DE VERBODEN TEMPEL - PATRICK WOODHEAD

VERTROUWEN

IS HET GROOTSTE BEWIJS VAN LIEFDE!

Wat ik niet kan, kan wellicht een ANDER.
Wat ik niet weet, weet wel een ANDER.
Wat ik niet zie, ziet in ieder geval een ANDER.
Wat ik niet hoor, hoort hopelijk een ANDER.
Wat ik niet hoop, hopen ANDEREN om mij heen.
Wanneer ik niet meer kan vertrouwen of geloven,
dan zal een ANDER mij wel meenemen op die weg.

Wanneer de weg van het leven
voor mij onbegaanbaar lijkt te worden,
dan neemt een ANDER mij wel bij de hand.
Wanneer ik teleurgesteld word in liefde en vriendschap,
legt een ANDER wel een hand op mijn schouder.
En dat alles geldt hopelijk ook ANDERSOM.

Vaders, koester uw vaderschap. Uw kinderen zijn maar één keer jong, hun jeugd vliegt zo snel voorbij. Maak dat u die wonderjaren niet mist. Het vaderschap is niet alle dagen een wandeling door het park, maar als er één godsgeschenk voor mannen bestaat, dan is het toch wel kinderen krijgen....

Ik moest meteen aan mijn neef denken die pas vader is geworden.

Beste medeblogger,

Ik dacht even een kunstwerk te kopen toen ik deze collectie zag. Op de  foto hierbij zie je een compositie van verschillende werken samen. Toen ik informeerde naar de prijs - de afmetingen van de werken schommelen rond 80 x 40 cm - viel mijn mond open. Prijzen varïëen van 500 tot 1000 euro per stuk. Nog voor ik de prijs had opgevraagd, had de kunstenaar gezegd een korting te kunnen toestaan voor groepsverkoop... Ik zal deze beker maar aan mij laten voorbijgaan, en verder doen met wat me gelukkig maakt, zoals daar zijn de smeedijzeren beelden door eigen broer ontworpen...

MAAR DAN  LEVENGEVEND!

BOUWEN AAN LIEFDE.

 Bijhorende foto, voor de gelegenheid eens een echt liefdespaar....

BEHOOR JIJ SOMS OOK AF EN TOE TOT DIT CLUBJE?

EN HERHAAL HET KEER VOOR KEER!

Bij het ouder worden ontdek je

dat je twee handen hebt,

ééntje om jezelf te helpen

en één om anderen te helpen...

N"Je wordt hier behandeld als een nummer ...". Het is de meest gehoorde klacht in een ziekenhuis. Maar deze maatschappij heeft van ons allen een nummer gemaakt. Kijk maar naar alle administratie die je in de bus krijgt of let maar op de info die je wordt gevraagd. Wij worden met zijn allen als clowns behandeld. Laat me maar weten in welk geval jij als nummer wordt of werd behandeld. Ik ben benieuwd. Ik denk maar aan de verkoopster achter de toonbank die vraagt: Welk nummer is nu aan de beurt?

Of toch even terug naar het ziekenhuis, waar hoe langer hoe meer bussen worden geïnstalleerd waar je een nummer krijgt om dan maar in een steriele wachtzaal je blind te staren op een scherm tot je eindelijk jouw nummer te zien krijgt. Weer eens pech voor slechtzienden of bejaarden. Ja, vul het lijstje maar aan vrienden.

Geef niet op,
ook met hele kleine stapjes tegelijk
boek je vooruitgang...
juist als je denkt, het gaat echt niet meer,
zul je zien, er gebeurt iets moois...
hou vertrouwen.

Wees gewoon die je wezen mag: zoutkorreltje, lichtgevertje!

We kennen allemaal wel mensen die de sfeer maken..., op je werk, in een vriendengroep, in de sportclub. Iemand die met zijn vriendelijkheid de stemming bepaalt op familiebijeenkomsten of tijdens een busreis

Zo heb je dus ook de zonnetjes-in-huis, de mensen die smaak geven aan de avond, aan het etentje, de camping of de wandeling. Eén is genoeg. Je hebt aan één smaakmaker, een lichtgever genoeg voor een gezellige buurt, voor een fijne flat of een prettige afdeling in het ziekenhuis.

In het evangelie noemt Jezus deze mensen ‘het zout in de pap’.

Zout en licht zijn er voor de omgeving. En dan is het niet onduidelijk hoe de smaak van het zout moet zijn: het moet naar Jezus smaken!

