loopt de jeugd momenteel rond ...

Er was eens een groot leerling die naar God ging, hij verlangde onderwezen te worden in de waarheid. Deze arme God zei: "Vriend, het is zo warm vandaag, haal asjeblieft een glas water voor me."
De discipel ging naar buiten en klopte aan de deur van het eerste het beste huis dat hij zag. Een schone jonge vrouw opende de deur.
De discipel kreeg haar lief, zij trouwden en kregen een aantal kinderen.
Op een dag begon het te regenen en het bleef regenen, regenen, regenen - de stromen zwollen, de straten stonden vol water,
de huizen werden weggespoeld. De discipel klampte zich aan zijn vrouw vast, de kinderen op zijn schouders meedragend
en toen hij weggesleurd werd, riep hij uit: "Heer, red me!"
De Heer antwoordde: "Waar is dat glas water waar ik om vroeg?"

Naar: J. KRISHNAMURTI. Laat het verleden los.
Mirananda, Wassenaar. 1977, p. 72.