En het is ook duidelijk welke kleur het licht moet hebben: het moet de glans van Christus verspreiden!

Het gaat erom, dat de mensen dwars door mijn daden, door heel mijn leven heen zien wie Gód is.
Door zó te schijnen in deze wereld ontdekt men hét Licht: God.

Zout en licht … het zijn op zich maar kleine dingen. En toch belangrijk! Zijn ze er niet dan missen we ze!
Het is erg bemoedigend dat je zout niet over het hoofd kunt proeven en dat je licht niet over het hoofd kunt zien.

Wees gewoon die je wezen mag: zoutkorreltje, lichtgevertje!

Als mijn verlangen een zucht is naar jouw aanraakbaarheid,

dan wordt je adem de verbinding van onze overgave.

Beste vrienden,

zoekend naar een tekst en foto op deze feestdag van Onze-Lieve-Vrouw Hemelvaart, kon ik wellicht niets beters plaatsen dan deze foto. Een moeder in verwachting. Wij zijn met de familie namelijk in blijde verwachting van een nieuw 'Vanhee-tje'. Wijlen mijn broer zou fier zijn geweest met zijn derde kleinkind. Nu maar hopen dat het een zoontje is zodat de lijn VANHEE kan verder gezet worden. Want mijn neef en zijn vrouw hebben reeds twee schattige dochters. Eén van die dochtertjes, Lucie, ziet hier op de buik van de mama, bijna letterlijk op haar broertje of zusje. Lol. Vrouwen zullen wel kunnen meespreken hoe ze 'draagt'. Bij het ter perse gaan is nog geen nieuws van de ouders.

Op deze dag kan ik natuurlijk niet anders dan hulde te brengen aan onze hemelse Moeder Maria wiens hoogfeest wij vandaag vieren, zeker na mijn bedevaart naar Lourdes. Je las mijn fotoverslag tijdens de periode 11-18 mei l.l.

Ook een dankbaar woord en groet aan alle moeders en grootmoeders en allen die op deze dag "moederen" PROFICIAT! Deze proficiat alvast voor de aanstaande moeder in eigen kirng. Zo leeft mijn broer verder in een nieuw leven. Het kind op d schoot lijkt trouwens op twee druppels water op zijn eigen dochter die ons vee te vroeg verliet.

En dat de 'C' staat voor alle bewegingen die zich chrtistelijk noemen is jullie wel bekend. Heel wat organisaties hebben de C geschrapt in hun naam of hebben  gekozen voor een heel neutrale naam, weg van alle ideologie. Maar wat ik verleden week meemaakte, en ik met velen was het volgende, hemeltergend zelfs.

Overal te lande vind je een ACV-lokaal, meestal met een drankgelegenheid vlakbij. Die laatste krijgt nog steeds de naam mee zoals "DE GILDE".

Het ACV-lokaal waar ik het nu over heb, heeft een heel ruime parking, zowel voor zijn werknemers, zijn leden als mensen die er om raad komen vragen. Die parking geeft rechtstreeks toegang tot het café. Dit café is dan ook de thuisbasis voor heel velen om er wekelijks hun kaartje te leggen bij een pint of een kopje koffie.

Er wordt, gezien de vergrijzing, dan ook vaak gebruik gemaakt van de parking van het ACV-gebouw, ideaal voor ouderen en minder-validen. De uitbater houdt er dan ook een spaarcentje aan over, al zal hij er niet rijk van worden. Maar ook dat lijkt nu verleden tijd.

Want verleden week werd iedere wagen die de parking van het ACV-gbouw opreed, duidelijk gemaakt dat hij die parking niet langer op mocht. Het blijkt een maatregel te zijn ,genomen door de mensen in hun ivoren toren daar ergens in Brussel. De parking is nu uitsluitend voor de diensten van het ACV. Ouderen en mindermobiele mensen kunnen het dus vergeten, want er kan niet eens geparkeerd worden langs de straat. Het betekent meteen het einde van een wekelijkse ontspanning voor tientallen mensen.

Ongehoord dat precies een organisatie die de C hoog in het vaandel voert, juist deze mensen niet langer toelaat; ongehoord! Ik wilde dit even kwijt en ik ben de enige niet, want een persoon met een beperking die er af en toe zijn pint komt drinken om nog wat sociaal contact te onderhouden, mag ook niet meer met zijn wagen op die parking, en hij woont er recht tegenover!